@@โดยLuk{เพราะรัก..จึงเปลี่ยนได้}
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: @@โดยLuk{เพราะรัก..จึงเปลี่ยนได้}  (อ่าน 710675 ครั้ง)

ออฟไลน์ SoN

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2998
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-15

ออฟไลน์ โชกุน

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 139
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
เห็นด้วยกับรีบนเลยอ่ะ เซ็งๆ ฮ่าๆ

ตามต่อครับบบบบ  o13

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
ชอบมากกกกกกกกก
แบบว่าติดเลยล่ะ
พอรู้ว่ามันมีเค้าโครงเรื่องจริง เวลาอ่านมันจะอินมากขึ้น
ชอบเรื่องรักแท้ของคู่รักแบบนี้ กว่าจะผ่านร้อนผ่านหนาว กว่าจะมาเป็นเราทุกวันนี้ อ่านแล้วอินค่ะ

Killua

  • บุคคลทั่วไป
สื่อไปสื่อมาได้กันนะน้องนะ เอิ๊กๆๆๆ ชอบวีน่ารักอ่ะ

ออฟไลน์ ชะรอยน้อย

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 985
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-0
โด่เอ้ย ละอย่ามาง้อนะยะ  :L2:

ออฟไลน์ kitty

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3303
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +258/-7
 :angry2:เกียจอีดำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


วีน่าสงสารอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ :monkeysad:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15

prikphed

  • บุคคลทั่วไป
ที่แท้ก็ออกมาล่าหาตัวช่วยจีบสาวหรอกเหรอเนี่ย :z2:

ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
เพราะรัก....จึงเปลี่ยนได้
Part  4
เหี้ย!..กวนส้งติง..ชิบหาย
.
.
.
.
ผมนั่งทำการบ้านบัญชีอยู่ที่โต๊ะญี่ปุ่นข้างที่นอน  บอกก่อนไม่มีเตียง..นอนฟูกชนิดจะนอนก็ปู  

นอนเสร็จก็พับเก็บ..ในห้องเล็ก ๆขนาด 3x2 เมตร เท่ารูหนู เนื่องจาก..บ้านพี่สาวผมเป็น

บ้านไม้ครึ่งปูนสองชั้น ชั้นบนเป็นไม้ชั้นล่างเป็นปูน..ซื้อต่อจากเจ้าของเดิมเค้า ผมอยู่ห้องใต้บันได

ชั้นล่าง ดีหน่อยติดกะห้องน้ำ สะดวกตรงนี้แหละ


อยู่แถวตลาดจอมทอง..บางขุนเทียน ที่ทางในกรุงเทพฯ แพงยังกะทอง  ได้ที่ซุกหัวนอนแค่นี้

ก็บุญโขแล้วหละจะบอกให้



“วี..วี..รับโทรศัพท์”  เสียงพี่สาวผมเรียกรับโทรศัพท์ สงสัยไอ้โรจ..โทรมาหาชัวร์

“ฮัลโหล”


“วี..กูเอง..มึงโอเคดีใช่ไหม”  มันแหละ..ไอ้เชี้ยโรจ คงเป็นห่วงผม กลับมาก็ไม่ได้โทรบอกมัน  

กะว่าทำการบ้านเสร็จก่อนค่อยโทรหา  มันดันเสือกโทรมาก่อน


“อืม..บายดี..กูโอเค หัวไม่แตก..ตาไม่เขียว..เหยี่ยวไม่เหลือง..มึงไม่ต้องห่วง”  ผมตอบมัน


“สัดนี่..กวนได้อีกมึง กูแม่งเป็นห่วง..กลัวไอ้พวกเหี้ยนั่นรุมยำตีนมึง” นั่น..ยัดเยียดให้ผมกินตีนอีก..

ตลอดอ่ะ..กูไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ มึงเก็บไว้กินเองเหอะ! คิดในใจ


“ไม่มีไร..มันไม่ได้ทำไรกู แค่วานกูติดต่อหญิงให้มันแค่นั้น”  ผมบอกความจริงมันไป ผมกับไอ้โรจ

ไม่ค่อยมีความลับอะไรกันหรอก


“ใครว่ะ?..ที่มันให้มึงติดต่อให้อ่ะ”  


“น้องเกศแผนกเลขาปีสอง คนที่น่ารักๆถ่ายโฆษณาลูกอมยี่ห้อxxx..มึงยังเคยหม้อเค้าอยู่พักหนึ่งอ่ะ”


“ห่ะ!..มันให้มึงติดต่อน้องเกศเลยเหรอว่ะ!..ไม่ได้ดูหน้าแม่งเลย เค้าคงเอามันหรอก..

หน้ายังกะกระรอกดอย ขนาดกูหล่อปานนี้ ตามหยอดน้องเค้าตั้งหลายครั้ง เค้ายังเมินกูเลย  

นับประสาอะไรกะมันว่ะ ..ถุย!..ไอ้ไม่เจียมตัว.”


“เห้ย!..แล้วมึงจะมาถุยเหี้ยไรใส่หูกูเนี๊ยะ” นั่นดิ...ถุยมาได้เต็มหูกูล่ะ.แสรดดดด


“โทษทีว่ะ!..อินจัดไปหน่อย”


“เอ่อ..แล้วนี่มึงทำการบ้านเสร็จยัง"  


"อย่าบอกรอลอกกูอีกดิ"


“แม่ง..ถูกต้องนะครับ...โหยมึงโครตรู้ใจกูจริงว่ะไอ้วี...ไม่ติดเป็นผู้ชาย กูจะจีบมึงเป็นแฟน

ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย หาได้ที่ไหนหัวดีเรียนเก่ง กีฬาเยี่ยม แถมรู้ใจกูอีก”


“สัด..พอเลยมึง..อย่าเยอะ..ถามกูก่อนรึยัง กูเอามึงรึเปล่าน่ะ...ตกลงมึงไม่มีไรแล้วใช่ไหม”


“ทำไมว่ะ!...กูคุยกับมึงยังไม่รู้เรื่องเลย  จะรีบวางไปไหน”


“กูจะทำการบ้านต่อ เดี๋ยวดึก..แล้วมึงจะคุยไรอีก”


“กูจะถามว่า มึงจะติดต่อน้องเกศให้มันจริงอ่ะ  แล้วจะบอกน้องเค้ายังไง ร้อยวันพันปี  

กูไม่เห็นมึงคุยกะเค้าเกินสามคำ จู่ ๆจะเข้าไปบอกเค้าว่ามึงจะเป็นพ่อสื่อเนี่ยะนะ..เค้าคงคุยกะมึงหรอก”  

นั่นล่ะ..ปัญหากู ยังไม่อยากคิดให้ปวดหัวตอนนี้..ไว้วันจันทร์ค่อยว่ากัน


“ยังไม่รู้โว้ย..แล้วไงเดี๋ยวค่อยปรึกษาไอ้คิ๋มมันก่อน..มันเพื่อนกัน เผื่อมันช่วยกูได้..เอาไง

ค่อยว่ากันอีกที กูวางแล้วนะโว้ย!...รีบทำการบ้านต่อ”  


“เอ่อๆ..รักน๊า..เด็กโง่”  เหี้ย..เด็กโง่พ่องมึงดิ ..ลอกการบ้านกูตลอด  เสือกว่ากูโง่  

บทสนทนาผมกับไอ้โรจยุติลง แล้วผมก็กลับมานั่งปั่นบัญชีต่อ นั่งก้นยังไม่ทันอุ่น


“วี..วี..โทรศัพท์..ไงเนี่ยะ..เรื่องคุยเยอะจริง..โทรสายต่อสายไม่เว้นเลยนะเรา”  พี่ผมเรียกอีกแหละ  

โดนบ่นเลยกู แล้วใครดันเสือกโทรมาอีกว่ะ..เหี้ยโรจมีอะไรอีกมึง..


“ฮัลโหล..มีอะไรอีกว่ะ..กูโดนบ่นเลยสัด...ถ้าไร้สาระมึงโดนกูโบกกบาลวันจันทร์แน่”  ยกหูได้

ผมใส่เป็นชุดเลย


“มึงลองมาโบกกูดิ..ไม่จมตีนกูให้รู้ไป” อ้าว!...เสียงไม่ใช่เหี้ยโรจนี่หว่า เสียงใครว่ะ!


“ใครว่ะ?..รู้จักกูได้ไง” งงอยู่..ถามแม่งกลับแหละ


“ไง..ลืมแล้วดิ..งี้เรื่องที่กูให้ทำ มึงจะจำได้ไหมเนี่ยะ! ขนาดไม่ทันข้ามวันมึงยังลืม"  เหี้ยกล...

ผมนึกออกแหละ..แต่แม่งเสียงในโทรศัพท์ไมมันทุ้มหล่อได้อีกว่ะ กูเลยจำแม่งไม่ได้


“ไม..โทรมามีไร?”  ถามมันกลับ


“กูแค่ลองเช็คเบอร์ที่มึงให้ใช่เบอร์บ้านมึงเปล่า..เผื่อมึงลีลา..กูได้ไม่ต้องรีรอ..จัดหนักให้มึงเลยวันจันทร์”  

เหี้ย...นรกจริงตามมาขู่กูอีก  ขนาดคุยโทรศัพท์นะนั่น  


“แล้วไง..ที่นี้รู้ยัง..ว่าเบอร์บ้านกู..แค่นี้ใช่ไหมกูได้วาง”  


“เดี๋ยว!อย่าเพิ่ง..ลองมึงวางเจอกูแน่”


“อะไรของมึงกันว่ะ...ขู่กูอยู่ได้..รู้หรอกมึงมันอันธพาลครองเมือง  ไม่ต้องย้ำกูบ่อย”


“ปากดีนะมึง...ด่ากูอันธพาล..อย่างกูนักเลงโว้ย!...ใครเค้าเรียกอันธพาลกัน..เชี้ย”  แหนะ!..ไม่ยอมรับ

ความจริงอีก  


“เอ่อๆ มึงจะอันธพาลหรือนักเลง ช่างหัวมึงเหอะ...แล้วตกลงมีไร กูรีบพูดมาเร็ว”


“รีบทำเหี้ยไร..ชักว่าวค้างอยู่ดิ...”  ดูปากมัน..พูดมาได้ไม่อายสักนิด ลืมไปเปล่า..กูกับมึงเพิ่งรู้จักกัน

เมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี้เหอะ...กล้าคุยกะกูขนาดนี้เชียวเนอะ


“สัด..พูดให้มันพ้นเรื่องพวกนี้หน่อยได้ไหมว่ะ..กูไม่ได้เงี่ยนตลอดเวลาแบบมึง”


“เอ่อใช่..โทษทีกูลืมไป...มึงคงชักว่าวไม่เป็น คงเก่งแต่ชักให้คนอื่นเค้า เพราะมึงมันตุ๊ดนี่หว่า5555!”  

แม่งเหลือจะทนกับคนอย่างมัน ผมวางโทรศัพท์ทันที ไม่อยากเสวนากับไอ้พวกไร้มารยาท

แบบมันให้รกหูอีก หันหลังเดินได้ไม่กี่ก้าว


“กริ๊ง..กริ๊ง..ๆ”  ดังอีกแหละ..โทรศัพท์ จะไม่รับก็กลัวพี่ผมรับแล้วบ่นอีก เลยกลับไปยกหู

ยังไม่ทันได้พูด


“เมื่อกี้มึงวางหูใส่กูทำไม”  นั่นกูว่าแล้ว มารยาทสุดตรีนจริง ๆมันไม่คิดบ้างถ้าเกิดคนรับไม่ใช่ผม  

มันจะเป็นยังไง


“มึงพูดดีดีหน่อยได้ไหม เกิดเป็นพี่กูรับ มึงไม่คิดบ้างเหรอว่าเค้าจะรู้สึกยังไง ที่ต้องมาฟังมึงพูดแบบนี้นะ”


“เพราะกูรู้ไง..ว่าไม่ใช่พี่มึง กูถึงได้พูด เป็นพี่มึงกูก็ไม่พูดดิ”  โอ้ย!..ปวดกบาล เอากะแม่งมันดิ  

เทพชิบหาย..หยั่งรู้ได้อีกมัน


“พอๆกูขี้เกียจเถียงกะมึงหละ ตกลงมีอะไรรีบพูดมา กูบอกแล้วกูรีบ”


“กูยังคุยไม่จบ มึงห้ามวางหูใส่กูอีก.”  


“ได้ข่าวพ่อกูตายไปเกือบสิบปีแล้วเหอะ มึงเป็นใครสั่งกูได้สั่งกูดีเนี่ยะ”


“กูไม่เปรี้ยวปีนเกลียวเล่นของสูงหรอก ไม่ได้เหี้ยด่าพ่อล้อแม่เหมือนใครบางคน”  มันประชดผมแหละ

ผมด่าพ่อมันเมื่อเช้าไง จนเกือบเป็นเรื่อง


“ตกลงมึงมีเรื่องจะพูดแค่นี้ใช่ไหม กูวางละนะ”  ตัดบทแม่งล่ะ..รำคาญโครต หงุดหงิดรมณ์เสียเลยผม


“กูสั่งแล้วว่ามึงห้ามวาง จนกว่ากูจะพูดจบ”  ฟังมันพร่ำแค่นั้น สิ้นสุดความอดทนแล้ว  

วางหูทันที..แถมดึงสายโทรศัพท์ออกด้วยตะหาก กันไม่ให้มันโทรมาอีก สามทุ่มแล้ว

คงไม่มีใครอุตริโทรมาแล้วตอนนี้ กลับเข้าห้องสงบสติอารมณ์ ก่อนจะปั่นบัญชีต่อให้เสร็จ  

จากนั้นแปรงฟันเข้านอน เล่นเอาประสาทตาแข็งเลยกู วันเดียวเจอแต่คนเหี้ยๆเรื่องเหี้ยๆ  

กวนสมองกูอยู่ได้ไอ้ห่าราก.....เหี้ยกล.......ไอ้นรก.........







มาต่อให้แล้วนะค่ะ

Luk.

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-05-2011 01:19:18 โดย luxilove »

ออฟไลน์ ณยฎา

  • ขอเพียงมีเธออยู่คู่ฉัน แม้นหลับก็มิฝันถึงสิ่งใด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 498
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-3
แก้คำผิดค่ะ
ตอนที่4:อารมณ์ โคตร
ตอนที่2:เสวนา เคราครึ้ม พิศวาส กะพริบ รำคาญ
ตอนที่3:สเป็ค แซนด์วิช

เท่านี้ก่อน ^^
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-03-2011 02:04:12 โดย ณยฎา »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
อ้างถึง
Posted by: ณยฎา 
Insert Quote
แก้คำผิดค่ะ
อารมณ์ โคตร

ขอบคุณค๊า..แหม..แหม..ไม่หลับไม่นอนกันเลยเน่อะ..เรา   มาไล่จิ้มตูดแก้คำผิดกันดีก่า อิอิอิ..

 :z13: ณยฎา 555!  ล้อเล่นน๊า...ๆๆ

Luk.

ออฟไลน์ ณยฎา

  • ขอเพียงมีเธออยู่คู่ฉัน แม้นหลับก็มิฝันถึงสิ่งใด
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 498
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-3

ขอบคุณค๊า..แหม..แหม..ไม่หลับไม่นอนกันเลยเน่อะ..เรา   มาไล่จิ้มตูดแก้คำผิดกันดีก่า อิอิอิ..

 :z13: ณยฎา 555!  ล้อเล่นน๊า...ๆๆ

Luk.
:z13:คืน 55+ ดูคำผิดระหว่างรอดู supermoon

ออฟไลน์ SoN

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2998
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-15

ออฟไลน์ sam3sam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2572
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-4

Sabaijai

  • บุคคลทั่วไป
ติดตามความคืบหน้า พิชิตใจหญิง  :pig4:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
 :m16:โคตรกวนตรีนไอ้สกล

ออฟไลน์ ชะรอยน้อย

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 985
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-0

ออฟไลน์ puppyluv

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2550
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2000/-20
เหี้ยกลนี่มันติดใจแล้วชิมิ ถึงโทรมากวนกันน่ะ
ดู super moon ตอนเช้าอ่ะ เมื่อคืนหลับ

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
เห็นตอนเริ่มแรกกวนตีนกันขนาดนี้
ยังมองไม่ออกเลยว่าจะรักกันยังไง :z3:
น่าติดตามจริงๆค่ะ

ออฟไลน์ Goodfellas

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1823
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +384/-2
แฮ่ะๆ  เพิ่งเห็นเรื่องนี้อ่า

ตามมาให้กำลังใจคร้าบ o13

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Me_kame_nishi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 917
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-1
อ่า... เรื่องใหม่ ตามมาอ่านจ้า

ออฟไลน์ NY_JK

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 642
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
 :pig4:เพราะรัก วีเลยยอมเปลี่ยนตัวเองขนาดนั้นเลยเหรอ
น่าติดตาม อยากรู้จังว่าตอนที่ตัดสินใจคิดอะไรอยู่

Killua

  • บุคคลทั่วไป
วันจันทร์จะเจอไรใหมวี เล่นวางหู ดึงสายอีกต่างหาก เหอๆ

ออฟไลน์ luxilove

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1042
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2414/-118
เพราะรัก....จึงเปลี่ยนได้
Part  5
เหี้ย..ตบกูไมว่ะ!
.
.
.
.
.
ผมผ่านวันหยุดอย่างสงบ โดยไม่มีโทรศัพท์มากวนประสาท วันนี้มาเรียนปกติ  

ไอ้โรจรอผมที่ม้านั่งใต้อาคาร จุดประสงค์รอลอกการบ้าน มีไอ้ภา ไอ้เฟือง ไอ้มด

หญิงห้าวสาวบัญชีอีกสามคนนั่งอยู่ด้วย


“มาแล้วเหรอ...ยอดชายนายกวี...คนดีของโรจ..มามะ..ขอสมุดบัญชีคุณวีให้กระผมหน่อย”


“เหี้ย...ประจำเลยมึง..พูดเพราะกับกูที...อิตอนยืมลอกการบ้านเนี่ยะแหละ..”


“อ้าว!...เสือกอวยกูแต่เช้าเลย...ก็มึงคือผู้มีอุปการะคุณ ส่งเสริมคะแนนและเกรดกูไม่ให้ตก  

กูพูดดีด้วยเป็นเรื่องธรรมดา จะพูดตอนปกติ..มันก็ตะหงิดไม่สนิทใจ ต้องเลือกเวลาและโอกาส

ที่เหมาะสมดิพวก”  


“อย่าลิเกเลยว่ะไอ้เจ็ก...ฟังแล้วไม่เข้ากะหนังหน้ามึงเลย ข่าวตกภาษาไทยไม่ใช่ว่ะ...

เสือกสำบัดสำนวนได้อีก”     ไอ้ภา..เบรคไอ้โรจเข้าให้  พาเอาเหี้ยโรจหุบปากฉับ

ทำปากงุงงิ๊ง..เห็นแล้วตลกชะมัด หยิบสมุดบัญชีการบ้านยืนให้มัน

ปรากฎการณ์แร้งลงก็เกิดขึ้น



“เห้ย!..อย่างแย่งดิโว้ย..กูก่อน”     ไอ้โรจโวย..ที่พอสมุดวางบนโต๊ะปุ๊บ มือนิรนามยืนมาตะปบกันปั๊ป  

วุ่นวายยังกะแร้งลง


“มึงกางออกแบ่งกันดูเลย..ไอ้โรจ  รอมึงลอกเสร็จพวกกูทำไม่ทันพอดี..เดี๋ยวก็เข้าแถวซะก่อน  

ชั่วโมงเดียวเองนะมึง  ทำพร้อมกันนี่แหละ”  ไอ้เฟืองมันสั่ง


“เอ่อนั่นดิ พวกกูทำด้วย”     ไอ้ภา  ไอ้มด  สนับสนุนทันที


“ตกลงพวกมึงไม่ทำกันมาเลยว่างั้น..เค้าจุดธูปให้มึงมาเรียนกันรึไงว่ะ”  ผมประชดพวกมันหละ  

ชักงงๆกับพวกแม่ง ยิ่งไอ้สาวห้าวสามตัวนั่นด้วยแล้ว มันเป็นนักกีฬาบาส เรียนทุนเหมือนผม  

รู้จักตอนแยกแผนกมาเรียนห้องเดียวกันปีสอง ปีหนึ่งไม่ได้คุยกันหรอก..อยู่คนละห้อง

เคยเห็นหน้าเฉยๆ มาสนิทตอนเรียนห้องเดียวกันเนี่ยะแหละ เป็นเพราะเด็กบัญชีส่วนใหญ่  

ออกแนวเด็กเนอร์ดมากกว่า..เรียบร้อยไม่พูดมาก แต่พวกมันนิสัยก็อย่างที่เห็น..เลยสนิทกะพวกผม  

กลุ่มเราก็มีผมไอ้โรจ..และก็ไอ้สาวห้าวสามตัวที่อยู่ด้วยกันประจำในโรงเรียน


“แหม..ๆ เพื่อนวีก็พูดแรงไป...ที่พวกกูไม่ได้ทำก็เพราะมีแข่งวันอาทิตย์สนามศุกฯหรอก...

กลับมาเลยนอนตายเป็นซากศพ ชนะเข้ารอบ 8 ทีมแล้วนะเว้ย เสาร์นี้เจอกะโรงเรียนสตรีxxx  

พวกมึงไปเชียร์กูป่าว?..แข่งบ่ายสองไปรถโรงเรียนพร้อมกูเลยดิ เดี๋ยวกูบอกพี่เอกให้เอง

(พี่เอกเป็นโค้ชบาสพวกมันครับ โรงเรียนผมจ้างโค้ชข้างนอกมาซ้อมให้ วอลเล่ย์บอลผมก็เหมือนกัน)


“อืม..เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที ไว้ใกล้ถึงก่อน” ผมตอบพวกมันไป


“แล้วมึงมีแข่งเมื่อไหรว่ะ?”  ไอ้มดถามผมครับ


“อังคารหน้า...แมทกรมพละ...นัดแรกชนช้างเลยมึง เจอกับโรงเรียนxxx  คู่ปรับสามสมัย

ก็ดีเจอกันรอบแรก ผ่านได้ทะลุชิงแน่นอน”   ผมตอบมันไป  พวกมันพยักหน้าเข้าใจ  

ส่วนใหญ่เวลาผมแข่งพวกมันว่าง มักตามไปเชียร์ประจำ ผมแข่งสนามศุกฯ หรือไม่ก็สวนลุมฯ  

พวกมันเลยชอบไปเชียร์ แข่งเสร็จเดินเที่ยวต่อมาบุญครอง..บางครั้งก็สีลม ขึ้นอยู่ว่าแข่งสนามไหน  

แต่คราวนี้สนามศุกฯ คงเดินมาบุญครองเหมือนเคย  



จากนั้นเราก็นั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อย พวกมันก็ลอกการบ้านไปด้วย จนถึงเวลาเข้าแถว  

แล้วขึ้นเรียนตามปกติจนเลิก ผมก็ซ้อมกีฬาต่อ..ลืมเรื่องที่ไอ้กลมันให้เป็นพ่อสื่อไปซะงั้น  

ไม่ได้แกล้งลืมมัวแต่ซ้อมกีฬาเพลินไปหน่อย ที่สำคัญไอ้คิ๋มไม่มาซ้อมมันลาพอดี  

ไม่เจอมันเลยอดถามเรื่องน้องเกศ จังหวะใกล้แข่งโค้ชซ้อมโครตหนัก เล่นเอาเหนื่อยหมดแรง

กันเลยทีเดียว  


เลิกซ้อมอาบน้ำเปลี่ยนผ้าเสร็จ..ผมก็ออกจากโรงเรียน เดินคนเดียวตอนนี้ก็สามทุ่มแล้ว โรงเรียนผม

เป็นถนนซอย ต้องออกมาอีกประมาณ 200 เมตรถึงเป็นถนนใหญ่ มาถึงป้ายรถเมล์ จู่ ๆพวกไอ้เหี้ยกล

ก็โผล่มา..มาทางไหนก็ไม่รู้ คงหลบอยู่หลังป้ายโฆษณาผมถึงไม่เห็น มากันสามคน มีมัน..ไอ้ก๋อย

ไอ้ต่อ..อีกสองคนไม่มาด้วย เข้ามาประกบล้อมหน้าล้อมหลังผมทันที


“ตามกูมาอย่าเรื่องมาก..ไม่งั้นมึงเจ็บตัวแน่”  อีกแหละขู่กูประจำ ไม่มีครั้งไหนมันเจอหน้าผม

มันจะไม่ขู่..ทำยังกะกูกลัว (ความจริงแอบกลัวเหมือนกัน หน้ามันโหด..เล่นพวกด้วย)

เลยจำใจตามมันไปเงียบ ๆ มันพาเดินมาเกือบสองป้ายรถเมล์ ก่อนเพื่อนมันจะดันหลังผมเข้าไป

ในตรอกแคบ ๆ ข้างสะพานประตูระบายน้ำ ยังไม่ทันถามว่าจะเข้าไปทำอะไร


ผลั๊วะ!..ผลั๊วะ!..”  ซ้ายขวาเห็นดาววิ้งๆเลยผม ไอ้กลมันตบผมครับ..ตบแบบผู้ชายตบ  

ไม่ใช่แบบที่ผู้หญิงเค้าตบกัน รู้สึกขมปร่าในปาก..ปะแล่มปะแล่มเลือดออกปากชัวร์

กระพุงแก้มคงแตก..เพราะกระทบฟันข้างใน จ้องหน้ามันนิ่งๆ..สวนกลับคงไม่ได้

พวกแม่งยืนคุมทั้งซ้ายทั้งขวา  สวนไปพวกมันคงเอาผมตายแน่


“กูตบทีแรกเพราะมึงเสือกวางหูไม่รับสายกู..เคยเตือนแล้ว ทีที่สองทำให้กูรอนาน

กูรอมึงตั้งกะบ่ายสอง..นี่ปาเข้าไปสามทุ่มแล้ว ถือว่าชดเชยค่าเสียเวลาพวกกู”  ดูมันหาเรื่องตบผม  

ด้วยเหตุผลเหี้ยๆของมัน พูดมาตรงๆก็ได้..ว่าอยากตบกูก็แค่นั้น ไม่จำเป็นต้องมีข้ออ้าง..ไอ้สัด..


“พอใจรึยัง กูไปได้แล้วสิ”    ผมพูดกับมัน ตั้งหาจะเดินออกมา


“มึงไม่มีสิทธิ์มาต่อรอง..กูยังไม่ให้มึงไป เรื่องที่ให้ไปทำถึงไหนแล้ว?”


“กูยังไม่ได้คุย ไม่เจอน้องเค้า..กูซ้อมบอลเพิ่งเลิก”  ผมพูดโดยเอาลิ้นกระทุ้งพุงแก้ม

ซับเลือดในปากไปด้วย  แอบเห็นแววตามันไหววูบแว่บหนึ่ง ก่อนจะกลับมากระด้างเหมือนเดิม


“บอลอะไร อย่าบอกว่ามึงเป็นนักฟุตบอล...หุ่นแม่งให้ชิบหาย”  สัดสบประมาทกูอีก


“กูเป็นนักเรียนทุน เล่นวอลเล่ย์”   ผมตอบมันนิ่งๆ


“ซ้อมเหี้ยไรว่ะ เลิกเอาป่านนี้.”  มันสบถ..ก่อนจ้องหน้าผมต่อ


“แล้วมึงซ้อมวันไหนบ้าง?”  ถามผมต่อ เสือกอยากรู้ตารางกูทำเหี้ยไร


“จันทร์ถึงศุกร์ บ่ายสามถึงสามทุ่ม”  พอผมพูดจบ..สีหน้ามันเหมือนรู้สึกผิดแว่บหนึ่ง  


“แล้วจะจัดการเรื่องที่กูให้ทำเมื่อไหร่”


“พรุ่งนี้กูจะลองคุยดู”  ผมบอกมันไป  


“ดี..พรุ่งนี้กูรอเอาคำตอบ อย่าเสือกหลบหน้ากู เอาตารางเรียนมึงมาดิ”  ผมจำเป็นต้องปลดกระเป๋า  

หยิบตารางเรียนที่ถ่ายเอกสารไว้ให้มันไป ยังไงที่ห้องยังมีอีกสองแผ่น มันยืนดูแป๊ปหนึ่ง..ก่อนพูดว่า


“ พรุ่งนี้มึงเลิกบ่ายโมง ออกมาเจอกูตรงร้านxxx  กูจะรอที่นั่น” ร้านที่มันว่าอยู่เยี่ยงไปฝั่งตรงข้าม

ซอยทางเข้าโรงเรียนผม เป็นร้านอาหารตามสั่ง เด็กโรงเรียนผมชอบไปนั่งกันประจำ


“แต่กูต้องซ้อมบอล ใกล้แข่งแล้วกูโดดไม่ได้”


“ใครบอกว่ากูให้มึงโดด มึงซ้อมบ่ายสามไม่ใช่ ออกมาเจอกูแล้วค่อยกลับไปซ้อม  

จัดการนัดน้องเกศให้กูเลย”  มันสั่ง


“แล้วให้กูนัดน้องเค้าที่ไหน เค้าไม่รู้จักมึงคงคุยกะมึงหรอก” ผมบอกมันไป


“บอกเค้าไปดิ..ว่ากูเพื่อนมึง เอาเป็นว่า..มึงนัดที่มึงซ้อมบอลแหละ เดี๋ยวกูเข้าไปเอง”  

มันบอกให้ผมนัดที่ยิม


“มึงจะเข้าไปหากูที่ยิมได้ไง มึงเรียนคนละที่เค้าคงให้มึงเข้าไปหรอก”


“ทำไมจะเข้าไม่ได้ ก็บอกอยู่..เลิกแล้วออกมารับกูไง มึงพากูเข้าทำไมเค้าจะไม่ให้เข้า  

โง่หรือแกล้งเซ่อกันว่ะ!..”  มีเหวี่ยงผมอีก..ไอ้เหี้ย


“แล้วจะให้กูบอกหน้าประตูว่าไง.” ครับที่หน้าประตูผม..มีรปภ.เฝ้าอยู่ นักเรียนเข้าออกไม่ถามไรมาก  

นอกจากคนนอกที่มาติดต่อถึงจะสอบถาม


“มึงก็บอกเค้าไป พวกกูเป็นนักกีฬาเหมือนมึง เพื่อนกันแต่อยู่คนละโรงเรียน มาดูมึงซ้อมแค่เนี่ยะ  

อย่าบอกทำไม่ได้ ครั้งก่อนกูก็เคยเข้าไป เพื่อนกูมันพาไปดูมวย”  จนปัญญา..ไอ้เหี้ยนี้มันยก

ร้อยแปดเหตุผล..ดักหน้าดักหลังขนาดนี้..กูคงเลี่ยงมึงได้  จริงแล้วโรงเรียนผมไม่ได้เคี่ยว

หากจะพาเข้าไปก็ไม่ใช่ว่าไม่ได้  ที่มันพูดมาก็ถูก


“ตกลง กูไปได้แล้วใช่ไหม”   ยอมมันไปแหละ


“มีอีกเรื่อง อย่าคิดนัดเพื่อนไว้รุมกูเด็ดขาด คนที่เสียเปรียบคือมึง หากเกิดเรื่องในโรงเรียนขึ้นมา  

บอกเองไม่ใช่เหรอ เป็นนักเรียนทุนนี่”  มันคิดว่าถือไพ่เหนือกว่า ยอมๆไปก่อน

อย่าให้กูเหลืออดขึ้นมา ถึงตอนนั้นกูจะทบต้นทบดอกแม่งเลยทีเดียว    
    





Luk.
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-05-2011 01:28:50 โดย luxilove »

ออฟไลน์ k00_eng^^

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 656
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-2

ออฟไลน์ NY_JK

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 642
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
 :z3:อยู่ดีๆก็ซวยซะงั้น

prikphed

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ ชะรอยน้อย

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 985
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-0
ลงไม้ลงมือจริงๆพระเอกเรา แต่นายเอกใจเย็นมากกกกก  :L2: :L2:

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5863
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
ที่ผ่านมานี่กลทำไว้เจ็บแสบมากกกกกกกกกกก
ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้ว่าทั้งสองคนเขารักกันได้อย่างไร

Killua

  • บุคคลทั่วไป

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด