Pet’ Chain พันธะนาการหัวใจนายจอมโหด (จบแล้วย้ายได้เลยค่ะ)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Pet’ Chain พันธะนาการหัวใจนายจอมโหด (จบแล้วย้ายได้เลยค่ะ)  (อ่าน 275053 ครั้ง)

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3

@Lucifer_Prince@

  • บุคคลทั่วไป
อร๊ายยยยๆๆๆ  เซฟจะหลงรักเจ้านายตัวเองแล้วหรอเนี่ย  อู๊ยยย  นึกว่าคิระแกจะไม่โหดนะเนี่ย  โหดชิบกลัวเลยอ่ะ  ทำรอยให้เซฟแบบนั้น  เซฟคงไม่กล้าใส่เสื้อขาวเล่นน้ำอีกแน่  ฮิฮิ  นี่ๆนายน้ำค้างกะนายเฟียสรีบๆมาน๊าารออยู่^^

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
ถ้าคิระจะหวงเซฟ ขนาดนี้นะ อิอิ
ทำรอยเต็มตัวเลย
เป็นกำลังใจให้คนเขียนค่ะ เข้าใจชีวิตม.ปลาย

ออฟไลน์ Ipatza

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 936
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-7
สับสนสินะ
นี้บอกเลย
เป็นเราโดนแบบนี้ไม่สับไม่สนไรแล้วละ หิหิื

haru1111

  • บุคคลทั่วไป
สนุกมากเลยคะ รอตามอ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ สู้ๆนะคะคุณนักเขียน  :impress2:

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
ชอบจัง ยิ่งอ่านยิ่งชอบ

ออฟไลน์ enzang2660

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
บทที่ 4.2 (จบ)

หลังผ่านค่ายอันน่าปวดหัวผมกับไอ้น้ำก็มาเดินซื้อการ์ตูนแก้เครียด   หลังเข้าค่ายเสร็จมันวันหยุดพอดีอ่ะครับ  แต่ผมไม่อยากจะนอนคิดเรื่องนั้นออกมาเดินเล่นกับหมาดีกว่า
“ไอ้น้ำ!”
ผมเดินชะเง้อมองหาไอ้น้ำ   นี่มันไปซื้อหนังสือตรงไหนวะหาไม่เจอ  ชั้นวางหนังสือร้านนี้แม่ งจะสูงไปไหนวะเนี่ยเพื่อนผมยิ่งเตี้ยๆอยู่   ผมเลี้ยวเข้าโซนการ์ตูนสาวน้อยเมื่อเห็นแผ่นหลังเล็กๆของไอ้น้ำ
“น้ำมึงอ่าน....-o-”
ผมหยุดเท้าก่อนเงยหน้ามองชั้นหนังสือลึกลับที่มีกลิ่นลาเวนเดอร์โชยออกมา   กลิ่นนี้มันบ่งบอกมาก...ชัดเลย!!   ผมค่อยๆย่องเบาๆเข้าไปทางด้านหลังไอ้น้ำแล้วชะโงกหัวลงไปอ่านหนังสือการ์ตูนที่มันอ่านอยู่
....น่ะ..นี่มัน-o-!!...
ผมจ้องมองภาพผู้ชายสองคนในท่าโยคะแบบใหม่   ไอ้คนตัวเล็กหน้าแบ๊วนอนตะแคงข้างเล็กน้อยส่วนไอ้คนตัวใหญ่ๆคาดว่าน่าจะเป็นครูฝึกเพราะมันใส่เสื้อวอร์ม   ยกขาลูกศิษย์หน้าแบ๊วพาดบ่าตัวเองแล้วก็มีตัวอักษร “กึก” พลาดไว้ระหว่างช่องแคบมะละกา-o-…
...ผมจะพยายามคิดว่ามันเป็นท่าซิตอัพแบบใหม่แล้วกันนะ-///-...

พรึ่บ!

“ไอ้เชี่ยเซฟO////O”
ไอ้น้ำปิดหนังสือแล้วซ่อนไว้ด้านหลัง   มันหันมาทำหน้าตื่นใส่ผมพลางโบกมือไปมาจะอธิบาย   แต่โทษทีกูอ่านจบไปสองหน้าแล้วละ-////-
“กูเข้าๆ-///-”  ผมบอก
“คะ...คือกูไม่ได้…T///T”
“มึงจะซื้อก็หยิบมากูจะได้เอาไปจ่ายตังค์”
“ไม่ได้จะซื้อนะๆ>///<”
“มาอ่านของเขาฟรีว่างั้น-_^”
“ไม่ใช่ๆ>///<”
ผมขี้เกรียจฟังมันพูดมากเลยหยิบเล่มที่เหมือนในมือมันมาแล้วยื่นหนังสือทั้งหมดในมือผมให้มัน
“มึงเอาไปจ่าย-///-” ผมบอก
“อะไรอ่ะ  ทำไมต้องกูอ่ะ>///<”
“มึงอ่ะแหละ  กูหยิบให้แล้วมึงเดินไปจ่ายเลย”
“กูอายนะเว้ย  เป็นผู้ชายให้อ่านวายเนี่ยนะ>///<”
“อายอะไรกูเห็นมึงอ่านจนจบเล่มแล้ว  เอาไปจ่ายเลยไป๊>O<!!”
ผมดันหลังให้มันเดินไปที่เคาเตอร์จ่ายเงิน    ตั้งแต่คืนนั้นที่มันหายไปนอนไหนมาก็ไม่รู้มันก็เป็นแบบนี้แหละ   ผมเข้าใจๆ  แต่ไม่คิดว่าแค่โดนครั้งเดียวจะเปลี่ยนเพื่อนผมเป็นแบบนี้ซะได้   อยากรู้จริงๆว่าไอ้นั้นมันทำอีท่าไหนเพื่อนผมถึงได้เคะแตกแบบนี้>O<!!
“เอ่อ....” 
คนขายมองหนังสือเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้ามองหน้าผมสลับกับไอ้น้ำไปมา   เฮ้ยๆๆ   ผมกับมันไม่ได้จะ...กันนะครับ-o-!!
“ทางร้านมีโปรโมชั่นพิเศษนะคะ  แค่เพิ่มเงินอีก 5 บาทก็จะได้รับของแถมเลยค่ะ^^” คนขายบอก
“เอาครับๆ-.-” ผมชอบของแถมครับ  พูดจบผมก็วางเหรียญ5หน้าเคาเตอร์
“ลองอ่านดูนะคะ>///<”
ผมพยักหน้าหงึกๆงงกับเจ้คนขายผมไม่รู้ว่าเจ้แกยัดอะไรใส่ถุงเพิ่มมาให้    ไอ้น้ำกับผมเดินออกมาจากร้านหนังสือน่าสะพรึงผมว่ามันชักยังไงๆนะหน้าคนขายมันฟินแปลกๆ-o-;;
“ไอ้น้ำกูขอถุงแปป-.-”
ผมดึงปากถุงอ้าออกแล้วล้วงลงไปหยิบหนังสือเล่มหน้าประมาณนิยายเวิ่นเว้อของสาวๆขึ้นมาดู   จ่าย 5 บาทได้เล่มละ199เลยหรอวะ-o-   ผมพลิกหงายหน้าปกขึ้นมาดูว่ามันคืออะไร
O////O!!!  <<<  หน้าไอ้น้ำ
-o-///!!      <<<  หน้าผม
   เชดโด่โคอาลามาชเต้นแน่นอก!!   น่ะ..นี่มันOoO!!
   /เมื่อเมะรุกมาเคะจะรับยังไง/
   แค่ชื่อก็รู้แล้วว่าใครเขียน   นักเขียนเรื่องนี้แน่ๆเลย!!  (คนเขียน:หนูไม่เกี่ยวนะคะ-o-)  ผมไม่ได้อยากรู้เรื่องนี้นะ   แต่เปิดสารบัญดูหน่อยแล้วกัน-.-
   “ถ้าเมะSเคะM  เปิดหน้า30-o-!” ไอ้น้ำอ่าน
   “มึงจะอ่านหรอ-///-“  ผมถาม
   “ป่าวๆ  ไม่ใช่นะ>////<”
   จัดให้ตามคำขอเปิดหน้า30!  พอเปิดมาเท่านั้นแหละผมกับไอ้น้ำแทบจะเอาหนังสือบ้าๆนี่ยัดลงถังเลย
มาแบบ4สีภาพประกอบพร้อมคำบรรยายเลย OoO!!   มีตัวอย่างการมัดแบบต่างๆ  แบบห้อยลงมาจากเพดาน
แบบขึงไว้กับขอบหน้าต่าง   อือหืออออ!!!   
   “กูให้มึง!!”  ผมบอกแล้วรับยัดหนังสือใส่มือไอ้น้ำ
   “ไม่เอามึงจะบ้าหรอ>O<///”
   “มึงอ่ะเอาไปศึกษา>///<”
   “มึงเป็นคนจ่ายตังค์มึงเอาไปดิ>///<”
   ไอ้น้ำกับผมพลัดกันดันหนังสือต้องห้าม  ยังไงก็ไม่เอาอ่ะน่ากลัวชะมัด   ไม่อยากจะคิดเลยว่าถ้าต้องไปทำแบบนั้นกับไอ้ปลาตาย..... 
   ...แล้วทำไมต้องคิดว่าทำกับมันด้วยฟ่ะ>O<///!!!...
   “เฮ~  มาอ่านหนังสือแบบนี้กลางถนนนี่  เตรียมพร้อมดีจังนะ^^”
   ผมกับไอ้น้ำสะดุ้งหันไปมองรอยยิ้มเปล่งประกายกระแทกตา   คาร์ลนี่นา  -o-!!
   “มีเคล็ดลับแบบนี้นี่เองคิระถึงได้หวงนักฮ่าๆ^^”  คาร์ลบอก
   “บ้า! คิดเรื่องไรอยู่เนี่ย>O<” ผมด่า
   “แหมๆอย่าโมโหสิครับ  เสียดายใบหน้าน่ารักๆหมดเลย^^”
   “อย่ามาชมว่าน่ารักได้ป่ะ-*-”
   “งั้นชมว่าสวย^^”
   “เคยตายมั้ย-*-”
   “โหดจริ๊งงงง  ฮ่าๆ  ล้อเล่นน่าๆ^^”
   โกรธจริงเว้ย-*-   ผมก็รู้นะว่าหนังหน้าผมค่อนข้างจะเอนไปทางผู้หญิงเล็กน้อย   แต่ให้คนอื่นมาชมว่าน่ารักผมรับตัวเองไม่ได้จริงๆ –o-!!
   “อ่ะ! คิระ^^”
   ผมหันไปตามสายตาของคาร์ลที่มองไปยังหน้าห้างหรู    แล้วร่างกายผมก็สาปให้อยู่นิ่งมองเจ้าชายผู้สง่างามกับเจ้าหญิงแสนงดงามที่เดินเคียงข้างกันมา   มือเล็กๆที่คล้องลำแขนใหญ่ไว้ราวกับจะแสดงตนเป็นเจ้าของนั่นทำเอาผมเผลอกัดปากตัวเองอย่างแรง    ใบหน้าอ่อนหวานคลอเคลียด้วยลอนผมใหญ่ทำให้เธอดูน่ารักเหมือนตุ๊กตาเข้าไปอีกไม่แปลกถ้าทั้งคู่จะถูกคนมองเป็นตาเดียว
   ..ก็เหมาะสมกันขนาดนั้น...
   ผมมองใบหน้าหล่ออย่างอ่อนแรงรู้สึกหดหู่ยังไงก็ไม่รู้   ผมยังจ้องใบหน้าหล่ออยู่อย่างนั้นเพื่อหวังว่าบางทีหมอนั่นอาจจะหันมาเห็นผมก็ได้   และก็เป็นอย่างที่ผมคิด   ดวงตาเข้มเหลือบผมเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่จะหันหน้ามองไปทางอื่น....ราวกับผมไม่มีตัวตน...
   “กูกลับก่อนนะ..”
   “ไอ้เซฟ!!”
   ผมบอกพลางหมุนตัวเดินออกมา   ไว้ไหว....อยู่ตรงนั้นผมหายใจไม่ออก   เหมือนมีก้อนอะไรมาจุกอยู่กลางอกผม    มันตื้อไปหมดเหมือนโลกจะดับ    ผมยกมือเสยจิกหัวตัวเองอย่างสมเพช   ทำไมผมต้องรู้สึกเหมือนคนกำลังน้อยใจอยู่ด้วย   ไม่เห็นมีเรื่องอะไรน่าน้อยใจเลยซักนิด...  ผมคงใกล้จะบ้าแล้วสินะ




   ผมเดินมองพื้นถนนที่ว่างเปล่า   ไม่รู้ว่าผมเดินมาไกลจากตรงนั้นกี่ก้าวแล้ว   ไม่รู้ว่ากลับบ้านถูกทางหรือป่าว   ผมพยายามจะสลัดเรื่องนั้นทิ้งไปจากหัวแล้วนะ   แต่มันก็ฝังในหัวผม   คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวผม   ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร   มาทำอะไรกับคิระ
   ...บ้าจริง!!...
   ไม่ใช่เรื่องที่ผมควรจะรู้หรือสนใจซะหน่อย!!  เขาจะไปไหนกับใครก็เรื่องของเขาสิ!!
   “..เสา..”
   
   ..เอ๊ะ!!...

   ปึง!!

   ผมสตั้นยืนมึน  ใครแม่ งเอาเสามาตั้งตรงนี้วะ!!  ถนนออกจะกว้างไปตั้งไกลๆตีนกูหน่อยก็ไม่ได้!!
   “เจ็บมั้ย”
   ฝ่ามืออุ่นวางทาบลงทับมือผมที่กุมหัวอยู่   ผมเงยหน้ามองใบหน้าคุ้นเคยที่มองผมด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนทุกๆครั้งที่เจอกัน

   เพี๊ยะ!

   “ไม่ต้องมายุ่ง!!”
   ผมปัดมือนั่นทิ้งแล้วเดินเบี่ยงหลบร่างสูงที่ยืนขวางหูขวางตาผม   มือใหญ่ตะบบเข้าล็อกข้อมือผมไว้ให้ผมหยุด    ผมหันกลับไปมองเขาอย่างไม่พอใจ   วันนี้ยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่นะ
   “ปล่อย...”  ผมบอกเสียงต่ำ
   “...ซื้อมาให้”
   มือใหญ่ชูถุงขนมร้านดังให้ผมดู   เหอะ!
   “ไม่กิน!” ผมบอก
   “..เป็นอะไร  เจ็บมากหรอ..”
   
   แปล๊บ!

   เจ็บสิ!!  เจ็บมากเลยด้วย!!   ถ้าบอกว่าเจ็บแล้วมึงช่วยอะไรกูได้มั้ยละ!!   บอกไปแล้วกูทำอะไรได้บ้างละห๊ะ!!
   “จะกลับบ้านแล้วปล่อย!” ผมบอกพลางสะบัดมือ
   “ไปส่ง..”
   “ไม่ต้อง!!  นายกลับไปหาผู้หญิงของนายเถอะ!”
   อย่ามายุ่งกับฉันเลย...  จะมาสนใจอะไรละ   ทั้งที่ตอนนั้นนายเป็นคนเมินฉันเอง!!
   “รินน่ะหรอ  พาไปส่งแล้ว” คิระตอบ
   “นายก็กลับไปได้แล้วฉันกลับบ้านเองได้มีตีน!”
   “..เป็นอะไร”
   ร่างสูงพลิกตัวผมให้หันไปเผชิญหน้าตรงๆ   ผมก้มหน้าหลบสายตาคมที่จ้องผมแต่มือใหญ่ก็บังคับเงยหน้าผมให้สบตาเขาตรงๆ
   “เป็นอะไร...เซฟ”
   อย่าเรียกชื่อนะ!!
   “ปล่อยได้แล้วจะกลับบ้าน!!” ผมเริ่มตะคอก
   “อยากโดนลงโทษหรือไงถึงกล้าตะคอกใส่ฉัน”
   “ตามใจนายเถอะ!!”
   “มีอะไรก็พูดมา”
   “อยากรู้แต่ไม่อยากถามเข้าใจมั้ย!!”
   “ถ้าไม่ถามแล้วจะรู้หรอ”
   “นายกับผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนกันใช่มั้ยละ!!”
   ...ถามออกไปแล้ว..
   หลุดปากพูดออกไปอยู่ดี    ผมมองริมฝีปากสีจางที่เผยอออกเตรียมตอบคำถามผม   ยิ่งผมรอคำตอบนั่นนานเท่าไหร่หัวใจผมก็ยิ่งเต้นรัว   สิ่งผมผมอยากได้ยิน....ผมอยากได้ยินคำตอบว่า...
   “....อืม....”
   หัวสมองผมเบลอชาไปทั้งตัว     ผมก้มหัวซ่อนใบหน้าตกใจเอาไว้    แขนขาผมมันอ่อนแรงทรงตัวไม่ค่อยจะอยู่   คำตอบเมื่อกี้ดังซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวผมไม่ยอมหยุด
   ...ทั้งที่มีแฟนอยู่แล้ว...
   มาจูบผมทำไม   มาทำรอยบ้าๆนี่ทำไม!!   
   “มะ...มีแฟนอยู่แล้ว...แล้วนายมาทำแบบนั้นกับฉันเพื่ออะไร”  ผมเอ่ยถามเสียงสั่น
   “.....ก็นายเป็นเพทของฉัน”
   “เพทหรอ!!  เพทกับเจ้านายต้องจูบกันเหมือนแฟนด้วยหรอ!!”
   “...ถึงจะจูบแต่เพทกับแฟน...มันต่างกัน”
   จะบอกว่าถึงจะทำแบบเดียวกันแต่ก็ต่างกันสินะ...   ต่างกันตรงไหนละ   ตรงที่ฉันไม่ได้เป็นเจ้าของหัวใจนายสินะ....   
   “เพทคือสัตว์เลี้ยงใช่มั้ย....สัตว์เลี้ยงกับคนไม่ควรทำอะไรแบบนั้นหรอกนะ   ไม่ควรจูบ...ไม่ควรทำรอยอะไรไว้   แค่มีปลอกคอนี่ที่มีชื่อนายอยู่....ก็ไม่มีใครกล้ามายุ่งกับฉันแล้ว”
   แค่นี้....เรื่องอื่นไม่จำเป็นต้องทำซักนิด
   “...ทำกับฉันให้เหมือนสัตว์เลี้ยงหน่อยสิ...เจ้านาย..”
   ผมเงยหน้าสบดวงตาคม    ดวงตาผมมันพร่ามัวเพราะมันถูกล้อมไว้ด้วยน้ำตา   
   ...อย่ามาทำแบบนี้อีกเลย...
   อย่ามาทำให้เข้าใจอะไรผิดๆ   อย่ามาทำให้หวั่นไหว....อย่ามาทำให้เสียใจจะได้มั้ย   ฉันน่ะ...ไม่อยากหลงรักนายหรอกนะ   ฉันไม่อยากจะเป็นแบบนั้น....
   “ได้...ต่อไปนี้ฉันจะเลี้ยงนายเหมือนสัตว์ตัวนึง”
   ถูกแล้ว...มันควรจะเป็นแบบนั้นมาตั้งแต่ต้น!!
   “กลับบ้านดีๆละ”
   ผมก้มหัวปล่อยให้มือใหญ่ลูบหัวผมเบาๆ   เสียงเท้าหนักๆเริ่มไกลออกไปพร้อมกับตัวผมที่ค่อยๆทรุดลงๆ   ผมนั่งกอดเข่าตัวเองปล่อยน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่มีเหตุผล    ไม่สิ...เป็นเหตุผลที่ผมไม่อยากจะยอมรับซะมากกว่า   ให้ตายสิทำไมคนเราต้องเกิดมามีหัวใจด้วยนะ.....ทรมาณชะมัด!!




+++คนเขียนเอี้ยนๆๆๆ+++
ดราม่าจังว้าตอนนี้><   ขอบคุณที่เม้นให้กำลังใจกันนะคะ
เค้าจำคนมาบ่อยๆได้แล้วละ55   วันนี้กลับมาช้าเหนื่อยจังเลย
ประชุมผู้ปกครองเนี่ย  โฮกกก  ขอตัวไปทำการบ้านต่อก่อนนะคะ
ฝันดีนะคะ  อย่านอนดึกนะๆ><
 :mew1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-08-2013 19:24:45 โดย enzang2660 »

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
ปวดหัวใจตามเซฟไปด้วย

ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
ปวดหัวใจตามเซฟไปด้วย

ออฟไลน์ TheWanFah

  • ความใกล้ชิด บางครั้ง ทำให้เราเผลอคิดไปเอง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
ออดทนไส้นะเซฟ
 :katai4: :z3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ mind223

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
เศร้าา   :mew4: :mew4:

สงสารเซฟ   :o12: :o12:

เขายังไม่อยากกินมาม่าตอนนี้อ่าา  :mew2: :mew2:

มาหาเขาก็ได้มา  o18 o18 ///หลบเท้าคนเขียน :z2: :z2:


ออฟไลน์ MZter

  • ~ใครหาว่าผมอินดี้...ผมเกรียนจะตาย(•`^`•)~
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
คนเขียนครับ...ขอเอามีมาแร่ไอ้ปลาดิบนี่ไปทำซาชิมิได้มั้ย

ออฟไลน์ cher7343

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4
กระโดด ถีบ เปลี่ยนพระเอกด่วนค่ะ!!!  :z6: :z6:

@Lucifer_Prince@

  • บุคคลทั่วไป
ผิดที่เราสินะเซฟที่ไปหลงรักเค้า  เค้าเป็นเจ้านายเค้าจะทำอะไรก็ได้หรอก  เฮ้ออๆ  เอาน้ำค้างมาแก้มาม่าคู่นี้ด้วยนะ  หนังสือนิยายเล่มนั้นอ่ะ  น้ำค้างน่าจะอ่านนะ  จะได้เตรียมตัวได้ถูก  นึกว่าเซฟ-คิระ  มันไปได้ดีเสียอีก  สรุปเจ้านายพวกเนี่ย  มันไม่ได้ชอบผู้ชายทั้งสองคนเลย  รอตอนต่อไปคัฟ ^^  นินิ  ประโยคนี้  "เทพ  คือ  สัตว์เลี้ยง....  ตรงเทพอ่ะ  เพทรึป่าวคัฟ  ^^

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3
อือ หือ มาม่าฉันขึ้นอืดเลย


 :mew5: :mew5: :mew5:

ออฟไลน์ puppyluv

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2539
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2000/-20
เค้าชอบเซฟแหละ
คิระๆๆๆๆๆๆ
บวกและเป็ดคลั่งคิระ :hao7:

ออฟไลน์ teatimes

  • ไม่อยากให้เปลี่ยน...... เพราะแค่นี้ก็ดีพอแล้ว
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 682
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +157/-1
มาม่าเต็มท้องประหยัดค่าข้าวมื้อเที่ยงกันเลยทีเดียว :mew6:

สงสารน้องเซฟ :ling1:

ออฟไลน์ anuruk97

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 478
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-4
ไปหาคนใหม่เลยเซฟ

ออฟไลน์ Ipatza

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 936
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-7
เราว่ามันเร็วไปที่จะยกหัวใจไห้ ไม่ควรมีความรักเร็วขนาดนี้
ดูง่ายไปหน่อย
เอาจริงๆนะ แต่ละตอนก็นะ ไม่น่าจะเกิดความรู้สึกรักถึงกับขนาดต้องมาเสียน้ำตา?
ถ้ารุ้สึกดีก็ํโอเคอะ หวั่นไหวบ้างไรบ้าง แต่ร้องไห้ไม่ใช่กับความรู้สึกที่บอกว่า แมนเลย -*-
อ่านละเซงอารมณ์กับนายเอกไปเลย

ออฟไลน์ enzang2660

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
  ถึง Ipatza
           ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะคะที่เรื่องนี้มันไม่ค่อยออกมาดีเท่าไหร่
           คืออยากจะลองเขียนลักษณะตัวละครแบบที่ไม่เคยเขียนดูอ่ะค่ะ
           ส่วนเรื่องนายเองขี้แย  ร้องไห้โน่นนี่
                                 V
                                 V
           น้ำค้่าง ตัวละครตัวนี้ตั้งลักษณะมันไว้ว่าเป็นพวกขี้กลัว  อ่อนแอ
           เสริมทัพด้วยเฟียสให้เฟียสมาข่ม  คนเขียนก็ลองจินตานาดูแล้วนะ
           คือที่รร.พวกเด็กตีกันมันเยอะ  เพราะโรงเรียน2มันใกล้กันแล้วเราเจอทุกวัน
           เราก็กลัวนะ  เคยเกือบโดนกระจกแตกใส่หน้า  แล้วตอนอยู่ท่ามกลางไอ้พวกเด็กพวกนั้นมันน่ากลัวสุดๆเลย
           เราเลยให้น้ำค้างลองมาเจอกับคนแบบนี้ เขียนความรู้สึกออกมาว่าเป็นไง
           เมื่อต้องมาอยู่กับคนที่ฆ่าฟันกันได้แบบไม่กลัวคุก เป็นใครๆก็กลัวนะถูกมั้ย

           ส่วนเซฟ  ลองนึกมุมเซฟนะ  ถูกจูบ  ถูกกอด  ก็ต้องคิดว่าคิระชอบเนอะ
           แบบถ้าไม่ชอบแล้วมาจูบไมละ   คนที่ชอบกันสิถึงจะจูบ
           พอเราเผลอรักใครไปแล้ว  แล้วมั่นใจว่าเขาคนนั้นก็คิดเหมือนเรา
           แต่ถ้ามันไม่ใช่ก็คือ ผิดหวังอย่างหนัก..

           เรื่องนี้ดูดำเนินเรื่องเร็วไปหน่อย  รักกันง่ายเหลือเกิน    ตอนแรกก็ไม่ได้คิดอะไรอ่ะค่ะ 
           เพราะชอบแต่งแบบรักแรกพบ  แอบรักมานานแล้วประมาณนี้

           อธิบายได้เท่านี้แหละค่ะ  ยินดีน้อมรับคำติชมนะคะ
                                             :impress2:



           
ลงไว้เผื่อแต่งนิยายไม่ทัน  เวลาว่างตอนเช้าก็ลองขีดๆเล่นดู  ไม่แค่นี้อ่ะ><

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Alone Alone

  • ขอตายในอ้อมกอดฮยอกแจ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 773
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-0
สงสารเซฟอ่ะ ที่อ่านมาตั้งแต่ต้นก็คิดว่าคิระชอบเซฟเสียอีก เฮ้อ....เงิบ

ออฟไลน์ wi_OoO_wi

  • payaaa payaaa padazz taa
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-1
โอ๋ๆๆ ไม่งอแง

ยังไม่รักตอนนี้ ต่อจากนี้ก็รักได้นะ

แย่งเลยๆๆ  :katai2-1: :katai2-1:

ออฟไลน์ Ipatza

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 936
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-7
อ่าขอบคุณที่มาตอบเม้นนะ
เรื่องของน้ำค้างอะไม่ติดใจเลย เพราะมันแสดงออกตั้งแต่ต้นแล้วว่าเป้นไง
เรื่องนี้ น้ำค้างโอเคเลย สมเหตุสมผล
แต่แค่ไม่เข้าใจตรงเซฟนิดหน่อย เพราะคิดว่า แรกๆดูปฏิเสธทุกทาง คือไม่แดสงความอ่อนแอเลยไรงี๊ไง
เราอ่านแล้วเลยอ่าว พอมาตอนนี้กลับกลายเป้นนางเอกซีนดราม่าแตกถึงกับขนาดทรุดลงไปกอดเข่าร้องไห้เลยหรอ?
ปล.เพราะเรายังไม่เคยมีความรักมั้ง เลยไม่ค่อยจะสันทัดกับเรื่อง การรักการชอบกันภายในระยะเวลาอันสั้น มันนึกไม่ออก
แต่ไงก็ชอบเรื่องนี้นะ แต่ที่บอกเซงก็หมายถึง อารมณ์ตอนนั้นที่ได้อ่านตัวละครอะ
โดยรวมแล้วชอบเรื่องนี้นะ สนุกดี แต่อยากไห้นายเอกเรา(เซฟ) แสดงอารมณ์แบบตอนแรกๆหน่อย (จริงๆคือไม่ชอบแนวรักง่ายหน่ายเร็ว)
อยากจะไห้มันดำเนินเนื้อเรื่อง ไปเรื่อยๆแล้วค่อยมีจุดที่ ความรักเริ่มก่อตัว 555+เพ้อเจ้อแล้วเรา
ไงก็ขอบคุณนะ มาต่อเร้วๆเน้อ

ออฟไลน์ sukaz

  • I Will Love You Unconditionally
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1439
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +89/-3

ออฟไลน์ MZter

  • ~ใครหาว่าผมอินดี้...ผมเกรียนจะตาย(•`^`•)~
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
555 ไอ้สองหน่อนี้ มีมุมรั่วกะเขาด้วย...เอ๊ะ!! รึวามันรั่วอยู่แล้วหว่า

ออฟไลน์ enzang2660

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 87
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
บทที่ 5.1
   
[Namkang’s  Part]

   แต๊กๆ คลิ๊กๆ

   ผมเลื่อนเมาส์กดไลค์โพสต่างๆที่เด้งขึ้นมา   ช่วงนี้ค่อนข้างว่างการบ้านน้อยเลยมีเวลามานั่งเล่นคอมได้  ฮ่าๆ   ผมเลื่อนสกอบาร์ลงมาดูโพสที่เด้งยาวติดกันเป็นแถบๆ   ผมไม่รู้ว่าไอ้เซฟมันเป็นอะไรถึงโพสถี่จังช่วงนี้
รำคาญหูมากเลย  เดี๋ยวตรึ๊งๆ ~  -.-

   Save  Minitiger : เจ็บแบบนี้บอกได้ไหมเมื่อไหร่หาย
                   เจ็บแทบตายช่วยรักษาทีได้ไหม
                   ก็ไม่อยากเจ็บแบบนี้ตลอดไป
                   มันปวดใจโคตรเจ็บเข็ดจุงเบย!

   สถานะมึงเวิ่นเว้อมากเลย   ออกจะเพ้อมากเลยด้วย   ใครทำเพื่อนผมอกหักหรือป่าว   แล้วมันไปชอบใครวะทำไมผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย –o-

   น้ำค้าง   แช่แข็ง : มึงเป็นไรแค่อยากรู้  มึงช่วยตอบ
                  อย่าตีกรอบไม่บอกกูๆจะรู้ไหม
                                        แค่อยากรู้ว่าใครทำเพื่อนแทบขาดใจ
                                        วอลล์ไม่ได้บอกหลังไมค์ก็ได้เอ็ง

   ผมนั่งอ่านคอมเมนต์ตัวเองที่เกรียนใช้ได้   แหมมม  แบบว่าอ่านกลอนมาเยอะอยากแต่งบ้างไรงี้ๆ

   Save  Minitiger : คือแบบว่ากูรักคนมีเจ้าของ
                  มีคนครองจองหัวใจเขาเสียแล้ว
                   กูก็เลยได้แต่มองแบบแห้วๆ
                   เหมือนจะแป้วกูไม่น่า...รักแม่ งเลยT^T
   น้ำค้าง   แช่แข็ง : คนในโลกยังมีอยู่อีกมาก
                                        มึงจะลากใครทำ..(จงเติมคำตอบ)กี่คนก็ได้
                                        อย่าเสียดายปล่อยความหลังให้ผ่านไป
                                        รอวันใหม่กูจะหา(จงเติมคำตอบ)ให้มึงเอง!
              Save  Minitiger : ซึ้งชิบหายที่มึงแต่งไลค์ได้ไหม
                                         กูจะให้เฟสคนนึงเป็นของขวัญ
                  แบบตอบแทนที่ให้กำลังใจกัน
                  เอาไปฝันฟินๆให้จิ้นตาย
                   G.West  Fiesta   

   เฟสใครวะ-o-   ผมลองก๊อบชื่อที่โชว์หราไปวางในช่องค้นหาอย่างสงสัย    ผมนั่งมองจอคอมที่เปลี่ยนหน้าเว็บเป็นหน้าใหม่    ผมจ้องเขม็งไปที่รูปโปรไฟล์ก่อนจะจิ้มดูภาพใหญ่

   ตึง!

   ผมเด้งดึ๋งหล่นจากโต๊ะด้วยความตกใจ   ไม่ให้ตกใจได้ไงละ
   ...ไอ้คุณเพื่อน  มึงนี่น้า~…
   เข้าใจสรรหามาให้กูจริงๆ   ผมคลานขึ้นมานั่งบนเก้าอี้ท่าเดิมพลางมองรูปผู้ชายที่จับปีกหมวกหันหน้าเมินกล้อง    เส้นผมสีแปลกตาดูรับกลับใบหน้าลูกครึ่งตะวันตกนั่นเป็นอย่างดี    ร่างสูงใหญ่ที่อยู่ใต้เสื้อยืดสีเข้มนั่นแลดูมีกล้ามเนื้ออยู่ไม่น้อย   น่าอิจฉาจังเลยน้า  หล่อแล้วยังหุ่นดีอีก  ผมก็ได้แต่กัดคอเสื้อด้วยความอิจฉา   สรรค์นี่ไม่ยุติธรรมเลย   น่าแค้นนักได้หมอนี่อย่างนี้ต้องเซฟรูป!
   …-///-…
   ผมเมินหน้าออกจากจอคอมเพราะรู้สึกแปลกๆ  อ่า....แค่มองรูปเองนะ   ใจผมมันก็เต้นแรงเฉยเลยอ่ะ   บ้าไปแล้ว!!  ผมเริ่มบ้าอีกแล้ว>///<  กดออกๆ   เฮ้ย!  เน็ตอืดอีกไม่เปลี่ยนหน้าให้

   คลิ๊ก!

   ...อะเร๊ะ-o-…
   ผมมองปุ่มเขียวๆที่บุ๋มลงไป  ตายละหว่า.....แอดเพื่อนมันไปแล้ว..
      “ว้ากกกก!!  ทำไงดีๆOoO!!”
   กดไปแล้วๆ  มีเพื่อนตั้งเกือบห้าพันแล้วแท้ๆดันกดแอดติดเฉยเลย    ทำไงดีๆ  ผมยกมือเขย่าหัวตัวเองเป็นโคอาล่ามาช   คิดไม่ออก  ถ้ามันเห็นขึ้นมาทำไง>////<
   ...กดยกเลิกสิ  ใช่ๆ กดยกเลิ.....-o-!!

   / G.West  Fiesta  accept.... /

บร๊ะเจ้า!!  รับไวไปมั้ย  อ๊ากกก>////<

ตรึ๊ง~

ผมสะดุ้งเฮือกมองมุมล่างของจอที่ขึ้นอัพเดพอัตโนมัติ    ผมคลิ๊กดูข้อความที่โพสบนหน้าวอลล์ของผม
   
      G.West  Fiesta : หน้าคุ้นๆ

นายนั่นโพส   เหอะๆ  ถ้าจำไม่ได้ก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วนะ   ที่น้ำตกน่ะ....ผมยังจำได้อยู่เลย   บ้าที่สุดเลย!!  ยิ่งคิดยิ่งเคืองหว่ะ>////<!!

น้ำค้าง   แช่แข็ง : กดผิด-_-
G.West  Fiesta : อะไร
น้ำค้าง   แช่แข็ง : กดแอดนายไง  กดพลาด-o-
G.West  Fiesta : หรอ-*-
น้ำค้าง   แช่แข็ง : เออดิ-o-
G.West  Fiesta : เออกับฉันหรอ?
น้ำค้าง   แช่แข็ง : เออออออออออออออ
G.West  Fiesta : เก่งนักนะๆ

ฮ่าๆ  เอาสิทำอะไรฉันได้ละ   คุยแบบนี้ก็ดีแหะไม่ค่อยประหม่าเท่าไหร่   คงเพราะไม่ได้ยินเสียงว้ากๆก็เลยไม่อยากจะเกรงใจ   ขอสักหน่อยเหอะ ><

น้ำค้าง   แช่แข็ง : จะทำไมอ่ะ ?
G.West  Fiesta : อย่าให้เจอนะๆ
น้ำค้าง   แช่แข็ง : ทำไมๆๆๆๆๆ
G.West  Fiesta : โดนกระทืบแน่!!!

เฮือก!  จะตกใจทำไมละเนี่ย  ...ถ้าเกิดเจอมันขึ้นมาละ   เริ่มจะเล่นไม่รู้เรื่องแล้วนะผมเนี่ย   อ่ะ!  ไม่สิๆ  ผมจะต้องกลัวทำไมละ  ยังไงก็ไม่ได้เจอกันอยู่แล้วก็อยู่คนละโรงเรียนนี่นา
...อดเจอสินะ....

น้ำค้าง   แช่แข็ง : ไม่กลัวหรอก  แบร่>U<

ไม่ตอบหรอ   นานจังเลยแหะ  มัวแต่ตอบเมนต์คนอื่นอยู่หรือไง   หรือผมไปกวนเขามากไปเขาเลยรำคาญชิ่งหนีไปแล้ว    โอ้ยยยย   คิดเรื่องไอ้บ้านี่แล้วปวดหัวตุ้บๆเลยแหะ   ผมเลื่อนเมาส์ไปกดเปลี่ยนเป็นออฟไลน์ก่อนจะนั่งดูหน้าจอเฉยๆ   ไม่ตอบก็ไม่ตอบ  ไม่ง้อก็ได้   

G.West  Fiesta : รู้นะว่าออนอยู่...

..ฉลาดไปแล้วมั้ง-o-…

G.West  Fiesta : ไม่ต่อหรือไง  เก่งนักไม่ใช่หรอ-.-
G.West  Fiesta : เฮ้!  จะปล่อยให้ฉันคุยกับตัวเองใช่มั้ย
G.West  Fiesta : ไปละ

..อ่ะ!  เดี๋ยวสิ...

น้ำค้าง   แช่แข็ง : จะให้คุยไรละ

ผมรัวแป้นถามกลับไป
G.West  Fiesta : ไว้ค่อยคุยพรุ่งนี้
น้ำค้าง   แช่แข็ง : พรุ่งนี้O.o?
G.West  Fiesta : จะไปหาที่รร.
                  .
      .
                   .
      See more…
...-/////-  มะ...มาหาหรอ   ผมนั่งนิ่งมองข้อความแล้วอมยิ้มเล็กน้อย   ผมไม่ได้จะยิ้มหรอกนะ  แต่หน้ามันไปเองอ่ะ   ทำไมละๆ  >////<   ผมเลื่อนเมาส์ไปคลิ๊กดูข้อความต่อ   มันพิมพ์อะไรยาวขนาดนั้นเนี่ย

      .
      .
      เตรียมจองศาลาไว้ได้เลย!!

อ๊ากกกกก!!  ไม่  นายจะโหดร้ายไปแล้วนะ   ฉันทำอะไรผิดอ่ะแค่กวนตีนนิดเดียวเองอ่ะ   ถึงขั้นต้องฆ่ากันเลยหรอTOT   ผมโทรไปลาป่วยดีกว่า   ไม่สิ  โทรไปลาออกเลย   ไม่ไปแล้วโรงรงโรงเรียนเนี่ยTOT




“ไปกินเตี๋ยวมั้ย..”
ไอ้เซฟเปิดประเด็นถามผมขณะที่กำลังเดินออกจากโรงเรียน    ก็อยากนะแต่ขอส่องหน้าประตูนิด
นึงก่อนแล้ว   ไม่รู้ว่าเฟียสจะมาจริงหรือป่าว   ผมยังไม่อยากเป็นศพตอนนี้ด้วย
   “กินมั้ยไม่กินกูกลับละ”
   “กินก็ได้ๆ><”
   มันพยักหน้าแล้วมองตรงไปข้างหน้าอย่างเลื่อนลอย   มึงยังเฮิร์ทไม่หายอีกหรอเนี่ย   หลังจากที่ผมได้ซักไซ้มันจนมันแทบจะเอารองเท้าปาหน้าผมๆก็ได้คำตอบเรื่องที่ผมอยากรู้   ที่มันเป็นแบบนี้ก็เพราะเสือ กไปชอบคนมีเจ้าของ   แถมคนๆนั้นก็ยังเป็นคนใกล้ตัวมันมาก   ผมเห็นมันกับคนนั้นออกจะหวานใส่กันนะ   แต่ไม่คิดว่าเขาจะไม่ชอบไอ้เซฟ   ทั้งที่เคยจูบกัน   .....มันเล่าให้ผมฟังแค่นี้อ่ะ
   “วันนี้กูเลี้ยง^^” ผมบอก
   “อ่า....ใจหว่ะ”
   ผมได้แต่ภาวนาให้รอยยิ้มสดใสของมันกลับมาอีกครั้ง   ผมไม่เชื่อหรอกนะว่าบนโลกใบนี้จะมีคนจูบกันโดยไม่คิดอะไร   กอดกันหรือแสดงท่าทีเหมือนคู่รักแต่ปากบอกว่าไม่รักซะงั้น
   “มึงแน่ใจหรอว่าเขาไม่ได้คิดอะไรกับมึงก็เขา...”
   “พอเหอะ!  กูไม่อยากนึกถึงแล้ว  กูจะตัดใจละ”
   เซฟหันมาชักสีหน้าใส่ผม  ผมผงะตัวเล็กน้อยไม่คิดว่ามันจะโมโหขนาดนี้
   “กูขอโทษนะที่ทำให้มึง....รู้สึกไม่ดีอีกแล้ว..”
   “เออ  กูก็ขอโทษ...กูรมณ์ไม่ดีหว่ะ ขอโทษนะ”

   ตึกๆ

   ฝีเท้าหนักหยุดอยู่ตรงหน้าพวกผม    ผมมองใบหน้าเรียบนิ่งที่จ้องมองเพื่อนผม   ร่างสูงก้าวเท้าเข้ามาหาเพื่อนผมที่ตั้งท่าเดินหนีแต่ก็ไม่พ้นถูกมือใหญ่จับกุมไว้ซะก่อน
   “หลบหน้าทำไม”  เจ้านายเพื่อนผมถาม
   “ป่าว....แค่..แค่ปวดหัวอยากกลับบ้าน”  ไอ้เซฟตอบ
   “ไม่สบายหรอ..”
   มือใหญ่ทาบหลังมือลงบนหน้าผากมน   ไอ้เซฟปัดมือคนตัวใหญ่ที่ออกอาการเป็นห่วงออกอย่างหงุดหงิด
   ...หือ  ห่วงขนาดนี้บอกไม่รักกูไม่เชื่อนะเนี่ย-o-…
   “จะไปส่งบ้าน” คิระพูดต่อ
   “ไม่ต้องหายละ!” ไอ้เซฟตอบ
   “งั้นไปทำความสะอาดห้องให้ที”
   “ไปบอกแฟนนายสิ! ฉันเป็นผู้ชายนะทำแบบนั้นไม่เป็นหรอก”
   “เกี่ยวอะไรกับริน”
   ไอ้เซฟหันหลังซ่อนใบหน้ายับยู่ยี่ของมัน   มันกัดปากตัวเองแน่นจนผมเห็นเลือดสีแดงซึมอยู่ที่ริมฝีปากด้านในของมัน
   “เออ!ไปทำให้ก็ได้  น่ารำคาญ!”
   ไอ้เซฟตะคอกแล้วเดินนำออกไป 
... เฮ้ย!  เดี๋ยวแล้วก๋วยเตี๋ยว-o-…
ผมหันกลับมามองร่างสูงที่ถูกปล่อยทิ้งไว้คนเดียว   ดวงตาสีเข้มมองตามแผ่นหลังเล็กๆของไอ้เซฟที่เดินลิ่วออกไป   ไม่รู้ว่าผมคิดไปเองหรือป่าวว่าดวงตาสีนิลนั่นกำลังดูหมองเศร้าอย่างบอกไม่ถูก
“นายน่ะ...บอกว่าไม่ชอบเพื่อนผมแล้วทำไมไม่ปล่อยมันไปซะละ”  ผมถาม
ใบหน้าเรียบเฉยหันมามองผม   มันกำลังงงกับคำถามผมอยู่หรือป่าวนะ   อ่านสีหน้ายากจังเลย   ได้แต่เดาอ่ะ-o-  เฮ้อ~  รู้สึกประหม่าจังเลยนะเวลาอยู่ใกล้ไอ้พวกนักเลงเนี่ย    กลัวพูดไม่เข้าหูแล้วควักมีดออกมาจ้วง
-o-;
“....ฉันไม่เคยพูดว่าไม่ชอบเซฟสักคำ...”
คิระตอบเสียงนิ่ง   ผมพยายามจ้องดวงตาคู่สวยเพื่อดูว่าที่เขาพูดโกหกหรือป่าว   เพราะคนโกหกแววตาจะสั่นไหว    แต่เขากลับมีดวงตาแน่วแน่กล้ามองตาผมตรงๆโดยไม่กลัวว่าผมจะจับผิดได้
“ผมไม่รู้หรอกนะว่าธรรมเนียมเลี้ยงเพทของพวกนายเป็นยังไง... แต่  ช่วยให้เกียรติเพื่อนผมหน่อยได้มั้ย   เพื่อผมไม่ใช่ตุ๊กตาที่คิดจะทำอะไรก็ทำได้ทุกอย่างนะ...   สิ่งที่สมควรทำกับแฟนก็ทำกับแฟนสิไม่ใช่ทำกับเพท”  ผมร่ายยาว
“PET สำหรับฉันไม่ได้หมายถึงสัตว์เลี้ยง”
“แล้วหมายถึงอะไร...”
“ถึงเวลาแล้วฉันจะบอก...ความหมายของมันกับเพื่อนของนาย”
หวังว่าจะเป็นความหมายที่ดีพอที่เพื่อนผมจะทนฟังได้นะ   เดี๋ยวไม่ใช่ออกมาเป็น “ทาสรัก”  โห้ยยย  เรื่องนี้คงดราม่าคนอ่านด่ากระจุยเลย-o-;;   ร่างสูงโปร่งเดินออกไปหาเพื่อนผมที่ยืนพิงกำแพงทำหน้ามุ่ยเหมือนคนไม่ถ่ายหนักมา 7 วัน   อุส่าห์เชียร์ให้ได้กัน   ใครมันดันสอยสุดหล่อคนนี้ไปซะแล้วละเนี่ยT^T
“เห~  มารอเค้าหรอเนี่ย  คิกๆ”
ผมหันตามเสียงหัวเราะเล็กๆที่ดังอยู่ใกล้ๆ   ร่างสูงใหญ่เหมือนนักกีฬาในชุดเครื่องแบบสีทะมึนยืนพิงกำแพงอยู่อีกข้างของรั้ว    ผมมองตามมือเล็กๆของผู้หญิงหน้าตาน่ารักที่เอื้อมไปปัดเส้นผมสีเงินออกไปให้พ้นใบหน้าหล่อ   มือใหญ่คว้ามือเล็กไว้พลางกระตุกยิ้มขำขันที่มุมปากเล็กน้อย
...เหอะ!  มาหม้อสาวหรอเนี่ย-3-…
ผมเดินก้มหน้าเลี้ยวออกไปอีกข้าง   ไม่อยากมองภาพพวกนั้นเลยไปกินก๋วยเตี๋ยวดีกว่า-.-
“เฮ้ย!!  ไอ้ตาโตจะไปไหน!!”
เสียงเรียกลั่นป่าช้าเบรกขาผมให้หยุดกะทันหัน
...ไอ้ตาโต-o-…
ผมหันหัวไปมองผู้ชายข้างหลังที่ยืนอ้อล้อกับสาวเมื่อครู่   ร่างสูงสาวเท้ายาวๆเข้ามาหาผมอย่างเร่งรีบ
   ผมรู้สึกได้ถึงหายนะที่กำลังจะมาเยือนแล้วละ-o-…
      “ได้เจอต่อหน้า!  ไม่ทักทายกันหน่อยหรอห๊ะ!!” นายหัวเงินแหกปาก
      “หวะ...หวัดดีครับ^^;”  ผมทัก
      “ไม่ตอบกวนตีนเหมือนในเฟสแล้วหรือไงห๊ะ!!!”
      “ไม่แล้วครับ  ผมไปแล้วบายๆกลับดีๆนะครับ><”
      “เก็บไว้บอกตัวเองไป๊!!”
   ไอ้จอมว้ากเปลี่ยนจากเดินเท่ๆแบบเจ้าพ่อเซี้ยงไฮ้เป็นวิ่งไล่ผมแบบหมาป่า   ง่า~  อย่าวิ่งดิ   วิ่งหนีไม่ทัน   ช่วงขาผมสั่นกว่าตั้งเยอะอ่ะ   ม่ายยยยยTOT  เอ๋วิ่งสิ  เอ๋วิ่งงงง
   
   หมับ!

   มือใหญ่กระชากกระเป๋านักเรียนผมเหวี่ยงลงบนพื้น   ตัวผมก็เลยล้มลงไปกระแทกพื้นด้วย   
   ...วิ่งยังไม่ทันข้ามภูเขาเลยนะT^T…
   “หนีหรอห๊ะ!!”  จะว้ากทำไมอ่ะหูจะแตก>O<
   “ปะ...ป่าวนะ  ผมแค่..เดินเล่น><”  แถครับ  แถถลอกเลย
   “เดินเร็วเนอะ.....เป็นญาติกับเสื้อชีต้าหรือไง!!”
      “คะ..คือ  ผมอยากเดินรับลมไง  พอวิ่งแล้วลมมันจะได้แรงๆเย็นดี><”
      เย็นไม่พอหอบรับประทานด้วย  อยากจะอ้าปากเอาลิ้นออกมาผึ่งลมจังเลย  แฮ่กๆ-o-;;
      “เดี๋ยวจะให้วิ่งให้ซะใจเลยดีมั้ย   จำลองสถานการณ์ว่าวิ่งหลบระเบิดอยู่”
   จะ...จำลอง   แน่ใจนะว่าแค่จำลองอ่ะ    ไม่ได้ตั้งใจจะเอาระเบิดมาปาผมใช่มั้ยเนี่ย-o-;;    ท่าทางจะพูดจริงทำจริงนะ   เล่นดิเอ๋  เล่นดิTOT
   
   โครม!

   ซ่า~

   ผมมองร่างสูงที่ยืนเท้าเอวตรงหน้าผม    ใบหน้าหล่อเงยขึ้นมองตึกแถวชั้นบนที่ทำอะไรร่วงใส่หัว   ไม่ใช่สิ   ต้องเรียกว่าราด-o-   มือใหญ่ปาดน้ำออกจากหน้าพลางขมวดคิ้วตีหน้ายักษ์ใส่คุณยายข้างบนชั้นสอง
ที่ราดน้ำใสหัวเขา
   “คะ..คะ  ยายขอโทษนะหลานเอ๊ย  มือมันลื่นน่ะ งั่กๆ” 
   ผมจะไม่โกรธคุณยายที่ยายราดน้ำกระเด็นใส่ผมก็ได้นะครับ   ถ้าคุณยายจะช่วยถ่วงเวลาคุยกับไอ้หน้ายักษ์นี่ระหว่างที่ผมกำลังทำการหลบหนี^^

   หมับ!

   “จะไปไหนห๊ะ!!!” 
   ขะ...ขี้หูแทบกระฉอกแนะT^T   มือใหญ่กำคอเสื้อผมไว้แน่นแล้วจ้องหน้าราวกับจะกินผม   ผมได้แต่เบะปากทำตาปริบๆอย่างน่าสงสาร    ทำไมผมต้องเจอมันอีกแล้วฮือออ
   “กะ...กลับบ้าน”  ผมตอบ
   “ยังไม่ได้ชำระความที่กวนตีนฉันในเฟสเลย  ยังไปไหนไม่ได้!!”
   “คะ...คือ  ถ้าตัวเปียกนานๆ...จะๆเป็นหวัดนะ><”
   “ช่างแม่ ง!!”
   “คะ..คือ  ไปอาบน้ำบ้านผมมั้ย!”
   เผื่อจะใจเย็นลงบ้างนะ    ให้มีบุญคุณติดค้างกันซะบ้างจะได้ทำตัวดีๆกับผมบ้าง    ทีกับผู้หญิงละก็พูดดีชะมัดแถมยิ้มให้ด้วย   ทีกับผมนะทั้งตะคอก  ตวาด  ตีหน้ายักษ์ใส่ด้วย   ไม่ยุติธรรมเลย-3-
   “ชวนผู้ชายไปบ้านหรอ-_-”  เฟียสถาม
   “อ่า..คงงั้นมั้งO.o”
   อะไรอ่า   แค่ให้ไปอาบน้ำที่บ้านเดี๋ยวไม่สบายไง
   “ชวนทุกคนที่คุยด้วยเลยหรือป่าว-_-”
   “หือ?  เอ่อ...ก็เคยชวนเพื่อนไปบ้านนะ  หลายคนเลยอ่ะO.o”
   “ผู้หญิงหรือผู้ชาย-_-”
   “ผู้ชายสิO.O”
   “นายนี่มัน....”
   “อะไรหรอ-o-”
   “ต่อไปนี้อย่าไปชวนใครเขามั่วซั่วอีกละ!!”
   “คะ...คือ  เฟียสจะไม่ไป...-o-”
   “จำไว้ว่าต่อไปนี้มีฉันไปบ้านนายได้แค่คนเดียว!!”
   “แล้วไอ้เซฟละ-o-”
   “ไม่ได้!!”
   เดี๋ยวนะครับ   คือไม่ทราบว่าคุณมึงเป็นอะไรกับข้าตูหรือ   ทำไมสั่งเอ๊า...สั่งเอา   ถ้าไม่ให้ไอ้เซฟไปบ้านแล้วผมจะเล่นเกมยิงผียังไงอ่ะ   ผมยิ่งกากๆเล่นไม่ค่อยจะผ่านอยู่ด้วย-.-
   “รออยู่นี่เดี๋ยวเอารถมารับ”
   “-o-”
   “เข้าใจมั้ย!!!”
   “ครับๆ><”
   “ถ้ามาแล้วไม่เห็น...ตาย!!!”
   เอะอะฆ่าๆ  ไม่ใช่ทอมนะครับถึงจะมีพันชีวิตโดนรถทับ  ประตูหนีบ  มีดตัดสองท่อนแล้วยังไม่ตาย    ผมยืนเอียงคอมองแผ่นหลังกว้างที่เดินจากไป    เท้าใหญ่หยุดชะงักก่อนจะหันกลับมาหาผม
   “ห้ามเอียงคอแบบนั้นเข้าใจมั้ย!!”
   กรรม  คอก็คอผม   เอียงหน่อยไม่ได้หรอ   แล้วเอียงคอมันผิดตรงไหนอ่า>O<!!





++คนเขียนเกรียนๆ+++
ถึงจะแต่คู่นี้อยู่แต่ใจก็กังวลไปคู่เซฟ  กลัวคนอ่านเข้าใจผิดที่เราเขียนเมื่อวาน
อันนั้นแค่เขียนจากมุมของเซฟ  กับน้ำค้างนะๆ  จะเป็นไงต้องรอตอนหน้าของหน้าโน่นนน

ตอนนี้ขอเป็นคิวน้องน้ำก่อนแล้วกันนะ   ชอบน้ำนะ  เราว่าเป็นเคะที่บ๊องๆดี
(หลอกด่าน้ำสินะ  ...ซึ่งๆหน้าเลยนี่หว่า555)

ออฟไลน์ wi_OoO_wi

  • payaaa payaaa padazz taa
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-1
โอ้ะ ไม่นะ อิเซฟ มันเป็นพวก 1 นาที 124 สเตตัสเหรอ มันน่ารำคาญมากๆเหอะ  :katai1: :katai1:
 
พวกที่เเซดเรื่องความรักเเล้วเอามาอัพ อัพทำไมฟ้ะ อยากให้คนสงสารขนาดนั้นเลยเหรอ  เพราะทำนิสัยเอาแต่ใจ เรียกร้องมากไปเเบบนี้ไง ผู้ชายเขาเลยทิ้ง โว้ยยย   :m16: :m16:

น้ำค้างน่ารักอ้ะ อย่าเอียงคอสิลูกกกก มันเเบ๊วเกินไป เดี๋ยวเจ้านายหนูทนนไม่ไหวเอานะ  :o8: :o8:






ออฟไลน์ HISY

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-3
ชอบจัง อ่านแล้วมีความสุข

@Lucifer_Prince@

  • บุคคลทั่วไป
อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกว่าแววแห่งความวุ่นวายกำลังจะมาเยือนเซฟกับคิระ  ส่วน้ำค้างกะเฟียสหรอ  เฟียสนายนี่มันน่าจะกล่องเสียงอักเสบซะบ้างนะจะได้รู้สึก  ร้องบ่อยจริงๆ  เดี๋ยวตะคอกเดี๋ยวตะโกน  เริ่มมีแสงแห่งความรักมาแล้วนะเนี่ย  อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆจัง  น้ำค้างบ๊องอย่างที่คนเขียนว่าเลยเนอะ  นายเอกบ้าบ๊องแบบนี้ก็เป็นอีกแนวที่ชอบ  Thanks^^

ออฟไลน์ clock_nuchchee

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 243
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด