เส้นบางๆ ... ที่กั้นระหว่างเรา
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เส้นบางๆ ... ที่กั้นระหว่างเรา  (อ่าน 125301 ครั้ง)

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
เอาเรื่องที่เขียนใหม่มาลงค๊าบบบบบ ขอกดดันตัวเองนิ๊ดนึงจะได้เขียนให้จบซะที
เป็นกำลังใจกันด้วยนะค๊าบบบบบ  :m5:
******************************************************************************
เส้นบางๆ ... ที่กั้นระหว่างเรา

ตอนที่ 1

ก่อนที่ผมจะเริ่ม หวังว่าทุกคนคงจะจำผมกันได้นะครับ ก็นายต๋องคนเดิมๆ ที่ตอนนี้ชีวิตไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมาก ทำงานที่เดิมๆ เพื่อนกลุ่มเดิมๆ เที่ยวเมาหัวราน้ำทุกอาทิตย์เหมือนเดิม (อ้อ ไม่ดิ เพิ่มเพื่อนๆที่รู้จักกันในเล้าด้วย)

ที่เปลี่ยนไปก็คงมีแค่ เพื่อนสุดที่รักของผม ไอ้นิว มันบินลัดฟ้าไปอยู่สิงคโปร์แบบถาวร เล่นเอาผมเศร้าไปหลายวัน แต่ก็เศร้าได้ไม่นานหรอกครับ เพราะช่วงนี้ มรสุมการงานรุมเร้าเป็นพิเศษ เลยไม่ค่อยมีเวลาให้คิดถึงมันเท่าไหร่ ว่างๆคงบินไปหามันที่โน้นแหละครับ เพราะถ้ารอมันกลับมาหา คงชาติกว่าๆนั่นแหละ ถึงจะได้เจอกัน

เรื่องนี้ มันเริ่มขึ้นมา ก็เพราะบังเอิญผมได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนเก่าสมัยเรียนมัธยม ว่าให้ไปงานบวชของมันหน่อย มันอยากจะเจอเพื่อนๆทั้งห้องแบบครบๆ (ประหนึ่งจะจัดงานเลี้ยงรุ่น) มันคงลืมไปมั๊งครับว่า หลายๆคนที่มันบอกเนี่ยมันไม่ได้อยู่เมืองไทยแล้ว ยังไงมันก็ไม่ครบทั้งห้องอยู่แล้ว  

แต่พอผมโทรไปหาเพื่อนในห้องคนอื่นๆ มันทำไมไม่ว่างมางานบวชกันสักคนเลยวะ นี่ใจคอกะจะไม่ไปสักคนเลยหรอเนี่ย เพื่อนบวชทั้งคน เฮ้อ เอาไงดีวะเนี่ย กูจะไปไม่ไปดี เริ่มเครียด วัดที่มันบวชก็ไม่ห่างจากบ้านผมมาก อ้างไม่ได้อีก

ผมไม่ได้เจอพวกเพื่อนๆสมัยมัธยม(แบบทั้งห้อง)นานพอสมควรแล้วอ่ะครับ ก็พอเข้ามหาลัย ก็ต่างคนต่างไป ยิ่งผมเรียนคนละคณะกับพวกมัน ยิ่งแล้วใหญ่ แทบไม่ได้คุยกันเลย งานที่คณะก็เยอะ เพื่อนใหม่ๆก็เยอะ ผมเลยไม่ค่อยได้ไปสังสรรค์กับกลุ่มมัธยมเท่าไหร่ งานนี้ผมคงเลี่ยงยากอ่ะครับ



เช้าวันเสาร์ ผมตื่นนอนมาแบบง่วงๆ มึนๆ หลังจากที่เมื่อคืน ไปเริงร่าท้าราตรีกับเพื่อนๆ (ในเล้า) ตามเคย งานนี้จะเหลืออะไรล่ะครับ ก็เมาเละอ่ะดิ (ใครไปด้วยมั่ง น่าจะพอรู้ๆตัวกันอยู่นะ อิอิ) คืนวันศุกร์นี่ครับลืมไปสนิทเลยว่า เช้าวันนี้ผมต้องไปงานบวชแต่เช้า นรกกินกบาลจริงๆ ปวดหัวตุบๆ ไม่อยากตื่นเลย ให้ตายดิ

“ต๋อง ตื่นได้แล้ว บอกให้มาปลุกแล้วยังขี้เกียจอีก ต้องไปงานบวชอาทไม่ใช่หรอ นี่เค้าบวชกันกี่โมงเนี่ย สายแล้วนะ” สัญญาณจากคุณหญิงแม่ที่เสด็จมาปลุกตั้งแต่ 7 โมง

“เฮ้ย ยังเช้าอยู่เลย แม่อ่ะ รีบมาปลุกจัง ขอนอนต่ออีกนิดนะ”

“ไม่ต้องเลย ลุกได้แล้ว สายแล้วไม่ใช่หรอ รู้ว่าต้องตื่นเช้า เมื่อคืนยังไปเที่ยวมาอีก เรานี่จริงๆเลยนะ ทำงานหาเงินมาแล้วก็หัดเก็บๆเอาไว้บ้าง ไม่ใช่เอาแต่เที่ยว  !@$%&**(*^#@@@())&$#()_^###$%%^^&*($*)@!!. “ คุณนายแม่เริ่มบ่นไม่หยุด ถ้าผมยังไม่ลุก สงสัยงานนี้อีกยาว 3 ชั่วโมงไม่มีหยุดแน่ๆ ผมเลยต้องกลั้นใจลุกขึ้นไปอาบน้ำ จะได้สดชื่นขึ้นมาบ้าง



ระหว่างที่ผมขับรถไปที่วัด จู่ๆเพื่อนเอ ที่ตอนแรกโทรนัดกันไว้ซะดิบดีว่าจะไปพร้อมกัน ก็โทรเข้ามาว่ามันไปไม่ได้ อ้าวได้เสียดิ อยากจะกระโดดสองขาไปเตะปากมันทันที อย่างไอ้เอมันไม่มีอะไรหรอกครับ แค่ขี้เกียจตื่นอ่ะดิ  สรุปงานนี้ผมลุยเดี่ยวเลย ไม่อยากไปงานบวชไอ้อาทมันแล้ว แต่ก็สงสารไอ้อาทมัน กะจะให้งานบวชตัวเองเป็นงานเลี้ยงรุ่นกลายๆ สรุปมีผมกับเพื่อนอีก 2-3 คน เศร้าแทนจริงๆ หวังว่าเพื่อนที่มหาลัยกับที่ทำงานของมันคงไปกันเยอะนะ ไม่งั้นมีงานกร่อยแน่ๆ

ผมเดินเข้าวัดแบบปอดๆ จำไม่ได้ด้วยว่ามันวัดนี้จริงๆรึเปล่า เพราะตอนรับโทรศัพท์ก็ง่วงๆเบลอๆ ถ้าไม่ใช่ผมจะทำไงล่ะเนี่ย กลัวๆเหมือนกัน ก็ผมแทบจะไม่รู้จักใครเลยนี่หว่า เสล่อจริงๆเลยกู

เอาวะ ผมเดินลุยเข้างานไปเลย ช่างมัน เด๋วเห็นไอ้อาทค่อยทักมัน มันจะจำผมได้รึเปล่าก็ไม่รู้ ทำไมอ่ะหรอ ก็ผมอ้วนกว่าสมัยเรียนตั้งเยอะอ่ะดิ น้ำหนักขึ้นไปตั้งหลายโล ถ้ามันจำไม่ได้หน้าแหกกลับบ้านแน่ๆ ไม่ก็ต้องรื้อความหลังกันยาววววว

ในตอนที่ผมเดินเข้าไปที่ศาลา พอมองไปรอบๆ บังเอิญหางตาก็เห็นคนๆนึงที่ผมไม่คิดว่าจะได้มาเจอมันในงานนี้เลย ก็ผมไม่ได้ข่าวคราวมันมานานร่วม 5 ปีแล้วมั๊ง

พอผมหันไปมองก็เห็นมันหันมามองมาทางผมพอดี ใจผมเริ่มเต้นแรงขึ้นตอนที่เห็นมันเดินเข้ามาทัก ความรู้สึกมันเหมือนอยากจะหยุดหายใจไปในตอนนั้นเลย ทำไมรู้สึกว่าเวลามันค่อยๆเดินอย่างนี้วะเนี่ย SlowMotion โคดๆ  อยากวิ่งเข้าห้องน้ำไปสำรวจสภาพตัวเองจริงๆ เมื่อคืนยิ่งเมารั่วโคดๆ น้ำก็รีบอาบ สภาพเท่าที่จำได้ตอนนี้คือ ตัวเองดูแย่สุดๆ ทำไงดีวะ หัวฟู แต่งตัวโทรมๆ

ไอ้ที่ผมรู้สึกบ้าคลั่งเหมือนคิงคองตอนกำลังปีนตึกเอ็มไพน์สเดตอยู่ตอนนี้ ก็เพราะว่าตอนเราเรียนอยู่ด้วยกัน ไอ้คนที่กำลังเดินมาหาผมมันเป็นคนที่ผมชอบมากๆน่ะสิครับ  

ไอ้คุณบาสสุดหล่อของผม................. กำลังเดินเข้ามาหาแล้ววววววววว

ใจเย็นไว้เว้ย ไอ้ต๋อง (ไอ้ต๋องน้อยด้วย)
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-09-2010 11:53:12 โดย THIP »

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
มาประเดิมก่อนใครๆ หุหุ  :m12:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
มาประเดิมเรื่องใหม่จ้า  :m4:

มาต่อเร็วๆนะรออยู่  :m3:

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
วันนี้ ฟิตๆ ลงต่อเลย  :m11: แต่ตอนต่อไป ไม่รู้เมื่อไหร่นะ อิอิ o3
****************************************************
ตอนที่ 2

ไอ้บาส ไอ้บาส ผมเคยคิดถึงชื่อนี้อยู่ตลอดเวลา ตะโกนเรียกมันในใจเป็นพันๆครั้ง แล้วผมลืมชื่อมันไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ ทั้งๆที่แต่ก่อน ผมกับมันเรียกได้ว่าเป็นคู่หูกันเลย เฮไหนเฮนั่นตลอด

“ต๋อง เฮ้ย จำเราได้ป่ะ บาสไง” เออ จำได้ดิค๊าบบ จำได้ดีด้วย

“เออ จำได้ดิค๊าบบ ท่าน คิดว่ากูแก่มากความจำเสื่อมรึไง แล้วเมิงกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ไม่เห็นรู้เลย”

“กูกลับมาตั้ง 2 ปีแล้ว เมิงแหละ หายไปเลย”

คือไอ้บาสเนี่ยมันพวกบ้านรวยครับ ไปเรียนต่อโทที่อเมริกาแบบได้ทุนบิดาเรียนฟรี เลยบินไปที่นั่นทันทีที่เรียนจบ มันหายไปหลายปีเลยล่ะครับ MSN มันก็ไม่เคยออน เมลล์ไปก็ไม่เคยตอบ โทรศัพท์มันก็ไม่เคยโทรหา มันเลยหายไปจากชีวิตของผมไปโดยปริยาย ขนาดผมไปเที่ยวที่นั่นเกือบเดือนเมื่อสามปีที่แล้ว ตระเวนนัดเจอเพื่อนเก่าๆสมัยเรียนเกือบ 10 คน ยังไม่ได้นึกถึงมันเลยครับ

“หายอะไรล่ะเมิงแหละหายหัว ไม่ต้องมาโทษกูเลย กูอ่ะไปเจอพวกไอ้อาท ไอ้เอบ่อยๆ แต่งานมันยุ่งๆอ่ะช่วงนี้เลยไม่ค่อยได้ไปกินเหล้ากับพวกมันเท่าไหร่ ” หุ หุ จริงๆ ผมก็หายแหละครับ เพราะตอนนี้เวลาไปกินเหล้า ส่วนใหญ่ก็ไปกับเพื่อนในเล้ามั่ง เพื่อนที่ทำงานมั่ง ผลัดๆกันไป

“กลับมา กูก็ไปอยู่เชียงใหม่ว่ะ ไปดูงานให้พ่อ ไม่ค่อยได้กลับมากรุงเทพเท่าไหร่ เมิงเป็นไงมั่ง สบายดีป่ะ”

“กูหรอ ก็เรื่อยๆอ่ะ ไม่มีอะไรใหม่ ว่าแต่เมิงเหอะ มีฟงมีแฟนไม่เคยบอกเพื่อนเลย” ขอแอบหลอกถามข้อมูลหน่อยเหอะ อิอิ.

“ไหนวะ แฟนกู คาดว่าคงยังไม่เกิดว่ะ กูถึงยังหาไม่เจอซะที” อ่ะ ไม่มีแฟน เข้าทาง เสร็จกูแน่ เมิง

มันพาผมเดินมาตรงเก้าอี้ที่มันนั่งอยู่เมื่อกี้ เคยรู้สึกกันมั๊ยครับ ไอ้รังสีอำมหิตเนี่ย วันนั้นผมรู้สึกได้เต็มๆเลย เพราะมันมีสายตาคู่นึงที่นั่งรออยู่มองมาที่ผมแบบสงสัยเต็มที่ ประมาณเมิงคือใคร เล่นเอาผมเสียวสันหลังวูบๆเลยครับ

“ต๋อง นี่ชัช เพื่อนกู” บาสแนะนำให้ผมได้รู้จักเจ้าของสายตาคู่นั้น

“หวัดดีครับ ชัช ต๋องครับ เพื่อนบาสสมัยเรียนมัธยม” ผมแนะนำตัวพร้อมส่งยิ้มไปให้แบบจริงจัง แต่ปฏิกิริยาที่ตอบกลับมาเนี่ย เล่นเอาผมหุบยิ้มแทบไม่ทันเลยอ่ะครับ (แสรดดดดดดด ไหนว่าไม่มีแฟนไงวะ นั่งหัวโด่นี่ใครวะ แม่มปล่อยรังสีใส่กูบ่อยยิ่งกว่าอัลตร้าแมนปล่อยลำแสงใส่สัตว์ประหลาดอีก)

“บาสอ่ะ ไปไหนมา ทิ้งเราให้นั่งอยู่คนเดียว” มันวีนใส่เพื่อนผม (อ้าวเฮ้ย สนใจกูหน่อยดิ)

ชัวร์เลยครับ เสียงแบบนี้ อาการแบบนี้ เคยได้ยินคำพูดที่ว่า ผีมันย่อมเห็นผีด้วยกัน อินี่มันเป็นผีแน่ๆ ผีออกสาวซะด้วย คาดว่ามันคงหึงเพื่อนผมอย่างแน่นอน แต่ที่ผมไม่แน่ใจก็คือ มันมีความสัมพันธ์ยังไงกับไอ้บาสเพื่อนผมกันแน่ ผมเริ่มสงสัยแล้วอ่ะดิ
ไอ้บาสมันก็หน้าเจื่อนๆ คงไม่คิดว่า ชัชจะต้อนรับผมดีแบบนี้มั๊ง

“ก็เดินไปหาไอ้ต๋องมา ไม่ได้เจอมันมาตั้งนานแล้วนิ บาสไปแค่แป๊ปเดียวเอง จะมาอะไรกันอีกล่ะ”

ท่าทางไม่ค่อยดีแล้ว นี่ผมมาทำให้มันทะเลาะกันรึเปล่าเนี่ย ตอนนี้ผมเริ่มแน่ใจว่า ชัชมันคงมีอะไรกับไอ้บาสมากกว่าเพื่อนธรรมดาแน่ๆ เพราะกับไอ้บาส ผมก็เคยมีอดีตหวานซึ้งกับมันมาก่อน ถ้าไอ้บาสมันจะหันมาชอบแบบนี้ (หมายถึงชอบผู้ชายอ่ะครับ)  ก็ไม่น่าจะแปลกอะไร ผมว่าผมชิ่งดีกว่า ไม่อยากมีเรื่อง เพราะยังไงวันนี้มันก็เป็นวันดี วันที่ไอ้อาทบวชทั้งที่ ถ้าจู่ๆมีเรื่อง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็แล้วแต่ มันคงไม่ค่อยดีเท่าไหร่

“เฮ้ย บาส กูว่ากูไปนั่งตรงโน้นดีกว่าว่ะ”

“รอเดี๋ยวดิต๋อง ยังไม่ทันได้คุยอะไรกันเลย จะหนีไปนั่งไหนอ่ะ”

“หนีห่าอะไรล่ะ กูกะว่าจะไปช่วยแม่เสิร์ฟน้ำแขกเว้ย  มาถึงยังไม่ได้ไปหวัดดีแม่ไอ้อาทมันเลย อยากไปช่วยงานด้วย มาทั้งที” ผมหาเหตุผลเลี่ยงมันไปที่อื่นอ่ะครับ

ความรู้สึกไอ้ชัชมันไวน่าดู แบบว่าหึงทันทีที่เห็นหน้าผมเลย มันคงจะจับอะไรบางอย่างระหว่างผมกับไอ้บาสได้ ก็อย่างที่ผมเคยบอกเอาไว้แล้วอ่ะครับ ว่าผมกับไอ้บาสน่ะ มันเคยมีอดีตช่วงหนึ่งร่วมกันมาก่อน ซึ่งอดีตในตนนั้น มันผุดขึ้นมาในหัวผมเต็มไปหมด

ภาพความทรงจำที่ผมเคยทำกับมัน คำพูดบางคำที่เรามีพูดให้กันฟัง หรือแม้แต่ช่วงที่ผมตะโกนเรียกชื่อมันในใจเป็นร้อยๆครั้งนั่นแหละครับ

ช่วงที่เราเรียนด้วยกันตอนมัธยมปลาย......................

ออฟไลน์ しろやま としんや

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +921/-157
กะจะเม้นต์ตอนแรกซะหน่อย ทั่นพี่ก็ลงตอน2ซะงั้น ไวเจงๆ

เม้นต์ตอนแรกก่อนนะ เจอคนๆเดียวถึงกับตื่นพร้อมกันเลยเหรอ?  ไม่ธรรมดาเลยนะทั่นพี่-*-

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

..........โลกมันกลม......แล้วทำหั้ยความทรงจำเก่ามันกลับมา.......... :undecided: :undecided:

ออฟไลน์ しろやま としんや

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +921/-157
เม้นต์ตอนสองต่อโลด

ผีเห็นผีบางทีนี่มันน่ากลัวอ่ะ  ดูอย่างปฏิกิริยาของชัชดิ โจ่งแจ้งจริงๆ ไม่เนียนไม่กั๊กเลยนะ

ตอน3มีท่าทีจะดองนานแน่ๆ แต่ยงไงก็เป็นกำลังใจให้ทั่นพี่นะค๊าบบ :m13:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
กล้าหาญมากนะ พาแฟนมาเจอเพื่อนเลยหรือ
 :m11: :m11: :m11:

ออฟไลน์ ronger

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 599
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
โอ๊ะ เรื่องใหม่   :m4:  มาลงชื่อรออ่านด้วยคน

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
อดีตรักมันฝังลึก มาต่อเร็วๆน้า  :m12:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
หุหุ งานนี้มีผีปะทะผีด้วยวุ้ย  :m14:  :m14:

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
เจิมๆๆ
เจิมทีเดียวสองตอนเลย :m4: :m4: :m4:



ว่าแต่มีผี...แล้วใครเป็นหงส์อ่ะ :m12: :m12: :m12:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-07-2007 19:45:06 โดย krappom »

ออฟไลน์ มูมู่น้อย

  • Global Moderator
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2623
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +468/-12
ขอมาเจิมทู้ใหม่ด้วยคน  :m9:  :m9:

รออ่านเรื่องผีๆ อยู่นะป้อม   o22

MiLCH

  • บุคคลทั่วไป
รออ่านอยู่นะคะ

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
มาต่ออย่างรวดเร็ว เหอ เหอ  :m4: จะทำได้กี่วันเนี่ย ไอ้ที่โพสทุกวันแบบนี้  :try2:
************************************************************
ตอนที่ 3

ผมจำได้ดีตอนที่ผมเจอหน้าไอ้บาสครั้งแรก มันเป็นวันปฐมนิเทศของเด็ก ม.4 ของโรงเรียน โดยที่ทั้งหมดจะต้องมารวมกันก่อนเพื่อทำความรู้จักกับ เพื่อนใหม่ ห้องใหม่ของผมมีทั้งหมด 50 คนแนะครับ มีผู้ชายมากกว่านิดหน่อย

เซ็งเล็กน้อยเพราะเด็กถิ่นอย่างพวกผมก็ยังต้องมาเข้าร่วมในวันนี้ด้วย ทั้งๆที่ผมคงไม่ต้องทำความรู้จักแล้วมั๊ง  :o10: เรียนมาตั้ง 3 ปีแล้ว ตั้งแต่ม. 1 จนถึงตอนนี้ รู้หมดแล้วว่ามีรูไหนมุดได้ ยามคนไหนเข้ากะไหน จะหนี อ.ฝ่ายปกครองยังไง (คำเตือนสำหรับน้องๆ : โดดเรียนไม่ดีนะค๊าบบบบ)

แล้วตาของผมขณะ scan เด็กใหม่ในห้องนี้อยู่ ก็ดันไปเจอกับสายตาอีกคู่นึง ที่กำลังมองมาทางผมพอดี อ้าว ไอ้นี่ จะมองกูหา H อะไรล่ะ  o12 แถมยังจ้องแบบไม่เลิกจนผมเองแหละที่ต้องเป็นฝ่ายหลบตาเอง ไอ้นี่ มันจะจ้องอะไรนักหนาวะเนี่ย กูหน้าเหมือนญาติฝ่ายคุณพ่อเมิงหรอ ถึงมองกูเหมือนจะจกตับกูไปกินงั้นแหละ

ว่าแล้วขอผมแอบมองมันอีกซักทีนะว่าหน้าตามันเป็นไง ดูแล้วมันก็ดูไม่มีพิษไม่มีภัยดีนี่หว่า มันเป็นคนหน้าตาดีเลยอ่ะครับ เรียกว่าในห้องผม  50 คนเนี่ย มันน่าจะอยู่อันดับต้นๆเลย ส่วนผมอ่ะหรอ คงแทบจะวิ่งไปต่อท้ายแถวแทบไม่ทัน 5 5 5 รูปร่างมันก็ดูสมส่วน สูงประมาณ 170 เอง (ตอนนั้นนะ ตอนนี้ไอ้บาสมันประมาณ 178 ครับ) ชิส์ กูสูงกว่าอีก แต่หน้ามันใสกิ๊กเลยอ่ะ ทำไมหน้ามันขาวใสอย่างงี้อ่ะผิดกับท่ายืนที่มันกวนๆแบบบอกไม่ถูก

สรุปว่า ผมไม่ค่อยชอบขี้หน้ามันเท่าไหร่ อีกอย่างดูท่าแล้วมันคงเก๋ามาจากโรงเรียนเก่าเหมือนกัน เพราะดูจากที่มันจ้องผมแบบกวน teen แล้ว และลักษณะการแต่งตัวที่ดูไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่ ผิดกับหน้าตาอย่างสิ้นเชิง อย่างงี้มีได้-เสียครับ พี่น้อง (ไม่ใช่ได้เสียอย่างงั้นนนนนน)

“เฮ้ย เมิง เมิงนั่นแหละ จ้องเพื่อนกูทำ H อะไร อยากมีเรื่องหรอ ไอ้เด็กใหม่” ไอ้แวนโชว์ความเก๋าใส่ทันที ดีมากไอ้เพื่อน love

“เปล่า ไม่ได้มองอะไรใครนิ ก็มองสำรวจไปเรื่อยเปื่อย”

“เฮ้ย เมิงอย่ามากวน teen ไอ้เด็กใหม่”

ผมเริ่มรู้สึกแล้วว่า บรรยากาศมันไม่ค่อยดี นี่มันจะต่อยกันตั้งแต่วันแรกเลยรึเปล่าเนี่ย  :try2: ไอ้แวนมันหาเรื่องข่มเด็กใหม่อ่ะดิ แต่มันดันเอาผมเป็นตัวต้นเหตุ แล้วอย่างงี้ใครมันจะกล้ามาคุยกับผมอีกล่ะเนี่ย กูล่ะเซ็งจริงๆ

“เมิง ไอ้แวน พอเลย ไอ้ห่านั่นมันไม่ได้จ้องกูเว้ย กูก็เห็นมันมองไปเรื่อยๆ เมิงแม่มโคดหาเรื่องเด็กใหม่เลยว่ะ” ผมหันไปจัดการเพื่อนจอมกร่างของผม ก่อนที่จะหันหน้าไปทางไอ้เด็กใหม่   

“เพื่อนเรามันเป็นงี้แหละ อย่าไปสนใจมันมากเลย เราชื่อต๋องนะ นายอ่ะ” ผมพยายามสร้างบรรยากาศให้ดีขึ้น  :impress: เพราะยังไงก็ยังต้องเรียนห้องเดียวกันอีกตั้ง 3 ปี

“บาส” สั้นๆ ห้วนๆ จบข่าว.................. ไอ้เรารึก็รอ นึกว่าจะมีอะไรต่อ แต่มันเงียบครับ กูเอ๋อเลยไปไม่เป็นครับงานนี้  :confuse: ทำไมมนุษยสัมพันธ์มันแย่นักว่ะ กูว่ากูคุยกับมันดีๆแล้ว ช่างแม่ม ไม่สนใจล่ะ

“เออ ไว้ค่อยคุยกัน ไปล่ะ” ผมหันไปลากคอไอ้แวนไปหลังห้อง

“ไอ้ต๋อง เมิงแม่ม ไม่น่าห้ามกูเลย ให้ตายดิ หน้าแม่มกวน teen โคด”

“เอาน่า เมิง นั่นมันเด็กใหม่นะเว้ย ต้องเรียนห้องเดียวกันอีกนาน มาถึงเมิงกะจะประเดิมต่อยมันวันแรกเลยหรอ”

ผมกับไอ้แวนอ่ะ เรียนอยู่ห้องเดียวกันมาตั้งแต่ ม.2 แล้วครับ เลยสนิทกันพอสมควร พอตอนนี้ดันมาได้อยู่ห้องเดียวกันอีก เลยต้องเกาะกลุ่มกันหน่อย นอกจากไอ้แวน ในกลุ่มผมก็ยังมีไอ้โบ๊ต  ไอ้เคน ไอ้ต้า เดินมาทีเหมือนควายเรียงหน้าไถนาเลยครับ เพราะแต่ละคนตัวใหญ่ๆกันทั้งนั้น สูง 175 ขึ้นทุกคน แถมพกความบ้าพลังมาส่วนตัวเต็มที่ :m11: เนื่องจากเปิดเทอมใหม่ เปลี่ยนห้องใหม่ เจอคนใหม่ๆ งานนี้เรียกได้ว่า กะมาหม้อเด็กเข้าใหม่เต็มที่ (ผู้หญิงนะครับ) แต่ดันจะไปมีเรื่องแทน  :เฮ้อ:กูล่ะกลุ้มพวกมันจริงๆ

หลังจากนั้น ผมกับไอ้บาสก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ ผมว่ามันคงกลัวไอ้แวนมั๊งครับ เลยไม่ค่อยเข้ามาคุยกับกลุ่มผมเท่าไหร่
3 อาทิตย์ที่ผ่านมา ผมกับมันเรียกได้ว่า นับคำกันได้เลยว่าคุยกันไปแล้วกี่คำ ไอ้บาสมันจับกลุ่มกับเด็กเข้าใหม่กลายเป็นอีกกลุ่มนึง

แล้วที่ผมเซ็งกว่านั้น กลุ่มมันกับกลุ่มผมดูเหมือนจะไม่ค่อยถูกกันเท่าไหร่ ก็เพราะไอ้แวนแหละครับ มันชอบไปโชว์ความป๋า ประหนึ่งว่ามันเจ๋งสุดในโรงเรียน  กลุ่มผมเลยโดนเขม่นทั้งรุ่นเดียวกัน ทั้งรุ่นพี่ นี่กูจะมีชีวิตอย่างมีความสุขจนเรียนจบรึเปล่าวะเนี่ย
 :เฮ้อ:  :เฮ้อ:  :เฮ้อ:  :เฮ้อ:  :เฮ้อ:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-07-2007 15:18:58 โดย ~ScAreD:SAcreD~ »

Jingjoh

  • บุคคลทั่วไป
เข้ามาให้กำลังใจคุณป้อมก่อน
กำลังตามอ่านอยู่ครับ
 :m11:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6858
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
เหอะๆ รักแรกพบ
 :m3: :m3: :m3:

ออฟไลน์ しろやま としんや

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +921/-157
ตกลงรักแรกพบกับใครอ่ะทั่นพี่ บาส รึ อาท งงอ่ะพี่  :freeze:

ย้อนอดีตไปเป็น10กว่าปีเลยแฮะ เห่อๆ

ไหนบอกจะทิ้งระยะไง แต่มาต่อเร็วๆก้ดีเหมือนกันนะ :m4:

เป็นกำลังใจให้ครือเก่า

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
ตกลงรักแรกพบกับใครอ่ะทั่นพี่ บาส รึ อาท งงอ่ะพี่  :freeze:

ย้อนอดีตไปเป็น10กว่าปีเลยแฮะ เห่อๆ

ไหนบอกจะทิ้งระยะไง แต่มาต่อเร็วๆก้ดีเหมือนกันนะ :m4:

เป็นกำลังใจให้ครือเก่า

แก้ไขแล้วนะ เนื่องมาจากความแก่และเบลอ เหอ เหอ พิมพ์มั่วเลย กรู :-[

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
รอลุ้นผีกะผีปะทะกัน  :m11:  :m11:  :m11:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ しろやま としんや

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1856
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +921/-157
ตกลงรักแรกพบกับใครอ่ะทั่นพี่ บาส รึ อาท งงอ่ะพี่  :freeze:

ย้อนอดีตไปเป็น10กว่าปีเลยแฮะ เห่อๆ

ไหนบอกจะทิ้งระยะไง แต่มาต่อเร็วๆก้ดีเหมือนกันนะ :m4:

เป็นกำลังใจให้ครือเก่า

แก้ไขแล้วนะ เนื่องมาจากความแก่และเบลอ เหอ เหอ พิมพ์มั่วเลย กรู :-[

[/quote


ยอมรับแล้วเหรอว่าตัวเองแก่  o3

อ๊ะๆ ทั่นพี่ยอมรับเองนะ คราวหน้าถูกเค้าว่าแก่ก็อย่ามาว่ากันล่ะ  :m14: :m14: :m14: :m14: :m14: :m14: :m14: :m14:


ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
อิอิ  อยู่คนละกลุ่มแบบนี้ ท่าทางจะอุปสรรคเยอะ  :m4:  :m4:  :m4:

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
ตอนที่แล้วเกิดอาการสับสนเล็กน้อย  o2 เกิดอาการเอ๋อ เพราะทำงานหนักมากเกินไป
น่าสงสารจะตาย ใครอยากรับเลี้ยงบ้างอ่ะ
**********************************************************************
ตอนที่ 4

ในที่สุด กลุ่มผมก็โดนรุ่นพี่เรียกไปจนได้ กูว่าแล้วเพราะเมิงคนเดียวเลย ไอ้แวน  o12

“แล้วจะเอาไง พวกมันบอกให้ไปเจอหลังโรงอาหารตอนเลิกเรียน” ไอ้เคนเริ่มถามคนในกลุ่ม

“กูอ่ะ ยังไงก็ได้ พวกเมิงเอาไงกูก็เอางั้น” ผมตอบกลับไป จริงๆผมก็ปอดนะ เพราะเพิ่งขึ้นม. 4 ก็มีเรื่องล่ะ  :try2: แต่งานนี้ไม่มีทิ้งเพื่อนอยู่แล้ว เอาวะ เป็นไงเป็นกัน

หลังโรงอาหารวันนั้นเป็นวันที่ผมเจอ teen เยอะที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ เพราะไปๆมาๆ พวกรุ่นพี่มันเอาคนมาเยอะกว่า แถมพวกมันยังเล่นผมก่อน เนื่องจากตัวใหญ่สุดในกลุ่มมั๊ง เลยโดนไปซะ ทั้งหมัด ทั้งถีบ :sad4:  (งานนี้ไม่มีการตบนะ ฮิอิ) ผมเล่นพวกมันไปเยอะเหมือนกัน จำได้ว่า ตอนนั้นเริ่มมาไอ้แวนมันเถียงกับรุ่นพี่ ประมาณว่าพวกรุ่นพี่หาว่าพวกผมทำเก๋า ทำเด่นเกินหน้า ประมาณนั้น ไอ้แวนก็อารมณ์ร้อนตอกกลับไป พวกเมิงทำไม่ได้ก็อย่ามายุ่ง เถียงกันไปมา รู้อีกที โดนถีบเข้าอกแล้วกู พอผมล้มลงเท่านั้น นัวกันเลยครับงานนี้ ใครล้มก็โดนซ้ำ ยำ teen กันเลย ผมดิซวยล้มเป็นคนแรก แม่มตามมากะจะกระทืบ ผมก็ยังจุกอยู่ โดนไปหลายดอกเหมือนกัน

แล้วตอนที่กลุ่มผมกำลังแย่ๆอยู่ (ก็พวกมันมีเกือบ 10 กว่าคน พวกผมมีแค่ 5) ก็มีเสียงตะโกนสวนมา

“เฮ้ย พวกเมิงทำ H อะไร”

จากนั้นพวกรุ่นพี่ก็หันไปนัวกับกลุ่มที่มาใหม่ พอผมลุกได้ ก็ถีบพวกมันไปเต็มๆหลังเลยครับ แม่มมะกี้เล่นกู ขอเอาคืนหน่อยเหอะ แค่พวกมากกว่าเลยเล่นพวกกูได้ โคดโกดเลย อัดกันนัวแบบไม่นับหมัด ตอนนั้นยังเด็กอ่ะครับ ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเรื่องแค่นี้มันโคดงี่เง่าเลยที่จะมามีเรื่องกัน จนได้ยินเสียงตะโกนบอกว่า อาจารย์มา ถึงได้แตกฮือกันไปคนละทาง

“เฮ้ยไอ้ต๋อง ทางนี้” เสียงนึงเรียกผมขณะที่ผมยังลังเลอยู่ ไม่รู้จะวิ่งไปทางไหนดี ใครเรียกไม่รู้ กูเผ่นก่อน เพราะโทษทะเลาะกันในโรงเรียนเนี่ย หนักครับ อย่างน้อยก็พักการเรียน จนถึงขั้นไล่ออกเลยทีเดียว

ผมวิ่งตามคนนั้นมาสักพักจนคิดว่าพ้นจากอาจารย์ฝ่ายปกครองแล้ว เลยหันไปดูว่าคนที่ช่วยผมวิ่งมาทันรึเปล่า คือผมวิ่งนำมันอ่ะครับ เรื่องหนีเนี่ยของถนัดอยู่แล้วใส่เต็ม teen เลย

“ขอบใจนะ บาส ที่มาช่วย ไม่งั้นพวกกูกิน teen พวกแม่มอิ่มเลย แสรดด พวกมันเล่นรุมนี่หว่า เกือบเดี้ยงแล้วมั๊ยล่ะ กู” ผมขอบคุณไอ้บาสที่มันพากลุ่มมันมาถูกจังหวะพอดี ถ้าช้ากว่านี้อีกนิด พวกผมคงแย่

“ไม่เป็นไรหรอก เพื่อนกัน”

แค่คำๆนั้นก็เล่นเอาผมอึ้งเลยครับ เพราะตลอดเวลากว่า 3 อาทิตย์ พวกกลุ่มผมไม่เคยคิดจะใส่ใจไอ้บาสมันเลยแม้แต่น้อย ไม่สิ ต้องบอกว่าทั้งกลุ่มมันนั่นแหละ ที่พวกผมไม่สนใจ

“แล้วเมิงกลับบ้านไหวมั๊ยเนี่ย รอย teen เต็มตัวเลย” บาสมันพูด ทำให้ผมเริ่มสังเกตตัวเอง โห จริงอย่างที่มันว่า ตัวผมไม่บอกก็รู้ว่า ต้องไปฟัดกันมาแน่ๆ ทั้งฝุ่น ทั้งรอยรองเท้า เซ็งเลย

“ไม่เป็นไรหรอก บ้านกูอยู่ใกล้ๆ เด๋วรีบกลับไปเปลี่ยนเสื้อ แม่คงไม่สังเกตมั๊ง”

“กูว่าเมิงเอาเสื้อบาสกูไปใส่ก่อนดีกว่า เดินกลับบ้านทั้งรอย teen แบบนี้ เดินผ่านห้องฝ่ายปกครองก็ซวยแล้ว” ไอ้บาสเสนอ

“ก็ดีเหมือนกัน ขอบใจว่ะ” แล้วมันก็ควักเอาเสื้อบาสในกระเป๋าขึ้นมาส่งให้ผม

“เหม็นว่ะ ซักมั่งป่ะเนี่ย 5 5 5” ผมเริ่มแซวมันตามประสาคนปากดี

“อ่านะ ก็เพิ่งถอดมาเลยนี่หว่า พวกกูเพิ่งเล่นบาสเส็ด ไอ้เอมันวิ่งมาบอกว่า พวกเมิงมีเรื่องกับรุ่นพี่ พวกกูเลยวิ่งไปดู เห็นเมิงนอนดม teen พวกรุ่นพี่อยู่ เลยขอขัดจังหวะซะหน่อย อย่าเรื่องมาก ใส่ๆไปเหอะ เหงื่อกูอ่ะ ใครก็ชมว่าหอม มีแต่คนอยากดมนะ เมิง” ไอ้บาสแอบแซวผมกลับ

ผมเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าไอ้บาสมันพูดได้ด้วย แถมกวนไม่แพ้ผมเลย ก็ตอนแรกมันดูหยิ่งๆ ผมคุยด้วยมันก็ไม่คุย ผมเลยไม่อยากคุยกับมันอีก ผมเพิ่งสังเกตว่า เวลามันหัวเราะเนี่ย ดูโลกมันสว่างดีครับ ผมเริ่มรู้สึกว่ามันน่ารักดีเหมือนกันนะ อิอิ  :-[

“ไม่รู้พวกไอ้แวนเป็นไงมั่งนะเนี่ย” ผมเริ่มเป็นห่วงเพื่อนซะแล้วดิ ก็ตอนวิ่งไม่ได้สังเกตอะไรเลย วิ่งท่าเดียว

“คงไม่เป็นไรหรอก พวกมันก็โดนบ่อยๆอยู่แล้วไม่ใช่หรอ เห็นวิ่งหนีฝ่ายปกครองเป็นประจำนี่”

“เออ จริงของเมิง”  ผมลืมนึกไปว่าไอ้แวนมันโดนแบบนี้ประจำอยู่แล้ว รู้ทางหนีทีไล่ดีกว่าผมอีก

“แล้วเมิงเอาไงต่อเนี่ย” ไอ้บาสถามผม เพราะตอนนั้นมันเลิกเรียนแล้วครับ แต่ทุกวันผมจะกลับบ้านค่อนข้างเย็นมากๆอยู่แล้ว เพราะบ้านผมใกล้โรงเรียนมาก แบบเดินไปได้อ่ะ

“ไม่รู้ดิ เด๋วหลงทางอ่ะ ไม่เคยกลับบ้านก่อนพระอาทิตย์ตก ไม่คุ้นทางว่ะ ”

“งั้นไปกิน”เหงาหลับ”เป็นเพื่อนหน่อยดิ กูหิวว่ะ” ไอ้บาสชวนผมไปหาอะไรกิน

ไอ้ร้านเหงาหลับเนี่ย เป็นชื่อร้านก๋วยเตี๋ยวที่เปิดอยู่ข้างๆโรงเรียน จริงๆมันไม่ได้ชื่อนี้หรอกครับ พวกผมเรียกกันเองครับ อันเนื่องมาจากเวลาสั่งว่าจะกินอะไรเสร็จแล้ว รอไปได้เลยครับ นานโคดๆ คุยก็แล้ว เฮฮาก็แล้ว เหงาก็แล้ว จนบางคนถึงขั้นหลับอ่ะครับ  o19 เลยเรียกร้านนี้ว่า “ร้านเหงาหลับ” แต่ชื่อร้านจริงๆมันชื่ออะไร ไม่มีใครรู้ครับ

“เออ เอาดิ กูก็หิวๆเหมือนกัน เดี๋ยวไปเอาของที่โต๊ะก่อน”

ผมเดินไปกับไอ้บาสเพื่อที่จะไปเอาของที่วางอยู่ที่โต๊ะประจำของกลุ่มผม แต่ไม่เห็นกระเป๋าของพวกไอ้แวนแฮะ สงสัยกลับไปแล้ว จากนั้นเราก็เดินไปที่ร้านเหงาหลับด้วยกัน โดยที่ตอนนั้นผมไม่รู้ว่า เราจะได้เดินคู่กันไปแบบนี้ตลอด จนผมและบาสเรียนจบ ม.ปลาย

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

............วีรบุรุษขี่ม้าขาวมาช่วยแล้ว........ :m11: :m11:

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
มาต่อแบบด่วนๆ  :m9:  :m9:
******************************************
ตอนที่ 5

“ต๋อง เมิงเลี้ยงกูหน่อยดิ วันนี้อุตส่าห์ไปช่วยไม่ให้โดนรุม teen “ ไอ้บาสมันทวงบุญคุญกับผม

“ไอ้นี่ ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ รู้แล้ว เป็นพระคุณอย่างยิ่งเลยว่ะ แล้วนึกไงวะไปช่วยพวกกูเนี่ย ธรรมดาคุยกันยังไม่ค่อยคุยกันเลย”

“ก็พวกเมิงไม่คุยกับพวกกูเองนี่หว่า แถมยังเกาะกันเป็นกลุ่มเด็กเก่าขนาดนั้น ใครจะกล้ายุ่งวะ” ไอ้บาสมันตอบกลับมาเล่นเอาผมสะอึก  :try2: มันก็จริงของไอ้บาสมันนะครับ พอพวกผมรวมกันเป็นกลุ่มเด็กเก่าได้ก็ไม่สนใครล่ะครับ เฮฮาเฉพาะกลุ่มผม ไม่สนใจคนอื่นอีกเหมือนทั้งห้องมี 50 คนพวกผมก็คบกันอยู่แค่นั้น

“เออ กูรู้แล้วน่า ก็สำนึกแล้วไง มานั่งเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวอยู่นี่ไงค๊าบบ จะเอาอะไรอีกล่ะ กินๆเข้าไปเลย มาม่าต้มยำเนี่ย กินเป็นอยู่อย่างเดียวรึไงวะ มาทีไรกินเหมือนเดิมทุกที” ผมทำเสียงสำนึกผิดเต็มที่  o1

“รู้ได้ไงวะว่ากูชอบกินอะไร ไหนว่าไม่สนใจไง เวลาพวกกูมากินที่นี่พวกเมิงสนใจด้วยหรอเห็นเอาแต่นั่งคุยกัน” ไอ้บาสแขวะผมอีกรอบ (ซวยเลยกู มันรู้หมดว่ากูแอบฟัง  :o8:)

“ก็มันได้ยินเองนี่หว่า ฟังเมิงสั่งแบบเดิมเกือบทุกเย็น กูจำไม่ได้ก็แย่เกินไปละ”  ผมรีบตอบเลี่ยงๆไป

กลุ่มผมกับกลุ่มมันมักจะมาเจอกันโดยไม่ได้นัดบ่อยๆที่ร้านนี้ครับ เจอเกือบทุกเย็นผมก็ได้ยินมันสั่งมาม่าต้มยำเกือบทุกเย็น อย่างงี้จะไม่ให้ผมจำได้ก็เกินไปล่ะ

ผมกับมันนั่งคุยกันที่ “เหงาหลับ”อีกสักพัก มันก็ชวนผมให้กลับบ้านด้วยกัน ผมเลยเดินกับมันไปที่สะพานลอยหน้าโรงเรียน ถึงตอนนี้ผมยังไม่รู้เลยครับ ว่าบ้านมันอยู่ที่ไหน

“บาส ขึ้นรถฝั่งไหนอ่ะ บ้านกูต้องข้ามสะพานลอยอ่ะ”

“กูจอดรถไว้ฝั่งโน้นก็ต้องข้ามสะพานลอนเหมือนกันแหละ ไปกันเหอะ” ห๊า นี่เมิงขับรถมาเรียนหรอ ไฮโซโคดๆ อย่าลืมนะครับ ตอนนั้นพวกผมยังเรียนม. 4 กันอยู่เลย อายุยังเพิ่ง 14-15 เอง อย่างว่าแต่ขับรถเป็นเลย ไอ้นี่มันเล่นขับมาโรงเรียนเลยหรอเนี่ย

“เมิงขับรถมาหรอเนี่ย บ้านเมิงอยู่รังสิตหรือไง ถึงขนาดต้องขับรถมาเรียนเนี่ย”

“บ้านกูอยู่แถว..................” ไม่ไกลมากนี่หว่า นั่งรถเมลล์แค่สายเดียวเอง โห แม่มกระแดะโคดๆ บ้านก็อยู่แค่นี้ทำเป็นขับรถมาเรียน ชิส์  ผมเริ่มหมั่นไส้เพื่อนใหม่ของผมคนนี้แล้วล่ะสิ

“แล้วบ้านเมิงอ่ะ อยู่แถวไหน เดี๋ยวกูไปส่ง”

“ไม่ต้องหรอก บ้านกูอยู่แค่นี้เอง เดินแป๊ปเดียวก็ถึง”

“เฮ้ย ไม่เป็นไร ให้กูไปส่งล่ะกัน ขึ้นรถดิ ถึงรถกูพอดี”

ไอ้บาสมันจอดรถอยู่ในซอยฝั่งตรงข้ามโรงเรียนเองครับ หน้าทางเข้าหมู่บ้านผมพอดี ไอ้คันเนี๊ยผมก็เดินผ่านบ่อยๆ ไม่รู้ว่าเป็นรถมันนี่หว่า ไม่งั้นผมแกล้งไปนานแล้ว  :o10:

“ไม่เอาอ่ะ เมิงไปเหอะ บ้านกูเดินไปนิดเดียวเอง  แล้วเจอกันพรุ่งนี้”

ผมชักรู้สึกดีๆกับเพื่อนคนนี้แล้วซิ ทำไมผมถึงคุยกับมันง่ายอย่างงี้ ทั้งๆที่ผมเพิ่งเคยคุยกับมันแบบจริงจังวันนี้วันแรกแท้ๆ  รู้สึกเหมือนกับผมกับมันจูนกันติดอย่างประหลาด ความสัมพันธ์ของเรามันเริ่มก่อตัวขึ้นจากวันนั้นเองครับ

ถ้าใครเคยอ่าน “เจ้าชายน้อย” ของ ออนตวน เดอ แซงเตก – ซูเปรี คงนึกออกนะครับ ตอนที่หมาจิ้งจอกคุยกับเจ้าชายน้อยเรื่องความสัมพันธ์ มันสามารถอธิบายความรู้สึกของผมตอนนั้นได้เป็นอย่างดี

หากเราไม่รู้จักกัน สำหรับฉัน เธอก็เป็นเพียงเด็กผู้ชายตัวเล็กๆคนนึง ก็เหมือนกับเด็กชายคนอื่นๆอีกแสนคน ฉันไม่ต้องการเธอและเธอก็ไม่ต้องการฉันเช่นกัน ฉันก็เป็นหมาจิ้งจอกธรรมดาตัวนึง ที่เหมือนกับหมาจิ้งจอกอีกแสนตัว แต่ทว่าถ้าเมื่อไหร่ที่เธอคุ้นเคยใกล้ชิดกับฉัน เมื่อนั้นเราก็ต่างต้องการซึ่งกันและกัน เธอจะเป็นเด็กคนเดียวในโลกสำหรับฉัน และฉันก็เป็นหมาจิ้งจอกตัวเดียวในโลกสำหรับเธอ

เมื่อเราใกล้ชิดสนิทสนมและสร้างความสัมพันธ์กับใครแล้ว คนๆนั้นก็จะเป็นคนๆเดียวในโลกสำหรับเรา
ใช่ครับ ไอ้บาสมันก็เป็นไอ้บาสเพียงคนเดียวในโลกของผม นับตั้งแต่วันนั้น

suregirl

  • บุคคลทั่วไป
จุดเริ่มต้นของฟามรัก  :m12:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
รอลุ้นต่าปายยย   :m11:  :m11:  :m11:

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

...........บางทีแค่คนๆเดียว.....แต่เขามีผลกับเราทั้งชิวิต........ o7 o7

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
มาโผล่หน้าแล้วนะเคอะ

ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
มาโผล่หน้าแล้วนะเคอะ

โอเคเคอะ เจ๊ที่รัก คิดถึงเจงๆ  :m1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด