[ กลรัก ... เปื้อนสี ] แล้วนะครับ !!!!
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [ กลรัก ... เปื้อนสี ] แล้วนะครับ !!!!  (อ่าน 285445 ครั้ง)

lungkhao

  • บุคคลทั่วไป
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะ
ไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง

เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควาน
ตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ...........
.
.
เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า............
.........
บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้
เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน

ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด  คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกัน

การแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน
แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต
และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่น

ช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ    เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆ
ก็ขอให้ระลึกเสมอว่า อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเอง
เพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่ง

ส่วนการพูดคุยนั้น  ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์
ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย

ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้
หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชาย
เข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

5.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

6.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

7.ข้อความที่ท่านได้อ่านในเว็บเพจนี้ เกิดจากการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และ ไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ ผู้อ่านจึงควรใช้วิจารณญาณในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง

8.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม
ให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่า
แล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ด
เป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

9.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

10.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

11.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

12.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน




เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆ

หุหุ

admin
thaiboyslove.com
.......................................

***************************************************************


นิยายเรื่องใหม่ของนายหลังเขาครับ เรื่องนี้จะแตกต่างจากทุกๆเรื่องที่ผ่านมาเลยครับ จะออกแนวโรแมนติกดราม่านิดหน่อย ไม่ได้คอมมาดี้จ๋าเหมือนกับเรื่องอื่นๆที่ผ่านมา .. โดยมีชื่อเรื่องว่า "กลรัก .. เปื้อนสี"  (กว่าจะคิดชื่อได้ แต่งไปได้สองตอนแล้ว)  อ่านๆไปจะเข้าใจว่าทำไมใช้ชื่อนี้ ...


ฝากด้วยนะครับ : )

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-08-2013 00:23:30 โดย Poes »

lungkhao

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 1   นักเลง “ปีโป้” .. หล่อโก้ลุยถิ่น

“พี่โป้ พี่โป้ จอยไปเรียนก่อนนะ” 


ผมได้ยินเสียงของหญิงสาวที่มาเคาะประตูเพื่อจะนอนกับผมเมื่อคืน ตะโกนบอกผมอยู่ที่ปลายหัวเตียง  ผมลืมตาแบบสะลึมสะลืมขึ้นมามองนิดหน่อย ก่อนจะยิ้มให้เธอไป

น้องจอย ดาวอาชีวะ  คู่นอนคนใหม่ของผม ที่เพิ่งเข้ามาในชีวิต ที่ก่อนหน้านั้นผมควงกับเด็กมัธยมโรงเรียนชื่อดัง แถวศาลหลักเมือง อยู่พักใหญ่

ผมชื่อปีโป้ครับ เรียนอยู่ช่างกล ปีสามแล้ว ด้วยความที่เป็นเด็กช่าง ผมเลยไม่ค่อยชอบให้เพื่อนเรียกชื่อเต็มๆสักเท่าไหร่ ส่วนมากจะให้เรียกแค่ “โป้” สั้นๆ อย่างน้อยก็ยังดูมีบารมีหน่อย แต่ถ้าเพื่อนในกลุ่มมันจะเรียกผมว่า “นายหัวโป้” ครับ ก็ผมเป็นนักเลงใหญ่พอตัวนี้ครับ ครอบครัวผมเป็นเศรษฐีบ้านนอก อยู่ต่างอำเภอ ป๊าเป็นคนจีน ผมเลยได้เชื้อมาเต็มๆ ผิวเลยขาว สูง หน้าตาดูไม่เหมาะกับเป็นเด็กช่างนัก ก็เพราะไอ้หน้าตาตี๋ๆ แบบคนจีนนี่แหละ ผมเลยต้องทำตัวเถื่อนๆ เพื่อกลบภาพลักษณ์หนิมๆของตัวเอง

“โป้ ตื่นยังวะ  ปัง ปัง ” เสียงของเพื่อนสนิทผมเคาะประตูหอพัก ที่ผมอ้อนแม่ให้ป๊าอนุญาตให้ผมเช่าหออยู่ในเมืองได้ กว่าจะอ้อนได้ ก็เล่นเอาเหนื่อยเลย

“มีไรวะ ไอ้โอ๊ต มาหากูแต่เช้าเชียว” ผมเดินไปเปิดประตูหอ พร้อมกับทักทายมัน

“กูว่าจะชวนมึงไปหาไอ้เอ็มหน่อย วันก่อนว่าจะเข้าไปหา แต่ดันลืม”

“ไปหาแต่เช้านี่นะ มันคงจะตื่น”

“เช้าบ้านป๊ามึงดิ หัดดูนาฬิกาซะบ้าง  นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว” ไอ้โอ๊ตพูดพร้อมกับยื่นนาฬิกาที่หัวเตียงมาให้ผมดู

“เอ๊ย จะบ่ายโมงแล้วเหรอวะ” ผมหันมองแล้วถามมัน

“เออ ดิวะ มัวแต่คั่วกับอีจอยอยู่ ไม่รู้เวล่ำเวลา” ดูมันครับ ชอบประชดประชันผมกับคู่ควงผมอยู่เรื่อยเลย

“เออ อย่าพูดมาก เดี๋ยวกูอาบน้ำแป๊บ โทรไปบอกไอ้เอ็มให้รออยู่ที่ร้านหน้าวิทยาลัยมันเลย” ผมพูดพร้อมกับลุกขึ้นหยิบผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำ



ไอ้โอ๊ต เป็นเพื่อนสนิทผมในสาขาวิชาครับ มันเรืยนช่างกลเหมือนผม รู้จักกันตั้งแต่เรียนตอนปี 1 ส่วนไอ้เอ็มนี่เป็นเพื่อนผมครับ เรียนมัธยมเหมือนกัน แต่เรียนกันคนละวิทยาลัย ไอ้เอ็มมันเรียนวิทยาลัยศิลป์ครับ ไอ้นี่มันอาร์ตๆ ชอบวาดรูป แต่พวกเพื่อนที่วิทยาลัยผม กับไอ้เอ็มก็สนิทกันครับ เพราะว่าเมาด้วยกันบ่อย จนหลังๆ ไอ้โอ๊ตกับไอ้เอ็มจะสนิทกันมากกว่าผมแล้ว มีไรคุยกันตลอด





“ไม่เจอหน้าเจอตาเลยนะไอ้สหาย” ไอ้เอ็มทักขึ้นก่อนที่ผมจะเข้าไปในร้านอาหารตามสั่งหน้าวิทยาลัยมันอีก

“คนมันเรียนหนัก มึงจะให้กูว่างมาเสวนากับมึงทุกวันได้ไงวะ” ผมตอบไปก่อนที่จะนั่งฝั่งตรงข้ามมัน

“เรียนหนัก หรือเอาหนักกันแน่ ได้ข่าวว่าเปลี่ยนคนอีกแล้ว คราวนี้หญิงหรือชายวะ” เอาแล้วไงครับ เจอหน้ากันอย่างแรกคือต้องอัพเดตกันก่อน ว่าตอนนี้ผมควงใครอยู่

“ไม่รู้ ถามไอ้โอ๊ตดู  ป้าสั่งข้าวหน่อย” ผมบ่ายเบี่ยงที่จะพูด ให้เลาขาส่วนตัวผมตอบแทนดีกว่า

“ผู้หญิง ชื่อน้องจอย ดาวบัญชีอาชีวะ ตามมาเคาะห้องมันทุกคืน” ไอ้โอ๊ตทำหน้าที่ของมันครับ

“แล้วไอ้น้องเดียวไรนั่นละ ทิ้งแล้วเหรอวะ”

“เด็กนั่นมันขี้หึง ขี้วีน แถมทำตัวเจ้าเข้าเจ้าของ ไอ้โป้เลยตัดหางปล่อยวัดซะ”

“มึงก็พูดเกินไปไอ้โอ๊ต” ผมขัด

“แล้วที่ถูกมันยังไงละ” มันถามผม

“ที่ถูก คือหมดโปร โอเคมั๊ย”

“ฮ่าๆๆ ตรงดีเว๊ย สุดๆจริงๆ ปีโป้สหายกู” ไอ้เอ็มหัวเราะใหญ่

“เมื่อไหร่มึงจะคบใครจริงๆจังๆวะ” ไอ้เอ็มถามผม

“ยังไม่ถึงเวลา” ผมพูดพร้อมกับมองไปที่โต๊ะในร้านตัวนึง ที่มีผู้หญิงตัวเล็กๆ กำลังน่ารัก กำลังนั่งถือกระดานวาดรูป นั่งเสก็ตแจกันดอกไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะนั้น  ใบหน้ารูปไข่กับผมที่ม้วนไว้ด้านหลัง โดยมีตะเกียบหรือปิ่นอะไรนั่นปักอยู่ เพื่อไม่ให้ผมหลุดออกมารบกวนต้นคอขาวใสของเธอ

“เอาอีกแล้วนะมึง มองเด็กวิท’ลัยกูอีกแล้วนะ มึงมาไข่ทิ้งไว้จะหมดวิท’ลัยแล้ว นั่นรุ่นน้องเอกกูนะนั่น” ไอ้เอ็มบ่น

“ไข่อะไรของมึง กูทำแล้วกูรับผิดชอบ เพียงแต่กูไม่เคยพลาดก็เท่านั้น” อย่างที่ผมพูดนั่นแหละครับ ไม่เคยมีรายไหมกล้ามาบอกว่าท้องกับผมเลย เพราะผมใส่หมวกตลอด ผมคิดว่าถึงผมมั่วแต่ผมก็ขอป้องกัน เพราะผมเอาได้ทั้งชายทั้งหญิง เรื่องความสะอาดเลยต้องคำนึงตลอด

“พอเลยมึง กินข้าวของมึงไปเลย ป้าเค้าเอามาเสริฟนานแล้ว มัวแต่มองหญิง เดี๋ยวข้าวก็บูดเสีย” ไอ้โอ๊ตครับ ขัดผมตลอด




“หญิง  นั่งอยู่นี่นี่เอง ชั้นตามหาตั้งนาน” เสียงของเพื่อนผู้หญิงที่ผมมอง ร้องทักเธอขึ้น เมื่อเพื่อนเธอเดินเข้ามาในร้าน ทำให้ผมได้รู้จักชื่อเธอ .. “หญิง” นั่นเอง

“นี่มึงเห็นแค่น้องผู้หญิงนะ ถ้ามึงเจอแฟนเค้านะ  กูว่ามึงต้องอยากได้แน่ๆ” ไอ้เอ็มบอกผม

“ยังไงวะ”

“ก็น้องผู้ชายกูไม่รู้นะ ว่าแฟนน้องผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า แต่หน้าตาน่ารักมาก อย่างกับผู้หญิง กูเห็นบางทียังชอบเลย” ไอ้เอ็มบอกผม

“คนนี้นี่นะ” ไอ้โอ๊ตถาม เมื่อเห็นเพื่อนของน้องหญิงที่เดินเข้ามา

“ไม่ใช่ นี่มันยัยช้างน้อย กระเทยหัวโปก เพื่อนๆเค้า”  ไอ้เอ็มหมายถึงคนที่เข้ามา น่าจะเป็นเพื่อนกระเทยของน้องหญิง ก็ไม่ได้อยู่น่าเกลียดอะไร เหมือนที่ไอ้เอ็มพูดหรอกครับ หน้าตาน้องที่เรียกตัวเองว่าช้างน้อยอยู่ก็น่ารักดี หุ่นบางๆ ผิวขาวๆ เหมือนคนมีฐานะ และบุคลิคท่าทางที่ไม่น่าเป็นเด็กศิลป์ ทำให้ไอ้เอ็มต้องเรียกว่า กระเทยหัวโปกไป



“คนนั้นหรือเปล่าวะ .. ที่มึงหมายถึง”


...
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-10-2011 22:27:48 โดย lungkhao »

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19

lungkhao

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 2 น้ำมนต์คนศิลป์ .. แน่นิ่งใจเย็น

“น้ำมนต์ หญิงรออยู่ที่ร้านป้าหน้าวิทยาลัยนะ”  ผมเปิดอ่านข้อความที่เพื่อนสนิทของผมส่งมาให้ ต้องเรียกว่าเพื่อนสนิทถึงจะถูกครับ ถึงแม้ใครๆจะมองว่าผมกับหญิงเป็นแฟนกัน แต่ความสัมพันธ์ของเราสองคนก็ยังไม่ถึงขั้นนั้นอยู่ดี

ต้องแนะนำตัวกันก่อนครับ ผมชื่อ น้ำมนต์ เรียนอยู่วิทยาลัยศิลป์ สาขาวิจิตรศิลป์ ด้วยความที่เป็นคนชอบศิลปะแต่เด็ก และผมก็เป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูง สาขานี้จึงเป็นสาขาที่ผมชื่นชอบมาก ใครจะมองว่าอาร์ต ว่าอินดี้ ผมก็คงคิดตามเข้าว่าใช่ แต่ถ้าให้เลือกไปถกเถียง แย่งชิงอะไรกับใคร คงไม่ใช่เรื่องที่ผมชอบนัก

ผมนั่งรถสองแถวมากจากบ้านของผม ซึ่งอยู่นอนตัวเมืองไปไม่ไกลนัก นั่งรถครึ่งชั่วโมงก็ถึง และวันนี้น่าจะไปสายหน่อย เพราะว่าผมต้องช่วยอะไรที่บ้านนิดหน่อย พูดแล้วจะยาว ว่างๆ ค่อยเล่าให้ฟังแล้วกันนะครับ



ผมลงจากรถจ่ายค่ารถสองแถว ก่อนที่จะมองไปที่ร้านป้าหน้าวิทยาลัย ก็เห็นหญิงกับช้างน้อย เพื่อนสนิททั้งสองของผมนั่งอยู่

“มาแล้วเหรอ ทำไมมาช้าจังเลยวันนี้” หญิงทักผม เมื่อผมเข้าไปถึงในร้าน

“พอดีช่วยงานยายอยู่ เลยออกมาสายนิดนึง” ผมบอกเธอไป

“แล้วกินอะไรยัง หญิงสั่งอาหารให้น้ำมนต์แล้วนะ”

“อืม ขอบใจหญิงมาก ที่จริงมนต์ไม่ค่อยหิวหรอก มนต์กินขนมยายมาแล้ว”

“ไม่ได้ ต้องกินข้าว เดี๋ยวปวดท้องขึ้นมาอีก”

“อ่าครับ ครับๆ ได้ครับแม่หญิง”

“อ่ะแฮ่มมม นี่พวกหล่อนสองคนลืมไปหรือเปล่าย่ะ ว่าชั้นก็นั่งอยู่ด้วย นั่งจีบกันอยู่ได้” เป็นเสียงยัยช้างน้อยครับ เพื่อนกึ่งชายกึ่งสาวของผมกับหญิง ที่พูดแทรกขึ้นมา

“อ้าวว ช้างน้อย” ผมแกล้งทำทักเธอ

“หยุดเลย น้ำมนต์ ไม่สนใจชั้น เดี๋ยวชั้นไม่รักแล้วนะ” ดูเธองอนครับ น่ารักตายละ

“โอ๋ๆๆ เดี๋ยวมนต์เลี้ยงน้ำ โอเคไหม”

“ไม่ต้องเอาของกินมายั่วชั้น    ป้า !!! เอาชามะนาวแก้วนึง เก็บเงินที่น้ำมนต์นะ” ดูเธอครับ บอกว่าไม่ต้องเอาของกินมายั่ว สั่งก่อนผมอีก

“เอ๊ะ น้ำมนต์ หยิงว่าโต๊ะนั้นเค้ามองมาทางเราอยู่หรือเปล่า” หญิงทักผมครับ

“ไหนๆๆ สงสัยสนใจชั้น” ช้างน้อยพูดแล้วหันหลังกลับไป ทำให้โต๊ะที่กำลังมองมาทางพวกผม หันหน้ากลับไปอย่างฉันไว

“อ๋อ นั่นพี่เอ็มนี่ สงสัยจะแอบมองชั้น”

“คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง เค้าคงมองหญิง หญิงออกจะน่ารักขนาดนั้น” ผมพูดบอกเธอ พร้อมกับชมเธอเล็กน้อย

“น้ำมนต์ก็พูดเข้า” หญิงพูดกับผมพร้อมกับเอามือตีที่หัวไหล่ผม กลบอาการเขินของตัวเอง

“แก เห็นเพื่อนของพี่เอ็มไหม น่ารักทุกคนเลย ชั้นเคยเห็นนะ คนนั้นอ่ะ ชื่อ โป้ มาวิทยาลัยเราบ่อยเชียวละ น่าร๊ากกกอ่ะ ชั้นชอบ” ช้างน้อยยังไม่หยุดพูดถึงโต๊ะนั้นครับ ทั้งที่ผมก็ไม่ได้สนใจอะไรแล้ว แต่เมื่อช้างน้อยพูด ผมก็เลยเงยหน้าขึ้นมามองโต๊ะนั้นนิดหนึ่ง ทำให้ผมไปสบตาเข้ากับคนที่ช้างน้อยพูดถึง และเขาก็ยิ้มตอบมาให้ผม

“ว๊ายยยย เค้ายิ้มมาให้ชั้นด้วย”

“เหอะๆ คงงั้น” ผมไม่ได้ยิ้มตอบเขาหรืออะไร ได้แต่ก้มหน้ากินข้าวที่หญิงสั่งไว้ให้ต่อไป


แต่ผมคิดผิดครับ ที่ไม่ยิ้มตอบอะไรเค้า เพราะตอนนี้เค้าคนนั้น เดินเข้ามาที่โต๊ะผมแล้ว



“ทำไมพี่ยิ้มให้ ถึงไม่ยิ้มตอบละครับ” คำถามที่ถามมาลอยๆ หากไม่ใช่คนที่ได้สบตาเมื่อครู่ คงไม่รู้ว่านั่นหมายถึงอะไร

“หนูเหรอค่ะ เมื่อกี้หนูก็ยิ้มให้พี่นี่คะ” ช้างน้อยออกหน้าแทนผม

“พี่หมายถึงน้องผู้ชายคนนี้ครับ” นายคนนี้พูดพร้อมกับปรายสายตามาที่ผม ทำเอาทั้งหญิงและช้างน้อยก็หันมองมาเป็นตาเดียว

“น้องชื่ออะไรครับ”

“หนูชื่อช้างน้อยค่ะ”

“พี่หมายถึงน้องคนนี้เหมือนกันครับ” นายคนนี้ยังมาทำตลกอยู่ที่โต๊ะผมไม่เลิก

“เพื่อนหนูชื่อ น้ำมนต์ ส่วนอีกคนชื่อหญิง แล้วพี่ละชื่ออะไร” เป็นช้างน้อยอีกเช่นเคยครับ ที่รับหน้าที่เป็นโฆสกประจำกลุ่มพวกผม เนื่องจากผมกับหญิงไม่ค่อยชอบคุยกับคนแปลกหน้านัก

“ชื่อน้ำมนต์เหรอ ชื่อน่ารักนะครับ พี่ชื่อปีโป้ครับ เป็นเพื่อนไอ้เอ็มมัน น้องรู้จักไหม” นายคนนี้ดูพูดเพราะเกินไป ไม่เหมาะกับเครื่องแบบที่ใส่อยู่ อีกทั้งหนวดเคราที่ขึ้นเล็มๆตามใบหน้าขาวใสของเขานั่นอีก

“รู้จักคะ พี่เอ็มเป็นขวัญใจช้างน้อยด้วย”

“อืม น้องช้างครับ พี่ขอคุยกับเพื่อนของน้องบ้างได้มั๊ย นั่งเงียบๆสักสองนาทีซิ !!!” ดูเหมือนเป็นประโยคขอร้องแบบเบาๆ ถ้าพี่เขาไม่เน้นเสียงสูงตรงประโยคท้ายๆ ให้เป็นประโยคคำสั่งเสีย

“พี่มีอะไรครับ ผมจะไปเรียนแล้ว” ผมพูดพร้อมกับเก็บกระเป๋า หันหน้าไปบอกให้หญิงเก็บตามด้วย

“จะรีบไปไหนละ คุยกับพี่ก่อนไม่ได้เหรอ” พี่เขาดึงมือผมไว้ ก่อนที่จะถาม ผมสะบัดมือออกทันที

“เราไม่รู้จักกัน ไม่มีธุระอะไรต้องคุยกัน ขอโทษด้วยนะครับ” ผมพูดเสร็จก็เดินออกมาทันที ไม่ทันได้รอสองคนนั้นแต่อย่างใด




ไอ้หมอนี่เป็นใครกัน เข้ามาทำตัวแบบนี้กับเราหมายความว่าอะไร และต้องการอะไร ผมไม่ชอบเอาเสียเลย ผู้ชายที่เข้ามาทำตัวบอกที่มาที่ไปไม่ชัดเจนแบบนี้ ถ้าเข้ามาทำตัวแบบนี้กับหญิงก็ว่าไปอย่าง




“น้ำมนต์ รอหญิงด้วย” เสียงของหญิงเรียกตามมาข้างหลัง

“น้ำมนต์นี่เสน่ห์แรงจริงๆนะ”

“จะบ้าเหรอหญิง นั่นผู้ชายนะ มันคงบ้าอ่ะเราว่า”

“ไม่แปลกหรอกย่ะ เดี๋ยวนี้เทรนชายรักชายกำลังมาแรง แล้วผู้ชายหน้าสวยอย่างเธอก็กำลังเป็นที่นิยม” เสียงของยัยช้างน้อย คอยหลอกหลอนตามหลังมา

ผู้ชายหน้าสวย เป็นคำที่ผมได้ยินแล้วต้องเบือนหน้าหนีทุกที ไม่รู้ว่าได้แม่มาเยอะ หรือยังไงก็ตาม ผมถึงได้มีรูปหน้าเรียวได้รูปเหมือนผู้หญิง คิ้วที่ดูดกดำกำลังดี จมูกที่เข้ากับหน้า และริมฝีปากเล็กๆของผม ที่ลอกแบบแม่ผมมาเป๊ะๆ มันจึงทำให้ผมกลายเป็นผู้ชายหน้าสวยไปโดยปริยาย อีกทั้งทรงผมที่ไว้อีก ผมไว้ผมยาวพอประมาณ ถ้าบ่อยออกมาก็คงเกือบถึงต้นคอ แต่ผมเลือกที่จะมัดยางไว้ เพื่อไม่ให้เกะกะเวลาทำงานศิลป์




“แต่เราว่าเขาน่ารักดีนะ” หญิงพูดเสริม

“ฮั่นแน๋ๆๆๆ หญิงเธอชอบเขาชิมิละ บอกชั้นมานะ เราจะได้ไม่ต้องแย่งกัน”  สองคนนั้นยังคงคุยกันถึงเรื่องเด็กช่างกลคนนั้น

“บ้าเหรอช้างน้อย ชั้นเฉยๆหรอก”

“นี่ขนาดเฉยๆนะ เธอยังพูดถึง ปกติชั้นเห็นเธอเงียบตลอดเรื่องผู้ชงผู้ชาย”


ผมก็ปล่อยให้พวกเธอสองคนคุยกันตามประสาผู้หญิง ส่วนตัวเองก็ได้แต่คิดถึงโปรเจคงานศิลปะที่จะส่งตอนสิ้นเดือนนี้ ..







พวกเราสามคนนั่งทำงานอยู่ที่ในห้องจิตรกรรมอยู่พักใหญ่ ต่างคนก็ต่างใจจดใจจ่อกับงานที่ต้องทำส่ง ผมก็เช่นเดียวกัน แต่เนื่องจากผมเป็นคนหิวน้ำบ่อย และปกติก็จะพกน้ำดื่มมาด้วย แต่เมื่อตอนเที่ยง ผมกลับรีบหนีไอ้เด็กช่างคนนั้น จนลืมไปซื้อไปเลย ผมเลยต้องเดินออกมาซื้ออีกครั้ง





นี่เพราะว่าผมเข้าไปทำงานไม่นานนัก หรือว่าพวกนี้มันนั่งกันนานกันแน่เนี่ย เพราะผมออกมา ก็เห็นพวกกลุ่มเพื่อนๆของพี่เอ็ม และนายที่มาคุยกับผมยังนั่งอยู่ แต่ที่เห็นมากกว่าเดิม คือคนที่นั่งข้างนายคนที่ชื่อปีโป้ เป็นหญิงสาว น่าตาน่ารัก แต่งกายยูนิฟอร์มเป็นเด็กอาชีวะชื่อดัง นั่งข้าง โดยมีแขนของนายคนนั้นกอดอยู่ด้านหลัง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาสองคนคงไม่ใช่เพื่อน หรือคนรู้จักกันธรรมดา



และเขาคงเห็นผมเดินมา จึงรีบเอามือออก เล่นเอาผู้หญิงที่ถูกโอบกอด หน้าเสียขึ้นทันที ส่วนผมก็เลิกสนใจภาพนั้น เพราะไม่ได้อยากสนใจตั้งแต่แรกอยู่แล้ว



“น้องน้ำมนต์มาซื้ออะไรเหรอครับ” เป็นเสียงพี่เอ็มที่ทักผมขึ้น

“อ๋อ มาซื้อน้ำครับ” เห็นแก่ที่แกเป็นรุ่นพี่ผม ผมจึงตอบแกไป พร้อมกับยิ้มให้เล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นร้านป้า หยิบชาเขียวเพียวริคุ  รสเก็กฮวยขาว ที่ผมซื้อกินเป็นประจำ ก่นอจะควักเหรียญในกระเป๋าเสื้อมาทำท่าจะให้ป้าเจ้าของร้าน

“ไม่ต้องทอนครับป้า” เสียงของนายปีโป้ ที่ให้แบงค์ยี่สิบกับป้าเขาไป จ่ายค่าน้ำแทนผม

“พี่จ่ายให้” นายปีโป้ พูดพร้อมกับยิ้มให้ผม

“นี่ครับป้า ค่าน้ำ” ผมทำเป็นเพิกเฉยกับการกระทำอวดร่ำอวดรวยนั้น ก่อนที่จะเอาเหรียญที่เตรียมไว้ให้ป้าไป

“ก็พ่อหนุ่มคนนี้เค้าจ่ายให้หนูน้ำมนต์แล้วไม่ใช่เหรอ แล้วหนูจะจ่ายอีกทำไม” ป้าแกถามขึ้นอย่างสงสัย

“ผมไม่รู้จักเขาครับ” ผมตอบแล้วเลือกจะเดินออกมาทันที พร้อมกับเปิดขวดน้ำขึ้นดื่มทันทีจากขวด





“เดี๋ยวน้องน้ำมนต์” นายคนนั้นเรียกผม แต่ผมก็ยังทำเฉยไม่สนใจ เดินต่อเข้าวิทยาลัยต่อไป

“พี่โป้ จะไปตามเค้าทำไม จอยนั่งอยู่นี่นะ ทำตัวแบบนี้ จอยงอนแล้วนะ” เสียงของผู้หญิงที่ผมชมว่าน่ารักเมื่อครู่ ทำกริยาติดลบอย่างที่หนีเสียไม่ได้ ถ้าเธอเลือกจะนั่งแน่นิ่ง เธอคงมีชัยกับการกระทำครั้งนี้มากกว่า

“เอ๊ย ไม่ได้ยินหรือไง เรียกให้คุยด้วยอ่ะ” นายปีโป้คงถึงขีดสุดของการควบคุมอารมณ์ จึงดึงมือผมข้างที่ถือขวดน้ำ ด้วยที่ไม่ทันตั้งตัว ขวดน้ำผมเลยหล่นลงพื้นหกกระจาย ผมหันไปมองหน้าเค้าอย่างไม่พอใจ

“นายต้องการอะไร” ผมถามไปอย่างหงุดหงิดใจ เล่นเอาคนตรงหน้าหน้าเสียกับการกระทำนั้น

“ชั้นขอโทษ    ชั้น ..”

“ไม่เป็นไร เราจะคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุจากคนแปลกหน้า   ขอตัวนะ”




 ไม่ได้เป็นผู้ดี ไม่ใช่คนพูดเพราะ เพียงแต่ไม่ชอบพูดคำหยาบ และไม่ชอบแสดงกิริยาเกรี้ยวกราดให้คนอื่นดูก็แค่นั้น


และผมคิดว่าประโยคที่พูดไป ก็พอจะตัดขาดความสัมพันธ์ได้เพียงพอ  .. ทั้งที่มันยังไม่ได้เริ่มต้นเลยก็ตาม



......................................................................................


ฝากด้วยเด้อ   :pig4: :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-10-2011 22:28:20 โดย lungkhao »

ChiinZ

  • บุคคลทั่วไป
มาเจิมมม มม ม ม  พี่ปีโป้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสส :impress2: :impress2: :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ nolirin

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2755
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +274/-5
นายเอกของเราเป็นเด็กสิลป์สินะ ถึงได้เปื้อนสี :-[( ขอเปื้อนแค่สีได้มะคะ ไม่เอาเปื้อนน้ำตา)
ท่าทางจะหนักหนากว่าจะได้คู่กัน พระเอกเจ้าชู้ซะเหลือเกิน

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-19
 :laugh:

เชิ่ดมากกกกกกกกกกก น้องน้ำมนต์

ออฟไลน์ Tifa

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1474
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +417/-2
ว้าย ชอบอะ

เเต่ไอ้เปื้อน สีนี่ ขอเป็น สี สดใสๆ ได้ไหมคะ

ไม่เอาสี อึมๆ เน่อ

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
อ๊ากกกก แนวโรแมนติกดรามาเหรอคะ
ขอโรแมนติก 99.99% + ดรามา 0.01% ได้มั้ยเอ่ยยยยย  เง้อออออ

พี่ปีโป้นี่นักเลงจริงๆ แฮะ นี่เค้าเรียกว่าวิธีจีบคนที่ชอบเหรอเธอ   :serius2:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
 :3125:มาแกล้งน้องมนต์

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4479
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +462/-20
น้ำมนต์น่ารักเชียว

พระเอกนี่เปิดตัวมาแบบคะแนนติดลบฉุดไม่อยู่กันเลยทีเดียว
แบบนี้ได้ลุ้นอีกนาน
รออ่านนะคะ

ออฟไลน์ ต่ายน้อย

  • กระต่ายน้อยลอยคอ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-3
    • http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=27719.0
น้ำมนต์น่ารักอ่ะ
พี่โป้ทำตัวดีๆ หน่อยน้องมันไม่ชอบแล้วนะ

ออฟไลน์ jeaby@_@

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1160
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +454/-3
หนุกอะ แอบชอบพี่โป้ เถื่อนได้ใจ

โจ๊กกุ้ง

  • บุคคลทั่วไป
ขอให้น้ำมนต์ปราบอีโป้ให้หมอบ

ออฟไลน์ iranen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
ขอแบบสีท้องฟ้าสดใสนะ
ไม่เอาแบบฝนตกที่มืดมัว
เดี๋ยวอ่านไปร้องไห้ไป

ออฟไลน์ changnoy

  • i ❤ ChangnoY
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
    • FB
ว้าววววว ปั่นเรื่องใหม่ก็ฮอตนะผู้แต่งคนนี้ ขอให้รุ่งนะ เจิมๆๆๆๆ แล้วจะคอยเป็นกระบอกเสียงเล็กๆ

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4512
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
ติดลบตั้งแต่วันแรกเลย

lungkhao

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 3 เลงโป้ได้เห็น .. เป็นบุกเป็นตาม  Part 1

เป็นอย่างทีไอ้เอ็มบอกจริงๆด้วยครับ ว่าเพื่อนหรือแฟนของน้องหญิงที่นั่งสวยอยู่เมื่อครู่ จะหน้าตาน่ารัก เปร่งออร่ามาจากฟากถนนนึงเลยทีเดียว ไม่ต้องพูดถึงเวลาเดินถือกระดานวาดรูป กับทรงผมเซอร์ๆ และการแต่งตัวปอนๆ ที่ขัดกับหน้าตาขาวอมชมพูของเจ้าตัวจริงๆ

“ตาค้างเลยสิมึง” ไอ้เอ็มทักผม เมื่อเห็นผมจับจ้องอยู่กับวัตถุซึ่งกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาทางผม

“แม่ง .. อยากได้วะ” นั่นคือประโยคที่ผมอุทานออกไป

“น้องเค้าฮอตมากเลยนะเว๊ย ชายหญิงรุมชอบเต็ม”

“แล้วน้องเค้ามีแฟนยังวะ”

“ก็น้องหญิงนั่นแหละแฟนเค้า”

“แต่กูว่าไม่วะ” ผมพูดแล้วหันไปมองเจ้าหน้าสวยคนนั้นที่นั่งอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะผม แล้วเรื่องราวก็ดำเนินไป อย่างกับตอนที่ผ่านมา


.
.
.
.






“ไม่เป็นไร เราจะคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุจากคนแปลกหน้า   ขอตัวนะ”  น้องน้ำมนต์พูดใส่ผมด้วยสีหน้าและท่าทางไม่พอใจเป็นอย่างมาก คำพูดที่ดูจะสวยหรู กลับตีความหมายได้ทิ่มแทงหัวใจผมมาก คนแปลกหน้าเหรอ นี่กูพยายามจะทำความรู้จักกับมึงนะ แล้วมึงยังจะมาให้สิทธิ์กูเป็นแค่คนแปลกหน้าอีกเหรอ .. แล้วท่าทางรังเกียจนั่นอีก เกิดมายังไม่เคยมีใครทำหรือพูดกับกูแบบนี้เลยนะ


“ไงมึง โดนเข้าไปจ้อยเลยสิ” ไอ้เอ็มเดินมาตบบ่าผมเบาๆ ในขณะที่ผมยืนมองแผ่นหลังน้องน้ำมนต์เดินเข้าวิทยาลัยไป

“แม่งหยิ่งวะ”

“กูบอกแล้ว น้องเค้าอ่ะไม่ค่อยคบหาใคร อยู่กัยแค่สามคนนั่นแหละ มึงไม่ใช่รายแรกที่พยายามจะจีบน้องเค้านะ ใครๆก็เข้าไปจีบเยอะแยะ แต่โดนกำแพงเงียบกั้นเอาไว้ ถอยหมดทุกราย” ไอ้เอ็มเล่าที่มาที่ไป

“แต่กูจะเอา ในเมื่อกูจะเอา กูจะต้องได้” ผมบอกมัน

“มึงก็เป็นซะอย่างนี้  น้องเค้าเป็นผู้ชายนะเว๊ย จะให้มึงเอาได้ไง”

“กูเป็นผู้ชาย ยังเอาผู้ชายได้ แล้วทำไม มันจะให้กูเอาไม่ได้”  เอากับผมสิ ตรรกะห่าเหวอะไรเวลานี้ ยกมาให้หมด

“กูยอมมึงละ เอาให้ได้แล้วกัน กูจะเอาใจช่วย” คำพูดของไอ้เอ็มไม่ใช่การให้กำลังใจครับ แต่มันแค่ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับผม เพราะมันรู้ว่าผมดื้อ ถ้าผมอยากได้ใคร ผมต้องได้ จะให้ไปต่อยตีแย่งชิงมา ผมก็ทำ 



มันดูไม่ค่อยเป็นเรื่องใช่ไหมละ .. แต่สำหรับนักเลงปีโป้อย่างผม .. นี่แหละเรื่องใหญ่ !!!









ใช่ว่าจะอยากง้อหรือว่าอยากจะตามจีบต้อยๆเหมือนหนุ่มสาวทั่วไปเค้าจีบกันหรอกนะครับ แต่ด้วยความที่โม้เพื่อนไว้เยอะ ก็เลยต้องยอมทำอะไรที่มันขัดกับใจตัวเองบ้าง จะว่าไปชีวิตนี้จีบคนอื่นน้อยมาก เพราะแค่ยิ้มให้ แค่ถามชื่อ แค่ขอเบอร์ เธอก็มานอนอยู่ข้างกายแล้ว แต่รายนี้มันดูจะยากกว่ารายไหนๆ ดีครับ ท้าทายดี ปีโป้ชอบบบบ !!!!



“มึง กูอยู่หน้าวิทยาลัยมึง มึงมานั่งเป็นกูหน่อย” ผมโทรไปปลุกไอ้เอ็มแต่เช้าครับ

“มึงจะมาทำไมแต่เช้าเนี่ย  กูยังไม่ตื่นเลยแสดด”

“กูอยากมานั่งดูเด็กวิทยาลัยมึง  มึงมานั่งดูเป็นเพื่อนกูหน่อย”

“มึงบ้าหรือเปล่า ร้อยวันพันปีไม่เคยจะมา อย่าบอกนะว่ามารอน้องน้ำมนต์”

“อย่าสงสัยมาก รีบอาบน้ำ แล้วมานั่งเป็นเพื่อนกู กูอยู่ร้านป้าตามสั่ง” ผมบอกมันแล้วกดวาง




จะว่าไปก็คงเป็นเหมือนทีไอ้เอ็มพูดว่าผมมาดักรอน้องน้ำมนต์ แต่จะให้บอกว่ามานั่งดักรอ มันก็คงไม่ใช่ผม ถึงมันจะดักทางถูก แต่ถ้าพูดไปก็เสียเชิงกว่า ไม่อยากจะชวนไอ้โอ๊ตมา เพราะรายนั้นชอบบ่นจุกจิก บ่นโน่น บ่นนี้สารพัด อย่างกับเป็นพ่อผม แต่มันก็มีข้อดีของมันนะครับ รายนั้นมันตั้งใจเรียน ฉุดผมจนเรียนผ่านทุกเทอมเลยละ ผมก็ได้มันนี่แหละ เป็นติวเตอร์ยามสอบ

“ป้าครับ น้องน้ำมนต์เขามาเรียนตอนไหนครับ” ผมถามป้าตามสั่ง ขณะที่ป้าแกเอากาแฟ กับข้าวเหนียวห่อมาเสริฟ

“ปกติป้าก็เห็นมาเรียนเช้าๆนะ รายนั้นเค้ารักเรียน มาเช้ากลับค่ำทุกวัน”

“แล้วเค้ากับน้องหญิงเป็นแฟนกันเหรอครับป้า”

“น่าจะใช่นะ ป้าว่าก็เหมาะกันดีนะ หญิงก็น่ารัก น้ำมนต์ก็เด็กดี”

“ไม่ !!!” ผมขัดขึ้นเสียงดัง

“ตาเถร อะไรไม่จ๊ะพ่อหนุ่ม”

“เค้าสองคนไม่เหมาะกันหรอกครับ เชื่อโป้สิ” ผมบอกป้าไป

“ทำไมพ่อหนุ่มคิดแบบนั้นละ”

“โป้ไม่รู้ แต่โป้จะแสดงให้ป้าดู” เริ่มสนุกแล้วครับ เมื่อผมมีคนเข้าร่วมเกมครั้งนี้อีกหนึ่งคน ใช่ว่าผมจะมาเล่นตลก หรือว่าต้องการจะแกล้งคนแก่หรืออย่างไร แต่ที่ผมเล่นกับแกแบบนี้ เพราะผมรู้ว่าป้าตามสั่งหน้าวิทยาลัยของน้องน้ำมนต์นี้ เป็นทั้งแหล่งข่าวและกระบอกเสียงสำคัญของวิทยาลัย ใครทำอะไรทีไหนอย่างไร ป้าแกต้องรู้หมด และยิ่งถ้าผมให้ความสำคัญกับแก มีเหรอที่ผมจะไม่รู้ในทุกๆเรื่องของน้องน้ำมนต์





“มึงอยู่ไหน ทำไมไม่มาเรียน” ไอ้โอ๊ตครับ โทรตามไปเรียนแต่เช้า

“กูกลับบ้านมาหาแม่ มึงเรียนเผื่อกูด้วยนะ”  ตอบมันเสร็จผมก็กดวาง ไม่อยากจะยืดเยื้อกับมันมากนัก

“อย่ามาโกหก กูรู้สันดานมึง” นั่นไงครับ มันส่งข้อความมาด่าแล้ว ผมบอกแล้วว่าถึงผมจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ มันก็คงรู้ว่าผมโกหก สู้พูดน้อยๆ ให้มันส่งข้อความมาด่าเสียยังดีกว่า ไม่อยากจะเสียอรรถรสยามเช้ากับการมองหนุ่มสาวของวิทยาลัยนี้


“น้องหญิง !!!” ผมตะโกนเรียกหญิงสาวที่กำลังเดินเข้ามหาวิทยาลัยอยู่ เธอหันมามองผมทำหน้างงๆ  พร้อมชี้มือที่หน้าเธอ ประมาณว่า เรียกเธอเหรอ

“ครับ พี่เรียกน้อง มาคุยกับพี่หน่อยได้ไหม” ผมบอกย้ำให้เธอมั่นใจอีกที เห็นเธอยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่มุมแกมแบบเขินอาย ก่อนจะเดินเข้ามาในร้านที่ผมนั่งอยู่

“วันนี้มาเช้าจังเลยนะครับ” ผมทักเธอไป ไม่รู้ทำไมเวลาเจอคนน่ารักๆ แล้วชอบพูดเพราะ เห็นไหมครับ ผมก็มีมุมดีๆกับเค้า

“ปกติหญิงก็มาเช้าแบบนี้ทุกวันละค่ะ” เธอตอบผมพร้อมกับเอามือรวบผมที่ปล่อยยาวเมื่อคู่ รวบไว้ด้านหลัง กับตะเกียบคู่ใจของเธอ เหมือนเมื่อวานที่ผมเห็นเธอที่ร้านแห่งนี้

“ทำไมถึงไม่ปล่อยผมไว้ละ พี่ว่าน้องหญิงตอนปล่อยผมก็น่ารักดีนะ” ผมถามอย่างสงสัย

“หญิงไม่อยากรำคาญเวลาทำงานศิลป์อ่ะคะ เลยรวบไว้หยาบๆข้างบน” เธอตอบผมมา

“อ๋อครับ แบบไหนก็น่ารักครับ” ผมชมเธอไป

“ขอบคุณค่ะ”

“เอ่อ แล้วพี่ .. เรียกหญิงมาทำไมหรือคะ” เธอถามผมอีกที

“อ๋อ เปล่าครับ แค่อยากชวนคุย อยากรู้จักเฉยๆครับ พี่ชื่อ ปีโป้นะ เรียนช่างกลที่เทคนิค เป็นเพื่อนไอ้เอ็มมัน เรารู้จักใช่ไหม” ผมบอกเธอไป

“อ๋อ รู้จักค่ะ”

“งั้นพี่ไม่กวนเราแล้ว ขอบคุณมากนะคะ ที่สละเวลามาคุยกับพี่” ผมบอกเธอไป โดยเรื่องใช้คำลงท้ายเป็น “คะ” เพื่ออยากให้เธอฟัง แล้วรู้สึกว่าสนิทกับผมมากขึ้น อีกอย่าง ผมชอบใช้คำนี้ เวลาคุยกับผู้หญิง ผมว่ามันดูเจ้าเล่ห์ดี หึหึ

“ไม่เป็นไรค่ะ งั้นหญิงขอตัวนะคะ” เธอตอบผมพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะเดินยกกระดานวาดเขียนของเธอเข้าวิทยาลัยไป




น้องหญิงมาแล้ว แปลว่าอีกสักครู่น้องน้ำมนต์ก็จะต้องตามมา การจะได้ลูกเสือ เราต้องเข้าถ้ำเสือ การจะกินเนื้อสวรรค์อย่างน้องน้ำมนต์ มันก็ต้องลงทุนกันบ้าง

“รอนานมั๊ยมึง” ไอ้เอ็มครับ เดินเข้ามาทักผม

“เออ ไม่นานหรอก กินไรมั๊ย สั่งเลย เดี๋ยวกูเลี้ยงเอง” ผมบอกมัน

“ใจปล้ำจริงเว๊ย กูคงได้กินกาแฟฟรีทุกวันแน่หลังจากนี้”

“มึงก็พูดเกินไป ไม่เกินสัปดาห์หรอก เชื่อกู”

“มั่นใจขนาดนั้นเชียวนายหัวโป้”

“เออ แล้วมึงจะได้รับรู้”

“ครับ แล้วผมจะคอยดู”



การต่อปากต่อคำกับไอ้เอ็มถือเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วสำหรับเราสองคน เพราะรับส่งกันได้ดีมาตั้งแต่ไหนแต่ไร นี่ถ้ามันยังเถียงกับผมต่อ ก็ยังคงอีกยาว ดีนะที่มันเลือกเป็นฝ่ายยอมผมซะก่อน

ระหว่างทีไอ้เอ็มกำลังสั่งอาหารเช้ากับป้าตามสั่ง ผมก็ลุกขึ้นมาที่ตู้เย็นที่แช่เครื่องดื่มของร้าน ยืนดูเครื่องดื่มในตู้ แบบไหนแล้วนะที่น้องน้ำมนต์ทานเมื่อวาน แล้วเราปัดทิ้งไป ตอนนั้นจำได้ว่าตกใจมากๆเลย คะแนนยังอยู่ที่ศูนย์ กลับทำกิริยาทรามแบบนั้นอีก ไม่รู้จะติดลบไปถึงไหนแล้ว

“ป้า น้องน้ำมนต์เขาชอบดื่มอะไรเหรอ” ด้วยความที่ไม่ได้สนใจเครื่องดื่มที่น้องน้ำมนต์ดื่ม เหมือนกับสนใจหน้าตาน้องเค้า สมองกลวงๆอย่างผมเลยยากที่จะจดจำสิ่งนั้นได้

“ทำไมไม่ถามน้องหญิงละ เมื่อครู่ก็นั่งคุยกันอยู่” ป้าแกชักจะกวนผมแล้วละครับ

“ก็อยากถามป้า บอกมาเถอะหน่า”

“ดูสิ อยากถามคนอื่น กลับพูดขู่อีก ป้าจะบอกดีมั๊ยเนี่ย”

“เปล่าขู่ ป้าครับ บอกผมหน่อยครับ”

“เพียวริคุ รสเก็กฮวยขาว ขวดสีเขียวนะ น้องน้ำมนต์ชอบดื่ม” สิ้นเสียงที่ป้าพูดมา ผมก็กวาดสายตาหาในตู้แช่

“มีแค่นี้เองเหรอป้า” ผมพูดพร้อมหยิบออกมาทั้ง 3 ขวด

“เออ มีแค่นั้นละ พอดีของเขายังไม่ได้มาส่ง” แกตะโกนลวกๆมาบอกผม เพราะตอนนี้คงจะกำลังทำอาหารเช้าให้ไอ้เอ็มอยู่ ไอ้นั่นกะกินเอาอิ่ม จัดข้าวแต่เช้าเลย

“งั้นผมเอาทั้งสามขวด นี่เงินนะครับ”

“วางเงินไว้ หยิบถุง หยิบหลอดเอาเองนะ ป้าไม่ว่าง”  เอากับแกสิครับ พอสนิทหน่อยไม่ได้





“ไอ้โป้ น้องน้ำมนต์มาแล้ว!!!” เลิกสนใจป้าแกเลยครับ พอได้ยินเสียงไอ้เอ็มตะโกนส่งสัญญาณ สายตาผมก็หันไปมองชายร่างสูงโปร่ง ผมยาวกระเซอะกระเซิง ที่ถือกระดานวาดรูป พร้อมกับสะพายเป้เก่าๆด้านหลัง ในหูมีหูฟังเดินฟังเพลงสบายๆ  ผมเลยรีบเอาเครื่องดื่มที่ซื้อใส่ถุง แล้วรีบวิ่งมาเดินดักหน้าไว้


“ ..” น้องน้ำมนต์เงยหน้ามาดูผม ที่เข้าไปขัดขวางการสัญจรของเธอ พร้อมกับใบหน้าที่เฉยชา
“พี่ซื้อมาฝาก ขอโทษด้วยที่ทำหล่นเมื่อวาน” ผมพูดพร้อมกับยื่นถุงเครื่องดื่มให้ พร้อมกับรอยยิ้มที่คิดว่าใครเห็นก็คงจะใจละลาย




แต่เปล่าเลย น้องน้ำมนต์กลับทำเป็นไม่สนใจ และเดินพ้นไปอย่างกับไม่เกิดอะไรขึ้น  อะไรของเขาวะเนี่ย !!!





“นี่ หยุดก่อน” ผมวิ่งไปดักหน้าอีกครั้ง และเธอก็หยุด พร้อมกับมองมาในท่าทางแบบเดิม

“พี่ขอโทษที่ทำตัวเถื่อนๆ ทรามๆเมื่อวาน คราวหน้าพี่จะไม่ทำตัวแบบนั้น พี่อยากรู้จักน้องน้ำมนต์นะ เราเป็นพี่เป็นน้อง เป็นเพื่อนกันไม่ได้เหรอ”  ผมพูดดีๆออกไป




น้องน้ำมนต์แน่นิ่งได้สักพัก ก่อนที่เปรยรอยยิ้มบนใบหน้า ทำให้ผมใจชื้นขึ้นมาหน่อย ก่อนที่จะพูดออกมาว่า






“เราไม่รู้หรอก ว่านายพูดอะไร เพราะเรากำลังฟังเพลงอยู่ และคิดว่าเพลงที่กำลังฟังอยู่ คงเพราะกว่าภาษาพูดของนาย เราเลยไม่อยากจะใส่ใจ  ขอทางหน่อย เราจะเข้าเรียน”



..........................................................................................
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-10-2011 22:31:19 โดย lungkhao »

ออฟไลน์ ต่ายน้อย

  • กระต่ายน้อยลอยคอ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-3
    • http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=27719.0
น้ำมนต์สุโค่ยอ่ะ
สุดยอด ๆ  พี่โป้หน้าแหก
55555+
+1 ครับ

ออฟไลน์ changnoy

  • i ❤ ChangnoY
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
    • FB
หว่าาา  ไม่ทันจิ้มเป็นคนแรก


__________________________

นายเอกแรงมากกกกกกกกกกกกก
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-09-2011 21:36:38 โดย changnoy »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






kslave

  • บุคคลทั่วไป
กรี๊ดดดดดด เรื่องนี้ สนุกไปนะค่ะ  o13
ปีโป้ก็แรง น้ำมนต์ก็แรง
กลัวโป้จะทำอะไรนอกกรอบนี่สิ  จะรอดมั๊ยเนี่ย :เฮ้อ:

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4512
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
สมนำ้หน้าปีโป้ 555

ออฟไลน์ qq_oo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1748
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +143/-4
น้องน้ำมนต์นี่ก็แสบใช่เล่น อิอิอิ

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
กรี๊ดดดดดดด น้องน้ำมนต์ หน้าหวานแต่แรงส์มากกกกกกกกค่ะ
ปีโป้จะเอายังไงล่ะทีนี้  :z3:

lungkhao

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 3 เลงโป้ได้เห็น .. เป็นบุกเป็นตาม Part 2


คำพูดเย็นชา กับการแสดงท่าทางแบบนี้อีกแล้ว .. นี่มันเก่งมาจากไหนเนี่ย ที่มาทำตัวแบบนี้กับผมได้

“ไงมึง หงอยเลยอ่ะดิ” ไอ้เอ็มถามผมเมื่อผมเดินกลับเข้าร้านมาด้วยชาทั้ง 3 ขวด

“แม่ง เล่นตัวชิบหาย นึกว่าอยากได้ตายละ”

“นี่ขนาดไม่อยากได้นะ ยังมาตามเฝ้า ถ้าอยากได้มึงไม่ฉุดมันแล้วเหรอ”

“เอ๊ยย ดีวะ หรือว่าจะฉุดเลยดีวะ”

“ไอ้บ้า  คนเขามีพ่อมีแม่ ฉุดไปถูกจับเข้าคุกเข้าตาราง มันไม่คุ้มนะมึง”

“เออวะ”  เฮ้ออออ ยังดีครับ ที่มีไอ้เอ็มคอยเตือนสติผมอยู่ แต่ไอ้ท่าทีแบบนั้นของน้องน้ำมนต์นี่ มันน่าต่อยหน้าชิบหาย เก็กเหี้ยไรนักหนาวะ ทำอย่างกับผมเป็นสิ่งของ มองผ่านเฉยๆ ไม่สนใจ หรือว่าผมเถื่อนไปวะ




“ป้า ป้าว่าผมหล่อไหม” ผมอยากเชคเรตติ้งของตัวเอง

“อืม ก็หล่อดี” ป้าแกวางมือจากอีโต้ที่แกสับหมูอยู่ หันมาพิจารณาหน้าผมอยู่ 3 วิ ก่อนจะตอบกลับมา และหันกลับไปสับหมูต่อ

“แล้วป้าว่าผมเถื่อนไปป่ะ”

“อืม ก็เถื่อนดี” ป้าทำเหมือนเดิมเป๊ะ

“เอาดีๆป้า ถ้าผมจะจีบน้องน้ำมนต์นี่ ผมจะจีบติดมั๊ย”

“เกร้งงง เกร้ง !!!!” เสียงอีโต้หลุดจากมือป้าแกครับ

“เอ๊ย ป้า เป็นไรเปล่า” ผมรีบเดินมาดู

“อืม ป้าไม่เป็นไร ป้าแค่ตกใจที่เอ็งพูดเมื่อกี้ เอ็งว่าอะไรนะ”

“ผมถามป้าว่า ถ้าผมจะจีบน้ำงน้ำมนต์นี่ ผมจะจีบติดไหม” ผมย้ำคำถามแกอีกที

“โอ๊ย ป้าจะเป็นลม ป้าขอไปหายาลมกินก่อนนะ ไม่ไหวกับเรื่องรักๆของเด็กสมัยนี้”  แกพูดจริงๆครับ ว่าแกจะเป็นลม เพราะตอนนี้แกเดินไปหลังร้านแล้ว






“แต่กูว่ายากวะไอ้โป้ นี่สองวันแล้ว มึงคุยกับน้องเค้านับคำได้เลย” ไอ้เอ็มบอกผม

“ยากๆ แบบนี้แหละกูชอบ แม่งถ้าได้นะ จะไม่ให้ลุกจากเตียงเลย” ผมบอกมัน

“ไอ้หื่น กูไม่คุยกับมึงแล้ว กูมีเรียน ไปละ จ่ายเงินให้กูด้วย”  อ้าวเวรแล้วไงไอ้เอ็ม มาหรอกกินข้าวเช้าฟรีผม แล้วเดินตัวลอยเข้าวิทยาลัยไป ไม่ทันได้ช่วยผมคิดอะไรเลยนะนั่น แถมยังมาตัดทอนกำลังใจอีก เพื่อนรักผมจริงๆเลย






ผมขับรถกลับมายังวิทยาลัยของตัวเอง พร้อมกับนั่งรอพรรคพวกผมที่โต๊ะที่นั่งประจำ ตอนนี้คงใกล้เวลาจะหมดคาบช่วงเช้าแล้ว ไม่นานพวกมันก็คงออกมา

“ฮัลโหล ว่าไงครับน้องจอย” ระหว่างนั้นผมก็โทรกลับไปหาน้องจอย ที่โทรมาหาผมหลายสิบสายแล้ว แต่ผมก็ไม่มีอารมณ์จะรับ

“ทำไมพี่โป้ไม่รับโทรศัพท์จอยคะ จอยโทรไปหลายสายแล้วนะ” มาแล้วไงครับ ผู้หญิงขี้วีน ขี้เหวี่ยง

“อ๋อ พี่กำลังเรียนอยู่ น้องจอยมีอะไรเหรอ”

“กำลังเรียนอยู่จริงๆเหรอคะ หรือว่ากำลังทำอย่างอื่นกันแน่” นิสัยต่อมาคือขี้จับผิด

“เรียนจริงๆค่ะ แล้วน้องจอยมีไรคะ” เบื่อจะต้องโกหกกับผู้หญิงพวกนี้จริงๆครับ

“เปล่าหรอกค่ะ แค่จะโทรมาบอกว่า เย็นนี้มารับจอยที่หน้าอาชีวะด้วยนะ จอยจะรอพี่โป้ที่หน้าโรงเรียน” 

“อ๋อคะ แล้วพี่จะไปรับนะ งั้นแค่นี้ก่อน พี่ไปกินข้าวกับเพื่อนแล้ว” ผมพูดเสร็จก็ตัดสาย




ที่จริงน้องจอยไม่ใช่ว่าจะไม่มีรถกลับหรืออะไรหรอกครับ เพราะหอของเธอก็อยู่ไม่ไกลโรงเรียนที่เธอเรียนนัก เดินไปไม่กี่นาทีก็ถึง แต่ที่เธออยากให้ผมไปรับ เพราะเธอแค่อยากอวดกับสาวๆอาชีวะ ว่าเธอกำลังคบกับผมอยู่ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับ ว่าได้คบกับผมมันเท่ตรงไหน นี่เธอคงคิดสินะ ว่าจะจับผมอยู่หมัด ... ฝันไกลไปล้านปีแสงแล้วครับ น้องจอย !!




“เอ๊ย นายหัวโป้ ทำไมมานั่งอยู่นี่ครับ ทำไมไม่เข้าเรียน” เสียงของเพื่อยร่วมก๊วนผมครับ ที่เดินออกมาพร้อมกับปากที่คาบบุหรี่ เดินพ่นควันในสถานที่ราชการ โดยไม่คำนึงถึงคณาจารย์และภารโรงเลย

ไอ้นี่มันชื่อเอกครับ ที่จริงเป็นรุ่นพี่ผม แต่ว่าเรียนหลายปีหน่อย ด้วยหลายๆเหตุผล ก็เลยมาอยู่ร่วมก๊วนกับผม  ผมจะเรียกแกว่าพี่ครับ และจะพูดเพราะกับแกหน่อย เพราะนับถือความอาวุโส

“ก็จะให้เพราะอะไรละ  ตามไปเฝ้าเด็กใหม่อยู่อ่ะดิ” ไอ้โอ๊ตครับ เจอหน้าไม่ได้ แขวะผมอีกแล้ว

“ไรวะ นายหัวโป้ ได้เด็กใหม่อีกแล้วเหรอ ไม่บอกเพื่อนฝูงนะมึง” คนนี้ชื่อบ่าวครับ หน้าตาบ้านๆแบบคนใต้ แต่นิสัยจริงใจ ถึงไหนถึงกันครับ

“เด็กใหม่อะไรกัน กูไม่ไวไฟขนาดนั้น” ผมบอกพวกมัน

“คนนี้คงเอายากวะ หยิ่งระดับพระกาฬ” ไอ้โอ๊ตพูดเสริม

“ไปได้ทีไหนมาอีกวะ คราวนี้ชายหรือหญิง แล้วน้องจอยของมึงละ” อีกคนในกลุ่มครับ ชื่อว่าไอ้โดม หน้าตาโอเคเลยละครับ แต่ติดที่มันจะเรียบร้อยหน่อย  จะว่าไปเพื่อนๆในกลุ่มของผมส่วนมากหน้าตาโอเคทั้งนั้นครับ ขนาดไอ้บ่าวยังดูหล่อคมแบบไทยๆเลย  ไมได้เลือกจะคบนะครับ แต่พอคุยแล้วมันถูกคอ เลยคบหากัน เมื่อตอนปีหนึ่ง ปีสอง มีแต่คนหมั่นใส้กลุ่มพวกผมครับ เพราะพวกเราทั้งฮอต ทั้งเท่ แต่พอเป็นรุ่นพี่สุดในวิทยาลัย ก็เลยไม่มีใครกล้าแหยมเท่าไหร่

“ผู้ชายวะ รุ่นน้องไอ้เอ็มมัน” ผมบอกไอ้โดม

“หยิ่งระดับพระกาฬเลยเหรอวะไอ้โอ๊ต” ไอ้พี่เอกถามย้ำกับไอ้โอ๊ต

“พี่ยังไม่เจอ ถ้าพี่เจอแล้วพี่จะอึ้ง ผมนี่โดนตอกกลับมาหน้าหายมาสองครั้งแล้ว พูดแล้วก็เจ็บใจ” ผมหันไปบอกไอ้พี่เอก

“ท่าจะเจอคู่มวยที่น่าสนใจแล้วไงมึง” ไอ้บ่าวพูดเสริม

“แต่กูว่าถ้ามึงแค่เล่นๆ ก็อย่าไปอะไรมากเลยเว๊ย สงสารเด็กเค้า กี่รายแล้วที่มึงฟันแล้วทิ้งมา” ไอ้พี่เอกพูดกับผม

“เอ๊ยพี่ อย่ามาหลอกด่าผมอย่างนั้นสิ ผมฟันเพราะผมรักเค้านะ ไม่ได้ฟันแค่อารมณ์หื่น”

“รักเหรอวะ เชื่อตายแหละกู ฮ่าๆๆ”  หลังจากจบประโยคของพี่เอก ก็ตามมาด้วยเสียงหัวเราะเย้ยหยันจากเพื่อนในกลุ่ม มีเพียงแต่ไอ้โอ๊ต ที่ยืนมองหน้าผมแน่นิ่ง ไม่พูดไม่จาอะไร




“ไปกินข้าวกันเถอะ หิวแล้ว”  เพื่อเป็นการตัดบท ผมเลยชวนพวกมันไปกินข้าวกัน







แล้วตอนเย็นวันนั้น ผมและกลุ่มเพื่อนผมก็ไปนั่งรอรับน้องจอยที่หน้าอาชีวะเหมือนที่บอกน้องเขาไว้ ที่จริงผมมารับคนเดียวก็ได้ครับ แต่ที่ตามมา มันก็คงต้องการอะไรติดไม้ติดมือกลับบ้านกันบ้าง ไม่ใช่สิ่งของอะไรหรอกครับ สาวๆแถวนี้แหละ


“พี่โป้ รอนานยังคะ” น้องจอยทักเสียงใส่มาแต่ไกล เธอเดินมากับกลุ่มเพื่อนสาวของเธอ ก็มีคนน่ารักเยอะนะครับ แต่ผมว่าน้องจอยน่ารักสุด

“ไม่นานค่ะ พี่เพิ่งมา แล้ววันนี้อยากไปไหน”  ผมถามพร้อมกับเอามือไปจับมือเธอมาลูกเล่น เป็นการทักทายตามประสาผม

“ไปเดินเล่นห้างดีมั๊ย จอยอยากช็อป” เอากับเธอสิครับ ผู้หญิงนี่จะคิดอะไรนอกเหนือจากช็อปปิ้งได้บ้างเนี่ย

“อืม ได้” ไอ้ผมก็ไม่อยากปฎิเสธ






แต่การเดินห้างของพวกผมมันก็ดูยิ่งใหญ่นะครับ ก็กลุ่มเพื่อนผมมันก็มาด้วย และกลุ่มเพื่อนน้องจอยก็มาด้วยเช่นกัน แต่พวกมันก็แยกย้ายกันเดินตามทางของพวกมัน มีแต่ผมกับน้องจอยมั้งครั้บ ที่เดินจับมือเกาะแขนกัน ที่จริงผมไม่ได้เป็นคนจับ คนเกาะนะครับ น้องจอยต่างหาก คงอยากแสดงความเป็นเจ้าของกับผม เอาไปเถอะครับ ช่วงโปรโมชั่น หลังจากหมดช่วงนี้ จะทำอะไรแบบนี้ยากแล้ว ผมเข้าใจ


“พี่โป้ว่า อันนี้ กับอันนี้อะไรสวยกว่าคะ” เธอพูดพร้อมกับหยิบส้อยคอระย้าห้อยมากมายให้ผมดู

“สวยทั้งสองอันนั้นแหละคะ” เลือกยากจริงๆครับ ของผู้หญิง

“แต่จอยว่าอันนี้สวยกว่านะ” เอากับเธอสิ ผู้หญิงนี่มีความลังเลในชีวิตสูงนะครับผมว่า

“ก็เอาอันนี้ครับ เอาอันนี้ครับพี่” ผมเลือกที่จะตัดบท โดยหยิบอันที่เธอว่าสวยกว่าส่งให้แม่ค้า พร้อมกับยื่นเงินไปจ่าย เพราะถ้าปล่อยให้เธอลังเลอีก วันนี้ผมคงไม่ได้ออกจากร้านนี้

“พี่โป้อ่ะ ใจร้อน จอยยังอยากได้อีกหลายอันเลย” เธอบ่นแบบงอนๆครับ

“ไว้คราวหน้าค่อยมาดูอีกก็ได้ เดี๋ยวแบบใหม่ๆก็มา” ผมบอกพร้อมกับพาเดินออกมานอกร้าน ซึ่งตอนนี้กลุ่มเพื่อนผม กับเพื่อนน้องจอยก็เดินหายไปกับกลุ่มคนในห้างตอนนี้แล้ว

ผมพยายามกวาดสายตาหาพวกมัน เพราะอยากเดินคุยกับพวกมันบ้าง เดินกับน้องจอยแล้วน่าเบื่อ อะไรก็เป็นผู้หญิงไปซะหมด  แต่ไม่รู้ว่าสายตาผมดีเกินไป หรือจิตใจที่จับจ้องอยู่กับเรื่องนั้น ทำเอาผมพบกับบุคคลที่ไปนั่งรอเมื่อเช้าเข้าอย่างจัง




“น้องน้ำมนต์” ผมพูดออกมาเบาๆ

“อะไรนะคะ พี่โป้”  น้องจอยถามผม

“เปล่าครับ น้องจอยอยากเข้สห้องน้ำมั๊ย”

“ก็ดีค่ะ จอยอยากเข้าไปเติมแป้งนิดหน่อย” เธอพูดบอกผม พร้อมกับเดินนำไปทางเข้าห้องน้ำ

“งั้นพี่ยืนดูของอยู่แถวนี้นะ” ผมบอกเธอ แต่สายตายังหันไปมองที่น้องน้ำมนต์อยู่

“ค่ะ อย่าไปไหนละ จอยไม่อยากเดินคนเดียว”  เธอพูดพร้อมกับจ้ำอ้าวเข้าห้องน้ำต่อไป  ผมก็หันหลังให้เธอแล้วเดินตามน้องน้ำมนต์ไป







“น้องหญิง” ผมเลือกที่จะทักเพื่อนของน้องน้ำมนต์ เพราะรู้ดีว่าต้องได้การตอบกลับจากเธอ

“อ้าว พี่ปีโป้” เธอหันมา พร้อมกับน้องน้ำมนต์ และน้องช้างน้อย

“มาเดินเล่นเหรอครับ” ผมถามน้องหญิง แต่สายตาก็หันไปมองปฎิกิริยาของคนตัวสูงที่ยืนเบือนหน้าหนีอยู่

“ค่ะ มาเดินเล่น แล้วก็มาเดินซื้อสีและอุปกรณ์วาดรูปนิดหน่อย”

“แล้วพี่ปีโป้ละคะ มากับใคร มาทำอะไร” เป็นน้องช้างน้อยครับ ที่สนใจอยากจะคุยกับผม  ทำไมไม่ใช่อีกคนนะ

“พี่มากับเพื่อนครับ แต่ตอนนี้ไม่รู้เดินหายกันไปไหนหมดแล้ว ให้พี่เดินด้วยได้ไหม” ผมบอกพร้อมกับตั้งคำถามมัดมือชก  น้องน้ำมนต์หันมามองหน้าผมแบบไม่เต็มใจนัก

“ได้คะพี่ปีโป้ ถ้าไม่กลัวแฟนๆของพี่จะเข้าใจผิด” น้องช้างน้อยเป็นคนตัดสินใจครับ

“งั้นเราไปเดินเลือกของก่อนนะ พวกเธอเดินเล่นกับพี่เค้าไปละกัน” น้องน้ำมนต์พูดแล้วครับ แต่เป็นการพูดเพื่อจะปลีกตัว

“ได้ไงน้ำมนต์ เดินด้วยกันก่อน” น้องหญิงทักท้วงขึ้น

“ใช่น้ำมนต์ เดี๋ยวไปเดินซื้อด้วยกันก็ได้” น้องช้างน้อยช่วยอีกแรง

“อืม งั้นก็ไปกันเถอะ เสียเวลามาเยอะแล้ว” เชื่อแล้วครับ ว่าหยิ่งระดับพระกาฬมันเป็นยังไง แค่ผมเข้ามาทักทายเนี่ยนะ เรียกว่าเสียเวลา อะโด่เอ๊ยย





แต่เพื่อไม่ให้การเดินห้างกับน้องน้ำมนต์ติดขัด ผมเลยต้องจัดการกับคนที่มากับผมซะก่อน

“ฮัลโหล ไอ้โอ๊ต มึงอยู่ไหน” ผมโทรหาไอ้โอ๊ตครับ

“อยู่ชั้นโรงหนัง พวกนี้มันมาเล่นเกม มึงมีไร”

“มึงลงมารับน้องจอยไปส่งหอหน่อยดิ ตอนนี้น้องเค้าอยู่ห้องน้ำหญิงชั้นสอง”

“เอ๊ย แล้วมึงละ ติดอะไรขึ้นมาอีก”

“พอดีกูเจอน้องน้ำมนต์ จะไปเดินห้างกับน้องๆเค้า มึงช่วยกูหน่อยนะ”

“เดือดร้อนกูอีกแล้วนะมึง”

“บอกน้องจอยดีๆละ อย่าให้เค้างอนกู บอกว่าคืนนี้เดี๋ยวกูไปหา แค่นนี้นะ”   เสร็จไปหนึ่งเรื่องครับ ดีนะ ที่มีเพื่อนที่ช่วยได้ทุกอย่างแบบไอ้โอ๊ต ไม่งั้นต้องโดนน้องจอยเหวี่ยงเอาแน่ๆ





“คุยกับใครค่ะ พี่ปีโป้” ช้างน้อยถามขึ้น

“กับเพื่อนนะครับ ฝากมันจัดการธุระนิดหน่อย” ผมตอบไป

“ฮัลโหลค่ะแม่” เสียงน้องหญิงรับโทรศัพท์ครับ

“อ๋อ ค่ะ ตอนนี้เลยเหรอคะ    แต่หญิงมาเลือกของกับเพื่อนอยู่   คะ งั้นหญิงไปดูให้ก่อนก็ได้คะ”  พวกเราทั้งหมดยืนลุ้นกับการสนทนาของน้องหญิง



“น้ำมนต์ เราคงไปเดินเลือกซื้อของกับน้ำมนต์ไม่ได้แล้วละ แม่โทรมาให้เราไปเอาของที่บ้านญาติไปให้” น้องหญิงหันไปพูดกับน้องน้ำมนต์

“เหรอ งั้นก็ไม่เป็นไร เราไปกับช้างน้อยก็ได้”

“ได้ไง ชั้นมากับหญิง ชั้นก็ต้องกลับพร้อมกับหญิงสิ บ้านชั้นอยู่ใกล้นางนะ” ช้างน้อยพูดขัดขึ้น

“งั้นเราก็ไปเลือกคนเดียวก็ได้ เดี๋ยวค่อยเลือกไปเผื่อ”

“เดี๋ยวพี่ไปเดินเลือกเป็นเพื่อนครับ” คงเป็นจังหวะที่ผมจะพูดแทรกเข้าไปได้นะครับ  หรือไม่ได้ ถึงมองหน้ามาทางผมแบบนั้นทั้งสามคน

“ดีเลยค่ะ หญิงฝากพี่ปีโป้ช่วยเดินเป็นเพื่อนน้ำมนต์ด้วยนะคะ” ขอบคุณน้องหญิงมากที่เห็นดีเห็นงาม

“ไม่เป็นไรหญิง เราว่าเราเดินคนเดียว เราหายใจคล่องกว่า”

“แรงนะยะ น้ำมนต์ พูดอย่างกับพี่ปีโป้เค้าเป็นตัวเชื้อโรค”  เอ่อ ผมยังคิดได้ไม่ไกลเท่าน้องช้างน้อยเลยนะเนี่ย

“เอาหน่า น้ำมนต์ ซื้อเยอะอยู่ ให้พี่แกไปช่วยถือก็ดี” นั่นไงครับ เห็นคุณค่าจากเด็กช่างอย่างผมยัง น้องหญิยังมองเห็นเลย

“ไม่ต้องเกรงใจนะครับ น้องน้ำมนต์ พี่เต็มใจ” ขอแสดงตัวหน่อย เดี๋ยวเค้าจะหาว่าผมโดนบังคับไป

“ฝากน้ำมนต์ด้วยนะคะ หญิงไปก่อนละ ไปกันช้างน้อย” น้องหญิงพูดจบก็เดินออกไปอย่างฉับไวกับน้องช้างน้อย




ส่วนน้องน้ำมนต์ก็เช่นเดียวกัน เดินทิ้งระยะห่างผมไปไกลแล้ว นี่ผมต้องมาเดินตามต้อยๆ เด็กศิลป์ที่เสื้อช็อปเปื้อนสี ผมยาวประบ่า แต่หน้าตาดีคนนี้เหรอนี่ ดูเดินไปสิ คนมองเต็มเลย



“น้ำมนต์ รอพี่ด้วย” ผมตะโกนบอก  และเธอก็หันกลับมามองผม

“เราว่าถ้านายมีธุระอย่างอื่นจะไปทำ ก็ไปทำเถอะ เราเดินซื้อของคนเดียวได้”

“ไม่เป็นไร พี่อยากเดินเป็นเพื่อน”

“แต่เราอยากเดินคนเดียวมากกว่า”

“ทำไมละ เกียจชังอะไรพี่นักหนา นี่เราเพิ่งรู้จักกันเองนะ”

“ไม่ได้เกียจชัง คนที่เค้าเพิ่งรู้จักกัน เขาต้องแสดงมิตรภาพ ไม่ใช่การข่มขู่” เอาเข้าแล้วไงครับ  ซัดกันไปมากลางห้างซะแล้ว

“ก็พี่บอกแล้วไง พี่ขอโทษ ที่พี่ทำไปเมื่อวาน”  เด็กคนนี้นี่ ต้องให้พูดอีกสักกี่รอบ

“นายเคยได้ยินคำว่า ประทับใจแรกพบไหม ซึ่งนายไม่มี แล้วเราก็ไม่เห็นความจำเป็นอะไรที่ต้องรู้จักกัน”

“จำเป็นสิ นี่ทำไมกูต้องมาเถียงอะไรไร้สาระแบบนี้ด้วยนี่ เอ๊ยไม่สิ พี่ว่าเราไปซื้อของกันเถอะ” ผมเริ่มจะปวดหัวแล้ว พูดดีๆกันไม่ได้หรือไง

“ถ้ามันลำบากมากในการแทนตัวเองว่าพี่ เราว่านายก็พูดมึงกูกับเราก็ได้นะ มันน่าจะโอเคกว่าสำหรับนาย”

“เออ ก็ดี กูก็ชอบ ไม่อึดอัด”

“เถื่อน !!!!”  น้องน้ำมนต์ด่าผมออกมาคำนึง ก่อนจะเดินหนีผมไป





เอ้า นึกว่าชอบเถื่อนๆซะอีก  ไรว้า เอาใจยากชะมัด !!!!




...

มาสองตอนเลยวันนี้ ,,, เม้นเยอะๆๆๆๆ

 :call: :call:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-10-2011 22:30:45 โดย lungkhao »

ออฟไลน์ changnoy

  • i ❤ ChangnoY
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 502
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
    • FB
จิ้มไว้ก่อน พ่อสอนไว้ ^^


อีปีโป้ เถื่อน!!!!!!!!!
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-09-2011 23:53:15 โดย changnoy »

kslave

  • บุคคลทั่วไป
ฮ่าๆๆๆ ตลกนายโป้จริงๆ ขึ้นมึงกูกันเลยทีเดียว  :laugh:
เชื่อจริงๆล่ะว่าพ่อคุณไม่เคยจีบใครขนาดนี้

ออฟไลน์ wan_sugi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-2
เด็กช่าง เด็กศิลป์ อารมณ์อาร์ต+ช่าง จะแบบโรแมนติกปนดิบๆ เถื่อนสินะ
เป็นกำลังใจให้คะ  :L2:

ออฟไลน์ ต่ายน้อย

  • กระต่ายน้อยลอยคอ
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-3
    • http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=27719.0
โป้เอ๊ย  น่าฉงฉาน กูมึงกันเลยทีเดียว
น้ำมนต์น่ารักที่สุด ม๊วบๆ :กอด1:

ออฟไลน์ เฉาก๊วย

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +251/-6
ปีโป้เอ๋ย จะจีบคนที่ดูหยิ่งๆ ต้องอดทนกว่านี้นะจ๊ะ เถื่อนแบบนี้ ชาตินี้มันจะจีบติดมั้ยยย  :z10:
(แต่ใจคนอ่านโคตรหวงน้ำมนต์เลยอะ ไม่อยากให้คู่กับปีโป้แล้ว  มันโหดเกิ๊นนน  กลัวน้ำมนต์จะช้ำ เง้ออออ  :m15: )

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด