แรงแค้นใต้เงารัก [อวสาน 17-5-54]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: แรงแค้นใต้เงารัก [อวสาน 17-5-54]  (อ่าน 367270 ครั้ง)

Bboyseries

  • บุคคลทั่วไป
ก่อนอ่านนิยาย ขอแจ้งข่าวประชาสัมพันธ์หน่อยนะครับ

ขณะนี้นิยายเรื่องนี้ได้ทำการรวมเล่มเปิดจำหน่ายแล้ว

พร้อมผลงานอื่นๆ ของผมก็มีขายด้วยเช่นกันครับ

สนใจก็สอบถามรายละเอียดเข้ามาได้ครับ

 




++++++++++++++++++++++++++++++++++++



ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 
 
 
« Last Edit: 13 November, 2009, 01:59:22 AM
 



๑.
พุทธศักราช 2540 เชียงใหม่

“เร็วสิวะไอ้อิท มืดแล้วนะมึง”
“ทั้งปีแหละมึงไอ้อาที ชวนกูมาเองแท้ๆ แล้วดันเสือกกลัวขึ้นมา”
“เหอะน่า แม่กูไม่ได้ใจดี เหมือนแม่นางของมึงนี่”
“เออมึงก็รู้นี่ว่าแม่มึงอ่ะร้าย แล้วมึงยังจะมายุ่งกะกูทำไมวะ”
“อ้าว ช่วยไม่ได้มึงเสือกโตมาพร้อมกูทำไมล่ะ”
“โตมาพร้อมมึงแล้วไง แม่มึงกะพี่มึงเกลียดกูกะแม่นางเข้าไส้ ใครๆ ก็รู้ทั้งนั้น มึงอยากเป็นลูกนอกคอกหรือไง”
“อ้าวนั่นมันแม่กะพี่อาทิตย์ ไม่เกี่ยวกะกู กูจะคบกับมึงแบบนี้ มีไรมั้ย”
“ทำปากดี เดี๋ยวกลับไปถึงบ้าน แล้วมึงจะรู้สึก ถ้าแม่มึงรู้ว่ามึงกลับบ้านผิดเวลาเพราะมัวแต่เล่นน้ำคลองอยู่กะกู”
“มึงก็อย่าพูดมากสิ ปั่นเร็วๆ เข้าจักรยานน่ะ”
“เร่งๆๆ อยากเร็วทันใจ มึงก็มาปั่นเองดิ”
“ไม่ไหวล่ะ ว่ายน้ำตะกี้ เหนื่อยชิบหาย”
“โธ่เอ้ย แล้วอยากจะเป็นนัก ไอ้นักว่ายน้ำน่ะ กูขำว่ะ”
“ขำเข้าไป กูได้เป็นขึ้นมาจริงๆ เมื่อไหร่ มึงจะขำไม่ออกไอ้เพื่อนยาก”
“เออ กูจะคอยดู จับดีๆ นะ กูจะพามึงบินแล้ว” สิ้นเสียงสุดท้ายของการสนทนา จักรยานคันเล็กก็ค่อยๆ หายไปกับความมืดที่เริ่มโรยปกคลุมไปทั้งเส้นถนน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เหตุการณ์เป็นแบบนี้ อิทธิรับอาสาเป็นคนปั่นจักรยานให้อาทีซ้อนท้ายแบบนี้อยู่เกือบจะทุกเย็นหลังเลิกเรียน ด้วยคนซ้อนท้าย ชอบชวนไปว่ายน้ำที่คลองหลังไร่ส้มอยู่เป็นประจำ ซึ่งวันนี้เป็นวันที่กลับมืดกว่าทุกวัน เด็กหนุ่มเคยที่คิดจะขัดใจ ไม่ไปตามคำชวนด้วยเหตุผลที่แม่ของตนสั่งห้ามว่าถ้าไม่จำเป็นอย่าทำตัวใกล้ชิดสนิทสนมกับหลานชายเจ้าของไร่อย่างอาทีให้มากนัก จงเจียมตัวเอาไว้ว่าตนเป็นแค่ลูกคนงานจะไปตีตัวเสมอกับเจ้านายมันไม่ดีเท่าไหร่ แต่จากความผูกพันที่สานกันมาตั้งแต่วัยเด็กจนเกิดเป็นเส้นใยแห่งมิตรภาพที่แน่นหนึบ ทำให้เด็กหนุ่มขัดใจคนชวนไม่ได้ไปเสียทุกที
 
**************************************************
 
มืดแล้ว หญิงวัยกลางคนยืนมองถนนเส้นเล็กที่ทอดจากบ้านพักของนางไปสู่ตัวไร่ที่นางเพิ่งจะกลับมาหลังจากทำภาระหน้าที่คนงานเสร็จสิ้นไปอีกหนึ่งวัน
   “เหลวไหลใหญ่แล้ว ลูกคนนี้” เสียงบ่นเบาๆ ดังออกมาหลังเสียงถอนหายใจ ป่านนี้ ทำไมอิทธิยังไม่ถึงบ้านอีกนะ อดที่จะสงสัยไม่ได้เมื่อรู้สึกว่าวันนี้ลูกชายคนเดียวของตนกลับบ้านผิดเวลากว่าทุกๆ วัน
 
**************************************************
 
ที่บ้านอีกหนึ่งหลัง
   “ทำไมต้องด่าถึงแม่ผมด้วย ที่ลูกชายคุณจิตรกลับบ้านผิดเวลาวันนี้ก็เพราะผม ไม่เกี่ยวกับแม่ผม จะด่าก็ด่าผมสิ” อิทธิขึ้นเสียงเมื่ออดทนฟังคำก่นด่า เสียดแทง ถากถาง จากหญิงสูงวัยตรงหน้าต่อไปไม่ไหว
   หญิงผู้นี้เป็นแม่ของหนุ่มน้อยที่ยืนข้างๆ ตนตอนนี้ หล่อนชื่อจิตราแต่คนงานในไร่นี้ล้วนเรียกหล่อนคุณจิตรตามที่หล่อนประกาศสั่งเอาไว้ เพราะไม่ต้องการให้ใครมาเรียกชื่อเต็ม จิตราเป็นนามสำหรับพี่สาวและสามีใช้เรียกหล่อนเท่านั้น ได้ยินสิ่งที่หล่อนกล่าวว่าเมื่อครู่แล้วระอานัก สิ่งที่คาดไว้ มันผิดซะที่ไหน ทันทีที่พาลูกชายหล่อนเดินผ่านเข้าเขตเรือน สารพัดคำก่นด่าถากถางจากปากนางก็ดังลอยมาตามลมให้ได้ยินทันที เด็กหนุ่มทำท่าจะไม่สนใจตั้งแต่แรก เพราะคิดว่านี่เป็นเรื่องปกติ แต่แล้วก็ต้องทนทำเฉยได้ไม่นาน เมื่อคนก่นด่าได้ดึงผู้ให้กำเนิดเขามาร่วมสาดน้ำลายใส่ด้วยอีกคน
   “ใจเย็นๆ ไอ้อิท นั่นแม่กูนะ มึงกลับบ้านไปก่อนไป” อาทีเข้าประชิดตัวคนหมดความอดทน เมื่อเห็นเจ้าตัวสู้สายตาแม่ของตนไม่ถอย
   “ถอยออกไปจากลูกคนชั้นไพร่อย่างเด็กนั่นตาอาที” จิตราออกคำสั่งทันควันเมื่อเห็นลูกชายคนเล็กของหล่อนเข้าประชิดตัวเด็กหนุ่มที่หล่อนตราหน้าว่าเป็นลูกของหญิงหน้าด้านชั้นไพร่นางหนึ่ง
“พูดแรงไปแล้วนะแม่ ยังไงเราก็คนเหมือนกัน ทำไมแม่ต้องแบ่งด้วยว่าใครชั้นไพร่ ใครชั้นนาย” ลูกชายเอ่ยค้านแม่ ให้ตายเถอะ นึกไม่ชอบที่แม่ตัวเองดูถูกใครต่อใครแบบนี้เลยจริงๆ นี่ถ้าไม่กลัวว่าขี้กลากจะขึ้นหัวเอาจะเอ่ยค้านเลยล่ะว่าคนที่ควรจะเป็นคนแบ่งเจ้าแบ่งนายน่ะคือจันทร์จวงหรือป้าจันทร์ของตนต่างหาก นางผู้นั้นเป็นเจ้าของไร่ส้มทั้งหมดที่หลายชีวิตได้อาศัยใบบุญอยู่ รวมทั้งตนและแม่ ซึ่งเป็นน้องสาวแท้ๆ  ของนางด้วย  หากนับตามศักดิ์แล้วตนก็ถือหลานชายคนเล็กรองจากหลานชายคนโตอย่างอาทิตย์  แต่ก็ไม่คิดที่จะแยกชั้นไพร่ชั้นนายอย่างที่แม่ชอบเป็นเลยสักนิด
“นี่แกจะไปปกป้องมันทำไมตาอาที เดี๋ยวเถอะสักวันมันจะจองหองพองขนกะแก ที่โรงเรียนแกมีลูกผู้รากมากดีตั้งหลายคน ทำไมแกไม่คบ แกมาคบทำไมกะอีแค่ลูกคนงานในไร่ที่สะเออะเกิดมาพร้อมแก หา!”  จิตราเอ่ยว่าลูกชายอย่างเคืองในใจ ทำไมล่ะ ทำไมลูกชายคนนี้ของหล่อนต้องทำอะไรๆ ที่ขัดใจหล่อนด้วย
   อิทธิ มันลูกขี้ข้าหน้าด้านชัดๆ หล่อนเกลียดเด็กคนนี้ พอๆ กับที่หล่อนเกลียดแม่ของมัน หึ ยัยแม่นาง  นึกถึงชื่อนี้ขึ้นมาทีไรหล่อนล่ะอยากจะกรี๊ดให้ส้มในไร่หล่นมันซะทุกลูกนัก ผู้หญิงคนนี้หอบท้องหอบไส้เข้ามาขอทำงานในไร่ของพี่สาวหล่อน โดยหวังใช้แรงกายทดแทนบุญคุณ ตอนนั้นหล่อนค้านพี่สาวสุดใจขาด ด้วยเหตุผลว่าคนงานในไร่มีเหลือเฟือแล้ว จนหล่อนอยากที่จะปลดออกเสียด้วยซ้ำ แต่อีนังนี่ พอมันได้ยินคำที่หล่อนค้านพี่สาวเท่านั้นแหละ น้ำหูน้ำตานี่ไหลลงมาอาบสองแก้ม แล้วยกข้อต่อรองว่าตนกำลังท้องกำลังไส้ ไม่มีที่ไหนจะไปพักพิงได้แล้ว โธ่ อีไพร่ เชียงใหม่ ก็ไม่ใช่จังหวัดเล็กๆ บอกไม่มีที่จะไป หล่อนล่ะเกลียดนักอีพวกทำตัวให้น่าสงสาร แล้วสิ่งที่หล่อนขัดใจยิ่งกว่าสิ่งใดคือ พี่สาวหล่อนหลงเชื่อมารยามัน และตกลงรับมันเป็นคนงานใหม่ในที่สุด ภาพที่มันปรี่เข้ากราบแทบเท้าพี่สาวหล่อน หล่อนยังจำได้ดี นึกแล้วมันน่าโมโหนัก ก็วันนั้น มันมองเห็นหล่อนเหมือนหัวหลักหัวตอ กราบพี่สาวหล่อนเสร็จ แทนที่มันจะกราบหล่อนบ้าง ไม่เลย วันนั้นมันชูคอเอ่ยกับหล่อนแค่คำว่า ขอบคุณค่ะ ดูเอาเถอะ ว่าหล่อนสมควรจะเกลียดมันเท่าใด อีไพร่หน้าด้าน สมญานามนี้ หล่อนเป็นคนตั้งให้มันเองแหละ หลังจากที่มันดัดจริตคลานเข่าออกไปยังเรือนพักคนงานที่พี่สาวหล่อนเป็นคนออกคำสั่งให้คนงานเก่าช่วยจัดแจงให้ ยัง ยังไม่หมด สิ่งที่หล่อนนึกเกลียดมันเข้าไส้มาจนทุกวันนี้ก็คือ ความประจบประแจง และช่างฉอเลาะของมันนั่นเอง  น้ำลายของมันส่งให้มันเป็นที่ชื่นชอบพี่สาวหล่อนได้ในที่สุด พิษร้ายของมันยังไม่หมดแค่นั้น มันเข้ามาทำงานได้ไม่นานก็บังอาจจองหองพองขน กล่าวอ้างว่า นายศรคนสนิทของหล่อนที่เป็นหัวหน้าคนงานโกงกินรายได้ของไร่  พี่สาวหล่อนเชื่อมันถึงขั้นสั่งสอบสวน แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เหตุการณ์ตอนนั้นช่างสะใจหล่อนนัก ที่เห็นมันหน้าตาซีดเซียว คงกลัวว่าพี่สาวหล่อนจะเล่นงาน ฐานพูดปดมดเท็จล่ะสิ แต่แล้วสิ่งที่หล่อนสะใจกลับกลายเป็นขัดใจขึ้นมาจนแทบคลั่ง เมื่อพี่สาวหล่อนไว้เนื้อเชื่อใจมันถึงขั้นเลื่อนให้มันเข้าไปดูงานกับนายศรในเรื่องรายรับรายจ่ายของไร่  มันเคยค้านว่าจะไม่รับ แต่จนแล้วจนรอด หน้าที่คนคุมบัญชีก็ตกไปอยู่ในมือมันจนได้ แล้วยิ่งร้ายไปกว่านั้นคือ ตอนมันจะคลอดพี่สาวหล่อนได้ส่งมันไปคลอดที่โรงพยาบาลเดียวกับที่หล่อนคลอดลูกชายคนเล็ก แน่ล่ะ มันลูกที่มันคลอดออกมาพร้อมๆ กับที่หล่อนให้กำเนิดอาทีคือไอ้เด็กเปรตที่ยืนจ้องหน้าหล่อนอยู่ตอนนี้นั่นเอง









เข้ามาแก้หัวข้อเรื่องโดนการตัดคำว่านิยายทิ้งคะ  อิเจ้
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-05-2011 02:17:46 โดย Bboyseries »

ออฟไลน์ kaporzung

  • miKapleXD
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1326
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-2
    • [Premier Сasual Dating  Living Women]
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #1 เมื่อ09-11-2010 00:20:29 »

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด หนังพีเรียตเรื่องใหม่ของคุณบอย ^ ^~

Bboyseries

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #2 เมื่อ09-11-2010 00:22:57 »

“ถอยออกมาจากมันตาอาที แล้วขึ้นไปรอแม่บนเรือน” จิตราบอกลูกชายใหม่ เมื่อยังเห็นหนุ่มน้อยยืนอยู่ชิดเด็กที่หล่อนนึกเกลียดตั้งแต่แรกเกิด คนถูกออกคำสั่งหันมองหน้าคนข้างกาย ฝ่ายนั้นพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้ทำตามคำสั่ง หนุ่มน้อยอดละอายใจแทนแม่ตัวเองไม่ได้จึงเอ่ย
“ขอโทษแทนแม่กูด้วยแล้วกันว่ะ มึงก็รีบกลับบ้านเถอะ ป่านนี้แม่นางคงรอมึงอยู่เหมือนกัน”
   “อืม งั้นกูกลับล่ะ เจอกันที่โรงเรียนละกัน” อิทธิบอกคนขอโทษพลางเผลอยกมือขึ้นตบไหล่เจ้าตัว ทำเอาคนที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่แผดเสียงลั่น
   “แกถือดียังไงถึงมาแตะต้องตัวลูกฉัน ไอ้ลูกขี้ข้า”
   “พอเถอะแม่ คำก็ขี้ข้าสองคำก็ขี้ข้า มันอะไรกันนักกันหนา” อาทีหันมาโวยใส่คนแผดเสียง อิทธิมองสองแม่ลูกสู้สายตากันก็นึกระอา เด็กหนุ่มไม่รู้หรอกว่าเหตุการณ์ในอดีตก่อนจะโตมาจนเรียนใกล้จบมัธยมปลายในอีกไม่กี่เดือนมันเป็นมายังไง สิ่งที่รับรู้จากปากแม่ของก็แค่เพียงคำว่าบุญคุณที่ต้องทดแทนให้จันทร์จวง หรือคุณจันทร์ของคนที่นี่ ข้อนี้ถึงแม้แม่ไม่บอก หนุ่มน้อยก็คิดได้เองอยู่แล้ว เพราะสิ่งที่ได้รับจากคุณจันทร์ทุกวันนี้ ใช่ว่าทุกคนจะได้รับเหมือนตน ซึ่งเป็นแค่ลูกคนงานหนึ่งคน แต่กลับได้เข้าเรียนโรงเรียนเดียวกับหลานชายเจ้านาย คุณจันทร์เป็นคนส่งเสียเด็กหนุ่มในด้านนี้ หนุ่มน้อยไม่รู้เหตุผล แต่ก็ไม่คิดจะถามอะไร เพราะคิดว่ายังเป็นเด็ก ผู้ใหญ่ที่เคารพยิ่งเป็นคนขีดทางให้เดินก็ควรจะเดินไปตามทางนั่นมันถึงจะถูกต้อง
   “กูมันแค่ลูกขี้ข้า แม่มึงพูดถูกแล้วล่ะอาที” อิทธิเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นคนข้างกายสู้สายตาแม่ตัวเองไม่ถอยคล้ายๆ โกรธเคืองแทน ทำไมเด็กหนุ่มคนนี้ถึงจะต้องออกหน้ารับแทนตนทุกครั้งด้วยนะเวลาที่โดนผู้หญิงตรงหน้าถากถาง ไม่รู้สึกดีใจนักหรอกที่เหตุการณ์มันเป็นแบบนี้ เพราะทุกๆ ครั้งที่โดนเข้าข้างจากคนข้างกาย ตนกับแม่ก็ยิ่งตกที่นั่งลำบากมากขึ้นในการที่จะใช้ชีวิตอยู่ในไร่นี้ เชื่อสิว่าหลังจากวันนี้ ชีวิตความเป็นอยู่จะต้องโดนกลั่นแกล้งจากผู้หญิงตรงหน้าไม่ทางใดก็ทางหนึ่งเหมือนๆ กับที่โดนมาแล้วในหลายๆ ครั้ง ไม่มีใครรู้ใครเห็นในข้อนี้ เพราะแม่ของตนทนก้มหน้ารับการพิพากษาจากผู้หญิงวาจาร้ายคนนี้อย่างไม่ปริปากเถียงมาครั้งแล้วครั้งเล่า เด็กหนุ่มเคยทนไม่ไหวคิดที่จะออกมาเปิดโปงความร้ายกาจที่เห็น แต่ก็ทำไม่ได้เสียทุกครั้ง เพราะผู้ให้กำเนิดขอไว้ ด้วยการยกข้ออ้างที่ว่าผู้หญิงร้ายกาจอย่างจิตราเป็นน้องสาวของคุณจันทร์ ซึ่งเป็นผู้มีพระคุณล้นหัว อะไรที่ทนได้ก็ทนไป อย่าให้เรื่องมันปลายปลายให้ได้ตราหน้าว่าเป็นคนเนรคุณ
   “เห็นมั้ย มันยอมรับเองแล้วว่ามันน่ะเป็นลูกขี้ข้า แกถอยออกมาจากตัวมันเดี๋ยวนี้อาที อย่าให้ฉันต้องเตือนแกซ้ำ ฉันไม่เข้าใจแกเลยจริงๆ ว่าทำไมแกถึงไม่ได้ดั่งใจฉันเหมือนที่พี่ชายแกได้บ้าง” จิตราเอ่ยอย่างนึกหงุดหงิดขึ้นมา พูดแล้วหล่อนก็นึกถึงลูกชายคนโตนักที่ตอนนี้กำลังเร่งจะเอาปริญญาใบแรกมาให้หล่อนได้เชยชม
   “แม่จะให้ผมมีนิสัยชอบออกคำสั่ง เอาแต่ใจตัวเอง และดูถูกคนอื่นอย่างพี่อาทิตย์อย่างนั้นใช่มั้ยแม่ถึงจะภูมิใจในตัวผม” อาทีเอ่ยค้านแม่ตัวเองอีก บางทีก็นึกน้อยใจเหมือนกันที่แม่ของตนทำทีเหมือนจะรักและภูมิใจในตัวอาทิตย์พี่ชายคนเดียวของตนจนออกหน้าออกตา ทำไมล่ะ เขาต้องมีนิสัยอย่างที่ได้เอ่ยว่าฝ่ายนั้นเมื่อครู่งั้นเหรอ ผู้เป็นแม่แม่ถึงจะมีท่าทีว่ารักและภูมิใจในตัวเขาบ้าง
   “แกไม่ต้องมาประชดฉัน แล้วก็อย่าพาลถึงพี่ชายแก พี่ชายแกน่ะฉลาดและมีความคิดที่จะเป็นเจ้าคนนายคนมากกว่าแก่หลายเท่านัก เขาไม่เคยที่จะคบหากับคนชั้นต่ำชั้นไพร่ให้ฉันต้องระอาใจเหมือนอย่างแกจำไว้ และฉันจะนับหนึ่งถึงสาม ถ้าแกยังไม่ถอยตัวของแกออกห่างไอ้ลูกขี้ข้านั่น แกเป็นหลังลายแน่ หนึ่ง!” จิตราตวาดนับตามคำบอก เมื่อเหลืออดจนเกินจะทนกับถ้อยคำที่ลูกชายเอ่ยคล้ายๆ ประชดหล่อนเมื่อครู่  อิทธิเห็นเรื่องจะไปกันใหญ่จึงหันไปพยักหน้าให้กับคนที่โดนคำสั่งชี้ขาด
   “สอง!” เสียงตวาดนับดังขึ้นอีก อิทธินึกแปลกใจที่หนุ่มน้อยข้างกายยังยืนนิ่งไม่ไหวติงเสมือนทำตัวท้าทายผู้ให้กำเนิด
   “ไม่เอาน่าอาที ขึ้นเรือนไป” เด็กหนุ่มรีบเอ่ยขึ้น เพราะนึกห่วงว่าคนท้าทายจะโดนอย่างที่คาดโทษไว้จริงๆ
   “ไอ้อาที นี่แกท้าทายฉันเรอะ!” จิตราตวาดขึ้นแทนคำนับครั้งที่สาม หล่อนเดือดดาลจนสุดจะทนเมื่อมองสบตาลูกชายที่มองจ้องหล่อนนิ่ง
   “อาทีมึงเป็นอะไรวะ” อิทธิเอ่ยถามขึ้นบ้าง เมื่อเห็นท่าทีของคนถูกตวาดยังนิ่งเฉยคล้ายๆ ไม่รู้สึกรู้สมกับสิ่งที่เขาคาดว่ามันจะเกิดขึ้น
   “กูไม่ได้เป็นอะไรไอ้อิท มึงอยู่เฉยๆ เหอะ” อาทีเอ่ยขึ้น เขาไม่ได้ท้าทายผู้ให้กำเนิดอย่างที่ฝ่ายนั้นเข้าใจ แต่ที่ไม่ขยับไปไหนก็เพราะยังสะอึกและรู้สึกมึนชากับคำที่โดนเอ่ยว่าเขาเมื่อครู่ การที่เขาทำตัวไม่แบ่งเจ้าแบ่งนายแบบนี้ มันทำให้แม่ถึงกับเอือมระอาเลยเชียวเหรอ
   “ไอ้อาทีไอ้ลูกไม่รักดี แกท้าทายฉันนักฉันใช่มั้ย แกนึกว่าฉันจะไม่กล้าทำโทษแกงั้นเหรอ วันนี้ฉันเอาแกหลังลายแน่ มานี่” จิตราตรงเข้ากระชากแขนลูกชายคนเล็กลากไปยังมุมหนึ่งที่มีกองไม้วางอยู่ หล่อนเลือกเอาไม้เรียวขนาดเหมาะมือมาถือไว้แน่นเตรียมหวดเต็มที่
   “คุณจิตรอาทีก็ลูกชายคุณจิตรไม่ต่างจากคุณอาทิตย์นะ” อิทธิเอ่ยค้านขึ้นทันควันก่อนที่จะเห็นไม้เรียวหวดลงบนแผ่นหลังเพื่อนที่คลุกคลีมาตั้งแต่เด็ก
   “แกไม่ต้องสะเออะไอ้ลูกไม่มีพ่อ แกจะไปไหนแกก็ไปนี่มันเรื่องในครอบครัวฉัน” จิตราเอ่ยไล่ คนถูกไล่เซไปนิดเมื่อถูกคนไล่ยกเอาเรื่องที่ตนเป็นลูกกำพร้าพ่อขึ้นมาประณาม
“กลับบ้านไปเหอะไอ้อิท มึงไม่ต้องห่วงกูหรอก” อาทีเอ่ยขึ้นอีกคนก่อนจะนิ่วหน้าข่มเสียงร้องเพราะความเจ็บ เมื่อถูกไม้เรียวหวดลงบนหลังทันทีที่เอ่ยจบ
“ท้าทายฉันอีกสิ ไอ้ลูกไม่รักดี ท้าทายฉันอีกสิ!” จิตราตวาดอย่างคนมีโทสะก่อนจะหวดไม้เรียวลงบนตัวลูกชายอีกเป็นครั้งที่สอง คราวนี้คนโดนหวดจำต้องร้องโอ้ยออกมาเมื่อรู้สึกเจ็บและแสบจนทนเงียบไม่ได้
“เลิกทำตัวเป็นแม่ลำเอียงซะทีคุณจิตร หัดรักลูกให้เท่ากันบ้าง” อิทธิสุดทนกับภาพที่เห็นจึงตวาดขึ้น สาบานได้ว่าผู้หญิงที่กำลังทำโทษลูกชายคนเล็กของตัวเองลำเอียงอย่างเห็นได้ชัด ตั้งแต่เขาจำความได้และรู้จักครอบครัวนี้มา เขาไม่เคยเห็นหรือได้ยินใครๆ เอ่ยแม้สักครั้งว่าผู้หญิงคนนี้จะดุด่าว่ากล่าวหรือทำโทษถึงขั้นลงไม้ลงมือกับลูกชายคนโตอย่างอาทิตย์เลย
   “หุบปาก แกมีสิทธิอะไรมาสั่งสอนฉันไอ้ลูกขี้ครอก” คนถูกตวาดหันมาสนใจคนตวาด ก่อนจะหันกลับไปจัดการหวดหลังลูกชายด้วยไม้เรียวดังเดิม แต่สุดท้ายก็ชะงักมือค้างไว้เมื่อได้ยินเสียงที่ดังมาจากบนเรือน
   “นั่นเธอกำลังทำอะไรน่ะจิตรา” จันทร์จวงเองเป็นคนเอ่ย หญิงเจ้าของไร่รีบรุดลงมาดูเหตุการณ์เมื่อเห็นน้องสาวตัวเองมัวแต่ยืนอึ้งไม่ตอบคำถาม
   “นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมเธอถึงได้ลงไม้ลงมือกับตาอาที” นางเอ่ยถาม เมื่อเห็นรอยไม้เรียวชัดเจนอยู่บนเสื้อนักเรียนสีขาวที่หลานชายคนเล็กสวมอยู่
   “ก็มันกลับบ้านผิดเวลานี่คะพี่จันทร์ จิตรก็ต้องอบรมสั่งสอนมัน” จิตราเอ่ยตอบเมื่อตั้งสติได้ ไหนพี่สาวหล่อนบอกจะนอนตั้งแต่หัววันเพราะบอกเพลียและเหนื่อยไง แล้วไมถึงได้ตื่นมาเห็นหล่อนลงโทษลูกชายแบบนี้นะ
   “ลูกเธอมันเด็กผู้ชายนะ กลับบ้านผิดเวลานิดเวลาหน่อย ก็ไม่เห็นเธอจะต้องลงไม้ลงมือขนาดนี้เลยนี่” จันทร์จวงต่อว่าน้องสาว
   “ก็ถ้ามันจะไปไหนมาไหนกับคนอื่นที่ไม่ใช่ลูกคนงานในไร่ จิตรก็จะไม่ว่าสักคำหรอกค่ะพี่จันทร์” จิตราเอ่ยค้านพลางปรายสายตามองไปทางหนุ่มน้อยอีกคนที่ไม่ใช่ลูกชายตนขณะกำลังยืนดูสถานการณ์อยู่
   “คำก็ลูกคนงานสองคำก็ลูกคนงาน แม่มีปัญหาอะไรกับเพื่อนผมนักเหรอครับ” อาทีเอ่ยผ่ากลางปล้องขึ้นมา เมื่อเห็นสายตาแม่ตัวเองเริ่มมองเพื่อนในวัยเด็กเหยียดๆ เจ้าของสายตามองเหยียดหันควับมาทางคนเอ่ยกลางปล้องทำทีว่าจะเงื้อมือฟาดไม้เรียวลงไปบนแผ่นหลังเจ้าตัวอีกครั้ง แต่แล้วก็ต้องชะงักมือค้างไว้เมื่อได้ยินเสียงเอ่ยห้ามจากพี่สาวตน
   “พอได้แล้วจิตรา นั่นมันลูกเธอนะ”
   “ก็เพราะลูกไงคะ จิตรถึงจะสั่งสอนมัน หนอยบังอาจเห็นคนอื่นดีกว่าแม่ของมัน” คนถูกห้ามเอ่ยค้านอย่างขัดใจ และทำทีจะฟาดไม้เรียวลงจริงๆ  แต่ก็ต้องชะงักไว้อีกจนได้เมื่อได้ยินเสียงขัดการกระทำดังขึ้นมาใหม่คราวนี้มันออกมาจากปากของหนุ่มน้อยที่หล่อนมองด้วยสายตาเหยียดๆ เมื่อครู่
   “จะสวมบทแม่ลำเอียงไปถึงไหนคุณจิตร หรือถ้าจะระบายอารมณ์บ้าที่มันกำลังจุกอกอยู่ตอนนี้ ก็มาลงที่ผมนี่ ผมเป็นคนพาไอ้อาทีกลับบ้านผิดเวลาเอง จริงๆ มันอยากกลับมาตั้งนานแล้ว”
   อาทีมองหน้าเพื่อนสนิท ส่ายหน้าเชิงปฏิเสธการออกรับแทนของฝ่ายนั้น
   “มึงกลับบ้านไปเลยไอ้อิท เรื่องนี้มึงไม่เกี่ยว กูมันลูกไม่ดี ลูกนอกคอก กูก็ควรถูกทำโทษแบบนี้แหละ” เด็กหนุ่มเอ่ยบอก
   “นี่แกประชดฉันอีกแล้วใช่มั้ยไอ้อาที” จิตราเอ่ยว่าลูกชายอีกเมื่อโดนเอ่ยกระทบ หล่อนหวดไม้เรียวในมือลงกลางหลังลูกชายทันทีจนเด็กหนุ่มร้องโอ้ย
   “พอได้แล้วจิตรา ทิ้งไม้เรียวนั่นซะแล้วขึ้นไปสงบสติอารมณ์บนเรือน ส่วนสองคนนี้เดี๋ยวฉันจัดการเอง” จันทร์จวงเอ่ยออกคำสั่งฉายแววตาดุดันให้น้องสาวเมื่อรู้สึกรับไม่ได้กับภาพแม่ทำร้ายลูก
   “ให้ท้ายกันเข้าไปเถอะค่ะ สักวันมันสองคนจะทำงามหน้าพี่จันทร์” จิตราเอ่ยว่าอย่างอารมณ์เสีย โยนไม้ในมือทิ้งลงที่พื้นแล้วก้าวฉับๆ พาร่างหายไป
   “นายอิท เธอกลับเรือนไปก่อนไป ป่านนี้แม่นางคงรอเธอแย่แล้ว” จันทร์จวงหันไปเอ่ยกับเด็กหนุ่มที่ยืนมองหลานชายตนด้วยแววตาเห็นอกเห็นใจ
   “ผมขอไปค้างที่เรือนไอ้อิทนะป้าจันทร์ ผมไม่อยากนอนที่นี่แล้ว” อาทีเอ่ยขึ้นเสียงสั่นเพราะพยายามข่มความเจ็บปวดทั้งกายและใจเอาไว้ แต่กระนั้นมันก็ยังแสดงออกมาให้เห็นผ่านดวงตาที่เริ่มล้นเอ่อด้วยหยดน้ำ
   “ถ้ามันสบายใจก็ไปป้าไม่ว่าอะไรหรอก” จันทร์จวงเอ่ยบอก นางเห็นและรับรู้ความสัมพันธ์ของเด็กหนุ่มคู่นี้มาตั้งแต่เป็นเด็กชายกันอยู่ ไม่มีเหตุผลอะไรที่นางจะต้องขัดใจ
   “จะดีเหรออาที” อิทธิเอ่ยขึ้น คราวนี้ไม่ได้นึกเกรงว่าจิตราจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแต่เพราะไม่รู้จะหาคำตอบใดไปอธิบายให้แม่นางของตนฟังถึงสาเหตุที่พาหลานชายเจ้าของไร่ไปค้างที่เรือนพักคนงาน
   “ถ้ามึงไม่ให้กูไปค้าง กูไปขอค้างที่เรือนคนงานคนอื่นก็ได้” อาทีเอ่ยบอกพลางทำท่าจะเดินไปจริงๆ เพราะรู้สึกน้อยใจที่เพื่อนสนิทไม่อ้าแขนรับอย่างที่คาดหวัง
   “กูไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น มึงนี่นะประชดกูซะงั้น ไปก็ไป” อิทธิรีบเอ่ยค้านตอนที่ก้าวเดินไปขวางทางคนเดินหนี
   “จะไปก็รีบไปกันมืดค่ำมากแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าตื่นไปโรงเรียนสายกันจะยุ่ง” จันทร์จวงเอ่ยบอก สองหนุ่มน้อยหันมองยกมือไหว้ลาแล้วเดินคู่กันไปยังจักรยานคันเดิม
   อิทธิทำหน้าที่เป็นคนปั่นให้หลานชายเจ้าของไร่ซ้อนท้ายเช่นเดิม ขณะปั่นฝ่าความมืดไป เด็กหนุ่มก็ต้องสะดุ้งเมื่อรู้สึกว่าวงแขนจากคนข้างหลังได้สวมกอดเอวตนไว้หลวมๆ กำลังจะเอ่ยปากทักท้วงแต่แล้วต้องนิ่งไว้เมื่อฝ่ายนั้นซบหน้าลงกับแผ่นหลังสะอื้นไห้ออกมาให้ได้ยิน
   “หยุดร้องเหอะอาที แม่มึงเขาหวังดีกะมึงแหละเขาถึงได้เฆี่ยนตี อย่าแปลเจตนาท่านเป็นอย่างอื่นเลยว่ะ” อิทธิเอ่ยปลอบเมื่อเห็นคนซบหลังร้องไห้ไม่หยุด
   “ให้กูร้องเถอะไอ้อิท กูจะเสียน้ำตาให้มึงเห็นคนเดียวเท่านั้นแหละ คนอื่นไม่มีใครได้เห็นน้ำตากูหรอก” อาทีเอ่ยบอกปนสะอื้น
   “งั้นก็ร้องซะให้พอ แต่พอถึงบ้านกูมึงต้องหยุดนะ เดี๋ยวแม่นางสงสัยถามซักไซ้เรื่องราวเรื่องมันจะไม่จบ” อิทธิบอกแล้วปั่นจักรยานต่อไปเงียบๆ มีบ้างบางจังหวะที่ปล่อยมือข้างหนึ่งมาเอาตบหลังมือคนสวมกอดตัวเองเป็นเชิงปลอบโยนให้เจ้าตัวคลายจากอาการเศร้า กระทั่งต้องเบรกรถตัวโก่งเมื่อตอนเลี้ยวโค้งแล้วจะชนเข้ากับร่างที่เดินสวนมา
   “แม่นาง!” เด็กหนุ่มเอ่ยเรียกเจ้าของร่างนั้นอย่างตกใจเมื่อแสงสว่างรางๆ จากพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวสาดส่องลงมาพอให้แลเห็นใบหน้า
   “ไปไหนมาหรือกลับมาซะมืดจนแม่ต้องออกมาตาม” แม่นางเอ่ยถามลูกชาย ก่อนจะตกใจเมื่อมองเลยไปเห็นหลานชายเจ้าของไร่กำลังนั่งซ้อนท้ายจักรยานลูกชายตนอยู่
   “คุณอาที” นางเอ่ยเรียกชื่อฝ่ายนั้นแล้วตวัดสายตาหันกลับมามองลูกชายคล้ายค้นหาคำตอบว่าป่านนี้แล้วทำไมคนๆ นั้นถึงมาตะเวนอยู่นอกเรือนได้ อิทธิก้มต่ำลงหลบสายคาผู้เป็นแม่ตอนโดนจ้อง อาทีเห็นอาการจึงลุกออกจากเบาะท้ายจักรยานเอ่ยขึ้น
   “คืออย่างนี้ครับแม่นาง”
 
โปรดติดตามตอนต่อไป
ขอบคุณครับ
Boy


« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-11-2010 18:56:20 โดย Bboyseries »

Bboyseries

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #3 เมื่อ09-11-2010 00:38:11 »

ไม่ค่อยได้โพสนิยายที่บ้านหลังนี้เท่าไหร่ ไม่รู้ว่าทำถูกกฏมากน้อยแค่ไหน
ฝากด้วยนะครับสำหรับนิยายรักเรื่องนี้ ส่วนอีกเรื่องที่กระเด็นไปอยู่ห้องหมักดอง(นิยายที่โพสไม่จบ)
เดี๋ยวจะตามไปต่อให้จนจบครับ ติดตามกันต่อไป
ขอบคุณครับ
Boy

ออฟไลน์ BBChin JungBB

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 549
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #4 เมื่อ09-11-2010 01:37:43 »

อนาคตสองคนนี้ต้องมี Something กันแน่เลย  o18

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #5 เมื่อ09-11-2010 01:54:37 »


+1สำหรับเรื่องใหม่

ว้าวววววววนิยายเรื่องใหม่ของคุณบอย เคยอ่านผลงานเก่าๆอยู่ค่ะ ร้องไห้บ่อน้ำตาแตกมาก็หลายเรื่องเชียวหละ  

ว่าแต่คงไม่มีการสลับลูกกันหน้อ  มิเช่นนั้นมันจะเป็นอะไรที่มาม่ามากกกกกกกกกก อยากรู้จังทำไมต้อง" แรงแค้นใต้เงารัก "


ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #6 เมื่อ09-11-2010 02:30:25 »

 :เฮ้อ:เศร้าอีกเรื่องแล้ว

ออฟไลน์ เกริด้า(๐-*-๐)v

  • ไม่อยากคิดอะไรทั้งนั้นแหละ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3191
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +349/-29
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #7 เมื่อ09-11-2010 02:43:57 »

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เรื่องใหม่ของคุณบอย คุณบอยมาลงเองด้วย อิอิ~ ดีใจๆๆๆ happyๆๆๆ :mc4:

อีกเรื่องไอก็ตามอ่านอยู่่นะคะ มาต่อให้ด้วยนะค๊าาาา :กอด1:

เป็นกำลังใจให้ค๊าาาา :L2:

ปฃ.เรื่องนี้จะดราม่าแค่ไหนะ :serius2:

ออฟไลน์ TanyaPuech

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4342
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +531/-23
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #8 เมื่อ09-11-2010 09:02:31 »

มันจะเป็นแนวดราม่าเคล้าน้ำตา หรือ มาม่าเคล้าน้ำเน่า ล่ะ ช่วงนี้มีแบบแนวหลังเยอะหวังว่าคงมิใช่   ฮิฮิ

taem2love

  • บุคคลทั่วไป
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #9 เมื่อ09-11-2010 09:41:54 »

มาแล้วค่ะมาม่าชามโต เจ้มาจิ้มให้กำลังใจก่อนแล้วกัน ช่วงนี้มาม่าเต็มเล้าไปหมดแล้ว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
« ตอบ #9 เมื่อ: 09-11-2010 09:41:54 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kny

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1800
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +171/-15
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #10 เมื่อ09-11-2010 11:15:54 »

 เริ่มเศร้าเคล้าน้ำตา

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: [นิยาย]แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #11 เมื่อ09-11-2010 12:58:48 »

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ซาหลบ

ด้วยความดีใจ

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
Re: แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #12 เมื่อ09-11-2010 13:26:50 »

โอ้..เจอเรื่องสนุกอีกแล้ว มีหวังติดหนึบอีกเรื่องแน่ค่ะคุณบอย
สงสัยว่า คุณจิตราจะมีความหลังความแค้นอะไรฝังใจกับแม่นางรึเปล่าคะ
ถึงได้จงเกลียดจงชังนัก ก็ดู๊ดู..ดูตั้งกะตอนแม่นางมาของานที่ไร่ทำ
กิริยาอาการของแม่นางก็ดูนอบน้อมอ่อนโยน เจียมเนื้อเจียมตัวออก
ก็ยังไม่ถูกตาถูกใจคุณจิตรา หรืองว่าหล่อนเกิดมาเพื่อเป็นนางร้ายโดยเฉพาะ

ออฟไลน์ tatum1234

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-1
Re: แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #13 เมื่อ09-11-2010 13:43:40 »

 :mc4:นิยายคุณบอย ...เย้

 :L2:หอบดอกไม้มาให้เป็นกำลังใจคุณบอย ขอติดตามนิยายดีๆของคุณบอยครับ

ออฟไลน์ hotladyanyavee

  • ขึ้นจากเกาะ มาใช้ชีวิตบนอ่าวนาง มันก็อินดี้ไปอีกแบบ
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-10
Re: แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #14 เมื่อ09-11-2010 21:32:55 »

อ่านแล้วจะ มีไรที่แจงว่าเรื่องนี้เกิดจากสองคนนี้ แล้วอะไรกลายเป็นที่มาชื่อเรื่อง
ไงก็ต้องบอกว่า รออ่านคะ

ออฟไลน์ IZE

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-3
Re: แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #15 เมื่อ09-11-2010 21:49:22 »

ว้าววววววววว ดร่าม่าดีจัง ชอบๆๆๆ

Bboyseries

  • บุคคลทั่วไป
Re: แรงแค้นใต้เงารัก
«ตอบ #16 เมื่อ10-11-2010 00:04:01 »


แสงจากจันทร์ครึ่งเสี้ยวส่องลงมาพอให้มองเห็นร่างสองร่างที่กำลังนั่งคู่กันอยู่ชานเรือน ร่างหนึ่งคืออิทธิส่วนอีกร่างคืออาที สองหนุ่มนั่งอยู่ที่ตรงนี้ตั้งแต่เสร็จสำรับมื้อค่ำที่แม่นางเตรียมไว้ให้ ซึ่งตอนนี้นางได้เข้านอนแล้ว
“มึงคิดว่าแม่นางจะเชื่อเรื่องที่กูบอกหรือเปล่าวะอิท” อาทีเอ่ยถามหลังจากคุยกันได้สักระยะแล้วนึกถึงตอนที่ตัวเองเอ่ยปดแม่นางว่าสาเหตุที่ตนมาที่นี่เพราะต้องการมาให้อิทธิติวหนังสือให้สำหรับสอบพรุ่งนี้ เหตุที่อ้างแบบนี้เพราะใครๆ ก็รู้ว่าอิทธิเรียนดีกว่าตน
“เชื่อไม่เชื่อเขาก็เข้านอนไปแล้วนี่” อิทธิตอบพลางเอนกายลงนอนบนพื้นเรือนยกมือประสานกันหนุนศีรษะมองแสงดาวที่พราวอยู่บนฟ้าในบริเวณที่แสงของดวงจันทร์ส่องไปไม่ถึง เด็กหนุ่มละสายตาจากสิ่งนั้นหันมองข้างตัวเมื่อเห็นอาทีเอนตัวลงนอนเคียงข้าง เป็นจังหวะเดียวกับที่อาทีหันมองตนเช่นกัน สองหนุ่มเลยได้จ้องหน้ากันระยะชิดใกล้แล้วเริ่มสนทนากันใหม่
“จบม.6 แล้วมึงจะเรียนต่อที่ไหนวะ” อาทีเริ่มก่อน
“กูคงช่วยงานแม่ที่ไร่นี้แหละ คงไม่ได้เรียนต่อหรอก” อิทธิตอบ
“ทำไมวะ”
“เรียนมหา’ ลัยมันน่าจะใช้เงินเยอะ แม่นางคงส่งเสียกูไม่ไหวหรอก”
“ก็ป้าจันทร์ไง เขาต้องส่งเสียแกต่ออยู่แล้วล่ะ”
“โอ้ย แค่นี่บุญคุณท่านก็ท่วมหัวกูแล้ว หลังจากนี้คงถึงเวลาที่กูจะต้องตอบแทนคืนโดยการช่วยงานที่ไร่ซะที”
“ไอ้ห่าจบแค่ม.6 มึงจะช่วยอะไรได้”
“ทำยังกะไร่มึงจ้างคนงานจบมาสูงนักนะไอ้เบื้อก”
“แล้วมึงจะเป็นคนงานให้มันเหนื่อยทำไมวะ จะช่วยทั้งทีก็ต้องอยู่ตำแหน่งที่มันไม่ต้องเหนื่อยนักสิวะ”
“กูเลือกได้เหรอ”
“ได้ดิถ้ากูขอให้”
“อย่าแม้แต่จะคิดนะมึง แค่แม่นางคนเดียวที่ได้เลื่อนมาดูแลงานในไร่แม่มึงก็ตามฉีกอกอยู่เช้าเย็นแล้ว ถ้าหากกูได้ตำแหน่งที่มันสูงกว่าคนงานอีกคนสงสัยกูคงอยู่ไม่สุขว่ะ”
“ไอ้นี่ว่าแม่กูเป็นยักษ์เป็นมาร”
“ถ้าไม่ใช่ก็กลับไปนอนที่เรือนโน้นสิคร้าบท่านอาทีจะมานอนเรือนผมทำไม”
“มึงอย่ามาล้อกูนะ ก็เพราะมึงแหละพากูกลับดึกเลยโดนเลย”
“อ้าวพูดแบบนี้เดี๋ยวกูถีบตกเรือนซะนี่”
“กูล้อเล่น ทำเป็นดุนะมึง”
“หัดไว้ก่อนโว้ย กูนี่แหละจะเป็นหัวหน้าคนงานคนต่อไป”
“เบ่งๆๆ แล้วทีแรกบอกอยากจะเป็นแค่คนงานไอ้ห่า”
“กูก็พูดไปงั้นแหละเป็นแค่คนงานแหละดีแล้วขี้เกียจไปมีบารมีแข่งกับไอ้สินมัน”
สินที่เอ่ยถึงคือลูกชายของนายศรที่เรียนจบแค่มัธยมปลายแล้วออกมาช่วยเป็นลูกมือพ่อในการคุมคนงานในไร่ เป็นหน้าที่ที่รับมาอย่างไม่ถูกต้องนักเพราะสถาปนาตัวเองเป็นแท้ๆ แต่ก็เที่ยวกร่างอวดเบ่งบารมีไปทั่ว เรื่องนี้ใครๆ ก็รู้กันดีแต่ไม่มีใครอยากจะใส่ใจ เพราะคนที่ให้ท้ายนายนี่ยามทำผิดคือนายศรเอง ซึ่งมีจิตราคอยถือหางให้อีกที สองคนพ่อลูกไม่ถูกชะตากับแม่นางตั้งแต่โดนสั่งสอบสวนเรื่องทุจริตนั่นแล้ว พอได้รู้ว่าจิตราเองก็เกลียดนังนี่เข้าไส้จึงเข้าประจบสอพลอคอยใส่ร้ายป้ายความผิดให้ทุกครั้งที่มีโอกาส โดยมีส้มสาวน้อยจริตสูงร่วมวงสาดน้ำลายอีกคน
ส้มเป็นลูกสาวของนายศรมีศักดิ์เป็นน้องนายสิน ซึ่งเป็นสาวน้อยรุ่นน้องอาทีและอิทธิ เธอเป็นคนหัวสูงมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ร่ำร้องให้พ่อวิ่งเต้นพาตนเข้าเรียนในโรงเรียนเดียวกับอาทีและอิทธิจนสำเร็จตอนต่อชั้นมัธยมปลาย รู้สึกไม่ยุติธรรมเลยที่อิทธิได้รับการส่งเสียจากจันทร์จวงแต่ตนไม่ได้รับจึงไม่แปลกที่เธอจะนึกเกลียดนึกชังสองแม่ลูกอย่างแม่นางกับอิทธิเข้าไส้อีกคน แต่สำหรับอาทีและอาทิตย์เธอวาดหวังเอาไว้ตั้งแต่โตเป็นสาวรุ่นว่าจะต้องได้ใครคนหนึ่งมาครอบครองให้ได้ ซึ่งทุกวันนี้อาทิตย์ไม่ได้อยู่ในไร่นี้จึงเหลืออาทีเพียงผู้เดียวที่เธอตามลูบตามไล้อยู่ทุกเมื่อที่ได้เจอ
“พูดถึงนายสินก็อดจะพูดถึงยัยส้มไม่ได้ว่ะ วันนี้นะโว้ยตะแง้วๆ ชวนกูเข้าไปเดินเล่นในเมืองต่อตอนเลิกเรียน พอกูไม่ไปก็มาทำหน้าเง้าหน้างองอนกูซะงั้น ทำยังกะกูเป็นแฟนแล้วก็ไม่ปาน” อาทีเอ่ยขึ้นเมื่อนึกถึงใบหน้าน่ารำคาญของส้มหลังจากที่อิทธิได้เอ่ยถึงพี่ชายเจ้าตัว
“ก็แล้วเมื่อไหร่มึงจะตกลงเป็นแฟนเขาล่ะ เห็นตามจีบแกเป็นปีๆ แล้วนะ”
“ไม่เอาอ่ะ เป็นผู้หญิงมาจีบผู้ชายก่อนใช้ได้ที่ไหน สำหรับกูนะโว้ย จะคบใครเป็นแฟนกูต้องเป็นฝ่ายจีบเอง ไม่งั้นอย่าหวัง”
“ใจร้ายนะมึงเนี่ย”
“มึงใจดีมึงก็เอาไปเองดิ”
“เอามาชวนทะเลาะหรือไง เกลียดกูกับแม่นางเข้าไส้ขนาดนั้น”
“เออ กูไม่เข้าใจว่ะ มึงกับแม่นางก็เป็นคนดีทั้งคู่นะโว้ย แต่ทำไมถึงมีคนจ้องแต่จะรังแกวะทั้งแม่กู นายศร นายสิน ยัยส้ม หรือแม้กระทั้งพี่อาทิตย์”
เอ่ยถึงชื่ออาทิตย์ อิทธิเงียบคิดไปพักใหญ่ เพราะจากรายชื่อคนที่ตามระรานตนกับแม่นางที่คนข้างกายไล่เรียงให้ฟังดูเหมือนว่าชื่อๆ นี้จะมีอิทธิพลมากกว่าใครๆ ที่ทำให้ตนรู้สึกโกรธได้ทุกครั้งที่โดนต่อว่าดูถูก
อาทิตย์เป็นลูกชายที่จิตราภูมิใจนักหนา เพราะบุคลิกรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาเอาการนั่นมันสามารถส่งรัศมีความเป็นเจ้าคนนายคนออกมาอย่างที่หล่อนต้องการได้มากว่าอาที ซึ่งแม้จะหล่อเหลาเทียมเท่าพี่ชายแต่นิสัยการเป็นคนง่ายๆ ไม่ถือเนื้อถือตัว มีบุคลิกลุยๆ แบบเด็กชายทั่วไป ทำให้หล่อนไม่นึกภูมิใจเท่าไหร่นัก การฟาดหัวฟาดหางยามนึกโกรธการกระทำของเจ้าตัวจึงเกิดขึ้นได้ง่ายกว่าเกิดกับอาทิตย์ ปัจจุบันอาทิตย์กำลังศึกษาอยู่ระดับอุดมศึกษาในมหาวิทยาลัยชื่อดังในเมืองหลวงที่เจ้าตัวสอบเข้าเรียนได้ โดยพักอาศัยอยู่กับผู้เป็นพ่อที่มีหน้าที่การงานเป็นผู้บริหารบริษัทเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งใกล้ๆ กับมหาวิทยาลัย
“เฮ้ย! ทำไมเงียบไปวะ” อาทีใช้ข้อศอกกระทุ้งสีข้างคนข้างกายที่แหงนดูท้องฟ้าเหม่อๆ ตอนที่ตนเอ่ยจบ
“ปะ เปล่า ไม่มีอะไร ไปนอนเหอะ กูง่วงแล้ว” อิทธิบอกปัดแล้วลุกขึ้นเดินหายเข้าไปในเรือน อาทีลุกนั่งมองตามหลังเอ่ยออกมาเบาๆ
“เป็นอะไรของมันวะ”
 
*********************************************************
 
การจราจรที่ติดขัดบนท้องถนนในยามค่ำคืนทำใครบางคนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยรถเอนกายพิงเบาะนั่งอย่านึกเบื่อ
“ติดกันได้ทุกวัน กลางคืนก็ไม่เว้น เมื่อไหร่จะปิดเทอมวะจะกลับไปสูดอากาศบริสุทธิ์ที่ไร่ให้ชุ่มปอดเชียว” ชายหนุ่มเอ่ยออกมาขณะสายตาจ้องมองสัญญาณไฟ เห็นว่าท่าทางจะนานเพราะรถราอีกฝั่งถนนเพิ่งจะโดนปล่อยจึงหวนถึงบรรยากาศของไร่ส้มผืนกว้างที่ตนเคยใช้ชีวิตอยู่ในวัยเด็ก ที่นั่นเขามีความสุขดีที่ได้พูดคุยกับแม่ผู้ให้กำเนิด อบอุ่นทุกครั้งที่ซบตักฟังคำสอนดีๆ จากจันทร์จวงหรือป้าจันทร์ของตน และปวดหัวทุกทีที่ได้ทะเลาะกับน้องชายอย่างอาทีที่ตั้งป้อมเกลียดชังทุกคราที่ตนมีปากเสียงกับอิทธิลูกชายของแม่นางด้วยสาเหตุที่เกิดความหมั่นไส้ทุกครั้งที่เห็นท่าทียโสของนายนั่นยามเจอกัน จนอดไม่ได้ที่จะหาเรื่องสั่งสอนให้รู้สำนึกว่าเจ้าตัวเป็นแค่ลูกคนงาน การมาถือดีจองหองกับหลานชายคนโตเจ้าของไร่มันดูไม่สมควรนัก
“สำนึกไว้ซะบ้างนะว่าเงินทุกบาทที่ส่งเสียนายให้เข้าเรียนที่นี่มันมาจากป้าจันทร์ ฉะนั้นนายอย่ามาถือดีกับฉันซึ่งเป็นหลานของผู้มีพระคุณของนาย”
“ผมไปถือดีกับคุณตรงไหน ผมก็อยู่ของผมแบบนี้ดีๆ คุณต่างหากที่เดินเข้ามาหาเรื่องผมก่อน”
“แล้วที่นายมองฉันหัวจรดเท้าแบบเหยียดๆ มันหมายความว่าไง”
“ก็คุณมันไม่ยุติธรรม คุณก็รู้ก็เห็นว่าแม่นางโดนใส่ร้ายจากนายศร ทำไมคุณถึงไม่บอกคุณจันทร์ตอนที่ท่านเรียกสอบสวน”
“แล้วทำไมฉันจะต้องเข้าข้างแม่นางของนายด้วย ถ้าฉันทำแบบนั้นคนที่โดนตำหนิจากป้าจันทร์ก็คือแม่ของฉันน่ะสิ”
“ก็แม่ของคุณรวมหัวกับนายศร นายสิน และก็ยัยส้มแกล้งแม่ของผมจริงๆ ทำไมล่ะ เมื่อไหร่จะเลิกรังควานกันซะที ปล่อยเราสองแม่ลูกอยู่ตามลำพังจะลงแดงตายกันให้ได้ใช่มั้ย”
“อยากอยู่กันตามลำพังก็พากันไปอยู่ที่อื่นสิ อยู่ที่นี่ก็เป็นกาฝากชัดๆ”
“มันจะมากไปแล้วนะคุณอาทิตย์”
“มากไปยังไง ฉันพูดอะไรผิดไปงั้นเหรอ ก็แม่นางหอบท้องนายมาขออาศัยใบบุญป้าจันทร์อยู่ที่นี่จริงๆ นี่ ถูกมั้ยไอ้ลูกไม่มีพ่อ”
“ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะคุณอาทิตย์ ไม่งั้นผมต่อยปากคุณจริงๆ ด้วย”
“ก็เอาซี้ถ้าคิดว่าฉันไม่มีมือมีเท้า”
เหตุการณ์หลังจากนั้นคือเกิดการชกต่อยกันขึ้นจริงๆ อาทิตย์เผลอยกมือขึ้นลูบมุมปากเมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่ได้ปะทะคารมและปะเคนหมัดชกต่อยกับอิทธิเมื่อครั้งยังเด็กกันอยู่ทั้งสองคน นึกถึงแล้วก็ใช่ว่าจะไม่ละอายที่ทำตัวน่าเกลียดแบบนั้น ทุกอย่างมันจริงอย่างที่อิทธิว่า เหตุการณ์ต้นเหตุของการทะเลาะกันเกิดขึ้นจากที่มีคนงานหนึ่งคนในไร่เป็นลมสลบไปเพราะเหนื่อยจากการโดนใช้งานไม่พักจากนายศร ตอนนั้นตนอยู่ในเหตุการณ์ด้วยเพราะติดตามผู้เป็นแม่ที่ออกเดินตรวจงานในไร่ แม่ของตนกับนายศร นายสิน และก็ส้ม ต่างรวมหัวใส่ความแม่นางทันทีตอนที่มีคนนำเรื่องไปแจ้งจันทร์จวงซึ่งไม่ชอบการกดขี่คนงานเยี่ยงทาสเป็นที่สุด
หญิงเจ้าของไร่เรียกสอบสวนเรื่องที่เกิดขึ้นหาความกระจ่าง แม้คำตอบสุดท้ายที่ได้คือคนที่ใช้งานคนงานเยี่ยงทาสเป็นแม่นาง แต่นางไม่ปักใจเชื่อจึงสอบถามความเพิ่มเติมจากหลานชายอย่างตนที่อยู่ในเหตุการณ์ด้วย ด้วยความเป็นเด็กที่รักแม่ในวันนั้นจึงต้องร่วมใส่ความแม่นางอีกคน เหตุการณ์วันนั้นแม่นางจึงโดนตำหนิติเตียนชุดใหญ่ ซึ่งนางเองก็ก้มหน้ารับไปอย่างไม่โต้เถียง แต่พออิทธิและอาทีรู้เรื่องเท่านั้น สองคนก็ฟาดหัวฟาดหางว่าแม่นางโดนใส่ความอย่างแน่นอน การอาละวาดครั้งนั้นเกือบจะมีการวางมวยระหว่างอิทธิกับนายสินดีที่ว่าจันทร์จวงลดตัวลงมาห้ามทัพซะก่อน หลังจากนั้นอาทีโดนตราหน้าจากแม่ว่าเป็นลูกนอกคอกที่เห็นคนอื่นดีกว่าผู้ให้กำเนิดทันที อาทีจึงเริ่มมีอคติกับตนหนักขึ้นตั้งแต่บัดนั้นเช่นกัน ส่วนอิทธิยิ่งไปกันใหญ่นายนี่แสดงท่าทียโสกับเขาทุกครั้งที่ได้เจอกัน จนหมั่นไส้อย่างอดไม่ได้จึงตามหาเรื่องจนได้ชกต่อยกันในที่สุด
“ไม่รู้นายจะยังยโสอยู่เหมือนเดิมหรือเปล่านะอิทธิ” อาทิตย์เอ่ยขึ้นในตอนสุดท้ายก่อนจะออกรถเคลื่อนตัวไปตามท้องถนนเมื่อสัญญาณไฟเขียวสว่างขึ้น
 
โปรดติดตามตอนต่อไป

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-11-2010 20:22:35 โดย Bboyseries »

ออฟไลน์ tatum1234

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 952
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-1
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #17 เมื่อ10-11-2010 08:09:18 »

 :z13: จิ้มคุณบอย ... :impress2:

 :กอด1:มาต่อแล้ว แอบมาเม้นไว้ก่อน

เด้วพักกลางวันจะมาอ่านครับ :laugh:

ออฟไลน์ MiTo™

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +56/-1
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #18 เมื่อ10-11-2010 11:35:09 »

ใครพระ ใครนาย ละทีนี้


 o13

เป็นกำลังใจให้นะครับ  :L2:

ออฟไลน์ sukie_moo

  • ปัจจุบัน คือ อดีตของอนาคต
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3488
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +457/-15
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #19 เมื่อ10-11-2010 16:49:02 »

อิทธิ กับ อาทิตย์ซินะ = แรงแค้นใต้เงารัก ที่ว่าเนี่ย
ดีใจที่ได้อ่านนิยายของคุณบอยอีก

และดีใจยิ่งขึ้นที่คุฯบอยจะต่อเรื่องโน้นให้จบ

กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด  !!!!!!!   5555

ปล.จิตราร้ายกาจแบบไร้เหตุผลสิ้นดี 

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
« ตอบ #19 เมื่อ: 10-11-2010 16:49:02 »





ออฟไลน์ hotladyanyavee

  • ขึ้นจากเกาะ มาใช้ชีวิตบนอ่าวนาง มันก็อินดี้ไปอีกแบบ
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-10
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #20 เมื่อ10-11-2010 21:33:17 »

งานนี้คนที่เป็นต้นเหตุที่มาของชื่อเรื่องน่าจะเป็น นายอาทิตย์แน่นอน
แต่ไม่รู้ว่าใครจะสลับเป็นนายเอกระหว่างอิทธิ และอาทิตย์
ไงก็มารอลุ้น แต่ไงก็บอกว่าอยากให้อาทีเป็นโจทย์มากกว่า

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #21 เมื่อ11-11-2010 13:03:12 »

อยากให้ปิดภาคเรียนเร็วๆจัง เมื่ออาทิตย์กลับมาคงมีอะไรให้ผู้อ่านได้สนุกแน่ ระหว่างอิทธิและอาทิตย์

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #22 เมื่อ11-11-2010 14:40:01 »


ใครมันจะรักใครกันละเนี่ย?

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #23 เมื่อ11-11-2010 20:12:50 »

คนทีไม่ทำอะไรผิดนี่ถือว่ายะโสเหรอคุณ :m16:

ออฟไลน์ ณ ที่เดิม™

  • มากกว่าชีวิต...
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +72/-0
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #24 เมื่อ11-11-2010 22:43:22 »

แวะมาอ่านขอรับ :a3:

ออฟไลน์ ชะรอยน้อย

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 973
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +61/-0
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #25 เมื่อ12-11-2010 10:26:43 »

น่าติดตามค่ะ  :L2: :L2:

ออฟไลน์ oaw_eang

  • Global Moderator
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8418
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2122/-586
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #26 เมื่อ12-11-2010 15:14:42 »

วันนี้ยังไม่มา?

ออฟไลน์ kit

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +186/-3
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #27 เมื่อ12-11-2010 16:38:37 »


• อาทีจึงเริ่มมีอคติกับตนหนักขึ้นตั้งแต่บัดนั้นเช่นกัน ส่วนอาทิตย์ยิ่งไปกันใหญ่นายนี่แสดงท่าทียโสกับเขาทุกครั้งที่ได้เจอกัน
ต๊าย ตอนนี้กล่าวถึงความคิดของใครกันคะ

๑๕ + ๑ = ๑๖
ขอบคุณนะคะ คุณ Bboyseries


ออฟไลน์ ❝CHŌN❞

  • เหงา เหงา :(
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1924
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-3
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #28 เมื่อ12-11-2010 19:29:22 »

ได้อ่านนิยายของคุณบอยอีกครั้งดีใจมากเลยค่ะ

เนื้อเรื่องน่าติดตาม ว่าแต่ ใครพระเอก นายเอกหว่า


ออฟไลน์ IIMisssoMII

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2030
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-2
Re: แรงแค้นใต้เงารัก [ตอนที่ 1-2]
«ตอบ #29 เมื่อ12-11-2010 22:53:17 »

เห็นชื่อก้อกดเข้ามาทันทีเลยคะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด