When we call it 'LOVE' ... [[หนังสือวางขายที่ร้านนายอินทร์]]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: When we call it 'LOVE' ... [[หนังสือวางขายที่ร้านนายอินทร์]]  (อ่าน 693078 ครั้ง)

ออฟไลน์ NUTSANAN

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1031
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-3
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (1) 12/11/2013 p.4]]
«ตอบ #120 เมื่อ22-11-2013 01:35:09 »

อ๊ากกกกกก โทต้องเข้าใจโมผิดแน่เลยอ่ะะะ  :z3:

ออฟไลน์ ✿PIERRE

  • ดองนิยายข้ามปี
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 434
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-6
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (1) 12/11/2013 p.4]]
«ตอบ #121 เมื่อ26-11-2013 23:51:39 »

 


- 3 -
(part2)




ผมเดินตรงไปยังร้านค้าอย่างหงุดหงิด ไอ้เหี้ยโท...มันแขวะผม แบบจงใจและซึ่งๆหน้าเลยด้วย แบบนี้คงไม่ต้องไปถามมันแล้วว่ามันเห็นรูปผมที่ถูกโพสในเว็บเกย์รึเปล่า?


“น้ำเปล่า 2 ขวดครับ”


ผมรับยื่นแบงค์ยี่สิบไปให้แล้วรับขวดน้ำมา ที่จริงผมไม่ได้ต้องการจะมาซื้ออะไร เพียงแต่ทนกับคำพูดของไอ้โทไม่ไหว ขืนฟังมันพล่ามต่อมีหวังผมไม่ได้ชกมันกลางมหาลัยแน่


ผมเดินกลับมายังโต๊ะ พยายามก้าวเท้าให้ช้ามากที่สุด แต่ทว่าใครบางคนก็มาขวางทางเอาไว้



“ซื้อน้ำมาเหรอ?” เสียงคุ้นเคยที่เหน็บแนมผมไม่กี่นาทีที่ผ่านมาดังขึ้น


“...”


“ปกติเห็นแต่ขายน้ำ...”


“พอซะที!!” ผมตวาดลั่น


บางอย่างในหัวสมองผมขาดผึง จากตอนแรกที่ผมว่าจะอดทน ไม่บอกมัน เพราะไม่อยากให้มันมากลุ้มใจเรื่องของผม แต่กลับกลายเป็นว่ามันดันเข้าใจผิด แล้วยังมาซ้ำเติมผมแบบนี้ สู้บอกความจริงให้มันรู้ไปเลยดีกว่า


“กูไม่ได้ขายน้ำขายนวดเหี้ยไรทั้งนั้น!! กูโดน...”


Rrrr Rrrr Rrrr

เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ดังขัดจังหวะ และเสียงเรียกเข้าที่ว่านั่นก็ดังมาจากโทรศัพท์ของผมเอง ผมล้วงหยิบมันขึ้นมา เบอร์แปลกโชว์หราที่หน้าจอ


ใครวะ?


แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้กดรับ มือของคนตรงหน้าก็กระชากไปต่อหน้าต่อตา แถมยังกดรับแล้วแนบหูทันที


จากใบหน้าที่ดุดันจากแรงอารมณ์อยู่แล้ว กลับกลายเป็นว่าตอนนี้หน้าหล่อๆของมันเหมือนกับฆาตกรที่พร้อมจะสังหารคนได้เสมอ มันกำโทรศัพท์แน่นจนผมเห็นว่ามันสั่นน้อยๆ นัยน์ตาสีดำจ้องผมเขม็ง ตรึงให้ผมอยู่กับที่ ไม่กล้ากระดุกกระดิกหรือหนีไปไหน


มันเงียบไป ไม่พูดอะไรกับคนในสายสักคำ จนผมนึกว่าอาจจะเป็นคนโทรผิดหรือไม่ก็เพื่อนคนใดคนหนึ่งในภาคที่ผมไม่ได้เมมเบอร์ไว้ก็ได้


แต่ดูจากอาการแล้ว...ผมคิดว่าไม่น่าใช่ทั้ง 2 กรณี


“นะโมไม่ว่าง ตอนนี้กำลังรับแขกอยู่” ในที่สุดมันก็ปริปากพูดกับคนในสาย


รับแขก..?


“ไว้โทรมาใหม่ทีหลังละกันนะครับ” แม้มันจะพูดด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่หน้าตาของมันตอนนี้ไม่ได้สบายๆอย่างน้ำเสียงมันเลย มันกดวางสายแล้วหันมาพูดกับผมแทน


“ลูกค้าเยอะจริงนะ”


ลูกค้า!? อย่าบอกนะว่า...มีคนสุ่มเบอร์ผมจากเลข2หลักที่หายไปได้น่ะ!?


ชิบหายละ!!


“มะ ไม่ใช่นะเว้ย กูไม่...”


“กูปฏิเสธให้แล้ว” ไอ้โทบอก ซึ่งผมควรจะดีใจ แต่อะไรบางอย่างมันทำให้ผมรู้สึกกลัว



กลัวมากๆ




“เพราะวันนี้มึงต้องบริการให้กูทั้งวัน!! เสียใจด้วยนะ มึงคงไม่มีแรงไปรับแขกคนไหนได้อีก!!”


สิ้นคำมันก็กระชากผมอย่างแรง ดีที่ว่าแถวนี้ไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ ไม่อย่างนั้นผมก็จะกลายเป็นขี้ปากชาวบ้านแน่ๆ ยิ่งทะเลาะกับไอ้เหี้ยโทแบบนี้ด้วยแล้ว..


ผมต้านแรงมัน ฝืนสุดกำลัง น้ำเปล่าที่ซื้อมากระเด็นไปไหนแล้วก็ไม่รู้ แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเสียดายเงินที่เพิ่งซื้อน้ำไป ผมควรเอาตัวให้รอดจากหมาบ้าตรงหน้าก่อน


“มึงฟังกูก่อนสิวะ ไอ้เหี้ยโท!!” ทั้งเตะทั้งต่อย แต่มันก็ไม่สะเทือนหรือมีทีท่าว่าจะเจ็บเลยสักนิด


“เก็บเสียงไว้ครางบนเตียงเถอะ!!”


มันเหมือนคนที่ไม่รับรู้อะไรแล้ว เสียงผมเข้าไม่ถึงประสาทการรับรู้ของมันเลยด้วยซ้ำ เรี่ยวแรงจากการยื้อยุดฉุดกระชากเริ่มหายไปเรื่อยๆ


ในที่สุดผมก็ถูกจับยัดลงในรถยุโรปคันหรูของมัน


“ถ้ามึงออกมาจากรถ มึงพ้นสภาพจากการเป็นนักศึกษาแน่” มันกระซิบบอกผมก่อนจะปิดประตูอย่างแรง


ผมรู้มันเอาจริงแน่ ไม่ใช่แค่คำขู่ พวกคุณอาจคิดว่าพ่อหรือแม่มันเกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยแห่งนี้ แต่เปล่าเลย...แค่มันบอกใครต่อใครว่าผมขายนวด แค่นี้ผมก็คงไม่มีหน้ามาเรียนแล้ว ดีไม่ดี เรื่องคงไปถึงหูคณบดีและตัดสินให้ผมถูกไล่ออกก็เป็นได้




 

 

ภายในรถเงียบงัน บรรยากาศอึดอัด ผมมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดเวลา แต่ผมก็สามารถรับรู้ได้ว่าอารมณ์ของคนขับยังไม่คงที่ เพราะฉะนั้นผมควรอยู่เฉยๆถ้ายังไม่อยากตายตอนนี้


ไอ้เหี้ยโทไม่ได้ขับซิ่ง ขับเร็ว หรือขับกระชากแต่อย่างใด เพราะถนนในกรุงเทพไม่ว่าจะเวลาใดก็สามารถติดได้เสมอ ทางที่มันขับมาผมคุ้นนิดๆเพราะป้ายชื่อถนนย่านคนรวยที่ที่ดินแถวนี้คงแพงมากกว่ารถ1คัน แต่ผมก็ไม่กล้าถามมันว่าจะพาผมไปไหน


ไม่รู้ว่าป่านนี้ไอ้บูม จ๊อบ หลามจะเป็นยังไง แม่งคงสงสัยว่าผมไปซื้อน้ำที่โรงงานผลิตรึเปล่า แต่ช่างเถอะ การที่มันไม่โทรตามผมแบบนี้ก็ดีแล้ว การเรียนช่วงบ่ายก็คงต้องโดดไปตามระเบียบ


20 นาทีต่อมามันก็เลี้ยว ผมเห็นแว๊บๆว่าเป็นชื่อคอนโด...คงคอนโดมันละมั้ง?


ผมไม่ค่อยรู้อะไรเกี่ยวกับตัวมัน อย่างที่บอกไปตอนแรกๆ ผมไม่ค่อยรู้สึกสนิทใจกับมันเท่าไหร่ และยิ่งตอนนี้ผมควรระวังตัวให้มากๆ อารมณ์ของมันตอนนี้คงอยากฆ่าใครสักคน


และคนๆนั้นต้องเป็นผมอย่างแน่นอน


“ตามกูมา อย่าให้ต้องใช้กำลัง”


ไอ้สัด อยากจะด่าเหลือเกิน แล้วที่เมื่อวานจู่ๆมึงมาชกกูละ ไม่ได้ใช้กำลังเลยงั้นสิ?


ผมลงจากรถ เดินตามหลังมันไปยังล๊อบบี้ มันสแกนนิ้วมือเพื่อเปิดประตูไปใช้ลิฟท์ เมื่อก้าวเข้าไปข้างในไอ้โทกดเลขชั้นสูงสุด


ยอมตามมันมาถึงขนาดนี้แล้ว คงพอที่จะทำให้มันหายบ้านิดนึง


ทันทีที่ประตูลิฟท์เปิดออก ไอ้โทนำออกไป แต่ผมหยุดอยู่กับที่ ซึ่งมันคงรู้สึกได้ ผมใช้จังหวะนั้นรีบอธิบายทันทีก่อนที่จะมีอะไรมาขัดจังหวะอีก


“กูโดนแกล้ง” ผมรีบพูดต่อ “มีใครก็ไม่รู้เอารูปและเบอร์โทรกูไปโพสในเว็บเกย์นั่น”


ไอ้โทเงียบ จ้องหน้าผม และประตูลิฟท์กำลังจะปิด


“ออกมา” มันพูดเรียบๆ


เฮ้ออ มันคงยอมฟังผมบ้างแล้วสินะ ผมก้าวออกไป ไอ้โทเดินนำไปยังห้องมันต่อ



ณ เวลานี้ผมรู้สึกโล่งไปเปราะหนึ่ง อย่างน้อยผมก็ได้พูดความจริงแล้ว





ห้องมันก็อย่างที่คิด กว้าง หรูหราแต่เรียบง่ายสไตล์โมเดิร์น ทำเอาผมต้องรีบถอดรองเท้าเพราะกลัวทำพื้นเปื้อน ห้องชุดนี้แบ่งเป็นสัดส่วนทั้งห้องนั่งเล่น ห้องครัว ห้องนอน ห้องน้ำ เฟอร์นิเจอร์ครบครัน


ผมยืนอยู่กลางห้อง ทำตัวไม่ถูก คือเอาจริงๆแล้วผมไม่เคยอยู่กับมัน 2 คนด้วยซ้ำ ไม่เคยคิดว่าผมจะได้มีสิทธิ์มาเหยียบคอนโดหรูของมัน


“เอ่อ...กู...” ไม่รู้จะพูดอะไรกับมันดี ควรจะเริ่มจากตรงไหนก่อน


ไอ้โทหันมา ยืนกอดอกพร้อมกับสั่งด้วยน้ำเสียงเรียบๆว่า


“ถอดสิ”


หะ? อะไร? ถอดอะไร?


ผมงงเป็นไก่ตาแตก จู่ๆบอกให้ผมถอด อะไรของแม่งวะ?



“กูสั่งให้มึงถอด วันนี้กูซื้อมึงทั้งวัน กูจ่ายไม่อั้น”

!!!



“ไอ้เหี้ยโท!! กูบอกแล้วไงว่ากูโดนแกล้ง ไอ้สัด!!” ผมตรงเข้าไปกระชากคอเสื้อมัน แต่นั่นเป็นการกระทำที่ผิดมหันต์ เพราะมือมันโอบรอบเอวผมก่อนจะกระซิบที่ใบหูเสียงเหี้ยม


“มึงคิดว่ากูเป็นควายหรอ?”


ผมนิ่ง


“มีคนหวังดีมาบอกกูว่าเห็นมึงเดินเข้าออกม่านรูดกับผู้ชายไม่ซ้ำหน้า”

“แล้วมึงก็เชื่อ!?”

“มีรูปด้วยนะ อยากดูมั้ยล่ะ?”

รูป? รูปเหี้ยอะไร?


ขณะที่ผมกำลังสับสน มือเรียวของคนตรงหน้าก็ค่อยๆปลดดุมเสื้อนักศึกษาทีละเม็ดอย่างช้าๆ ปากก็พูดต่อราวกับเป็นเรื่องธรรมดา


“นอนกอดกับผู้ชายอย่างมีความสุขเลยนะ หึ แถมยังได้เงินด้วยนิ งานอะไรจะสบายไปกว่านี้ จริงมั้ย?” มันค่อยๆไล้สันจมูกไปกับซอกคอ สร้างความปั่นป่วนให้กับผม


“มะ...ไม่”


“แต่วันนี้กูขอซื้อมึงทั้งวันเลยนะ กูบอกแล้วจ่ายไม่อั้น ขอแค่มึงบริการกูให้ดีก็พอ ให้สมกับที่เป็นเพื่อนกันหน่อย” ไอ้โทยังคงพูดพร้อมๆกับมือของมันก็ทำหน้าที่ลูบคลำไม่หยุด


แต่คำว่า ‘เพื่อน’ มันทำให้ผมได้สติ


ผมผลักมันออกไปอย่างแรง ไม่สนว่ามันจะเซไปชนกับอะไร ผมรีบวิ่งไปยังประตู แต่รู้สึกว่าระยะทางมันไกลเหลือเกิน และยังไม่ทันที่ผมจะได้คว้าลูกบิด วงแขนกว้างก็รวบตัวผมไว้ได้ทัน


คราวนี้ไม่มีการพูดดีอะไรทั้งนั้น แววตาของไอ้โทครุกกรุ่นไปด้วยความโมโห มันผลักผมล้มลงกับพื้น หลังผมกระแทกเต็มๆแต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่จะต้องสนใจ ในเมื่อคนตรงหน้าขึ้นคร่อมผมอย่างรวดเร็ว


เสื้อนักศึกษาที่ปลดกระดุมยังไม่ครบมันก็ไม่สน มันฉีกเสื้อแล้วมัดมือผมไว้เหนือหัว แผ่นอกเปลือยเปล่าปรากฏแก่สายตา ขาผมถูกกดทับด้วยน้ำหนักตัวมัน


“ไอ้เหี้ยโท ปล่อยกู!!!” ผมขืนตัวสุดกำลัง แต่ก็ช่วยอะไรได้ไม่มากนัก


“กูบอกให้ปะ..อื้อออ!!!”


ริมฝีปากทาบทับลงมาอย่างแรงจนเจ็บ ลิ้นร้อนสอดเข้ามาอย่างรวดเร็วและตวัดพันเกี่ยวอย่างชำนาญ มันกวาดไปทั่วโพรงปาก ไม่มีความอ่อนหวานหรืออ่อนโยน มีแต่ความโกรธโมโหที่ผมสัมผัสได้


จูบ...ที่ไม่ใช่จูบ มันไม่ใช่เลย ผมรู้สึกขยะแขยงและรังเกียจ อยากจะกัดลิ้นหรือขัดขืนแต่ก็ทำไม่ได้เพราะมันบีบคางผมไว้ให้รับจูบทุเรศๆจากมัน ส่วนมืออีกข้างของมันยุ่งอยู่กับการปลดเข็มขัดและกางเกงของผม ซึ่งก็ใช้เวลาไม่นานนัก ความเย็นกระทบกับผิวหนังทำให้ผมรู้ว่ามันทำสำเร็จแล้ว และในตอนนี้มีเพียงสิ่งเดียวที่ปกปิดร่างกายผมไว้


“อื้ออออออออออ!!!!”


ผมตาเหลือกทันทีเมื่อมันจับหว่างขาผมแล้วบีบ แต่มันก็คงยังใช้ลิ้นต้อนไปทั่วจนผมชักเริ่มหายใจไม่ทัน ซึ่งมันคงรู้สึกได้จึงถอดริมฝีปากออกไป


“เล่นตัวอย่างกับไม่เคย แต่ก็ดี ได้อารมณ์เหมือนกัน”


“ปล่อยกู!!!” แน่นอนว่ามันคงไม่ทำตามที่ผมบอก ปากมันเคลื่อนต่ำไปยังบริเวณยอดอก ครอบริมฝีปากแล้วดูดดึงอย่างช้าๆ อะไรบางอย่างในตัวผมตื่นขึ้นมาทันที เท่านั้นยังไม่พอมือหนาเลื่อนสิ่งที่ปกปิดร่างกายสิ้นสุดท้ายออกไปแล้วกุมน้องชายผม จากนั้นก็เริ่มปรนเปรอจนผมแทบครองสติไม่อยู่


“พะ พอ พอได้แล้ว” จากที่ผมตะโกนกลายเป็นว่าน้ำเสียงผมแผ่วลง คล้ายกับจะอ้อนวอนด้วยซ้ำ


แต่ไอ้โทมันไม่หยุด ซ้ำยังทำให้มันหนักหน่วงขึ้นเรื่อยๆ มันต่างกับการที่ผมช่วยตัวเองอย่างมาก มือของมันควบคุมผมได้เพียงเพราะกำน้องชายผมที่กำลังพองโตอย่างเต็มที่เอาไว้


“หึ จะเสร็จแล้วเหรอ? อะไรวะ?” มันเงยหน้ามามองผมอย่างดูถูก


“ไอ้..หะ เหี้ย..” ได้แต่ด่า ทำอะไรมันไม่ได้


ในมือมันยังคงรูดรั้งน้องชายผม จนเมื่อถึงจุดๆหนึ่ง จุดที่ผมพร้อมจะปลดปล่อยความทรมานและความเสียวซ่านทั้งหมด แต่มันกลับหยุดมือ เอานิ้วโป้งมาปิดทางออกตรงปลายยอด


“สัด!!!!!”


“เรื่องอะไรจะให้เสร็จก่อนละครับ” ไอ้โทพูดแบบยิ้มๆ แต่ประโยคต่อมาทำเอาผมอึ้ง “ทำให้ลูกค้าด้วยสิ...แต่ด้วยปากนะ เห็นว่าถนัด จัดซะหน่อยสิ”


มันยืดตัวขึ้น น้องชายผมเป็นอิสระแต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าอารมณ์กามที่คั่งค้างจะหมดไป คนตรงหน้าค่อยๆถอดเข็มขัด รูดซิปลง เผยให้เห็นชั้นในสีดำที่นูนเด่นออกมากลางลำตัว


“ไม่!!!!!” ผมดิ้นหนีทันที แต่มือผมถูกมัดทำให้ทำอะไรได้ไม่สะดวกนัก



แค่นี้กูก็ขยะแขยงเต็มทนแล้ว อย่าให้กูต้องรู้สึกแย่ไปกว่านี้เลย...


ถึงแม้จะมีอารมณ์ แต่แบบนี้มันไม่ใช่ ยิ่งกับผู้ชายที่เป็นเพื่อนด้วยแล้ว...



“ทำไม! ทีกับคนอื่นนี่หน้าระรื่น กับเพื่อนตัวเองแค่ทำให้นิดๆหน่อยๆไม่ได้รึไง!?” ไอ้โทจิกหัวผมขึ้นมาแล้วตวาดใส่



เจ็บ.. .


เจ็บทั้งกายและใจ


สายตามันไม่ได้มองผมว่าเป็นเพื่อนอย่างที่ปากมันพูดเลย


หรือบางทีถ้าผมทำให้มันจบๆไปอาจจะดีกว่านี้...


มือหนาของคนตรงหน้าผลักหลังศีรษะทำให้หน้าผมจ่อกับน้องชายของมัน


แค่อมๆเลียๆให้จบๆไป...


ผมค่อยๆเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้ ใช้ริมฝีปากดึงขอบชั้นในสีดำลงมา น้องชายของมันปรากฏตรงหน้าผม ผมหลับตาลงและเริ่มทำในสิ่งที่มันขอ



ไม่รู้ว่าตอนนี้สภาพผมเป็นยังไง แต่มันคงทุเรศและไร้ศักดิ์ศรีสิ้นดี



“ทำดีๆสิวะ!! แม่งเอ๊ยยยย!” ไอ้โทสบถอย่างหงุดหงิดเพราะผมทำไม่ได้ดั่งใจมัน



อยากจะหันหนี แต่มือที่รั้งไว้ตรงคอมันทำให้ผมต้องทำต่อ


อยากจะอ้วก เพราะน้องชายของมันเต็มปากผม



“ไอ้เหี้ย พอเลยมึง” มันดันหน้าผมแล้วผลักออกอย่างแรงจนหัวผมไปกระแทกกับผนังห้องที่อยู่ไม่ห่างมากนัก



ปึก!




สิ่งสุดท้ายที่ผมเห็นคือใบหน้าตกใจของมันและสองมือที่กำลังจะคว้าผมไว้แต่ไม่ทัน...




Next Chapter >> - 4 -





Talk
มาช้าแต่ดีกว่าไม่มานะค๊าาาาา

กด+ให้ทุกคนเลย ขอบคุณทุกท่านที่เม้นต์ให้นะคะ
ขอบคุณจริงๆค่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-12-2013 17:17:13 โดย pierre »

ออฟไลน์ ::UsslaJlwaJ::

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1018
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-4
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #122 เมื่อ27-11-2013 00:05:39 »

อ่านแล้วใจสั่นเลย สงสารน้องนะโมอ่า ใครวะแกล้ง แม่งงงง

ขอร้องละมสไวไวนะคะ :katai1:

ออฟไลน์ My_yunho

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1684
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-5
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #123 เมื่อ27-11-2013 00:09:35 »

 :serius2:โทเข้าใจผิดนะๆๆๆ

ออฟไลน์ l3iZal2l2e

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-0
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #124 เมื่อ27-11-2013 00:11:14 »

เกิดอะไรขึ้นนนนน  :sad4:
เหอๆ นะโมเป็นไรขึ้นมานี่ความผิดของโทอย่างเดียวเลยนะ
เตรียมตัวโดนคนอ่านแบนยาววววววว 55555
 o18 o18

ป.ล. แล้วรูปเริบอะไร!?!?!? ภาพตัดต่อรึเปล่าาาาา หรือจริงๆแล้วนะโมมีฝาแฝดดดด
 :katai1:

ออฟไลน์ jj_girl

  • รูปโปรไฟล์ขำๆ นะคะ / Cr.สาววายในตำนาน
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 343
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #125 เมื่อ27-11-2013 00:17:48 »

อ๊ากส์!!!!


นะโมหัวกระแทกผนังเลยนะ  แกจะเกินไปแล้วนะไม้โท  ลมเพชรหึงจะขึ้นยังไงก็อย่าทำร้ายกันแบบนี้สิยะ  ไม่ฟังนะโมบ้างเลยอ่ะ ฮือออออ    :ling1:

ออฟไลน์ Sillyfoolstupid

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +59/-0
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #126 เมื่อ27-11-2013 00:22:28 »

เข้ามาส่องรอบที่สามของวัน นึกว่าจะยังไม่มาต่อวันนี้
ดีนะ เข้ามาดูก่อนนอนอีกรอบ ได้อ่านฉากเด็ดพอดี ฮี่ๆ
ข้องใจ ทำไมเพื่อนๆไม่สนใจนะโมเลยที่ไปซื้อน้ำแล้วหายมาพร้อมโท
อย่างน้อยก็น่าจะสงสัยว่าเพื่อนหายไปไหน โทรมาถามก็ยังดี
แล้วนะโมก็นะ จะไปยอมโทมันทำไม๊ ทำไมไม่โทรหาเพื่อนให้เพื่อนมาช่วยล่ะ
นะโมสลบไปพร้อมกับอารมณ์คนอ่านค้างงงงงงงง
แต่อย่างน้อยโทก็คงไม่ทำอะไรนะโมตอนที่ไม่มีสติหรอกเนาะ (?)
รออ่านตอนต่อไป มาต่อเร็วๆนะคะ เป็นกำลังใจให้สามเวลาหลังอาหารทุกวัน ฮี่ๆ

ออฟไลน์ quiicheh.

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +73/-9
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #127 เมื่อ27-11-2013 01:31:35 »

อ่านจบความรู้สึกคือแบบคนเรามันหึงกันได้ขนาดนี้เลย?
โมคงเกลียดแกแล้วอะโท บาย

ออฟไลน์ shoi_toei

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +222/-26
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #128 เมื่อ27-11-2013 07:33:19 »

คือ...ว่า สงสารนะโมอ่า

คนแกล้งแม่งก็จังไร

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #129 เมื่อ27-11-2013 08:12:00 »

โทไม่คิดจะฟังนะโมอธิบายเลยใช่ไหม? ไหนว่าเพื่อนกัน...

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: When we call it 'LOVE' ... [[3 - Seduce (2) 27/11/2013 p.5]]
« ตอบ #129 เมื่อ: 27-11-2013 08:12:00 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ saradino1

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 323
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #130 เมื่อ27-11-2013 10:33:16 »

อารมร้อนจริงๆๆ โท ไม่ฟัง โม มันบ้างละ

ออฟไลน์ MunashiiSora

  • ♥ ฮุนฮาน ft.520
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 443
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-2
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #131 เมื่อ27-11-2013 10:50:48 »

อิโทโหดไปนะ สงสารนะโม  :hao5:

ออฟไลน์ EverGreen™

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1695
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +192/-1
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #132 เมื่อ27-11-2013 14:47:41 »

นะโมน่าสงสารเกินไปแล้ววว
 :katai1:

ตอนนี้เกลียดคำว่า "เพื่อน" จากปากโทมากที่สุด  :angry2: :z6:

ออฟไลน์ cakecoke

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #133 เมื่อ27-11-2013 22:21:32 »

 :hao7:

ออฟไลน์ matilda.taon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #134 เมื่อ27-11-2013 22:35:02 »

 :z3: :mew2: :mew2:

ออฟไลน์ pemiko2012

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #135 เมื่อ27-11-2013 22:35:38 »

ไอ้ชั่วที่ไหนมันแกล้งนะโม :z6:
จะไปทำร้ายมันเอง :angry2:

สงสารนะโมอ่า
โท นี่ก็ไม่ฟังอะไรเลยนะ แย่!!!!
ถ้าเกิดไรขึ้น ขอให้นะโมไม่ให้อภัยเลย

ออฟไลน์ maemix

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4416
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +299/-3
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #136 เมื่อ27-11-2013 22:45:07 »

สงสารนะโม โดนโทเข้าใจผิด แมโดนทำร้ายร่างกายอีก
เซ็งอิโท ให้นะโมเกลียดไปเลย

ออฟไลน์ becrazie

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #137 เมื่อ27-11-2013 22:52:24 »

 :angry2:เห็นนะโมเป็นเพื่อมั่งปะว่ะโท ทำไมไม่ฟังคำอธิบายมั่ง

ออฟไลน์ why yyy

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4565
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +309/-8
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #138 เมื่อ27-11-2013 22:53:16 »

โทคะช่วยฟังและคิดตามนิดนึงนะ  ทำร้ายโมอีกแล้ว  เฮ้อ!!

ออฟไลน์ mur@s@ki

  • อยากรัก..แต่ใจไม่กล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-5
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #139 เมื่อ27-11-2013 22:54:22 »

นี่มันไม่ใช่แค่การแกล้งกันของเพื่อนแล้ว มันคือการประสงค์ร้ายต่อนะโมชัดๆ
เผลอๆอาจจะเป็นฝีมือเพื่อนเลวในกลุ่มก็ได้ เพราะดูข้อมูลใส่ร้ายจะแน่นเหลือเกิน
เจ็บใจแล้วยังต้องมาเจ็บตัวอีก


 :z6:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
« ตอบ #139 เมื่อ: 27-11-2013 22:54:22 »





ออฟไลน์ ✿PIERRE

  • ดองนิยายข้ามปี
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 434
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-6
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #140 เมื่อ28-11-2013 20:17:41 »

 


- 4 -

 


เหมือนใครเอาค้อนมาทุบหัวตลอดเวลา มันปวดตุบ ตุบ ตุบเป็นจังหวะถี่ๆ


ผมค่อยๆลืมตาขึ้นทีละนิด แสงไฟพร่าทำให้ผมต้องปรับสายตา เมื่อเริ่มโอเคแล้วผมยันตัวเองขึ้นช้าๆ กวาดสายตามองไปรอบห้อง ประมวลผลทันทีว่าก่อนที่ผมจะสลบไปมันเกิดอะไรขึ้น


อ้อ...หัวผมกระแทกกับผนังห้องสินะ


ว่าแล้วก็จับสำรวจสักหน่อย ลูบๆคลำๆตรงที่ปูดโปนออกมา ยังดีที่ไม่หัวแตกวุ้ย ส่วนข้อมือก็ช้ำนิดหน่อย กระดูกสันหลังคงไม่หัก เพราะถ้าหักผมคงไม่ลุกขึ้นนั่งสำรวจสภาพตัวเองแบบนี้ได้


ผมนั่งอยู่บนเตียงนุ่มขนาดคิงออฟคิงไซส์ (คิงไซส์มันเล็กไป) หันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอใครนอกจากเหล่าเฟอร์นิเจอร์ที่ผมคงไม่กล้าซื้อ ช่วงบนผมเปลือยเปล่าเผยให้เห็นอกล่ำและซิคแพคเรียงเป็นลอนสวย (คาดว่าหัวกระแทกจนประสาทการรับรู้ได้รับความกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง : Pierre) ส่วนช่วงล่างผมมีบ๊อกเซอร์ 1 ตัว


มิน่า...หวิวๆแหะ


พอชำเลืองหางตาเห็นนาฬิกาบนผนังห้องแว๊บๆก็ได้รู้ว่าตอนนี้ 2 ทุ่มกว่าแล้ว แสดงว่าผมสลบไปนานพอสมควร อาการปวดหัวตึบๆยังมีอยู่ แต่ผมต้องอาศัยจังหวะนี้..


หนี


ก่อนที่เจ้าของห้องจะกลับมาทำเรื่องเหี้ยๆกับผมอีก


คิดได้ดังนั้นผมจึงรีบหาเสื้อผ้าของตัวเอง ไม่ว่าจะบนเตียง บนโต๊ะ โซฟา ผมค้นหาทั่วห้องแต่ก็ไม่เจอ


สงสัยคงอยู่ข้างนอก


ผมค่อยๆแง้มประตู มองลอดผ่านช่องแคบ ปรากฏว่าไม่มีใคร ผมรีบออกมาทันที แต่ทว่า...


“ลนลานแบบนั้น...มีคิวต่อจากกูรึยังไง?” เสียงเยียบเย็นดังขึ้นขณะที่ผมก้าวออกไปได้ไม่กี่ก้าว ผมหันไปตามเสียง ไอ้โทมันยืนไขว้ขาอยู่ตรงกระจกบานใหญ่ ทั้งเนื้อทั้งตัวมันมีแค่กางเกงยีนส์ราคาครึ่งแสนที่เจ้าตัวดูไม่ค่อยจะใส่ใจเท่าไหร่ในยามนี้


หากสาวๆได้มาเห็น คงยอมถวายทั้งตัวและหัวใจให้มันแบบไม่มีเงื่อนไข


แต่ผมไม่ใช่สาวๆพวกนั้น


“กูจะไปทำงาน”


“ขายตูด?”


หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ... ผมค่อยๆนับเลข 1 ถึง 10 ในใจ ตอนนี้ไอ้เหี้ยโทมันกำลังเข้าใจผิด ไม่ยอมรับฟังเหตุผลอะไรทั้งนั้น


“กูไปเป็นเด็กเสิร์ฟที่ร้านกุ้งเต้นทุกวัน กูไม่ได้ขายตูดให้ใครทั้งนั้น! ไม่เชื่อมึงไปถามเฮียกวงเจ้าของร้านก็ได้!” ผมบอกมัน แถมเฮียกวงก็เป็นพยานที่อยู่ให้ผมได้


“ก็พอเสิร์ฟเสร็จมึงก็เสิร์ฟตูดให้ลูกค้าต่อไง ใครจะไปรู้ หึ” มันยิ้มเยาะ


“ไม่คิดว่ามึงจะเป็นคนแบบนี้”


ไม่คิดเลยจริงๆ...ความเป็นเพื่อนของเรามันหายไปไหนหมด แล้วถ้าผมทำจริง มันถึงกับต้องโมโหผมขนาดนี้เลยเหรอ?


ถึงกับต้อง...บังคับให้ผมทำอย่างนั้นให้มัน...


เราต่างจ้องซึ่งกันและกัน


มันจ้องมองผมอย่างโกรธแค้น


ส่วนผม...มองมันอย่างไม่เข้าใจ น้อยใจ ผิดหวัง ทุกอย่างมันตีรวนไปหมด


และกลายเป็นผมที่หลบตามันก่อน เท้าก้าวเดินไปหยิบกางเกงยีนส์เน่าๆที่ผมจำได้ว่าไอโทมันโยนไปตรงนั้น กางเกงยีนส์ของผมยังไม่ขยับไปไหน ยังคงอยู่ที่เดิม เศษผ้าสีขาวก็เช่นกัน กระดุมบางเม็ดกระเด็นตกอยู่บนกระเบื้องสีขาวสะอาด กลุ่มผ้าที่ใหญ่สุดแถวๆผนังห้องตรงที่ผมหัวผมไปกระแทกนั้นคงเป็นอดีตเสื้อนิสิตที่ตรึงข้อมือผมไว้


ผมเดินเก็บชิ้นส่วนทุกอย่าง..อย่างน้อยก็เอาไปทำเป็นผ้าขี้ริ้ว


ใส่กางเกงยีนส์แบบลวกๆ กอดเศษผ้าที่เคยเป็นเสื้อนิสิตของผมไว้ในอ้อมแขน หันหลังให้กับเจ้าของห้อง ผมตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าจะออกไปจากห้องนี้ ออกไปให้พ้นๆ


“ใครบอกให้มึงใส่เสื้อผ้า?”


“...” ผมไม่ตอบแต่กลับเดินจ้ำอ้าวไปยังประตูห้องให้เร็วที่สุด แต่ประโยคต่อมาทำให้ผมต้องหยุดกึก


“มึงไม่อยากเรียนแล้วใช่มั้ย!?” เสียงฝีเท้าสวบสาบดังใกล้เข้ามา “จะเอาอย่างนั้นก็ได้นะ” อีกฝ่ายถึงตัวผมแล้วกระซิบเสียงเหี้ยมที่ริมหู


ผมหันกลับไป เศษผ้าร่วงหล่นเพราะมือทั้งสองผลักไอ้คนที่ไม่ได้สตินี้ออกไปให้ไกลๆ


หรือมันไม่เคยเห็นผมเป็นเพื่อนเลย...


ผมกำหมัดแน่น นึกทบทวนช่วงเวลาที่ผมรู้จักมันมา ถึงแม้จะแค่ปีกว่าก็ตาม มันชอบขอเงินผม มองผมด้วยแววตาที่แปลกไปจากคนอื่น เราแทบไม่เคยทะเลาะกัน ถึงจะทะเลาะแต่นั่นก็เป็นสาเหตุเพราะจ๊อบ บูม หลาม 3 ตัวที่เหลือในกลุ่มต่างหาก


เรื่องแย่ๆที่มันทำกับผม...ไม่มีก็จริง


แต่เรื่องดีๆที่มันทำกับผม...ก็ไม่มีเช่นกัน


เหมือนเป็นเพียงแค่คนรู้จัก...เพื่อนของเพื่อนอีกที...ก็เท่านั้น


ทว่าเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่นี้ มันไม่ใช่เพียงแค่เรื่องแย่ๆระหว่างผมกับมัน แต่มันเป็นเรื่องที่แย่และเลวร้ายในชีวิตของผมที่สุดเลยต่างหาก


ผมขอให้สัญญากับตัวเองเลยว่าไอ้เหี้ยตัวไหนที่มันเอารูปผมไปโพส เอารูปหลอกๆมาให้ไอ้โทที่ก็โง่เชื่อแถมยังไม่ยอมฟังคำอธิบายจากผม...ไอ้เหี้ยตัวนั้นมันจะไม่ได้อยู่เป็นสุข!


แต่ก่อนอื่นต้องตามหาไอ้ตัวคนทำก่อน


ผมหันหลังอีกครั้ง แต่คราวนี้มือแกร่งจับที่ศอกผมแน่น


และต้องจัดการหมาบ้าเสียสติที่ไม่ยอมฟังอะไรเลยด้วย


สายตาของผมค่อยๆไล่ขึ้นจากตำแหน่งที่มันจับผมจนระบม ไล่ขึ้นไปยังลำแขนแกร่ง ไหล่ได้รูป ใบหน้าหล่อเหลา และดวงตาคมกริบของมัน


“กูไม่ได้ขู่ ถ้ามึงก้าวออกไปจากห้องนี้แม้แต่เซ็นเดียว พรุ่งนี้มึงโดนไล่ออกแน่”


“ก็ดีสิ กูจะได้ไปทำงานให้เต็มที่ไง” ผมเน้นคำว่า ‘ทำงาน’


ในเมื่ออ่อนข้อให้แล้วไม่ได้ผล ก็ต้องใช้ไม้แข็งงัดขึ้นสู้


คิดว่าคนอย่างกูจะยอมไปตลอดสินะ...มึงคิดผิดแล้วไอ้เหี้ยโท


คนอย่างกูทำงานหาเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่ม.ต้น เจอคนมาหลายรูปแบบ ทั้งใส่ร้ายกู โยนความผิดมาให้ หาว่ากูขโมยของในร้าน ใส่ร้ายป้ายสีว่ากูด่าคนโน้น นินทาคนนี้...ทั้งๆที่กูไม่เคยทำ


อะไรที่กูไม่ผิด กูจะไม่ยอมรับเด็ดขาด!


“มึง!!” มันกระชากผมเข้าไปใกล้ นัยน์ตาที่มีไฟลุกโชนอยู่แล้วเมื่อได้ยินผมพูดแบบนั้นไฟก็ยิ่งโหมขึ้นไปอีก มือที่จับข้อศอกผมตอนนี้ ไม่มีความรู้สึกแล้ว


เลือดคงไม่เดิน...


“อ๊ะๆ ค่าจ้าง อย่าลืม วันนี้กูเสียเวลากับมึงทั้งวัน แถมยังเจ็บตัวอีก” ผมพยักเพยิดไปทางนาฬิกา “2 ทุ่มแล้ว เลิกงานสำหรับช่วงกลางวันครับคุณลูกค้า” มอบรอยยิ้มที่คิดว่ากวนตีนที่สุดไปให้มัน “เพราะว่าช่วงกลางคืนมีลูกค้าจองตัวกูไว้แล้ว..ให้เงินดีซะด้วย”


“สัด!!!!”

“อึก!”


คราวนี้ไม่ใช่แค่บีบข้อศอกหรือกระชากแต่อย่างใด มันต่อยผมเข้าที่ท้องเต็มแรง จนผมจุกตัวงอ เท่านั้นยังไม่พอมันคว้าหมับเข้าที่คางผมแล้วบีบจนเจ็บไปหมด


“งั้นกูจ่ายให้ 10 เท่า! แลกกับคืนนี้ที่มึงต้องอยู่กับกู!!” ไอ้โทตะโกนใส่หน้า “อ้อ...แต่ตูดมึงอาจจะขายไม่ได้ไปอีกหลายเดือน...”


สิ้นคำมันก็ลากตัวผมไปยังห้องนอนที่ผมเพิ่งตื่นแล้วเดินออกมาเมื่อครู่ โดนเหวี่ยงลงเตียงกว้างที่ถึงแม้จะนุ่มแต่ก็สามารถทำให้ระบมได้


กางเกงที่เพิ่งใส่ถูกรูดลงไปยังปลายขาพร้อมกับบ๊อกเซอร์ ส่วนตัวมันก็ปลดซิบแล้วโชว์ก้อนเนื้อขนาดใหญ่โตอย่างไม่อายใคร ทุกอย่างนั้นรวดเร็วจนผมตั้งตัวไม่ทัน


“ปล่อยกู!!!!”


ทั้งถีบ ทั้งทุบ ทั้งดิ้น แต่นั่นก็เหมือนเป็นการทำร้ายตัวเองมากกว่า คนตรงหน้าไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยซ้ำ มือหนาแยกขาผมกว้าง สอดนิ้วเข้าไปช่องทางหลังอย่างรวดเร็ว


“โอ๊ยยยย ไอ้เหี้ยย!! กูเจ็บ!!”


น้ำตาผมเกือบไหล แต่ยัง...จะยังไหลตอนนี้ไม่ได้ ผมยังมีทางสู้ ผมต้องไม่แสดงความอ่อนแอให้มันเห็น


ถึงผมจะตะโกนไปอย่างนั้น แต่ไม่มีทีท่าว่าไอ้เหี้ยโทจะเอานิ้วออกไปเลย ซ้ำยังเอาอีกมือมาคลึงยอดอกผมจนเจ็บไปหมด ไม่ได้มีอารมณ์ร่วมสักนิด


“จะแหกปากร้องทำไมวะ!?”


“กูเจ็บไอ้สัด! เอานิ้วออกไป!!!!” ผมตะคอกจนเจ็บคอไปหมด


“หึ ได้” มันยิ้มมุมปาก “เพราะแค่นิ้วคงไม่ถึงใจมึงสินะ”


ไอ้เหี้ยโทถอนนิ้วออกไปจากตัวผม ก่อนจะใช้ลำตัวแทรกเข้ามาหว่างขา ก้อนเนื้ออุ่นๆของมันชนกับก้อนเนื้อของผมอย่างจงใจ


และตอนนี้ผมก็รู้สึกอยากตัดของตัวเองทิ้ง...เพราะมันมีปฏิกิริยาตอบสนอง...


“อยากได้ไอ้นี่ก็บอก” คนตรงหน้าพูดพร้อมกับเบียดของของมันให้หนักหน่วงขึ้น ท่อนเนื้อทั้งสองจากที่เงียบสงบค่อยๆถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแข่งชูหัวอย่างไม่มีใครยอมใคร


ดูเหมือนขนาดของมันจะนำผมไปไกล


แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น


การที่ผมตกอยู่เป็นฝ่ายล่างแบบนี้ไม่ดีเลย ไหนจะเนื้อตัวบอบช้ำห้อเลือด ร่างกำยำเปลือยเปล่าที่คุกคามผมนั้นเหมือนปราการหินผา ไม่รู้สึกรู้สาแต่อย่างใด ทุบตีมันไปเท่าไหร่ ผมก็เจ็บตัวเองมากเท่านั้น


“ปะ .. ปล่อย...กู”



เกลียด...เกลียดมัน



แต่ที่เกลียดยิ่งกว่า...คือตัวผมเอง...ที่เริ่มมีอารมณ์คล้อยตาม




“ถึงกูปล่อยมึงไป แต่มึงก็คงไม่อยากไปจากกูตอนนี้หรอก...จริงมั้ย?” ไอ้เหี้ยโทก้มหน้าท้ายประโยค เหมือนกับจะถาม ‘น้องชาย’ ของผมมากกว่า


มือหนาเพิ่มความรัญจวนใจด้วยการกอบกุมท่อนเนื้อทั้ง 2 เข้าไว้ด้วยกันแล้วรูดขึ้นลงเบาๆ ผมหลับตาลง ไม่อยากเห็นภาพนั่น


หากเป็นแบบนี้ต่อไป ผมคงคุมสติไม่อยู่


ราวกับว่าคนตรงหน้าสามารถรู้ทุกสิ่งที่ผมกำลังนึกคิดหรือแม้กระทั่งความรู้สึก จึงเร่งจังหวะ เร็วขึ้น เร็วขึ้น จนในที่สุดสายธารน้ำขุ่นก็พุ่งออกมาจากน้องชายของผม


“อ๊า...”



“แตกแล้วเหรอ? ไวจริงนะ” ผมค่อยๆปรือตาขึ้นมา มองไปยังน้ำนมขาวขุ่นที่กระเด็นเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด ปริมาณน้ำมีจำนวนมาก


คงเพราะผมไม่ค่อยได้ช่วยตัวเองบ่อย


ไม่เหมือนคนตรงหน้าที่ท่อนเนื้อขนาดใหญ่ยังคงตั้งตรงแน่วแน่ ไม่มีทีท่าว่าจะพ่นพิษแต่อย่างใด


“เรื่องของกู ปล่อยกูไปได้แล้ว กูจะกลับหอ”


แต่ผมขยับหนีเพียงนิด ไอ้เหี้ยโทก็จับหมับที่หัวเข่าผมทั้ง 2 ข้างแล้วแยกออกกว้าง พยายามฝืนแล้ว แต่ต้านทานแรงของมันไม่ไหว


“อะไรกันครับ? ลูกค้ายังไม่เสร็จเลยนะ ไม่เห็นหรอ?”


“ก็เรื่องของมึง! ชักว่าวเองสิไอ้เหี้ย” ผมเสหน้าไปทางอื่น ไม่อยากเห็นของของมัน


“ปากแบบนี้มันน่าเอาค-ยยัดใส่...แต่เสียดายที่เมื่อเช้าผมไม่ค่อยประทับใจกับการบริการด้วยปากของนะโมสักเท่าไหร่”


มันค่อยๆเอาน้ำขาวขุ่นที่ผมเพิ่งพ่นไปป้ายที่ช่องทางหลัง


และนั่นมันทำให้ผมเสียวสันหลังวาบทันที



“ถ้ามึงเอาตูดกู กูกับมึงไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไป!!!” ผมยื่นคำขาด เผื่อว่ามันจะฉุกคิดขึ้นมาได้บ้าง หากแต่แววตาที่จ้องมองมาทำให้ผมรู้ว่ามันคงไม่ได้ผล





มันไม่ฟังผมเลยสักนิด...ไม่ฟังมาตั้งแต่แรกแล้ว




ความอุ่นที่ผิวสัมผัสของปากทางทำให้ผมรู้ว่ามันจ่อท่อนเนื้อใหญ่โตพยายามดันเข้ามา แต่ก็ไม่เป็นผล




“อย่า!!!!!!”




ผมรวบรวมกำลังทั้งหมดเท่าที่มีแล้วดิ้นสุดแรง ทุบตีข่วนจิก ทำยังไงก็ได้ให้มันล้มเลิกการกระทำบ้าๆนี่!



“โว๊ยแม่ง!” ไอ้เหี้ยโทขบกรามแน่น แล้วจับพลิกตัวผมอย่างไม่ทันระวัง



มือกดศีรษะเพื่อบังคับให้ผมนอนนิ่ง ใบหน้าซุกไปกับเตียงกว้าง อยากจะหันไปด่าแต่ก็ต้องยอมรับชะตากรรมที่จะเกิดขึ้นต่อไป



“โอ๊ยยยยยย!!!!”



ความเจ็บแล่นปราดพุ่งไปตามแนวสันหลัง ช่องทางที่ไม่ได้มีไว้เพื่อรองรับสิ่งของใหญ่โตกำลังปวดร้าว ราวกับจะฉีกขาดให้ได้ อะไรบางอย่างกำลังดันเข้ามาในตัวผมอย่างไม่ลดละ



ผมหยุดดิ้น เลิกต่อต้าน .. หากว่ามันจะบรรเทาความเจ็บปวดนี้ลงไปได้บ้าง..แม้แค่ทางกาย..ก็ยังดี



ส่วนจิตใจ...มันแตกสลาย...ย่อยยับ..พังทลาย..ไม่มีเหลือ



“แม่งเอ๊ย..” คนที่กำลังถาโถมแรงกระแทกเข้ามาในร่างกายผมสบถ ช่องทางผมต่อต้าน บีบรัด แต่มันก็เหมือนเป็นการกระตุ้นให้อีกฝ่ายเสพสมในตัวผมอย่างเมามัน



ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เอาจริงๆมันก็คงไม่แค่กี่นาที แต่ผมรู้สึกว่ามันยาวนานเหลือเกินกว่าที่อีกฝ่ายจะเกร็งกระตุก เป็นสัญญาณบ่งบอกว่ามันคงไปถึงสุดทางของอารมณ์



ไอ้เหี้ยโทถอดแก่นกายออก ผมรู้สึกได้ว่ามีน้ำอุ่นๆฉีดไปทั่วแผ่นหลัง



จบสักที...



จบแล้ว...




มันจบลงแล้ว...






Next Chapter >> - 5 -







Talk
มันจบลงแล้ว..ตอนนี้ เหนื่อย! กว่าจะบีบเค้นอารมณ์ของตัวเอกออกมาได้ อ๊ากกกกก
ส่วนใครที่ถามหาพาร์ทนายโท กิจภาคิณ...รอไปก่อนนะจ๊ะ
น่าจะมีแหละ เพราะไม่อย่างนั้นเรื่องคงไม่เคลียร์ว่าทำไมนายโทถึงได้ใจร้ายกับหนูนะโมแบบนี้

ละก็เหมือนเดิม..ขอกำลังใจด้วยน๊าาาาาา
(เห็นมั้ย เม้นต์เยอะ อัพไว 5555)

ขอบคุณทุกท่านที่อ่านค่า






 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 29-11-2013 17:51:33 โดย pierre »

ออฟไลน์ becrazie

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 3 - (part2) 27/11/2013 p.5]]
«ตอบ #141 เมื่อ28-11-2013 20:20:01 »

 :sad4: โอยยยยยย สงสารอ่าาาาาา :ling1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-11-2013 20:26:50 โดย becrazie »

ออฟไลน์ cakecoke

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #142 เมื่อ28-11-2013 20:34:22 »

 :hao7:

ออฟไลน์ yunchun

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 554
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #143 เมื่อ28-11-2013 20:44:33 »

เลือดสาดเลยสินะ  :katai1:
ถ้าเรื่องแดงขึ้นมาคงสนุกน่าดู อยากรู้จริงๆ
ว่าคุณโท จะเอาอย่างไง หึหึ

ออฟไลน์ NUTSANAN

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1031
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +92/-3
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #144 เมื่อ28-11-2013 20:50:23 »

กรี๊สสสสสสา โทโหดร้ายมากกกก สงสารนะโมอ่ะะะ คนแต่งรีบมาต่อนะ อยากรุ้ว่าจะเป็นไงต่อไป

ออฟไลน์ Alone Alone

  • ขอตายในอ้อมกอดฮยอกแจ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 773
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-0
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #145 เมื่อ28-11-2013 20:51:24 »

เจ็บปวดดีจริง สงสารโม ฮื้อ...

ออฟไลน์ mur@s@ki

  • อยากรัก..แต่ใจไม่กล้า
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-5
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #146 เมื่อ28-11-2013 20:54:34 »

ทำไมต้องทำร้ายร่างกายกันด้วย สารเลววววววววววว
จะหน้ามืดตามัวโง่งมงายเห็นแก่ตัวบ้าอำนาจอะไรของแกขนาดนี้!!!!!



 :hao5:

ออฟไลน์ AMINOKOONG

  • ฝากติดตามนิยายด้วยนะคราฟฟฟฟ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 860
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +183/-12
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #147 เมื่อ28-11-2013 20:59:51 »

บอกตามตรงตอนนี้ไม่ว่าจะเอาอะไรมาเป็นเหตุผลรองรับที่โททำกับนายเอกถึงขนาดนี้ก็ฟังไม่ขึ้น

(เพื่อนแบบนี้เลิกคบไปเลยดีกว่า)

เว้นเสียแต่อย่างเดียวคือโทเข้าใจว่านายเอกไปขายตัวให้พ่อโทเท่านั้น

และอีกอย่างหวังว่าคนที่เอารูปไปบอกโทและแกล้งนายเอกคงจะไม่ใช่เพื่อนๆในกลุ่มหรอกนะ

หรือคนที่โทรไปบอกเรื่องรูปในตอนแรกจะเป็นคนทำอ่ะ

     อยาก :z6: โทมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #148 เมื่อ28-11-2013 21:10:22 »

แจ้งความจับมันเลยนะโม เลวอ่ะ ทำไมไอ้คุณโททำกับเพื่อนแบบนี้ :angry2:
โดนเกลียดไปตลอดชีวิตเลยเถอะ จะสมน้ำหน้าให้ ถ้านะโมไม่ยกโทษให้น่ะ :m16:
สงสารนะโม ทำไมต้องซวยขนาดนี้ แกล้งกันแบบนี้แรงเกินไปแล้วนะ ฮือออ :hao5:

ออฟไลน์ Zalzah_iP

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 875
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-1
Re: When we call it 'LOVE' ... [[- 4 - 28/11/2013 p.5]]
«ตอบ #149 เมื่อ28-11-2013 21:13:26 »

ค้ า ง  :hao5:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด