]* love is a drug! *[RIP my Bro______________UP! Aug 22
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ]* love is a drug! *[RIP my Bro______________UP! Aug 22  (อ่าน 693210 ครั้ง)

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[new dark appeared_____UP sep 20
«ตอบ #90 เมื่อ27-09-2010 01:29:13 »

/


ผมขับรถกลับบ้านด้วยใจระทึก ไอ้คิวมันกลายเป็นโรคจิตไปแล้ว... ที่ผ่านมาตอนอยู่ในห้อง ผมไม่เห็นมันจะมีทีท่าว่าจะอะไรกับผมเลยสักกะติ๊ด พออยู่ๆ มันมาบอกว่าอยาก.....กับผม
ผมตกใจดิคับ
บ้ารึเปล่า ใครจะยอมให้ทำแบบนั้น ยอมรับว่าผมเองก็เคยคิดจะไปกิ๊กๆ กับมันตอนขึ้น ม.สี่มาใหม่ๆ เหมือนกัน มันดูแบด แบบเถื่อนๆ ในคราบเด็กเก่ง แต่ดูไปดูมา ไอ้นี่มันคนจีบเยอะเกิน โดยเฉพาะน้องตุ๊ด ผมเลยไม่ขอไปชิงเข็มขัดกับเค้าดีกว่า

คนอื่นมีอีกเยอะแยะอ่ะคับ เพราะ รร. ผมคนหน้าตาดีหาง่าย

ผมตอบอะไรไอ้คิวไปอ่ะเหรอคับ หง่ะ ก็เผ่นดิ ไม่เอาดิ เรื่องไรจะยอมล่ะ ขนาดผมชอบเคน ผมยังไม่ยอมเคนเลย
แล้วมันเป็นใคร ทำไมผมต้องยอมไปทำอะไรอย่างนั้นกับมัน...

พอผมถึงบ้าน... ผมก็โทรหาเคนทันทีเลย

“เคน เราถึงบ้านแล้ว”
“อืม...” มันนิ่งว่ะคับ ตอบสั้นผิดปกติ
“เราขอโทษนะกลับบ้านช้า ก็มันมีกิจกรรมต่ออีกนิดหน่อย เราต้องอยู่ช่วยห้องอ่ะ” เรื่องจริงนะเนี่ย แต่ไม่บอกหรอกว่าได้ประกวดบ้าบออะไรนั่น

“.....................” เคนไม่พูด นิ่ง...
“เคน ทำไมเงียบอ่ะ” เริ่มใจไม่ดี
“เปล่า”
“หง่ะ เคนเป็นไร เกิดไรขึ้น?” ผมจับน้ำเสียงมันได้ เวลามันทำตัวมีปัญหามันจะชอบเงียบๆ แบบนี้แหล่ะ แล้วพอผมทำเหมือนสนใจอยากรู้เรื่องมันมากๆ เข้า มันก็จะคายทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจนผมเหนื่อยที่จะฟัง
“ไม่ได้เป็นไร แค่เหนื่อยๆ เบื่อ เซ็ง” หง่ะ มันเอาอีกแล้ว....
“เบื่อไรเหรอ?”
“ไม่มีอะไร” ชิ ไอ้บ้า นอยด์รับประทานอีกแล้วนะ เมิงเบื่อกูก็เบื่อเหมือนกันแหล่ะ กูยิ่งเซ็งกว่ามึง เจออะไรบ้าๆ มาไม่รู้ตั้งเยอะแยะ ที่จริงอยากจะบอกมันเรื่องไอ้คิวพี่ชายมันเหมือนกัน แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงไม่พูด... ผมไม่ใช่คนขี้ฟ้องอ่ะมั้งครับ ที่สำคัญเล่าไปแล้วไม่รู้มันจะช่วยอะไรได้มั้ย เลยขี้เกียจจะเล่า

“พรุ่งนี้ไปไหนรึเปลา?” เคนถาม คิดในใจ มันจะชวนกูไปไหนอีกเนี่ย... ไม่อยากไปเลย
“ก็...ว่าจะไปบ้านพี่” ผมแหลสด
“เหรอ... พี่คนไหนอ่ะ?”
“พี่บอล” ก็มีอยู่คนเดียวเนี่ยล่ะคับ คนที่ผมไปค้างด้วยได้
“อืม.....ไปทำไม?”
"...ไปค้างอะ"

หง่ะ มันพูดน้อยแบบแปลกๆ แฮะวันนี้ แถมขอวางสายเร็วมากด้วย
ผมนิ่งคิดว่ามันเป็นอะไร มันโกรธอะไรผมรึเปล่า แต่ก็นั่นแหล่ะ.... คิดเองไปก็ไม่ได้คำตอบ งั้นก็ช่างมันเถอะ

/

เช้าวันรุ่งขึ้น ผมไม่ได้ไปไหนหรอกครับ ก็โกหกเคนไปงั้นๆ เผื่อมันชวนไปไหน หรือไม่ก็มันจะมาหาผม ผมขี้เกียจเผชิญหน้ากับมัน เพราะพักหลังๆ มาเนี้ย ดีกรีความร้อนแรงของมันพุ่งสูงขึ้นไงไม่รู้
จากนิ่งๆ กลายเป็นคนมากมาย หลายสิ่ง ผมเบื่อ

เบื่ออะไรที่มันมากเกินไป

สักตอนเที่ยงๆ โทรศัพท์บ้านดัง แม่อยู่ในครัว พ่ออยู่บนบ้าน ผมเลยเป็นคนที่ต้องไปรับสาย
“ฮัลโหล”
“.....................”
“ฮัลโหลล” ไม่ได้ยินรึไง ผมรัวคำพูดเดิมอีกสองสามครั้งก็เงียบ กำลังจะวางสาย แต่เสียงคุ้นๆ ดังขึ้นซะก่อน

“ไหนว่าจะไปบ้านพี่” อ่ะจ๊ากก เคนโทรมา ปกติมันจะไม่โทรเบอร์บ้านหาผมตอนกลางวัน ทำไมวันนี้โทรวะ
ผมซีดไปพักนึง คิดหาข้อแก้ตัวอย่างด่วนๆ
“ก็......กำลังจะออกไปแล้ว เพิ่งตื่นตอนสิบโมงเอง แหะๆๆ”
“เหรอ งั้นดีเลย เราผ่านมาแถวนี้พอดี พุแวะรับเราหน้า xxx หน่อยดิ”

อ๊ากกก ม่ายย มาทำไมไอ้บ้า นี่มันจงใจจับผิดชัดๆ

“อ่า เหรอ.... เคนจะไปไหนเหรอ?”
“ก็แวะมาซื้อของ พอดีผ่านมาเลยอยากเจอ” ขอบใจ

ผมเลยจำเป็นต้องไปอาบน้ำแต่งตัว เตรียมเสื้อผ้าไปค้างบ้านพี่บอลจริงๆ เง้อออ วันนี้ทำไมมันซวยจังเลยฟะเนี่ย

/

เคนยืนรอผมหน้าป้ายรถเมล์แถวๆ ปากซอยหน้าบ้านผมนั่นแหล่ะ พอรถมาเทียบข้างฟุตบาทมันก็ยิ้มกว้างขวางมาเลย ชิ เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยเก๊กแล้วเหรอมึง เมื่อก่อนไอ้นี่มันมัวแต่เก๊กเลยยิ้มน้อยมากๆๆๆ

“หวัดดี” มันทักผม
“ดี เคนจะไปไหนต่ออ่ะ?” ผมถามเหมือนจะไล่มันกลายๆ
“โห เพิ่งเจอหน้า ก็จะไล่กันแล้วเหรอ” มันอ้อน เวลานั่งอยู่ในรถมันชอบหันมามองผมทั้งตัว แล้วก็ไม่ชอบคาดเบลท์อ่ะคับ เงอะ เปลืองน้ำลายผมต้องเตือนมันอีกบ่อยๆ ไม่อยากเจอตำรวจเรียกหนิ

“ไม่ได้ไล่ ก็จะได้รู้ปลายทางไง” ผมบอก
“น้ำพุรีบไปบ้านพี่รึเปล่าล่ะ?”
“ก็... ไม่รีบมาก” ผมชอบพูดแบบรักษาน้ำใจคนฟังอ่ะคับ ทั้งที่อยากจะบอกว่า กูรีบ กูไม่อยากเห็นหน้ามึง แหะๆ
“เหรอ งั้นไปซื้อหนังสือเป็นเพื่อนเราหน่อยดิที่ห้าง xxx” ไอ้เวร... หางานมาให้กูอีกแล้ว

ผมไม่รู้จะปฏิเสธเคนยังไง เห็นท่าทางมันร่าเริงดีก็เลยไม่อยากขัดศรัทธา อีกอย่าง... เราไม่ได้เจอกันบ่อย ถ้าไม่ไปเดี๋ยวมันน้อยใจ

ผมก็ขับรถไปจอดที่ห้าง... แล้วก็เดินซื้อของกับมัน ตามปกติ ไอ้เคนเวลาอยู่ต่อหน้าคนหมู่มากจะขี้เก๊กสุดๆ ผมก็ไม่ได้ว่ามันเรื่องนี้หรอก ไม่เหนื่อยก็ทำไป

สักตอนบ่ายแก่ๆ พี่บอลโทรมา (ผมโทรบอกพี่บอลไว้ก่อนมาแล้วว่าจะไปค้างด้วย)

“ฮัลโหล”
“เออ แกจะมาเมื่อไหร่?” พี่บอลถาม
“ก็....คงเย็นๆ อ่ะมั้ง”
“อืม เดี๋ยววันนี้เพื่อนพี่มาค้างด้วยนะ”
“ใครอ่ะ?”
“ไอ้ออต”
“พี่ออตโต้!”

เหอๆๆ ออตโต้เป็นฉายาคับ แต่ชื่อจริงๆ พี่ท่านคือ พี่เน เท่มากกก ผมแอบปลื้มอยู่ พี่บอลห่างกับผมหกปี(จบไปก่อนผมเข้า) เรียนมัธยมโรงเรียนเดียวกัน แต่กลุ่มพี่แกจะเป็นเด็กแรงที่อยู่ห้องบ๊วยๆ อ่ะ
พี่บอลพี่ผมก็แรงใช่ย่อยเหมือนกัน ไปสักหลังตั้งแต่อยู่ ม.หก ลายพร้อยเลย มีแฟนก็เป็นเด็กพาณิชย์แต่งตัวเปรี้ยวๆ ชอบขี่มอไซต์เป็นกลุ่มเกะกะถนน แม่ผมอ่ะ ชอบบอกว่าอย่าไปคบไอ้พี่บอลมาก เดี๋ยวจะพากันไปในทางที่ไม่ดี

เพราะพี่บอลอ่ะคับ ชอบทำอะไรรุนแรง น่ากลัวอยู่เหมือนกัน ผมเคยเห็นรอยแผลตรงท้องแขน พอผมถามว่าไปโดนอะไรมา ทำไมแผลมันกลมๆ น่ากลัวแบบนั้น พี่บอลบอกว่าเครียด...เลยเอาบุหรี่จี้แขนตัวเอง เหอๆๆ


แต่ผมว่ากับผมพี่เค้าก็ดีนะ ดูแลได้อ่ะคับ

เมื่อก่อนพี่บอล กับไอ้ฟิวเนี่ย.... ผมสนิทด้วยมาก
แล้วสองคนนี้ก็เคยพาผมซ้อนมอไซต์หวิดตายมาแล้วด้วย

จนป่านนี้ผมก็ยังไม่กล้าบอกแม่เลยว่าผมเคยไปนอนสลบบนถนนมาแล้วกี่ครั้ง เหอๆๆ

/

วางสายจากพี่บอลปุ๊บ เคนมันถามทันทีว่าใครโทรมา
“พี่บอลอ่ะ บอกว่าให้รีบไปได้แล้ว” สะตออีกและผม เบื่อ ขี้เกียจอยู่อ่ะ ไปบ้านพี่ผมสนุกกว่า
“เหรอ งั้นกลับเลยก็ได้” ยะฮู้ว
“เคนจะให้เราไปส่งที่ไหนรึเปล่าอ่ะ?”
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวเรานั่งรถเมล์ข้างหน้ากลับเอง” รถเมล์ตรงนี้มีหลายสายคับ อิอิ สบายผมดิ

“งั้นเรากลับนะ”
“เดี๋ยวเราเดินไปส่งที่รถ” เคนบอก

พอเดินมาถึงลานจอดรถ ผมก็ปลดล็อค แล้วบอกลาเคนตามปกติ
แต่พอเปิดประตูรถเข้าไปนั่ง สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น!!



H
........ให้เดาว่าอะไร จะมีคนทายถูกมั้ยน้อ อิอิ

kenshinkenchu

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[point of no return_____UP sep 27
«ตอบ #91 เมื่อ27-09-2010 01:45:29 »

โห........... มาต่อเถอะน้องขา

ค้างและเดาไม่ถูกอย่างยิ่ง   :กอด1:

กำลังมันเลยอ่า 

ออฟไลน์ yoyo

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 579
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
Re: ]* love is a drug! *[point of no return_____UP sep 27
«ตอบ #92 เมื่อ27-09-2010 09:13:11 »

สงสัยเป็นตุ๊กตาเป้าขาด  แปะรูปพุบนหน้า เพราะเคนได้ข่าวโยนดอกไม้เมื่อวาน  :z2:
อยากอ่านต่อไวๆอ่า  ชอบพุมากเลย  :L2:

wisa

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[point of no return_____UP sep 27
«ตอบ #93 เมื่อ27-09-2010 12:47:10 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ mamotic

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
Re: ]* love is a drug! *[point of no return_____UP sep 27
«ตอบ #94 เมื่อ27-09-2010 20:49:13 »

เจอนายคิวเหรอ?

ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
Re: ]* love is a drug! *[point of no return_____UP sep 27
«ตอบ #95 เมื่อ28-09-2010 10:46:44 »

 :pig4:

ออฟไลน์ nunamicky

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2285
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-3
Re: ]* love is a drug! *[point of no return_____UP sep 27
«ตอบ #96 เมื่อ28-09-2010 13:09:04 »

อะไรอ่ะ!...
เคนจะทำอะไรพุเหรอ
ค้างงงงงงงงงงงงงงง
คุณไรท์เตอร์มาต่อด่วน ด่วนคร้า
 :z3:

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[point of no return_____UP sep 27
«ตอบ #97 เมื่อ29-09-2010 18:13:41 »

/

ก็ไอ้เคนดิคับ มันแทรกตัวเข้ามาเบียดเบาะที่ผมกำลังนั่งอยู่ จนตัวผมเนี่ย ต้องกระเด็นไปค้างเติ่งอยู่ตรงเบรกมือ ผมตกใจมองหน้าเคน เห็นมันจ้องผมตาเป็นมันเลย....

บอกตรงๆ กลัวอ่ะ มันจะทำอะไรเนี่ยยย ใจผมเริ่มสั่นกึกๆ สิคับ ได้แต่เกร็งตัวจ้องตามันอย่างไม่ลดละ เพราะผมกลัวว่าถ้าคลาดสายไปจากมันแล้ว ผมจะหนีหรือป้องกันตัวไม่ทัน 

ผมค้างท่านั้นอยู่นาน จนเหน็บกิน ส่วนไอ้เคนก็มองผมเงียบๆ อยู่แบบเดิม ผมเริ่มรู้สึกอึดอัดจนทนไม่ไหว เลยถามมันด้วยเสียงติดสั่นๆ ว่า
“จะทำอะไรอ่ะ"
".........." นิ่ง....
"เคน ออกไปนะ” กูจะกลับแล้วโว้ย
“.......................” เงียบ มองๆๆๆ มองอยู่ได้ ไอ้บ้า กูกลัวนะ
“เราบอกให้ออกไปไงเคน” อ๊ากก กูบอกให้ออกไปทำไมมึงยิ่งเอนตัวเข้ามาวะเนี่ย กรูจะหงายหลังอยู่แล้ววววว
 
“ไม่ออกเราโกรธจริงๆ ด้วย!!” ผมยกศอกดันเคนไม่ให้โน้มหน้าเข้ามาใกล้มากกว่านี้
แต่ในที่สุดผมก็ฝืนแรงมันไม่ไหว ไอ้เคนจับแขนผมดึงไว้ไม่ให้หงายหลัง แล้วมันก็ก้มหน้าลงมา

“อย่า!” ผมหันหลบทัน แต่ก็โดนจมูกและปากซุกไซร้อยู่ตรงซอกคอ ผมกลัวมันสุดๆ เลย
จะมาทำอะไรในนี้วะ ลานจอดรถนะคับพี่น้อง แล้วก็ไม่ได้มิดชิดปลอดคนอะไรขนาดนั้น แถมตอนนี้มันยังไม่ได้ปิดประตูรถด้วย คือมันยังวางขาข้างนึงอยู่นอกรถอ่ะคับ ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงอ่ะ มันเกร็งไปหมดแล้วทั้งตัว แถมเหน็บยังกินขาอีก โคตรทรมานเล๊ยยย

จังหวะนั้นไอ้เคนก็เอื้อมมือไปกดให้เบาะเลื่อนไปด้านหลังจนสุด แล้วมันก็แทรกเข้ามาในรถแบบเต็มตัว
เคนปิดประตู แล้วลากผมมานั่งบนตักมัน

“อย่าเคน... จะทำอะไร เรากลัว” 
“เชื่อใจเรา ไม่ต้องกลัว...” มันพูดปลอบผมเสียงอ่อน แล้วกดท้ายทอยผมให้มารับจูบที่ปากเบาๆ
จากลิปคิส ก็กลายเป็นดีพคิส... ผมเจอลิ้นหยุ่นๆ ของมันกวาดควานไปทั่วโพลงปาก ตัวผมมันเหมือนคนไร้กระดูกสันหลังไปแล้ว ไม่มีแรงแม้แต่จะยกมือขึ้นมาห้าม
เคนมันจูบผมเหมือนจะเอาให้ผมขาดอากาศหายใจตายอย่างงั้นอ่ะ...

พอถอนปากได้ มันก็ถลกเสื้อยืดผมขึ้นจนถึงคอ

“เคน พอเถอะ อะ” ไม่ทันขาดคำ เคนมันก็ก้มหน้าแตะปลายลิ้นที่ยอดอกของผม... อีกข้างมันก็ใช้นิ้วชี้สะกิดเบาๆ ผมรู้สึกเสียวจนขนลุก อยากให้มันหยุดแต่ไม่รู้จะทำยังไง มันมืดแปดด้านไปหมด เหงื่อก้แตกซิกเพราะยังไม่ได้สตาร์ทเครื่อง เปิดแอร์ (สุดๆ ของความอึน)
ผมเจอเคนรุกรานด้วยลิ้นและริมฝีปาก มันทั้งขบทั้งดูดยอดอกผมจนแฉะไปหมดทั้งสองข้าง

นี่ผมจะยอมให้มันมาทำอะไรแบบนี้ในลานจอดรถจริงๆ อ่ะเหรอออ
ไม่เอ๊าาาาาา

/

“เคน เดี๋ยวมีคนมา พอแล้ว ไม่เอา” พอผมคิดได้แบบนี้ เรี่ยวแรงไม่รู้มันกลับมาตอนไหน ผมพยายามดันหน้ามันออกมา แล้วก็พยายามจะเปิดประตูรถออกไปด้วย

“ทำไมอ่ะ พุไม่รักเราเหรอ?” คำถามนี้อีกแล้ววว
“เราเป็นแฟนกันนะ ทำแบบนี้ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย”

“ก็นี่มันที่จอดรถ” ผมพยายามยกเหตุผลมาอ้าง
“ที่ไหนก็ไม่เห็นว่าพุจะยอมเราเลย... ทำไมทีคนอื่นทำได้แล้วเรา ‘ที่เป็นแฟนพุ’ ถึงทำไม่ได้?” ผมขมวดคิ้วตามที่มันพูด คนอื่นที่ไหนวะ ตอนนี้กรูก็คบมึงคนเดียว

“ที่เราไม่พูดอย่านึกว่าเราไม่รู้ว่าพุเคยทำอะไรเอาไว้......เราเคยบอกพุไว้ว่ายังไง จำได้มั้ย?” หง่ะ ซีดสิผม จะให้กรูจำอะไรได้วะ ก็มึงอ่ะ พูดน้อยซะเมื่อไหร่ เรื่องนั้นเรื่องนี้ เยอะแยะไปหมด

“เราบอกว่า อย่านอกใจเรา... จำได้มั้ย?” สะอึกเลยคับ เจอประโยคนี้เข้าไป
เคนจ้องตาผม นัยน์ตาเขม็งวาววับ หง่ะ....หาทางเอาตัวรอดสิผม ยิ่งอยู่ในสภาพแบบนี้ด้วย
“จำได้ดิ เราไม่ได้นอกใจเคนเลยนะ คนอื่นเราก็คบแบบเพื่อน ไม่ได้คิดอะไร”

“เหรอ? งั้นจะให้เราพูดชื่อคนที่พุนอกใจเราไปคบกับมันไหม?” ตายๆๆ รู้ชื่อเลยเหรอวะ
รู้อะไรมากน้อยแค่ไหน....อ่ะๆๆ หรือว่าไอ้คิวมันเอาเรื่องแย่ๆ ของผมในโรงเรียนไปบอกเคนหมดแล้ว

เง้อออ....งั้นก็จบกันสิ ชีวิตวัยรุ่นของผม.....ม่ายยย

“เคน...คือว่า มันไม่ใช่อย่างงั้น เราแค่คุยด้วยเฉยๆ แบบเพื่อน ไม่ได้มีอะไรกันซ... อ๊ะ!” จบคำ มันมาอีกแล้วคับ ฝ่ามือมรณะ กำรอบคอผมเลยเนี่ยยย ตายแน่แล้วววันนี้ ยังไม่ได้บอกที่บ้านให้เตรียมวัดไว้เลย
ผมตกใจยกมือมาจับมือเคนพยายามจะดึงออก เพราะมันกำแน่นจนผมแทบจะหายใจไม่ออกแล้ว

“อย่ามาโกหก!” เคนมันพูดเสียงต่ำ แบบคนกำลังกัดฟันอ่ะคับ
“ฮึก..เรา เจ็บ...เคน” ผมกลัวมันจนน้ำตาไหล รู้สึกปวดแน่นที่คอไปหมด หน้าและปากเริ่มชาๆ เหมือนใกล้จะขาดอากาศแล้วจริงๆ

“เจ็บใช่ไหมพุ? พุเจ็บ แล้วเราอ่ะ เราสิเจ็บยิ่งกว่าเป็นร้อยเท่า!”
“ฮือ....เรา หายใจไม่..ออก.....เคน เราขอโทษ....”
“รู้ตัวก็ดี พุไปมีคนอื่นแล้วเราล่ะ เคยนึกถึงใจเราบ้างไหม ว่าเราจะรู้สึกยังไง!”
“ฮืออ เราจะไม่ทำอีกแล้ว เราขอโทษ เคน... เราผิดไปแล้ว” ผมปล่อยโฮออกมา กลัวมันจับใจ ก็มันจะฆ่าผม
   
“สำหรับเรามันไม่มีครั้งที่สามนะน้ำพุ” เสียงเคนอ่อนลง พร้อมกับแรงบีบที่คอผ่อนลงไปด้วย ผมสะอึกสะอื้นร้องไห้พลางสูดลมหายใจลึกๆ เข้าปอด   

“อย่าร้องไห้ ก็พุนอกใจเราเอง เลยต้องเจอแบบนี้” เคนมันปล่อยมือออกจากคอผมแล้วดึงผมเข้าไปกอด ผมซุกหน้าลงร้องไห้กับไหล่มัน ทั้งที่กลัวเคนจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

“รู้มั้ย พุสำคัญกับเรามากนะ ถ้าเปรียบก็เหมือนเป็นแขนขวาของเราเลยมั้ง พุลองคิดดู ถ้าหากว่าแขนขวาของเรามันเกิดเน่าขึ้นมา ก็มีอยู่ทางเดียว เราต้องตัดมันทิ้ง... แต่เราก็ต้องเจ็บปวดทรมานไปตลอดชีวิตที่ต้องขาดมันไป พุอยากให้เราเป็นแบบนั้นมั้ย? อยากให้เราเจ็บมั้ย?”
“ฮึก ไม่...ไม่อยาก” เปรียบเทียบบ้าอะไรของมัน ฮืออ
“ถ้าไม่อยากก็อย่าทำกับเราแบบนี้อีก ไม่งั้นเราจะไม่ให้อภัยพุอีกแล้ว” เคนพูดเสียงนิ่ง ผมรู้สึกว่ามันยกมือลูบหัวลูบหลังผมเบาๆ ตลอด
แต่ไม่ว่ามันจะทำอ่อนโยนแค่ไหน ผมก็กลัวมันอยู่ดี

/

เคนกลับไปแล้ว แต่ผมยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมในรถ มือผมสั่นจนไม่สามารถขับรถตอนนี้ได้... ผมเอาแต่คิดวนเวียนว่าจะทำยังไงกับเคนดี ตอนนี้มันคงรักผมเข้าไปแล้ว และที่มันเคยบอกว่าจริงจัง..... มันจะจริงจังแบบไหน แค่ไหน?
ถึงขั้นเกือบฆ่าผมตายแบบนี้เลยรึเปล่า

ไม่น่าเลย.... รู้งี้ไม่น่าตอบตกลงเป็นแฟนมันซะก็ดี

ก็ใครจะไปรู้ว่ามันจะน่ากลัวขนาดนี้ ที่ผ่านมาไม่ใช่ผมไม่เคยเล่าว่าเจอเพื่อนกอด หรือหอมแก้ม แต่ตอนที่ผมเล่าให้มันฟังก็แค่ตอบโต้กันเล่นๆ ผ่านสายโทรศัพท์เวลาที่มันชอบพูดให้ผมหึง แต่พอออกมาเจอกันข้างนอก เราจะไม่ค่อยพูดเรื่องซีเรียสหรือเรื่องส่วนตัวกันสักเท่าไหร่ ผมก็เลยไม่ค่อยเห็นเวลามันโกรธจัดหรือโมโหจัด ว่าเป็นยังไง

ซวยจริงๆ จะบอกเลิกตอนนี้ก็ไม่กล้าด้วย
เลิกแล้วจะหาเหตุผลอะไรไปบอกเคน พูดตรงๆ ผมกับเคนเราไม่เคยทะเลาะกันเลยตั้งแต่คบกันมาเกือบปี
ส่วนมากก็แค่งอนกันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เดี๋ยวก็หาย   

ผมจะทำยังไงดี

/

ระหว่างที่ใจผมกำลังสั่นกลัวอยู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ฮ...ฮัลโหล......” ผมรีบรับสาย เพราะตกใจกับเสียงของมัน
“ไงจ๊ะที่รัก โดนไปเยอะเหรอ เสียงสั่นเลย”
อ่ะ

“ไอ้เชี้ยคิว!!” ผมตวาด ขอบตาร้อนผ่าวไปหมดเลย ผมกลัว
“มึงทำแบบนี้ทำไม ฮึก...ฮือ มึงยังเป็นเพื่อนกูอยู่รึเปล่า เคนโกรธกูแล้ว” ผมกลั้นต่อไปไม่ไหว พร้อมกับน้ำตาผมไหลลงมาอีกครั้ง ผมโกรธมัน ผมเกลียดมัน เกลียดๆๆๆ ไอ้คิว เป็นเพราะมันเอาเรื่องของผมไปบอกเคน เคนเลยโกรธผมจะฆ่าผมเกือบตายอยู่เนี่ยยย
 
“โอ๋ ร้องไห้อยู่เหรอครับคนดี อันที่จริงคิวก็ไม่อยากทำกับน้ำพุแบบนี้หรอก แต่น้ำพุไม่ยอมรับข้อเสนอของคิวเองนี่”
“ไอ้.....!!” ผมไม่รู้จะด่ามันยังไงดี
“ฝันไปเถอะมึงไอ้เลว ให้ตายกูก็ไม่ยอมให้มึงทำ!!”

“กูเลว มึงมันก็ไม่ต่างกันหรอก ร่านๆ อย่างมึงต้องคู่กับกูถึงจะถูก”

เจอคำนี้เข้าไปโกรธจัดจนพูดอะไรไม่ออกเลยคับ มันว่าผมร่าน มันมีสิทธิ์อะไรมาว่าผมแบบนี้

“กูจะบอกอะไรให้เอาบุญนะน้ำพุ กูยังไม่ได้บอกเคนว่ามึงเคยเป็นแฟนไอ้เอ็มหรอก กูบอกแค่ว่ามึงกิ๊กกับใครในโรงเรียนบ้างก็แค่นั้น.... นับไปนับมา ขนาดว่ากูคัดแต่ตัวเด็ดๆ แล้วยังได้ตั้งสามสี่คนแหน่ะ ไอ้เคนมันเป็นพวกมั่นใจในตัวเองสูงมาก พอเจอหยามน้ำหน้าแบบนั้นมันก็ต้องโกรธเป็นธรรมดา มึงอยากให้มันโกรธยิ่งกว่านี้ไหมล่ะ เดี๋ยวกูจะจัดให้” ไอ้คิวพูดเสียงเยาะเย้ย... ผมยิ่งโมโหหนักเข้าไปอีก

“ไม่ใช่เรื่องของมึง อย่าเสือก!” ถึงผมจะตาย ก็ขอตายเองดีกว่าที่จะต้องตายด้วยน้ำมือไอ้คิว ไอ้เพื่อนชั่ว
“ไม่เสือกได้ไง ก็มึงเป็นว่าที่เมียกู กูก็ต้องเสือกดิ”
“ไอ้เชี้ยยย กูไม่ใช่ว่าที่เมียมึง”
“หึ ยอมกูง่ายๆ ดีกว่าน้ำพุ มันก็แค่เซ็กซ์ มึงจะกลัวอะไรวะไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อย ทำกี่ทีก็ไม่ท้องหรอก หรือว่ามึงอยากให้กูรับผิดชอบ จะเอางั้นก็ได้นะ”

“......................” ผมโกรธจนตัวสั่น นี่มันเห็นผมเป็นตัวอะไรเนี่ยยย
“หรือมึงอยากจะคบไอ้เคนต่อ กูก็ไม่ว่า เห็นไหม ถ้ามึงยอมกู ทุกอย่างก็แฮปปี้ แถมมึงยังได้กูเป็นผัวตามนิสัยร่านๆ ของมึงอีกคน มีแต่คนอยากได้กูนะมึง กูเลือกมึงอ่ะ ดีแค่ไหนแล้ว มีแต่ได้กับได้ แล้วมึงจะทำกระแดะไม่ยอมไปทำไมวะ” ”

“เชี้ยยยย มีแต่คนอยากได้เหรอ ถ้างั้นทำไมมึงไม่ไปเอาเค้าอ่ะ มายุ่งกับกูทำไม”

“ก็กูอยากยุ่ง กูหมั่นไส้มึงมานานละ มึงแมร่งเหี้ย ชอบหลอกให้คนรักแล้วก็ทิ้ง” ชิ รู้ดีจริงนะมึง งั้นมึงก็จะหลอกฟันกูแล้วก็ทิ้งล่ะสิใช่ไหม กูไม่ยอมหรอก



ผมเบรกอาการปากพล่อยของมัน เพราะลองคิดๆ ดูที่มันพูดว่าเลือกผม ที่จริงผมก็เคยเห็นมันคบกับน้อง(หลายคน) ใน รร. แล้วมีเหตุผลอะไรที่มันจะมาเอาผม ทั้งที่มันก็มีตัวเลือกตั้งเยอะตั้งแยะ มันอยากแก้แค้นผม? เงอะ ผมไม่เคยทำอะไรให้มันสักหน่อย หรือว่ามันโกรธที่ผมหลอกเคน..... ถ้างั้นก็บอกเคนไปเลยสิ จะกั๊กไว้ทำไม
ให้เคนเลิกกับผมไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ.... คนบ้าอะไรวะ ยอมให้น้องตัวเองโดนหลอก เพื่อให้ได้ x กับผู้ชาย บ้าแล้ววว

“มึงชอบกูเหรอคิว?” ก็แค่อยากถาม อยากรู้ว่ามันคิดยังไงกับผม

“ฮะ ฮ่าๆๆๆ กูเนี่ยนะชอบมึง ไอ้ควาย เอาสมองส่วนไหนคิดวะ” มันระเบิดหัวเราะเยาะเย้ยซะเต็มเสียง
“ถ้ากูชอบมึงจริง กูคงไม่ยอมให้มึงคบกับไอ้เคนหรอก หึ ถามแบบนี้แสดงว่ามึงแอบชอบกูอยู่ใช่ป่ะ?”

“แล้วถ้ากูชอบมึงล่ะ?” ผมลองเล่นกับมันดู ท้ามัน ดูซิว่าจะตอบยังไง.... ถ้ามันไม่ชอบผม ....ก็แล้วไป หาทางอื่นเอา
แต่ถ้าชอบ ผมถือไพ่เหนือกว่ามันแน่ ผมจะทำให้มันไม่กล้าเอาเรื่องของผมไปบอกกับเคนอีกเลย

“หึ มึงอย่ามาตอแหลดีกว่า” ไอ้คิวว่า
“กูพูดจริง..... กูเคยชอบมึงตอน ม.สี่ แต่เห็นว่ามีคนมาจีบมึงเยอะ กูเลยไม่กล้า” อันนี้ผมพูดความจริง... ตอนนั้นยังไม่รู้จักเคนเลย แล้วคิวมันก็หล่อดี มันเป็นลูกพี่ลูกน้องคนละนามสกุล หน้าตาไม่ค่อยเหมือนกันหรอกไอ้คิวจะเข้มกว่าเคน ตี๋น้อยกว่า แถมเรียนเก่งด้วย เสียแต่บุคลิกดูอันตรายสำหรับผมมากไปหน่อย 

“แล้วตอนนี้ล่ะ มึงยังชอบกูอยู่ป่ะ?” ไอ้คิวถาม ผมอยากเอาชนะมัน เลยตอบไปแบบไม่ต้องคิดเลยว่า
“ชอบ”
“พิสูจน์สิ พูดเฉยๆ แบบนี้กูไม่เชื่อหรอก มึงมันมารยาร้อยเล่มเกวียน” มึงสิมารยา
“จะให้ทำยังไง ถ้าให้ไปนอนอ้าขาให้มึง กูไม่เอาด้วยหรอก กูไม่เคย แล้วก็ไม่อยากทำด้วย”

“ฮะๆๆ... อย่าบอกนะว่ามึงยังเวอร์จิ้นอยู่ ไอ้เอ็ม กับไอ้เคนยังไม่ได้มึงอีกเหรอ?” มันทำเสียงประหลาดใจใหญ่ หนอย.......
“ไม่เชื่อมึงก็ไปถามไอ้พวกนั้นดูดิ กูยังไม่เคยมีอะไรกับพวกมัน” เห็นกูง่ายนักรึไง...ชิ

“งั้นกูขอเปิดซิงมึงคนแรก” ฝันไปเถอะ รอชาติหน้าตอนบ่ายๆ ไปละกันมึง ไอ่-ส้นตรีน!
 
“กูยังไม่พร้อมว่ะ แค่นี้ก่อนนะคิว จะค่ำแล้วกูต้องรีบไปบ้านพี่กู” ผมทำเป็นพูดดีกับมัน ที่จริงจะได้ดูปฏิกิริยามันไปด้วยว่ายังจะหาเรื่องผมต่อหรือเปล่า
 
“พี่ที่ไหนวะ... มึงลูกคนเดียวไม่ใช่เหรอ?”
“พี่บอลอ่ะ ญาติกู”
“ไปทำไมวะ”
“ไปค้าง”
“เหรอ บ้านพี่มึงอยู่แถวไหน?”
“ถามทำไม?”
“กูจะไปหามึง”



H
.......ใครจะเป็นพระเอกตัวจริง?
เราเคยเจอประเภท นาย ก พาแฟน คือ นาง ข มา xxx ที่บ้าน แล้ว นาย ค ซึ่งเป็นน้องชายของ นาย ก ก็ขอ xxx นาง ข ต่อจากพี่มัน
เหอะๆๆๆ ไอ้คิวก็ครือๆ กันล่ะนะ  :z2:

ออฟไลน์ Prince-Faluke

  • เจ้าชายน้อยแห่งคาบูกิโชว
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 115
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #98 เมื่อ29-09-2010 19:12:33 »

ต่อด่วนเลยครับ  ชอบอ่ะ

อยากอ่านต่อๆๆๆ

ออฟไลน์ mamotic

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #99 เมื่อ29-09-2010 20:10:45 »

 :a5:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
« ตอบ #99 เมื่อ: 29-09-2010 20:10:45 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






sky-cafe

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #100 เมื่อ29-09-2010 20:24:52 »

คิว อย่ามา XXX กับน้ำพุุนะะะะะ

kenshinkenchu

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #101 เมื่อ30-09-2010 00:55:25 »

โอ้วววววววววว

เคนก็น่ากลัว รักแรงหึงแรง  แต่คิวนี่ชั่วเลย

ส่วนน้ำพุ  พี่ไม่วิจารณ์ ฮ่าๆ  เดี่ยวน้องพุงอนไม่เขียนมาให้อ่าน  โฮะๆ

รุ้แต่เรื่องนี้มันมาก..............

รออ่านอยู่นะคะ 

ออฟไลน์ nunamicky

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2285
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-3
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #102 เมื่อ30-09-2010 08:38:04 »

ที่เคยทายว่าพี่คนที่เก็บกระเป๋าตังค์พุบนรถเมย์ได้เป็นพระเอกเนี่ย
ยังจะใช่อยู่มั๊ยเนี่ย...  :เฮ้อ:
ไรท์เตอร์คะ เมื่อไหร่จะเฉลยซักทีอ่ะ
ค้าง....อีกแล้ว
 :z3:

ออฟไลน์ [N]€ẃÿ{k}uñĢ

  • ~ῲเจ้าแม่Dramaῴ~
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +740/-5
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #103 เมื่อ01-10-2010 07:38:35 »

พึ่งจะได้เข้ามาอ่านเรื่องนี้สนุกดี แต่เรื่องเริ่มเครียดมากล่ัะ
มีเพื่อนคนนึงเคยตกอยู่ในสถานการเดียวกับพุเลย
อ่านแล้วเลยลุ้นๆว่าจะเ้ป็นไงต่อ
เป็นกำลังใจให้น๊า

ออฟไลน์ หัวเเม่มือ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 804
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-1
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #104 เมื่อ01-10-2010 10:07:01 »

อ่านต่อๆๆๆอยากอ่านอีกอะ

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
Re: ]* love is a drug! *[in motion_____UP sep 29
«ตอบ #105 เมื่อ01-10-2010 10:31:48 »

ทั้งคิว ทั้งเคน น่ากลัวทั้งคู่ อยู่ห่างๆไว้ดีกว่า

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #106 เมื่อ01-10-2010 17:52:35 »

/

มาก็ดีจะได้เคลียร์กับไอ้คิวให้เป็นเรื่องเป็นราวไป ผมไม่ชอบสถานการณ์ที่ตัวเองต้องตกอยู่ใต้กำมือของใคร
โดยเฉพาะไอ้เลวคิว

ผมขับรถไปจนถึงบ้านพี่บอล ตอนนี้สมาชิกของบ้านมีลุงผม ป้าผม พี่โบ(พี่สาวพี่บอล) พี่บอล แล้วก็พี่เบียร์(พี่เบียร์เป็นลูกของป้าผมอีกคนที่มาอาศัยอยู่ที่นี่)

ผมไม่ได้เจอพี่เบียร์นานแล้วนะเนี่ย ยังซึนแดรกเหมือนเดิมเลย
พอเราไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันความสัมพันธ์มันก็ยิ่งลดลงๆ อ่ะคับ พี่เบียร์มันไม่ค่อยสนใจใคร ทำตัวเอกเทศ ผมเพิ่งเห็นว่ามันมีช้อปเปอร์ขับแล้ว สวยดีเหมือนกัน

อยากนั่ง แต่ผมยังไม่กล้าคุยกับพี่เบียร์เท่าไหร่ เค้าชอบนิ่งเฉยถามคำตอบคำ มนุษยสัมพันธ์แย่ ผมเลยสนิทกับพี่บอลมากกว่า

พอเข้าไปในบ้านก็หวัดวงหวัดดีผู้ใหญ่แล้วก็แย่งอินเตอร์เนทลุงผมเล่น ฮ่าๆๆ จนกระทั่งตอนค่ำๆ พี่ออตโต้ก็มา... แต่งตัวแนวได้ใจผมสุดๆ อิอิ พี่เค้าเป็นเกย์ด้วย คิง!
พักหลังๆ ทำไมผมมองแต่คิงหว่า ตอน ม.สามผมยังมองเด็กน่ารักอยู่เลย แล้วคนที่เป็นแฟนคลับผมส่วนมากก็ไม่ใช่คิงด้วย -*- รู้สึกตัวเองความชอบไม่ค่อยเสถียรเลยแฮะ จนป่านนี้ผมยังงงๆ ตัวเองอยู่เลยว่าเป็นอะไรกันแน่

“หวัดดีคับ” ผมผงกหัวทักพี่แก...เราพอจะรู้จักกันอยู่บ้างเลยไม่ต้องพิธีมาก
“อ้าว มาได้ไงเนี่ย?”
“ขับรถมา”
“โห มีรถขับแล้วเหรอวะ บ้านรวยว่ะ”
“.........แหะ รถพ่อพุอ่ะ” พ่อให้รถผมใช้ ส่วนตัวเองใช้รถหลวง เอิ๊กส์ เพราะฉะนั้นบ้านผมฐานะปานกลางคับ
“เรียนจบแล้วดิ เค้าประกาศผลเอ็นท์ยัง?”
“อีกสองสามวันครับ” แหง่ะ พูดถึงผลเอ็นท์แล้วแอบกลัวได้อยู่มหาลัยเดียวกับไอ้เคนจริงๆ มันเลือกที่เดียวกับผมด้วยอ่ะ อันดับ 1 ถ้าได้อยู่ที่เดียวกันจริงคงสยองน่าดู

“เฮ้ย น้ำพุไปแดรกหมูกระทะกันป่ะ?” พี่บอลเดินมาชวน
“ที่ไหนอ่ะ?”
“ใกล้ๆ เนี้ย เดี๋ยวซ้อนมอไซต์ไอ้ออตไป”
“นึกว่าซ้อนพี่บอล”
“ทำไม ไม่อยากนั่งไปกับพี่เรอะไอ้วอก” วอกบ้านพี่สิ
“ก็พี่บอลเคยพาพุรถล้ม” ยังฝังใจไม่หาย ผมกลิ้งไปสลบคาใต้ท้องรถกระบะเพราะพี่เลยยย ดีที่ไม่ดับเป็นผีเฝ้าถนนก่อนวัยอันควรไปซะก่อน

พวกเรานั่งมอไซต์ซ้อนสามไปร้านหมูกระทะใกล้บ้านพี่บอล พวกเค้ากินเบียร์กัน ผมก็กินด้วย เพื่อไม่ให้แปลกแยก
ผมถามว่าทำไมไม่ชวนพี่เบียร์มาด้วย พี่บอลบอกว่าชวนแล้วมันไม่มา ติดเล่นดนตรีอยู่ร้านอาหารหน้ามหาลัย xxx

เงอะ บุคลิกขวางโลกแบบนั้นไม่น่าจะทำงานเป็นนักดนตรีได้ แต่พี่ผมมันก็ชอบเพลงเพื่อชีวิตอ่ะ มันก็ไปทำงานพิเศษแบบที่ตัวเองชอบแล้วก็ทำได้ดี ก็คงโอเคล่ะมั้ง
พี่เบียร์ชอบ ปู พงศ์สิทธิ์ มากกก ตอนแรกผมไม่สนใจเค้าเลยนะ แต่พอลองฟังตาม...โอ้โหเฮะ เสียงดี ร้องเพลงเพราะจริง
ผมก็เลยชอบพี่ปูด้วยอีกคน แหะๆๆๆ ผมเป็นแฟนคลับพี่ปูนะคร้าบบบ

/

นั่งกินควันโขมงได้สักพัก มือถือสั่น ไอ้คิวโทรมาและ

“ชิ โผล่หัวมาซะดึกเลยนะมึง” ผมด่ามัน ตอนนี้ก็สามทุ่มได้แล้ว ถอดใจจะรอมันตั้งแต่ออกมากินหมูกระทะและ
“กูก็มีธุระบ้างสิวะ แล้วนี่มึงอยู่ไหน กูอยู่หน้าบ้านพี่มึงแล้วเนี่ย” มาจริงฟร่ะ...
“สัด กูอยู่ร้านหมูกระทะ”
“อ้าว ไมไม่รอวะ”
“ก็มาดึกเองช่วยไม่ได้”
“ร้านอยู่ไหนบอกมา”
“กล้าเหรอ พี่กูอยู่”
“กลัวเหี้ยไรล่ะ” ก็ไม่มีใครรู้กรูเป็นเกย์น่ะสิ ควาย

ญาติผมมีแค่ไอ้ฟิวคนเดียวที่รู้ พี่บอลถึงจะเคยเจอเคนแล้ว แต่ผมบอกไปว่าแค่เพื่อน (ตอนนั้นยังไม่เป็นแฟนกันหนิ)
ส่วนแม่ผม ถึงจะรู้ว่าเคนแฟนผม แต่เค้าไม่เชื่อว่าผมจะเป็นเกย์จริง...

คือจะบอกว่า... ผมเองก็ยังไม่ค่อยจะเชื่อตัวเองเลยอ่ะคับแม่!

ครั้งแรกที่เคนมาบ้านผม แม่ผมก็มองมันแบบพิจารณาเพราะแม่เคยถามผมว่าโทรหาใครทุกวัน (เมื่อนานมาแล้ว ตอนจีบเคนใหม่ๆ) ผมก็บอกไปตามตรงว่าเป็นผู้ชาย น่ารักมากก ชื่อเคน แม่ก็หาว่าผมบ้า ไปชอบอะไรผู้ชาย แกบ้ารึเปล่า แต่ผมก็ยืนยันว่าคนนี้สเปค
 
แม่ก็ยิ่งทำหน้าเอือมเข้าไปใหญ่ บอกว่าผู้หญิงไม่มีชอบเลยรึไง มันเป็นไปไม่ได้ เป็นแฟนกันเดี๋ยวก็เลิกกัน
ตอนนั้นผมไม่เชื่อ ตอนนี้ผมก็ไม่เชื่อ... เพราะทำยังไง ผมก็ยังชอบผู้ชายอยู่ แม้ว่าจะไม่ใช่เคนแล้วก็เหอะคับ

แม่ผมรู้ความเคลื่อนไหวของผมหมดแหล่ะ รู้ด้วยว่าผมเบื่อ ผมรำคาญเคนแล้ว
เค้าเลยทำหน้าแบบว่า...... ไอ้คนนี้เหรอที่ตามกวนลูกเราไม่ได้หลับไม่ได้นอนแทบทุกคืน เหอๆๆ(โทรศัพท์อ่ะคับ)

แม่ผมแอบดีใจนะที่ผมเลิกชอบเคนได้แล้ว แถมพูดให้รีบเลิกๆ กันซะด้วย.... แม่อ้ะ คนแบบเคนหาไม่ได้ง่ายๆ นะ ทุกอย่างดีหมด ยกเว้นนิสัยมันอ่ะคับ อย่างเดียวเท่านั้นนน....ที่ผมไม่ชอบ

จะบอกว่าตัวเองเกย์ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ไม่ถูกซะทีเดียว ผมก็ยังชอบมองผู้หญิงสวยๆ อยู่ แต่แค่จะไม่เป็นแฟนด้วย ผมไม่ชอบน้องตุ๊ด แต่ผมชอบแกล้งแล้วก็คุยกับพวกเค้านะ สนุกแล้วก็ตลกดี ผมชอบผู้ชายน่ารัก แต่พอเอาเข้าจริง ผมเลือกจีบคนหล่อ
รู้สึกสับสนตัวเองสุดๆ เลยแฮะ

/

“เออ งั้นก็มา” ผมบอกทางมาที่ร้านให้ไอ้คิว ผมไม่ได้ปิดว่าตัวเองเป็นอะไร พี่บอลรู้ก็ดีจะได้ช่วยผมซัดไอ้คิวให้เละเทะกันไปข้าง ยิ่งพี่ออตโต้อยู่ ไอ้คิวคงไม่กล้าทำอะไรผมแน่ แจ่มจริงๆ

“ใครโทรมาวะ” พี่บอลซดเบียร์ไปอึกแล้วถาม
“เพื่อนชื่อคิวอ่ะพี่บอล มันจะตุ๋ยตรูดพุ พี่บอล พี่ออตโต้ช่วยพุด้วยนะ” ผมขอพี่ผมช่วย มีแบ๊คไว้ก่อนเป็นดีใช่ป่ะคับ
“มันจะมาที่นี่เหรอ?” พี่ออตโต้ถาม
“ครับ กำลังมา”
“มันเป็นเกย์เหรอ ให้ไอ้เหี้ยนี่จัดการดิ” พี่บอลพยักเพยิดไปที่พี่ออตโต้

“มันหล่อป่ะล่ะ ไม่หล่อกรูไม่เล่น” พี่ออตโต้พูดยิ้มๆ หึหึ ผมกลั้นขำไม่อยู่ พอนึกอะไรเลวๆ ขึ้นได้ว่า ไอ้คิวมันต้องโดนมอบโชคหนักแน่ๆ คราวนี้
“หล่อพี่ ตอนอยู่ รร. คนจีบเพียบ” ผมตอบ แล้วทั้งโต๊ะก็มองแล้วก็ยิ้มยักคิ้วแบบรู้กัน
“แล้วน้ำพุอ่ะ มีคนมาจีบแกเยอะไหม?” พี่บอลถาม 
“ก็บ้าง แต่พุมีแฟนแล้ว”

ผมยอมเล่าเรื่องที่ไอ้คิวข่มขู่จะเปิดโปงผมให้แฟนผมฟังกับพี่บอล พี่ออตโต้ พี่เค้าต้องเข้าข้างน้องชายอย่างผมอยู่แล้ว แล้วพี่ออตโต้ก็บอกจะช่วยผมด้วย... ถึงแม้เรื่องนี้จะทำให้พี่เค้ารู้ว่าผมเป็นเกย์ก็เหอะ รู้ก็ไม่เป็นไร ขอแค่ไอ้คิวมันหายไปจากสารบบชีวิตผมก็พอ

หึ ตายแน่มึงไอ้คิว อยากเอากู มึงก็โดนเอาก่อนละกัน ไอ้ควาย ทีนี้ล่ะลืมไม่ลงแน่... ทำกูแสบดีนัก 

"อ้าว ไอ้หน้าตี๋นั่นแฟนแกเหรอวะ?" ผมบอกพี่บอลละว่าแฟนผมคือเคน
"งืม" ตี๋แต่หล่ออ่ะ
"ตอนแรกนึกว่าชอบหมวย" ผมยิ้มแห้งๆ ตอบ พี่บอลเค้าไม่ซีเรียสเรื่องแบบนี้อยู่แล้วล่ะคับ
"เป็นเหมือนกันก็ไม่บอก ถ้าเบื่อแฟนก็มากิ๊กกับพี่ได้นะ" เง้อ พี่ออตโต้ เปิดทางงี้อย่านึกว่าผมไม่กล้านะ...
"ลามปามไอ้สัด นี่น้องกูๆ" พี่บอลฟาดกบาลเพื่อนไปทีนึง แหะๆๆ

/

ไอ้คิวโผล่หัวมาในเวลาต่อมา... ผมดูสีหน้าพี่ออตโต้แล้ว ก็เห็นพี่เค้าพอใจไอ้คิวอยู่นะ ก็มันหล่อจริงหนิ หุ่นดีด้วย
พี่ออตโต้เบนหางตามายักคิ้วข้างเดียวใส่ผม เป็นทำนองว่า.....ไอ้นี่เสร็จ โดนแทะเหลือแต่กระดูกแน่

ดีพี่
เล่นมันให้หนักๆ เลย มันขู่ผม ทำให้ผมร้องไห้ ทำให้เคนโกรธผม ทำให้เคนบีบคอผมเกือบตาย

........สมควรแล้ว...ทำให้มันเจ็บ ทำให้มันอับอายได้เท่าไหร่ยิ่งดี

“นี่พี่กู พี่บอล กับพี่ออตโต้” มาถึงมันก็มายืนซ้อนหลังจับพนักเก้าอี้ผม ผมเลยแนะนำมันให้รู้จักพี่ผม กับว่าที่ผัวมันในอนาคต
“หวัดดีคับ” ไอ้คิวพูดเฉยๆ ไม่ไหว้ พี่บอลมองตาขวางที่เห็นมันไร้มารยาท ก็พี่ผมแก่กว่ามันตั้งหกปีนะ
“มีแต่ปาก ไม่มีมือรึไง” พี่บอลว่า
“พี่ก็มองดูดิ หรือว่าตาไม่มี?” ไอ้นี่แรง... ผมเห็นพี่ออตโต้จับแขนพี่บอลไม่ให้อารมณ์ขึ้น ส่วนผมเองก็ต้องกล่อมไอ้คิวให้เล่นตามเกมส์

“มึงกินไรยัง มานั่งด้วยกันดิ” ผมลงทุนเลื่อนเก้าอี้ให้มันนั่งด้วยนะ ตอแหลมากทั้งที่ในใจอยากต่อยหน้ามันจะตาย
“กูกินมาแล้ว ออกไปด้วยกันหน่อยดิ” มันดึงแขนผมขึ้นซะงั้นน่ะ อ๊าก ม่ายยยนะ สัด
“เดี๋ยวก่อน กูยังกินไม่อิ่มเลย ขอกูกินก่อนนะคิว มึงนั่งกินเบียร์เป็นเพื่อนกูก็ได้ ฟรีๆ พี่กูเลี้ยง” ผมดึงแขนมันมานั่งบนเก้าอี้ ไอ้คิวมีอิดออดเล่นตัวเล็กน้อย แต่มันก็ยอมนั่ง เย้ๆ

“เบียร์แค่นี้กูมีปัญญาจ่าย ไม่จำเป็นต้องเลี้ยง” ชิ หยิ่งชิบหาย มึงเป็นเทวดารึไงเนี่ยยย ไม่เห็นศีรษะพี่กรูเลยสักนิด โดนจัดหนักแน่ๆ เลยมรึงคืนนี้
“ตามสบายนะ อยากสั่งอะไรเพิ่มก็สั่งได้เลย จ่ายใครจ่ายมัน” พี่ออตโต้ว่า
ไอ้คิวยักไหล่ เรียกเด็กเชียร์เบียร์มาสั่งเบียร์คนละยี่ห้อกับที่พวกผมกินอยู่ กวนตรีนจริงๆ

ชิ กวนให้ได้ตลอดนะมึง

พวกเรากินดื่มจนเกือบถึงเที่ยงคืนไอ้คิวเริ่มหงุดหงิด เพราะพวกผมไม่ยอมกลับกันสักที
ผมเลิกกินเบียร์แล้ว แต่สามคนนี้ยังดั๊มกันไม่หยุด หง่ะ ผมคออ่อนหนิ เลยกลัวเมา

“น้ำพุครับ... ดึกแล้วเมื่อไหร่เราจะได้ไปคุยกันสองคนสักทีอ่ะ” ไอ้คิวเริ่มออกอาการ.....เมา? (รึเปล่า?) แต่ผมก็เห็นมันหน้าแดง ตาเยิ้มแล้ว และก็เริ่มพูดเพราะผิดปกติ
“แป้บนึง... วงนี้ร้องเพลงเพราะอ่ะ กูอยากฟัง” มีดนตรีสดเล่นตั้งแต่สี่ทุ่มละคับ เลยเอามาใช้อ้างได้
“แต่คิวเริ่มง่วงแล้วน้ำพุ......” มันงอแงแถมเริ่มขยับเก้าอี้มานั่งชิดผม จากนั้นก็เริ่มออกอาการเรื้อน (เลื้อย?)

พี่บอลทำท่าจะเข้ามาช่วย แต่ผมส่ายหน้าบอกไม่เป็นไร ไม่อยากทำให้มันโวยวายอาละวาดตอนนี้ ตามใจมันไปก่อน
“ไหวป่ะมึง คืนนี้มึงนอนค้างกับกูนะ” ผมบอกไอ้คิวที่กำลังกอดไหล่แล้วซุกปากกับจมูกลงซอกคอผม แหวะ ขนาดเมายังอุตส่าห์มาไซร้กูอีกนะมึง
“อืมมม.....ไป กูอยากนอนกับมึงเชี้ยยย” ผมรู้สึกว่าคอตัวเองชักจะเปียกๆ ละ ยี๋ ไอ้บ้าคนอยู่เต็มมันยังกล้าดููดคอผม..
“งั้นมึงกินเบียร์ให้หมดขวดนี้ก่อนแล้วเราค่อยกลับกัน”
“อืมๆๆ น้ำพุป้อนคิวหน่อยสิคร้าบ.....” สัดนี่ พูดเฉยๆ ก็ได้ไม่ต้องมากอดกู ผมเอื้อมไปหยิบน้ำแข็งและเบียร์เทใส่แก้วให้มัน

“อึกๆๆ” ไอ้คิวสุดซอยได้เรื่อยๆ...โชว์พาวเหรอมึง กากว่ะ
ผมป้อนน้ำสีอำพันเข้าปากให้มันตลอด จนไอ้คิวเริ่มหมดสภาพ.... พวกผมเลยคิดตังค์ แล้วพากันหิ้วมันกลับเข้าบ้าน ไอ้คิวเวลาเมาหนักๆ มันจะปากหวาน แล้วก็ว่าง่ายมาก แตกต่างจากเวลาปกติสุดๆ

/

“น้ำพุ ถ้าอยากให้มันไม่ปากโป้ง พี่ว่าคงต้องมีเทคนิคสักหน่อยว่ะ” พี่ออตโต้ว่าหลังจากโยนไอ้คิวลงบนเตียงได้แล้ว และเราทั้งสามคนก็ออกมายืนตกลงกันอยู่หน้าห้อง
“แล้วแต่พี่สิครับ จะช่างกล พาณิชย์อะไรก็ได้ แต่ช่วยสงเคราะห์ให้มันไปถึงดาวอังคารเลยยิ่งดี” ก็ตอนนั้นผมเกลียดมันหนิ
“หึ ได้เลยไอ้น้อง ไกลกว่านั้นก็ย่อมได้”
"อย่าเสียงดังล่ะมึง พ่อแม่กูอยู่" พี่บอลว่า
"เออๆ" พี่ออตโต้ตอบ ขยี้หัวผมแล้วเข้าไปในห้องนอนพี่บอลที่มีไอ้คิวนอนรอรับชะตากรรมอยู่ ผมได้ยินมันครางเรียกชื่อผมดังแว่วมาจากในห้องก่อนที่พี่ออตโต้จะปิดประตู

“ไป อาบน้ำ เดี๋ยวคืนนี้นอนห้องไอ่โบ” ผมพยักหน้าตอบพี่บอล

แว้บนั้นคิดไปว่า ต้องขอบใจเคนมั้ยเนี่ย ที่ทำให้ผมได้มาค้างบ้านพี่บอลวันนี้ แล้วต้องขอบใจพี่ออตโต้ไหม ที่เค้ามาค้างบ้านพี่บอลวันนี้เหมือนกัน

ที่สำคัญเลยคับ ต้องขอบใจคิวไหม ที่มันวอนเจ็บตัว อยากมาหาผมที่นี่เอง

มันเป็นความบังเอิญ ที่โหดร้ายว่ะ
โทษนะคิว กูมันเหี้ย มึงเองก็เหี้ย

เพราะงั้น เราเสมอกัน



H
ขอบคุณคร้าบ  :L2:
เรื่องนี้เขียนชิว เพราะไม่ต้องคิดพลอตเอง... แหะๆ มันรู้อยู่แล้ว เลยไปได้เรื่อยๆ 

ออฟไลน์ yoyo

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 579
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #107 เมื่อ01-10-2010 18:36:09 »

เย้ๆๆ  :m20: สะใจไอ้คุนคิว

เสร็จละเมิง เสร็จละ :laugh:
พุน่ารักอ่า  พุน่ารักจัง   :man1:
พุยังไม่มั่นใจเพศก็ลองคบให้หมดเลยซี้  อยากเห็นพุเป็นรุก  คึก คึก  o13

yayu

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #108 เมื่อ01-10-2010 21:37:17 »

มาติดตามเรื่องนี้ด้วย
พี่ออตโต้จะจัดการคิวสำเร็จมั๊ย  :a5:
แอบเป็นห่วงน้ำพุ ทั้งคิวทั้งเคน น่ากลัวเกิน :m29:

 :L1:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #109 เมื่อ01-10-2010 21:55:39 »

 :L1:พุหาผัวให้เพื่อนซะแล้ว

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
« ตอบ #109 เมื่อ: 01-10-2010 21:55:39 »





sky-cafe

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #110 เมื่อ01-10-2010 22:01:52 »

แอบสงสารคิวนะเออ การต้องมา XX กับคนที่ไม่ได้ชอบนิ มันคนละฟีลเลย

ออฟไลน์ Nichdia

  • สักวันผมจะเจอ...
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-1
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #111 เมื่อ01-10-2010 22:33:14 »

อยากอ่านต่อแล้วอ่า อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

wisa

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #112 เมื่อ01-10-2010 23:41:04 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ mamotic

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #113 เมื่อ01-10-2010 23:42:14 »

เอ่อ...พูดไม่ออก

ทำไมถึงร้ายได้ขนาดนี้   :z6:

ออฟไลน์ หัวเเม่มือ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 804
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-1
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #114 เมื่อ02-10-2010 00:39:11 »

กรากกกกกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกแต่แอบสะใจนิดนึง

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #115 เมื่อ02-10-2010 03:30:42 »

ตอบเม้นท์สักนิดนึงคับ

เย้ๆๆ  :m20: สะใจไอ้คุนคิว

เสร็จละเมิง เสร็จละ :laugh:
พุน่ารักอ่า  พุน่ารักจัง   :man1:
พุยังไม่มั่นใจเพศก็ลองคบให้หมดเลยซี้  อยากเห็นพุเป็นรุก  คึก คึก  o13

หลงเสน่ห์น้ำพุอีกคนแล้วป่าวครับ ฮ่าๆๆ จริงๆ น้ำพุก็อยากรุก แต่มันป๊อด ชาตินี้เลยได้แต่อ่อยชาวบ้านเค้าอย่างเดียว อิอิ (แอบเผา)

มาติดตามเรื่องนี้ด้วย
พี่ออตโต้จะจัดการคิวสำเร็จมั๊ย  :a5:
แอบเป็นห่วงน้ำพุ ทั้งคิวทั้งเคน น่ากลัวเกิน :m29:

 :L1:


ขอบคุณที่ติดตามคับ ตอนต่อไปคงรู้ว่าสำเร็จมั้ย... พี่ออตโต้เห็นแบดๆ แต่ตอนนี้เรียนปริญญาเอกอยู่ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ... ผมล่ะโคตรอึ้งเลย

เอ่อ...พูดไม่ออก

ทำไมถึงร้ายได้ขนาดนี้   :z6:

ใครร้ายครับ ถ้าหมายถึงน้ำพุอ่ะใช่ ฮ่าๆๆ มันร้ายจะตาย อย่าให้ said

:L1:พุหาผัวให้เพื่อนซะแล้ว

จริงๆ น้ำพุก็ไม่ได้ตั้งใจหรอกครับ มันบังเอิญพอดี พี่บอล พี่ออตโต้นี่เด็กแรงอยู่

กรากกกกกพูดไม่ออกบอกไม่ถูกแต่แอบสะใจนิดนึง

ถึงคราวซวยของคิว...  :z10:

แอบสงสารคิวนะเออ การต้องมา XX กับคนที่ไม่ได้ชอบนิ มันคนละฟีลเลย

ผมสงสารไอ้คิวนิดนึง ส่วนน้ำพุ ผมไม่สงสารเลย เอิ๊กๆ

:pig4: :pig4: :pig4:

แต๊งกิ้วคร้าบ  :pig4:

อยากอ่านต่อแล้วอ่า อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เรื่องไอ้พุมีมากมายก่ายกองครับ มีคนมายุ่งกับมันเยอะ รอมันขึ้นมหาลัยก่อน ...เพียบ!  o22


kenshinkenchu

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #116 เมื่อ02-10-2010 04:08:43 »

อ๊าย.............. มันมาก........

รอลุ้นๆ  เรื่องจริงมันสนุกก้ตรงที่คาดเดาอะไรไม่ได้นี่ล่ะ   :laugh:

ออฟไลน์ nunamicky

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2285
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +182/-3
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #117 เมื่อ02-10-2010 13:34:27 »

งานจะเข้าแล้วคิวเอ๊ย...
จากรุกจะกลายเป็นรับเพียงข้ามคืน
จัดไปพี่ออตโต้
 :z1:

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #118 เมื่อ02-10-2010 14:21:11 »

^

อ๊าย.............. มันมาก........

รอลุ้นๆ  เรื่องจริงมันสนุกก้ตรงที่คาดเดาอะไรไม่ได้นี่ล่ะ   :laugh:

ลุ้นเหมือนกัน วิจารณ์น้ำพุได้นะคับ เต็มที่ๆ ปกติไม่ค่อยมีใครว่ามันหรอก มีแต่คนเข้าข้าง  :z6:

งานจะเข้าแล้วคิวเอ๊ย...
จากรุกจะกลายเป็นรับเพียงข้ามคืน
จัดไปพี่ออตโต้
 :z1:

555 อยู่ดีไม่ว่าดี ซวยไปมึง ไอคิว

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[by chance_____UP oct 1
«ตอบ #119 เมื่อ02-10-2010 14:27:47 »

/

คืนนั้นผมกับพี่บอลเอาฟูกมาปูนอนข้างเตียงพี่โบ เอ่อ....ลืมพี่เบียร์ไปเลย ปกติพี่เบียร์นอนห้องพี่บอล เหอๆๆ แต่ตอนนี้พี่เค้ายังไม่กลับอ่ะคับ ตีหนึ่งละ สงสัยต้องให้ไปนอนโซฟาข้างล่างซะละมั้ง แหะๆๆ
“พี่บอล พี่โบ พุมีเรื่องปรึกษาอ่ะ” ผมเล่าให้พี่โบฟังแล้วว่ามีแฟนเป็นผช. ตอนนี้ผมอยากเลิก แต่ไม่รู้จะเลิกยังไงดี ผมกลัวไอ้เคน แต่อีกใจก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจมัน ผมบอกไม่ถูกว่าตัวเองรู้สึกยังไง มันงงๆ สับสน

คือผมยังอยากเก็บเค้าไว้กับตัว แต่ก็ไม่ได้รัก (แบบนั้น)
อยากให้เป็นแบบ.... กรูต้องการแล้วมึงค่อยมาได้ไหมง่ะ เหอๆๆ ไม่มีทางได้เด็ดขาด แบบนั้นมันเห็นแก่ตัวเกินไป และไอ้เคนคงไม่ยอมด้วย.... ในโลกนี้คงไม่มีใครยอมหรอก

พี่โบบอกผมให้ค่อยๆ หายไป เดี๋ยวก็เลิกกันไปเอง จะได้ไม่ต้องเสียความรู้สึกกันด้วย
แต่พี่บอลบอกว่า ....บอกเลิกมันไปตรงๆ เลย เจ็บแป้บเดียว เดี๋ยวก็หาย ไม่ต้องคิดมาก

เหอๆๆ ความเห็นแตกต่างกันแบบนี้ก็ไม่ค่อยจะช่วยอะไรผมได้เท่าไหร่เลยแฮะ... 

เอาเข้าจริงผมยังไม่อยากเสียเคนไปตอนนี้ ถ้าไม่มีเคน ผมก็ไม่มีใคร..... ผมไม่อยากเหงา ไม่อยากขาดความรัก
แต่ถ้าคบเคนต่อ ผมก็ไม่เป็นอิสระ มันชอบบังคับผมทางอ้อม ผมไม่ชอบ... แต่ผมก็ไม่รู้จะบอกมันยังไงดี

ทุกอย่างมันเป็นเพราะผมไม่พูดให้มันเข้าใจ ผมกลัวว่าถ้าพูดไปแล้วมันจะเสียความรู้สึกเพราะผม

ผมไม่อยากถูกเคนเกลียด
และไม่อยากให้ใครมาเกลียดผมด้วย

/


ตอนนั้นนั่งๆ นอนๆ ดูทีวีไปด้วย คุยกันไปด้วยอยู่ดีๆ พี่เบียร์ก็เปิดประตูเข้ามา ถามพี่บอลว่าทำไมห้องล็อค?
พี่บอลยิ้มบอกให้เงียบไว้ ออตโต้กำลังขยี้ลูกเสืออยู่ หึหึหึ (หัวเราะชั่วร้ายมาก)

จะบอกว่าสะใจอย่างเดียวก็ไม่ใช่หรอกคับ ที่จริงผมก็สงสารไอ้คิวอยู่เหมือนกัน
มันคงช้อคน่าดูที่อยู่ๆ แทนที่จะได้เมีย กลับได้ผัวง่ะ... ลงมือทำไปแล้วแต่กลับรู้สึกแย่ไงไม่รู้คับผมอ่ะ
ไม่รู้พรุ่งนี้คิวมันจะว่าผมยังไงบ้าง... แอบกลัว คือผมไม่อยากถูกคนอื่นเกลียดอ่ะคับ

ถึงเรื่องมันจะแล้วไปแล้วก็เหอะ
คิดได้ตอนนี้มันก็ไม่ทันแล้วคับ เลยตามเลย เกลียดก็เกลียด

แต่พอความจริงมาถึง ผมกลับรับไม่ได้

ตื่นเช้ามา ขณะผมนั่งคุยกับพี่บอลอยู่หน้าบ้าน ไอ้คิวก็เดินท่าแปลกๆ ลงมาพร้อมพี่ออตโต้
หน้าตามันไม่เหลือคราบเดิมเลยคับ ผมนั่งอึ้งมองไอ้คิว ที่มันกำลังจ้องผมอย่างกินเลือดกินเนื้อ


“ต่อไปนี้มึงไม่ใช่เพื่อนกู” ไอ้คิวพูดเสียงร้าวใส่หน้าผมเลยคับ
 

ถึงผมจะคิดว่าตัวเองพร้อมรับทุกสภาพ แต่อยู่ๆ โดนพูดใส่แบบนี้ผมก็ช้อคนะคับ
ไอ้คิวเดินไปยังมอเตอร์ไซต์ที่มันขับมาเมื่อคืน สตาร์ทเครื่องแล้วขับออกไปเลย

ผมนั่งอึ้งมองมันขับรถออกไปแล้วใจหายวาบ ที่ผมคิดไปร้อยแปดเมื่อคืน ไม่ใช่แบบนี้เลย ผมนึกว่ามันจะด่าผม หรือหนักกว่านั้นอาจจะต่อยผม แต่มันไม่ได้ทำอย่างนั้น......

คิวมันจะเป็นอะไรมั้ย มันจะเจ็บมั้ย มันจะขับไหวมั้ย ฯลฯ สารพัดความคิดอ่ะคับ
ผมเป็นห่วงมันมาก แต่พี่บอลกับพี่ออตโต้ดูไม่ยี่หระเลย

“จะดูคลิปมั้ย?” เสียงพี่ออตโต้
“สัด กูจะอ้วก” พี่บอลด่าแต่ก็หัวเราะ
“เปิดซิงเลยนะเมิง”
“ไม่ดูโว้ย ระยำ”

แล้วพี่ออตโต้ก็หันมาคุยกับผม
“สบายใจได้นะน้ำพุ ไอ้คิวมันไม่กล้าแฉเรื่องน้ำพุแล้ว เพราะ...นี่.....” พี่ออตโต้ชูมือถือให้ดู และผมรู้ข้างในมีอะไร

......ผมยิ่งรู้สึกแย่ลงไปอีก

ผมทำร้ายเพื่อน...



“เฮ้ย น้ำพุ ร้องไห้ทำไม?” พี่บอลตกใจคว้าไหล่ผมหันไปดู
“.....อ้าว ไหงงั้นล่ะน้ำพุ” พี่ออตโต้ถามเสียงงง

ผมไม่รู้ว่าตัวเองร้องไห้เมื่อไหร่ ร้องไห้ทำไม.... แต่ผมกลัว ผมไม่อยากถูกเกลียด แต่มันก็แก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ผมทำผิดไปแล้ว..... พี่บอลกับพี่ออตโต้พากันปลอบใจผมเรื่องไอ้คิวว่า

ไม่เห็นเป็นไรเลย ไม่เห็นต้องไปแคร์ไอ้คนพรรค์นั้นสักนิด น้ำพุไม่ผิด
มันคิดร้ายกับเรานะ เล่นมันก่อนก็ไม่ผิดหนิ
มันจะได้รู้ไว้ว่าอย่ามาเสือกมาทำอะไรเลวๆ กับน้องพี่
กากแบบนั้นก็สมควรแล้ว เลิกคบกับแม่งไปเลย

ไม่ว่าพี่เค้าจะพูดยังไง แต่ในเนื้อหาไม่มีคำพูดแสดงความเห็นใจคิวเลย...
สมเพชตัวเองว่ะ ก็พี่เค้าทำไปเพราะผมทั้งนั้น เค้าจะไปเห็นใจคิวทำไม........ พอแล้วผม เอาแต่คิดโทษตัวเองก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา แต่จะให้โทรไปขอโทษคิวผมก็ไม่กล้า

ขอโทษไปก็เท่านั้น ทุกอย่างมันเอากลับคืนมาไม่ได้อีกแล้ว
มันผิดที่ตรงไหน?
มันผิดที่ผมไม่เคยแน่ใจอะไรสักอย่าง มันผิดที่ผมไปคบกับเอ็ม ทั้งที่ยังจีบเคนอยู่

แล้วคิว.....เข้ามาเพราะอะไร ผมก็ยังไม่แน่ใจ
มันทำเหมือนชอบผมเลย.... แต่ผมก็ไม่เชื่อ มันอาจจะต้องการแค่ sex
ผมไม่รู้

ผมต้องป้องกันตัวเองไว้ก่อน เพราะผมไม่อยากให้ใครมาทำให้ผมกับเคนต้องมีปัญหากัน
ถึงเคนจะทำตัวแย่ในสายตาผม แต่มันก็เป็นคนแรกๆ ที่ผมยังอยากคบด้วย

ผมคบมัน ในฐานะเพื่อนตอนนี้ยังจะทันอยู่มั้ยวะ?

ปัญหาทั้งหมดมันติดอยู่ตรงที่ผมไม่กล้าพูด กลัวถูกเคนเกลียด และก็ไม่อยากเสียเคนไปด้วย

/


ประกาศผลเอ็นท์แล้วคับ ผมได้อันดับสองอ่ะ
ส่วนเคน... (จำไม่ได้) จำได้แค่มหาลัยกับคณะ 
คนละที่กับผมคับ ดีใจมากกก! นึกว่าจะได้อยู่ที่เดียวกันซะแล้ว

ผมกับเคนยังคบกันเหมือนเดิม เพียงแต่ผมเลือกวิธีแบบที่พี่โบว่า คือค่อยๆ หายไป
โดยการ...โทรหาน้อยลง คุยกันน้อยลง แล้วก็เวลาพูดก็ออกแนวคุยกับเพื่อนมากกว่าแฟน
ไอ้เคนมันยังหยอดผมเหมือนเดิมนะ ไม่ว่านานเท่าไหร่ มันก็ยังพูดเหมือนตอนแรกที่เรารู้จักกัน

มีแต่ผมเนี้ยอ่ะคับที่เปลี่ยนไป
แต่ผมก็เปลี่ยนไม่ได้มากหรอก ผมเป็นไงก็เป็นงั้น เพียงแต่รักษาน้ำใจมันน้อยลง

ผมเคยส่งข้อความให้มันทำนองว่ามันเป็นเพื่อน บ่อยๆๆ (เป็นภาษาอังกฤษ เพราะผมรู้มันโง่วิชานี้)

ไอ้เคนก็เคยโทรมาถามผมว่าที่ส่งมามันหมายความว่าไง
มันเคยเอาไปให้พี่มันแปล แล้วเอามาอ่านให้ผมฟังทั้งหมดด้วย
ผมก็อ้ำอึ้ง ไม่กล้าบอกมัน... และผมก็ไม่รู้ว่ามันเข้าใจสิ่งที่ผมสื่อมากน้อยแค่ไหน เพราะมันก็ไม่เห็นกระดิกหรือมีปฏิกิริยาอะไรที่เปลี่ยนไปเลย

จนในที่สุดผมก็ไม่โทรหาเคน
นอกจากไม่โทร แล้วยังไม่รับสายด้วย

ประกอบกับช่วงเวลานั้นผมต้องย้ายไปอยู่หอพักใกล้มหาลัย เคนเลยติดต่อผมไม่ได้แบบถาวร
ผมรู้สึกผิด รู้สึกโหวงๆ หลังจากขาดมันไปแล้ว
แต่ก็คิดว่านี่ล่ะเป็นทางเดียวที่ผมพอจะทำได้ เพราะผมไม่ได้รักเคน

เดี๋ยวนานๆ ไป มันก็คงลืมผมได้เอง....

ผมทิ้งทุกอย่างที่เคนให้ลงถังขยะจนหมด แม้กระทั่งรูปถ่ายของเรา ตอนนั้นผมกะจะตัดมันให้ขาด เลยไม่สนใจจะเก็บความทรงจำที่ผ่านมาของเรา แต่หารู้ไม่ว่า.... ในสมองส่วนลึกของผมยังฝังแน่นเรื่องของมันอยู่ไม่เคยจางเลย

/

เรื่องของผมกับเคนในช่วง ม.ปลายเลยจบลงเท่านี้

แต่เดี๋ยวเจอมันอีก! ไม่ต้องห่วง



H
thank you!  :L2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด