[เรื่องสั้น]เสียงที่ขาดหาย -บทลงโทษ- จบแล้ว ย้ายได้เลยค่ะ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]เสียงที่ขาดหาย -บทลงโทษ- จบแล้ว ย้ายได้เลยค่ะ  (อ่าน 33382 ครั้ง)

ออฟไลน์ Mookkun

  • Just a 'SOLOIST'
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 651
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
โอยยยยย โหดร้ายเอามากๆ

T__________T///

:pig4:
:L2:

ออฟไลน์ indy❣zaka

  • กระซิกๆ เบื่อดราม่า...
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +625/-26
จบดีมากเลยค่ะ  :กอด1:
ถึงจะไม่แฮปปี้เอ็นด์   แต่มันรู้สึกดีมากกกกอ่ะค่ะ   o13

ออฟไลน์ BlueHoney

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 237
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
เรื่องนี้ทำให้เราปวดตับมากเลย  เรื่องเมื่อก่อนอยากรู้พอรู้แล้ว :o11: จิตตกไปเลย
พอดีเราเป็นคนที่ไม่ชอบการเล่นน้ำทะเลอ่ะ เวลาเห็นคนอื่นเล่นยังกลัวเขาจะจมน้ำตาย เต้จากไปแบบนั้นอ่านแล้วอืม... จุดอ่อนฉันเลย

แถมจบแบบ...ทรมานจิตใจเราอีกตางหาก //ถ้าใจเราปล่อยวางแล้วทุกอย่างต่อจากนี้ไม่มีทางสวยงามหรอก
 :pig4: :pig4: :pig4: ทั้งนี้ขอขอบคุณนักเขียนมากๆ นะคะ เรื่องนี้แต่งดีมากเลย

ออฟไลน์ p_a_n

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 177
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
 :sad4:เพิ่งเคยมาอ่านเศร้ามากเลยค่ะแต่ก้สนุกมาก สงสัยว่าฟานตั้งใจไม่ใส่สร้อยรึเปล่าแล้วแม่ภายังคิดอยากให้ฟานตายอยู่มั้ย ความจริงแล้วรู้สึกว่าฟานไม่ได้รักเต้อาจแค่เป็นคนเงียบๆ ส่วนปรุงเนี่ย..ทำไมถึงดูออกทุกอย่างเลยน้า แปลกใจ

GinePoPo

  • บุคคลทั่วไป
กลับมาตอบหลายๆความสงสัยค่ะ

ไม่นึกว่าจะมีคนอ่านอยู่ ขอบคุณหลายๆคนที่ชอบเรื่องนี้นะคะ

กับเรื่องของปรุง
ปูเรื่องไว้แต่ต้นว่าปรุงเรียนจิตวิทยา
ปรุงสนใจสีหน้าครั้งแรกของฟาน
ปรุงจับสังเกตของฟานเป็นระยะ
จริงๆแล้ว เพื่อนทั้งสามคนก็คอยดูแลฟานนั่นแหละค่ะ แต่ด้วยความต่าง
เบส ติดจะโผงผาง พูดทุกอย่าง แต่ไม่เคยตั้งคำถามเหมือนรอคอยให้ฟานพูดออกมาเอง
ซำที่รักฟาน แต่ความ'ติสท์ของเค้า  :laugh: ก็ใช้วิธีลากเข้าโลกส่วนตัวของเค้าเป็นระยะๆ

ส่วนปรุง คนเขียนชอบคาแรคเตอร์แบบนี้ค่ะ สารภาพไว้ว่าจริงๆอยากจับเป็นพระเอกผู้กอบกู้ฟาน
แต่ไม่ได้
ทั้งๆที่ปรุงพยายามศึกษาฟานมาตั้งแต่ต้น เวลาล้มก็ไม่เข้าไปประคองทันที แต่สอนให้ลุกขึ้นยืนเอง
พยายามสร้างแรงกดดันให้ฟานระเบิดออกมา (แม้จะโดนเกลียด โดนหลบหน้า)

เห็นไหม ปรุงน่ารัก

แต่เค้าขาด ความผูกพัน
ก็เลยมาแทนเต้ไม่ได้

กับคำพูดสุดท้ายที่ว่า "คนในความทรงจำงดงามเสมอ"

ไม่ได้แปลว่ายอมถอย แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะขยับหน้าสานสัมพันธ์

ชอบความไม่ชัดเจน แล้วก็อยากให้จิ้นบรรเจิด
ตอนจบของคนอ่านทุกคน จะได้ไม่ซ้ำกัน

เรื่องแม่ภา ตั้งใจละเอาไว้ให้คิด อาจไปฟื้นฟูจิตใจ หรืออาจย้ายบ้านหนีไปชั่วคราว
หรืออะไรก็ตาม แต่เค้ากลับมาแล้ว

ตั้งใจเขียนผ่านมุมมองของฟาน จึงมีแต่เฉพาะเรื่องที่ฟานรู้จริงๆ หรือใส่ใจๆจริงๆค่ะ

เรื่องใหม่ ตกไปหน้าไหนแล้วก็ไม่ทราบ มีพล็อตเล็กๆในหัว รองานซาๆแล้วจะมาต่อนะคะ
หากมีคนติดตาม ก็ยินดีค่ะ

รักทุกคน  :กอด1:

bluebird

  • บุคคลทั่วไป
โอ้ ประทับใจมากๆเลยค่ะ
เป็นความเศร้าที่อ่านจบแล้วก็ยังรู้สึกวูบๆโหวงๆอยู่เลย
กลัวใจฟานมาก ตั้งแต่ต้นเรื่องเลย กลัวจะทำอะไรไม่ดีกับตัวเอง
ดีใจที่ตอนจบเป็นแบบนั้นนะ ดีใจที่ยังหายใจอยู่
ต้องขอบคุณเพื่อนทั้งสามคน ฟานโชคดีมากที่ได้เจอ
สงสารเต้ และสงสารฟานไปด้วยพร้อมๆกัน

รอคอยเรื่องต่อไปของคนเขียนนะคะ : ))

ออฟไลน์ drasil

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1795
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +95/-1
เขียน​ได้​ดีมากๆค่ะ เสียดาย​ที่เต้ตาย​ ชอบพระเอก​แบบเต้น่ะค่ะ​ รอติดตาม​ผลงาน​เรื่อง​ต่อไป​นะ​คะ​

ออฟไลน์ www.maxdevil

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 292
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0

KawaYuuMI

  • บุคคลทั่วไป
"ผมยังหายใจอยู่...." ยังหายใจเพื่ออะไร ฟานคงเข้าใจแล้ว... สินะ... ยังหายใจ เพื่อดำรงชีวิตในส่วนของเต้และตัวเอง อยู่... เพื่อใช้ใจดวงนี้มองผ่านและจดจำในสิ่งที่เต้ไม่มีโอกาส อยู่...เพื่อที่จะรัก... ถึงแม้ว่าจะเจ็บปวดแสนสาหัส อดีต ก็เป็นได้แค่ความทรงจำ ที่เราเลือก ที่จะ 'จำ' 'เก็บซ่อน' หรือ 'โยนมันทิ้ง' เรื่องนี้ถ่ายทอดออกมาดีมากๆ ยอมรับเลยว่า อ่านแล้วจุกมาก อธิบายมาเป็นคำพุดไม่ออกเลย เสียงที่ขาดหาย อืม... เข้าใจแล้ว คือสิ่งที่มีอยู่ในชีวิตประจำวัน แล้วจู่ๆมันก็หายไป...

ออฟไลน์ litlittledragon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2040
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +304/-1
เฮ่อ เป็นเรื่องเครียดทางอารมณ์อีกเรื่อง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ iammz

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +292/-6
คุณคนแต่งมีวิธีการเขียนเรื่องได้น่าสนใจมากค่ะ

อ่านไปได้ 2-3 ตอนแรก ก็ทำให้รู้สึกอยากอ่านต่อ

ตัวละครน่าสนใจทุกตัวเลยค่ะ

เป็นกำลังใจให้กับงานชิ้นต่อ ๆ ไปนะคะ

ป.ล. แอบน้ำตารื้นตอนที่ปรุงบอกว่า “คนในความทรงจำงดงามเสมอ"  :monkeysad:
(แอบคิดถึงคนในความทรงจำของตัวเอง 55555+ T^T)

ออฟไลน์ ช็อคโกแลตสีม่วง

  • I'm Hiddlestoner.
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 97
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
อ่านแล้วหน่วงหนักในหัวใจมาก



ชอบนะเรื่องนี้



ออฟไลน์ pp4

  • คนที่ 'ชอบ' ไม่ได้แปลว่าคือคนที่ 'ใช่'
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1585
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-6
อ่าาา ตอนจบแอบหวังเล็กๆว่า เต้จะกลับชาติมาเกิด
เพื่อเป็นเหตุผลว่าทำไมฟานถึงกลับมาฝันถึงเต้บ่อยๆ *0* #ฝันนั้นงดงามเสมอ #พาดพิง 555555555
ขอบคุณสำหรับเรื่องสนุกๆนะคะ ^^

#ไม่ทราบว่าคนเขียนเรียนมนุษย์จิต เหรอคะ? #พอดีก็แอบอยากเรียนเหมือนกัน

ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-8
จบเศร้าแต่เราโอเคนะ

ออฟไลน์ zelesz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-4
บีบหัวใจจัง ร้องไห้เลย ชอบมากๆ เต้ไม่น่าตายเลยเนาะ TT

ออฟไลน์ สตางค์

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 158
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
โอเค...อ่านจบแล้ว...
เอิ่ม ต้องขอโทษนะคะที่เมนท์รวดรอบเดียว(มาเจอในห้องนิยายจบแล้ว)
ก่อนอื่นต้องบอกว่าไม่ผิดหวังที่ได้อ่านเรื่องนี้
โทนเรื่องถึงจะสีหม่นไปนิดตามธีมของฟาน(ผู้ซึ่งรู้สึกว่า
ตัวเองมีตราบาปและแบกรับเอาไว้) มันกัดกินใจให้จิ้นในด้านมืดแต่มันก็เพลิดเพลินมากค่ะ #####

สารภาพตามลำดับ: ที่จิ้นตามคือฟานมีปมในอดีต ซำคือคนที่ขุดอดีต(เต้) กลับมา ฟานมักเอาซำมาซ้อนทับกับเต้แต่รอยทับของเงากลับไม่สนิทแนบ(ดูจากการซ้อนท้ายจักรยาน) คนต่อมาปรุง(อร๊ายยยยยย ขอกรีดร้อง อิฉันเป็นแฟนคลับอิตานี่อย่างไม่รู้ตัว) ปรุงใส่เฝือกกลายเป็นกระตุ้นฟานให้นึกถึงเต้ (สารภาพ ตอนแรกอิฉันคิดว่ามันกะรวบทั้งซำและน้องฟาน 555+ยิ่งฉากบ้านร้างยิ่งกลัวเอ๊ะ หรืออินี่จะหลอกน้องมารุมโทรม แต่ตอนหลังพ่อคุณเอ๊ย แมนมั่กๆ) หลังจากเห็นปรุงในด้าน(โรลเลอร์เบลด) มันทำให้คิดขึ้นมาได้  เอ๊ อิปรุงนี่มีคำว่าจิตวิทยามาแพลมๆ นา ส่วนเบส เป็นเพื่อนที่ดีที่พร้อมจะรับฟังแต่จะไม่ก้าวเข้าไปหากเจ้าของเขาไม่เปิดประตูเชิญ  ในเรื่องของเต้(ตัวละครในอดีตแต่ปมเยอะกว่าตัวละครปัจจุบัน) ตอนแรกเดาไว้ว่าเต้คงตายแล้วเพราะเสียงที่ขาดหายไปคงเป็นเสียงของเต้  และสิ่งที่เต้กระซิบให้ฟานเขียนคงไม่พ้นคำว่า'รัก' เพราะที่เฝือกมีตัวใหญ่บะเอ้งซะขนาด เต้ยึดฟานเป็นของตัวเองน่าจะตั้งแต่ที่แม่บอกว่าให้ดูแลฟาน ทุกอย่างในชีวิตเต้มีแต่ฟานจนกลายเป็นความหลงใหล ยึดติด และครอบครอง  ในขณะที่ฟานไม่ได้รักเต้ในเชิงชู้สาวแต่ที่ทำเพราะแค้นสาวที่เคยชอบ(เป็นส่วนใหญ่)และกังวลอาการทางจิตของเต้(เหมือนเลี้ยงไข้ รักษาให้หายขาดไม่ได้) ##สารภาพว่าเดาการตายของเต้ผิด 555+  ตอนแรกที่เดาคือเต้อาจจะเป็นโรคอะไรซักอย่างหรือตายแบบจิตๆต่อหน้าฟานเพราะฟานตีตัวออกห่าง ก่อนตายก็พูดจิต'ดูนะฟาน ดูเลือดของเต้สิ มันไหลเพราะฟาน เต้รักฟาน อย่าลืม  อย่าลืมเต้'ตายด้วยรอยยิ้มหลอนๆไรงี้ 555+ อุฟฟฟฟฟฟ แต่เต้จมน้ำตายเพราะควานหาสร้อยที่ไม่เคยหล่นที่ไหน  ####อยากจะคิดที่ฟานฝันเห็นเต้ที่ปลายสะพาน เพราะอยากให้เต้พูดคำว่ายกโทษให้หรือเปล่าแต่เสียงนั้นกลับขาดหายไปเพราะฟานไม่เคยยกโทษให้ตัวเอง และที่แม่ภาบอกให้ตายไปน่ะคือเงาเต้ในตัวฟานใช่ไหม#####

ขอโทษที่เวิ่นเสียเยอะแยะนะคะ แต่แบบว่ามันอดไม่ไหวจริงๆค่ะ :) ชอบเรื่องที่คุณเขียนนะคะ ขอบคุณค่ะ:)

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดPoseidon
  • *
  • กระทู้: 9763
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
เป็นเรื่องสั้นที่น่าประทับใจจริงๆค่ะ ชอบมากๆเลย มันบีบหัวใจดีเหลือเกิน (คนอ่านเป็นสาย M เข้าขั้นเลยฮ่ะ  :mew4:)

ออฟไลน์ TiTeE

  • ☻สีเทาเข้ม☻
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2
ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ raviiib❁

  • คนเขียนนิยาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 402
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
เพิ่งเข้ามาอ่านเรื่องนี้ครั้งแรกค่าา :katai5:

อ่านแล้วอึมครึมเลยนะค่ะ
ทุกประโนคที่ตัวละครพูดมีนัยแฝงอยู่ตลอด
เหมือนให้คิดว่าอะไรที่หายไป
ดูชื่อเรื่องแล้วพยายามคิดว่าคืออะไรฮาาา
สงสารฟานมากอันนี้ตรงๆ เหมือนจมอยู่กับอดีต คล้ายๆโรคซึมเศร้ารึเปล่าไม่แน่ใจ?
ชอบเรื่องนี้นะค่ะ คว่มรักไม่จำเป็นต้องจบด้วยแฮปปี้เอ็นดิ้งเสมอไปเนอะ:)

ออฟไลน์ penda

  • ~~^v^~~
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 638
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-0
อืม...ไม่รุ้จะเริ่มยังไง เริ่มที่สนใจเข้ามาอ่านแล้วกัน
เข้ามาอ่านเพราะรุ้สึกว่าชื่อเรื่องน่าสนใจดี แต่ดูจากชื่อเรื่องก็พอจะเดาแนวเรื่องออกว่าต้องดราม่าแน่ๆ
ทั้งๆที่ตอนแรกตั้งใจหาเรื่องสั้นแนวสดใสๆเฮฮาๆอ่านแท้ๆ แต่พอเห็นชื่อเรื่องนี้ก็ดันสนใจขึ้นมา
ตอนแรกตัดใจจะไม่เข้ามาอ่านแล้วนะ แต่เลื่อนหาเรื่องอื่นไปมาชื่อเรื่องนี้ก็ผ่านตาตลอด
มันเลยคาใจ สุดท้ายก็ข้ามาอ่านจนได้ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด แนวดราม่าจริงๆด้วย
ทั้งๆที่ไม่ชอบแนวนี้ แต่ก็รุ้สึกว่าน่าติดตาม เพราะเรื่องค่อยๆเล่าเฉลยปมออกมาทีละนิดๆ
ทั้งๆที่รุ้สึกอึดอัด เวลาอ่านแล้วมีปมให้สงสัย แต่มันก็เป็นเสน่ห์ให้น่าติดตาม

จากที่เราอ่าน จากที่เรารุ้สึกไม่รุ้ว่าจะตรงใจที่คนเขียนต้องการจะสื่อไหม
ก่อนอื่นเลยคือรุ้สึกว่าฟานไม่ผิด ทำไมตัวฟาน และทุกคนจะต้องว่าฟานผิด
โดยเฉพาะชื่อตอน ตอนสุดท้าย"บทลงโทษ"ที่เหมือนย้ำว่าฟานรุ้สึกผิดมากแค่ไหน
การที่ฟานลืม ว่าถอดสร้อยใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง แล้วคิดว่าทำหาย ไม่ใช่ความผิดซักหน่อย
คนที่ครหาฟานว่าผิด เพราะสูญเสียคนที่รักไป ก็เข้าใจว่าเสียใจ แล้วคิดไหมว่าฟานก็เสียใจเหมือนกัน
การที่ตราหน้าครหาฟานแบบนั้น คิดบ้างไหมว่าคุณได้ทำลายจิตใจคนอีกคนให้ตายลงไปอีกคนด้วย
ไม่เข้าใจสังคม ว่าทำไมถึงเป็นแบบนีั้น

เรามองว่าความรักของเต้คือการครอบครอง ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้อยู่กับฟาน
เหมือนจะเป็นการเห็นแก่ตัว แต่เราก็คิดว่าเป็นความรักที่บริสุทธฺ์
ส่วนความรักของฟานที่มีต่อเต้ ไม่ได้เริ่มจากรัก แต่เริ่มที่ความผูกพันธ์
ผูกพันธ์จนกลายป็นความรัก ผูกพันธ์จนแยกไม่ออกว่าเป็นความรักหรือแค่ความผูกพันธ์กันแน่
แต่ที่แน่ๆ คือ การมีเต้อยู่ข้างๆคือชีวิตของฟาน ไม่ใช่ขาดแล้วอยุ่ไม่ได้ แต่ขาดแล้วอยุ่ได้ลำบาก
เพราะเต้คือคนแสนดีที่คอนตามใจ เอาใจฟานตลอด แม้บางครั้งจะงอน จะขัดใจ น้อยใจกันบ้าง
แต่เต้จะไม่ทิ้งฟานไปไหนแน่ เต้จึงเป็นความทรงจำที่แสนดีสำหรับฟานเสมอ

เรามองว่าความรักของเต้ ทำร้ายฟาน และย้อนกลับมาทำร้ายตัวเต้เอง
เต้ยึดติดกับฟานมากไป ประกอบกับการไม่พูดกันให้เข้าใจ
ทำให้ฟานเริ่มไม่มีเพื่อน เมื่อฟานไม่มีเพื่อนก็เริ่มซึม แล้วคนที่เสียใจก็คือเต้
จนกลายเป็นการทำร้ายกันเอง โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ
เรายังติดใจเรื่องที่เต้ตกอัฒจรรย์อยู่เลย ว่าเต้จงใจให้เป็นอย่างนั้นรึเปล่า
ไม่ได้หมายความว่าเต้ ตั้งใจกลิ้งตกลงมาเอง แต่คิดว่าเต้รุ้ตัวว่าจะตกลงมา
แต่ไม่ป้องกันอะไรเลย ปล่อยให้ตัวเองตกลงมาทั้งๆอย่างนั้น รึเปล่า
เพราะฟานเล่าว่า "ยังจำ "รอยยิ้ม" ของเต้ตอนตกลงมาได้" ทำไมเต้ถึงยิ้ม
เลยพาลทำให้คิดว่า เต้อยากครอบครองฟานไว้คนเดียวจนพยายามกันเพื่อนๆออกจากฟานรึเปล่า
แต่ณ จุดนี้เราอาจจะคิดมากไปเอง เพราะมันเป็นจุดเล็กๆน้อยๆ ไม่รุ้ว่าคนเขียนตั้งใจสื่อความหมายอะไรไหม

ตอนจบ ต้องบอกก่อนว่าเราไม่ชอบการจบแบบให้ไปคิดต่อเอาเองแบบนี้
เพราะอ่านแล้วรุ้สึกขัดใจ เหมือนอ่านไม่จบ แต่ก็ไม่ได้เกลียดอะไร เพราะเข้าใจคนเขียน
ต่างคน ต่างความคิด ต่างรสนิยมความชอบ
ตามจริงอยากให้จบแบบแฮปปี้เอนด์ คือให้ฟานมีคู่ มีรักครั้งใหม่
แต่อีกใจก็รุ้สึกว่าด้วยเนื้อเรื่องแล้วฟานยังไม่พร้อม ถ้าจะจบแบบนั้นคงต้องใช้เวลา
และต้องต่อเรื่องให้ยาวไปอีก พอสมควรเลย เพราะรักครั้งเก่าเป็นความทรงจำที่ดี
และการจบแบบตายจาก นั้นยากที่จะลืมเลือน จนยากที่จะมีรักใหม่ได้ในเร็ววัน
แล้วรุ้สึกดีใจที่ไม่ให้ฟานตายตามไปด้วย เพราะเห็นมีบอกไว้ว่าตอนแรกจะให้ฟานตายตาม
เพราะถ้าเป็นแบบนั้น มันจะเป็นตัวอย่างให้คนที่ผิดหวังในความรักให้คิดสั้นได้
และเรื่องนี้คงจะเศร้าเกินไป จนเป็นเรื่องที่ไม่น่าจดจำ เพราะทำให้หดหู่
ดีใจที่จบแบบให้ฟานเริ่มคิดได้ และเริ่มกลับมาพยายามใช้ชิวิตปกติ โดยมีเพื่อนๆที่แสนดีคอยช่วยประคอง
เป็นตัวอย่างให้คนที่ผิดหวังในความรัก หรือมีเรื่องท้อใจ ให้ลุกขึ้นเดินต่อได้อีกครั้งด้วย
(อ่านแล้วรุ้สึกรักในตัวละครเพื่อนๆทั้งสามของฟานมาก ในตอนสุดท้าย ที่ฟานบอกว่าได้ใช้ชีวิตต่อไปกับเพื่อนๆ)

โดยส่วนตัว รุ้สึกว่าการเขียนเรื่อที่มีการผูกปม แล้วค่อยๆคลายปมเฉลยที่ละนิดแบบนี้
บวกกับแนวเรื่องดราม่าอึมครึมแบบนี้ เป็นเนวเรืองที่เขียนได้ยากมาก
แต่คนเขียนก็เขียนออกมาได้ดี และน่าติดตาม รวมถึงมีจุดยืนที่จบเรื่องตามแบบที่ตั้งใจไว้แต่แรก
ไม่ว็อกแว็กสับสน ไปกับคอมเมนต์จนเปลี่ยนพล็อตตัวเอง เพราะเราชอบที่จะอ่านเรื่องที่คนเขียน
ตั้งใจจะถ่ายทอดให้ มากกว่าเรื่องที่คนเขียนๆตามใจคนอ่าน
การถ่ายทอดตัวตนของตัวละครดีมาก ทำให้รุ้สึกถึงความเป็นตัวตนของแต่ละตัวละครได้เลย

ชอบตัวละครปรุง เพราะเป็นคนที่บางที่ดูเหมือนจะเล่นๆ เหมือนเด็กเฮฮาๆไปวันๆ
แต่จริงๆแล้วกลับมีความเป็นผู้ใหญ่อยู่สูงมาก อาจเป็นเพราะเรียนจิตวิทยาด้วย

สุดท้ายคือไม่รุ้สึกผิดหวังที่ได้เข้ามาอ่านเรื่องนี้นะ แม้เรื่องจะอึมครึมมาตลอดเรื่อง
จนอ่านมาถึงตอนสุดท้าย ก็ทำให้ฝนก็ตกลงมาจนได้ (เราร้องให้เองหล่ะ)
แต่ก็เป็นเรื่องที่ประทับใจเรื่องนึงเลย เป็นกำลังใจให้คนเขียนสร้างสรรค์ผลงานด๊ๆออกมาอีกนะ
ปล. ขอโทษที่เมนต์ยาวไปหน่อย แต่อยากจะพยายามบอกทุกประเด็นความคิด ความรุ้สึกของตัวเอง
ที่มีต่อ "เสียงที่ขาดหาย "  ให้คนเขียนได้อ่าน ไม่รุ้จะเบื่อไปก่อนอ่านจบไหม
(ไม่แน่ใจว่าครบทุกประเด็นไหม เพราะอ่านในโทรศัพท์แล้วย้ายมาเมนต์ในคอม แต่แค่นี้ก็ยาวมากไปแล้ว)
 :L2: :pig4: :L2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-05-2013 03:45:28 โดย penda »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ บ๊ายบายโพ

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 375
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
กำลังสงสัยตัวเองว่าเราเข้ามาเจอเรื่องนี้ได้ยังไง หน่วงๆนี่มันแนวโปรดเราเลย เขียนดีมากจริงๆคะ เราสงสารฟานอ่ะ แอบเชียร์ให้ปรุงทลายกำแพงในหัวใจน้องได้สำเร็จ แต่ถึงไม่ได้คู่กันก็ไม่เป็นไรแค่น้องฟานมีชีวิตอยู่ต่อไปเราก็ดีใจมากๆแล้วค่ะ  :hao5:

ออฟไลน์ BankkunG23

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ขอบคุณมากๆนะครับ
อ่านแล้ว เครียด อึดอัดสุดๆ
T__________T///

ออฟไลน์ KKKwanGGG

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1350
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
อ่านแล้วให้ความรู้สึกแปลก จิตตก มึน งง เศร้า

ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ ╰Äρρłәßәѓѓÿ╮

  • There can be miracles When you believe
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 463
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
    • Twitter
เห้อออออออ นิยายหน่วงๆแบบนี้แหละเราชอบ แต่บางทีมันก็นะทำใจไม่ค่อยได้  :hao5:

ออฟไลน์ taltal020441

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 237
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
โอ้ยยย น้ำตานี่หยดแหมะเลยค่ะ
คนแต่งแต่งดีมากชอบค่ะ

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2928
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-5
อ่านตอนแรกๆเห็นกล่าวย้อนหาเต้ก็คิดๆนะว่าทำไม อาจเพราะเต้ตายอ่ะป่าว ไม่คิดว่าจะเดาถูกอ่ะ
จบเศร้าๆ

แต่ชีวิตต้องเดินต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
อ่านจบแล้วเรารู้สึกขอบคุณคนเขียนมากเลยค่ะที่ให้ฟานได้มาเจอกับซำ ปรุง เบส คิดไม่ออกเลยถ้าหากฟานไม่เจอเพื่อนดีๆแบบนี้น้องจะให้อภัยตัวเองได้ตอนไหน
 :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด