มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 2 (23/07/2564)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 2 (23/07/2564)  (อ่าน 409 ครั้ง)

ออฟไลน์ AUGUSTLOVE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-07-2021 18:50:09 โดย AUGUSTLOVE »

ออฟไลน์ AUGUSTLOVE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-0
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน
«ตอบ #1 เมื่อ11-07-2021 23:18:00 »

มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน
He’s dangerous MAFIA



คิมห์ตะวันหลับตาพริ้มลง ปล่อยให้น้ำตาไหลรินอย่างไม่คิดฝืนต้านทานเมื่อได้ยินคำขับไล่ไสส่ง ตอนแรกคิดต้องการที่จะหนีหายไปจากเขา ไม่อยากเกี่ยวข้อง ไม่อยากพบเจอ แต่เมื่อได้ยินคำยืนยันจากปากเขาที่เอ่ยไล่อย่างไม่ใยดีราวกับไม่ต้องการกันอีกต่อไปแล้ว หัวใจดวงน้อยก็เจ็บปวดจนชา และกลับมาปวดร้าวทรมาน จนแทบจะหายใจต่อไปไม่ไหว ดวงตาคู่สวยลืมขึ้นเพื่อมองใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายที่สุดแสนรักอีกครั้งเพื่อเก็บไว้ในความทรงจำ ขาเรียวก้าวถอยหลังช้าๆ น้ำตาหลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย

ผู้ชายที่แสนดีคนนั้นหายไปจากโลกใบนี้แล้ว ตอนนี้เหลือเพียงแค่มาเฟียหนุ่มที่แสนร้ายกาจเพียงเท่านั้น ทำไมเขาถึงได้ใจร้ายขนาดนี้ ทำไมถึงต้องทำร้ายหัวใจน้อยๆ ดวงนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

คิมห์ตะวันหันหลังกลับ และเริ่มก้าววิ่ง น้ำตายังคงไหลริน ภาพความทรงจำดีๆ ที่เคยมีร่วมกันผุดพรายขึ้นมาในสมอง จิตใต้สำนึกบอกว่าไม่อยากจากเขาไปไหนเลย แต่ขากลับก้าวออกไปเรื่อยๆ

คลาสเตอร์มองภาพเบื้องหน้าอย่างเจ็บปวด แผ่นหลังบอบบางที่เขาเคยปกป้อง ดูแล ทะนุถนอม และได้สัมผัสอยู่ทุกวันทุกคืนกำลังห่างออกไป

เขามั่นใจในความรู้สึกของตัวเองแล้วในตอนนี้ รู้หัวใจตัวเองในวันที่ใครอีกคนไม่อยู่รอฟัง คนตัวเล็กกำลังจะหนีหายจากไป ความปวดร้าวเกาะกินหัวใจแกร่งทีละนิดๆ จนเริ่มหายใจไม่ออก ใบหน้าหล่อเหลาเศร้าหมอง ดวงตาคู่คมเป็นประกายวิบวับด้วยน้ำใสๆ ที่เอ่อคลอขึ้นมา

มือหนายกปืนขึ้นช้าๆ เล็งไปทางด้านหน้า รู้ฝีมือตัวเองดีว่าแม่นยำแค่ไหน รอยยิ้มแสนเศร้าเผยออกมาบนใบหน้าคร้ามคมที่ฉายแววเจ็บปวด ไม่อาจจะทำใจยอมรับได้ ไม่สามารถโกหกตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว ไม่มีทางปล่อยให้จากไปไหนอย่างเด็ดขาด
ถึงจะต้องทำร้ายคนตัวเล็กแค่ไหน เขาก็จะทำ

ปัง !


ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2013
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน
«ตอบ #2 เมื่อ13-07-2021 18:33:43 »

 :pig4:
 :3123:

ออฟไลน์ AUGUSTLOVE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-0
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 1. (15/07/2564)
«ตอบ #3 เมื่อ15-07-2021 17:18:04 »

บทนำ
           
“ขอเวลาผมอีกนิดนะครับท่าน เดี๋ยวผมจะรีบหาเงินมาคืนท่านให้ครบ”
เสียงร้อนรนปนหวาดกลัวของชายแก่พูดขึ้น พลางกอดร่างภรรยาที่กำลังร้องไห้ไว้แน่น         
“ผมให้เวลาคุณมามากพอแล้ว”
คลาสเตอร์ ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาวัยยี่สิบแปด พูดด้วยน้ำเสียงและใบหน้าเรียบนิ่ง มือหนายืนล้วงกระเป๋ากางเกงท่วงท่าน่าเกรงขรามและสง่างามอย่างไร้ที่ติ
“ผมขอเวลาอีกแค่สองเดือน ผมสัญญา”
ชายแก่ค้อมศีรษะลงอย่างนอบน้อม ในใจหวาดกลัวไปหมด ไม่น่าไปกู้เงินมาจากมาเฟียคนนี้เลย ประวัติของเขาใช่ย่อยที่ไหน อิทธิพลของเขาแม้แต่ตำรวจระดับชั้นผู้ใหญ่ก็ทำอะไรไม่ได้ เขาคือบุคคลที่อยู่เหนือกฎหมายเสียด้วยซ้ำ
“พ่อครับแม่ครับ ตะวันกลับมาแล้ว”
คิมห์ตะวัน หนุ่มน้อยวัยสิบห้าพูดด้วยน้ำเสียงสดใส ก้าวเดินเข้ามาในบ้านโดยที่ไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้ชะตากรรมตัวเองจะเป็นอย่างไร
“พ่อ แม่”
ดวงตาโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ เมื่อเข้ามาและเห็นพ่อกับแม่นั่งกอดกันบนพื้นพรม รีบถลาเข้าไปหาทั้งคู่ทันที
“คุณต้องการอะไรก็เอาไป อย่าทำอะไรพ่อกับแม่ผม”
เมื่อตระหนักได้ว่าคนที่ทำให้ทั้งคู่หวาดกลัวคือคนที่กำลังยืนอย่างโดดเด่นอยู่เบื้องหน้า ก็เอ่ยปากบอกด้วยท่าทางจริงจัง ลมหายใจกระตุกไปชั่วขณะที่มองเห็นหน้าตาอันหล่อเหลาคมคายพร้อมทั้งได้มองสบดวงตาสีฟ้าใส
คลาสเตอร์มองคนตัวเล็กด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง แต่ใครเล่าจะสามารถล่วงรู้ถึงสิ่งที่อยู่ภายในจิตใจที่แสนเย็นชา ความคิดชั่วร้ายผุดขึ้นมาในหัว
“ตกลง ผมจะให้เวลาคุณสองเดือน”
เสียงทุ้มพูดแค่นั้น มือหนาจับแขนเรียวและดึงให้ร่างเพรียวลุกยืนขึ้นมากอดไว้หลวมๆ จากนั้นก็พูดประโยคที่คนเป็นพ่อและแม่ตกใจ
“แต่ระหว่างนี้ เด็กคนนี้ต้องอยู่กับผม”
ร่างสูงใหญ่จับร่างเล็กๆ อุ้มพาดไว้บนบ่าหนา แล้วเดินออกจากบ้านไปด้วยรอยยิ้มที่มุมปากสีสดอย่างมีความสุขเหมือนเจอของเล่นชิ้นใหม่
“ไม่ คุณจะทำอะไร ปล่อยผมนะ ปล่อย แม่ พ่อครับ ช่วยตะวันด้วย”
ตะวันพยายามดิ้นรนและร้องเรียกให้คนช่วยอย่างไม่ยินยอม รู้สึกกลัวจนจับใจ และด้วยความเหนื่อยล้าที่เพิ่งจะกลับจากการทำงานพิเศษหลังเลิกเรียน ทำให้ดวงตาเริ่มพร่ามัวและหมดสติลงไปในที่สุด

He’s dangerous MAFIA



ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2013
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 1. (15/07/2564)
«ตอบ #4 เมื่อ15-07-2021 19:56:38 »

 :pig4:
 :mew6:

ออฟไลน์ Dee^daY

  • ไม่เคย ทำให้ใครเดือดร้อน
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4067
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +330/-6
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 1. (15/07/2564)
«ตอบ #5 เมื่อ15-07-2021 23:23:47 »

ตัวอย่าง จริงๆ ด้วย

ออฟไลน์ AUGUSTLOVE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-0
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 1. (22/07/2564)
«ตอบ #6 เมื่อ22-07-2021 20:51:12 »

1


คิมห์ตะวันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกได้ว่าตัวเองกำลังถูกรุกรานจากการนอน ดวงตาโตเบิกกว้างผวาอย่างตกใจ เมื่อพบว่าสิ่งที่ปลุกให้ตื่นนั้นคือริมฝีปากนุ่มของผู้ชายที่เป็นคนจับตัวมา
“คุณ จะทำอะไรน่ะ !”
“คิดว่าฉันทำอะไรล่ะ”
คลาสเตอร์ตอบยิ้มๆ เป็นรอยยิ้มที่ทุกคนเห็นแล้วใจละลายต้องยอมสยบไปซะทุกราย หนุ่มน้อยเองก็ไม่ต่างกัน ได้แต่ตัวแข็งค้างราวกับต้องมนต์สะกด จนสักพักก่อนจะตั้งสติได้
“คุณจูบผม !”
ตะวันเด้งตัวลุกขึ้นนั่งเอามือปิดปากตัวเองไว้ กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง ดูเหมือนที่นี่จะเป็นคอนโดหรู เพราะห้องที่อยู่นั้นมีกระจกใสหลายบานที่สามารถมองออกไปด้านนอกซึ่งเป็นสระน้ำขนาดกลาง มีวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนเป็นพระจันทร์เต็มดวงสวยงาม
คลาสเตอร์ดึงมือบางที่ปิดปากตัวเองอยู่ออก ก่อนจะโน้มหน้าเข้าหาริมฝีปากสวยอย่างหลงใหล ตะวันเพิ่งจะสังเกตว่าชายหนุ่มไม่ได้สวมเสื้อ ส่วนตัวเองก็เหลือแค่กางเกงนักเรียนเท่านั้น มือเนียนพยายามทั้งผลักทั้งดันคนตัวสูงออกอย่างสุดกำลัง ทั้งทุบทั้งตีทั้งจิกหัว แต่ก็ทำได้แค่สร้างรอยขีดข่วนไว้ตามเนื้อตัวกำยำเท่านั้น
“อย่าดื้อสิครับ”
เสียงทุ้มพึมพำเบาๆ พยายามจะดุนลิ้นเข้าไปในปากสีชมพูระเรื่อที่เม้มไว้แน่นสนิท เมื่อไม่ได้ดังใจจึงเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นซอกคอขาวผ่องแทน
“หอม”
ชายหนุ่มพึมพำกับคอระหงที่หอมกรุ่น คิดว่าจะแค่จูบ แต่ก็เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้เสียแล้ว สติเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว แขนแข็งแรงรวบตัวร่างเล็กมานั่งบนตักกว้าง ก่อนจะขบใบหูสะอาดเบาๆ แล้วซุกหน้าลงบนซอกคอหอมๆ อีกครั้ง สองมือกอดเอวคนตัวเล็กไว้แน่นไม่ให้ลุกไปไหน
มือเนียนดันหน้าหล่อให้ออกจากตัว ลมหายใจเริ่มติดขัดขาดๆ หายๆ รู้สึกจั๊กจี้ที่คอ แต่ชายหนุ่มที่กำลังหูอื้อตาลายไม่สนใจจะฟังอะไรทั้งนั้น มือหนาเริ่มซุกซนไปปลดตะขอกางเกงนักเรียนสีน้ำเงินแล้วดึงออกจากขาเรียว
“อย่าทำอะไรผมเลย ผมขอร้อง”
ตะวันตั้งตัวกับการรุกรานของชายหนุ่มไม่ทันและร้องไห้ออกมาอย่างควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ไม่รู้ว่าตัวเองจะต้องพบเจอกับอะไรต่อจากนี้
คลาสเตอร์หลงใหลไปกับร่างแสนงดงามของหนุ่มน้อยจนถอนตัวไม่ขึ้น ไม่แม้แต่จะได้ยินเสียงร้องไห้สะอื้นเลยด้วยซ้ำ ผิวขาวเนียนละเอียดผุดผ่องตรงหน้ายั่วอารมณ์เสือร้ายในตัวได้เป็นอย่างดี อีกทั้งยอดอกสีชมพูอ่อนก็แสนดึงดูดและล่อตาล่อใจ ทำให้ไม่อาจสนใจอะไรอย่างอื่นอีกแล้ว หน้าหล่อเหลาซุกซบลงกับหน้าอกเล็ก ปากอุ่นขบเม้มเบาๆ อย่างหยอกล้อ ลิ้นร้ายกาจดูดดุนไปมาอย่างชำนาญลากลิ้นไปทั่วทั้งสองข้างก่อนจะงับเบาๆ อีกครั้ง แล้วจึงคลายปากออกอย่างอ้อยอิ่ง
ดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลคู่คมมองหนุ่มน้อยอย่างเป็นประกายราวกับจะกลืนกิน ก่อนจะฉกฉวยริมฝีปากบางไว้ด้วยริมฝีปากร้อน ตักตวงความหวานด้วยเสน่หา มือข้างหนึ่งยังคงกอดเอวคอดไว้ ในขณะที่อีกข้างก็บีบคลึงยอดอกสีสวยอย่างเบามือ
“ไหน ชื่ออะไรครับ ?”
มาเฟียหนุ่มยอมถอนปากร้อนออกก่อนจะถามคำถามที่คาใจ ยอมลามือจากหน้าอกเล็ก แล้วรวบกอดร่างเพรียวไว้แทน ใช้นิ้วหัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาออกจากใบหน้าหวานด้วยท่าทางอ่อนโยน
“ถ้าไม่บอก จะดูดให้แดงทั้งตัวเลย”
ไม่พูดเปล่า หน้าหล่อเหลาโน้มเข้าหายอดอกสวยและงับเบาๆ อีกครั้ง
“อือ อย่า บะ บอกแล้ว”
หน้าคร้ามคมเงยขึ้น พร้อมกับส่งยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์
“ผมชื่อตะวัน คิมห์ตะวัน ผมบอกชื่อคุณไปแล้ว หยุดสักที อือ”
ปากนุ่มขบเม้มที่ใบหูขาวสะอาด ซอกคอหอมกรุ่น ก่อนจะวกกลับมาที่ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ จนคนตัวเล็กต้องเอ่ยทักท้วงให้พอเสียทีก่อนที่จะขาดใจตายไปซะก่อน
“นายจะต้องอยู่ที่นี่กับฉัน สองเดือน”
“อยู่ทำไม ผมอยากกลับบ้าน คุณปล่อยผมเถอะนะ”
“ครอบครัวของนายติดหนี้ฉันไว้”
“เท่าไรครับ ผมจะทำงานเพิ่มและหาเงินมาใช้คืนคุณเอง”
ดวงตากลมโตมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างจริงจัง ตั้งใจจะหางานพิเศษทำเพิ่มให้มากกว่าเดิม แม้ว่าทุกวันนี้จะทำถึงสองที่แล้วก็ตามที
“หืม หนึ่งล้าน”
เสียงทุ้มพูดอย่างเรียบนิ่งด้วยท่าทางธรรมดา ต่างจากคนตัวเล็กที่หน้าตาเลิ่กลั่กเหรอหราด้วยความตกใจจนอุทานออกมาเสียงดัง
“นะ หนึ่งล้าน !”
ดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างอึ้งจัด พ่อกับแม่เอาเงินไปทำอะไรมากมายขนาดนั้น
“อือ ใช่ หนึ่งล้าน นี่เฉพาะเงินต้นนะ ยังไม่รวมดอกเบี้ย”
“ตอนนี้ผมยังไม่มีเงินขนาดนั้นหรอก แต่ผมสัญญาว่าจะหามาคืนคุณทั้งหมด ขอเวลาเราสักพัก นะครับ”
หมดหนทางแล้วจริงๆ สำหรับการหาเงินหนึ่งล้านให้ได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว จะเป็นไปได้อย่างไรกันล่ะ คงทำได้แค่เพียงร้องขอเวลาให้ยืดออกไปเท่านั้น
“ฉันให้เวลาสองเดือนไง ตามที่พ่อของนายขอมา แต่ระหว่างนี้นายต้องอยู่ที่นี่ .. กับฉัน”
“คุณจะไม่ทำอะไรครอบครัวผมใช่มั้ย ?”
ตะวันถามเสียงเบา หวาดกลัวจับใจ
“ใช่ ถ้านายเป็นเด็กดีนะ”
คลาสเตอร์ไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กพูดต่อ ปากร้อนเข้าครอบครองปากบางอีกครั้ง ไล้เลียไปทั่ว ก่อนจะดุนลิ้นเข้าหาตักตวงเอาความหวานเนิ่นนาน
คนตัวเล็กที่ตอนแรกดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมแขนแข็งแรงเริ่มอ่อนลง รู้สึกปั่นป่วนภายในช่องท้องอย่างบอกไม่ถูก สัมผัสนุ่มละมุนที่ได้รับช่างหอมหวานและน่าลุ่มหลงยิ่งนัก
คิมห์ตะวันไม่เคยจูบใครมาก่อน เขาคือคนที่ได้จูบแรกนี้ไป !
 มือหนาค่อยๆ ลูบไล้ไปตามกายเนียน ร่างเพรียวอ่อนระทวยอย่างเห็นได้ชัดด้วยความอ่อนต่อโลก พอโดนสัมผัสอ่อนโยนนิดหน่อยก็ควบคุมสติไม่ได้ แล้วยิ่งคนที่มอบความหวานให้เป็นชายหนุ่มรูปงามที่มีเสน่ห์เร้าใจและน่าหลงใหล ซึ่งผู้คนทั้งหลายต่างหมายปองด้วยแล้ว ยิ่งยากจะห้ามใจไม่ให้หลงระเริงไปกับความสุขสมที่เขามอบให้
มือบางที่ดันไหล่กว้างเมื่อครู่เปลี่ยนมาเป็นบีบไหล่แกร่งไว้แน่น ชายหนุ่มค่อยๆ ดันคนตัวเล็กนอนลงบนเตียงอย่างไม่รีบร้อน หน้าหล่อเหลายิ้มนิดๆ อย่างพอใจ ไม่เคยมีใครคนไหนที่จะปฏิเสธสัมผัสพิศวาสจากเขาได้เลย รวมทั้งคนตรงหน้านี้ด้วย ยิ่งเด็กยิ่งไร้ประสบการณ์
ชายหนุ่มจูบปากบางไล่ลงมาเรื่อยๆ ตามซอกคอขาวเนียน ก่อนจะเลื่อนมายังอกเล็ก หน้าคร้ามคมซุกซบลงสูดกลิ่นกายหอมหวาน ปากร้อนดูดเลียไปทั่วหน้าอกสวย ลิ้นอุ่นจัดตวัดไปมาอย่างซุกซน ร่างกายนุ่มนิ่มที่ดูเหมือนยังไม่เคยผ่านมือใครมาก่อน กำลังจะทำให้เขากลายร่างเป็นเสือหนุ่มผู้หิวโหยที่พร้อมจะขย้ำลูกแกะตัวน้อยทุกวินาที
แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรมากไปกว่านี้ เสียงโทรศัพท์เครื่องหรูก็ดังขึ้นขัดจังหวะซะก่อน เสียงสบถออกมาอย่างหงุดหงิด มือหนาเอื้อมไปบนหัวเตียงคว้าโทรศัพท์เอาไว้ เมื่อเห็นว่าคนที่โทรเข้ามาคือมือขวาคนสนิทก็ผละออกจากร่างเล็ก พร้อมกับหอมแก้มนุ่มนิ่มฟอดใหญ่ๆ ก่อนที่จะลุกและเดินออกไปนอกห้อง
ดวงตากลมโตมองตามร่างสูงที่เดินตัวปลิวออกไปและเริ่มตั้งสติได้อีกครั้ง รีบมองหาเสื้อผ้าของตนเอง แต่กลับเจอแค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่สีดำที่เดาก็รู้ว่าใครถอดทิ้งไว้ มือบางรีบคว้ามาสวมใส่ทันที ก่อนจะนั่งลงบนเตียงดั่งเดิม น้ำตาที่เหือดแห้งไปเมื่อครู่เริ่มหลั่งรินออกมาอีกครั้ง ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอขนาดนี้มาก่อน เขาทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นคลอนตั้งแต่แรกเห็น แล้วเรื่องเมื่อครู่ที่ยอมให้เขากอดจูบและทำอะไรอีกมากมายอย่างน่าอายอีก หน้าใสแดงก่ำทันทีที่คิดถึงเรือนร่างกำยำ จนต้องสะบัดศีรษะไล่ความคิดไม่ดีออกไป
ตอนนี้ต้องคิดถึงพ่อและแม่ ในใจนึกกังวลไปต่างๆ นาๆ ว่าคนตัวสูงจะทำอันตรายกับพวกท่านหรือไม่ แล้วไหนจะเรื่องเงินเป็นล้านนั่นอีก จะหามาได้ยังไงกับเวลาเพียงแค่สองเดือน พอคิดมาถึงตอนนี้น้ำตาก็ยิ่งไหลมากกว่าเดิม อาการปวดศีรษะและวิงเวียนเริ่มหนักขึ้น จนต้องข่มตาลงแล้วล้มตัวนอนบนเตียงกว้าง

สงสัยคงต้องเอาตัวเข้าแลกจริงๆ !




ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2013
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +55/-1
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 1. (22/07/2564)
«ตอบ #7 เมื่อ23-07-2021 04:00:36 »

 :pig4:
 o13

ออฟไลน์ AUGUSTLOVE

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-0
Re: มาเฟียร้ายพ่ายตะวัน 2 (23/07/2564)
«ตอบ #8 เมื่อ23-07-2021 18:52:25 »

2

ร่างสูงเดินออกมาหยุดยืนอยู่ภายในห้องรับแขก กดรับโทรศัพท์อย่างอารมณ์เสีย แววตาสีฟ้าคมดุดันจนดูน่าเกรงขราม เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างแข็งกร้าว
“มีอะไร !”
“เรื่องที่นายท่านให้ผมไปสืบ ได้เรื่องแล้วครับ”
มือขวาคนสนิทรีบตอบถึงธุระสำคัญ พอจะฟังออกว่าเสียงของนายดูหงุดหงิด สงสัยคงไปขัดจังหวะอะไรเข้า
“ได้เรื่องอะไรบ้าง ?”
คลาสเตอร์เดินไปที่ตู้เย็นเพื่อหยิบน้ำเปล่าออกมา ยกโทรศัพท์แนบไว้ที่หู ก่อนจะเปิดฝาขวดน้ำออกแล้วยกขึ้นดื่ม
“ไอ้สันต์มันเคยเป็นมือขวาของไอ้พิภพจริงๆ ครับ เด็กของเราที่เข้าไปสืบบอกว่ามันยังทำงานให้ไอ้พิภพอยู่ แล้วดูเหมือนพวกมันจะรู้ตัวแล้วด้วยเรื่องที่เราเข้าไปถึงถิ่นมัน เด็กเราโดนพวกมันกระทืบปางตาย นายจะเอายังไงต่อครับ”
รองพูดน้ำเสียงดูโมโหเตรียมพร้อมทำศึกเต็มที่ และคำตอบของชายหนุ่มก็ยิ่งทำให้รองโมโหขึ้นไปอีก
“บอกให้เด็กเราออกมาให้หมด เรื่องอื่นอย่าเพิ่งทำ”
“แต่นายครับ”
“ไม่มีแต่ ส่วนไอ้สันต์ พรุ่งนี้ไปลากตัวมันมาให้ฉัน”
คำพูดถัดมาของคลาสเตอร์ ทำให้อารมณ์โมโหของรองลดลงมาจนเกือบจะเป็นอารมณ์ดีด้วยซ้ำ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่านายสุดหล่อของเขาจะทำอะไร
“แล้วก็เตรียมหามือซ้ายคนใหม่ให้ฉันด้วย”
จบประโยค ชายหนุ่มก็กดวางสายทันที เรื่องที่ให้ไปสืบเป็นอย่างที่คิดจริงๆ สันต์เป็นสายสืบให้นายพิภพ มาเฟียคู่ปรับที่พยายามจะทำลายธุรกิจหมื่นล้านของเขา ซึ่งพวกมันก็เป็นแค่เพียงเศษสวะ ที่ริอาจคิดจะเทียบชั้นกับเขาเพียงเท่านั้น
ความจริงแล้วเขาไม่ได้เป็นมาเฟียมาตั้งแต่แรก คลาสเตอร์ไม่ใช่คนไทยแท้ แต่เป็นลูกครึ่งไทยอเมริกัน ตอนเด็กๆ เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่อเมริกากับพ่อซึ่งมีอาชีพเป็นสายสืบทำงานให้กับรัฐบาล พออายุได้ยี่สิบเต็ม เขาก็ตามรอยพ่อตัวเองโดยการทำงานเป็นหน่วยซิล และกลายเป็นมือหนึ่งในสังกัดซะด้วย ศักยภาพของเขาถือได้ว่ายอดเยี่ยมจนน่าขนลุก พอพ่อเสีย เขาก็ขอย้ายมาประจำการที่ประเทศไทย
จนกระทั่งลาออกจากงานสายสืบแล้วมาเริ่มเปิดธุรกิจของตัวเอง คือการเปิดบ่อนคาสิโนหรูขนาดใหญ่หลายแห่งทั่วประเทศ ธุรกิจรุ่งเรืองจนฉุดแทบไม่อยู่ และบางครั้งก็ไปขัดผลประโยชน์ของคนอื่น จนเริ่มมีศัตรูวางแผนทำลายธุรกิจของเขา จึงต้องกำจัดคนพวกนั้นทิ้ง กฎหมายเอาผิดเขาไม่ได้เพราะเขามีคนซัฟพอร์ตดี หน่วยงานลับที่เขาเคยทำงานอยู่ ถึงแม้จะลาออกมาแล้ว แต่ก็ยังคงให้การสนับสนุนเขามาโดยตลอด และเขาจึงเริ่มเดินทางสายมาเฟียตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา


คลาสเตอร์อาบน้ำชำระร่างกายจนสะอาด ร่างสูงเดินกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง ตอนนี้คนตัวเล็กหลับไปแล้ว มือหนาดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างหนุ่มน้อย ปิดไฟหัวเตียง ก่อนที่จะยัดตัวเองเข้าไปในผ้าห่มผืนเดียวกัน คว้าร่างเพรียวบางเข้ามากอดไว้หลวมๆ ก่อนที่ดวงตาคู่คมจะปิดลงเพื่อเข้าสู่ห้วงนิทรา



คิมห์ตะวันลืมตาขึ้นรับแสงอาทิตย์ยามเช้า ดวงตาคู่สวยบวมช้ำอย่างเห็นได้ชัด ค่อยๆ พยุงตัวเองให้ลุกขึ้น แต่ก็ทำได้ลำบากเพราะอาการเวียนหัว และเพิ่งสังเกตเห็นมือหนาที่กอดเอวคอดไว้ราวกับหวงแหน มองใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังหลับตาพริ้มพราวอยู่อย่างแปลกใจ ใบหน้ายามหลับดูอ่อนโยนราวกับเด็กน้อยแสนน่ารักทำเอาใจสั่น ค่อยๆ แกะมือใหญ่ออกจากตัว เพราะกลัวเขาจะตื่น ก่อนจะลุกเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระร่างกาย


หลังจากอาบน้ำเสร็จก็เดินออกมาด้านนอกห้องนอนซึ่งถูกตกแต่งไว้อย่างดี ตรงไปด้านหน้ามีห้องอีกห้องหนึ่ง ด้านขวามือคือครัวบิวท์อิน ถัดมาอีกดูเหมือนจะเป็นห้องน้ำ เป็นห้องชุดสุดหรูที่คาดเดาได้ว่าราคาคงจะแสนแพงอย่างแน่นอน แต่ไม่ได้คิดสนใจข้าวของเครื่องใช้หรือสิ่งอำนวยความสะดวกที่ดูหรูหราตรงหน้านี้นักหรอก เพราะกำลังมองหาเสื้อผ้าของตัวเองต่างหาก ถ้าอยู่ในชุดผ้าขนหนูนานกว่านี้ คงดูท่าว่าจะไม่เป็นเรื่องดีสักเท่าไรนัก
“ตื่นนานแล้วเหรอ ?”
เสียงงัวเงียดังขึ้นด้านหลังทำเอาสะดุ้งอย่างตกใจ หันกลับไปมองเห็นชายหนุ่มยืนพิงประตูอยู่โดยสวมไว้แค่กางเกงขายาวสีเทาตัวเดียว หนุ่มน้อยกลืนน้ำลายอย่างลำบากเมื่อสายตาเลื่อนลงมองกล้ามเนื้อแน่นหนั่นที่เป็นลอนสวย
หน้าหล่อเหลาเผยยิ้มที่มุมปาก สาวเท้าเข้าใกล้คนตัวเล็กเรื่อยๆ ในขณะที่ตะวันก็ก้าวถอยหลังเรื่อยๆ เช่นกัน
“คุณไม่อาบน้ำเหรอ ?”
คิมห์ตะวันถามอย่างหวาดหวั่น
“มอนิ่งคิสก่อนสิ แล้วจะไปอาบ”
คนตัวเล็กก้าวถอยหลังจนไปสะดุดกับโซฟาทำให้ล้มลงนอนหงายอยู่บนโซฟายาวอย่างเลี่ยงไม่ได้ มาเฟียหนุ่มไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปอีกรีบทาบทับร่างเพรียวเอาไว้ก่อนจะลุกหนี
“ออกไปนะ”
ตะวันดิ้นหนีสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้นไปอีก
“ถ้าไม่หยุดดิ้น จะทำยิ่งกว่านี้นะ”
ได้ผล คนตัวเล็กหยุดกึกทันที
“คุณก็ถอยไปก่อนสิ ผมอึดอัด”
มือเนียนดันแผงอกกว้างเอาไว้ ตาหลุบต่ำลง เลือดในกายเริ่มสูบฉีด เนื้อตัวที่เบียดชิดติดกันทำให้เริ่มหายใจไม่ทั่วท้อง ใบหน้าหวานแดงระเรื่อจนดูน่ารักเหลือเกินในสายตาของคนที่กำลังจับจ้องอยู่
“คิสก่อนสิ แล้วจะถอย”
ดวงตาคู่คมมองใบหน้าใสที่ขวยเขิน น่าเอ็นดูจนแทบจะอดใจไม่ไหว แต่ก็ต้องระงับอารมณ์เอาไว้ ไม่อยากผลีผลามให้คนตัวเล็กๆ หวาดกลัวหรือตกใจไปซะก่อน
“ไม่จูบ ทำอย่างอื่นนะ”
ไม่พูดเปล่า หน้าหล่อเหลาซุกลงบนซอกคอขาวหอม ลากลิ้นดูดเม้มจนตะวันดิ้นขลุกขลักอย่างเสียวซ่าน มือบางดันไหล่กว้างออกพร้อมทั้งจิกผมดำสนิทของคนตัวสูง
“ชอบแบบซาดิสม์เหรอครับ หืม”
มือหนากระตุกผ้าขนหนูเบาๆ แต่ทำให้ปมผ้าหลุดออกอย่างง่ายดาย หน้าเนียนแดงก่ำหนักกว่าเดิมลามไปถึงหู พยายามจะดึงผ้ากลับมาพันตัว แต่คนตัวโตไวกว่า และดึงมันออกก่อนจะโยนทิ้งไปอย่างไม่ใยดี
“ปล่อยนะ อ๊ะ”
คลาสเตอร์ก้มหน้าซุกซบบนซอกคอหอมกรุ่นอีกครั้ง มือหนาบีบคลึงยอดอกสีสวยจนร่างเพรียวต้องครางออกมาอย่างน่าอาย จากมือใหญ่ที่บีบคลึงเคล้นอยู่กลับกลายเป็นปากร้อนเข้าแทนที่ ดูดดุนยอดสีชมพูอย่างหื่นกระหาย
หนุ่มน้อยครางเครือออกมาอย่างหมดอาย มือบางวางสะเปะสะปะไปทั่วเรือนร่างกำยำอย่างไร้เดียงสา ตากลมหลับปี๋ทันทีเมื่อปากนุ่มงับเข้าที่ยอดอกสีหวานอย่างแรง
“ปะ ปล่อยนะ”
มาเฟียหนุ่มไม่ฟังคำร้องขอ ยังคงดูดเม้มอยู่ที่อกเล็กอย่างหยอกล้อ มือหนาก็เค้นคลึงเต้าสวย ยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านให้กับคนใต้ร่างมากขึ้น ลิ้นร้ายกาจลากวนเวียนอยู่ครู่ใหญ่ ดูอาการร่างเพรียวที่เริ่มอ่อนระทวยหายใจติดขัด ก่อนจะละเลงลิ้นไล่เรื่อยลงมาถึงหน้าท้องแบนเรียบรับกับสะโพกผายดูน่าหลงใหล วนลงมายังต้นขาเรียว
คลาสเตอร์รู้สึกปั่นป่วนภายในท้อง ร้อนรุ่มไปด้วยไฟปรารถนา กลิ่นกายหอมหวานช่างยั่วอารมณ์เสือร้ายได้เป็นอย่างดีเหลือเกิน ซุกหน้าเข้าหาบ่อน้ำหวานที่ปิดสนิท ปากร้อนชโลมเลียไปทั่วช่องทางรัก ดูดกลืนน้ำหวานจากร่างเพรียวอย่างไม่รังเกียจ
ตะวันนอนบิดเร่าด้วยความเสียวซ่านที่ไม่เคยสัมผัส เผลอลืมตัวกดศีรษะคนตัวสูงเอาไว้แน่น ปากครางเสียงหวานอย่างสุขสม สะโพกบิดร่อนไปมาเมื่อลิ้นร้อนดูดดุนเข้าหาถ้ำกุหลาบซ้ำๆ อย่างนึกสนุก รู้สึกวูบวาบราวกับจะขาดใจ
คนตัวโตตวัดลิ้นรัวขึ้นสลับกับดูดเม้ม ทำแบบนั้นย้ำๆ อยู่นานจนหนุ่มน้อยส่ายตัวดิ้นอย่างแรงด้วยความเสียวสุดใจ มือยังคงกดศีรษะชายหนุ่มไว้อย่างเอาแต่ใจ ความนิ่มในถ้ำตอดรัดลิ้นร้อนอย่างรุนแรง จนในที่สุดก็รู้สึกถึงความเบาหวิว ความเสียวซ่านแผ่ออกทั่วร่างกายอย่างห้ามไม่ได้ ร่างเพรียวกระตุกเป็นพักๆ พร้อมกับมือเนียนที่คลายออกจากเส้นผมนุ่ม
“เด็กจริงๆ หึหึ”
ร่างสูงยืดตัวขึ้น กระซิบข้างๆ หูขาวด้วยเสียงพร่าพราวราวกับหยอกล้อ จัดแจงถอดกางเกงนอนออกจนเหลือสภาพเปลือยเปล่าไม่ต่างกัน
“อย่า พอแล้ว อึก”
มือบางดันแผงอกกว้างที่โถมทับลงมาอีกครั้ง แต่ชายหนุ่มกลับไม่คิดจะหยุดเพียงเท่านี้ เข้าครอบครองยอดอกสีชมพูอย่างเร่าร้อน ดูดกลืนความอร่อยจนพึงพอใจ ร่างเพรียวสะดุ้งเฮือกเมื่อนิ้วเรียวยาวสอดเข้าหาความนุ่มนิ่มของช่องทางรัก
“อย่าเกร็งสิครับ”
คลาสเตอร์พยายามจะควบคุมอารมณ์ดิบเอาไว้ เพราะคนตัวเล็กช่างไร้ประสบการณ์และยังเด็กอยู่มาก แต่ก็ทำได้ยากเมื่อความอ่อนนุ่มบีบรัดนิ้วเรียวไว้แน่น
“เด็กดี”
เสียงแหบพร่าขานเรียก ปากร้อนยังคงวนเวียนอยู่ที่อกเล็กอย่างหลงใหล ถอนนิ้วเรียวออกจากช่องทางสีหวานอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะสอดแทรกความเป็นชายเข้าไปแทน
“อ๊า เจ็บ เอาออกไป”
คนตัวเล็กเริ่มดิ้นอย่างแรงเมื่อท่อนเนื้อแข็งแกร่งสอดแทรกเข้าหาความนุ่มนิ่ม แม้จะเพียงแค่เอาแตะๆ ไว้ แต่ก็เจ็บจนแทบจะขาดใจแล้ว
“เชื่อใจพี่สิ”
หน้าหล่อเหลาโน้มเข้าหาซอกคอขาว กระซิบเสียงทุ้มอย่างคนขาดสติ ปากก็ซุกไซร้ซุกซนอยู่ที่คอระหงอย่างหลงใหล พยายามอดทนอดกลั้นกับช่วงล่างที่เพิ่งจะเข้าไปได้ไม่เท่าไร
แขนเรียวกอดรัดคอหนาไว้จนแน่นอย่างหาที่พึ่ง ใจอยากให้เขาหยุด แต่ในความเจ็บก็มีความรู้สึกอย่างอื่นซ่อนเร้นปนเปอยู่เช่นกัน เริ่มอ่อนระทวยจากริมฝีปากนุ่มและกลิ่นหอมจากกายกำยำ ช่างรัญจวนใจเหลือเกินราวกับต้องมนต์สะกด
คลาสเตอร์ใช้เวลาเล้าโลมอยู่นานสองนานอย่างใจเย็น รอจนคนตัวเล็กมีท่าทีพร้อมกว่าเดิมหายจากอาการหวาดกลัวและยอมให้ท่อนเนื้อร้อนๆ หายเข้าไปด้านในช่องทางรักจนสุด
“อ่า”
หนุ่มน้อยครางออกมา เมื่อร่างสูงเริ่มขยับสะโพกช้าๆ ความเจ็บคลายลง มาเฟียหนุ่มขยับสะโพกเร็วขึ้นตามจังหวะ เมื่อเห็นคนใต้ร่างหายเกร็ง แถมยังตอบรับอย่างไร้เดียงสาและดูน่ารักอีกต่างหาก ร่างสูงยืดตัวขึ้น ยกขาเรียวพาดบ่า มือหนายันพื้นโซฟาไว้ก่อนจะขยับสะโพกให้แรงขึ้น ดวงตาคู่คมมองหน้าหวานที่แดงก่ำอย่างหลงใหล พลางเร่งจังหวะขึ้น ทุกอย่างดูน่ารักไปหมดซะจนอดใจไม่ไหวต้องบีบคลึงปัดป่ายไปทุกสัดส่วนอย่างสนุกมือ สายตาแพรวพราวมองไปทั่วร่างกายของคนตัวเล็กที่มีรอยแดงเป็นจ้ำๆ อยู่ทั่วเนื้อตัว ยิ่งเมื่อความนุ่มนิ่มที่กำลังสอดแทรกอยู่นั้นตอดรัดท่อนแกร่งอย่างแรง ก็ยิ่งเพิ่มอารมณ์ดิบในตัวให้ทวีคูณ
เขาคือคนแรกของหนุ่มน้อย รอยเลือดที่เป็นคราบเลอะอยู่บนต้นขาเรียวสวยเป็นตัวก่อเชื้อเพลิงที่ดีเยี่ยมเหลือเกิน ชายหนุ่มเปลี่ยนท่า ดึงร่างเพรียวขึ้นแล้วจับให้นอนคว่ำหน้าลงกับโซฟาโดยยังไม่ถอนถอดท่อนแกร่งออกไป ก่อนจะเริ่มรัวสะโพกอีกครั้ง หลังเนียนขาวสะอาดที่มองเห็นทำให้ต้องลูบไล้ไปทั่วอย่างถือสิทธิ์ ลิ้นร้อนเลียวนไปทั่วซอกคอหอม และขบเม้มเบาๆ ที่ใบหูขาว พร้อมกับโยกสะโพกแรงขึ้นเรื่อยๆ
หนุ่มน้อยเกร็งร่างอย่างเสียวซ่านสั่นสะท้านไปทั้งตัว รู้สึกปั่นป่วนอีกครั้ง มือเนียนขยุ้มโซฟาไว้แน่น เช่นเดียวกันกับชายหนุ่ม เขาเร่งเร้าจังหวะอย่างบ้าคลั่งเนิ่นนานจนทนไม่ไหวความสุขสมแตกกระจัดกระจายไปทั่วตัวในที่สุด
คลาสเตอร์จับร่างเล็กให้พลิกนอนหงาย เหงื่อเม็ดโตมากมายผุดขึ้นตามใบหน้าหวาน มือหนาลูบไล้เบาๆ ด้วยความทะนุถนอม ปากอุ่นพรมจูบไปทั่วใบหน้าน่ารักและจบลงที่ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ
“มอนิ่งคิสครับ เด็กดี”
ร่างสูงโปร่งลุกขึ้น เดินไปหยิบเสื้อยืดตัวใหญ่ของเขามาสวมใส่ให้หนุ่มน้อย หยิบผ้าชุบน้ำมาเช็ดทำความสะอาดให้กับคนที่กำลังนอนสลบไสลไม่ได้สติ ก่อนที่ตัวเองจะหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายด้วยท่าทางอารมณ์ดี

He’s dangerous MAFIA




 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด