ต้นรัก by Hydra ภาค2 ตอน 3-4-5(จบ) [update 25-1-2556]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ต้นรัก by Hydra ภาค2 ตอน 3-4-5(จบ) [update 25-1-2556]  (อ่าน 59423 ครั้ง)

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 9 [update 9-1-2556]
«ตอบ #60 เมื่อ09-01-2013 10:28:24 »

ฮ่าๆ
ดีใจที่พี่กิ่งไม่ได้ทำอะไรแบบนั้น

ออฟไลน์ Noo_Patchy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-4
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 9 [update 9-1-2556]
«ตอบ #61 เมื่อ09-01-2013 11:58:30 »

 :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 9 [update 9-1-2556]
«ตอบ #62 เมื่อ09-01-2013 19:33:58 »

หุหุ จะง้องัยต่อน๊า

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 9 [update 9-1-2556]
«ตอบ #63 เมื่อ09-01-2013 20:02:40 »

มีลูกเป็นเทวดาน้อยๆ นี่ก็ดีเหมือนกันนะครับ

ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 9 [update 9-1-2556]
«ตอบ #64 เมื่อ10-01-2013 00:34:55 »

เรื่องนี้น่ารักดีค่ะ ถึงแม้จะแอบละครเล็กน้อยบางตอนแต่โดยรวมก็ลื่นไหลใช้ได้ อยากอ่านทั้งสองคู่เลย

ออฟไลน์ suck_love

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 780
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 9 [update 9-1-2556]
«ตอบ #65 เมื่อ10-01-2013 04:52:04 »

รอดูว่าคู่ไหนจะลงเอยก่อนกันค่ะ. o13

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #66 เมื่อ10-01-2013 10:38:39 »

ตอนที่ 10

เสียงใสหยุดลงเมื่อเล่าจบ ในขณะที่เอารถเข้าจอดในบริเวณบ้านพอดี เขาเล่าเรื่องนี้ตั้งแต่ออกจากคลินิกจนถึงบ้าน

“ต้นครับ”

“...........” ไม่มีเสียงตอบกลับมา สงสัยหลับแล้วมั้ง ร่างบางคิด

“นอนหลับฝันดีนะครับ” กำลังจะกดวางสายก็ได้ยินเสียงห้าวทักขึ้นเสียก่อน

“ขอบ ใจมากนะ นิทานเรื่องนี้สนุกมาก ตาต้นคงจะนอนหลับฝันดี” กิ่งใบหยิบหูโทรศัพท์ออกมาจากบุตรชายที่หลับไปแล้วตั้งแต่นิทานยังไม่จบ เหลือแต่เขาที่นอนฟังไปด้วยคิดถึงหน้าคนเล่าไปด้วย

“นี่....... จริงๆแล้วพี่อยู่ฟังตลอดใช่มั๊ย” ถามกลับอย่างโมโห หยุดเดินเข้าห้องชั่วขณะ

“เปล่าสักหน่อย พอดีพึ่งกลับมาถึงต่างหาก” โกหกหน้าตาย

“งั้นพี่ก็เป็นพ่อที่ใช้ไม่ได้ ทำไมปล่อยให้ลูกเข้านอนคนเดียวอย่างนี้”

“ก็งานพี่เยอะนี่”

“งานเยอะแค่ไหน พี่ก็ต้องมีเวลาให้ลูกสิ ตาต้นยังเด็กนะเขาควรได้รับความรักความอบอุ่นจากทั้งพ่อและแม่ให้มากๆ”

‘หึ เข้าล็อก’ ร่างสูงอมยิ้มกับคำสั่งสอนนั้น

“น่าสงสารตาต้นนะมีพ่อแค่คนเดียวคงไม่ค่อยอบอุ่นเท่าไหร่ ถ้ายังไงการ์มาเป็นแม่ให้ต้นมั๊ย ต้นจะได้เป็นเด็กไม่มีปัญหาตอนโต”

“บ้า พี่พูดอะไร” คู่สายคงจะโกรธจัดถึงได้ย้อนเสียงสูงขนาดนั้นกิ่งใบคิดขำๆกับน้ำเสียงที่ได้ยิน

“ก็ เป็นแม่ของต้น ก็.......เมียพี่ไง การ์สนใจมั๊ย ตำแหน่งนี้เปิดรับเฉพาะหมอฟันที่ชื่อการันคนเดียวเท่านั้นด้วยนะ” พูดทะเล้นเขานึกอยากเห็นหน้าร่างบางจริงๆ

“บ้า” ตูดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

กา รันกดสายทิ้งอย่างโมโห คนอุตส่าห์เป็นห่วงด้วยความจริงใจ แต่ชายหนุ่มเอาแต่พูดเล่นอยู่ได้ กดปิดมือถือแล้วเดินเข้าห้องไปด้วยใบหน้าแดงเถือกไม่รู้ว่าโกรธหรืออาย มากกว่ากัน

ส่วนกิ่งใบได้แต่ยิ้มให้กับโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายทิ้งไป แล้ว อย่างอารมณ์ดีที่กวนโมโหของร่างบางได้ อย่างน้อยเขาก็รู้ว่าการันไม่ได้ติดใจอะไร อีกไม่นานเขาต้องทำให้อีกฝ่ายใจอ่อนยอมเป็นแม่ให้ต้นกล้าให้ได้ คงจะหาคนที่เป็นห่วงลูกชายเขาได้มากขนาดนี้ไม่มีอีกแล้ว ร่างสูงเดินไปปิดไฟหัวเตียงของบุตรชาย พร้อมกับจูบราตรีสวัสดิ์เบาๆบนหน้าผากเล็ก แล้วเดินเข้าห้องตัวเองไปอย่างครึ้มอกครึ้มใจที่อีกแผนสำเร็จไปได้ด้วยดี
.....................................................................

ณ ห้างสรรพสินค้าชื่อดังแห่งหนึ่ง

“ก้าน มานานแล้วเหรอ” อุ๋มเพื่อนร่วมรุ่นตรงเข้ามาทักร่างบางที่ยืนคอยสมาชิกคนอื่นๆที่นัดมาเจอกันวันนี้

“พึ่งมาถึงเหมือนกัน แล้วมาคนเดียวเหรอนึกว่าอุ๋มจะมากับหนึ่งเสียอีก” เด็กหนุ่มถามถึงแฟนของหญิงสาวที่พึงมาถึงตามมารยาท

“หนึ่งเอารถไปจอดนะ กลัวว่าก้านจะรอนานเราก็เลยลงมาก่อนเนี่ย”

“แล้ว เพื่อนคนอื่นละ” ก้านใบถามถึงอีกสี่ห้าชีวิตที่บอกว่าจะไปรอที่ร้านอาหารก่อน โดยให้เขามาพร้อมเพื่อนสาว เนื่องจากเขาไปเรียนเมืองนอกนานเลยไม่รู้จักสถานที่ที่เพื่อนๆนัด จึงต้องพึ่งหญิงสาวเพียงคนเดียวในกลุ่มให้นำทางไป

“ไปรอที่ร้านแล้วหละ” ก้านยังตัวเล็กเหมือนเดิมนะ อุ๋มแซวคนที่หล่อนเคยแอบชอบมาก่อน

“อุ๋มก็ยังสวยเหมือนเดิม” ก้านใบพูดตามที่คิดจริงๆ

“แหม ก้านละก็ ถ้าเราสวยจริงทำไมตอนนั้นก้านไม่ยอมคบกับเราละ” หญิงสาวพูดถึงเรื่องอดีต ที่เขาเคยทำกล้าไปขอคบกับก้านใบแต่ได้รับการปฏิเสธอย่างนุ่มนวล จึงทำให้เขาและก้านใบยังคบกันมาได้จนป่านนี้

“ไปกันเถอะอุ๋มเพื่อนๆรอแย่แล้ว” ก้านใบเลี่ยงการตอบคำถามเพื่อนสาวโดยชวนไปยังจุดนัดพบที่เพื่อนคนอื่นๆรอกันอยู่

“อืม ทางนี้จ๊ะ” หญิงสาวก็ไม่คาดคั้นก้านใบอีกเพราะรู้นิสัยของเพื่อนดีว่าถ้าลองจะไม่พูดแล้วความลับก็จะยังเป็นความลับตลอดไป
.......................................................................

“ไงก้าน กลับมาเมืองไทยไม่โทรหาเพื่อนบ้างเลยนะมึง” อนันต์เพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มถามก้านใบที่ยังไม่ค่อยพูดคุยเหมือนเดิม

“ก็ มาหาแล้วนี่ไง” ร่างบางตอบเพื่อน พลางยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบไปด้วย โชคดีที่เพื่อนเขาโทรมาชวนไปสังสรรค์พอดี ไม่อย่างนั้นเขาคงได้แต่นอนฟุ้งซ่านอยู่แต่ในบ้านทั้งวันเป็นแน่

“แล้วไปอยู่ที่โน่น มีแหม่มมาจีบบ้างป่าววะ” พงศ์เพื่อนอีกคนเอ่ยถามขึ้นมาบ้าง

“ก็มีบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะเป็นหนุ่มฝรั่งมากกว่าหว่ะ แม่งตาถั่วชอบคิดว่ากูเป็นผู้หญิงอยู่เรื่อย ”

“มึง จะไปโทษพวกตัวผู้พวกนั้นอย่างเดียวก็ไม่ถูกนะโว้ย มึงส่องกระจกดูหน้ามึงซิ หน้าหวานกว่ายัยอุ๋มอีก กูจะไม่แปลกใจเลยถ้ามึงจะหายไปนานแล้วกลับมาบอกพวกกูว่า มึงมีผัวแทนที่จะมีเมีย 5555” พงศ์ยังล้อเพื่อนต่อไป

“ไอ้เชี้ย พงศ์” ร่างเล็กด่าเพื่อนที่มาทำนายอนาคตเขา และเพื่อนทั้งกลุ่มก็หัวเราะกับคำด่าที่นานๆที ก้านใบจะเอ่ยคำหยาบออกมาได้อย่างสนุกสนาน การสนทนาดำเนินต่อไปตามประสาเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันนาน โดยหารู้ไม่ว่ามีสายตาของใครคนหนึ่งแอบดูอยู่ตลอด
...

“หาย แล้วเหรอไงถึงได้ออกมาเที่ยวเล่นข้างนอกหนะ” เสียงห้าวที่ลอยมาทางด้านหลังทำให้มือขาวที่กำลังเปิดประตูรถชะงักและหันมา มองทางด้านต้นเสียง

“คุณกัณฑ์” เด็กหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อคนตรงหน้าเบาๆ

“ก็ดีที่ยังจำได้” กัณฑ์เอ่ยเสียงเรียบผิดกับหน้าตายังกับกินรังแตนมาเป็นสิบรัง

เขา จ้างคนคอยดูก้านใบที่บ้านพิสาลมนตรีมาหลายวันแล้ว โดยสั่งไว้ว่าถ้าบุตรชายคนรองชองบ้านออกจากบ้านเมื่อไหร่ให้รีบโทรรายงานเขา ทันที ทั้งทั้งที่คิดว่าวันนี้ตงจะได้ปรับความเข้าใจกันเสียที แต่ท่าทางคงไม่มีโอกาสอย่างนั้น เพราะเขาเห็นก้านใบพูดคุยหัวเราะอย่างมีความสุขท่ามกลางหญิงชายมากมายที่ราย ล้อม ผิดกับเขาอย่างสิ้นเชิงที่เครียดจนกินไม่ได้นอนไม่หลับ เห็นอะไรก็ขวางหูขวางตาไปหมด แต่คนที่เขาคิดถึงกลับไม่ได้เป็นอย่างเขาสักนิด มันทำให้เขาโมโหว่ามีแต่เขาเพียงคนเดียวที่คิดถึงร่างตรงหน้านี้จับใจ

“ถ้าคุณไม่มีธุระอะไรละก็ผมต้องขอตัว” เปิดประตูรถทำท่าจะขับรถออกไป

“เดี๋ยว เรามีเรื่องต้องคุยกัน” ชายหนุ่มดึงแขนอีกฝ่ายไว้อย่างแรง แล้วแย่งกุญแจจากมือเล็กไปถือไว้เอง ก่อนจะจัดการล็อกรถก้านใบไว้ แล้วลากเจ้าของที่ยืนมองอย่างตกใจไปยังรถอีกคันหนึ่งที่จอดอยู่ไม่ไกล

“ปล่อยผมนะ จะพาไปไหน” ก้านใบขืนตัวไว้สุดแรงแต่ก็ไม่สามารขัดขืนได้มากนัก ในที่สุดก็ถูกพามายังรถของอีกฝ่ายจนได้

“อย่า คิดหนีนะ ไม่งั้นชั้นปล้ำเธอตรงนี้จริงๆด้วย” คนพูดพูดด้วยท่าทางน่ากลัวจนก้านใบจำต้องยอมนั่งนิ่งๆในรถแต่โดยดี ปล่อยให้อีกฝ่ายพาเขาออกไปยังที่ชายหนุ่มต้องการ รู้อย่างนี้ให้อนันต์เดินมาส่งที่รถเสียก็ดีร่างบางคิดอย่างปลงๆ
...

บรรยากาศชายทะเลยามค่ำคืน มีลมพัดเอื่อยๆปะทะร่างสองร่างที่ยืนบนทรายนุ่มริมทะเล

“คุณพามาที่นี่ทำไม” ก้านใบกล่าวคำถามแรกตั้งแต่นั่งในรถกันมาจนถึงตอนนี้ถึงที่หมายแล้ว ชายหนุ่มก็ยังไม่พูดคุยกับเขาสักคำ

“พามาปรับความเข้าใจ” ในที่สุดกัณฑ์ก็ใจเย็นลงและก็พร้อมที่จะคุยสิ่งที่ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก

“ผมไม่มีอะไรต้องพูดกับคุณ”

“แต่ชั้นมี” ร่างสูงดึงมือเล็กที่กอดอยู่กับอกอยู่มากุมไว้ ทำให้เจ้าของมือนั้นมองมาอย่างไม่เข้าใจ

“ขอโทษในทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ยกโทษให้ชั้นได้มั๊ย”

กัณฑ์ ดึงก้านใบที่ยืนฟังนิ่งเข้ามากอด

“..............................”

“ก้าน ยกโทษให้ชั้นเถอะนะ สัญญาว่าจะไม่ทำอย่างนั้นอีก” ชายหนุ่มยังคงง้องอนต่อไปเมื่อไม่เห็นปฏิกิริยาของร่างที่อยู่ในอ้อมกอด

“ผม ยกโทษให้ก็ได้ ปล่อยได้แล้วผมจะกลับบ้าน” ร่างบางขืนตัวออกจากอ้อมกอดนั้น เขายอมยกโทษให้ก็ได้จะได้ไม่มีอะไรติดค้างกันอีกจะได้จบๆกันไปเสียที
“ยกโทษให้แล้วก็มองชั้นสิ คุยกับชั้น อย่าทำเหมือนไม่มีชั้นยืนอยู่ตรงนี้ได้ไหม” ชายหนุ่มอ้อนวอน

“ผม ไม่มีอะไรจะคุย ในเมื่อคุณต้องการให้ผมยกโทษให้คุณ ผมก็ยกโทษให้แล้วไง ต่อไปนี้เราไม่มีอะไรติดค้างกันแล้ว” เสียงเริ่มสั่นอย่างห้ามไม่ได้

ก้านใบดิ้นจนหลุดจากอ้อมแขนแกร่งที่พันธนาการเขาไว้เมื่อครู่ แล้วออกวิ่งสุดแรงแต่ยังไปไม่ถึงไหนก็ต้องชะงัก

“พี่รักก้านนะ” กัณฑ์ตะโกนบอกความในใจที่เขาพึ่งรู้ไม่นาน

“โกหก คุณแค่ต้องการอยากเอาชนะผม” ก้านใบพูดทั้งน้ำตา โดยที่ยังไม่ยอมหันกลับมาเผชิญหน้า

“ก้าน พี่รักก้านจริงๆนะ” ชายหนุ่มโอบเอวเล็กจากทางด้านหลัง พร้อมทั้งก้มลงหอมผมนิ่มอย่างโหยหา

“คำ ว่ารักของคุณมันมีความหมายสักแค่ไหน คุณบอกรักใครก็ได้ง่ายๆ คุณวตีคุณก็เคยบอกรักเขาต่อหน้าผม มาวันนี้คุณก็บอกว่ารักผมทั้งๆที่คุณทำร้ายผมสารพัด” ความอึดอัดในใจมากมายพรั่งพรูออกมาไม่หยุด
“พี่เลิกกับวตีแล้ว ตอนนี้พี่มีก้านคนเดียว”

ก้านใบปาดน้ำตาไปมาอย่างกลั้นความรู้สึก เมื่อฟังคำต่างๆที่ชายหนุ่มเอ่ยออกมา

“ที่ ผ่านมาพี่ยอมรับว่าพี่พูดคำว่ารักง่าย แต่พี่ไม่เคยหึงหวงอยากเป็นเจ้าของใครได้มากเท่านี้มาก่อนในชีวิต แค่ก้านพูดคุยหรือหัวเราะกับคนอื่นพี่ก็ทนไม่ได้แล้ว คราวนี้พี่พูดคำว่ารักจากหัวใจจริงๆ และที่สำคัญพี่ไม่เคยบอกคนรักคนก่อนว่าพวกเขาจะเป็นคนสุดท้ายของพี่ แต่กับก้านพี่แน่ใจว่าก้านจะเป็นคนสุดท้ายของพี่แน่นอน” จูบซับน้ำตาข้างแก้มเนียนเบาๆเมื่อพูดจบ

ร่างบางได้แต่ยืนนิ่งฟังคำ ที่เขาอยากได้ยินมาตลอด แต่เขาจะเชื่อชายหนุ่มได้จริงหรือ ก้านใบถามตัวเองอย่างสับสน แต่ในวันนี้เขาอยากเชื่อชายหนุ่มอีกสักครั้งหวังว่าการตัดสินใจครั้งนี้คงจะ ไม่ย้อนกลับมาทำร้ายเขาอีก

“คุณต้องพิสูจน์ตัวเองให้ผมเห็นว่าคุณรักผมจริงไม่ใช่แค่อยากเอาชนะผมเท่านั้น” ในที่สุดเด็กหนุ่มก็ตัดสินใจได้

“ถ้าพี่ทำได้รางวัลคืออะไร” คลายอ้อมกอดออกช้าๆ แล้วหมุนให้ก้านใบหันมาเผชิญหน้ากับเขา

“ทุกอย่างที่พี่ต้องการ” จ้องตาร่างสูงไม่หลบเป็นการบ่งบอกว่า ถ้าชายหนุ่มทำได้เขาก็พร้อมที่จะรักชายหนุ่มอีกครั้ง

“ขอกำลังใจก่อนได้มั๊ย” ชายหนุ่มต่อรอง

ก้านใบยื่นหน้ามาจุ๊บแก้มชายหนุ่มเร็วๆหนึ่งที แล้วเดินกลับไปที่รถและพูดโดยที่ไม่ได้หันกลับมามองหน้าคู่สนทนาว่า

“หวังว่าแค่นี้คงพอนะครับ ถ้าพี่กัณฑ์ทำให้ผมเห็นได้ว่าพี่รักผมจริง วันนั้นทั้งตัวและหัวใจของผมก็จะเป็นของพี่อย่างแน่นอน”

กัณฑ์ ยืนฟังคำนั้นด้วยรอยยิ้มบางๆ ถือว่าเขาโชคดีแล้วที่ก้านใบยอมยกโทษให้ เด็กหนุ่มเองก็อาจมีใจให้เขาบ้างกระมังคิดอย่างมีความสุข ก่อนจะเดินไปประจำที่คนขับพาร่างที่นั่งข้างๆไปส่งที่บ้านด้วยรอยยิ้มที่ไม่ มีมาตั้งหลายวัน
...

หนึ่ง เดือนแล้วตั้งแต่วันที่กัณฑ์สารภาพรักกับก้านใบ เด็กหนุ่มกลับมาทำงานบริหารช่วยพี่ชายที่บริษัทของครอบครัว โดยมีกัณฑ์เป็นแขกประจำของบริษัททุกเย็น และวันนี้ก็เช่นเดียวกัน

“วันนี้มาเร็วจังครับ” ก้านใบทักคนที่นั่งจิบกาแฟรอเขาอยู่ในห้องทำงาน

“ก็คิดถึงเลยอยากมากหาเร็วๆ”

“เลี่ยน” ร่างบางบอกเขินๆ

เดือน หนึ่งเต็มๆที่กัณฑ์พยายามพิสูจน์ความจริงใจ ไม่ว่าจะเป็นการเคลียร์กับผู้หญิงทุกคน ความห่วงใยที่มีให้อย่างสม่ำเสมอ การให้คำปรึกษาเรื่องงานอย่างจริงจังและมีประโยชน์ที่ถ่ายทอดให้เขาอย่างไม่ หวงวิชา และแม้กระทั่งการไม่ล่วงเกินเขาแม้แต่น้อยทั้งๆที่มีโอกาส ชายหนุ่มเป็นสุภาพบุรุษมาตลอดจนเขาชักใจอ่อน

“วันนี้ผมต้องไปรับตาต้นที่โรงเรียนนะครับ” พี่กิ่งติดธุระสำคัญไปรับเองไม่ได้

“งั้นพี่ขับรถให้” ชายหนุ่มอาสา

“ขอบคุณครับ” ก้านใบยิ้มให้ชายหนุ่มก่อนที่จะเก็บของเดินนำออกไปที่จอดรถเพื่อไปรับหลานชายตัวน้อยพร้อมร่างสูง
...

 :pig4:

ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #67 เมื่อ10-01-2013 10:44:06 »

อ่าา ดีจังเข้าใจกันแล้วว :o8:

ออฟไลน์ Noo_Patchy

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-4
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #68 เมื่อ10-01-2013 12:46:54 »

 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:

ดีกันแล้ว  ดีใจจังเลย 

prince_elloit

  • บุคคลทั่วไป
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #69 เมื่อ10-01-2013 12:59:16 »

“เปล่าสักหน่อย พอดีพึ่งกลับมาถึงต่างหาก” โกหกหน้าตาย
ตรงนี้สะกดผิดนะคะเป็น "เปล่าสักหน่อย พอดีเพิ่งกลับมาถึงต่างหาก"
เนื้อเรื่องน่ารักค่ะ ^^ ชอบแนวนี้อยู่แล้ว (เราเป็นมาโซอ่ะนะ กร๊ากกกกกก ชอบอะไรที่ช้ำๆ)
แต่แอบติดใจว่า ทำไมคู่ ก้านxกัณฑ์ ดีกันง่ายจังเลย  :เฮ้อ: อยากให้ ก้านโกรธกว่านี้อีกหน่อย เล่นตัวอีกเยอะๆ
555 แบบให้กัณฑ์ มันรู้ว่า กว่าจะได้มาครอบครองมันไม่ใช่ง่ายๆนะ อะไรทำนองนี้

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
« ตอบ #69 เมื่อ: 10-01-2013 12:59:16 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3931
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #70 เมื่อ10-01-2013 14:32:46 »

:กอด1: :กอด1: :กอด1:เค้าดีกันแล้ว :กอด1: :กอด1: :กอด1: :กอด1:

MangoBlue

  • บุคคลทั่วไป
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #71 เมื่อ10-01-2013 14:46:30 »

ยัยวดีมันยอมจบจริงๆรึเนี่ย กลัวนางคัมแบคเหลือเกิน
แต่คืนดีกันแล้วก็ดีใจด้วยนะ รอพี่กันต์พิสูธตัวเองไปเรื่อยๆ

ออฟไลน์ Bowbonk

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1187
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-4
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #72 เมื่อ10-01-2013 15:51:18 »

 :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #73 เมื่อ10-01-2013 17:00:58 »

หวานเชียว  :o8:
หัวใจเป็นของพี่กัณฑ์แล้วมั้ง เหลือแต่ตัวนี่แหละ :haun4:

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #74 เมื่อ10-01-2013 18:22:16 »

เค้าดีกันแล้ววว อิอิ

ออฟไลน์ cher7343

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1686
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-4
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #75 เมื่อ10-01-2013 20:10:37 »

 :mc4: :mc4:
เย้ ยิปปี้ ยี๋ฮ่าาา  :mc3: :mc2: :m4:

ดีใจในที่สุดก็ดีกันแล้ว

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5386
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #76 เมื่อ10-01-2013 21:02:28 »

จะมีดราม่าอีกหรือเปล่าครับเนี่ย

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #77 เมื่อ11-01-2013 07:47:05 »

ดีกันแล้วอะ ดีจัง เหลืออีกคู่อะดิ

ออฟไลน์ inspirer_bear

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2022
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +206/-5
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #78 เมื่อ11-01-2013 08:04:52 »

อย่างน้อยพี่กัณฑ์ก็ทำตัวดีขึ้นอะเนอะ

การ์ก็ใจอ่อนกับพี่กิ่งเร็วๆน้าาา

ออฟไลน์ ka[ze]na

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3767
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +192/-6
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
«ตอบ #79 เมื่อ11-01-2013 14:35:36 »

รอคอยตอนต่อไป กลัวใจวตี เหอะๆๆ

ชอบหมอการ์ กรี๊ด!!!!!!!!!!

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 10 [update 10-1-2556]
« ตอบ #79 เมื่อ: 11-01-2013 14:35:36 »





ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12 [update 12-1-2556]
«ตอบ #80 เมื่อ12-01-2013 22:07:48 »

วันนี้ใจดี ฉลองวันเด็กควบวันเกิดคนโพสต์ ลงให้ 2 ตอนถ้วน  :laugh:

ตอนที่ 11

ณ สวนเด็กเล่นในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

“อาก้านคับ ต้นอยากเล่นอันนั้น” เด็กชายชี้ไปที่ยานอวกาศจำลองเล็กที่มีไว้ให้เด็กเล่น

“เอาซิครับ” อุ้มหลานชายวางบนเครื่องเล่นแล้วหยอดเหรียญเพื่อให้เครื่องเล่นทำงาน

“นึกถึงตอนเด็กนะครับ ผมไม่เคยได้เล่นอะไรแบบนี้เลย” ร่างบางหันไปพูดกับคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล

“นั่นสิ ตอนนั้นได้แค่เล่นม้าหมุน กระดานลื่น อะไรพื้นๆทั้งนั้น” ชายหนุ่มนึกถึงตอนเด็กๆไปด้วย

“จำ ได้ว่าตอนนั้นเล่นซ่อนหากันกับเด็กผู้หญิง พี่กัณฑ์บอกว่าจะพาไปหาที่ซ่อนดีๆ สุดท้ายผมก็โดนเจอคนแรกทุกที เพราะพี่แอบเอาแมลงสาบใส่กระเป๋ากางเกงผมไว้”

“แหม ก็ตอนนั้นยังเด็กนี่นา แล้วก็ก้านหนะเวลาร้องไห้ น่ารักที่สุดเลย” ตอบอย่างไม่สำนึกผิด

“หึ” เด็กหนุ่มทำเสียงในลำคอก่อนจะเลิกคิดเรื่องอดีต เมื่อเห็นว่ายานอวกาศที่หลานเล่นอยู่หยุดหมุนแล้ว

“ไปหาอะไรทานเถอะครับ” ก้านใบอุ้มหลานชายเดินนำร่างสูงไปที่ร้านอาหารประจำที่เขาและชายหนุ่มมาทานกันบ่อยๆ


“ต้น อยากทานอะไรครับ” กัณฑ์ถามเด็กชายซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามกับเขา ตอนนี้กำลังแกะกล่องของเล่นชิ้นใหม่ ที่เขาพึ่งซื้อให้ตอนเดินมาที่ร้านอาหาร

“อยากกินข้าวไข่เจียวคับ” บอกโดยไม่ยอมละสายตาจากของเล่น มือเล็กๆนั่นง่วนอยู่กับการแกะกล่องของขวัญ

“มาอาแกะให้” ก้านใบอาสาเมื่อเห็นว่าหลานชายตัวน้อยแกะเองไม่ได้สักที

“ไม่ต้องก้าน ให้ต้นได้เรียนรู้ ถ้าก้านทำให้ตลอด ต่อไปต้นก็ทำอะไรเองไม่เป็น” พูดเบาๆกับคนที่หวังดีกำลังจะช่วยหลานแกะกล่องของเล่น

ร่าง บางชะงักในคำแนะนำนั้น จริงด้วยซินะ เหมือนเขาตอนเด็กๆเลย พี่กิ่งทำให้ทุกอย่าง มารู้ว่าเขาทำอะไรไม่เป็นเลยตอนเข้าค่ายพักแรมของโรงเรียนเล่นเอาลำบากพอดู จะว่าไปกัณฑ์ก็มีความรู้เกี่ยวกับเด็กมากทีเดียว เด็กหนุ่มแอบชมคนที่กำลังสั่งอาหารอยู่ในใจ ตั้งแต่เปิดใจลองคบกันกัณฑ์ก็แสดงความประทับใจให้เห็นมาตลอดจนกำแพงในใจเขา ลดลงไปกว่าครึ่ง คงในเร็ววันนี้เขาคงต้องทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับชายหนุ่มเสียที

บรรยากาศ ในร้านครื้นเครงด้วยเสียงเจื้อยแจ้วของเจ้าตัวเล็กและมุขฮาๆของกัณฑ์ทำให้ สามคนที่นั่งกินข้าวกันอยู่ถูกจับตาเป็นพิเศษโดยเฉพาะจากหญิงสาวคนหนึ่งที่ นั่งอยู่โต๊ะไม่ไกลนัก

อมาวตีบังเอิญมาทานข้าวร้านนี้พอดี ตั้งแต่กัณฑ์บอกเลิกกับหล่อน ชีวิตที่เคยสุขสบายก็กลับตาลปัดไปหมด หล่อนเคยมาง้อขอโอกาสกับกัณฑ์หลายครั้ง แต่ชายหนุ่มปฏิเสธเสียงแข็งมาตลอด โดยให้เหตุผลเพียงว่าเขาเจอคนที่เขารักจริงๆแล้ว และในวันนี้อมาวตีก็รู้แล้วว่าคนที่ชายหนุ่มพูดถึงคือใคร ความอิจฉาริษยาบวกความเคียดแค้นทำให้อมาวตีกำลังจะขาดสติ ทันทีที่โต๊ะนั้นเรียกเก็บเงิน อมาวตีก็ทำเช่นเดียวกัน และค่อยๆขับรถตามชายหนุ่มไปเงียบๆเพื่อทำอะไรบางอย่าง
...

“พี่ กลับก่อนนะครับ” กัณฑ์เอ่ยหลังจากมาส่งทั้งอาและหลานเรียบร้อยแล้ว โดยที่ต้นกล้านั้นเข้าไปสวัสดีคุณปู่คุณย่าก่อนผู้เป็นอา ซึ่งบัดนี้มายืนรอส่งคนที่อาสาเป็นสารถีให้เขาตั้งแต่บ่ายที่หน้าประตูรั้ว

“ขับรถดีๆนะครับ” เด็กหนุ่มยิ้มให้ก่อนจะหันกลับเข้าไปยังตัวบ้านแต่ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นเสียก่อน

“เดี๋ยว” ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นอมาวตีนั่นเองที่เอ่ยคำนี้ ในมือของหล่อนถือปืนพกขนาดกะทัดรัดแต่อานุภาพร้ายแรงอยู่ด้วย

“คุณวตี.. วตี...” เด็กหนุ่มอุทานพร้อมกับกัณฑ์ที่เกือบจะขึ้นรถกลับไปแล้ว

“ทำไมค่ะกัณฑ์ ทำไมต้องเป็นไอ้เด็กนี่ด้วย” อมาวตีถามอย่างคนเสียสติ

“วตีผมว่าเราค่อยๆพูดค่อยๆจากันก็ได้นะ วางปืนลงก่อนเถอะ” ชายหนุ่มค่อยๆเกลี้ยกล่อม

“ไม่ค่ะ วตีแค่อยากรู้ว่าคุณรักเด็กนี่ใช่มั๊ย” ยืนเอาปลายปืนจ้องไปทางเด็กหนุ่มที่ยืนงงอย่างทำอะไรไม่ถูก

“วตี นี่เป็นเรื่องของเราสองคนนะ ก้านเขาไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย” พยายามเบี่ยงเบนความสนใจ

“ทำไมจะไม่เกี่ยวก็มันแย่งคุณไปจากวตี” อมาวตีเริ่มเสียงดัง

“วตี เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอ ตอนนี้ผมก็พบคนที่ผมรักแล้ว เราควรจากกันด้วยดีนะ” ส่งสัญญาณให้ก้านใบพยายามหาที่หลบ

“ไม่ค่ะ ในเมื่อวตีไม่ได้ มันก็ต้องไม่ได้ด้วย”

และ ไม่ทันที่ใครจะคาดคิดอมาวตีเหนี่ยวไกปืนไปที่ก้านใบทันที แต่ยังช้ากว่ากัณฑ์ที่พุ่งเข้าไปขวางวิถีกระสุนไม่ให้ไปโดนคนที่เขารักได้ อย่างหวุดหวิด และคนที่โดนแรงกระสุนเต็มๆก็คือชายหนุ่มอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“พี่กัณฑ์ กัณฑ์ค่ะ”

สอง เสียงที่ตะโกนเรียกชื่อคนที่ทรุดลงไปต่อหน้าต่อตา เลือดสดๆทะลักออกมาจากบาดแผลทำให้ก้านใบตัวชาไปหมดรีบวิ่งมาประคองชายหนุ่ม ไว้มือก็กดที่บาแผลไปด้วย ส่วนอมาวตีรีบขึ้นรถจะขับหนีไปด้วยความตกใจเพราะเสียงปืนที่ดังลั่นทำให้ เป็นที่สนใจ แล้วอีกไม่ช้าคนก็จะแห่กันมาหล่อนจึงต้องรีบหนีไปเสียก่อน แต่เหมือนกรรมตามทันอารามรีบร้อนทำให้อมาวตีสตารท์รถไม่ติดเสียที สายตรวจที่อยู่แถวนั้นจึงมาทันจับตัวอมาวตีที่กำลังบ้าคลั่งไว้ได้ทันท่วงที

ส่วนทางฝั่งก้านใบนั้นได้แต่เรียกชื่ออีกฝ่ายอย่างขวัญเสีย

“พี่กัณฑ์ พี่กัณฑ์อย่าเป็นอะไรนะ”

“คุณครับ เดี๋ยวพาคนเจ็บส่งโรงพยาบาลดีกว่าครับ” ตำรวจนั่นเองที่เตือนสติเขา

ก้าน ใบค่อยๆประคองชายหนุ่มขึ้นรถ โดยให้นายไหวที่วิ่งออกมาพร้อมคนในครอบครัวของเขาขับรถให้ เพราะเขาตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว เด็กหนุ่มกุมมือใหญ่ไว้ตลอดเวลา แนบแก้มที่เปื้อนน้ำตาลงไปสัมผัสกับหน้าผากกว้าง

“ไม่เอาก้าน อย่าร้องไห้” กัณฑ์บอกเสียงกระท่อนกระแท่น พยายามเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาที่หยดเป็นสายอย่างยากลำบากลำบาก เขารู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน

“เพราะผม ฮึก ฮือ ... เพราะผมคนเดียว ถ้าวันนี้พี่ไม่ต้องมาส่งผมเรื่องมันคงไม่เกิด ถ้าพี่ไม่เอาตัวบังผม พี่ก็ไม่ต้องเจ็บแบบนี้ ฮึก...” ก้านใบพยายามกลั้นสะอื้น

“อย่าโทษตัวเองเลย ถ้าจะมีคนผิดก็คือพี่คนเดียวเท่านั้น ก้านเป็นอะไรหรือเปล่า” ยังมีแก่ใจเป็นห่วงคนที่กอดเขาอยู่

“ไม่ ฮึก.. ผมไม่เป็นไร พี่กัณฑ์อย่าทิ้งก้านไปนะ ฮึก... อย่าให้ก้านต้องอยู่โดยไม่มีพี่อีกเลย ฮือ...” พูดกับร่างที่เริ่มหายใจแผ่วลงเรื่อยๆ

“ก้านรักพี่นะ รักมากที่สุด พี่กัณฑ์ได้ยินมั๊ย ฮือ ฮือ พี่กัณฑ์” เด็กหนุ่มเรียกอีกฝ่ายอย่างแรงอีกครั้ง เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ค่อยๆหมดไปพร้อมสติของชายหนุ่มหลังจากที่ได้ยินคำที่ อยากได้ยินจากก้านใบมาตลอด “พี่กัณฑ์ อย่าทำแบบนี้กับก้านนะ พี่กัณฑ์” ก้านใบตะโกนเรียกชายหนุ่มด้วยหัวใจที่แหลกสลาย

“ลุงไหวครับช่วยขับเร็วๆหน่อยเถอะครับ” เร่งคนขับรถทำไมโรงพยาบาลถึงไกลเหลือเกิน

“นี่ เร็วที่สุดแล้วครับคุณหนู” ชายวัยกลางคนที่ทำหน้าที่ขับรถได้ยินบทสนทนานั้นตลอด เขาเองสงสารก้านใบเหลือเกิน คุณก้านไม่เคยเสียใจกับอะไรขนาดนี้มาก่อน คุณพระคุณเจ้าช่วยคุ้มครองคนรักของคุณหนูของเขาด้วยเถิด

สามชั่วโมง เศษแล้วนับตั้งแต่กัณฑ์ถึงมือหมอ ตอนนี้คณะแพทย์ได้ทำการช่วยชีวิตชายหนุ่มอย่างเต็มที่ แต่เนื่องจากกระสุนทะลุปอดจึงทำให้ชายหนุ่มเป็นตายเท่ากัน และจากการเสียเลือดไปมากทางโรงพยาบาลจึงต้องขอรับบริจาคเลือดจากคนในครอบ ครัวที่มีเลือดกรุ๊ปเดียวกัน ซึ่งคนที่ทำหน้าที่นี้คือ การัน

“เป็น ไงบ้าง” คนที่ถามคนที่นอนให้เลือดอยู่ไม่ใช่บุพการีแต่อย่างใด เพราะคุณหญิงมารศรีนั้นเป็นลมลมพับไปตั้งแต่ทราบข่าว ทำให้คุณศิวะสามีจึงต้องไปดูแลภรรยา

“ผมไม่เป็นไรครับพี่กิ่ง น้ำใสๆคลอเต็มหน่วยตาที่แดงช้ำ แต่พี่กัณฑ์....” หยุดไว้แค่นั้นเพราะไม่อยากจะคิดอะไรอีกต่อไป

“กัณฑ์ก็ต้องไม่เป็นไร” ร่างสูงบีบมือร่างบางข้างที่ไม่ได้ให้เลือดเบาๆเพื่อเป็นการให้กำลังใจ

“คุณ ก้านละครับ” ถามถึงคนรักของพี่ชาย เขาเองยังเสียใจมากขนาดนี้ทั้งๆที่ด้วยการศึกษาและอาชีพทำให้เห็นคนเจ็บคน ตายมาเยอะ แล้วก้านใบเล่าจะเจ็บปวดสักแค่ไหน

“นั่งไม่พูดไม่จา เอาแต่ร้องไห้อยู่หน้าห้องฉุกเฉิน” ตอบอย่างเป็นกังวล ก้านใบนั้นแทบไม่พูดอะไรเลยเอาแต่ร้องไห้อย่างเดียว เสื้อผ้าที่เปื้อนเลือดก็ไม่มีกะจิตกะใจจะเปลี่ยนด้วยซ้ำ เขาเป็นห่วงน้องเหลือเกิน ถ้ากัณฑ์เป็นอะไรไปน้องเขาจะอยู่ได้ยังไง

“ผมต้องทำยังไงดี” การันพึมพำกับคัวเอง

“สิ่งที่การ์ทำได้ การ์ก็ทำหมดแล้ว อย่าห่วงเลย”

“ขอบคุณครับ” ค่อยๆปิดเปลือกตากลั้นหยดน้ำตาไม่ให้เอ่อออกมาอีก

มือใหญ่ลูบศรีสะเล็กเบาๆ อย่างน้อยกิ่งใบก็อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่ายังมีเขาอีกคนที่เป็นห่วงเสมอ

กา รันซึมซับความอบอุ่นนั้นเงียบๆ ‘เหมือนเหลือเกิน ช่างเหมือนกำลังใจที่พี่กัณฑ์มักจะส่งให้เวลาเขาท้อแท้เหลือเกิน ฝ่ามือนี้ ความอบอุ่น และการปลอบโยน’ คิดอย่างเจ็บปวด ได้แต่ภาวนาว่าขออย่าให้กัณฑ์เป็นอะไรเลย พี่ชายที่แสนดีของเขา
...

เวลา ดูเหมือนจะนานชั่วกัลป์ในการรอคอยของก้านใบ เด็กหนุ่มได้แต่ปล่อยให้น้ำตาไหลรินออกมาเงียบๆ จนกระทั่งหมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินเพื่อแจ้งข่าว ทำให้คนที่เคยนั่งนิ่งลุกขึ้นตรงมาที่หมออย่างร้อนรน

“พี่กัณฑ์ไม่เป็นไรใช่มั๊ยครับหมอ” ถามด้วยน้ำตานองหน้าและอาการหายใจไม่ทั่วท้อง

ขณะ นี้ทางเราได้เอากระสุนออกมาแล้ว แต่ว่าเคราะห์ร้ายที่กระสุนถูกจุดสำคัญ ทำให้คนไข้เสียเลือดไปมากเกินไป และอวัยวะภายในทำงานได้ไม่ปกติ ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นโคม่าและยังต้องใช้เครื่องช่วยหายใจตลอด หมอว่าทางที่ดีควรรีบไปดูใจคนไข้ก่อนดีกว่าครับ โอกาสรอด มีไม่ถึง 10% ทิ้งท้ายไว้ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องไปทิ้งไว้แต่ร่างซึ่งทรุดลงกับพื้นจนคน อื่นต้องรีบเข้ามาประคอง

“ทำใจดีๆไว้ก้าน กัณฑ์ไม่มีวันทิ้งนายไปทั้งอย่างนี้หรอก” กิ่งใบปลอบใจน้องชาย

“.................................”

“ก้าน มองพี่ กัณฑ์ต้องไม่เป็นไร” กิ่งใบจับใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือดของก้านใบให้เงยขึ้นมา

“.............................”

“เรา เข้าไปดูกัณฑ์กันเถอะ” ร่างสูงพาก้านใบกับการันที่หน้าซีดไม่แพ้กันเข้าไปในห้องที่ทางโรงพยาบาล เพิ่งย้ายกัณฑ์เข้าไปมันคือห้อง ICU

สภาพภายในห้องเต็มไปด้วย อุปกรณ์ทางการแพทย์ที่ทันสมัย และคนที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงก็คือ กัณฑ์ สายต่างๆและท่อมากมายที่ติดอยู่บนตัวร่างสูงทำให้ก้านใบต้องสะอื้นออกมาอีก ครั้ง

“ฮึก...พี่กัณฑ์...”

ก้านใบเดินตรงไปเกาะราวอะลูมิเนียมเล็กๆที่กั้นเตียงอยู่ และเริ่มพูดกับคนที่นอนไม่ได้สติ

“พี่ กัณฑ์ ผมไม่ได้เข้ามาเพื่อจะลาพี่นะครับ ผมมาเพื่อที่จะบอกว่าผมรอพี่อยู่ ไม่ว่ายังไงพี่ก็ต้องกลับมา กลับมากินกาแฟที่ผมชงให้พี่ทุกเช้า กลับมากอดผมเหมือนที่พี่เคยกอด กลับมาแกล้งผมเหมือนที่พี่เคยทำเสมอ และก็กลับมาพาผมไปด้วยทุกที่ที่พี่ไป............. ผมจะรอนะครับ”

ร่าง บางยิ้มเศร้าๆให้กับคำพูดของตัวเอง นี่เขากำลังหลอกตัวเองเขารู้ดี กัณฑ์ไม่มีทางได้ยินคำอ้อนวอนของเขา แต่เขาอยากให้ชายหนุ่มรู้เหลือเกินว่าความเจ็บปวดที่ชายหนุ่มกำลังจะทิ้งไว้ ทำให้เขาแทบไม่อยากหายใจอีกต่อไปแล้ว

ทางฝั่งการันนั้นยืนฟังคำพูด ของก้านใบด้วยความสะเทือนใจ แต่เขาเองก็อยากบอกกัณฑ์ว่าเขาจะรอให้พี่ชายกลับมาเสมอเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้เขาเสียใจเกินกว่าจะพูดอะไรได้ในตอนนี้

และ เมื่อเห็นว่าน้องชายพูดจบแล้วกิ่งใบจึงเดินมาโอบไหล่น้องเบาๆ แล้วจูงมือการันออกมาจากห้องนั้น ทิ้งให้คนที่นอนอยู่บนเตียงนอนอยู่อย่างสงบต่อไป
...............................................................................
หนึ่ง อาทิตย์ผ่านไปโดยที่ไร้วี่แววการฟื้นตัวของกัณฑ์ ทำให้ในตอนนี้ทางคณะแพทย์ได้เริ่มพูดถึงการถอดเครื่องช่วยหายใจแล้ว เพื่อที่จะให้คนไข้ได้จากไปด้วยความสงบ และทุกคนเริ่มเห็นด้วยกับเรื่องนี้ยกเว้นก้านใบที่แทบจะไม่มีสิทธิ์หรือ เสียงใดเลยที่จะให้ยื้อชีวิตของทายาทตระกูลกัณฑราชเอาไว้

“คุณลุง คุณป้าครับ อย่าถอดเครื่องช่วยหายใจของพี่กัณฑ์เลยนะครับ เดี๋ยวพี่กัณฑ์ก็ฟื้นแล้ว”

เด็ก หนุ่มวิงวอนอย่างสิ้นหวัง เมื่อวันนี้สองสามีภรรยาตั้งใจว่าจะปล่อยให้บุตรชายคนโตจากไปด้วยความสงบ เสียที เนื่องจากไม่อยากเห็นความทรมานของลูกชายอีกแล้ว

“ป้ากับลุง ก็ไม่อยากทำอย่างนี้นะลูก แต่แค่นี้กัณฑ์ก็ทรมานมากพอแล้ว ให้พี่เขาไปอย่างสงบเถอะนะ” คุณหญิงมารศรีเอ่ยด้วยตาบวมช้ำ และความเจ็บปวดอย่างเหลือแสน

“พี่การ์ครับ อย่าให้หมอถอดเครื่องช่วยหายใจพี่กัณฑ์นะครับ” ก้านใบหันไปอ้อนวอนสมาชิกอีกคนของตระกูลกัณฑราช

“พี่ ก็ไม่เห็นด้วยนะก้าน แต่ทางการแพทย์แล้วพี่กัณฑ์อยู่ได้ด้วยเครื่องช่วยหายใจเท่านั้น พี่เองก็สงสารพี่กัณฑ์ที่ต้องมาทรมานกับเครื่องพวกนี้” บอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ไม่ใช่ว่าพี่ไม่เสียใจ พี่เสียใจที่สุดและไม่น้อยไปกว่าก้านเลยแต่ยังไงเราก็ต้องให้พี่กัณฑ์ไปสบาย เถอะนะ” จับมือเล็กที่เกาะแขนเขาไว้อย่างปลอบโยนทั้งตัวเองและก้านใบ

เมื่อ ไม่ว่าจะอ้อนวอนอย่างไรก็ดูไม่ได้ผล ดังนั้นก้านใบจึงต้องเคารพการตัดสินใจของครอบครัวชายหนุ่มแต่โดยดี แต่ขอเข้าไปบอกลาคนที่เขารักที่สุดก่อนที่จะมีการทำการใดๆตามลำพัง
...........................................................................
ภาย ในห้อง ICU ของโรงพยาบาล ร่างร่างเดิมยังคงนอนนิ่งอยู่ การหายใจเป็นไปด้วยความสม่ำเสมอจากเครื่องปั๊มอากาศ ที่มอนิเตอร์บอกอัตราการเต้นของหัวใจคงที่ แต่อีกไม่กี่นาทีสิ่งเหล่านี้จะหายไปตลอดกาล

ร่างบางเดินตรงมาที่ เตียงช้าๆ มองร่างกายที่เคยกำยำบัดนี้ซีดเซียว หน้าตาที่เคยหล่อเหลาสะอาดเกลี้ยงเกลา มีไรเคราสากๆขึ้นทั่วใบหน้าคม บ่งบอกว่าเจ้าของไม่ได้ลุกขึ้นมาจัดการตัวเองนานแล้ว

ก้านใบโน้มตัวลงไปจูบเบาๆตามแนวสันกรามอีกฝ่าย พร้อมทั้งกระซิบถ้อยคำที่เขาอยากพูดไปด้วย

“พี่ กัณฑ์ครับ อีกไม่กี่นาที........ฮึก.......เขาก็จะพาพี่ไปจากผมแล้วนะครับ....พี่กัณฑ์ ฟื้นสิครับ พี่เคยบอกว่าพี่จะทำทุกอย่างที่ผมต้องการ... ฮึก .... ตอนนี้ผมต้องการให้พี่ฟื้นขึ้นมาคุยกับผม... เรายังมีหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำเลยนะครับ.......พี่กัณฑ์....ฟื้นขึ้นมาบอก ผมสิครับว่าพี่รักผม........พี่เคยบอกว่าจะไม่ปล่อยผมไปไง พี่กัณฑ์...ถ้าพี่ฟื้น ผมสัญญาว่าจะไม่หนีพี่อีก จะยอมตามใจทุกอย่าง แต่ได้โปรดกลับมาหาผมเถอะครับ.... ฮึก....... อย่าใจร้ายกับผมอีกเลย........ฮือ.......”
เด็กหนุ่มบีบมือหนาเบาๆเพื่อ ซึมซับความอบอุ่นนี้บางทีครั้งนี้อาจเป็นครั้งสุดท้าย ก้านใบยกมือข้างนั้นขึ้นมาแนบแก้มของตนเองและปล่อยให้น้ำตาหยดลงบนฝ่ามือหนา เงียบๆ และในทันใดนั้นคำวิงวอนก็ดูเหมือนจะสัมฤทธิ์ผลเพราะเด็กหนุ่มรับรู้ถึงการ เคลื่อนไหวเบาๆบริเวณนิ้วมือที่แนบแก้มเขาอยู่ ร่างสูงกำลังใช้ความพยายามอย่างหนักในการบังคับให้ร่างกายตนเองเคลื่อนไหว เขาอยากโอบกอดก้านใบเหลือเกิน อยากขอบคุณที่ให้กำลังใจในการต่อสู้ ถ้าไม่มีร่างเล็กเขาคงยอมแพ้ไปนานแล้ว

ก้านใบยิ้มทั้งน้ำตา ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นแล้ว เด็กหนุ่มค่อยๆวางมือกัณฑ์ลงช้าๆและรีบเรียกหมอเข้ามาดูอาการของร่างสูง ซึ่งยังความยินดีปรีดาไปยังครอบครัวกัณฑราชอย่างเหลือล้นทันที่ที่ทราบ ข่าวดีนั้น
........................................................................

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #81 เมื่อ12-01-2013 22:09:30 »

ตอนที่ 12

ภายในโรงพยาบาลเอกชน ชื่อดังใจกลางกรุงที่ขึ้นชื่อว่ามีเครื่องมือที่ทันสมัยที่สุดในประเทศ บัดนี้ได้มีโอกาสให้บริการกับทายาทตระกูลดัง ซึ่งตอนนี้อาการบาดเจ็บดีขึ้นตามลำดับ

“ขออนุญาตครับ” ก้านใบเปิดประตูห้องวีไอพีของกัณฑ์อย่างเบามือ ทำให้นางพยาบาลสองคนที่กำลังจะเช็ดตัวให้ชายหนุ่มต้องวางมือลงและหันไป ทักทายแขกประจำของกัณฑ์

“วันนี้มาบ่ายเลยนะคะ คุณก้าน เห็นทุกทีมาแต่เช้า” พยาบาลสาวเก็บกะละมังน้ำอุ่นกับผ้าเช็ดตัวเอาไว้ก่อน

เด็กหนุ่มเพียงแต่ยิ้มให้เล็กน้อยก่อนจะเดินตรงมาที่เตียงของร่างสูง

“ผมขอเช็ดตัวให้คนป่วยเองได้มั๊ยครับ” บอกเขินๆ เขาอยากทำอะไรให้ชายหนุ่มบ้าง

พยาบาลสาวยิ้มให้กันเล็กน้อยแล้วยื่นอุปกรณ์ให้เด็กหนุ่มเป็นเชิงบอกว่าไม่มีปัญหา

“พยายามหลีกเลี่ยงบริเวณบาดแผล นอกนั้นก็เช็ดได้ตามปกติค่ะ” แล้วเดินออกจากห้องไปทิ้งให้ชายหนุ่มสองคนอยู่กันตามลำพัง

“พี่กัณฑ์เป็นยังไงบ้าง” แสร้งทำไม่เห็นสายตาเชื่อมที่มองมา ตั้งแต่ที่กัณฑ์ฟื้นขึ้นมาไม่มีวันไหนเลยที่ชายหนุ่มจะไม่มองเขาแบบนี้

“ก็คิดถึงก้านเหมือนเดิม” ดึงมือเล็กที่ถือผ้าเช็ดตัวอยู่ขึ้นมาจูบเบาๆ

“บ้า ตอบไม่ตรงคำถาม” พยายามชักมือกลับเพราะกลัวคนอื่นจะเข้ามาเห็น

“โธ่ ก้าน ขอพี่จับมือหน่อยไม่ได้เหรอ ตอนพี่สลบเรายังแอบจูบพี่เลย” พูดล้อคนที่ยืนหน้าแดงอยู่อย่างอารมณ์ดี เคราะห์ร้ายผ่านพ้นไปเสียที

ในที่สุดร่างบางก็ยอมให้อีกฝ่ายกอบกุมมือแต่โดยดี ก่อนจะหยิบผ้าชุบน้ำด้วยมือข้างที่ว่าง และใช้ผ้านั้นเช็ดเบาๆที่ใบหน้าคม

“อ๊ะ......” กัณฑ์โน้มใบหน้าสวยที่เจ้าตัวกำลังง่วนกับการเช็ดตัวลงมาหอมแก้มเสียเต็มรัก

“สดชื่น” กระเซ้าเบาๆ

“อยู่เฉยๆเลย ถ้ายังยุกยิกอย่างนี้จะไม่เช็ดให้อีกแล้วด้วย” บอกเขินๆ

“ครับ ครับ” ยอมนิ่งแต่โดยดี ปล่อยให้ร่างบางทำความสะอาดร่างกายให้อย่างมีความสุข เสร็จแล้วเหรอ ถามขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายเก็บผ้าเช็ดตัว

“ครับ?” ย้อนงงๆก็เช็ดให้หมดแล้วนี่นา ทำหน้าสงสัย

“นี่ นี่ ตรงนี้ยังไม่ได้เช็ด” ชี้ไปตรงกลางลำตัวของตัวเอง ร่างบางทำตาโตทันทีกำลังจะเอ่ยค้านกัณฑ์ก็พูดสวนขึ้นมาพอดี

“แต่ ไม่เป็นไรถ้าก้านเหนื่อยแล้ว ไว้พี่ให้พยาบาลมาเช็ดให้ก็ได้” อมยิ้มรอดูปฏิกิริยา เขาคงไม่แหย่อีกฝ่ายแบบนี้แน่ถ้าเขายังไม่เคยได้ยินว่าร่างเล็กก็มีใจให้เขา เช่นกัน

“......................”

“เรียกพยาบาลให้หน่อยสิ” ยังคงพยายามยั่วอารมณ์คนที่ยืนนิ่งอยู่

“.....................” ยังคงไม่มีปฏิกิริยาจากก้านใบ

“อืม งั้นพี่เรียกเองก็ได้” ทำท่าจะเอื้อมมือไปกดออดตรงหัวเตียง

“กะ ก็ได้ เช็ดให้ก็ได้” รีบบอกทันที

“แต่พี่กลัวว่าก้านจะเหนื่อย เดี๋ยวให้เป็นหน้าที่พยาบาลแล้วกันนะ”

“ไม่เหนื่อยหรอกครับ ผมเช็ดให้เอง” รีบหยิบผ้าชุบน้ำออกมาอีกครั้ง

“หึงเหรอ” เสียงห้าวเอ่ยขึ้น ทำให้คนที่กำลังก้มหน้าก้มตาอยู่เงยหน้าที่แดงจัดขึ้นมาทันที

“บ้า ใครหึงกัน” ย้อนอีกฝ่ายเสียงสูง

“ปากไม่ตรงกับใจเลยน้า ใครกันที่บอกว่ารักพี่นักหนา แถมจะยอมทำทุกอย่างถ้าพี่ฟื้นขึ้นมา” กระเซ้าทบทวนความจำให้ร่างเล็ก

“รู้ แล้วก็ห้ามพูดด้วย” บอกเขินๆเลิกปากแข็ง เพราะไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าจะเป็นอย่างไร การซื่อสัตว์ต่อความรู้สึกของตัวเองจึงน่าจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด

“หึ น่ารักจริงคนดีของพี่ หยิกแก้มป่องนั้นเบาๆอย่างมันเขี้ยว” ‘ฮ้า มีความสุขจริง’

มือ เล็กที่ถือผ้าหมาดๆนั่นค่อยๆล้วงเข้าไปในกางเกงผู้ป่วยตัวหลวมอย่างกล้าๆ กลัวๆ จนร่างสูงอดไม่ไหว จับมือเล็กนั่นมาวางแปะไว้ตรงตำแหน่งที่เขาต้องการทำให้ร่างบางสะดุ้งเฮือก ขึ้นมาทันที

“พี่กัณฑ์” เรียกอีกฝ่ายเบาอย่างตกใจในปฏิกิริยาของสิ่งที่เขาพึ่งสัมผัส มันเริ่มแข็งและขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ

ร่างสูงได้แต่ยิ้มพลางเลิกคิ้วขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ “เช็ดเร็ว” เสียงเริ่มเข้ม

มือ ขาวๆนั้นใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นเช็ดขึ้นลงตามความยาวอย่างทุลักทุเล แต่การกระทำนั้นกลับยิ่งทำให้แก่นกายของชายหนุ่มขยายจนเต็มมือของเขา ผ้าหมาดดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่แกะกะระหว่างร่างสูงกับก้านใบ และไม่นานร่างบางก็เหมือนจะรู้หน้าที่ เด็กหนุ่มวางผ้าเช็ดตัวไว้แล้วใช้ฝ่ามือนุ่มกอบกุมร่างกายที่ร้อนจัดของชาย หนุ่มไว้ก่อนจะขยับขึ้นลงช้าๆ และค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นตามแรงหายใจของคนที่กำลังถูกกระตุ้น ส่วนกัณฑ์นั้นก็ไม่อยู่เฉยชายหนุ่มดึงใบหน้าเล็กนั่นเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม ลิ้นหนาลอดเข้ามาเกี่ยวพันลิ้นนุ่มอย่างเร่าร้อน มือสากข้างที่ไม่ได้ใส่น้ำเกลือก็ลูบไล้อกเล็กผ่านเนื้อผ้าไปมา และจนเกือบที่ชายหนุ่มกำลังจะบรรลุความต้องการภายในอุ้งมือนิ่มนั้น

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูนั่นเองที่ดังขัดอารมณ์ทำให้ก้านใบต้องรีบชักมือกลับและดึงผ้าห่มมาคลุมตัวชายหนุ่มไว้

“หวัดดีครับพี่กัณฑ์ เป็นไงบ้าง ผมมาขัดจังหวะอะไรหรือเปล่า” การันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าบึ้งตึงของกัณฑ์และแก้มที่แดงจัดของก้านใบ

“ก็ดี จะดีกว่านี้ถ้าเข้ามาช้าอีกนิดดดดดดดดหนึ่ง” บอกอย่างโมโห

กา รันยิ้มจนแก้มบุ๋ม เริ่มรู้อะไรลางๆ “งั้นผมไม่ขัดจังหวะแล้ว” กำลังจะหันหลังกลับไป ประตูห้องของกัณฑ์ก็เปิดขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้เด็กชายตัวเล็กๆวิ่งนำหน้าผู้ชายร่างสูงอีกคนเข้ามา

“อา กัณฑ์ค๊าบ” เด็กชายวิ่งเข้ามาเกาะขาก้านใบแล้วเรียกคนที่กำลังนอนอยู่บนเตียงไปด้วย และเสียงนั้นทำให้หน้าที่เคยบึ้งยิ้มออกมาทันที

“ว่าไงต้น”

“คุณพ่อบอกว่าอากัณฑ์ไม่สบายเหรอคับ”

“ครับ แต่ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้วหละ อีกไม่กี่วันอาก็กลับบ้านได้แล้ว”

เด็กชายผละจากขาคุณอาก้านเข้าไปหาอาหมอการันที่ยืนอยู่ไม่ไกล

“อาการ์ครับ ต้นอยากกินไอติม” ประจบอาหมอที่อุ้มเขาขึ้นมาในวงแขน

“หือ?” มองไปทางผู้เป็นพ่อก็เห็นยิ้มแฉ่งอยู่ใกล้ๆก้านใบ

ทางฝ่ายกิ่งใบนั้น ก็รู้หน้าที่ดีจึงหาทางแยกตัวออกมา

“งั้นเดี๋ยวพี่พาต้นไปกินไอติมก่อนนะ” บอกน้องชายเบาๆแล้วหันไปคว้าแขนคนที่อุ้มลุกเขาไว้และเดินนำออกไป

“อ้อ ดีใจด้วยนะที่หายดีแล้ว ไม่งั้นคนที่ต้องเข้าโรงพยาบาลคนต่อไปคงเป็นตาก้านเป็นแน่” ไม่วายที่จะหันมาแหย่น้องก่อนจะเดินออกจากห้องไปในที่สุด

“ขอบใจ” ร่างสูงบอกพี่ชายคนรักจากใจจริง

“จะเอาไงต่อดี” กัณฑ์หันมาถามคนรัก

“ก็นอนไปเลย นี่โรงพยาบาลนะ”

“แหมทีเมื่อกี้พี่บอกให้เช็ดอย่างเดียวก้านทำเกินหน้าที่ตั้งเยอะ” ก้านใบทำตาโตอีกครั้งก่อนจะทุบเบาๆที่ลำตัวชายหนุ่ม

“โอ๊ย.........”

“เอ่อ พี่กัณฑ์เจ็บมากหรือเปล่า ขอโทษนะครับ ก้านไม่ระวังเอง” ร่างเล็กขอโทษร่างสูงเป็นการใหญ่เมื่อเห็นท่าทางโอดครวญของคนรัก

“อุ๊บ....ฮ่า..ฮ่า..พี่ล้อเล่น ไม่จริงสักหน่อย” หัวเราะให้กับหน้าที่ซีดเผือดของก้านใบ

“พี่กัณฑ์ ไม่พูดด้วยแล้ว” ทำท่าจะเดินออกไปอย่างมีโมโหขึ้นบ้าง ชายหนุ่มเอาความห่วงใยของเขามาล้อเล่นได้ยังไง

“โอ๋อย่างอนเลยนะ พี่ดีใจที่ก้านเป็นห่วง บอกพี่อีกทีได้ไหมว่าก้านรู้สึกยังไงกับพี่”

“ ......................”

“ก้าน” ร่างสูงเอื้อมมือไปดึงมือเล็กให้เดินเข้ามาหา

“ผม เอ่อ คือว่า...........”

“คือว่าอะไร” บีบมือนิ่มเบาๆ

“ก้านรักพี่กัณฑ์” ในที่สุดคำพุดเบาหวิวก็ดังลอดออกมาจากริมฝีปากสวย พร้อมทั้งการก้มหน้างุดไม่ยอมเงย

‘น่ารักจริงๆ’ ร่างสูงคิด

“พี่ก็รักก้านคนดีของพี่ รักมากที่สุดในชีวิตเลย และพี่จะรักก้านคนเดียวตลอดไป จนวันที่พี่ตายปะ...”

ริมฝีปากที่กำลังพูดคำหวานถูกปิดด้วยริมฝีปากบางของก้านใบก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดจบ

“ห้ามพูดว่าตายอีกนะครับ เราจะอยู่ด้วยกันไปอีกนานจนพี่เบื่อก้านเลย” ร่างสูงยิ้มบางๆ ให้กับคำนั้น

“พี่ไม่มีวันเบื่อก้านหรอก ก้านก็รู้”

“พี่กัณฑ์ครับก่อนที่เราจะคบกัน ก้านมีเรื่องอยากขอพี่”

“เอาสิ พี่ก็มีเรื่องที่ต้องขอก้าน ไม่สิ เป็นเรื่องที่ก้านต้องทำต่างหากอยู่เหมือนกัน”

ก้านใบส่ายหน้าน้อยๆให้กับประโยคนั้นก็เรื่องที่เขาจะขอก็คือเรื่องที่ชายหนุ่มกำลังทำนั่นแหละ

“พี่ต้องเลิกเอาแต่ใจตัวเอง เลิกบังคับก้าน และที่สำคัญถ้ามีอะไรสงสัยในตัวก้านก็คุยกับก้านดีๆห้ามโมโหร้ายด้วย”

ชายหนุ่มอมยิ้ม นี่เขากลายเป็นคนเอาแต่ใจตัวเองไปแล้วเหรอเนี่ย ไม่เห็นรู้เลยแต่ก็เอาเถอะ “พี่จะพยายามก็แล้วกัน”

“ถึงตาพี่ขอมั่งแล้วนะ”

ก้านใบทำหน้าเฝื่อนๆ กลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ พี่กัณฑ์จะขออะไรหนอ

“เวลา ก้านจะไปไหนต้องขออนุญาตพี่ทุกครั้ง ให้พี่ได้รู้ว่าเราจะไปไหนกับใคร แล้วเสื้อผ้าที่จะใส่พี่จะเป็นคนซื้อให้เอง ห้ามคุยกับผู้ชายคนอื่นนานเกิน 5 นาที ห้ามยิ้มหวานให้คนอื่นนอกจากพี่ ห้ามมีความลับเด็ดขาด และที่สำคัญก้านต้องมีเวลาให้พี่อาทิตย์ละเจ็ดวัน พี่ขอแค่นี้แหละ”

“แค่ นี้? ก้านใบอุทานเสียงสูง โห พี่กัณฑ์ทำไมไม่ห้ามผมคุยกับใครเลยละ” ทำหน้างอกับข้อตกลงของคนรัก นี่เขายังจะทำอะไรเองได้บ้างเนี่ย

“ได้ก็ดี ชายหนุ่มแหย่ นะก้าน เป็นแฟนกันแล้วก็ตามใจพี่หน่อยนะ รับรองพี่จะทำให้ก้านมีความสุข”

“จะพยายามก็แล้วกันครับ” ตอบแบบไม่เต็มใจ

“อืม ดี ดี พอพี่ออกจากโรงพยาบาลแล้ว เราไปเที่ยวกันนะ ไปแต่งงานกัน ไม่ต้องมีพิธีอะไร แค่มีเราสองคนก็พอ” อยู่ดีๆก็พูดขึ้นมา ไร้ความโรแมนติกโดยสิ้นเชิง

ก้านใบยิ้มด้วยความยินดี กอดคอร่างสูงไว้แล้วกระซิบที่ข้างหูเบาๆว่า

“ขอแต่งงานได้ไม่โรแมนติกเลย” จูบแก้มอีกฝ่ายแผ่วๆ “งั้นผมต้องขออนุญาตตอบตกลงหรือเปล่าครับ คนเอาแต่ใจ” บีบจมูกโด่งเบาๆไปด้วย

“พี่อนุญาตด้วยความยินดี” กอดร่างเล็กเข้ามาแนบตัวอย่างหวงแหนและร่างบางก็ตอบรับอ้อมกอดนั้นแต่โดยดี

ความ สุขแท้จริงที่กัณฑ์ไม่เคยสัมผัสตอนนี้ชายหนุ่มได้มาแล้ว ร่างบางในอ้อมกอดเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของเขา คนที่เขาเคยแกล้งให้ร้องไห้ทุกครั้งในอดีต ตอนนั้นเขาไม่รู้ว่าเขาแกล้งก้านใบทำไม ถึงตอนนี้เขารู้แล้ว เพราะรักนี่เอง ตอนเด็กหนะเป็นธรรมดาที่จะแกล้งคนที่ตัวเองชอบ เขาเองก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น

ต้น รักที่ทั้งเขาและก้านใบช่วยกันปลูกมาวันนี้กำลังเติบโตแข็งแรง เนื่องจากได้ปุ๋ยดี ซึ่งก็คือความรักของเขาทั้งสองคน และรดน้ำอย่างสม่ำเสมอด้วยความเข้าใจ เท่านี้ต้นรักที่เขาเคยทิ้งไปในอดีต ทิ้งให้ก้านใบดูแลเพียงลำพังอย่างเดียวดาย นับจากนี้เขาทั้งสองคนจะช่วยกันดูแลจนกลายเป็นต้นรักที่สูงใหญ่ให้ร่มเงาแก่ เขาทั้งคู่ตลอดไปตราบนานเท่านาน
.........................................................................

The End

 :pig4:

ลป.เดี๋ยวมีต่อตอนพิเศษและภาคสองด้วยน้า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-01-2013 22:44:36 โดย krappom »

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4378
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +685/-7
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #82 เมื่อ12-01-2013 22:30:22 »

โฮ่
จบแล้วเย่
ขอบคุณคนแต่งรวมไปถึงคนโพสต์ด้วยน้าาาา ฮ่าๆ

ออฟไลน์ jimmyFG

  • Ich Liebe dich.
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2276
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +203/-4
    • @Facebook
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #83 เมื่อ12-01-2013 22:35:04 »

สนุกมากๆอ่ะ

เล่าเอาซึ้งเลย ลุ้นต้องนานตอนจะถอดเครื่องช่วยหายใจ

ในที่สุดก็ผ่านมาได้นะ โล่งสมหวัวกันแล้ว เย้


ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #84 เมื่อ12-01-2013 22:58:22 »

ผ่านเรื่องร้ายๆมาได้ ก็ถึงเวลาสมหวังกันแล้ว  :o8:
มีตอนพิเศษไหม้อ อยากอ่านอีกจัง แต่กอนอื่นต้องขอบคุณคนเขียนและคนโพสต์มากนะคะ
สุขสันต์วันคล้ายวันเกิดของคนโพสต์ด้วยค่ะ ขอให้มีความสุขมากๆ สุขภาพแข็งแรง สมหวังในทุกสิ่งนะคะ :HBD1:

ออฟไลน์ nunnuns

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1972
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-3
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #85 เมื่อ12-01-2013 22:59:05 »

สนุกจังเลยค่ะ มีตอนพิเศษหรือเปล่าเอ่ย

ขอบคุณที่แบ่งปันเรื่องดีๆมาให้อ่านนะคะ

ออฟไลน์ silverspoon

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2438
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +275/-12
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #86 เมื่อ12-01-2013 23:49:46 »

ใจหายหมดเลย นึกว่าพระเอกไปซะแล้ว  :bye2: ตัวอิจแาติดคุกตามขนบเป๊ะ แต่ก็สนุกดีนะคะ อยากอ่านอีกคู่ค่ะ

ออฟไลน์ threetanz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 766
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #87 เมื่อ13-01-2013 00:30:51 »

มาอ่านครั้งแรกค่ะะะ จบรวดเดียวเลย ไม่ได้ทำรายงานกันเลยทีเดียว ฮ่าๆ

ขอตอนพิเศษค่ะะะะะะ อิอิ

ออฟไลน์ takara

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +379/-13
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #88 เมื่อ13-01-2013 08:12:28 »

โอ้ รอลุ้นต่อภาคสอง

ออฟไลน์ zazoi

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 971
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-1
Re: ต้นรัก by Hydra ตอนที่ 11-12(จบ) [update 12-1-2556]
«ตอบ #89 เมื่อ13-01-2013 10:04:45 »

ชอบเรื่องนี้มากค่า ขอบคุณที่นำมาโพสให้อ่านอีกนะคะ

ปล. Happy birthday ด้วยนะคะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด