]* love is a drug! *[RIP my Bro______________UP! Aug 22
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ]* love is a drug! *[RIP my Bro______________UP! Aug 22  (อ่าน 732340 ครั้ง)

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
]* love is a drug! *[RIP my Bro______________UP! Aug 22
« เมื่อ31-08-2010 22:27:05 »

อ้างถึง
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 

LOVE IS A DRUG!


'dark side story ของน้ำพุ เด็กที่ไม่เคยจริงจังกับความรัก
การตัดสินใจแบบเห็นความรู้สึกของคนอื่นเป็นแค่ของเล่น นำพาความดีและความชั่วผสานกันเป็นหนึ่ง'



*warning!*



1. SOME CHARACTERS STILL EXISTING.
2. DON'T BE SERIOUS BCOS TRACK IS PASTED BY.
3. IF YOU GUYS KNOW SOME OF THEM PLEASE KEEP YOUR ANSWER SHUT.
4. I HAVE NECESSARY TO KEEP LOW THEIR PROFILE FOR PRIVACY.
5. ANYWAY, SOME PART OF WRITING IS THE FICTION!
6. MAKE SURE! YOU GUYS DON'T FORGET TO LEAVE A COMMENT. ^ ^

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 22-08-2019 20:58:07 โดย foyer »

ออฟไลน์ หัวเเม่มือ

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 804
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-1
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #1 เมื่อ31-08-2010 22:29:52 »

^

^^

มารอคนแรก

YELLOWSTAR

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #2 เมื่อ31-08-2010 22:39:41 »

 :z10: :z10:

มารอๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #3 เมื่อ31-08-2010 22:43:17 »

/

ผมอาจจะเป็นคนใจร้ายกับความหวังดีของคนอื่นก็จริง
แต่ผมก็เชื่อน่ะ...ว่าทุกสิ่งที่ได้ทำลงไปผมคิดดีแล้ว...
และไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไง ผมก็ยังเชื่อในการตัดสินใจของตัวเองอยู่ดี


/

จะว่าไป...เท่าที่จำความได้ ผมค่อนข้างจะเป็นเด็กเก็บกดนะ เมื่อก่อนที่บ้านจะอาศัยกันเป็นครอบครัวใหญ่ ส่วนมากผมก็เล่นกับญาติพี่น้องไปตามเรื่อง ผมค่อนข้างจะสนิทกับพี่ชาย-น้องชายที่เป็นญาติกัน คนน้องไม่เท่าไหร่ แต่คนพี่เนี่ยดิ....จะว่าไปพี่ผมก็เป็นคนประหลาดๆ นะ แต่ถ้าคิดในแง่ดีก็แค่เด็กผู้ชายห่ามๆ ที่มีความคิดสร้างสรรค์คนนึงเท่านั้นเอง
ถ้าจะเล่าว่าเป็นไงคงยาว...เอาเป็นว่ามีของเล่นแปลกๆ มานำเสนอให้พวกเราอึ้งกันเป็นประจำ มีวันนึงพี่ผมมันเอาประทัดมาจุด เสียงดังไปทั่วบ้าน...ดังอ่ะไม่เท่าไหร่ แต่ควันนี่สิคับพี่น้อง...ยังกับไฟไหม้

ไอ้ผมก็เป็นเหมือนลูกกระจ๊อก พี่เล่นอะไรก็ชอบไปร่วมแจม พอเกิดเรื่องขึ้น....ตายาย พ่อแม่วิ่งออกมาดูกันเต็ม
พ่อผมตะโกนหาตัวคนก่อเรื่อง....พี่ผมมันก็เงียบ เพราะมันกลัวพ่อผม
แต่ก็ต้องยอมรับล่ะคับ เพราะไม่มีใครคนไหนเล่นอะไรแบบนี้นอกจากมันอีกแล้ว

แต่พอพ่อรู้ว่าเป็นพี่ผม...พ่อกลับไม่ว่าอะไรเลย
กลับมาลงที่ผมซะงั้น ตะคอกเรียกผมไปจะตีอ่ะ ทั้งที่ผมยังไม่ทันจะเล่นอะไรเลย แค่ยืนดู
ผมยืนหลบอยู่หลังยาย ไม่กล้าออกไป เพราะพ่อผม....น่ากลัวกว่าเสือครับ แถมยังขี้เมาอีกต่างหาก

ที่เกริ่นเรื่องมาซะยาว ผมก็แค่อยากเล่าอ่ะคับ...ว่าใครบ้างที่มีอิทธิพลในการใช้ชีวิตของผม
พ่อผม....จะว่าไปเป็นคนชอบสร้างปัญหา แล้วก็ขี้หงุดหงิดแบบไร้เหตุผลอ่ะคับ เวลาโมโหอ่ะ ร้ายจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ผมก็เลยต้องอดทนกับเรื่องพวกนี้พอสมควร.... ทนไปมากๆ เข้า มันก็กลายเป็นความเสียใจ ความน้อยใจ...ความโกรธ กดดัน หลายอย่างอ่ะคับ... จนผมต้องพยายามซ่อนปมปัญหานี้ไว้ในใจ ไม่ให้ใครคนไหนเห็นว่าผมอ่อนแอ  

ส่วนพี่ผม...คนนี้ผมยกให้เป็นฮีโร่ในเรื่องความเป็นตัวของตัวเองคับ มีคนเดียวในโลกแน่ บ้าๆ แบบนั้น....มีความเป็นศิลปินสูงคับ ในการทำเรื่องอะไรก็แล้วแต่...พี่ผมเป็นคนไม่ค่อยพูดนะ มันชอบทำให้เห็นเลยมากกว่า

จะว่าไปแล้ว......สิ่งนี้ล่ะมั้ง ทำให้กลายมาเป็นตัวผมในปัจจุบัน

/

เรื่องครอบครัวถ้าจะให้เล่ามันก็ยาวอ่ะคับ...แต่บอกไว้เลยว่าครอบครัวเนี่ยแหล่ะ เป็นตัวสำคัญที่มีอิทธิพลต่อความคิดของเด็กคนนึง

ตัดๆ มาตอนก่อนผมขึ้นมัธยมละกัน
ช่วงนั้นบ้านแตกแล้วคับ...ไม่ใช่พ่อแม่ผมหย่ากันนะ (ถึงลึกๆ ผมอยากจะให้หย่าก็เถอะ)

สั้นๆ ว่ายายผมสร้างเรื่อง ทำให้พี่ผมต้องย้ายออกละกัน
ผมเศร้ามากนะ แต่ดูเหมือนยังไม่ค่อยรู้ตัว
แถมหมาที่บ้านยังมาตายไล่เลี่ยกันอีก...โคตรโกรธเลย ไม่รู้โดนใครวางยาหรือขับรถชน

ตอนนั้นผมไปเรียนพิเศษเตรียมเข้ามัธยมคับ...ไม่รู้ไปเรียนได้ไงเหมือนกัน
คนที่สอนเป็นพี่ที่เรียนมหาลัยแล้ว ก็สอนประมาณสามคนมั้ง ใครสอนอะไรผมจำไม่ได้
คนที่สอนผมส่วนมากก็พี่แตม แอบโหดเล็กน้อยถึงปานกลาง
แล้วก็พี่จ้าว (ส่วนอีกคนลืมชื่อ เพราะเป็นตัวประกอบ) ผมจำไม่ได้แล้วอ่ะว่าไปไงมาไง ผมกับพี่จ้าวถึงสนิทกัน
งงมะคับ...ไม่ค่อยได้มาสอน แต่เสรือกสนิทกัน
พี่จ้าวเค้าชอบเข้ามาแจมตอนพี่แตมสอนอ่ะคับ...ตอนนั้นผมเป็นคน............จะว่าไงดีล่ะ
เหอะๆ อายปาก แต่ตอนเด็กผมค่อนข้างป๊อปง่ะ มีเด็กผู้หญิงมาชอบเยอะ

ผมเป็นคนประเภท มีดวงในเรื่องความรัก แต่อาภัพในเรื่องเพื่อนคับ
จน ณ ปัจจุบันนี้ผมยังหาเพื่อนแบบว่า best friend ไม่มีเลยสักคนจริงๆ
มีแต่ close friend อ่ะ แอบงงกันมั้ย

/

พี่จ้าวเค้าจะเข้ามาคุยกับผมบ่อยๆ เอาขนมมาให้ด้วย...แรกๆ เค้าจะให้กับน้องๆ ทุกคนล่ะคับ
แต่หลังๆ ชักจะเจาะจงว่าเป็นผม...คือ ตอนนั้นผมโดนเพื่อนเขม่นไปแล้ว เด็กๆ อ่ะคับ เป็นใครๆ ก็อยากให้ครูสนใจใช่มั้ย
แต่ผมกลับตรงข้ามนะคับ...ผมชอบแยกตัว ฉายเดี่ยว พอมีคนสนใจมากๆ ผมจะหนีอ่ะคับ

แต่ตอนนั้นมันไม่เป็นงั้นสิคับ....ผมยังไม่รู้นี่ ว่าพี่จ้าวเค้ามีจุดประสงค์อะไร

ผ่านไปเดือนนึง.....ผมเริ่มรู้ตัวว่าสนิทกับพี่จ้าวจริงๆ เพราะอยู่มาวันนึง จู่ๆ เค้าชวนผมไปเที่ยวเฉยเลย ไปกันแค่สองคน...

พูดกันตามตรง....ผมโคตรอยากไป เพราะวันๆ ผมไม่ค่อยได้เที่ยวคับ แต่ปัญหาติดตรงที่บ้านจะให้ไปรึเปล่าเนี่ยสิ พี่เค้าก็บอกว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวเค้าจัดการขอพ่อแม่ผมให้เอง ไม่ต้องห่วง... ผมก็พยักหน้าโอเค แต่ก็ย้ำให้พี่เค้าโทรไปบอกแม่ผมด้วย (สมัยนั้นยังไม่มีโทรศัพท์มือถือกัน)

กลับบ้านไปผมก็เล่าให้แม่ฟังว่า พี่ที่สอนพิเศษชวนไปเที่ยว
แม่ผมก็งงสิคับ...ก็ถามว่าไปที่ไหน อะไรยังไง....เค้าก็ห่วงๆ ผมน่ะ แต่ก็โอเคให้ผมไป เพราะเห็นว่าพี่เค้าก็โตแล้วอ่ะนะ แถมลงทุนโทรมาขอขนาดนี้ จะไม่ให้ก็ยังไงๆ

พอพี่จ้าวโทรขอแม่ผมคืนก่อนไปเสร็จ....แม่ก็มานั่งสัมภาษณ์ผมว่าไปสนิทกับพี่เค้าได้ยังไง สนิทกันมากถึงขั้นชวนไปเที่ยวเลยเหรอ ผมก็...จะไปรู้เหรอคับตอนนั้น จะให้ตอบว่าไงล่ะ....

/

พอเช้าวันรุ่งขึ้น จะบอกว่าพี่จ้าวขับมอไซต์มารับผมที่บ้านตั้งแต่เช้าเลยคับ...ผมยังไม่ทันแต่งตัวเลย
แม่กับยายก็เลยออกไปรับหน้าแทนก่อน ก็ไปพูดคุยสอบประวัติกันล่ะมั้งคับ

พอผมแต่งตัวเสร็จ...ผมยังจำได้ติดตาเลยนะคับ
พี่เค้ายิ้มหวานมาให้ทีเดียวเชียว...แต่ผมกลับเกร็งขึ้นมาตะหงิดๆ เพราะไม่เคยไปเที่ยวกับคนอื่นนอกจากคนในครอบครัวมาก่อนครับ

“ฝากพุด้วยนะลูก...ขับรถก็ระวังๆ กันด้วย” แม่ผมพูดก่อนที่จะแยกย้ายกันไป
“ครับผม จะดูแลน้องเค้าอย่างดีเลย คุณป้าไม่ต้องห่วงนะครับ” พี่จ้าวยิ้มรับ ก่อนจะไหว้แม่กับยายผม แล้วเดินนำไปที่รถ
“วันนี้อยากไปไหน หืม?” พี่จ้าวขึ้นคร่อมมอไซต์แล้วหันมายิ้มถามผม
“ไม่รู้ครับ...ไปไหนก็ได้” ผมกระโดดขึ้นรถบ้าง พี่จ้าวหันมาหาอีกทีตอนใส่หมวกกันน็อค...
“ใส่ให้พี่หน่อยคับ มองไม่เห็นอ่ะ” เค้าเงยหน้าให้ผมรัดสายหมวกกันน็อคให้ พอใส่เสร็จ เค้าก็ยิ้มให้อีกที แล้วก็ขยี้หัวผมแบบหมั่นเขี้ยวง่ะคับ

พอออกรถปั๊บ...ตอนนั้นผมเกร็งๆ ปนเกรงใจพี่เค้านะคับ
แม้ว่าเราจะคุยกันบ่อยๆ ที่เรียนพิเศษ แต่มันก็ในฐานะลูกศิษย์กับอาจารย์อ่ะคับ ผมเองก็ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะมันไม่มีอะไรต้องคิดนี่คับ
แต่พอวันนี้ได้ออกมาเที่ยวกันแบบนี้ผมเลยเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนพิเศษขึ้นมาจริงๆ

“เกาะเอวพี่ไว้ก็ได้ครับ พี่กลัวน้องจะตกรถ” พี่จ้าวยังอุตส่าห์หันมาตะโกนบอกผมตอนขับรถอยู่
พอได้ยินผมเลยยกมือมาจับตรงเสื้อพี่เค้าอ่ะคับ ไม่ได้เกาะเอว จับแค่เสื้อ แบบว่ายังแอบเกรงใจอยู่อ่ะ

“เดี๋ยวพี่ไปถอนเงินที่ธนาคารแป๊บนึงนะ แล้วเดี๋ยวค่อยไปหาอะไรกินกัน” พี่จ้าวยังคงคุยกับผมตอนขับรถต่อไป...
ช่วงเช้าๆ ไม่ค่อยมีรถคับ พี่ท่านเลยขับกินลมซะงั้น

ตอนนั้นผมแอบคิดแบบเด็กๆ นะว่า....โห ทำไมไม่เตรียมเงินไว้ก่อนไปวะ ยังต้องเสียเวลาไปถอนเงินที่ธนาคารอีก แอบเซ็งไปเลยง่ะตอนนั้น
แต่พอพี่เค้าจอดรถหน้าตู้ๆ นึงหน้าธนาคาร จะว่าเป็นตู้โทรศัพท์ก็ไม่ใช่ ทีวีก็ไม่เชิง.......แป่ว สรุปมันคือตู้เอทีเอ็ม

ตอนนั้นผมยังไม่รู้จักไอ้ตู้นี้นี่หว่า บอกตรงๆ แอบหน้าแตกเพล้งในใจ ไม่รู้จักจริงๆ อ่ะ ผ่านธนาคารเป็นล้านครั้งก็ไม่เคยสังเกตว่ามันคืออะไร
จนพี่เค้ากดตังค์ออกมา...ผมชะโงกหน้าดูแบบเพิ่งเคยเห็นแบบนี้ง่ะ ชีวิตผม เรียนแล้วก็มีคนมารับกลับบ้าน ไม่ค่อยได้ออกไปไหน ไม่ค่อยรู้จักอะไรมากมาย

“แค่นี้น่าจะพอเนอะ” พี่จ้าวหันมาถามผมถึงจำนวนเงินที่ถอนออกมา ซึ่งผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพอหรือไม่พอ

“ชอบกินไก่มั้ย?” พี่จ้าวถามอีก ผมก็แค่พยักหน้า...
แล้วเค้าก็ขับรถพาผมไปร้านอาหารร้านนึง...
พออยู่นานๆ ไปถึงรู้มันคือภัตตาคาร...เชียวนะ แต่เค้ามีของดีคือไก่นานาชนิดให้เลือกง่ะ

/

พอเข้าไปถึงข้างใน.....จะบอกว่าไม่มีคนเลยคับ
ฮ่าฮ่า ไม่ต้องแปลกใจ เพราะมันยังเช้าอยู่อ่ะ ห้างยังไม่เปิดเลยคับพี่น้อง

พี่เค้าก็ถามผมอีกว่าอยากกินอะไร ผมก็นั่งอึ้งอยู่อย่างงั้นอ่ะ.... (ผมเด็กอยู่มั้ง ไม่เคยสั่งของกินเอง) มันออกแนวอึดอัด ยังไงบอกไม่ถูก
พี่จ้าวก็เหมือนว่าถามผมไปงั้นแหล่ะ สุดท้ายเค้าก็เป็นคนสั่งอาหารเองทั้งหมด

จานหลักๆ เลยก็คงต้องเป็นไก่นึ่งอะไรเทือกๆ นั้นล่ะคับ
ผมไม่ค่อยอยากกินนะ...กินไม่ลงอ่ะ เห็นหน้าตาไม่ค่อยน่ากิน (กินข้าวเช้ามาแล้วด้วยนิดนึง)

แต่ความจริงอร่อยมาก...เหอๆ พี่จ้าวเค้าก็บริการผมทุกอย่างนะ คอยตักนั่นตักนี่ให้ หั่นไก่ให้ด้วย....
ไม่มีคนคอยทำอย่างงี้ให้ผมนานแล้วนะเนี่ย...แอบสะท้อนใจเล็กๆ

“มา อ้าปาก เดี๋ยวพี่ป้อน” ผมส่ายหัวทันที
“กินเองได้คับ” พี่เค้าก็เลยวางส้อมลง
“ไม่อร่อยเหรอ พี่เห็นพุไม่ค่อยกิน” ทำหน้าลำบากใจให้ผมด้วย
“ป่าวคับ พุไม่ค่อยหิว”
“โห..กินนิดเดียวเอง ช่วยกินหน่อยสิคับ เดี๋ยวพี่ตักให้นะ” ที่จริงแอบเสียดายไก่เหมือนกัน......ผมกินแทบนับคำได้

/

รู้สึกพี่จ้าวจะคอยชวนผมคุยเยอะมาก...แต่อย่างที่บอก ผมเป็นคนไม่ค่อยพูด ค่อนข้างเงียบเลยแหล่ะ... จนบางทีพี่จ้าวก็หมดมุขเป็นเหมือนกัน จนแล้วจนรอดผมก็ไม่สามารถช่วยพี่เค้ากินได้หมด....เหลือเยอะด้วยอ่ะ แต่พี่เค้าก็ปล่อยๆ ไป ไม่ได้ว่าอะไร หลังจากนั้นเราก็ไปเที่ยวกันต่อ...พี่จ้าวพาผมไปร้านขายสัตว์เลี้ยง

ผมเคยเล่าให้ฟังว่าหมาที่บ้านตาย พี่เค้าเลยพาผมมาซื้อหมาตัวใหม่
ตอนแรกผมดูมันก็ไม่น่ารักเท่าไหร่...ไม่รู้ด้วยว่าพันธุ์อะไร แต่พี่จ้าวบอกตัวนี้น่ารัก ขนสีน้ำตาลเข้ม ตัวเล็กๆ ที่สำคัญเห่าเก่ง พอผมเอาไปเลี้ยงที่บ้านจะได้ไม่เหงาหู พี่จ้าวว่างั้นนะ

เหอๆ ผมก็ยังไงก็ได้อ่ะ...ผมเป็นคนประเภทดูเหมือนจะสนใจสิ่งหนึ่ง แต่ในขณะเดียวกันก็ดูเหมือนจะไม่สนใจสิ่งนั้นเหมือนกัน....งงๆ มะคับ คือผมเป็นคนรักหมานะ แต่ผมก็ทำเหมือนไม่ค่อยสนใจมันน่ะ

ตอนพี่จ้าวซื้อมาให้ เค้ายังบอกว่าแอบกลัวผมเอามันไปทิ้งเลย เพราะดูเหมือนผมไม่ค่อยดีใจที่ได้มันมา
ผมก็เงียบนะ....ไม่ได้บอกว่าผมคิดยังไงกับมัน ซึ่งนี่ก็เป็นนิสัยที่เป็นด้านลบอย่างหนึ่งของผมเหมือนกัน
พอซื้อเสร็จพี่เค้าก็ฝากไว้ที่ร้านก่อน เดี๋ยวตอนกลับเค้าจะวนรถมารับอีกที

/

จนตอนเที่ยงพี่จ้าวยังจะพาผมไปกินไก่อีก...คราวนี้เป็นเคเอฟซี เค้ายังคอยหั่นไก่เป็นชิ้นๆ ให้ผมกินเหมือนเดิม...ผมแอบไม่พอใจที่เค้าทำเหมือนว่าผมเด็กมาก เรื่องแค่นี้ผมทำกินเองได้หรอก แต่ในขณะเดียวกันผมก็พอใจนะ ที่ไม่ต้องเปลืองแรงหั่นเอง

กินเสร็จเราก็ไปเดินซื้อของกันนิดหน่อย....
อยากจะบอกว่าแม่ให้ตังค์มา ผมยังไม่ได้ใช้สักบาท พี่จ้าวออกให้หมดเลย
พอผมจะจ่ายเอง พี่เค้าก็บอกไม่ต้อง ไม่เป็นไร เค้าจะจ่ายเอง....ผมก็ไม่ว่าไร ขัดไม่ได้อยู่แล้วอ่ะ

เดินเที่ยวกันจนเหนื่อย....ตอนเย็นก่อนกลับ พี่จ้าวเค้าชวนผมไปเที่ยวมหาลัยเค้า แล้วก็อยากให้ผมแวะไปดูหอที่เค้าอยู่
ผมแอบไม่เข้าใจนะ...ไปทำไมมหาลัย? ไปทำไมหอพัก? แต่จังหวะนั้นเค้าพาไปไหนก็ไปล่ะคับ แถมม.พี่จ้าวอยู่ใกล้บ้านผม ผมเลยคิดว่าแวะก่อนกลับก็ไม่เสียหายอะไร

พี่จ้าวก็พาผมขับรถวนๆ ในมหาลัย....บรรยากาศตอนเย็นมันก็ค่อนข้างจะดีอยู่
มีนักศึกษานั่งอยู่ตามม้านั่งประปราย จนกระทั่งพี่จ้าวจอดรถตรงหน้าโรงอาหาร เหมือนอยากจะเข้าไปหาเพื่อนหรืออะไรทำนองนั้นมั้ง

ลงรถปั๊บเค้าก็จับมือพาผมเดินเข้าไปหาเพื่อนที่นั่งๆ คุยกันอยู่
“เฮ้ย ไปไหนมาวะไอ้จ้าว หายหัวไปทั้งวัน” เพื่อนพี่จ้าวทักทันทีที่เห็นร่างสูงๆ เดินเข้าไปหา
“อ้าว....แล้วนั่นใครวะ?” อีกคนพอเห็นผมก็เลยถามขึ้นมา
“.....นี่เด็กที่เรียนกับกู ชื่อน้องน้ำพุ” พี่จ้าวยืดอกยิ้มเหมือนจะภูมิใจนำเสนอผมมาก

“เหอๆ กูก็นึกว่าใคร....ที่แท้เด็กมึง?? น่ารักดีนี่หว่า” มีแซว....แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดอะไร เลยเฉยๆ
“ไอ้นี่...เดี๋ยวกูต่อยปากแตก น้องเค้ายังเด็กอยู่เว้ย 12-13 อยู่เลย” พี่จ้าวสวนคืนเหมือนจะโมโหนะ แต่กลับยิ้ม.....ดูขัดกันอย่างแรง
“ห่า...กูพูดถึงหมาที่น้องเค้าจูงมาเว้ย....น่ารักดี” แหง่ะ...พูดถึงหมาแต่หันมาส่งสายตาล้อเลียนให้ผมนี่หมายฟามว่าไง
“หมาตัวนั้นชื่ออะไรคับน้องน้ำพุ?”
“หมีคับ” ผมกับพี่จ้าวตกลงว่าชื่อนี้ครับเพราะมันหน้าตาเหมือนเท็ดดี้แบร์
“น่ารักจัง พี่ขออุ้มได้มั้ยคับ?”
“คับ” ผมตอบแบบไม่คิดไรจริงๆ

แล้วพี่คนนั้นเค้าก็เดินมาคับ.....เดินมาถึงปุ๊บ พี่เค้ากลับสอดแขนใต้รักแร้โอบหลังแล้วอุ้มผมขึ้นเฉยเลย ตกใจดิคับ...ไอ้ผมก็นึกว่าเค้าจะไปอุ้มเจ้าหมี
พอผมร้อง “เอ้ย” เท่านั้นล่ะคับ........ไม่ทันหายอึ้ง พี่จ้าวเดินมากระชากผมออกจากมือพี่คนนั้น แล้วแทบจะโยนผมลงพื้นกันเลยทีเดียว....พอขาผมแตะพื้นปั๊บ พี่จ้าวก็ยันเท้าไปที่ท้องพี่คนนั้น จนพี่เค้าเซเกือบล้ม
 
“มึงอย่ามาทำกับน้องเค้าแบบนี้” พี่จ้าวชี้หน้าบอกเพื่อน ที่ดูเหมือนจะอึ้งไม่แพ้กัน
“เรื่องงานไว้วันหลังแล้วกัน ตอนนี้กูไม่มีรมณ์แล้ว” แล้วก็หันหน้าไปบอกเพื่อนอีกคนที่นั่งตาค้างอยู่ จากนั้นก็ลากแขนผมออกจากโรงอาหารไปที่รถมอไซต์


ตอนนั้นผมไม่ค่อยเข้าใจเรื่องที่เกิดขึ้นเลยคับ.......

/

“ตกใจรึเปล่า?” พี่จ้าวถามอีกครั้งตอนที่เค้าขับรถพาผมไปถึงหอพักของเค้าแล้ว...มันก็อยู่ใกล้ๆ มหาลัยล่ะคับ...เห็นเค้าบอกว่าอยู่คนเดียว ภายในห้องค่อนข้างเป็นระเบียบ หรือเพราะข้าวของไม่ค่อยจะมีก็ไม่รู้
“ป่าวครับ” ผมตอบไปตามความจริง....เพราะผมไม่ค่อยสนใจเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว แค่งงเฉยๆ มันยังไม่ทันตั้งตัว
“พี่ขอโทษนะ....เพื่อนพี่มันทำอะไรไม่ค่อยคิดอ่ะ ถ้าทำให้พุตกใจพี่ก็ขอโทษแทนมันด้วย” พี่เค้าพูดพลางจ้องตาผมไปด้วย....ผมหลุบตาลงแล้วพยักหน้าแค่นั้น

และแล้วก็เกิดความเงียบขึ้นมาอีกครั้ง ผมเองก็ไม่รู้จะทำอะไรก็เลยได้แต่นั่งลูบหัวเจ้าหมีเล่นอยู่ในห้องพี่จ้าว คือผมชอบลูบหัวหมาคับ มันดูอบอุ่นดี
“น้ำพุต้องดูแลเจ้าหมีมันให้ดีๆ รู้มั้ย....เห็นอย่างงี้มันก็ขี้เหงานะ ถ้าเจ้าของดูแลไม่ดี” พี่จ้าวลงมานั่งข้างๆ แล้วดึงเจ้าหมีไปนั่งบนตัก
“ครับ” ผมตอบรับสั้นๆ เหมือนเคย
“สัญญากับพี่ได้มั้ยคับว่าน้ำพุจะไม่ทิ้งมัน”
“ได้คับ”
“ท่าทางเจ้าหมีมันจะกินจุด้วยนะ อย่าลืมให้อาหารมันทุกวันนะ”ผมพยักหน้าอีก พี่จ้าวยิ้มตาหยี แล้วดึงผมไปกอด....แถมแอบขโมยหอมแก้มผมด้วยอ่ะ
เงอะ....พอโดนทำแบบนั้นผมหน้างอขึ้นมาโดยอัตโนมัติ

“ฮ่าฮ่า......โกรธที่พี่หอมแก้มเหรอ?”
“..........................” ผมไม่ตอบ แต่จ้องหน้าแบบเคืองๆ ง่ะคับ แล้วยกไหล่ขึ้นมาเช็ดหน้าตัวเอง...ออกแนวรังเกียจเล็กๆ
พี่จ้าวเห็นก็กลั้นยิ้ม แล้วดึงหน้าผมมาหอมแก้มอีกข้าง คราวนี้ผมโกรธจริงคับ เลยผลักไหล่พี่เค้าออกสุดแรง
“อะไรกัน แค่หอมแก้มเอง....ทำไมหวงเหรอ?” ยังไม่ยอมหยุดยิ้มล้อผม แถมยังเอานิ้วมาเขี่ยแก้มเล่น
“..........................” ผมทำหน้าไม่พอใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร
“โอ๋...พี่ขอโทษนะครับ พี่ผิดไปแล้ว ยกโทษให้พี่นะคับน้องน้ำพุ” จะขอโทษแต่เสรือกมากอดไม่เลิก
“ปล่อย” ผมพูดแบบมีอารมณ์นิดๆ
“บอกก่อน....ว่าไม่โกรธพี่แล้ว”
“ปล่อยยย” ผมขึ้นเสียงอีก ไม่ได้ดีดดิ้นอะไรคับ เพราะลองๆ ง้างแขนดูแล้วมันไม่ออก
“น้า......พี่ขอโทษจริงๆ........น้องน้ำพุอย่าโกรธพี่นะครับ” น้ำเสียงเริ่มจริงจังขึ้นมา ผมก็เลยยอมพยักหน้ายกโทษให้พี่เค้า

ผมยังนั่งเล่นอยู่ในห้องของพี่จ้าวจนมันเย็นมากแล้ว พี่เค้าเลยพาผมกลับไปส่งบ้าน
แม่ผมออกมารับ แล้วก็ยืนคุยกับพี่จ้าวนิดหน่อย....ก่อนที่พี่เค้าจะขอตัวกลับบ้านไป



H
(โค๊ะ โพสติดแล้ว)
ปล่อยออกมาแล้ว..... ขอฝากตัวอีกทีนะคับ
ดีเลวยังไง ก็ติชมได้นะทุกท่าน

เรื่องย้อนหลังไปเมื่อสิบปีก่อนได้ โลว์เทคอยู่
เราชอบนำเสนอมุมดาร์คๆ ของคน เพราะฉะนั้น... ก็พึงระลึกได้ว่าคนเราไม่มีทางดีได้ตลอดเวลา หรือ 100% เป็นกำลังใจให้ด้วยนะคร้าบ

เราเขียนไว้อีกเรื่อง สนใจตามอ่านได้คับ  :pig4:
จิ้มที่นี่

แต๊งกิ้ว:pig4:

sky-cafe

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #4 เมื่อ31-08-2010 22:54:43 »

น้องอายุ สิบเอ็ด สิบสองเองนะคะ จ้าววว!

SoYiLovE

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #5 เมื่อ31-08-2010 23:02:33 »

ชอบมากกกกกกกกกก

ติดตามตลอดทุ๊กกกกวัน ชอบน้องอิฐ

อิอิ มาเจิมเรื่องใหม่ก่อน เด๋วกลับไปอ่าน

 :pig4: :pig4:  

+ 1 เบา เบา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-03-2011 21:09:16 โดย SoYiLovE »

ออฟไลน์ P★RiTŸ

  • he's mine
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1281
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-5
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #6 เมื่อ31-08-2010 23:07:36 »

ที่จริงแล้วเป็นคนที่ไม่ถูก กับนิยายแนวอารมณ์ อีโมๆ
อ่านแล้วปวดจี๊ดขึ้นตับ ประเภทนี้ซักเท่าไหร่อ่ะ
เพราะเวลาอ่านแล้วมันรู้สึกได้ถึงความกดดันอ่ะ
แต่ว่าอยากจะลองอ่านนะเรื่องนี้ดูนะ คงจะอึมครึมกว่าอีกเรื่องน่าดู  o18
เป็นกำลังใจให้กับเรื่องใหม่นะค่ะ  :L2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-08-2010 23:12:57 โดย parity_yc »

OhJa

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #7 เมื่อ31-08-2010 23:33:45 »

มาเจิมเรื่องใหม่อ่ะ น่าสนใจดี

+1 เป็นกำลังใจจ้า  :L2:

ออฟไลน์ EunJin

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1310
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-2
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #8 เมื่อ01-09-2010 00:09:00 »

มาจิ้มและ +1 ก่อนนะฮะ

เพิ่งจะได้มีเวลาอ่านแบบจริงๆจังๆ
ดูท่าน้องน้ำพุนี่ ก็เป็นคนเข้าใจยากคนนึงนะเนี่ย
ทุกๆอย่างดูคลุมเครือดีจริงๆๆ เหอๆๆๆๆ
แต่เค้าก็ชอบแนวนี้อ่ะนะ ฮ่าๆๆๆๆๆ ^ ^
เป็นกำลังใจให้นะคะ :กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-09-2010 15:07:04 โดย EunJin »

ออฟไลน์ SungJimun

  • ♥ 끝까지준홍 ♥
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 542
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #9 เมื่อ01-09-2010 01:08:57 »

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
จะโชตะหรอคะเรื่องนี้ อร๊ายยยยยย ถูกใจ
น้องน้ำพุนี่ต้องน่ารักมากแน่ๆเลยอ๊าาา
(อีนี่ไม่ดาร์กกะเค้าเล้ยยยย)

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
« ตอบ #9 เมื่อ: 01-09-2010 01:08:57 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






anajulia

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #10 เมื่อ01-09-2010 10:39:59 »

อ่านแล้วรีบวิ่งเข้ามาล็อคอินทำตามwarningข้อที่6
กร้ากกกกกกกกกกส์


เริ่มมาก็ดาร์คแล้วค่ะ หงิงๆ โทษใครไม่ได้ต้องโทษที่เด็กน้อยน่ารักเอง เลยจะมีภัยใกล้ตัวแหงๆ ไม่มีอิพี่หน้าไหนมันคิดซื่อด้วยสักคน  :เฮ้อ:

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9404
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #11 เมื่อ01-09-2010 10:51:22 »

ทำดีหวังผลเหรอคะพี่จ้าว... :m16:
น่ารักเกินไปก็เงี้ยแหละ น้องพุต้องทำใจ แต่ว่าเป็นเด็กพูดน้อยจริงจังมาก
ปกติมันต้องพูดจนลิงหลับ :z3:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-09-2010 16:43:01 โดย BeeRY »

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[trail aug 31
«ตอบ #12 เมื่อ01-09-2010 16:16:08 »

/

พอเข้ามาในบ้าน...หลังจากผมอาบน้ำเสร็จ แม่ก็เรียกเข้าไปถามเรื่องพี่จ้าวว่าไปเที่ยวไหนกันมาบ้าง แม่ผมแอบตกใจเหมือนกันนะที่พี่เค้าซื้อหมาให้ผม...เพราะราคามันก็ไม่ใช่น้อยๆ เลย แล้วแม่ก็ว่าผมใหญ่ที่ไปรับของๆ เค้ามามากมาย

“อาจารย์พุนี่ยังไง.....เค้ามาพิศวาสอะไรเราถึงขนาดพาไปเลี้ยงข้าวไม่พอยังมาซื้อของให้อีก” แม่พูดเหมือนบ่นนะ แต่แอบยิ้มอยู่เหมือนกัน สงสัยภูมิใจที่ลูกตัวเองขายออกอีกแล้ว แต่คราวนี้มันขายออกกับผู้ชายนะแม่
“ไม่รู้สิ” ผมตอบ
“แม่ก็ไม่เห็นว่าพุจะไปทำอะไรให้เค้าสนใจเลยนะ” แม่ผมรู้ดีคับ ว่าผมเป็นคนยังไง
“พุก็ไม่รู้แม่” สับสนคับ...แม่พูดขึ้นมาแล้วผมถึงกับคิดไม่ตก นั่นสิเนอะ...พี่จ้าวมาตีซี้ผม เพื่อให้ได้อะไรขึ้นมา
เค้าอยากมีน้องชายรึเปล่า?


ผมเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน......แค่สงสัย(ตะหงิดๆ)

/

ทุกครั้งที่ผมไปเรียนพิเศษ อะไร ๆ มันก็ยังคงเหมือนเดิมคับ แม้ว่าผมจะทำตัวเฉยๆ เฉื่อยๆ แต่คนที่เข้ามาหาก็คือพี่จ้าว...และสาวๆ อีกหลายคน.....เงอะ
ตอนผมพักกินข้าวกับเพื่อนๆ อยู่ พี่จ้าวก็เข้ามาหาผม พร้อมกับขนมเยอะแยะมากมาย...

“พี่ซื้อมาให้....แบ่งกินกับเพื่อนก็ได้นะ”
“พี่จ้าว....ทำไมให้แต่น้ำพุล่ะ” มีเสียงนึงข้างๆ ผมโพล่งขึ้นมา
“ช่ายๆ ทำไมไม่เห็นซื้อให้สองบ้างเลย” เพื่อนคนอื่นๆ เริ่มพูดแบบน้อยอกน้อยใจ
พี่จ้าวยิ้มกลบเกลื่อนแล้วพูด
“ก็พี่ซื้อมาให้น้องๆ ทุกคนล่ะคับ....แต่ฝากน้องน้ำพุเอามาแบ่งให้เท่าๆ กัน เดี๋ยวพี่ไปเตรียมสอนก่อนนะคับ” สงสัยกลัวโดนเด็กรุมมั้งคับ พี่เค้าเลยรีบเดินหนีไปซะก่อน

/

ช่วงนั้นก่อนจบคอร์สเรียนสักอาทิตย์กว่าๆ ผมเริ่มได้ข่าวจากเพื่อนสนิทในที่เรียนพิเศษ ว่ามีคนแอบชอบผม (อีกแล้ว) ผมก็เป็นประเภทอยากรู้มากอยู่นะคับ ว่าใครหว่าแอบชอบกรู แต่ทำเหมือนไม่ใส่ใจอ่ะ.... เพื่อนมันก็เลยไม่ยอมบอกสักทีว่าเป็นใคร จนวันนึงมันคงทนความเฉยของผมไม่ไหว มันก็เลยบอกชื่อคนนั้นออกมา.....
เค้าคนนั้นชื่อ ‘เอ็ม’ คับ และที่สำคัญ....เป็นผู้ชาย (เหมือนผม)
และเป็นเพื่อนของเพื่อนที่มากินข้าวกับผมตอนพักเที่ยงทุกครั้ง........เงอะ ไรกันวะเนี่ย? แค่หน้าเอ็มผมยังจำไม่ได้เลย

ตอนที่ผมรู้......มีคำถามเกิดขึ้นในใจแค่ ‘มันจริงเหรอวะ? มันบ้าป่ะเนี่ย?’ คือผมยังไม่ปักใจเชื่อจริงๆ อ่ะคับ ว่ามีผู้ชายมาชอบ และถึงเค้าจะชอบผมจริงๆ มันก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี

/

ดูเหมือนข่าวนี้จะกระจายเสียงไปถึงหูพี่จ้าว
ในวันนึงเค้าก็เลยอาสาจะไปส่งผมที่บ้านเอง...แล้วก็พาผมไปหาอะไรกินด้วย
พอมาถึงร้านอาหารเล็กๆ ร้านนึง...พี่เค้าก็ชวนคุยปกติ ถามถึงเจ้าหมี ถามถึงแม่ แล้วก็ยายผม...จนกระทั่งมาถึงเรื่องของ ‘เอ็ม’

“พี่ได้ยินเพื่อนๆ น้ำพุคุยกันว่าเอ็มแอบชอบเหรอ?” พี่จ้าวถามผมยิ้มๆ ผมก็แค่พยักหน้าแล้วก็กินข้าวเหมือนไม่สนใจเท่าไหร่
“แล้วพุชอบเอ็มเค้ารึเปล่า?” ผมรีบส่ายหัวทันที...ใครจะไปชอบเล่า บ้าเหรอ? อยากจะว่าเหมือนกันนะตอนนั้น แต่ก็ทำได้แค่เงียบล่ะคับผม

พี่เจ้าดูอารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อย...แต่ผมก็ไม่ได้เอะใจอะไร
ส่วนเรื่องเอ็ม...ผมก็ยังคงนั่งกินข้าวอยู่กับมันเหมือนเดิม ทั้งๆ ที่รู้ว่าเค้าชอบ แต่แค่ผมทำไม่สนใจซะ เดี๋ยวมันก็คงเลิกชอบผมไปเองแหล่ะ ผมคิดง่ายๆ เหมือนที่แม่บอก ยังดีนะคับที่มีแม่คอยให้คำปรึกษาอ่ะ เพราะบางทีผมก็คิดไม่ตกเหมือนกันว่าจะจัดการกับเรื่องพวกนี้ยังไง

/

ก่อนวันจบคอร์สเรียนประมาณ 3 วัน อยู่ๆ พี่จ้าวก็เดินดุ่มๆ เข้ามาลากผมออกจากกลุ่มเพื่อน เค้าพาผมออกมาข้างนอกอาคารที่เรียนอยู่...ผมก็งง

“เหลืออีกแค่ 3 วันเราก็จะไม่ได้เจอกันบ่อยๆ อีกแล้วนะ พี่ก็เลยอยากให้พุเก็บไอ้นี่ไว้” แล้วพี่เค้าก็ยื่นรูปใบนึงมาให้
รูปพี่จ้าวนั่นแหล่ะคับ....เงอะ.....แถมด้านหลังเขียนเป็นคำอวยพรพร้อมเบอร์โทรศัพท์ (ผมไม่เคยขอเบอร์พี่เค้าคับ มีแต่เค้าโทรมา)
“เก็บไว้ดีๆ นะคับ...ถ้ามีอะไรโทรหาพี่ได้ทุกเวลาเลยนะ”
ขณะที่ผมยืนเงอะงะอยู่นั้นเอง...พี่จ้าวก็เอื้อมมือมาจับไหล่ทั้งสองข้างของผม จากนั้นก้มลงเอาปากเค้ามาประกบปากผมเฉยเลย แค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้นล่ะคับ แต่ผมรู้สึกมันนานมาก......
ผมยังยืนเอ๋ออยู่ตอนเค้าถอยออกมาแล้ว.....พี่จ้าวยิ้มให้ผมตาเป็นประกาย ก่อนจูงมือลากผมกลับเข้าไปในห้องเรียนอีกครั้ง


หง่ะ........เหมือนในหนังฝรั่ง......นี่มันจูบใช่มะเนี่ย อึ้งไปเลยคับพี่น้อง พี่จ้าวทำทำไมเนี่ย? ถึงจะอยากรู้ แต่ก็ไม่กล้าถาม -*- รู้อยู่อย่างเดียว อายมาก

/

ในที่สุดวันจบคอร์สเรียนพิเศษก็มาถึง จะบอกว่าถึงแม้มันเป็นช่วงเวลาแค่สั้นๆ ไม่กี่เดือน แต่เด็กทุกคนที่นี่ก็รักแล้วก็ผูกพันกับพี่ๆ ที่สอนพิเศษมากเลยคับ.....หลายคนทีเดียวที่ต้องร้องไห้ออกมาด้วยความใจหาย

แต่ผมไม่ยักกะเป็นงั้นแฮะ แม้ว่าผมจะสนิทกับพี่จ้าวมากกว่าคนอื่นๆ ก็ตามทีเหอะ
พี่แตม พี่จ้าว แล้วก็พี่อีกคน พากันแจกรูปถ่ายใบเล็กให้น้องๆ ทุกคนคับ ด้านหลังเป็นคำอวยพรสั้นๆ ประมาณว่าขอให้ประสบความสำเร็จ จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายกันขอถ่ายรูปกับพี่ๆ เป็นที่ระลึก

ส่วนผม....คนที่ไม่ค่อยสนใจอะไร ก็ได้แต่นั่งมองคนพวกนั้นอยู่ห่างๆ ละคับ ผมมองรูปพี่แตม มองรูปพี่จ้าว (ที่เพิ่งได้อีก) แบบเก็บรายละเอียดอ่ะคับ ผมไม่เศร้าไม่อะไรเลยคับ...เพราะรู้ว่าไงๆ ก็ต้องมีวันนี้อ่ะ
กำลังนั่งบลิ้วอารมณ์ให้เสียใจเป็นกับเค้ามั่ง...
พี่จ้าวก็เดินเข้ามากอดคอผมแล้วพูด “ถ่ายรูปด้วยกันหน่อยคับน้องน้ำพุ”
แล้วก็หยิบกล้องหันมาถ่ายกันเองสองคนอ่ะคับ....สงสัยถ่ายเยอะจัด ผมก็เลยถาม

“พอยังครับพี่จ้าว?”
พี่เค้าแอบทำหน้าบึ้งตอนที่โดนผมขัดจังหวะ....แล้วอาศัยทีเผลอหอมแก้มผมอีกซะงั้น..........
“คนขี้หวง ต้องโดนซะบ้าง 555+”

แอบโกรธ........ทำแล้วไม่ขอนิ

/

ขำๆ อ่ะคับ เรื่องผมกับพี่จ้าว.....แอบหลอกเด็กอย่างงี้มันไม่ดีเลยนะพี่
จากที่ผมเป็นคนไม่เคยคิดอะไรกับผู้ชายมาก่อน.....พอโดนเข้าไปแบบนี้เริ่มกังวล......นานๆ ไปมันก็กลายเป็นความวิตกอยู่ลึกๆ จนในที่สุดไอ้ความวิตกที่ว่า....มันกลับกลายเป็นผมไม่สนใจผู้หญิงไปเลยซะงั้น งงมะคับ คือมัวแต่เอาเวลามาคิดเรื่องที่มีผู้ชายมาจีบ จนไม่เป็นอันทำอะไร เหมือนว่าข้างในใจมันมีก้อนไฟลูกเล็กๆ คอยปะทุอยู่ตลอดเวลาเมื่อคิดเรื่องนี้อ่ะคับ

หลังจากผมสอบเข้าโรงเรียนมัธยมได้.....พี่จ้าวก็ยังคงแวะมาหาผมที่บ้านบ้าง เอาขนมมาให้ผมเหมือนเดิม บางทีก็ซื้อมาแถมให้ญาติพี่น้องผมด้วย.......เงอะ ถึงแม้มันจะแปลกยังไง แต่ทุกคนในบ้าน รวมทั้งผมที่ได้ยินผู้ใหญ่เค้าพูดกัน
ลงมติเป็นเอกฉันท์ว่า....พี่จ้าวเค้าแค่เอ็นดูผมเหมือนน้องชายคนหนึ่ง


แล้ว...
อยู่ๆ มาวันนึง....มันก็มีเหตุทำให้ผมกับพี่เค้าไม่ได้เจอกันอีก

คือ................บ้านผมมีปัญหาอ่ะคับ.....(โดนยึด).....สรุปรวมๆ คือปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นเหตุทำให้ผมต้องย้ายที่อยู่ใหม่คับ (แม่ไปดาวน์ทาวน์เฮ้าส์เอาไว้แล้ว)
ตอนนั้นมันค่อนข้างฉุกละหุก ทุกอย่างมันกะทันหันมาก.....จนผมไม่ได้บอกหรือร่ำลาพี่จ้าวเลย
ผมหายไปเฉยๆ อย่างงั้นล่ะคับ 
และสงสัยผมคงเริ่มระอากับปัญหาพวกนี้ เลยพาลไม่อยากติดต่อ หรือมนุษยสัมพันธ์กับใครที่ไหนอีกแล้ว....

(* จำเจ้าหมีกันได้มะคับ....หมาผมที่พี่จ้าวซื้อให้ มันโดนรถทับตายก่อนที่ผมจะย้ายบ้านแค่สามวันเองคับ ผมร้องไห้แทบตายเลยตอนนั้น)

จากที่เคยเป็นครอบครัวใหญ่ ตอนนี้บ้านแตก.......ย้ายมาอยู่กันแค่ 3 คน พ่อแม่ลูก
มันยิ่งกว่าเหงาอีกครับ เศร้ามากด้วยที่เจ้าหมีตาย... ศพมันฝังอยู่ข้างบ้านหลังเก่า ผมชอบเด็ดดอกไม้ไปวางไว้ให้มัน แต่ก็ทำได้ไม่นานเพราะต้องย้ายบ้าน

ผมเหมือนเด็กใบ้โดยสมบูรณ์แบบ พูดน้อยอยู่แล้ว หน้ายิ่งไร้อารมณ์เข้าไปอีก
เรื่องพี่จ้าว... ผมไม่กล้าโทรไปหาแล้วก็ไม่ได้สนใจเค้าด้วย ก็เลยเลิกติดต่อกันไป

แต่กระนั้น...ก็ยังไม่วายมีเรื่องรักๆ มาให้ต้องขบคิดอีกแล้ว

ยังจำ ‘เอ็ม’ กันได้มั้ยคับ?
มันยังตามมาหลอกหลอนผมอยู่........เหอๆ รุกกันเห็นๆ ตอนผมขึ้นม.หนึ่งได้ยังไม่ทันไรเลย....
เงอะ........เอาจริงเหรอวะเนี่ย?   

/

ผมเป็นประเภทเหมือนจะดีเรื่องเรียน แต่พอเอาเข้าจริงๆ ตอนสอบผมกลับไม่ตั้งใจเท่าที่ควรคับ ตอนม.ต้นก็เลยกระเด็นไปอยู่ห้องเกือบท้ายๆ อ่ะ ส่วนเอ็ม ผมมารู้ทีหลังมันอยู่ห้องคิง....
เอ็มกับผมก็อยู่โรงเรียนเดียวกันละคับ(ชายล้วน)...ไม่ค่อยได้เจอกันหรอก เพราะอยู่คนละห้อง

จนมีอยู่วันหนึ่ง...บังเอิญเจอกัน มันก็เข้ามาทักผมตามประสาคนเคยรู้จัก (รึเปล่า?)
ผมก็ทักทายปกติ......แต่หลังจากวันนั้นเป็นต้นไปเนี่ยดิคับ...เริ่มมีข้อความเขียนใส่แผ่นกระดาษ แล้วก็ของกินมาให้ผมเป็นประจำ
คือ เอ็มมันฝากเพื่อนมาให้ผมอีกทีอ่ะคับ...

ผมก็อ่านจดหมายรักเลี่ยนๆ ของมันทุกวัน.....แต่ก็ไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไร เพราะตอนนั้นผมไม่มีความคิดจะรักจะชอบผู้ชายอ่ะดิคับ
สิ่งที่ผมสนใจจริงๆ ขณะนั้นคือเรื่องปรับตัวให้เข้ากับโรงเรียนใหม่มากกว่า นอกนั้นผมไม่แคร์เลยจริงๆ

/

อีกอย่าง...ผมไม่มีเวลากับเรื่องพวกนี้หรอกคับ
เวลาเรียนผมก็เรียน.....เวลาพักก็เล่นกับเพื่อน.....เลิกเรียนก็ต้องรีบกลับบ้าน เพราะพ่อแม่มารับ

แต่คนมันอยู่โรงเรียนเดียวกันอ่ะ ยังไงก็ต้องเจอกันสักวัน
ไม่รู้นะว่าเอ็มมันดักรอผม หรือว่าบังเอิญเราเจอกัน เพราะอยู่ๆ ตอนเย็นผมกำลังจะเดินกลับบ้าน ก็ได้ยินเสียงมันเรียก แล้ววิ่งเข้ามาหา

“หวัดดี จะกลับบ้านแล้วเหรอ?” เอ็มทักรัว หน้าตาท่าทางตื่นๆ
“อืม” ผมพยักหน้า
“วันนี้ได้ขนมเรารึเปล่า?” มันถามถึงของที่มันขยันซื้อให้ผมทุกวัน...
“อืม ได้ ขอบใจ”
พอได้ยินอย่างงั้นเอ็มยิ้มกว้างขึ้นมาทันที

“เดี๋ยว.......ให้เราเดินไปส่งนะ ได้มั้ย?” เอ็มพูดแบบเกรงใจผม ปนท่าทางตื่นเต้นของมัน
ผมพยักหน้าเนือยๆ ทำนองว่าแล้วแต่เหอะ อยากทำอะไรก็ทำ

เราสองคนเดินด้วยกันแบบเงียบๆ จนใกล้จะถึงประตูหน้าโรงเรียน....
“น้ำพุ....คือ...ให้เราโทรหาได้มั้ยอ่ะ?” ผมเลิกคิ้วงงๆ กับคำขอของมัน......คือ ผมเพิ่งย้ายบ้านไงคับ แล้วยังไม่ได้ขอโทรศัพท์ เพราะฉะนั้นการที่จะติดต่อผมผ่านสายโทรศัพท์นั้นจึงเป็นไปไม่ได้
“บ้านไม่มีโทรศัพท์” ผมตอบ
“ห๊ะ?” เอ็มทำหน้าอึ้ง ปนผิดหวัง “ไม่มีจริงๆ เหรอ?”
“จริง.........เดี๋ยวเราไปก่อนนะ” ผมโบกมือลา แล้วเดินออกจากประตูโรงเรียนไปเลย...คือผมต้องรีบออกไปอ่ะคับ เดี๋ยวพ่อรอนาน ผมจะโดนบ่นอีก ขี้เกียจฟังอ่ะคับ

/

จากวันนั้นเอ็มมันก็พยายามมาดักรอผมก่อนกลับบ้านอยู่แทบทุกวัน......ผมอยากบอกมันจริงๆ ว่ารำคาญ

คือผมไม่มีเวลามาคุยกับมันตอนนี้น่ะคับ ประเด็นหลักๆ คือพ่อผมเป็นคนเอาแน่เอานอนไม่ได้อ่ะ สัปดาห์นึงอารมณ์ดี 2 วัน เสียซะ 5 วัน และผมไม่อยากเป็นต้นเหตุทำให้พ่อหงุดหงิด ซึ่งนั่นเท่ากับว่ามันจะทำให้ผมเครียดและกดดันไปด้วย

เอ็มมันพยายามจีบผมจนเกือบจบม.สองเลยอ่ะคับ แต่ถึงยังไงผมก็ยังไม่ชอบมันอยู่ดี
ที่จริงสังคมโรงเรียนชายล้วน การที่ผู้ชายมาบอกรักกัน หรือเป็นแฟนกันมันเป็นเรื่องปกติอ่ะคับ
และผมเองก็เริ่มมองว่าถ้าหากผมจะมีแฟนเป็นผู้ชายขึ้นมาจริงๆ มันก็ไม่แปลกอะไร

อยากจะสารภาพว่า พอมีคนมาจีบมากๆ เข้า ผมก็หลงๆ ตัวเองไปเหมือนกันนะคับ และผมก็โคตรเล่นตัวเลย ในสายตาของคนพวกนั้น... ภาพลักษณ์ผมดูเป็นคนเก็กๆ หยิ่งๆ แต่ดูเบลอๆ ไงไม่รู้อ่ะ  พอมีคนมาจีบชอบมองด้วยหางตา ออกแนวเหยียดหยามด้วยอ่ะคับ เหอๆ (ที่จริงผมทำเพื่อป้องกันตัวเอง ไม่ให้มันเข้าใกล้ผมคับ)

/

ส่องกระจกดูหน้าตัวเองอยู่ทุกวี่วัน แต่ผมก็ไม่เคยคิดว่าตัวเองหล่อหรือมีอะไรดึงดูดเลยนะคับ พูดกับแม่อยู่บ่อยๆ เหมือนกันว่าพวกมันมาชอบอะไรพุก็ไม่รู้ ออกแนวรำคาญด้วยอ่ะคับ

ปล. ผมเล่าให้แม่ฟังว่ามีผู้ชายมาจีบ...แม่ไม่ว่าไรเลย เปิดกว้างโคตร...สงสัยคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติของ รร.ชายล้วนมั้ง หรือมันก็แค่เรื่องไร้สาระ อีกอย่างผมว่าแม่ไม่ใส่ใจเรื่องนี้ด้วย เหมือนปล่อยให้ผม (หรือไอ้พวกนั้น) บ้าไปเอง คิดได้คงเลิก อะไรแบบนั้น....




H
นำมาต่อแทน นาย บ.
ขู่คนอ่านไว้เยอะ ที่จริงเรื่องมันก็เรื่อยๆ นะ วัยรุ่นๆ
พี่จ้าว(นามสมมติ) จนป่านนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าอะไรยังไง เหมือนโผล่มาเพื่อทำให้เด็กสับสน

ปล.......พระเอกคือใคร? M หรือเปล่า? ต้องดูกันต่อไป... อิอิ  :really2:

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9404
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 1
«ตอบ #13 เมื่อ01-09-2010 16:52:48 »

ไม่ได้คาดหวังว่าจะเจอพระเอกเร็วๆนี้เลยนะเนี่ย :z1:

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-16
Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 1
«ตอบ #14 เมื่อ01-09-2010 17:22:36 »

 :L1:

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 1
«ตอบ #15 เมื่อ01-09-2010 20:45:56 »

ต้อนรับเรื่องใหม่ด้วคนครับ

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 1
«ตอบ #16 เมื่อ02-09-2010 00:21:35 »

/

ช่วงนั้นโรงเรียนกวดวิชาเป็นอะไรที่บูมมากครับ....ใครไม่เรียนถือว่าเชย แต่เนื้อหาจริงๆ คือผมอยากได้ความรู้ที่ไม่มีในห้องเรียนคับ......มันอาจจะเป็นทริคหรืออะไรก็แล้วแต่ที่ทำให้คะแนนดี ผมก็ไป (เรียกง่ายๆ คือหาทางลัด)
ผมเรียนอยู่ข้างๆ บ้านที่นึง....เป็นวิชาเลข อันนี้เรียนตัวต่อตัวกับอาจารย์
อีกที่ก็เป็นของอาจารย์โรงเรียนผมเอง...วิชาวิทย์

และตอนนี้เองที่ทำให้ผมเจอพี่ชายผมอีกครั้ง....คือนานๆ ผมจะได้เจอมันที เพราะพี่ผมอาศัยอยู่บ้านญาติอ่ะ 
ด้วยความที่โรงเรียนกวดวิชามันอยู่ไกลจากบ้านผมมาก แล้วแถมยังเลิกค่ำอีก ปัญหาก็คือ....ใครจะมารับผมล่ะคับทีนี้ (ไม่กล้ากลับเองคนเดียวอ่ะ ซอยที่บ้านมันแคบและวังเวง + ใกล้วัด + หมาดุ ผมเป็นคนกลัวผีคับ)

ตอนแรกพ่อก็ขยันไปรับอยู่หรอก แต่ตอนหลังๆ เริ่มบ่น....ผมก็เบื่อสิครับ
หันหน้าไปหาใครไม่เจอ เจอพี่ผมเนี่ยแหล่ะ
มันมีมอไซต์ (ของเพื่อน) ผมก็ถามมันว่ามารับได้มั้ย? มันก็บอกว่าได้ หลังจากนั้นผมเลยบอกพ่อว่า (ไม่อยากมาก็) ไม่ต้องมารับแล้ว เดี๋ยวผมให้พี่มารับแทน

ตอนแรก...พี่ผมมันจะมารอรับไกลจากหน้าที่เรียนหน่อย แถวๆ ป้ายรถเมล์ ผมพอจะรู้อยู่หรอกว่าทำไม มันคงไม่อยากตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนผมอ่ะมั้ง สรุปสั้นๆ มันไม่ชอบให้คนมองคับ (เหมือนผม) พอมีคนจ้องมากๆ จะหงุดหงิด

แต่หลังๆ ผมบอกให้มันมารับหน้าที่เรียนเลย.....เพราะ ผมปรอทเริ่มแตกกับอาการตื๊อไม่เลิกของเอ็มคับ มันเรียนพิเศษที่เดียวกัน แล้วความเกรงใจที่เคยมีให้ผม ก็เริ่มลดลงทุกวันๆ จากที่มันเคยเขินๆ ผม ตอนนี้ชักหน้าด้าน และลามปามคับ

ที่มันกล้าก็คงเพราะเสียงเชียร์ของเพื่อนด้วยแหล่ะ ผมล่ะเซ็ง.....

ที่จริง....ก็ยังมีสาวมาชอบผมอยู่นะคับ แต่เค้าก็พากันหนีหายหมด เพราะไอ้เอ็มและเพื่อนมันนั่นแหล่ะที่เป็นต้นเหตุ
พอเด็กผู้หญิงเข้ามาคุยกับผม....มาและอ่ะ เสียงเพื่อนไอ้เอ็ม ตะโกนบอกว่า

“อย่าไปยุ่งกับมันเลย ไอ้พุอ่ะเมียเพื่อนเรา!”

เหอๆ กรูอยากจะฆ่ามันจริงๆ แต่ก็ทำอะไรพวกมันไม่ได้

/

วันนึงผมเดินออกมาจากที่เรียนตามปกติ....โดยมีเอ็มเป็นปลิงเกาะคอกอดเอวตามออกมาด้วยเหมือนเช่นทุกวัน ผมพยายามบอกมันให้เลิกทำแบบนี้แล้วนะ แต่จนปัญญาอ่ะ.... มันหน้าด้านสุดๆ ด้วยนิสัยผมที่ไม่เคยตอบโต้อะไรมันด้วยแหล่ะ ยิ่งเห็นผมเฉย เอ็มมันเลยยิ่งได้ใจครับ

“ปล่อย จะกลับบ้านแล้ว” ผมบอกเอ็มที่ยังคงกอดคอไม่ปล่อยมาตั้งแต่เลิกเรียน
“ยังไม่อยากปล่อยอ่ะ เป็นแฟนกันก่อนดิ แล้วจะปล่อย” มันยื่นหน้ามาใกล้ ทำให้ผมต้องคอยหันหน้าหนี มุกนี้เอ็มมันพูดกับผมบ่อยจนกลายเป็นประโยคติดปากมันไปแล้วคับ

และจังหวะนั้นเองที่ผมเห็นพี่ผมกำลังเดินเข้ามา....พี่ผมคนนี้ชื่อเบียร์คับ
พี่ผมมันมาหยุดยืนนิ่งๆ ตรงหน้าเราสองคน....แต่มันไม่พูดอะไรเลยแค่มองเงียบๆ

“เฮ้ย เอ็มปล่อย พี่เรามารับแล้ว” พอไอ้เอ็มเห็นพี่ผม มันขมวดคิ้วทันที แถมยังกอดคอผมแน่นขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก
“ปล่อยสิวะ...มันเจ็บนะเว้ย” ผมร้องบอก แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ฟัง
ไอ้เอ็มกับพี่ผมจ้องหน้ากันสักพัก อยู่ๆ พี่ผมมันก็จับหัวไอ้เอ็มเหวี่ยงไปอีกทางอย่างแรง ตัวมันกระเด็นแถมเกาะเอาผมไปด้วย เกือบล้มกันทั้งสองคน....

พี่เบียร์ดึงแขนผมออกจากไอ้เอ็ม แล้วชี้หน้าบอกมัน “อย่าให้เห็นว่าแกล้งน้องกูอีกนะมึง”
ไอ้เอ็มยืนตะลึงเป็นรูปปั้นอยู่อย่างงั้น ก่อนที่พี่จะลากผมไปที่รถ สตาร์ทเครื่อง ไปส่งผมที่บ้านโดยไม่ได้พูดอะไรกันเลยตลอดทาง

/

วันต่อมาที่โรงเรียน คราวนี้ไม่ต้องรอตอนเย็นล่ะคับ ไอ้เอ็มลงทุนดักรอผมหน้าประตูโรงเรียนกันเลยทีเดียว...
พอเห็นหน้ามันผมก็อารมณ์ไม่ดีแล้วคับ...คือ สารภาพตามตรงว่านอกจากมันแล้วยังมีคนตามรังควาญผมอยู่อีกสองคนคับ...
เป็นประมาณเด็กเกเรโคตรๆ ด้วยอ่ะ ผมเดินเดี่ยวๆ ไม่ได้เลยคับ มันดึงไปลวนลามตลอด ขนาดเดินมากับเพื่อนมันยังกล้าลากผมไปจับนั่นจับนี่เลยอ่ะ....ผมล่ะโคตรเกลียดเลยคับ แต่ไม่มีใครกล้าทำไรมันอ่ะ -*- มันเป็นตัวบอสของ รร. เป็นรุ่นพี่ผมด้วย เฮ้อ...ชีวิตบัดซบ เพราะไอ้เวงเนี้ยแหล่ะ ทำให้ผมเกือบโดนข่มขืน

กลับมาที่เอ็ม - -“ 
“พุ ไอ้คนเมื่อวานเป็นใคร?” เปิดประเด็นเรื่องที่ผมคิดอยู่แล้ว ว่ามันต้องถาม
ผมรีบเดินหนี จะไปเข้าแถว
“เฮ้ย...หยุดคุยให้รู้เรื่องก่อน” มันกระชากแขนให้หยุดเดิน “เป็นไรกับมันอ่ะ!? ทำไมเมื่อวานทำเหมือนไม่แคร์เอ็มเลยล่ะ พุก็เห็นว่ามันผลักเอ็มก่อน...”
“ก็แล้วทำไมต้องแคร์ด้วย” 
“ทำไมพูดงี้ล่ะ พุก็รู้เอ็มคิดไงกับพุ... เอ็มชอบพุมาตั้งนาน ไม่คิดจะสนใจกันบ้างเลยรึไง! พุเห็นเอ็มเป็นตัวอะไร ควายเหรอ?....” พูดไม่ทันจบดี ด้วยความที่มันตวาดใส่ผม พร้อมทั้งบีบแขนอย่างแรง ความอดกลั้นที่มีมาตั้งแต่แรกของผมก็เลยพังทลายลง

“พอ!....รำคาญแล้วนะโว้ย!!” ผมตะโกนแล้วสะบัดแขนอย่างแรง 

คือ...เก็บกดมานานแล้วคับ ระเบิดลงกันเลยทีเดียวคับผม

“เลิกยุ่งกับเราสักที มันรำคาญได้ยินมั้ย!?  ก็เห็นอยู่ว่าคนมันไม่ชอบ ตามตื๊ออยู่ได้ บ้าหรือโง่เนี่ย..........พอซักที!!”

พูดจบถึงกับหอบจับกันเลยทีเดียวคับพี่น้อง......ผมรู้สึกโล่งไงบอกไม่ถูกอ่ะ ส่วนไอ้เอ็มหน้าถอดสี ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ด้วยอ่ะ....แต่ผมไม่มีความเมตตาใดๆ ทั้งสิ้น ตอนนั้นคิดอยู่อย่างเดียว ‘เมื่อไหร่มันจะออกไปจากชีวิตกรูว่ะ’

และดูเหมือนคำอธิษฐานของผมจะเป็นจริง เพราะหลังจากที่ผมด่ามันไปวันนั้น เอ็มก็ไม่เข้ามายุ่งวุ่นวายกับผมอีกเลย
ผมว่ามันคงช้อค เพราะปกติผมจะเงียบๆ เฉยๆ แล้วก็ยอมมันมาตลอด.....



ช่วงนั้นผมก็ได้เจอเอ็มเฉพาะตอนเรียนพิเศษนั่นแหล่ะคับ....แต่เหมือนต่างคนต่างไม่พอใจกัน ผมอ่ะ ไม่มีทางง้อ หรือคิดว่าตัวเองผิดแน่นอน ส่วนเอ็ม....ผมไม่รู้คับ ผมไม่แคร์มันเลยสักกะติ๊ด

จนกระทั่งจบคอร์สเรียนพิเศษ เราก็ไม่ค่อยได้เจอกันอีกเลย....
อาจมีเจอบ้างประปราย ประมาณว่าเห็นยืนตัวสูงอยู่ลิบๆ (มันสูงจริงๆ คับไอ้เนี้ย ตอนยืนหัวผมอยู่แค่ไหล่มัน)
เรื่องผมกับเอ็มเลยจบลงแค่นี้.....ในช่วง ม.ต้น 555

ม.ปลายเจอมันอีก!!......จะเรียกว่าดวงซวยดีมั้ยเนี่ย เหอๆ 
 



H
ตอบให้เลย เพื่อจะได้ไม่ต้องผูกมัดกับใคร ฮ่าๆๆ
วันนี้เครียดคับ โดนด่างานซะเละเทะ บางครั้งอีโก้สูงเกินก็เอาตัวไม่รอด อนาถว่ะ

เรื่องนี้ไม่มีแช้ปเต้อ นะคร้าบพี่น้อง  :pig4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-07-2015 18:31:19 โดย foyer »

daizodiac

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 2
«ตอบ #17 เมื่อ02-09-2010 01:05:02 »

น้ิองพุซึนเดเระ

ออฟไลน์ Red_sister

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-2
Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 2
«ตอบ #18 เมื่อ02-09-2010 17:21:42 »

5555 อย่างซึนเลย ทำไงเนี่ย จะหายจากอาการแบบนี้ได้

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 2
«ตอบ #19 เมื่อ02-09-2010 19:59:34 »

สุดยอด แสดงว่าน้องพุเป็นประเภทมีเสน่ห์ต่อทั้งเพศเดียวกันและเพศตรงข้ามเป็นอย่างยิ่ง
จะว่าไงดีอะ มันไม่ใช่ดาร์คนะ เราว่ามันออกจะนัวร์ๆ

แต่เราเข้าใจระดับหนึ่งนะ อารมณ์กลัวว่าจะต้องเจ็บ ต้องเหนื่อยเพราะผู้ชายแบบที่แม่เป็นเนี่ย
ความสัมพันธ์แบบคนรักมันเลยเกิดขึ้นจริงจังไม่ได้
....ไม่แน่ใจตัวเองเหมือนกันว่าเกี่ยวกับที่ยังโสดจนตอนนี้เกือบแก่แล้วรึเปล่า กร้ากกกกกส์

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ]* love is a drug! *[trail _____UP sep 2
« ตอบ #19 เมื่อ: 02-09-2010 19:59:34 »





ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #20 เมื่อ03-09-2010 14:07:59 »

เรื่องจริงหรือแต่งครับ ชักอยากรู้
ความรู้สึกมันเหมือนอ่านdiaryครับ

ออฟไลน์ foyer

  • 「★ the sons of a battlecry」
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 472
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +822/-2
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #21 เมื่อ03-09-2010 15:32:50 »

/

ขึ้น ม.ปลาย.....ความเศร้ามาเยือนคับ มันต้องมีเปลี่ยนห้องอีกแล้ว คราวนี้ผมกระเด็นมาอยู่ห้องคิงได้อย่างไรไม่ทราบ งงตัวเองเหมือนกัน....
แล้วเพื่อนเก่าตอน ม.สามติดมาแค่คนเดียว นอกนั้น.....หันไปทางไหนผมไม่รู้จักใครเลยคับ (แถมเพื่อนคนนี้ไม่สนิทอีกต่างหาก กลุ่มมันกับกลุ่มผมชอบแย่งที่นั่งกัน แล้วมันก็ชอบหาว่าพวกผมแอบอ่านการ์ตูน กับนั่งหลับ ถ้าจะทำอย่างนั้นทำไมไม่ไปนั่งหลัง ประมาณนั้น)

ตอนที่รู้ข่าว ผมไม่ดีใจเลย อยากอยู่กับกลุ่มเพื่อนตอนม.สามมากกว่า เพราะนิสัยเข้ากันได้ ทุกอย่างลงตัว 
แต่ก็โชคดีนิดนึงตรงที่ เพื่อนเก่าผมสมัยม.ต้น เค้าฝากเพื่อนที่อยู่ห้องนี้ให้ช่วยเทคแคร์แล้วก็ดูแลผมอ่ะครับ ก็เลยได้มีกลุ่มมีก้อนกับเค้าบ้าง


และการณ์นี้นี่เอง ทำให้ผมกับไอ้เอ็มได้โคจรกลับมาพบกันอีกครั้ง!

เง้อ.....ที่จริงผมลืมเรื่องมันไปแล้วนะเนี่ย
แต่ดูท่า มันยังไม่ลืมผมแฮะ - -“


(ผมมารู้ทีหลังนะ ตอนผมกับเอ็มเกาเหลากันอยู่ มันก็ไปมีแฟนอยู่คนหนึ่งคับ เพิ่งเลิกกันตอนขึ้น ม.ปลาย)
....อ้าว... มึงไม่ได้รักกูจริงนี่หว่า มึงมีคนอื่น แอบเสียความรู้สึกไปพักนึง แต่ก็ช่างเถอะ ผมไม่ได้ชอบมันหนิ




 



H
เมื่อคืนขอโทษด้วยจริงๆ กำลังจะอัพ คอมก็ปิดตัวลงไป และเปิดไม่ได้ซะอย่างงั้น....
(ตอนนี้เลยต้องมาใช้เครื่องคนอื่น)

ปล. น้ำพุเริ่มเปลี่ยนไปแล้ว  o18
ปล. 2 เรื่องจริง + แต่งด้วย โอเคโก 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 19-07-2015 18:29:31 โดย foyer »

ออฟไลน์ mamotic

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 716
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-1
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #22 เมื่อ03-09-2010 15:59:44 »

^^" นี่นิอ่านนานขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย  เหอๆ  อ่านเพิ่งจบตอนสอง  คนเขียนเอามาลงต่อแระ

ขยันลงเรื่อยๆนะคะ  คนอ่านจะได้ไม่ขาดช่วง กำลังมันๆคะ ฮะฮะ

ออฟไลน์ panari

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-1
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #23 เมื่อ03-09-2010 16:36:18 »

สนุกดีค่ะ อ่านแล้วเพลินๆ ชอบแนวเรื่องประมาณนี้ด้วย มาต่อบ่อยๆ นะคะ อิอิ
ps.จบค้างมาก   :z3: เอามาต่ออีกหน่อยได้มั้ยคะ อยากรู้ว้าเค้าคนนั้นเป็นใคร  :-[

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #24 เมื่อ03-09-2010 18:13:22 »

ก็ยังไม่โตเต็มที่นิ สับสนในตัวเองเป็นเรื่องธรรมดา

ว่าแต่ "และดูเหมือนทรงสกินเฮดนี่เองที่ทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนไป......(อยากร้องไห้)
ผมเจอเค้าแล้วคับ.......!!"

ขอกรีดร้องที กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด เจอแล้วเฟร้ยยยยยยยยยยย

ปล.ส่วนตัวปลื้มสกินเฮดที่สุด ^o^

ออฟไลน์ Papoonn

  • inspiration <3
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-1
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #25 เมื่อ03-09-2010 19:31:30 »

ค้างงงงงงงงงงง    !
เรื่องนี้แนว ชอบอ้ะ
แปลกใหม่  ฮ่า ๆๆๆๆๆ

Inlover

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #26 เมื่อ03-09-2010 21:36:54 »

สุดท้ายนี้....
น้ำพุเจอใคร!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

อยากอ่านต่อไปมากมายจ้าาา

ออฟไลน์ Red_sister

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 440
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-2
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #27 เมื่อ03-09-2010 21:52:52 »

สนุกสนานมากมาย พุซึนนะ 5555

ค้างค่ะ  มาต่อเร้ว

ออฟไลน์ kazhiki

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1212
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +140/-2
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #28 เมื่อ03-09-2010 22:11:34 »

กรี๊ดดดดดดดดด  เจอใครรรรรรรรรร ได้โปรดดดด บอกด่วนนน !!!

หรือว่าพี่จ้าว!!??

ปล.ชอบสกินเฮดดดด   :o8:

sky-cafe

  • บุคคลทั่วไป
Re: ]* love is a drug! *[enviable _____UP sep 3
«ตอบ #29 เมื่อ04-09-2010 14:53:11 »

ไรทเตอร์มี skinhead  fetish  เปล่าคะ  ฮ่าๆๆๆ น้องอิฐก็สกินเฮดมาแล้ว น้องพุก็ยังสกินเฮด แต่เราก็ชอบนะ น่ารัก >//<

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด