Love Story Ten & Champ ตอนที่ 33-34 อวสาน พร้อมเปิดจองหนังสือ : 25.04.54
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Love Story Ten & Champ ตอนที่ 33-34 อวสาน พร้อมเปิดจองหนังสือ : 25.04.54  (อ่าน 145543 ครั้ง)

ltahset

  • บุคคลทั่วไป
Re: Love Story Ten & Champ รักในสองนิ
«ตอบ #120 เมื่อ16-01-2011 16:32:20 »

อ่านเรื่องนี้แล้วอารมณ์พลิกคนละด้านเลย
ตอนแรกก็หวานซ้าาา
แล้วก็เล่นเอาซะเศร้าจนหดหู่เลย
นับถือๆคนแต่ง

รอตอนต่อไปนะคะ
^^
ขอบคุณค่ะ

ปล. มีคำผิดตอนแรกนะคะ

“มองเหี้ยอะไร”
มองไม่มีคนมารยาทไง” เต็นตอบกลับไปน้ำเสียงเรียบนิ่ง เริ่มมองสำรวจคนตวาดนิ่งคิด หน้าตาก็ดี รูปร่างก็ดี ผิวพรรณก็ดี รวมถึงชุดนักศึกษาที่สวมใส่ก็สื่อถึงว่าน่าจะเป็นคนมีการศึกษาอยู่พอสมควร แต่ทำไมสิ่งที่ทำกับเขาเมื่อครู่ถึงได้ดูอันธพาลนักนะ

เป็น มองคนไม่มีมารยาท
 ^_____________^
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-01-2011 16:35:00 โดย ltahset »

ออฟไลน์ ❝CHŌN❞

  • เหงา เหงา :(
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-3
เต็นเลิกสนใจแชมป์ไปเถอะ

เริ่มต้นใหม่ดีกว่า

ปล.สงสารเต็น  :o12:

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6006
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +842/-16
เม้นท์ไม่ออก
บอกไม่ถูก
พูดได้คำเดียว "เศร้า"
+1 ขอบคุณครับ คุณบอย .... กาซิกๆ
ป้อล่อ คุณบอยเขียนกลอน กินใจมากกกกก อ่านแล้วเศร้า แต้ๆๆๆๆ
จึ๋ย! กลอนไหนเหรอครับ ถ้าเป็น "จากคนหนึ่งถึงอีกคน" เป็นเพลงของปาน ธนพร ครับ สารภาพว่าขี้เกี่ยจแปะโค๊ตเพลงก็เลยลงแค่เนื้อ แหะๆ
ท้ายๆ เรื่องจะมีเครดิตบอกทุกการอ้างอิง พร้อมการตอบเม้นต์ครับ
ขอบคุณครับ
Boy

 o14 อายอ่ะ ไม่เคยฟังครับ ฮี่ฮี่

เลยไปเสิร์ชหาในยูทูปมา แปะให้ฟังกันครับ
http://www.youtube.com/v/ooObhkKZr14?fs=1&hl=en_US

 :o8: คุณบอย

clubza

  • บุคคลทั่วไป
คบกันมานานกลับบอกเลิกอย่างง่ายดาย
คบไม่กี่เดือนกลับถวิลหาอาลัยอาวร ใจเหนอใจ
ฟ้าช่างกลั่นเเกล้ง จะฆ่ากันอีหนหรือยังไง
แล้วนี่เป็นฟ้าเหรอนรก อีกล่ะที่ทำให้เต็นเจอกับเเชมป์อีก
กรุงเทพเมืองฟ้าอมรใช่แคบใยทำให้เรากลับมาเจอกันอีก

Bboyseries

  • บุคคลทั่วไป
Love Story Ten & Champ
รักในสองนิยาม
ตอนที่ 14 นิยามที่ 2 Part Champ


“เฮ้ยหลบดิ๊” เสียงนั่นดังขึ้นพร้อมแรงกระชาก
ร่างของใครบางคนกระเด็นออกจากตู้โทรศัพท์สาธารณะตามแรงเหวี่ยง เด็กหนุ่มไม่สนใจว่าใครคนนั้นจะล้มไปทิศทางใดเพราะรีบพาตัวเองก้าวเข้าไปยืนแทนที่ตำแหน่งเดิมที่เจ้าตัวยืนอยู่ จัดการกดหมายเลขบนแป้นโทรศัพท์
“มิว มิว ฟังแชมป์ก่อน มิว มิว” แชมป์เอ่ยทักออกไปเป็นประโยคแรกเมื่อเจ้าของหมายเลขที่ตนติดต่อไปเอ่ยทักทายตามสายมาให้ได้ยิน ไม่มีเสียงทักทายตอบกลับหลังจบประโยคนอกจากเสียงสัญญาณถูกตัดขาด เด็กหนุ่มวางโทรศัพท์ลงที่แป้นดังเดิม หันหลังจะเดินออกจากตู้โทรศัพท์ซึ่งเป็นแบบไม่มีประตู แต่แล้วกลับได้เผชิญหน้ากับคนที่ยืนมองตนอยู่จึงตวาดขึ้นเสียงดัง
“มองเหี้ยอะไร”
“มองคนไม่มีมารยาทไง” ฝ่ายนั้นตอบกลับน้ำเสียงเรียบนิ่งพลางใช้สายตามองตนตั้งแต่หัวจรดเท้า อยากจะถามอยู่เหมือนกันว่ามองทำไมแต่คำต่อว่าก่อนหน้าที่ได้ยินทำให้นึกเคืองกว่า จึงถามออกไปว่า
“มึงว่าใครไม่มีมารยาท”
“ก็ว่ามึงน่ะแหละ” อีกฝ่ายตอบกลับ
“เป็นพ่อเหรอถึงมาด่ากู” เด็กหนุ่มโต้กลับเสียงดุจ้องหน้าคนพูดเขม็ง
“ก็มันจริงป่ะล่ะ กระชากคนที่ไม่รู้จักจนเกือบล้ม ใครที่ไหนเขาทำกัน” ฝ่ายนั้นสู้สายตาไม่ถอยก่อนเอ่ยเถียง
“ก็มึงเสือกมายืนอยู่ในตู้โทรศัพท์ทำไม”
“แล้วมึงสัมปทานเอาไว้หรือไงกูถึงจะยืนไม่ได้”
“กูไม่ได้สัมปทานไว้ แต่มันเป็นของสาธารณะ”
“สาธารณะแล้วไง ถ้ามึงเสนอหน้ามาให้เห็นว่าจะใช้ กูก็คงหลบให้ ไม่เห็นต้องมากระชากกันเลยนิ”
“แล้วไง กระชากแค่นี้มึงถึงตายมั้ย”
“ไม่ตายแต่มันก็ไม่ควรโว้ย”
“ทำไมจะไม่ควร มึงเป็นพ่อกูหรือไงกูถึงจะทำอะไรมึงไม่ได้”
“แม่งเอ้ย แถได้เรื่อยๆ”
“เฮ้ย ด่าถึงแม่เลยเหรอวะ ต่อยกะกูเลยมั้ยไอ้เชี่ย”
“ใครไปด่าแม่มึง”
“ก็มึงไง กำลังเครียดๆ กูขอระบายทีเถอะ”
สิ้นประโยค แชมป์ถลันออกมาจากตู้โทรศัพท์แล้วพุ่งเข้าชกคู่กรณีที่ยืนโต้เถียงตนเต็มๆ อารมณ์โกรธที่ยังครุกรุ่นอยู่จึงออกแรงผลักอกฝ่ายนั้นจนร่างกระเด็นตอนเจ้าตัวหันมาเผชิญหน้าตนก่อนยกมือชี้เอ่ยกำชับว่า
“จำไว้กูอย่ามาปากดีกะกู”
เสียงฟ้าร้องครืนๆ  ตามด้วยสายลมแรงที่พัดเอาฝุ่นละอองมากระทบเต็มหน้า แชมป์มัวแต่ยกมือชี้กำชับคนตรงหน้าจึงไม่ทันได้ระวังว่าจะมีสิ่งใดปลิวมากับสายลมบ้างกระทั่งโดนสิ่งแปลกปลอมบางอย่างปลิวเข้านัยน์ตาข้างขวาถึงได้ชักมือกลับมาปิดตาร้องขึ้นด้วยความเจ็บตอน ฝนเม็ดเล็ก ค่อยๆ หล่นลงมาพร้อมแรงลมหายไป
“เฮ้ยเป็นไรวะ” หนึ่งเสียงร้องถามให้ได้ยิน
“อะไรไม่รู้เข้าตา” แชมป์ตอบพอดีกับที่ฝนห่าใหญ่เทลงมา ด้วยอาการเจ็บที่ตาจึงไม่ได้สนใจมองหาที่หลบแต่แล้วร่างทั้งร่างก็ต้องปลิวไปตามแรงฉุดของคนที่ตนชกหน้าเมื่อครู่ ฝ่ายนั้นฉุดพาร่างเข้าไปหลบที่ตู้โทรศัพท์สาธารณะตู้เดิม
“เชี่ยเอ้ย ตกไม่มีปี่มีขลุ่ย” คนนั้นบ่นขึ้นในตอนที่ยืนอยู่แนบชิดกับตนในสภาพหันหน้าเข้ากัน
“บ่นทำเชี่ยไร ช่วยกูก่อนสิวะ” แชมป์ร้องบอกแข่งเสียงฝน เพราะเริ่มเจ็บจนจะทนไม่ไหว
“มึงจะให้ช่วยไงล่ะ”
“ดูให้หน่อยว่าอะไรมันเข้าตากู แม่งเจ็บโครต”
“ปิดตาอยู่แบบนั้นกูจะมองเห็นมั้ยล่ะ”
“ก็กูปล่อยไม่ได้มันเจ็บ”
“ค่อยๆ ปล่อยดิ ช้าๆ เดี๋ยวกูดูให้”
“โอ้ย เจ็บ” แชมป์ร้องลั่นเมื่อคนพูดพยามยามจะแกะมือตนออกจากตาข้างที่เจ็บ
“ทนหน่อยสิวะ” ฝ่ายนั้นเอยดุจึงยอมเงียบเสียง
“เห็นแล้วๆ แมลงว่ะ ตัวเป้งเชียวตาบอดแน่มึง” เสียงขู่ทีเล่นทีจริงดังขึ้นตอนนัยน์ถูกดปิดออกสำเร็จ
“เชี่ยมึงแช่งกูเหรอ” แชมป์ว่ากลับเมื่อนึกไม่ชอบที่โดนแช่ง
“ก็เออดิ มึงอยากต่อยกูทำไม” คนนั้นโต้กลับจึงเงียบเสียงสักพัก
 “เออ กูขอโทษ” คำขอโทษหลุดออกมาแก้เก้อ น้ำเสียงจึงดูกระด้างคล้ายไม่เต็มใจ
“เออช่างมันเถอะ นิ่งๆ นะกูจะเขี่ยไอ้แมลงนี่ออกแล้ว” ฝ่ายนั้นพูดคล้ายไม่สนใจ เด็กหนุ่มมองเจ้าตัวหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กออกมาจากกระเป๋าเสื้อนักศึกษาที่สวมอยู่
“ผ้ามึงสะอาดป่ะวะ” เอ่ยถามขึ้นอย่างไม่ไว้ใจ
“มันไม่ใช่ของกูหรอก” คนถือผ้าตอบเสียงเบาจึงร้องถามอย่างตกใจ
“อ้าวแล้วของใครวะ”
“ของใครก็ช่างเถอะ มันช่วยให้มึงหายเจ็บได้ละกัน” คนนั้นตัดบทพร้อมพับผ้าให้มุมเป็นเหลี่ยมเล็กๆ จัดการเขี่ยแมลงในตาตนออกจนสำเร็จ
“ไหนดูดิ” แชมป์เอ่ยขอดูแมลงตัวนั้น
“ทิ้งไปแล้ว” คนนั้นตอบพร้อมไปนอกตู้โทรศัพท์ แชมป์มองตามเห็นผ้าผืนนั้นเปียกแฉะอยู่ที่พื้น
“ทิ้งผ้าไปด้วยเหรอ” เด็กหนุ่มถามขึ้น
“อืม ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่ใช่ของกู” อีกคนตอบ ช่วงเวลานี้เองที่ได้ประสานสายตากับเจ้าตัว รู้สึกผิดนิดๆ ที่เห็นมุมปากนั่นเริ่มมีรอยช้ำจึงยกมือขึ้นจับเอ่ยขึ้น
“ปากมึงเริ่มช้ำแล้วว่ะ”
“ช่างมันเถอะ” เจ้าของรอยช้ำพูดพลางปัดมือตนออก อารมณ์หมั่นไส้จึงแล่นเข้ามาแทนความรู้สึกผิดจึงเอ่ยออกไป
“เชี่ย ทำเป็นหวงตัว”
อีกคนมองตาขวางนิดๆ ก่อนจะหันหน้าออกไปมองเม็ดฝนข้างนอก แชมป์เห็นเจ้าตัวยกมือกอดกระชับอกจึงถามขึ้น
“หนาวเหรอ”
“เปล่า” คนนั้นปฏิเสธแบบไม่มองหน้า แชมป์จึงทักใหม่
“เห็นกอดอกกูก็นึกว่าหนาว”
“เบื่อว่ะ ตกทำไมนักหนาก็ไม่รู้” คนนั้นเปลี่ยนประเด็นคุยแสดงอาการเบื่อหน่ายต่อสภาพอากาศข้างนอกแชมป์จึงเปลี่ยนไปสนทนาเรื่องอื่นด้วยเช่นกัน จนได้รู้ว่าคู่สนทนาตนชื่ออะไร เรียนที่ไหนและที่สำคัญคือรู้ว่าเจ้าตัวเป็นเพศที่สามที่ใครๆ เรียกว่าเกย์
การพูดคุยดำเนินไปเรื่อยๆ ซึ่งแม้ตอนนั้นสายฝนจะตกกระหน่ำลงอย่างไม่ขาดสาย แต่ก็ไม่ทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกเบื่อหน่ายเลยสักนิด รู้สึกแปลกใจอยู่เหมือนกันว่าทำไมถูกได้พูดคุยกับคนๆ นี้ได้อย่างถูกคอจนกล้าที่จะเอ่ยล้อเล่นไปหลายประโยค ทั้งล้อเรื่องเสนอตัวเป็นแฟน ล้อถึงเรื่องเปิดบริสุทธิ์ตัวเอง ซึ่งคำพูดพวกนี้ไม่เคยแม้สักครั้งที่ตนจะกล้าเอ่ยกับใครๆ กระทั่งฝนหยุดตกที่ฝ่ายนั้นเอ่ยลา ด้วยความที่คุยติดพันจึงเอ่ยขอเบอร์โทรศัพท์ไว้ เผื่อไว้พูดคุยเวลานึกเบื่อแล้วไม่มีอะไรทำ นึกตลกหน่อยๆ ที่คนนั้นเล่นตัวด้วยการให้ตนบอกเบอร์โทรศัพท์ไปก่อนแล้วเจ้าตัวจะโทรหาเอง อยากจะบอกอยู่ว่าตนไม่ได้คิดจริงจังอะไรมากนัก ให้ก็เอาไม่ให้ก็ไม่คิดจะง้อ แต่เพราะกลัวว่าหากพูดไปจะเป็นการหักหน้าเจ้าตัวจึงยอมทำตามไปงั้นๆ ปั่นหัวเกย์เล่นซะหน่อยก็น่าจะสนุกดี เผื่อมันจะทำให้หายจากอาการเซ็งๆ ที่โดนหญิงบอกเลิก
 “อย่าลืมยิงเบอร์มานะ เออแล้วหายาทาที่ปากด้วยล่ะ เดี๋ยวมันช้ำหนัก” เด็กหนุ่มเอ่ยบอกตอนคนนั้นจะลาไป นึกแล้วก็ตลกที่พูดจาทำนองห่วงใยผู้ชายด้วยกันออกไป
“อืมกูไปล่ะ มึงก็กลับบ้านดีๆ ล่ะ” ฝ่ายนั้นรับคำหนำซ้ำยังเอ่ยกำชับให้กลับบ้านดีๆ ด้วยความปากไวจึงตอบกลับไปว่า
“ครับที่รัก”
อีกคนได้พาร่างหายไปจนลับตา
“ครับที่รัก...กูพูดไปได้ไงเนี่ยเกิดมันคิดจริงจังขึ้นมากูไม่ซวยเหรอวะนั่น” แชมป์เอ่ยออกมาผ่อนลมหายใจหน่อยๆ ก่อนเดินหายไปจากที่ตรงนั้นบ้าง
เช้าวันใหม่แชมป์โทรศัพท์กลับไปง้อหญิงคนรักเช่นเคยแต่แล้วก็ไม่เป็นผลสำเร็จเมื่อฝ่ายนั้นไม่ยอมคืนดี เด็กหนุ่มนั่งเซ็งอยู่ในห้องใกล้เที่ยงจึงลงจัดการหาอะไรกินรองท้อง พลางคิดว่าวันสองวันนี้จะเตร็ดเตร่ที่ไหนเพราะว่าไม่มีเรียน สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้นเห็นเบอร์แปลกๆ จึงกดรับ
“ฮัลโหล” มีเสียงดังทักทายมาก่อนจึงตอบรับแล้วถามกลับไป
“ครับ ใครครับ”
“กูเต็นเอง” ฝ่ายนั้นแนะนำตัว
“เต็นไหนวะ” ถามกลับเพราะนึกไม่ออก
“ก็เมื่อวานที่ตู้โทรศัพท์” คนนั้นรื้อฟื้นความจำให้จึงถึงบางอ้อ ด้วยอารมณ์เบื่อๆ จึงได้สนทนากับเจ้าตัวเป็นนานสองนานจนได้รู้ว่าเจ้าตัวก็เบื่อเหมือนกันจึงเอ่ยปากถาม
 “พรุ่งนี้ว่างป่ะวะ”
“ทำไม”
“ดูหนังกัน”
“ห๊า”
“กูบอกว่าดูหนังกัน ชัดมั้ย”
“ชัดแต่กูงง”
“งงเชี่ยอะไร กูเบื่อกูเครียด ก็อยากผ่อนคลายบ้าง”
“แล้วเพื่อนมึงล่ะ”
“ก็กูจะดูกับมึง”
“ไม่กลัวกูปล้ำคาโรงหนังเหรอ”
“มึงอยากโดนต่อยก็เอา”
“จะดูเรื่องไร”
“ไม่รู้ไปถึงก็หาๆ เอาที่มีรอบฉายน่ะแหละ”
“ที่ไหน”
“มึงสะดวกที่ไหนล่ะ”
“ก็แถวบ้านกูดิ”
“เมเจอร์รัชฯ น่ะนะ”
“เออ”
“เสียใจกูขี้เกียจไป”
“แล้วถามกูหาป๊ามึงเรอะ”
“ถามไปงั้นแหละ มาแถวบ้านกูดิ”
“แถวนั้นมีที่ไหนให้ดูกันดานขนาดนั้น”
“ไอ้ห่ามึงว่าบ้านกูนอกเมืองขนาดนั้นเลยเหรอ”
“อ้าวแล้วมึงบอกได้มั้ยล่ะว่าตรงนั้นที่ไหนมันน่าดู”
“เออๆ เอางี้ไปแถวสยามล่ะกันง่ายดี”
“ง่ายไงวะ มึงจะไปไง”
“ออกจากกะลาบ้างนะมึง รถไฟฟ้าถึงบ้านกูแล้วเชี่ย”
“เออ กูลืมไป เออๆ สยามก็สยาม”
“สรุปคือมึงว่าง”
“อืม”
“ใจง่ายชิปเป๋ง”
“อ้าวไอ้นี่กูไม่ไปก็ได้นะเออ”
“กูล้อเล่น ทำเป็นงอนไปได้”
“งอนทำไมมึงไม่ใช่แฟน”
“อยากให้กูเป็นป่ะล่ะ”
“รอดูพฤติกรรมก่อน”
“เชิญตามสบาย ตกลงพรุ่งนี้เที่ยงนะ ไหวป่าว”
“คงไหว”
“เอองั้นแค่นี้นะ พรุ่งนี้เจอกัน”
“อืม หวัดดี”
“หวัดดีว่ะ”
การสนทนาจบไปแค่นั้น แชมป์ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเอ่ยปากชวนคนที่ตนเพิ่งรู้จัก เพราะปกติไม่เคยคิดเที่ยว หรือผ่อนคลายในลักษณะนี้กับใครอื่นนอกจากคนรัก หรือเพื่อนสนิท แต่ช่างเถอะ คิดอะไรมากไปก็เท่านั้น ถือซะว่าฝ่ายนั้นเป็นเพื่อนใหม่อีกคนก็แล้วกัน แม้มันจะเป็นเกย์ก็เถอะ

*************************

แชมป์ส่งข้อความให้เพื่อนใหม่ในตอนใกล้สายของวันรุ่งขึ้นเพียงสั้นๆ ว่า 12.00@MBK  เด็กหนุ่มโยนโทรศัพท์ไว้ยังที่นอนตามเดิม หันไปสนใจเกมส์ในเครื่องเคอมพิวเตอร์ที่เล่นค้างไว้ ไม่ได้คิดใส่ใจการนัดครั้งนี้มากนักกระทั่งเผลอลืม มารู้ตัวอีกทีตอนที่ได้รับโทรศัพท์จากคนที่ตนนัดซึ่งโทรมาตามตัวในตอนใกล้เที่ยง
“ตื่นเต้นขนาดต้องโทรมาตามกูก่อนเที่ยงเลยหรือไงวะ” เด็กหนุ่มบ่นนิดๆ แล้วหันไปสนใจเกมส์ที่เล่นค้างอยู่ สักพักจึงลุกไปอาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าง่ายๆ เพราะไม่ได้กะสร้างความประทับใจอะไรให้คนที่ตนนัด ก็นั่นมันเกย์นี่นาจะแต่งหล่อไปล่อมันทำไม ใส่แค่ไปก็เชื่อว่ามันคงหลงแล้วล่ะ
เด็กหนุ่มไปถึงที่นัดหมายในตอนเลยเที่ยงไปหน่อย มองดูการแต่งกายของคนที่ตนนัดซึ่งดูพิถีพิถันกว่าตนมากนัก ด้วยใบหน้าเกลี้ยงเกลากับผมเผ้าที่เข้าทรงมาอย่างพอดี บนร่างกายสวมเสื้อเชิ้ตพอดีตัวสีน้ำตาลพับแขน กับกางยีนส์ทรงเท่สีเข้มก่อนจะจบลงด้วยรองเท้าผ้าใบคู่สวย โดยที่มือได้ถือแจ็คเก็ตตัวหนึ่งมาด้วย องค์ประกอบโดยรวมมันส่งให้เจ้าตัวดูดีได้อย่างไม่คิดปฏิเสธ แต่ก็นะยังไงก็ผู้ชายเหมือนกันต่อให้ร่างนั้นดูดีแค่ไหนเขาก็คงไม่สามารถคิดอะไรด้วยได้
“รอนานป่ะวะ” เด็กหนุ่มถามขึ้นตอนที่เห็นฝ่ายนั้นมองสำรวจตัวเองเช่นกัน
“คิดว่าสายป่ะล่ะ” ฝ่ายนั้นตอบออกมากวนๆ จึงเอ่ยสวนกลับ
“ปากดีนะมึง”
“อ้าว ก็มันจริงป่ะล่ะ”
“เออ กูขอโทษ”
“ไอ้ห่ากูล้อเล่น ทำจริงจังไปได้”
“จะไปรู้เหรอ แคร์นะโว้ย”
แชมป์กะพูดออกไปอย่างขำๆ แต่อีกคนคล้ายจะอึ้งขึ้นมาซะอย่างนั้น ดีที่เจ้าตัวทำเป็นเรื่องตลกไปจึงได้เบาใจว่าไม่ได้เอ่ยสร้างความหวังให้คิดถลำกับตนไปไกล
“เมาอะไรมาอีกล่ะคราวนี้”
“เมารักมั้ง ไปเหอะดูรอบหนังกัน” เมื่อเห็นคนนั้นเอ่ยติดตลกจึงเอ่ยแบบตลกๆ ตามก่อนจะเดินไปดูรอบฉายที่ติดไว้ตรงหน้าช่องจำหน่ายตั๋ว
“ดูเรื่องอะไรดีอ่ะ” เด็กหนุ่มหันมาถามความเห็นเมื่ออีกคนเดินตามมาถึงตัว
“มึงชวนมึงก็เลือกเองละกันกูไงก็ได้” เจ้าตัวตอบออกมา
“ได้ไงล่ะ เอาที่มึงอยากดูดิ” แชมป์ตอบออกไปเพราะไม่อยากเลือกหนังให้ ไม่ใช่คนพิเศษจะให้มาเลือกหนังให้ดูมันใช่เรื่องซะที่ไหน
“ทรานฟอร์เมอร์” ฝ่ายนั้นเอ่ยบอกออกมา แชมป์ไม่แย้งเพราะไม่อยากยืนอยู่เป็นเป้าสายตาใครนานๆ ก็ยังรู้สึกอายๆ บ้างที่มายืนเลือกหนังกับผู้ชายด้วยกันแบบนี้ จริงอยู่ที่คนอื่นอาจจะคิดว่าแค่เพื่อนกันแต่ใจเขามันรู้นี่นาว่าไอ้คนที่ยืนข้างกายนี่เป็นเกย์เลยแอบอายอยู่ลึกๆ
“เร็วสุดรอบบ่ายโมง มึงรีบไปไหนหรือเปล่า” เด็กหนุ่มรีบดูรอบหนังแล้วบอก
“ทำไม” คนนั้นถาม
“ถ้ามึงรีบจะดูรอบนี้เลย ถ้าไม่รีบก็เลื่อนไปบ่ายโมงครึ่ง” ตอบเหมือนเอาใจแต่จริงๆ แล้วมีจุดประสงค์
“ก็ได้ ว่าแต่เลื่อนทำไมวะ”
“กูจะเล่นเกมส์” เด็กหนุ่มยิ้มหน่อยๆ เมื่อคิดถึงความสนุกในการเล่นเกมส์โปรดขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่ช่องจำหน่ายตั๋วจัดการธุระเรื่องจองที่นั่งเสร็จสรรพ เดินมาชวนคนที่ยืนรออยู่ไปที่ตู้เกมส์หยอดเล่น ซึ่งอยู่ในมุมลึกพอที่จะบังสายตาใครๆ ได้
“อ่ะค่าตั๋ว” ฝ่ายนั้นยื่นเงินให้
“50 บาทพอ เดี๋ยวกูจะเอาไปแลกเหรียญเล่นเกมส์” เต็นหยิบเงินไปแค่ส่วนที่บอกก่อนจะวิ่งหายไปในทางบริการแลกเหรียญ

*******************************

“เฮ้ย ช่วยกูเล่นบ้างดิวะ นั่งดูอยู่ได้” แชมป์ต่อว่าคนที่นั่งชิดอยู่กับตนขณะเล่นเกมส์จับผิดภาพ
“ก็บอกแล้วไงว่ากูเล่นไม่เก่ง” ฝ่ายนั้นออกตัว
“นี่มันเกมส์ง่ายสุดแล้วนะมึง”
“แต่กูไม่ค่อยได้เล่น”
“แล้วปกติเล่นเกมส์ไร”
“ไม่เล่นเลย”
“กรรม”
“เออน่ะ มึงก็เล่นๆ ไปเถอะหนังจะฉายแล้ว”
“อืมอีกเกมส์ละกัน”
“เอาเหอะเดี๋ยวกูไปซื้อน้ำรอ”
เต็นแยกตัวไปยังเคาน์เตอร์ขายขนมและเครื่องดื่ม แชมป์มองตามส่ายหน้าอย่างนึกเบื่อหน่าย ตอนแรกๆ ก็รู้สึกว่าคนๆ นั้นเป็นเด็กผู้ชายคล้ายๆ กับตน เพราะพูดจาได้ถูกคอหลายเรื่อง แต่ทำไมพออยู่ใกล้ๆ แล้วนิสัยคล้ายๆ ผู้หญิงจึงแผ่ออกมาให้รู้สึกได้นะ ดูเอาเถอะเกมส์ก็เล่นไม่เป็น
“เฮ้ย มัวแต่มองห่าเอ้ย เกมส์โอเว่อร์ซะงั้น” เด็กหนุ่มตบตู้เกมส์อย่างไม่สบอารมณ์ตอนหันกลับมาจะเล่นต่อ แต่กลายเป็นว่าหมดเวลาเล่น นั่งแช่อยู่สักพักจึงเดินตามไปหาคนที่กำลังยืนซื้อน้ำอยู่
“กินไรปะ” คนนั้นหันมาถาม
“เอาชุดนั้นดิถูกดี” แชมป์แนะนำชุดที่ตัวเองซื้อประจำเวลาไปดูหนังกับแฟนที่เพิ่งเลิกรากัน จำได้ว่าชุดนั้นมีไส้กรอกที่ตนชอบกินแบบไม่ใส่ซอส
“ไม่ใส่ซอสเหรอวะ” คนข้างกายเอ่ยถามในตอนที่เด็กหนุ่มกินไส้กรอกเปล่าๆ จึงตอบกลับไปว่าไม่กินเผ็ด ฝ่ายนั้นพยักหน้าคล้ายเข้าใจแล้วเดินนำไปยังโรงหนังจึงทักขึ้น
 “เดินนำหน้ากูดุ่มๆ รู้เหรอว่านั่งไหน”
 “แถวไหนวะ” คนนั้นหันมาถาม จึงตอบไปแล้วเดินไปยังที่นั่ง เห็นคนที่มาด้วยยืนคิดอะไรอยู่จึงทักขึ้นอย่างนึกรำคาญ
“อ้าวจะยืนรออะไรครับพี่นั่งได้แล้ว”
************************************
“หนาวว่ะ” แชมป์เอ่ยขึ้นเบาๆ ตอนหนังเริ่มฉายไปได้สักพักเพราะเป็นคนแพ้อากาศเย็น นึกถึงตอนที่ได้นั่งดูหนังกับคนรักที่ได้กุมมือกับคนนั้นทุกทีที่เอ่ยแบบนี้ขึ้นมา ด้วยอารมณ์เหงาและความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านให้ได้สัมผัส จึงหันไปมองคนข้างกายที่หันมามองตนก่อนแล้ว เด็กหนุ่มยิ้มขึ้นนิดๆ อย่างที่เคยยิ้มให้กับคนรักยามต้องการไออุ่น ข้างในนี้ค่อนข้างสลัวประกอบกับที่นั่งอยู่ไม่ได้ชิดกับใครคนอื่นจึงเลื่อนมือไปกุมมือฝ่ายนั้นเอาไว้
“เฮ้ย ทำไรวะ” เจ้าตัวร้องถาม
“ก็บอกว่าหนาวไง ขอจับหน่อย” แชมป์ตอบหน้าเฉยสักพักฝ่ายนั้นได้ดึงเสื้อแจ็คเก็ตที่ถือติดมือมาด้วยปกปิดมือที่กำลังถูกกุมไว้อยู่ ไอ้นี่มันแคร์สายตาคนอื่นเหมือนกันแฮะ ใช้ได้นี่หว่า เด็กหหนุ่มแอบคิด เอ่ยแซวเมื่ออคติก่อนหน้านั้นเริ่มจางๆ ลง
“อายเหรอวะ”
คนนั้นไม่ตอบอะไรนอกจากหันไปสนใจเรื่องราวบนจอภาพยนต์ จึงแกล้งออกแรงบีบกระชับมือหวังยั่วเล่นๆ ทำขนาดนี้ดูหนังรู้เรื่องก็ให้รู้กันไปสิ เออนะ ได้แกล้งเกย์เล่นนี่มันก็สนุกดีเหมือนกัน

************************************
 “ไงหนุกป่ะ” แชมป์เอ่ยถามคนข้างกายหลังเดินออกมาจากโรงหนังแล้ว
“ก็ดี”
“แต่อาการมึงเหมือนไม่หนุกเลยว่ะ” เด็กหนุ่มแกล้งว่า รู้อยู่แล้วล่ะน่าว่าคงมัวแต่คิดดีใจที่ตนได้กุมมือดูหนังตลอดทั้งเรื่อง นึกแล้วก็ตลกนี่ถ้าอากาศไม่หนาวและบรรยากาศไม่มืดเขาก็กล้าที่จะทำอย่างนั้นหรอก แล้วที่ตลกยิ่งกว่าคือคนที่ตนจับมีท่าทีตกใจในทีแรกแต่กลับปล่อยให้ตนจับซะหนังฉายจบ เฮ้อ นายนี่คงหลงเสน่ห์เขาแล้วมั้ง
 “แล้วนี่จะกลับเลยป่ะ” เด็กหนุ่มเอ่ยถามขึ้น เมื่อเดินมาได้สักพัก
“คงต้องกลับเลย” คนนั้นตอบ
“กลับไงอ่ะ”
“รถไฟฟ้าไปลงหมอชิต”
“อืมงั้นไปด้วยกันดิ กูก็กลับรถไฟฟ้าเหมือนกัน”
**********************************
“ปกติดูหนังบ่อยป่ะวะ” แชมป์เอ่ยถามขณะที่กำลังเดินคู่ไปกับคนที่ตนนึกตลกท่าทีในโรงหนัง รวมถึงตอนนี้ทีกลายเป็นคนพูดน้อยขึ้นมาซะงั้น
“ก็บ่อย”
“เหรอ แล้วดูกะใครอ่ะ”
“กับแฟน”
แชมป์ชะงักหน่อยๆ เมื่อได้ยินคำตอบนั่น นายนี่มีแฟนแล้วงั้นเหรอ แล้วไหงถึงได้แสดงท่าทีคิดอะไรกับตนแบบนี้ล่ะ นี่ที่เขาเคยได้ยินว่ารักแท้ไม่มีในหมู่เกย์มันจะเป็นเรื่องจริงเหรอนี่ อย่างนี้ต้องพิสูจน์
“เฮ้ย มึงมีแฟนแล้วเหรอ”
“อืม”
“มิน่าล่ะเห็นใส่แหวนที่นิ้วแฟนให้อ่ะดิ”
“อืม”
“อิจฉาจริงว่ะ คบกันนานยังวะ”
“4 ปี”
“อืมก็นนานพอดู”
“แต่ไม่รู้จะนานไปกว่านี้หรอเปล่า”
“ทำไมวะ ทะเลาะกันเหรอ”
“ก็ไม่เชิง”
“กรรม”
“ทำไมวะ”
“เปล่า ก็กูเข้าใจอารมณ์ที่ต้องทะเลาะกับแฟน”
“แล้วตกลงมึงเลิกกับแฟนเลยเหรอ”
“อืม ก็ง้อแล้วไม่สำเร็จนี่หว่า”
“คบกันนานป่ะ”
“3 เดือน”
“3 เดือน!”
“เออ ทำไมวะ”
“เปล่า”
“มึงอย่ามาเปล่า กูรู้ว่ามันน้อยแต่คนเราจะรักกันเวลามันไม่เกี่ยวหรอก”
“แล้วนี่ผ่านมากี่คนแล้วล่ะ”
“2 คน”
“โชกโชนเลยสิ”
“โชกโชนไงวะ ผ่านมา 2 แต่ก็ยังซิงนะโว้ย ไม่เหมือนมึงหรอก ท่าทางจะเยินหมดแล้ว”
“ปากหมาอีกแล้วนะมึง”
“55 กูพูดจริงอ่ะดิ”
“จริงกะผีอ่ะดิ เลิกพูดเรื่องนี้เหอะ”
“อายอ่ะดี๊ 555”
“มึงอย่ามาล้อกูเชี่ย”
“เออรีบด่ากูเข้าไป เดี๋ยวจะไม่มีโอกาส”
“หมายความว่าไง”
“เออน่ะเดี๋ยวมึงได้รู้ ถึงสถานีแล้ว มึงต้องไปหมอชิตใช่ป่ะ”
“อืม ต้องขึ้นข้างบน”
“เอองั้นแยกกันตรงนี้ละกัน มีไรโทรมา”
“อืม กลับบ้านดีๆ ล่ะ”
“ครับที่รัก” ประโยคที่เคยพูดดังออกไปอีกครั้งตอนที่คนนั้นจะแยกตัวไป แชมป์มองตามร่างนั้นจนเจ้าตัวลับสายตาไป เด็กหนุ่มนึกคิดถึงทฤษฏีที่เคยได้ยินว่ารักแท้ไม่มีในหมู่เกย์อีกครั้งจึงนึกอยากจะทดสอบว่ามันจะจริงแค่ไหนกัน ระหว่างนี้กำลังนึกเซ็งเรื่องความรักที่พังลง ลดตัวลงมาเพื่อพิสูจน์ทฤษฎีนี้มันก็น่าจะฆ่าเวลาเบื่อๆ ไปได้ล่ะน่า แน่นอนที่สุดว่าการพิสูจน์ทฤษฎีครั้งนี้ เกย์ที่ชื่อเต็นคือหนูทดลอง!

โปรดติดตามตอนต่อไป

อย่าเพิ่งงงกันนะครับ ว่าทำไมตอนนี้คล้ายๆ ตอนแรกๆ เข้าใจถูกแล้วครับ เนื้อเรื่องเดียวกัน แต่คราวนี้เป็นความรักในนิยามที่ 2 นั่นก็คือความรู้สึกของแชมป์ทั้งหมดที่คิดกับเต็น ที่ผ่านมาทั้งหมด 13 ตอน ผมพาทุกคนสัมผัสกับมุมมองความรักของเต็นไปเรียบร้อยแล้ว คราวนี้ลองมาสัมผัสมุมมองความรักของแชมป์ในนิยามที่ 2 ของเรื่องราวความรักเรื่องนี้กันครับ

ขอบคุณครับ
Boy

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
อ่านในส่วนของแชมป์แล้วบอกได้คำเดียวว่า แชมป์เหี้ยมาก  :beat: :beat: :beat: :beat: :beat: :beat:



เท่าที่อ่านดูเห็นอยู่ประโยคสองประโยคที่พูดกลายๆว่าไมไ่ด้จริงจังอะไรด้วยอยู่นะ ถ้าอ่านในส่วนของเต็นตอนแรกจะไมไ่ด้คิดอะไรเลยเหมือนคำพุดโต้ตอบทั่วไป แต่พอมารู้ความคิดหลังคำพูดของแชมป์แล้วแบบว่าเจ็บแทนอ่ะ ถ้าเต็นรู้ทั้งหมดคงเสียใจแย่


ว่าแต่จะมีต่ออีกไหมคะหมายถึง ถ้าจบส่วนของแชมป์หนะค่ะ เพราะดูว่าในนิยายของเต็นเอ็งเท่าที่ตามอ่านมาก็ยังไม่กระจ่างเท่าไหร่ หรือว่าสมองเราคิดและประมวลผลได้เท่านี้ อิอิ



+1 สำหรับส่วนของแชมป์และทำให้ได้คิดตามและนำมาประยุคย์ใช้กับชีวิตประจำวัน เชื่อว่าเรื่องนี้จะสามารถสอนให้หลายๆคนไม่หลงระเริงไปกับคำพูดที่สวยหรู ได้อย่างแน่นอน อย่างน้อยๆก็ตัวเองนี่หละพอมาอ่านแล้วต่อไปคงต้องใสใจรายละเอียดของคนอื่นๆมากกว่า คำพูด นิสัยภายนอกหรือรูปร่างหน้าตาเสียแล้ว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-01-2011 00:31:48 โดย samsoon@doll »

ออฟไลน์ Na_RimKLonG

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 640
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
แชมป์ เหี้ย มากค่ะลูก!!

ออฟไลน์ primmi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 242
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
จริงๆคำพูดของแชมป์ก็พอดูออกแหละว่าแค่หยอก
แถมการกระทำหลายอย่างก็ดูไม่จริงใจสุดๆ
เต็นก็น๊าาาาา มาหลงอะไรกับแค่คำพูดของคนที่เพิ่งเจอไม่กี่วัน
คิดมาตั้งแต่อ่านพาทเต็นแล้ว เอาเหอะ สักวันแชมป์คงได้รับผลกรรมหล่ะ
แต่จริงๆเราว่าเต็นก็คงไม่ได้รักแชมป์จริงหรอกมั่ง เหมือนแชมป์แค่มาถูกจังหวะถูกเวลามากกว่า

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2866
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
 :serius2:

แชมป์

แกไปตายซะไป

ถ้าแกเป็นอย่างนี้จริงๆ
แล้วแกมาให้ความหวังเต็นทำไม
แกมันเลว แกมันชั่ว
แกมันไม่ใช่มนุษย์
ไอ้เหนือมนุษย์ (แต่ไม่ใช่พี่เหมันต์ของหนูนะ)
ไอ้...โว๊ย ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่ามันแล้ว
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-01-2011 21:09:24 โดย padigree »

ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +186/-3

วั้ย นายช้ำ เธอไม่ต้องมาแอ๊บเลยนะ.......
ก่อนจะทำอะไร แหงนมองชื่อเรื่องซะก่อน
‘Love Story Ten & Champ รักในสองนิยาม’ นะยะ ไม่ใช่
Ten & Nop หรือ Ten & Ice
อย่าซ่ามาก เดี๋ยวโดนคุณหนูบอยสั่งดอง ฮึ

ขอบคุณนะคะ คุณ Bboyseries


CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






OhJa

  • บุคคลทั่วไป
 :เฮ้อ:
ในมุมของแชมป์นี่มัน  :angry2:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8647
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
ไอ้เชรี่ย

ออฟไลน์ sukie_moo

  • ปัจจุบัน คือ อดีตของอนาคต
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3488
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +457/-14
ตูว่าแล้ว ตะหงิดๆตั้งแต่แรกๆ  ซื้อหวยทำไมไม่ถูกยังงี้บ้างว่ะเนี่ย

แชมป์เลวที่สุด

เรียกข้าว่าอิแรด

  • บุคคลทั่วไป
ไอ้แชมป์ ไอ้เลว ไอ้หน้าปลาหมอสี ไอ้หน้ากระสือ ไอ้หน้าปลาจวก  :beat: :beat: :beat:

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
 :angry2:

เห้แชมป์

 :beat: :beat: :beat: :beat: :beat: :beat:

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5861
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-26
เอ่อ!!!!
ใช่ love story แน่เหรอ :serius2:
"ชีวิตบัดซบ" ดีกว่ามั้ย

ออฟไลน์ ❝CHŌN❞

  • เหงา เหงา :(
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1956
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-3
ไอ้แชมป์ เลวโคตรๆ

อย่าอยู่เลย รกโลก  :z6: :z6:

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6006
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +842/-16

 :m15:

พรานล่าเนื้อ มองเห็นเหยื่อ เชื่อจับมั่น
เก้ง-สมัน ล่อติดกับ ลับมีดใส
รอให้เหยื่อ เมื่อหมดแรง แผ่วลงไป
เชือดให้ตรง ลงที่ใจ ในมีดเดียว
     ----: แชมป์

สมันน้อย อ่อนด้อย ค่อยปล่อยลม
ชีวิตจม ซมลงดิ่ง ละทิ้งเสียว
รอหน่อยนะ อีกประเดี๋ยว อึดใจเดียว
รักลดเลี้ยว รักเดี๋ยวเดียว ก็จบลง
   ----: เต็น


 :o12:

มัน..เศร้า..มากกกกกกกก


 :sad11:คุณบอย ขอบคุณครับ

ป้อล่อ....นิยามนี้ โดนกลางใจ กาซิกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ askmes

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 183
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
หืมม เหี้ยน่ะนั่นนิสัย -*-

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
พอเริ่มตอนของแชมป์เนี่ย ทุกรีพลาย หุ หุ หุ
แกแหลกละเอียดเป็นผุยผงแล้วใช่ปะแชมป์
สงสัยไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดแน่เลยแก

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






member

  • บุคคลทั่วไป
แชมป์เห้มากกกก

ชอบเรื่องนี้อ่ะ ชอบมากกกกกกกกกกกกก

ขอบคุณคุณบอยมากกกกกกกกก แต่งได้เริ่ดจริง

stupidchild

  • บุคคลทั่วไป
เลวมาก!!!!!!!!!!!

ออฟไลน์ NONSENSE

  • เพ้อฝัน ไปวันวัน
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 645
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-2
แชมป์ เหี้ยย อ่ะ

 :beat: :beat: :beat: ------>แชมป์

Bboyseries

  • บุคคลทั่วไป
Love Story Ten & Champ
รักในสองนิยาม
ตอนที่ 15 นิยามที่ 2 Part Champ
บนรถไฟฟ้า แชมป์เลือกที่จะยืนชิดริมประตูเข้า ออก สายตาเด็กหนุ่มสังเกตมองลักษณะชายที่คิดว่าน่าจะเป็นเกย์ เด็กหนุ่มเลือกที่จะมองคนที่มาเป็นคู่ๆ จับพฤติกรรมการแสดงออกต่อกันและกันเพื่อหวังศึกษาสำหรับนำไปปั่นหัวคนที่เดินจากตนไปเมื่อครู่
รถไฟฟ้าส่งถึงที่หมาย หลายต่อหลายพฤติกรรมของหมู่ชายรักชายที่สังเกตเห็นทำให้เด็กหนุ่มเกิดอยากแกล้งคนบางคนเล่นขึ้นมาเลยจัดการโทรศัพท์ไปหาเจ้าตัว
 “ว่าไงวะ” ประโยคแรกทักมาให้ได้ยิน แอบเบ้ปากหน่อยๆ เพราะคิดว่าเจ้าของเสียงแกล้งแอ็บเสียงเข้ม
“ถึงไหนแล้ววะ” เด็กหนุ่มถามออกไป
“จตุจักร”
“เร็วดีเหมือนกันเนาะ”
“อืม แล้วมึงอ่ะ”
“อยู่แถวบ้านแล้ว ก็เลยโทรหามึงเนี่ย”
“โทรมามีไร”
“ไม่มีไร แค่อยากโทรหาไม่ได้หรือไง”
“นี่ถ้ามึงเป็นเกย์ กูว่ามึงกำลังจีบกูอยู่นะไอ้แชมป์”
“อ้าว เพิ่งรู้เหรอครับคุณเต็น ว่าผมกำลังจีบคุณอยู่”
“เชี่ย มึงอย่าล้อเล่นกะกูตอนนี้นะ ยิ่งกำลังเบื่อๆ อยู่”
“รีบเบื่อขึ้นมาเชียวนะมึง อยากได้กูเป็นแฟนล่ะซี้”
“Kเหอะ”
“ปากมึงนี่แม่งไวสุดยอดเลยไอ้เชี่ย พูดจาเพราะๆ กะกูหน่อยไม่ได้หรือไงวะ”
“กูก็เป็นของกูแบบนี้ มึงจะคบก็คบ หรือไม่คบกูก็ไม่ว่า”
“จริงดิ กับแฟนมึง มึงก็พูดงี้เหรอ”
ฝ่ายนั้นนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะบอกออกมา
“เฮ้ย กูต้องต่อรถเมล์กลับหอว่ะ แค่นี้นะโว้ย
 “เฮ้ย ทำไมรีบวางขนาดนั้นวะ” แชมป์รีบเอ่ยท้วงเพราะรู้สึกเสียหน้า คนที่ควรจะวางสายต้องเป็นผู้ชายอย่างเขา ไม่ใช่เกย์อย่างนายนั่น
“บอกแล้วไงว่ากูต้องขึ้นรถเมล์” คนนั้นตอบกลับมาจึงว่ากลับไปในเชิงตัดพ้อคล้ายคนน้อยใจ จนสามารถยื้อคนจะวางสายไว้ได้ เด็กหนุ่มกระหยิ่มยิ้มที่ชายแท้ๆ อย่างตนกลับมาคุมเกมเหนือเกย์ใจง่ายได้อีกครั้ง การสนทนาต่อจากนั้นจึงพูดจาออดอ้อนหยอดคำหวานไปตามประสาคนนึกสนุก นึกฉุนหน่อยๆ ที่คนที่ตนหยอดคำหวานด้วยได้ยกคนรักขึ้นมาข่มว่ามีดีกว่าตน ยอมได้ที่ไหนกับการโดนเกย์ดูถูก อีโก้นั่นเป็นเหตุให้ต้องลงทุนตามไปเล่นละครตบตาแสดงความจริงใจเพื่อปั่นหัวคนอวดแฟนให้วุ่นวายใจเล่นๆ ราดหน้าข้างทาง 2 ถุงจึงกลายเป็นเครื่องมือในการเล่นเกมส์ ทำขนาดนี้ถ้าไอ้เกย์นั่นไม่หวั่นไหวกับตนกว่าเดิมก็ให้มันรู้ไป
 
*********************************************************************************************

ประตูห้องถูกเปิดออกหลังเคาะไปได้สักพัก แชมป์มองหน้าเจ้าของห้องที่คล้ายจะยืนอึ้ง จึงเอ่ยทักเรียกสติเจ้าตัว
“เปิดช้านะมึง ชักว่าวอยู่หรือไง”
“นี่มึงมาจริงๆ เหรอ” คนนั้นเอ่ยถามกลับจึงเอ่ยตอบรับก่อนจะเดินเข้าห้องไปเมื่อเจ้าของห้องหลีกทางให้
 “ห้องน่าอยู่ดีนี่ อยู่คนเดียวเหรอ” เอ่ยทักออกไปตามความรู้สึก พูดคุยต่อนิดหน่อยจึงเริ่มแผนการมัดใจ โดยการยื่นราดหน้าที่แตรียมมาให้ โกหกออกไปว่าแม่ตัวเองเป็นคนทำตอนที่นั่งทานด้วยกัน นึกตลกที่คนฟังเชื่อ ให้ตายเหอะ เกย์นี่มันโง่กันทุกคนหรือเปล่าวะ เด็กหนุ่มแอบคิด

*********************************************************************************************

บนดาดฟ้าของตึกในตอนมืดแล้ว แชมป์นั่งกอดเข่ามองทัศนียภาพแสงสีของเมืองหลวงในมุมกว้าง โดยที่ข้างกายมีอีกคนนั่งอยู่ด้วย
“มองแบบนี้กรุงเทพฯ แม่งสวยวะ” เด็กหนุ่มเอ่ยขึ้น
“อืม” คนข้างตัวตอบสั้นๆ จึงชวนคุยต่อจนได้รู้ว่าเจ้าตัวเป็นคนที่ไหน นึกอยากเอาชนะขึ้นมาอีกเมื่อรับรู้ว่าคนรักของฝ่ายนั้นเคยไปเหยียบพื้นดินที่บ้านเกิดมาแล้ว จึงเผลอหลุดปากว่าอยากจะไปบ้าง
“มาเป็นแฟนกูก่อน” คนนั้นเอ่ยต่อรองจึงท้ากลับ
“มึงก็ทำตัวให้โสดสิ”
“ก็นี่ไง โสดอยู่นี่ไงไม่เห็นเหรอ”
“ประชดตัวเองป่ะวะ”
“เปล๊า”
“เชี่ย ขึ้นเสียงแค่นี้กูก็รู้แล้ว”
“เฮ้อ ไม่รู้เขาจะเอายังไงกะกูว่ะ แม่งหายไปไม่ติดต่อเลย”
“คิดถึงเขามากเหรอ”
“แฟนทั้งคนนะมึง”
“ก็รู้ แต่เขาทำแบบนี้เขาคงมีคนใหม่แล้วมั้ง”
“มีก็บอกกูได้นี่หว่า ไม่เห็นต้องเงียบแบบนี้เลย”
“บอกแล้วมึงรับได้เหรอ”
“ถึงนาทีนั้นก็คงต้องดูกันอีกที”
“เอาเหอะ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็คิดว่ายังมีกูอีกคนละกัน”
“เชื่อมั้ยกูแอบคิดนะโว้ยว่านี่มันเรื่องจริงหรือกุกำลังฝันอยู่”
“เรื่องไร”
“เรื่องที่มาเจอมึงในตอนที่กำลังเบื่อๆ เซ็งๆ”
“แล้วมันเป็นฝันดีหรือฝันร้ายล่ะ”
“อืม ดีมั้ง”
“พูดดังๆ ก็ได้กูไม่ได้ยิน”
“ก็นั่นแหละพูดไปแล้ว”
“เวลามึงอายนี่แม่งน่ารักว่ะ ยังกะผู้หญิง”
“เชี่ย”
“อ้าวด่ากูทำไมเนี่ย”
“ไม่รู้ อยากด่าก็ด่า”
“อย่างนี้ก็มีด้วยแฮะ เขินที่กูชมล่ะสิ”
“กูจะเขินทำไมกูไม่ได้คิดอะไรกะมึง”
“จริงอ่ะ”
“จริง”
“งั้นกูกลับล่ะนะ”
“เชิญ”
“K ง้อกูหน่อยก็ไม่ได้”
“เฮ้ย แต่นี่มันก็จะสามทุ่มแล้วนะ กูว่ามึงกลับก็ดีนะบ้านมึงไม่ใช่ใกล้ๆ”
“อืม แล้วกูจะได้มาอีกมั้ย”
“ก็แล้วแต่มึงสิ”
“กูกลัวจะมาเจอมึงอยู่กับแฟนน่ะสิ”
“เขาคงไม่มาแล้วล่ะ”
“อืมไว้ถ้าจะมากูโทรบอกละกัน”
“ก็ได้ ว่าแต่ลงข้างล่างเหอะ ลมชักแรงแล้ว”
“ฉุดกูหน่อยดิ แม่งเหน็บกิน”
“กรรม” คนนั้นบ่น แต่ก็ลุกขึ้นยืนแล้วยื่นมือเพื่อไปฉุดตน พอมือสัมผัสมือ แชมป์นึกสนุกขึ้นมาอีกจึงแกล้งฉุดคนฉุดตนให้เจ้าตัวเซล้มลงหาตัว เมื่อเจ้าตัวจะล้มจึงแกล้งสวมกอดเอาไว้
“เฮ้ย อะไรวะ” คนนั้นร้องคล้ายตกใจแล้วว่าต่อ
“ไอ้เชี่ยแชมป์ มึงทำอะไรกูเนี่ย”
แชมป์แกล้งหัวเราะกลบเกลื่อนความรู้สึกสมเพช ห่าเอ้ย คิดว่าตัวเองเป็นผู้หญิงหรือไงวะ ดีดดิ้นซะ เด็กหนุ่มแอบคิดประโยคนี้ในใจแต่แต่แกล้งเอ่ยออกมาอย่างขำๆ เมื่อโดนถามว่าขำอะไร
 “ก็ขำมึงอ่ะดิ เชี่ยมึงคิดว่ามึงเป็นผู้หญิงหรือไง โดนกอดแค่นี้ดิ้นซะเว่อร์”
“แล้วมึงคิดว่าตึกนี้มันสูงขนาดไหนกันเชียว เกิดมีคนมองมาเห็นกูคิดว่ากูจะอายมั้ย มึงไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ทุกวันอย่างกูนี่” คนถามให้เหตุผลจึงยอมเอ่ยขอโทษ แต่ก็แอบสมเพชอยู่ลึกๆ ถึงอาการหวงตัวเกินเหตุของคนพูด
“ไหนบอกเหน็บกินไงวะ” คนนั้นเอ่ยถามตอนลุกยืนเองได้
 “กูแกล้งบอกไปงั้นแหละ ไม่คิดว่ามึงจะเชื่อ” เด็กหนุ่มตอบแบบแขวะนิดๆ แต่พอคิดได้ว่าเหยื่อจะรู้ตัวจึงเอ่ยเป็นเชิงหยอกเล่นเช่นเดิม ปิดท้ายด้วยการลองใจขอนอนค้างด้วยตอนจะลากลับ ในใจวาบไหวกลัวว่าเจ้าของห้องจะตกลงจริงๆ แต่แล้วก็โล่งอกเมื่อโดนปฏิเสธ
“ไว้วันหลังเถอะ เผื่อวันนี้เขาจะมา”
“แฟนมึงน่ะเหรอ”
“อืม”
“ก็ได้ สัญญาแล้วนะว่าวันหลังจะให้กูค้างด้วย”
“ก็ดูอีกทีละกัน”
“อืม งั้นกูกลับก่อนนะ ไว้ถึงบ้านจะโทรหา”
“เฮ้ย ถึงบ้านก็พักผ่อนเถอะ เหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะมึงน่ะ”
“ก็กูจะโทรมีไรป่ะล่ะ หรือมึงไม่อยากคุยกะกูแล้ว”
“มันไม่ใช่อย่างนั้น มึงนี่พาลเป็นเด็กๆ ไปได้ อยากโทรก็โทรอ่ะ พอใจหรือยัง”
“ก็แค่นี้แหละ ไปล่ะนะ”
“อืม” แชมป์เดินจากมาเมื่อเอ่ยจบ ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกที่เจ้าของห้องไม่บ้าจี้ให้ตนนอนค้างด้วยอย่างที่ขอ คิดแล้วก็ขนลุกหากว่าต้องได้นอนค้างคืนกับผู้ชายเบี่ยงเบนจริงๆ นึกโกรธตัวเองอยู่เหมือนกันที่ปากไวว่าครั้งหน้าจะต้องได้ค้าง จะลงทุนพูดทำไมขนาดนั้นก็ไม่รู้ แค่นี้ไอ้เกย์นั่นก็มีท่าทีอ่อนไหวให้แล้วอย่างเห็นได้ชัด นึกแล้วก็อยากรู้จังว่าถ้าคนรักมันมาหาวันนี้จริงๆ แล้วมันจะกล้าบอกมั้ยว่าได้พาผู้ชายเข้าห้อง คืนนี้ต้องติดตามผลซะหน่อยแล้ว

 ******************************************************************************

กลับถึงบ้านทำโน่นทำนี่เสร็จ ร อเวลาเหมาะๆ แชมป์จึงโทรศัพท์หวังติดตามผลวันนี้ว่าเหตุการณ์สั่นคลอนจะเกิดขึ้นกับคู่รักเกย์ที่ตนจับมาเป็นทฤษฎีทดลองคำกล่าวที่ว่ารักแท้ไม่มีในหมู่เกย์หรือไม่
“เพิ่งถึงบ้านเหรอ” เสียงเอ่ยทักเนือยๆ ตอนฝ่ายนั้นกดรับสายทำให้เด็กหนุ่มเดาเรื่องได้ว่าแผนการณ์สร้างความร้าวฉานคงสมใจแล้วแน่ๆ
“ถึงสักพักแล้ว ทำโน่นทำนี่เพิ่งเสร็จก็รีบโทรหามึงเนี่ย ทำ'ไรอยู่วะ” เด็กหนุ่มตอบกกลับพร้อมตั้งคำถาม ตกใจหน่อยๆ ที่ฝ่ายนั้นบอกกำลังซักผ้าเพราะเวลาตอนนี้ปาไปค่อนคืนแล้ว เอ่ยแซวไปจนได้รู้ว่าแท้ที่จริงผ้าที่ซักคือของแฟนเจ้าตัว อย่างนี้แสดงว่าสองคนเจอกันแล้วจริงๆ จึงเอ่ยแซวไปว่าเจ้าตัวเป็นนางทาสให้ท่านเจ้าคุณโขกสับ เห็นฝ่ายนั้นแสดงอารมณ์เครียดออกมาจึงแกล้งแสดงความเห็นใจชวนพูดคุยต่อจนได้รู้เรื่องราวว่าเกิดอะไรขึ้น ซึ่งพอได้รู้เท่านั้น ความรู้สึกสมเพชเพศเบี่ยงเบนถึงกลับเพิ่มเป็นเท่าทวี ก็ฝ่ายนั้นบอกเจอถุงยางอนามัยในกระเป๋าแฟนหนุ่ม ของสิ่งนี้มีพกไว้เพื่อทำกิจกรรมเดียวเท่านั้นแหละ แฟนไอ้เกย์นี่คงพกไว้ทำกิจกรรมอย่างว่ากับใครล่ะสิท่า ผีเน่ากับโลงผุจริงๆ ให้ตายสิ คนหนึ่งก็มั่วซะ อีกกคนก็หวั่นไหวง่ายๆ กับผู้ชายแปลกหน้า เออนะ เพิ่งรู้จริงๆ ว่าคนเป็นเกย์จิตใจในโลเลยิ่งกว่าไม้หลักปักเลนอีก เฮ้อ นึกแล้วเอือมระอา เอาวะ แกล้งพูดเอาใจให้มันรู้สึกว่าตัวเองมีค่าหน่อยดีกว่า เดี๋ยวเครียดหนักกระโดดตึกตายจะยุ่งซะเปล่าๆ คำนิยามของคนเพศนี้ที่เคยได้ยินก็มักจะรักแรง เกลียดแรง โกรธแรง ซะด้วยสิ ถือซะว่าช่วยเพื่อนมนุษย์คนหนึ่งให้อยากมีลมหายใจอยู่ต่อบนโลกใบนี้ก็แล้วกัน
“จะตีสองแล้วนะโว้ย ไม่ง่วงเหรอวะ” คนนั้นเอ่ยเตือนเวลาตอนคุยกันต่อได่สักระยะ จริงๆ ก็ง่วงแล้วเต็มทน แต่ก็แกล้งถามออกไป
“มึงง่วงแล้วเหรอ”
“ก็เรื่อยๆ”
“งั้นคุยถึงเช้าได้ป่ะ” แชมป์เอ่ยหยอดต่อ คำว่าเรื่อยๆ ที่ได้ยินมันแสดงออกชัดเจนว่าคนพูดคงยังไม่อยากจะวางสายแน่ๆ โธ่เอ้ย อยากคุยต่อแต่ทำเป็นเล่นตัว เพื่อ..?
“มึงจะบ้าเหรอ แค่นี้ค่าโทรกูก็ปาไปตั้งเท่าไหร่แล้วเนี่ย” ฝ่ายนั้นโวยกลับ อยากคุยต่อแต่เสือกงก สงเคราะห์ให้ก็ได้วะ
“เชี่ยกูลืม เอางี้วางก่อนเดี๋ยวกูโทรหา” เด็กหนุ่มแกล้งเอ่ยบอกอย่างร้อนรน
“ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวกูก็จะไปนอนแล้ว” โดนปฏิเสธกลับมาจึงนึกอยากเอาชนะอีกเช่นเคย คนที่ปฏิเสธการคุยต่อต้องเป็นผู้ชายอย่างเขาเท่านั้นไม่ใช่ผู้ชายเบี่ยงเบน
“เฮ้ย กูยังอยากคุยต่ออยู่ มึงจะรีบนอนไปไหน”
“พรุ่งนี้ก็มีเรียนนะมึง”
“กูก็มีเหมือนกันแหละ”
“งั้นก็ต่างคนต่างนอน”
 “ไม่เอากูจะคุย มึงวางสายพรุ่งนี้กูจะตามไปมหา' ลัยมึงจริงๆ ด้วย”
“เรื่องของมึงดิ ลำบากก็ตัวมึง ไม่ใช่กู”
“อ๋อ มึงกล้าพูดงี้กะกูเหรอ”
“มึงเป็นอะไรกะกูล่ะ ทำไมกูถึงจะไม่กล้าพูด”
“เออจำไว้ พูดอะไรไว้ขอให้จำไว้นะมึง”
“เสียงเหมือนซีเรียสเลยว่ะ”
“ก็เออดิ ก็ดูมึงพูดกะกูดิ ตกลงที่ผ่านมา มึงไม่รู้สึกอะไรกูเลยใช่มั้ยถึงได้พูดไม่ถนอมน้ำใจกูแบบนี้”
“อะไรของมึงเนี่ย มึงจะให้กูรู้สึกอะไร”
 “ก็รู้สึกอย่างที่กูรู้สึกกับมึงไง”
“มึงรู้สึกกับกูแบบไหนล่ะ”
“ไม่รู้ กูยังหานิยามมาเรียกมันไม่ถูก”
“นั่นไง ขนาดมึงยังไม่รู้ตัวเลยว่ารู้สึกกะกูแบบไหน แล้วเสือกจะให้กูรู้สึกแบบนั้นได้ไง”
“งั้นเดี๋ยวก็จะอธิบายให้ฟังแล้วมึงช่วยคิดนิยามให้กูทีว่าความรู้สึกแบบนี้เขาเรียกกันว่าอะไร”
“ว่ามา”
บทละครน้ำเน่าถูกเขียนขึ้นสดๆ ในตอนนั้น คำพูดหว่านเสน่ห์ และแกล้งแสดงความรู้สึกส่วนลึกว่ามีใจให้ถูกถ่ายทอดออกมาหวังเพียงต้องการยั่วเล่นให้คนฟังนึกเคลิ้มตาม แต่ก็ใช่จะง่ายนัก เพราะฝ่ายนั้นยังเอ่ยออกมาอย่างระวังตัวแจโดยไม่ยอมเผยความรู้สึกง่ายๆ แต่การเอาชนะยากๆ แบบนั้นมันก็ยิ่งเปรียบเป็นแรงขับให้เด็กหนุ่มเดินหน้าลุยหยอดคำหวานสารพัด สลับกับการตัดพ้อเชิงน้อยใจ จนที่สุดคนฟังก็ตกหลุมพรางเผยความรู้สึกออกมาว่าแท้จริงแล้วมีใจให้ตนอยู่เช่นกัน แต่ติดที่ว่ายังคบกับคนรักอยู่ เด็กหนุ่มได้ฟังแล้วแอบกระหยิ่มยิ้มที่แผนการการทดลองทฤษฎีคล้ายจะสำเร็จ ก่อนวางสายจึงใช้คำพูดในลักษณะที่ตนใช้พูดกับแฟนหญิงหวังมัดใจคนตกหลุมรักให้ดิ้นไม่หลุด
“พรุ่งนี้ตื่นเดี๋ยวแชมป์โทรหานะ”
“เฮ้ย มึงเรียกแทนตัวเองว่าไงนะ”
“ก็แชมป์ไง”
“อย่าบอกนะว่ามึงจะใช้คำนี้กะกู”
“ไม่เห็นแปลกกับแฟนเก่าแชมป์ก็เรียกแทนตัวเองแบบนี้ ว่าแต่นายเหอะ ต่อไปห้ามขึ้นกูมึงนะโว้ย”
“เอางั้นเลยเหรอวะ”
“ก็เออดิ ไหนลองเรียกแทนตัวเองว่าเต็นซิ”
“ไม่เอา”
“อย่าดื้อเต็น”
“ไม่ได้ดื้อแต่มันไม่คุ้น”
“ไม่คุ้นก็ต้องหัดขนาดแชมป์ยังพูดได้เลย”
“จะให้พูดว่าไงดีล่ะ”
“ก็บอกเต็นไปนอนแล้วนะครับ แค่เนี่ย”
“ขะครับ เต็นไปนอนก่อนละกัน”
“ต้องมีครับด้วย”
“เฮ้ย บังคับกันนี่หว่า”
“เปล่าบังคับแค่อยากให้แฟนตัวเองพูดเพราะๆ ผิดตรงไหน”
“ก็ขอเวลาบ้างดิ”
“ไม่ให้ ต้องฝึกเดี๋ยวนี้ เร็ว”
“ครับพี่แชมป์ครับ เต็นขอไปนอนก่อนนะครับ”
“ดีมาก งั้นก็หลับฝันดี เดี๋ยวพรุ่งนี้แชมป์โทรหา”
“ครับ”
“ชื่นใจจัง ฝันดีครับ พรุ่งนี้คุยกัน รักนะครับ”
เอ่ยออกไปแล้วขนลุก ทนๆ เอาเหอะไอ้แชมป์ พอไอ้เกย์นั่นแตกหักกับแฟนเมื่อไหร่เอ็งค่อยชิ่งหนี อีกไม่นานหรอก ดูท่ามันจะหลงเสน่ห์เอ็งขนาดนี้ เฮ้อ เกย์หนอเกย์ ต่อให้เล่นตัวแค่ไหนยังไงพวกนายก็แพ้ทางผู้ชายอยู่วันยังค่ำว่ะ

*************************************************************

แชมป์โทรศัพท์หาคนที่ตนหว่านเสน่ห์ไว้ให้จริงๆ ในสายวันต่อมา ที่ต้องรักษาสัญญาเพราะต้องการวาดแผนการณ์ให้เนียนสนิท
“ฮัลโหล” เอ่ยทักออกไปตอนฝ่ายนั้นกดรับสัญญาณ
“ครับ” ฝ่ายนั้นตอบกลับมาเป็นการเริ่มสนทนา
“ทำอะไรอยู่อ่ะ”
“กินข้าวอยู่”
“ที่ไหน”
“มหา’ลัย”
“เหรอ แล้วคุยได้ป่าว”
“ได้ มีไรล่ะ”
“ก็ตื่นมาแล้วคิดถึง”
“จริงอ่ะ”
“อ้าวแชมป์จะโกหกทำไมล่ะคร้าบที่รัก”
“ขี้อ้อนขนาดนี้ไม่น่าเชื่อว่าแฟนแชมป์จะทิ้งแชมป์ไป”
“คนเรามันชอบอะไรไม่เหมือนกันหรอก ว่าแต่เต็นชอบป่ะล่ะแฟนขี้อ้อนแบบนี้”
“ก็ดี”
“ชอบก็บอกว่าชอบสิครับ จะปากแข็งทำไมแชมป์ไม่ใช่คนอื่นคนไกลแล้วนะ”
“ครับชอบก็ได้ครับ”
“ก็แค่เนี่ย วันนี้เลิกเรียนกี่โมง”
“ก็บ่ายๆ อ่ะ”
“เจอกันป่าว”
“แล้วแชมป์ไม่มีเรียนเหรอ”
“หึ”
“มิน่าตื่นซะสายเชียว”
“ก็เมื่อคืนนอนไม่หลับมัวแต่คิดถึงคนบางคน”
“คิดถึงใคร”
“ก็พูดกับใครอยู่ล่ะ”
“ว่าคนอื่นปากแข็งตัวเองก็เหมือนกันแหละ”
“คิดถึงเต็นคร้าบ พอใจหรือยัง”
“ก็แค่เนี่ย แล้วเจอไงอ่ะ จะมาหาเต็นเหรอ”
“แล้วว่างป่ะล่ะ ต้องไปไหนกับแฟนป่าว”
“ไม่มั้ง เขายังไม่โทรมาเลยนี่”
“แล้วไม่โทรถามเขาล่ะ”
“ไม่แล้วล่ะ อยากโทรเขาคงโทรมาเอง”
“เฮ้ย เอาให้เคลียร์นะ แชมป์อยากให้เราคบกันด้วยความรู้สึกดีๆ”
“สรุปจะให้เต็นโทรถามเขาก่อนเหรอ”
“ถ้าได้มันก็ดี อย่างน้อยก็ให้เกียรติเขาหน่อย แชมป์มาทีหลัง ไงก็ได้”
“แต่เต็นไม่อยากโทรไปแล้ว”
“เพราะแชมป์หรือเปล่า”
“ก็มีส่วน เต็นมาคิดดูอีกที เต็นกับนพคงถึงจุดอิ่มตัวแล้วมั้ง”
“แชมป์ไม่ใช่มือที่สามแน่นะ”
“ขนาดนี้ยังคิดว่าไม่ใช่อีกเหรอ”
“เฮ้ย พูดงี้แชมป์คิดนะ”
“อ้าว ไหงพูดงี้ล่ะ ก็เมื่อคืนคะยั้นคะยอให้เต็นเผยความรู้สึกไม่ใช่เหรอ”
“รู้นะคิดอะไรอยู่ ไม่เอาแล้ว คุยกันเดี๋ยวจะพาลทะเลาะกันป่าวๆ ตกลงบ่ายนี้เจอกันละกัน”
“อืม ไปไหนดีล่ะ”
“กินข้าว ดูหนัง”
“ก็ดี”
“งั้นแชมป์ไม่กวนแล้ว กินข้าวต่อเหอะ ไว้บ่ายๆ จะโทรหา”
“ครับ”
“ครับ ตั้งใจเรียนด้วยล่ะ รักนะครับ”
แชมป์ยุติการสนทนาลงแค่นั้น ตัดสัญญาณทิ้งเสร็จก็ยิ้มเยาะที่มุมปากหน่อยๆ ที่ปั่นหัวเกย์หนึ่งคนให้หลงเสน่ห์ตนจนได้ อาการเซ็งๆ เบื่อๆ จากการคิดถึงแฟนหญิงทำให้นึกอยากออกไปเดินเล่นนอกบ้านบ้าง จึงได้เอ่ยชวนเหยื่อทดลองทฤษฎี ไอ้นั่นก็นะ ไม่เคยคิดจะปฏิเสธอะไรเล้ย ชวนปุ๊บตกลงปั๊บ สงสัยอยากได้แฟนใหม่เป็นชายแท้อย่างเขาจนตัวสั่น ฝันไปเถอะ ไอ้ตุ๊ดเอ้ย!


Bboyseries

  • บุคคลทั่วไป
ที่โรงหนัง ณ ห้างๆ เดิมที่นัดเจอกันครั้งแรก แชมป์จัดการซื้อตั๋วหนังอยู่ ในใจนึกคิดว่าทำไมตนจะต้องเทคแคร์คนเป็นเกย์ขนาดนี้ด้วยนะ จะเป็นสุภาพบุรุษเพื่อมันทำไมไม่ได้คิดจะเอามาเป็นแฟนจริงๆ จังๆ สักหน่อย เด็กหนุ่มสลัดความคิดนี้ทิ้งตอนจัดการซื้อตั๋วเสร็จแล้วเดินออกมาจากช่องจำหน่ายตั๋ว
“อ่ะ คราวนี้เต็นจ่ายบ้าง” อีกคนที่เดินเข้าหายื่นเงินให้
“ไม่ขัดศรัทธานะ” แชมป์ตอบพร้อมหยิบเอาสิ่งที่ถูกยื่นให้ ดีนะที่นายนี่ยังมีจิตสำนึก ใช้ได้ๆ
“ก็แฟร์ๆ ไง คราวที่แล้วแชมป์ก็เลี้ยงไปแล้วนี่” เสียงเจ้าของเงินเอ่ยบอก จึงเอ่ยหยอดกลับไป
“แฟนใครวะน่ารักชะมัด”

*********************************************************************************************

 “ขอบใจนะแชมป์ที่ทำให้เต็นรู้สึกดีขึ้น” คนตรงหน้าเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังนั่งกันอยู่ในร้านอาหารภายในห้างๆ เดิมหลังจากที่ดูหนังกันเสร็จ แชมป์มองสบตาเจ้าตัวเยาะหยันอยู่ในใจว่าที่พูดออกมาคงต้องการเอาใจเพื่อหวังให้ตนรู้สึกดีน่ะสิ เอาวะ สนองความต้องการให้สักหน่อยก็ดี ถือซะว่าสงสารคนกำลังจะโดนเขี่ยทิ้ง
คิดได้แบบนั้นแชมป์จึงสนทนาในเชิงให้ความหวังกับคนตรงหน้า แต่ระหว่างพูดคุยฝ่ายนั้นก็ดูจะยังระแวงถึงการกระทำตนอยู่ โดยการถามโน่นถามนี่ถึงอนาคตและความเป็นไป ให้มันได้อย่างนี้สิ นึกว่าจะโง่หลงกลลวงง่ายๆ เด็กหนุ่มแอบคิดในตอนที่โดนถามบ่อยๆ ท่าทางหลอกยากอยู่ไม่น้อยแฮะไอ้เกย์นี้ แต่ได้ลองเดินหน้าลุยมาขนาดนี้จะยอมตกม้าตายตอนท้ายคงไม่ได้หรอก ระวังตัวแจแบบนี้ตอนตัดรอนความสัมพันธ์จะเอาให้ร้องไห้เสียผู้เสียคนเลยเชียว
เด็กหนุ่มงัดไม้ตายในการมัดใจเหยื่อด้วยการชวนไปบ้านของตนในที่สุด ไม่มีอะไรน่าเสียหายนักหรอก ลักษณะท่าทางนายนี่อยู่ต่อหน้าคนอื่นก็เป็นเพียงผู้ชายทั่วไปคนหนึ่ง หากคนที่บ้านเห็นก็คงจะไม่ใส่ใจมันเท่าไหร่ อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมคนเดียวมีคนไว้คอยแกล้งเล่นก็น่าสนุกอยู่เหมือนกัน..!
โปรดติดตามตอนต่อไป
ลงไป 2 ตอนแล้วกับนิยามความรักของนายแชมป์ เฮ้อ โดนขุดหลุมฝังกันเลยทีเดียวพระเอกของเรา เอาน่ะ ติดตามกันต่อไป ถึงบทสรุปสุดท้ายของเรื่องราวนี้
สำหรับแฟนๆ อิทธิ รอกันหน่อยนะ จะพยายามปั่นต้นฉบับให้เสร็จภายในพรุ่งนี้ แล้วจะรีบลงให้อ่านกัน ตอนนี้กำลังยุ่งสุดชีวิต
ขออนุญาตกระซิบบอกแฟนๆ พี่ตฤณกับนายไต๋ (ติวรักฯ) หน่อยนะว่าตอนนี้ปกนิยายเรื่องนี้เสร็จเตรียมเผยโฉมให้เห็นพร้อมการสั่งจองแล้วในอีกไม่นาน
สำหรับใครที่รอตอนจบฉบับสมบูรณ์แบบอีกอึดใจเดียวครับ
ขอบคุณครับ
Boy


samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
ยิ่งอ่านยิ่งเกลียด


yayee2

  • บุคคลทั่วไป
ตอนนี้แชมป์เป็นตัวน่ารังเกียจไปแล้วสำหรับคนอ่าน
แล้วจะมีตอนหักมุมเหรอคะคุณบอย

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
สุดท้ายเห้แชมป์ ก้ได้เมียเป็นเกย์

ไอ่สาดดดดดดดดดดดด

ออฟไลน์ sukie_moo

  • ปัจจุบัน คือ อดีตของอนาคต
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3488
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +457/-14
ไม่มีอะไรจะพูด  ขอให้แชมป์ตกหลุมพลางที่ตัวเองขุดไว้ลวงเต็นเองเหอะ

ออฟไลน์ kuankao

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เกลียดไอ้แชมป์
มันน่า :fcuk: :pigangry2: :z4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด