หนาวนี้กอดใคร หนาวไหมขอกอดที // update ตอนที่ 12 !! ตอนจบ !! (31/08/20)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: หนาวนี้กอดใคร หนาวไหมขอกอดที // update ตอนที่ 12 !! ตอนจบ !! (31/08/20)  (อ่าน 1278 ครั้ง)

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


********************************
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-08-2020 13:07:30 โดย sk_bunggi »

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 1


“แนนขอโทษนะโป้ แต่เราเลิกกันเถอะ”


เสียงหวานเปร่งออกมาด้วยอาการเหนื่อยใจ


“ทำ ทำไมล่ะแนน....โป้ผิดอะไร”
 

ผมรีบร้อนตอบกลับไป พร้อมส่งมือที่สั่นๆไปจับมือบอบบางไว้


“คือเราทนไม่ไหวแล้วจริงๆ โป้จู้จี้เกินไปจนเราไม่มีเวลาส่วนตัวเลย ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ลาก่อน”


หล่อนสาธยายพลางแกะมือผมที่กุมไว้ออกและสะบัดบ๊อบจากไป


“เดี๋ยวแนน ม่ายยยยยยยย”


ผมยกมือค้างกลางอากาศ ร้องเรียกเธอหวังจะให้เธอหันกลับมา แต่ภาพที่ผมเห็นคือหล่อนกำลังกระโดดขึ้นคร่อมมอไซค์ของชายคนหนึ่งและจากไปพร้อมควันรถที่กระแทกโพรงจมูกผม


“แค้กๆ แม่งเอ้ย มีใหม่ก็บอกตรงๆ ทำเป็นอ้างข้อเสียกูอยู่ได้ เซ็งโว้ย!”


ร่างใหญ่สะบดอย่างอารมณ์เสีย มือหนายีหัวตัวเองจนเสียทรง อีกมือหนึ่งก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ ตาคมมองควันสีขาวลอยพุ่งขึ้นกลางอากาศอย่างเหม่อๆ


กี่ครั้งแล้ววะไอ้โป้ที่โดนหญิงทิ้ง ไม่เคยคบเกิน 2 เดือนก็โดนนารีตีจากตลอด คำบอกอ้างเดิมๆในการขอเลิกคือ “โป้จู้จี้เกินไป” แต่ที่ไหนได้สาวเจ้าดันมีผัวใหม่ก่อนจะเลิกกับเขาตลอด พอแล้ว เขาพอแล้วกับผู้หญิง ไม่มอง ไม่รัก ไม่แคร์เว้ย!!


คิดด้วยอารมณ์เซ็งๆก็หยิบโทรศัพท์คู่ใจขึ้นมา กดเบอร์โทรหาเจ้าเพื่อนยาก


“ฮัลโหลไอ้วา มึงอยู่ไหนวะ”


[อยู่ห้องดิ ทำไมวะ...วาคะ เร็วอีก อ๊ะ...]


“เปล่า อยู่กับเด็กอีกแล้วเหรอมึง”


[เออออ ขอไต่เขาก่อน อ่าห์ แค่นี้นะ...ตู๊ดๆๆ]


และแล้วเจ้าเพื่อนยากก็ตัดสายอย่างไรเยื้อใยกัน เห็นหญิงดีกว่าเพื่อนตลอด เบื่อเว้ยยยย


ผมเดินทอดน่องในมหาลัยไปเรื่อยๆพร้อมกับคีบบุหรี่ในมือไปด้วย จนในที่สุดก็มาหยุดอยู่ที่บึงน้ำแถวคณะหนึ่งเลยตัดสินใจหย่อนตูดลงนั่งบนพื้นหญ้า


บริเวญนี้ไม่ค่อยมีนักศึกษามากนัก คงเพราะมันเริ่มจะใกล้ค่ำแล้ว ทำให้รอบข้างไม่มีเสียงรบกวนยกเว้นเสียงลมที่พัดใบไม้ปลิวและเสียงผื่นน้ำ ผมหลับตาฟังเสียงธรรมชาติ พยามยามทำจิตใจและหัวสมองให้ปลอดโปร่ง


เคร้ง!! ตุ๊บ


ระหว่างกำลังนั่งดื่มด่ำกับธรรมชาติก็มีเสียงบางอย่างกระทบโดนเหล็กอย่างแรง ทำให้ผมที่อยู่ใกล้ๆหันไปมองตึกเรียนด้านหลัง


เอ๊ะ อะไรมันตะคุ่มๆอยู่แถวๆประตูเหล็กด้านหน้าตึกวะ??


หะหรือ หะหรือว่า ผอ อี .... ถุ้ย คิดอะไรของมึงเนี่ยไอ้โป้ ผมส่ายหัวไร้ความนั้นออกไปถึงแม้ในใจจะกลัวๆก็ตาม ก็เพราะบริเวณนี้ไม่มีใครอยู่เลยนี้ครับ ถึงผมจะตัวใหญ่แต่เรื่องอย่างนี้ก็อดหวั่นไม่ได้นะ อิอิ


ผมทำใจดีสู้เสือ ตัดสินใจเดินไปดูตรงประตูที่เกิดเสียงเมื่อครู่ก็พบว่าเป็นผู้ชายคนนึงกำลังคลำๆพื้นเพื่อหาอะไรซักอย่าง เฮ่อออ โล่งอกไปทีกู


“เออ หาอะไรอยู่เหรอครับ ให้ช่วยไหม?”


“อ่า ครับ พอดีผมเดินชนประตูและแว่นมันหลุด ไม่รู้กระเด็นไปตรงไหนน่ะ”


เจ้าตัวตอบกลับมาพร้อมหรี่ตามองผมเล็กน้อย


“เดี๋ยวผมช่วยหาละกัน”


ผมก้มมองรอบๆกองหนังสือที่หล่นอยู่ข้างๆเจ้าตัวก็ไม่เจอสิ่งที่กำลังหา เลยเดินเลยออกมาทางจะขึ้นบันไดเล็กน้อย ก็เจอแสงจากวัตถุบางอย่างแยงเข้าตา ผมเลยรีบเดินไปหยิบให้เขาก่อนเจ้าตัวจะเอ่ยขอบคุณยกใหญ่


“ขอบคุณมากๆนะครับ ไม่ได้คุณนี่ผมแย่เลย”


กล่าวเสร็จก็ก้มลงไปเก็บหนังสือที่เกลื่อนพื้นตามเดิม ผมเลยก้มลงไปอีกครั้งเพื่อช่วยเขาเก็บเช่นกัน


พอสังเกตุดีๆชุดที่เขาใส่ไม่เหมือนชุดนักศึกษาที่ผมใส่นี่นา เสื้อยืดคอปกสีครีมกางเกงสแล็คแบบถูกระเบียบไหนจะรองเท้าคัชชูสีดำเมี่ยมที่ใส่อยู่ ครู?


“คุณเป็นครูเหรอ?” ปากพูดออกไปไวเท่าความคิด


“อา เป็นครูผู้ช่วยน่ะครับ พึ่งมาวันนี้วันแรก” ผมพยักหน้ารับ


“ขอบคุณอีกครั้งนะครับ ไว้เจอกัน”


ร่างโปร่งยิ้มจนตาหยีให้ก่อนจะแบกกองหนังสือเข้าไว้ในอ้อมกอดเหมือนเดิมทำให้ผมมองตามร่างนั้นจนลับหายไปในมุมตึก


ตื้ด ๆ ๆ


“ฮัลโหล โป้ครับ”


[ไอ้โป้ โทรมามีอะไรเปล่า]


เสียงจากปลายสายส่งมาอย่างคุ้นเคย ผมเหลือบตามองชื่อในหน้าจอก่อนจะถอนหายใจ


“เออ มี แต่ขี้เกียจพูดตอนนี้ ไปที่ห้องมึงได้เปล่า”


[อะไรวะ เออๆ จะมาก็มาดิ ซื้อของมากินด้วยนะกูหิวอยู่พอดี]


ไอ้เพื่อนยาก ไอ้เพื่อนเวร กูทุกข์ใจอยู่ยังสั่งให้กูไปหาซื้ออะไรให้กินอี้กกกก


“อืม เดี๋ยวเข้าไป”


กดวางสายพร้อมมุ่งหน้าไปที่ลานจอดรถก่อนจะขับไปที่เซเว่นเพื่อแวะซื้อเหล้าและกับแกล้ม วันนี้กูจะกินจะย้อมใจให้มันลืมๆผู้หญิงตอแหลไปซะ!


ลืมจริงๆครับ เมาซะจนลืมว่าวันต่อไปมีเรียนเช้า


“ไอ้ห่าโป้ สายวันไหนไม่สาย เสือกสายวิชาจารแม่”


“มึงก็ว่าแต่กู มึงก็ไม่ยอมตื่นเหมือนกูนั้นล่ะ”


ผมสองคนรีบวิ่งตาลีตาเหลือกมาถึงหน้าห้องเรียน


แกร๊ก แอด....


.......................................................................... TBC

สวัสดีจ้า วันนี้มาเปิดเรื่องใหม่กับพ่อหนุ่มปีโป้ ชื่อหน่อมแหน่มแถมชื่อน่ากินมากกกก  :katai5:

ขอฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะค้าาาา

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 2


“ขออนุญาติครับ”


   ผมและไอ้วายืนก้มหน้าก้มตาทำตัวเจี๋ยมเจี้ยมเพื่อเตรียมรับมือกับปากกาไวท์บอร์ดอาวุธคู่ใจที่จารแม่จะชอบเขวี้ยงใส่คนที่มาสายพร้อมกับเสียงแหลมที่เตรียมพรูคำด่าออกมา


   แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น....


“สวัสดีครับนักศึกษา ธันวากับปรวิทย์ใช่มั้ยครับ”


   พวกผมเงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่อยู่หน้ากระดานตอนนี้


“ครับ / ใช่ครับ”


“เช็คชื่อเรียบร้อยครับ แต่คราวน่านักศึกษาต้องมาให้เร็วกว่านี้นะ ไปนั่งที่ได้ครับ”


   พวกผมพะงกหัวรับคำและรีบเดินเข้าไปหาที่นั่ง


“เขาคือใครวะ” ไอ้วาหันไปถามเพื่อนที่นั่งข้างกัน


“จารมาสอนแทนจารแม่อะ เห็นบอกว่าจารแม่มีกำหนดให้ลาคลอดแล้ว”


“จริงเหรอวะ! โคตรโชคดีเลย” ไอ้วาทำท่าดีใจซะเต็มประดา


   ระหว่างที่ร่างโปร่งพูดสอนไปเรื่อยผมก็นั่งพินิจพิจารณาคนตรงหน้าไปด้วย รูปร่างผอมแต่ก็ไม่ได้ผอมแห้ง สูงน่าจะ 175 ซม.แต่ก็ยังเตี้ยกว่าผมอยู่ดี ผิวหน้าขาวสะอาดราวกับคนดูแลตัวเองดี ผมสีดำเข้มทรงธรรมชาติเข้ากับคิ้วเรียวยาวติดจะขมวดนิดๆ


   นึกย้อนไปก่อนน่านี้ที่เจอกันตอนไม่ได้ใส่แว่น ก็ดูน่ารักต่างจากตอนใส่แว่นไปอีกแบบ

   
   หื้ม น่ารัก? .... คิดอะไรของมึงวะโป้ นี่มันผู้ชายนะเว้ย


“ไอ้โป้ มึงเป็นอะไรของมึงวะ เมาค้างเหรอ”


   ไอ้วาหันมาถามผมที่กำลังส่ายหน้าดีรวนกับความคิดของตัวเอง


“เปล่า แล้วมึงรู้มั้ยว่าจารเขาชื่ออะไร”


   มันส่ายหน้ากลับมาให้ผมและหันไปถามเพื่อนคนข้างๆคนเดิมให้


“จารชื่อที ชื่อจริงอะไรนะภัทร...อาจารย์ทวีกรณ์”


   มันบอกผมก่อนจะหันไปถามเพื่อนอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ผมพะยักหน้ารับก่อนหันไปสนใจคนข้างหน้าที่ตั้งหน้าตั้งตาสอนต่อ ก่อนจะจุดยิ้มมุมปากขึ้นมาอีกครั้ง


   อาจารย์ที...


“วันนี้พอแค่นี้นะครับ แล้วอย่าลืมไปหาข้อมูลรายงานเชิงลึกของ AI ที่ให้ไปวันนี้ด้วย ไว้เจอกันใหม่ครับ”


   ร่างโปร่งเก็บของขึ้นมาอุ้มไว้และเดินออกจากห้องไป ผมเห็นดังนั้นเลยรีบกวาดของลงกระเป๋าและรีบลุกขึ้นวิ่งตามไป


“เฮ้ยไอ้โป้ ไปไหนวะ ไอ้โป้ปปป”


   เสียงโหยหวนของไอ้วาเรียกไล่ตามหลัง แต่ผมไม่สนใจหันกลับไปมอง ยังคงรีบเดินตามคนที่หอบหนังสือเดินออกไป


พรึ่บ!


   ผมที่เดินมาขนาบข้างร่างโปร่งและทำการแย่งกองหนังสือที่เขาอุ้มไว้มาถือไว้ในมือตัวเอง


“อ๊ะ!”


“ช่วยถือ เดี๋ยวเดินชนอะไรอีก”


   ผมยิ้มให้เขา เจ้าตัวไม่ได้พูดอะไรก่อนจะเดินนำหน้าไปเรื่อยๆจนถึงห้องพักครู


“วางไว้ตรงนี้ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง”


   ร่างโปร่งเดินมายืนข้างๆและจัดที่ให้วางหนังสือลง


“ขอบคุณครับคุณปรวิทย์”


“เรียกโป้เฉยๆก็ได้จาร” ผมยิ้มให้และหันหลังเดินออกไปจากห้อง


ตี้ด ๆ ๆ


[ไอ้โป้อยู่ไหนวะ กูหิวแล้วเนี่ย]


“เออๆกำลังไป เจอกันที่โรงอาหารใต้คณะเลย” กดตัดสายมันทิ้ง


   แต่แล้วขาทั้งสองข้างกลับพาตัวหมุนหันหลังกลับและแขนสองข้างก็ผลักประตูเปิดเข้าไป รู้สึกตัวอีกทีก็เดินไปยืนตรงหน้าโต๊ะที่เดิม


“อาจารย์มีสอนต่อมั้ย”
 

   ผมก้มหน้าลงไปถามคนตรงหน้า ประจวบเหมาะกับที่ร่างโปร่งเงยหน้าขึ้นมาพอดี ทำให้ปลายจมูกเราเกือบชนกันจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆลอยมาตามลม


   คนนั่งอยู่สะดุ้งเล็กน้อย ผละถอยหลังและเว้นระยะออกไป ต่างจากผมที่ยังคงคร่อมแขนทั้งสองข้างไว้ที่โต๊ะไม่ได้เขยิบหนีไปไหน


   หึ ท่าทางเมื่อกี้น่ารักชะมัด


“คุณปรวิทย์มีอะไรรึเปล่าครับ”


   คนตรงหน้าขยับแว่นเล็กน้อยแก้เก้อเขิน ก็ใครใช้ให้ร่างหนาเอาหน้ายื่นมาใกล้กันล่ะ


   ทำเอาเกือบลืมหายใจ...


“เปล่าครับ แค่จะบอกว่าเดินระวังๆทางหน่อยนะครับ ผมไปละ”


   เดินยิ้มออกไปอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเดินไปโรงอาหารหาเจ้าเพื่อนยากที่โทรตามยิกๆ


   ส่วนคนเป็นครูเมื่อได้ยินคำนั้นก็ถึงกับทำหน้านิ่วคิ้วขมวด พลางคิดในใจว่าเขาก็ไม่ได้ซุ่มซ่ามขนาดนั้นซักหน่อย


.......................................................................... TBC

ไอ้เจ้าเด็กยักษ์ แกมันนังทัวดีย์

อย่าทำอะไรจารทีของช้านน้าาาา
  :beat:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-08-2020 10:44:59 โดย sk_bunggi »

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 3

   วันนี้เป็นวันสุดสัปดาห์ที่เหล่านักศึกษาจะได้ปลดปลอดความเหนื่อยล้ากัน แต่ก็คงไม่ใช่กับโป้นักศึกษาชั้นปีที่ 3 คนนี้ที่ตอนนี้เขากำลังนั่งจมกองรายงานอยู่ในห้องพักตัวเอง


   ตื้ด ๆ ๆ


“ฮัลโหล โป้ครับ”


[เมื่อไหร่มึงจะเลิกรับโทรศัพท์แบบนี้ซักทีวะ ขนลุกสัสๆ] ปลายสายว่าขำๆ


“เรื่องของกู แล้วมึงมีอะไร”


[เออๆ จะถามว่ามึงหาข้อมูล AI ไปถึงไหนแล้ว]


“ก็กำลังรวบรวมอยู่ วันก่อนกูไปเจอรายงายตัวอย่างของ AI ในหอสมุดเลยว่าจะยึดตามนี้เอา”


[โหย ไอ้โป้ไอ้ขี้โกง กูไปหามั่งดีกว่า แค่นี้ล่ะ]


   มันว่าผมและก็กดตัดสายไปเสียดื้อๆ ช่างมันเถอะ ผมรีบปั่นงานผมต่อดีกว่า


   ผมปั่นงานไปเรื่อยๆจนไม่รับรู้เวลา อยู่ๆก็มีเสียงกดออดหน้าห้องทำให้ผมเหลือบไปมองนาฬิกาที่ฝาผนัง ตอนนี้มันได้บ่งบอกว่าเป็นเวลาบ่าย 3 โมงแล้ว นี่ผมทำรายงานตั้งแต่เช้าจนเลยเวลากินข้าวมาหลายชั่วโมงแล้วเหรอเนี่ย

   
   กิ๊งก๊อง ๆ ๆ

   
   เสียงกดออดยังคงกดอยู่เช่นเดิม ผมเลยผละออกจากหน้าโต๊ะทำงานเพื่อไปส่องตาแมว


   เอ๊ะ ใครวะ?


   แกร๊กกก


“ไม่ทราบว่ามาหาใคร....อาจารย์ที?”


“อ๊ะ อ้าว ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?”


   ร่างโปร่งถามคนตัวใหญ่กลับมาพร้อมทำหน้างงงวย
 

   จะไม่ให้งงได้ไง ก็เขามาหาเพื่อนที่พึ่งย้ายเข้ามาอยู่คอนโดนี้เมื่อวันก่อน แต่ทำไมเปิดประตูมาถึงเป็นนักศึกษาร่างยักษ์คนนี้ได้


“ผมต้องถามจารมากกว่ามั้ย นี่มันห้องผม”


“แต่เพื่อนผมบอกว่าเขาอยู่ห้องเลข 1119 นะ”


   ร่างโปร่งตรงหน้ายังคงเถียงต่อ พร้อมชูข้อความที่คุยกับเพื่อนในมือถือมาให้ผมดู


“ผมว่าจารลองโทรถามเขาใหม่ดีกว่ามั้ยครับ ห้องนี้ผมอยู่มาตั้งนานแล้วนะ”


   คนเป็นครูรีบต่อสายหาเพื่อนตัวการทันที คุยไปคุยมาได้ความว่าอยู่เลขห้องนี้จริงแต่อยู่ตึก B ซึ่งตัวเขานั้นอยู่ตึก A


   คนมาผิดห้องทำหน้าเลิ่กลักก่อนจะรีบเก็บโทรศัพท์เตรียมตัวจะเดินออกไป แต่ผมก็ไวกว่าขว้าแขนบางไว้ได้ทัน


“เดี๋ยวสิจาร จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอครับ?”

   
   ร่างสูงเลิกคิ้วขึ้นชวนโดนตีน ส่วนร่างโปร่งนั้นคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นกว่าเดิม


“งั้นผมต้องขอโทษด้วยครับคุณปรวิทย์ รบกวนช่วยปล่อยแขน...อ๊ะ”

   
   ยังไม่ทันจะได้พูดจบประโยค มือหนาก็กระชากแขนบางกว่าให้เข้ามาใกล้ จนจมูกคนเตี้ยไปซุกอยู่ที่ซอกคอเด็กยักษ์


“จารรู้มั้ย ว่าทำให้ผมต้องเสียเวลาในการทำรายงานมากแน่ไหน”


   เสียงทุ้มพูดชิดใบหูแดง แขนอีกข้างโอบรอบเอวบางเพื่อกักตัวไว้


“ปะ ปล่อย ปล่อยผมเดี๋ยวนี่นะคุณปรวิทย์!”


   คนที่โดนกกกอดพยายามดิ้นให้หลุดจากเงื้อมือเด็กยักษ์ แต่ยิ่งดิ้นแขนแกร่งก็ยิ่งรัดมากกว่าเดิมซะงั้น จนในที่สุดคนในโอบกอดทนไม่ไหว ยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นมาพร้อมกระทืบลงไปที่เท้าหนาอย่างแรง


“โอ้ยยยย จาร ผมเจ็บนะ!”


   ร่างสูงรีบปล่อยตัวอาจารย์อย่างทนเจ็บไม่ไหว แม้จะรู้สึกเสียดายกับความนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างโปร่งก็ตาม


“ก็ ก็คุณนั่นล่ะทำบ้าอะไร!”


   ผมมองใบหน้าขาวที่ขึ้นริ้วแดงตั้งแต่แก้มจนถึงใบหูลามลงมาที่คอขาวจนเป็นสีชมพูจางๆ อดคิดไม่ได้ว่าคนหน้า....น่ารักอีกแล้ว


“ฮ่าๆๆ ขอโทษทีๆ เข้ามาก่อนมั้ยครับ?”


   ผมแกล้งชวนเขาเข้ามาในห้อง ทั้งที่รู้ว่าเขามาผิดที่


“ไม่เป็นไรผมจะไปแล้ว ขอโทษอีกที”


   ร่างโปร่งพูดเสร็จก็รีบวิ่งไปที่ลิฟต์เพื่อไปอีกตึกทันที


“เดินดีๆนะจาร ระวังชนประตูลิฟต์!”


   ยังไม่วายอดแกล้งต่อไม่ได้ ร่างโปร่งหันมาทำตาถลึงใส่ก่อนจะรีบเดินเข้าลิฟต์ไป


   ผมยืนยิ้มเหมือนคนบ้าอยู่หน้าห้อง เฮ่ออออ อย่างน้อยการแกล้งร่างโปร่งก็ทำให้ลืมเรื่องเครียดๆไปได้ละนะ


.......................................................................... TBC

คัยเปงคงแกล้งคุงครู!!! ปีโป้หรือป่าว ปีโป้ไม่น่ารักรึป่าวววว

ความบังเอิญมันมีจริงๆหรือว่าใครสร้างขึ้นกันหวาาา

คุงครูต้องระวังมากกว่านี้ละนะก๊ะ อิอิ

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 4


“สวัสดีครับนักศึกษา วันนี้ผมจะไม่เช็คชื่อตามกระดาษแต่จะเช็คจากรายงานที่เอามาส่ง ขอให้นักศึกษานำรายงานมาวางไว้ที่โต๊ะข้างหน้าได้เลยครับ”



   หลังจากร่างโปร่งพูดจบนักศึกษาในห้องก็ทยอยเดินมาส่งรายงานด้านหน้าห้องไปเรื่อยๆจนถึงตาผมที่ยื่นเล่มรายงานมาวางไว้ทำให้เราทั้งสองสบตากันโดยบังเอิญก่อนที่อีกฝ่ายจะเป็นคนเสตาไปมองทางอื่น



“ถ้าเสร็จแล้ว ขอให้นักศึกษาเปิดหน้า 35 บทที่ 2.5 นะครับ”



   คนตรงหน้ายังคงบรรยายและสอนต่อไปเรื่อยๆ ผมที่นั่งฟังเพลินก็ต้องสะดุดทุกครั้งที่เขาหันมาสบตาและเจอผมมองอยู่ เขาจะรีบหันหนีไปทางอื่นด้วยท่าทางขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจ ทำเอาอดขำกับท่าทางแบบนั้นเสียไม่ได้ ผมเองก็ไม่รู้ว่าเผลอจ้องเขานานขนาดไหนหรือว่าทำปฏิกิริยาไม่ดีอย่างไรออกไป คนข้างๆถึงได้สะกิดเรียกสติผมที่กำลังจ้องมองร่างโปร่งอยู่



“ไอ้โป้ มึงเป็นไรวะ กูเห็นมึงจ้องจารเขาเขม็งเลย”



“อะไร กูก็ฟังที่เขาสอนอยู่ไง”



“จะให้กูเชื่อ? หน้ามึงร้ายกาจมากอ่ะ เหมือนตอนมึงจ้องจะเอาสาวอ่ะ”



“ก็เหี้ยละไอ้วา กูไม่ได้ทำหน้าแบบนั้นเลย”



“ให้กูถ่ายรูปให้ดูมั้ย เก็บอาการหน่อยมึงนั่นอาจารย์นะเว้ย”



   มันส่ายหัวกับคำเถียงของผม ก็จะไม่ให้ผมเถียงได้ไงละในเมื่อผมไม่ได้มองเขาแบบนั้นจริงๆนี่นา เอ๊ะ หรือผมมองวะ ช่างมันเถอะ ผมเลิกสนใจมันแล้วหันกลับไปเรียนต่อจนจบคาบ



“หิวเว้ยยย ไปกินข้าวกันโป้”



“มึงไปก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป”



   ผมพูดขนาดเหลือบตามองคนที่กำลังเดินออกไปจากห้อง



“กูรู้นะมึงมองอะไร อ่าว ไอ้โป้! ไอ้ปีโป้ ทิ้งกูอีกแล้วววว”



   ผมหยักไหล่ไม่ตอบอะไรมันกลับ ออกตัววิ่งเพื่อตามร่างโปร่งออกไปโดยไม่สนใจเสียงโหยหวนมันอีกครา ขอโทษทีนะไอ้วาเพื่อนยาก ทีตอนมึงเอากะสาวมึงยังไม่สนใจกูเลย หึ!



“จาร อาจารย์ที! รอด้วยสิ”



“...คุณจะตามผมมาทำไม จะมาแกล้งอะไรผมอีก”


   
   ร่างโปร่งหันหน้ามาประจันหน้ากับผมพร้อมกับหรี่ตามองอย่างหาเรื่อง ท่าทางเหมือนลูกแมวกำลังขู่เลย



“ยอมแล้วๆ ฮึๆ”



“อะ อะไรของคุณ ถ้าไม่มีอะไรผมขอตัว”



“เดี๋ยวสิครับคุยกันก่อน ผมก็แค่จะมาขอโทษที่วันนั้นผมเผลอแกล้งจารไปน่ะ”



   คนได้รับคำขอโทษเชิดหน้าขึ้นพยักหน้าหน่อยๆ ปากกระจับคลี่ยิ้มเล็กน้อยชวนให้คนมองหมั่นไส้



   ....หมั่นไส้เพราะมันน่าจับมากัดนัก



“แต่ผมไม่ขอโทษเรื่องกอดนะ....เพราะผมตั้งใจ”



   เตาะลิ้นปิดท้ายให้กับคนที่ยืนทำหน้าเหวอๆอยู่ กำปั้นเล็กยกขึ้นกลางอากาศหมายจะทุบเด็กยักษ์แต่ก็ต้องวืดไป เพราะเจ้าตัววิ่งหนีออกไปจากตรงนี้เรียบร้อย



   เจ้าของกำปั้นได้แต่ยืนมือสั่นหน้าแดง ไม่รู้ด้วยความโกรธหรือว่าเขินอายกันแน่เพราะเขาเองก็แยกไม่ออกเหมือนกัน ก่อนจะรีบวิ่งตรงไปห้องพักครูเพื่อสงบสติตัวเอง โดนเด็กมันปั่นหัวให้แล้วมั้ยละนายที



“มึงไปไหนมาวะ รีบไปสั่งข้าวเลยเดี๋ยวคนเยอะ”



   ผมเดินไปสั่งข้าวตามที่มันบอก สักพักก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะที่มีไอ้วาและเพื่อนคนอื่นนั่งอยู่



“ไอ้โป้ กูถามจริงเถอะว่ะ มึงเอาจริงหรือมึงแค่แกล้งเขาเล่นวะ”



“ทำไมมึงต้องอยากรู้เรื่องกูล่ะ”



“ก็ไม่ทำไม กูเห็นมึงพึ่งบอกว่าเลิกกับแนนมา กูกลัวว่ามึงแค่กำลังสนุก”



   ผมนึกตามคำพูดของมันไป ก็จริงอย่างที่มันพูดเพราะผมเพิ่งเลิกกับแนนไปได้แค่สองอาทิตย์กว่าเอง ที่ผมทำอยู่ตัวผมเองก็แยกไม่ออกเหมือนกันว่าผมแค่สนุกที่มีคนให้แกล้งหรือว่าผมดันถูกใจเขาเข้าแล้วกันแน่ พอนึกย้อนไปผมก็ไม่เคยพิสวาศกับผู้ชายคนไหนมาก่อนแต่ยกเว้นกับอาจารย์คนนี้ที่พึ่งเจอกันพอๆกับเวลาที่เลิกกับแนน หน่ำซ้ำเขายังเป็นผู้ชายเหมือนผมอีก

   

   ....ผู้ชายที่ผมดันมองว่าเขาน่ารัก



“เฮ้ยโป้ เหม่ออะไรอีก รีบกินเร็วๆจะได้ไปเรียนต่อ”



“ไอ้วา หรือว่ากูควรไปขอไลน์จารเขาดีวะ”



“ฮ๊ะ มึงว่าอะไรนะ”



“กูพูดว่า หรือว่ากูควรจะไปขอไลน์จารเขาดี เข้าใจที่กูพูดมั้ย?”



“โป้ สติมึงยังดีอยู่ใช่เปล่าวะ นั้นอาจารย์นะแถมเป็นผู้ชายอีกตั้งหาก”



“ก็จารไง เลยถามมึงว่ากูควรมั้ย กูผิดตรงไหนเนี่ย”



“เฮ่อออออ เอาที่มึงสบายใจละกันเพื่อน”



   มันพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนมันจะเร่งให้ผมกินข้าวให้เสร็จๆจะได้รีบไปเรียนต่อ ตกลงแล้วกูปรึกษากับมึงได้เรื่องมั้ยวะเนี้ยไอ้วา? เอาวะ โอกาสดีๆค่อยลองตะล่อมขอเอาก็ได้ ยังมีเวลาอีกตั้งเยอะ



.......................................................................... TBC
ไอ้เจ้าเด็กยักษ์มันทำตัวน่ากลัวขึ้นทุกวันๆ คงจะต้องโทษคุงครูที่ทำตัวน่ารักซะเอง  :ling1:

** ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาเม้นท์นะค้าาาาา **

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 5   


   วันนี้เป็นวันที่ฝนตกทั้งวัน อากาศค่อนข้างหนาวที่มาพร้อมกับแอร์เย็นๆจากเครื่องปรับอากาศนี่ทำให้บรรยากาศมันน่านอนมากกว่ามานั่งฟังอาจารย์บรรยายเสียเป็นไหนๆ ผมกระชับเสื้อแจ๊คเก็ตคู่ใจให้แนบตัวมากขึ้น ก่อนจะสวมฮู้ดที่อยู่ด้านหลังเสื้อขึ้นมาคลุมหัวและเริ่มเข้าสู่นิทราทันที



   ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหร่จนกระทั่งได้ยินเสียงเลื่อนเก้าอี้ของบรรดาเพื่อนร่วมห้อง



"ตื่นได้แล้วไอ้โป้ หลับทั้งคาบเลยนะมึง"



   ไอ้วาปลุกผมก่อนที่มันจะหันไปเก็บกระเป๋าของตัวเองเพื่อไปเรียนคาบต่อไป



"เออ อากาศดีไปหน่อยเลยเผลอหลับว่ะ"



   เราสองคนลุกออกจากห้องตามเพื่อนคนอื่นๆไป ระหว่างทางผมก็ขอตัวแยกไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาซักเล็กน้อย แต่ก็ต้องอมยิ้มเมื่อเจอคนที่ไม่ได้เจอกันมาหลายวันกำลังทำธุระของตนเองอยู่



"สวัสดีครับอาจารย์ที"



"อ้าว สวัสดีคุณปรวิทย์"



"โหยอาจารย์ บอกให้เรียกว่าโป้ก็ได้ ปีโป้น่ะรู้จักมั้ยครับ"



"ผมไม่สะดวกเรียกแบบนั้นหรอกครับ"



   ร่างโปร่งหลบตากันก่อนจะพูดขึ้น ผมเลยแกล้งเดินเข้าไปใกล้คนตรงหน้ามากขึ้นอีกนิด แต่คราวนี้เหมือนเขาจะรู้สึกตัวเลยรีบถอยหลังหนี แต่น่าเสียดายนะครับอาจารย์ หลังคุณได้ติดกับอ่างล้างมือเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หึๆ



"ไม่สะดวกเรียก แต่สะดวกลองชิมดูก็ได้นะครับ ผมไม่ถือ"



   ว่าจบก็ขยิบตาให้ร่างโปร่งหนึ่งทีก่อนจะลอยหน้าลอยตาเบี่ยงมาล้างหน้าตรงที่ว่างข้างๆแทน



"ไอ้ ไอ้เด็กบ้า! นี่แหน่ะ!"



"โอ๊ย!"



   อยู่ๆคนที่ยืนหน้าแดงก็ยกขาขึ้นมาเตะตัดขาผมไปทีและรีบวิ่งแจ้นหนีออกไปจากห้องน้ำไป



"ระวังสะดุดล้มนะครับจาร ฮ่าๆๆๆ"



   หัวเราะชอบใจกับอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงของอีกฝ่าย มองยังไงมันก็น่ารักซะจริงเชียว



   ผมเดินกลับเข้ามาห้องเรียนด้วยความสดชื่น กำลังมองหาที่ว่างก็หันไปเจอไอ้วาที่นั่งอยู่แล้วกวักมื่อเรียกหยองๆ



"ไปเข้าห้องน้ำที่คอนโดมาเหรอมึง นานมากอะ"



   หลังจากที่ผมหย่อนตูดลงข้างมันปุ๊บมันก็เห่าออกมาปั๊บ ขี้เสือกจริงๆเลยเพื่อนผมเนี่ย



"เรื่องของกูน่า เรียนได้แล้ว"



"จ้าพ่อจ้า"



"เออไอ้โป้ พวกไอ้ภัทรมันชวนไปร้านเหล้าเย็นนี้อะ ไปด้วยกันปะ"



"อืมไปดิ กำลังเบื่อๆอยู่เลย"



"ตามนั้น...เฮ้ยไอ้ภัทร โป้มันไปด้วยนะมึง // โอเค!"



   ไอ้วารีบตะโกนคอนเฟิร์มกับไอ้ภัทรทันที แหม เรื่องเหล้าไม่เคยพลาดเลยนะพวกมึง



   หลังจากพวกผมเรียนกันเสร็จก็แยกย้ายกลับไปอาบน้ำแปลงโฉมหล่อกันใหม่ พวกเรานัดเจอกันอีกทีที่ร้านตอนทุ่มครึ่ง ซึ่งร้านที่กำลังจะไปเป็นร้านพี่ที่รู้จักของไอ้ภัทรที่ค่อนข้างอยู่ห่างจากคอนโดเล็กน้อย ผมเลยจำยอมต้องขับรถออกไป



   ตี้ด ๆ ๆ



"ฮัลโหล โป้ครับ"



[สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าเพื่อนโป้ของกระผมออกจากห้องหรือยังครับ]



"กำลังออกครับไอ้เพื่อนเวร จะให้กูแวะไปรับมั้ย"



[อุ๊ย เพื่อนโป้ใจดีจังเลยครับ ผมซาบซึ้งในน้ำใจมาก]



"พอเลยไอ้ห่า ลงมารอข้างล่างด้วยแค่นี้ล่ะ"



   ผมกดวางสายมันทิ้งและลงลิฟต์ไปชั้นจอดรถ ก่อนจะแวะไปรับไอ้เพื่อนตัวดีที่หอไม่ไกลกันมากนัก



"ไอ้วา ไอ้โป้ทางนี้เว้ย"



   เสียงตะโกนของไอ้ภัทรที่ยืนรอผมสองคนอยู่ข้างหน้าทางเข้า เพราะไอ้วาจัดการโทรไปบอกให้มันมายืนรอข้างนอกเลยจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินหา...ทีนี้ล่ะฉลาดขึ้นมาเชียวนะไอ้เพื่อนยากของผม



"มาๆพวกมึง อยากกินไรสั่งเลยแต่อย่าลืมช่วยจ่ายนะ ฮ่าๆๆ"



   มันชื่อแฟ้มครับ เป็นเพื่อนในคณะเดียวกันแต่คนละห้อง



"กูอยากกินยำมาม่าทะเลอะ ไอ้ภัทรเขียนไปหน่อย เอาแบบเผ็ดๆนะ"



   ส่วนคนนี้ชื่อบอยเป็นเพื่อนกับไอ้แฟ้มและไอ้ภัทร



   เราทั้งห้าคนนั่งคุยกันไปกินเหล้าและกับแกล้มตามไป พอเริ่มตกดึกหนุ่มๆวัยฉกรรจ์บนโต๊ะก็เริ่มออกโลดแล้นไปตามโต๊ะที่มีสาวสวยอาศัยอยู่ บ้างก็เดินมาขอชนแก้วบ้างซึ่งผมก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ส่วนตัวก็ไม่ค่อยดื่มเยอะจนเมามายอยู่แล้ว เน้นกินแกล้มกับนั่งจิบๆเหล้าไปมากกว่าไหนจะต้องเป็นสารถีให้ไอ้เพื่อนยากทั้งหลายอีก



"คุณปีโป้ปป เพื่อนวาถามจิงเถอะ...คุณปีโป้ชอบจารทีจิงๆหราวะ"



   อยู่ๆไอ้หมาวาที่คลานกลับมาที่โต๊ะด้วยสภาพเมาเหมือนหมาสมชื่อก็พูดขึ้นกลางวงแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย



"ครายคือจารทีวะ"



   ไอ้แฟ้มที่เมาไม่ต่างกันหันมาถามผมอีกคน ทำให้เพื่อนอีกสองคนที่เหลือหันมามองผมเป็นตาเดียวกัน



"ไอ้วา เมาแล้วก็กลับห้องไปนอนไป"



"เด๋วดิๆ กูอยากรู้อ่าครายคือจารทีวะ"



"กูรู้ละๆ จารที่มาสอนแทนจารแม่ช่ายมะ ฮิๆๆ"



"บิงโก! คนนั้นล่ะเพื่อนภัทร อึก เพื่อนโป้เรานี่ถึงวิ่งตามต้อยๆเลยน้ามึง"



"ไอ้พวกเมาเหมือนหมา เมาแล้วยังขี้เสือกอีกนะพวกมึง"



   ผมชี้หน้าพวกมันเรียงตัว พ่นลมหายใจออกแรงๆทีนึงก่อนจะลุกหนีไปสูบบุหรี่ด้านนอก



   ชอบเหรอ...จริงๆจะใช้คำนี้ก็ยังไม่ได้เพราะตัวผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ผมไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อนและก็ไม่เคยคิดว่าผู้ชายมันน่ารักซะด้วย แต่กับอาจารย์คนนี้มันทำให้รู้สึกว่าเขาไม่เหมือนผู้ชายที่อยู่รอบๆตัว บางครั้งก็ดูน่าปกป้องแต่บางครั้งก็ดูดื้อรั้น เฮ่อออ คิดไม่ตกเลยเว้ย



   ...เอาวะ ลองดูซักตั้งมันจะเป็นอะไรไป ก็ไม่ได้เสียหายอะไรเพราะยังไงก็ผู้ชายด้วยกันทั้งคู่



   คิดไปพร้อมกับดับบุหรี่ในมือไป มองเวลาอีกทีก็เข้าวันใหม่มาได้เกือบครึ่งวันแล้วเลยรีบเดินเข้าไปหาไอ้พวกหมาๆมัน เดี๋ยวมาหาสงสัยว่าผมออกไปหาทำแผลงๆอีก



.......................................................................... TBC

 :z6: นี่แหน่ะนังโป้

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 6



   ตอนนี้เป็นเวลา 11 โมงครึ่งแล้ว ผมตื่นนอนด้วยความกระหายน้ำและมึนๆพร้อมด้วยอาการขบเมื่อยตามกล้ามเนื้อแขนทั้งหลาย นึกย้อนไปเมื่อคืนที่ต้องแบกร่างควายๆของคุณเพื่อนที่รักกลับจากร้านเหล้า โชคดีหน่อยที่ไอ้บอยมันไม่ได้เมาหนักเหมือนคนอื่นก็เลยช่วยผมแบกสารร่างของไอ้แฟ้มกับไอ้ภัทรขึ้นไปได้ หลังจากส่งสามตัวนั้นเสร็จผมก็ต้องไปส่งวาเพื่อนรักเพื่อนร้ายพร้อมโยนมันทิ้งไว้กลางห้องและรีบบรืนรถกลับทันที



   ลุกจากเตียงได้ก็เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวให้ตัวเองสดชื่น ก่อนจะออกไปหาอะไรกินสักหน่อย

   

   ตี้ด ๆ ๆ



"ฮัลโหล โป้ครับ"



[พี่โป้อยู่ห้องมั้ยคะ]



"อยู่ค่ะ ถามทำไมคะ"



[ก็คุณแม่ให้เอากับข้าวไปให้พี่น่ะสิ เป้เลยจะเอาเข้าไปให้]



"โอเค งั้นถ้าถึงแล้วโทรมานะคะ พี่จะลงไปซื้อของอยู่พอดี"



[รับทราบค่า]



   วางสายจากยัยแสบจบ ผมก็ตัดสินใจลงไปรอน้องสาวที่ซุปเปอร์ฯบริเวณแถวคอนโดเพื่อซื้อของอื่นๆรอ



   อีกฝั่งของร่างโปร่งที่กำลังยืนเลือกวัตถุดิบสำหรับทำอาหารอยู่ก็หันไปเจอผู้ชายคนหนึ่งที่รูปร่างคุ้นเคย อดหวั่นๆที่เจอไม่ได้เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเห็นตนและจะมาแกล้งอะไรแผลงๆเหมือนที่ผ่านมา


   
   นึกถึงวันก่อนๆก็อดใจสั่นไม่ได้ทั้งๆที่เด็กร่างยักษ์ยังเป็นลูกศิษย์และตนเองก็เป็นถึงอาจารย์...



   ระหว่างที่กำลังซุ้มมองเด็กยักษ์ก็เหลือบไปเห็นว่ามีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาหาคนที่ตนคุ้นเคย ทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ไหนจะท่าทางยิ้มจนปากจะฉีกทำให้คนมองนึกหมั่นไส้ มือใหญ่ที่ลูบหัวผู้หญิงข้างกายอย่างอ่อนโยนและพากันเดินหายลับไปจากสายตา



   ...ใครๆมองก็รู้ ว่าการกระทำแบบนี้คือแฟนกัน...



   เด็กๆก็แบบนี้ล่ะ เขาคงแกล้งเราสนุกเฉยๆเพราะเห็นเป็นไอ้แว้นเฉิ่มตามเคย ตัวเขาเองก็ชินให้แล้วกับการโดนแบบนี้



"เราจะซื้ออะไรมั้ยพี่จะได้จ่ายเงินพร้อมกันเลย"



"ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวมีนัดกับแฟนต่อ อิอิ"



"เดี๋ยวเถอะ ทำเป็นมีนัดกับแฟน แก่แดดจริงๆเลย"



"อะไรเล่าพี่โป้ เป้ไม่ใช่เด็กแล้วนะ"



"เถียงเก่ง เดี๋ยวจับดีดปากเลย"



"แบร่! ไปดีกว่า ว่างๆแวะไปที่บ้านด้วยนะ คุณพ่อกับคุณแม่ลืมหน้าลูกชายแล้วมั้ง"



"อืม ไว้ว่างๆแวะเข้าไป ฝากบอกพวกท่านด้วย"



   ผมเดินมาส่งน้องสาวที่ลานจอดรถก่อนจะเดินออกจากซุปเปอร์ฯไปที่คอนโด ระหว่างกำลังข้ามถนนผมก็เจอกับคนๆนึงที่คุ้นตากำลังข้ามกลับไปอีกฝั่งของถนน ผมเลยรีบเร่งฝีเท้าที่กำลังจะข้ามถนนเพื่อให้ถึงร่างโปร่งโดยเร็ว



"อาจารย์ บังเอิญจังเลยนะครับ"



"...."



"มา ผมช่วยถื..."



   ผมกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบถุงที่ดูท่าจะหนัก แต่แล้วร่างโปร่งก็กระชากแขนออกและเบี่ยงหลบทันที



"ไม่ต้อง ผมถือเองได้"



"เดี๋ยวก่อนจาร"



"...."

   

   ร่างโปร่งไม่พูดอะไรยังคงรีบเดินต่อไปโดยไม่สนใจที่ผมเรียก ผมเลยแกล้งเดินตามเขาไปเรื่อยๆจนเลี้ยวเข้ามาในซอยบ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ใกล้ไม่ไกลจากคอนโดผมมากนัก



"คุณจะเดินตามผมอีกนานมั้ย? กลับไปซะที"



   ร่างโปร่งกล่าวเชิงไล่ขณะกำลังไขประตูรั้วเข้าบ้าน ไม่รู้จะตามมาทำไมคนยิ่งไม่อยากเจอหน้าอยู่ หงุดหงิดจริงเชียว!



"ขอเข้าไปหน่อยสิจาร"



   ทันทีที่พูดจบก็รีบแทรกตัวเข้าไปก่อนที่เจ้าของบ้านจะอนุญาติเสียอีก ทำตัวหน้าด้านเข้าไว้เดี๋ยวโดนไล่ออกมาอีกจะซวยเอา



"นี่คุณ! เสียมารยาทมาก ออกมาเดี๋ยวนี้นะ"



"ออกให้โง่ จารก็เข้ามาสิยืนตากแดดอยู่ได้"



"หึ้ยย!"



   แล้วร่างโปร่งก็เดินสะบัดตูดเข้าบ้านของตัวเอง เด็กยักษ์มองสำรวจตัวบ้านที่มีลักษณะเป็นบ้านสองชั้นขนาดไม่ใหญ่มาก เหมาะสำหรับอยู่เป็นครอบครัวเล็กๆ ที่ชั้นล่างเป็นจำพวกห้องครัว ห้องกินข้าว ห้องนั่งเล่นและห้องน้ำรับแขก ส่วนชั้นบนน่าจะเป็นพวกห้องนอนตามมาตราฐาน



“จารอยู่คนเดียวเหรอ”



“….”



“จารจะไม่คุยกับผมจริงๆเหรอครับ”



   ผมเดินเข้าไปใกล้ร่างโปร่งที่กำลังรื้อสิ่งของออกจากกระเป๋าจ่ายตลาดโดยไม่สนใจว่าผมมายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง



“อ๊ะ! ถะ ถอยออกไปนะคุณ”



“บอกผมมาก่อนว่าทำไมถึงไม่คุยกับผม”



“ช่วยถอยออกไปด้วย ผมจะเก็บของ”



“ถ้าอาจารย์ไม่บอกความจริง ผมก็ไม่ปล่อยหรอก”



   ผมรีบล็อคแขนและขาของคนเตี้ยกว่าไว้ ผมไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยหรอกครับอาจารย์ ฮึๆๆ



“เลิกแกล้งผมแบบนี้ซักที! ผมรู้ว่าคุณสนุกที่เห็นไอ้แว่นแบบผมทำอะไรเฉิ่มๆ แต่ก็อยากให้เคารพกันบ้างในเมื่อตอนนี้ผมเป็นอาจารย์ของคุณอยู่”



   เดาได้ว่าคนแก่กว่าคงฟิวส์ขาดเสียแล้ว ความอดทนอดกั้นที่มีเลยประทุออก ทำให้ต้องตะโกนใส่คนสูงกว่าที่ก้มลงมามองกันอย่างตกใจ พยายามข่มน้ำตาและความกลัวไว้จนไหล่ทั้งสองข้างสั่นสะท้าน



“อาจารย์หมายความว่ายังไง? ใครไอ้แว่น ใครเฉิ่ม?” ผมตอบกลับด้วยอาการงุนงง



“พอเถอะ เลิกยุ่งกับผมซักที ผมจะไม่ถือสาคุณก็ได้เพราะคุณยังเป็นนักเรียนอยู่”



“ไม่พอ ไม่เลิกยุ่ง! ผมเป็นนักเรียนแล้วยังไง ผมชอบอาจารย์ไม่ได้เหรอไง?”



“คุณพูดอะไรออกมาน่ะคุณปรวิทย์?”



“ผมชอบอาจารย์ได้ยินมั้ย...ผมชอบคุณ”



“ไม่ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้!”



   ร่างโปร่งดิ้นไปมาอย่างแรงหวังจะให้ตัวเองหลุดจากสถานการณ์แบบนี้ แต่ไอ้เด็กยักษ์ก็ยังคงไม่ปล่อยเขาง่ายๆแถมยังซุกหน้าลงมาที่บ่าเขาซ้ำยังตะโกนคำเดิมๆอยู่อย่างนั้น



“ไม่ปล่อย! ผมชอบคุณ ผมชอบคุณ ผมชอบคุณ”



“หยุดนะ ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กนิสัยไม่ดี มีแฟนอยู่แล้วยังจะมาบอกชอบคนอื่นได้หน้าตาเฉย!”



   สิ้นคำของร่างโปร่งที่ตะโกนแข่งกับเสียงคนเด็กกว่าก็หยุดลง คนที่โดนว่ายังคงกอดคนเป็นครูแน่น รีบเงยหน้าตังเองขึ้นมาจ้องหน้าคนพูด



“แฟนใคร?”



“ก็ใครล่ะ เฮ่อะ เห็นยืนคุยกระหนุงกระหนิงอยู่กับผู้หญิง พอลับหลังก็มาบอกคนอื่นอีก นิสัยไม่ดี”



   ร่างโปร่งในอ้อมกอดเชิดหน้าขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ อุตส่าห์ไม่อยากจะพูดไม่อยากจะยุ่งอยู่แล้วเชียว ทำไมต้องมาทำให้พูดออกมาก็ไม่รู้ เด็กอะไรเจ้าชู้เสียจริงแถมนิสัยไม่ดีอีกตั้งหาก เดี๋ยวจับอบรมให้เข็ดซะนี่



   ส่วนเด็กยักษ์ที่ได้ยินเช่นนั้นก็นึกภาพตาม ผู้หญิงคนไหนวะ? กับแนนก็เลิกไปสักพักและก็ไม่ได้คุยกับใครอีกเลย นิ่งพลางคิดย้อนไปก่อนน่านี้ อืมมมม หรือว่าตอนที่อยู่กับยัยเป๋าเป้กันนะ ใช่แน่เลยเพราะอาจารย์ก็ออกมาจากที่ซุปเปอร์ฯเหมือนกัน คิดได้ดังนั้นก็หลุดรอยยิ้มขึ้นบนมุมปาก อาการอย่างนี้เขาเรียกว่าอะไรกันนะ



   ....หึง? ใช่หรือไม่ครับ



“อยู่นิ่งๆและฟังผมดีๆนะ ผมไม่มีแฟน ผมกับแฟนเราเลิกกันไปได้สักพักแล้วและที่คุณเห็นนั่นไม่ใช่แฟนแต่เป็นน้องสาวผมตั้งหาก ชื่อเป๋าเป้ครับ”



   คนเป็นครูเมื่อไหร่ยินดังนั้นก็รีบหันหน้ากลับมามอง แต่ก็ต้องรีบหลบตาอีกครั้งเพราะรอยยิ้มที่เด็กตรงหน้าส่งมาให้มันช่างกรุ้มกริ่มเสียนี่กระไร ไหนจะท้วงท่าที่เป็นอยู่กันตอนนี้ทำให้ตัวเขาอดที่จะเกิดอาการเก้อเขินเป็นไม่ได้ กำลังคิดอะไรเพลินๆก็ต้องสะดุ้งอีกคราเพราะคนที่อยู่สูงกว่าก้มลงมากระซิบที่ข้างหูกันโดยไม่ทันตั้งตัวจนต้องหดคอหนี



“อาจารย์ อาจารย์ทีครับ...”



“อื้มมม ได้ยินแล้ว”



“ผมชอบอาจารย์ทีนะครับ”



   จุ๊บ!



“!!”



“ฮ่าๆๆ ทำน่าตลกอีกละ”



   ตอนนี้คนที่โดนผมจุ๊บไปที่ใบหูแดงๆได้ตัวแข็งตาค้างไปเรียบร้อยแล้วครับ ผมเห็นดังนั้นเลยปล่อยคนในอ้อมกอดให้เป็นอิสระ ไม่อยากแกล้งมากไปกว่านี้ กลัวคนแก่จะหัวใจวายไปซะก่อน



“ผมหิวจังเลยครับ จารจะทำอะไรกินเหรอ”



“อาจารย์ครับบบบ ผมหิวแล้วววว”



“รู้ รู้แล้ว เอ๊ะ ใครอนุญาติให้ทานด้วยกันไม่ทราบ?”



“ไม่ได้เหรอครับ นะครับ กินข้าวด้วยคนนะครับ”



   ทำท่าอ้อนคนแก่กว่าไปไม่รู้ได้ผลหรือไม่แต่ก็ได้รับผลตอบกลับมาเป็นใบหน้าแดงๆหนึ่งอัตรา



   น่ารักจริงเชียวคนนี้...



.......................................................................... TBC


คุงครูสู้ๆ คุงครูสู้ตาย นังโป้ไว้ลาย สู้ตาย สู้ๆ อ่าวววว ตกลงเชียร์ใครดีหว่าาาาา 55555

 :katai4: :katai4:

ออฟไลน์ นางฟ้าน้อย

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 28
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
สนุกมาก รอติดตามค่ะ :mew4: :mew4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kong6336

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 433
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 7



   หลังจากที่ผมฝากท้องไว้ที่บ้านของอาจารย์เสร็จก็ช่วยเขาเก็บกวาดเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะโดนร่างโปร่งไล่ให้รีบกลับเพราะเริ่มค่ำแล้ว ก่อนกลับผมก็ได้ทำการออดอ้อนขอแลกไลน์และเบอร์ของเขาเอาไว้ถึงแม้มันจะเหมือนการบังคับมากกว่าขอดีๆก็เถอะ อดเสียดายอยู่หน่อยๆที่ต้องแยกจากร่างโปร่งเพื่อกลับมาที่ห้องของตนเองซะนี่



   เมื่อผมทำธุระเสร็จก็ทำการหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเข้าแอปพลิเคชั่นไลน์ทันที รีบกดไปที่รูปภาพโปรไฟล์ของคนที่บังคับให้แลกมา มันเป็นรูปเจ้าตัวที่ถ่ายกับสุนัขตัวหนึ่งด้วยใบหน้ายิ้มแฉ่ง



   น่าหยิกแก้มชะมัด...



“ฮัลโหล ผมถึงห้องเรียบร้อยแล้วนะ”



[ครับ...แล้วคุณมาบอกผมทำไม?]



“โหย พูดจาห่างเหินกันจังเลย บอกให้เรียกผมว่าโป้ไง จะได้สนิทกันไวๆ ดีมั้ยครับ”



[อ่า ผมว่าคงไม่เหมาะมั้งครับ]



“เหมาะสิ ก็ผมจีบคุณอยู่นะ ส่วนผมก็จะเรียกคุณว่า อืมมม ทีเล็กละกัน เล็กแบบตัวเล็กๆน่ะ น่ารักดี”



[ทีเล็กอะไรเล่า ผมแก่กว่าคุณอีกนะ]



“หรือคุณจะเถียงว่าคุณไม่เล็ก? ดูยังไงก็เล็กกว่าผมอยู่ดี”



[ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กทะลึ่ง! ไม่คุยด้วยแล้ว]



“ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นน่า แต่ผมจะเรียกแบบนั้นจริงๆนะ เพราะมันน่ารักดี”



[ตามใจคุณสิ แต่ผมจะขานไม่ขานก็อีกเรื่องนึง]



“ตามนั้นครับทีเล็ก”



[...]



“อ่าว เงียบซะงั้น”



[ก็ผมบอกแล้วขานไม่ขานก็อีกเรื่อง]



“ฮ่าๆ หมั่นเขี้ยวเว้ย ถ้าอยู่ด้วยกันละน่าดู”



[นิสัยไม่ดี ขี้แกล้ง]



“ครับ อาจจะนิสัยไม่ดีกับคนอื่น แต่กับคุณผมนี่เทพบุตรเลยนะ”



[เชื่อตายเลย คุณน่ะชอบแกล้งผมตลอด]



“ทำไมผมถึงชอบแกล้งคุณรู้มั้ย…เพราะคุณมันน่ารักเลยน่าแกล้งไงล่ะ”



[ใครอยากน่ารักกัน! ผมก็เป็นผู้ชายนะ ต้องหล่อสิ]



“ก็ถ้าอย่างคุณหล่อ ผมก็โคตรของโคตรหล่อแล้วล่ะ หึๆ”



[เฮ่อะ คนหลงตัวเอง]



   พวกเรานั่งคุย นั่งเถียงกันไปจนตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่ง ร่างโปร่งเลยขอวางสายเพื่อไปพักผ่อนก่อน ส่วนผมก็ขอไปนอนเอาแรงบ้างแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยโทรไปก่อกวนคนแก่กว่าอีกดีกว่า คิคิ ส่วนวันนี้คงเป็นอีกวันที่ผมนอนหลับฝันดีต่างไปจากคืนก่อนๆเป็นแน่

   

   หลังจากวันนั้นที่ผมบอกจะจีบร่างโปร่งก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว กิจวัตรประจำวันในทุกๆคืนของเราสองคนคือจะโทรคุยกันหรือวิดีโอคอลบ้างบางเวลา ช่วงที่เราอยู่มหาลัยนั้นเราคุยกันนับครั้งได้เพราะร่างโปร่งให้เหตุผลว่า “มันจะดูไม่ดี” ถึงแม้เราจะยังไม่ได้คบกันก็ตาม จริงอยู่ที่ว่าร่างโปร่งเข้ามาสอนแทนอาจารย์ที่ลาคลอดไปเขาเลยได้สอนประจำการอยู่มหาลัยผมแค่สามเดือนเท่านั้นแต่เขาก็ไม่อยากให้ตัวเองต้องมาเสียประวัติเพราะจะส่งผลถึงอนาคตในการทำงานที่อื่นๆและไม่อยากให้ผมถูกมองไม่ดี ซึ่งกฏที่ว่ามานั้นเราสองก็เห็นพ้องต้องกันเป็นที่เรียบร้อย


      
   ส่วนกับไอ้วาเจ้าเพื่อนสนิทของผมที่ไม่สามารถปิดอะไรมันได้เลยเพราะความหูไวตาไวเหมือนกับหมา ทำให้ผมต้องจำยอมสารภาพมันออกไป ไอ้วามีท่าทีไม่ต่างจากปกตินักหลังจากที่ผมบอกมันว่าชอบอาจารย์และกำลังตามจีบอยู่ ซึ่งตัวมันก็เฉลยว่ามันดูออกมาได้สักพักเพราะการกระทำของผมค่อนข้างแสดงออกอย่างชัดเจน แต่มันแค่ไม่พูดออกมาเพราะอยากให้ผมเป็นคนบอกเองมากกว่า มันตบไหล่ผมไปทีพร้อมคำอวยพรของมันที่ทำให้ผมจุกอกและหวังว่าจะไม่เป็นแบบนั้นอีกต่อไป



“กูขอให้คนนี้ของมึงไม่ทำกับมึงเหมือนคนที่ผ่านๆแล้วกันเพื่อน”



   ส่วนในทุกๆวันหยุดสุดสัปดาห์ผมก็จะแอบเนียนไปฝากท้องที่บ้านของคนแก่กว่าตลอด จะให้ทำยังไงได้ล่ะในเมื่อว่าที่แฟนผมทำอาหารอร่อยมาก ขอเติมก.ไก่ล้านตัว ไม่อยากจะโม้แต่ขอหน่อยนะครับ หึๆ งานบ้านงานเรือนก็ทำได้หมดเหมาะกับเป็นแม่บ้านแม่เรือนและเหมาะกับการเป็นศรีภรรยาของผมมากจริงๆครับ



“ทีเล็ก โป้ล้างผักเสร็จแล้วนะ”



“อื้อ ใส่ไว้ในตะแกรงเลย เดี๋ยวผมไปหั่น”



“ฟืดดด หอมแกงจืดจังเลย ฟอดดด อันนี้ก็หอมเหมือนกัน”



   เพี๊ยะ!



“ทะลึ่ง ออกไปไกลๆเลย”



“เดี๋ยวนี้เขินรุนแรงซะด้วย มีอะไรให้โป้ทำอีกเปล่า”



“ไม่มีแล้ว เดี๋ยวหั่นผักใส่แกงจืดก็เสร็จแล้วล่ะ”



“โอเค งั้นโป้ไปจัดโต๊ะรอแล้วกัน หิวๆๆ”



   ร่างโปร่งที่ยืนหั่นผักอยู่หันไปมองตามเด็กยักษ์ที่เดินไปหยิบอุปกรณ์จัดโต๊ะอาหารสำหรับมื้อค่ำนี้ ตั้งแต่มีโป้เข้ามา ชีวิตที่เคยเรียบง่ายและสงบสุขของเขาก็กลายเป็นไม่สงบอีกต่อไปเพราะมีอีกคนคอยป่วนตลอด คิดๆไปก็ยืนยิ้มอยู่คนเดียว...คนอะไรโตแต่ตัวจริงๆ



   หลังจากที่เด็กยักษ์บอกจะจีบ เขาก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่นักเพราะเขาทั้งคู่เป็นผู้ชายแต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะรังเกียจเพศเดียวกันเสียที่ไหน ในทางกลับกันโป้กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นยามที่อยู่ด้วยทั้งๆที่ตนเองก็เด็กกว่าแต่ก็พยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ คงด้วยความลักษณะนิสัยของคนเป็นพี่ชายกระมั้งแต่บางทีก็ขี้อ้อนเกินตัวไปหน่อย ถึงจะเด็กกว่าแต่ก็มีความรับผิดชอบในตัวเองพอตัวดีเหมือนกัน



   ช่วงแรกๆก็มีดุไปบ้างตามภาษาช่วงวัยที่ต่างกัน แต่คนเด็กกว่ากลับชอบทำหน้าตีมึนและทำเหมือนเขาเป็นเด็กซะเอง ตกลงใครแก่ใครเด็กกันแน่นะ ไม่รู้อีกฝ่ายจะเป็นแบบนี้ไปตลอดมั้ยหรือพอได้เป็นแฟนกันแล้วก็จะหมดโปรเหมือนที่คนอื่นๆชอบบอกกันรึเปล่านะ?



   คิดไม่ตกจริงๆเลย....



.......................................................................... TBC

ช่วงนี้หนูปีโป้ตัวน้อยๆก็จะทำตัวแอบเนียนหน่อยนะก๊าบบบบ  :hao3:

**********

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นท์นะคะ <3 >>> AkuaPink, นางฟ้าน้อย, kong6336

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 8



"ทีเล็ก วันนี้โป้ขอไปร้านเหล้ากับเพื่อนๆนะครับ"



[ครับ? ก็ไปสิ มาบอกผมทำไมครับ?]



"ไม่อยากให้ไม่สบายใจ เลยมาขอก่อนครับ"



[อื้ม ไปเถอะครับ ผมไม่ได้ว่าอะไร]



"โอเค เดี๋ยวคืนนี้โทรหานะครับ จุ๊บๆ"



"ตกลงกูไปนะแต่ไม่กลับดึก"



"แหม เดี๋ยวนี้ต้องมีขอเมียก่อนด้วยเว้ย"



"แน่นอน กูเป็นคนตรงๆอยู่แล้ว"



"ง้อลลลล ยอมรับว่าเป็นเมียด้วย ได้กันยัง?"



"กวนส้นตีน เรื่องของกูครับเพื่อน"



"สภาพอย่างนี้คงยังไม่ได้แอ้มแน่นอน อ่อนมากกกก"



   ผมชี้หน้าคาดโทษมัน เรื่องอื่นยังพอทนแต่เรื่องนี้มาแหย่มกันไม่ได้โว่ย


"ที่กูไม่ทำเพราะกูให้เกียรติเขาตั้งหาก"



"ครับๆ แล้วกูจะคอยดูนะครับสุภาพบุรุษเพื่อนโป้ ว่ามึงจะทนได้อีกนานแค่ไหน"



"มึงคอยดูแล้วกันไอ้ห่าวา"



   เราสองคนคุยกันเสร็จก็มุ่งหน้าไปที่ร้านเหล้าร้านเดิมทันที ในค่ำคืนนี้มันช่างแสนสั้นนัก เหล้าพร่องไปแค่สองขวดเองเวลาก็ล่วงเลยมาจนห้าทุ่มครึ่งเสียแล้ว นั่งเพลินๆก็รู้สึกว่าเหมือนตัวเองลืมทำอะไรซักอย่าง ความเคยชินจำต้องหยิบมือถือตัวเองขึ้นมากดไถ่ไปเรื่อยๆ



   อ่อ ลืมโทรหาว่าที่เมียนี่เอง...นึกได้ดังนั้นก็รีบลุกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก เพื่อเลี่ยงจากเสียงดังและจากไอ้พวกขี้เสือกทั้งหลาย



[....ฮัลโหล]



"ทำไมรับช้าจังครับ นอนอยู่เหรอ"



[อ่อ พอดีเข้าห้องน้ำอยู่น่ะ แล้วโป้ล่ะ"



"ก็...เริ่มมึนหน่อยๆน่ะ ทีจะนอนรึยัง"



[คงอีกแป๊ปน่ะ แล้วมึนแบบนี้จะขับรถกลับได้เหรอครับ?]



"ได้ครับ ทำไม เป็นห่วงโป้ล่ะสิ"



[...]



"ฮ่าๆ ล้อเล่น อีกสักพักก็กลับแล้ว"



[อื้อ ขับรถกลับดีๆ....เป็นห่วงนะ แค่นี้ล่ะ!]



"อ้าว ฮัลโหลๆ เฮ่อออ วางไปซะงั้น"



   ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบกลับเจ้าตัวก็รีบวางสายไปซะได้ มาทำตัวน่ารักแบบนี้ระวังจะทำผมอดใจไม่ไหวนะครับอาจารย์ ถึงวันนั้นขอให้หยุดก็คงทำไม่ได้แล้วล่ะ



“มึงหายไปไหนมาวะ”



“โทรศัพท์มา จะกลับกันได้ยัง เมากันหมดแล้วนี่”



“เออๆกลับดิ เดี๋ยวเรียกเขามาเก็บเงินเลย”



   และก็เป็นเหมือนเดิม ผมต้องแบกไอ้พวกเวรนี้กลับเช่นเดิม กูล่ะเบื่อพวกมึงจริงๆ วันหลังไม่แดกด้วยละไปหาอยู่กับเมียดีกว่า อิอิ



..........................................................................

ต่อด้านล่างเลยจ้า :katai4:


ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
ต่อเลยค่าาา


บทที่ 9



   ในที่สุดเดือนของการสอนเดือนสุดท้ายก็ย่างเข้ามา อีกแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้นก็จะครบกำหนดเสียแล้ว รู้สึกใจหายยังไงชอบกลแฮะ พวกอาจารย์ที่คอยช่วยเหลือกันในภาคก็มีการนัดกินเลี้ยงอำลาให้ก่อนจะถึงกำหนดวันสิ้นสุดในการสอน



[ฮัลโหล โป้ครับ]



“เอ่อ ผมทีนะครับ...คือ...”



[ครับ มีอะไรรึเปล่า?]



“คือ คืนนี้ผมจะไปกินเลี้ยงส่งกับพวกครูในภาคนะครับ”



[อ๋อ ที่ไหนเหรอ ให้โป้ไปส่งมั้ย]



“ร้านAAAครับ ไม่ต้องมารับหรอกเดี๋ยวไปพร้อมกับครูคนอื่นๆน่ะ เท่านี้ก่อนนะครับ”



   โทรบอกเด็กยักษ์ก่อนจะรีบเก็บข้าวของให้เรียบร้อย พวกครูพี่เลี้ยงพากันเดินมารวมตัวในห้องพักครูหลังเลิกงานและพากันไปขึ้นรถที่เรียกเอาไว้จากแอปพลิเคชั่นหนึ่ง กว่าจะฝ่าฟันรถติดบนถนนจนถึงร้านได้ก็ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกว่าทั้งๆที่ร้านก็ไม่ได้ไกลจากตัวมหาลัยนัก แต่พวกเราๆก็คงลืมไปว่าวันนี้คือวันศุกร์วันหฤโหดบนท้องถนน



   ร้านที่เรามากันนี้เป็นร้านอาหารกึ่งคาราโอเกะ เมื่อมาถึงข้างในห้องเราทั้งเจ็ดคนก็ง่วนอยู่แต่การสั่งอาหารและเครื่องดื่มทันที โดยส่วนตัวร่างโปร่งไม่พิศสมัยในการดื่มของมึนเมาเสียเท่าไหร่นัก เพราะสมัยยังเรียนอยู่นั้นเคยโดนเพื่อนๆแกล้งให้ดื่มจนเมาหนักมาก ทำให้หลังจากนั้นเขาก็ไม่แตะของมึนเมาอีกเลย



   ....แต่ก็ยกเว้นบางโอกาสน่ะนะ



"ครูที เอ้า ดื่มเลย ๆ ๆ"



   เสียงครูหลายๆคนโห่ร้องเชียร์ให้ร่างโปร่งที่เล่นเกมแพ้ดื่มของมึนเมาแบบเพียวๆเข้าไป รสชาติขมฝาดไหลลื่นผ่านลำคอทำให้เกิดความร้อนผ่าวขึ้นทั่วร่างกาย เล่นวนกันไปมาจนไม่รู้เวล่ำเวลา แต่ที่รู้ๆคือแก้วช็อตยังคงส่งให้ร่างโปร่งไม่ต่ำกว่าห้าถึงหกแก้วเข้าไปแล้ว อาการมึนหัวที่เกิดจากอาการเมาพร้อมหนังตาที่เริ่มหนักก็ถามหา

 

   แล้วแบบนี้จะกลับได้ยังไงกัน....



   ตี้ด ๆ ๆ ๆ



   โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสแล็คสีครีมแผดเสียงดังแข่งกับพ้องเพื่อนครูที่กำลังร้องเพลงอยู่ เจ้าตัวควักขึ้นมาดูก่อนจะเดินโซซัดโซเซออกจากห้องไปรับสายสำคัญ



[ทีเล็กครับ ห้าทุ่มกว่าแล้วนะ จะกลับกี่โมงครับ] รับสายปุ๊บปลายสายก็ส่งเสียงดุๆมาให้ทันที



"อื้มมม น่าจะสักพักครับ ทำไมโป้ยังไม่นอนอีก"



[รอคนดื้ออยู่ครับ แล้วเมาไหม แล้วจะกลับกันยังไง]



"ฮื้อออ ทีไม่ดื้อ ทีไม่เมาด้วยยยย"



[....]



"ฮัลโหล ปีโป้ๆ ยังอยู่มั้ยยย"



[เดี๋ยวออกไปรับ ไปบอกครูคนอื่นว่าจะกลับแล้ว]



   พูดสั่งให้ร่างโปร่งทำตามเป็นที่เรียบร้อย ร่างสูงก็รีบพุ่งตัวเข้ารถคันโปรดโดยมีจุดมุ่งหมายคือร้านAAA



   ไอ้อาการของคนเมามันทำให้เขาร้อนใจนัก เขากลัวร่างโปร่งจะเผลอไปพูดกับใครแบบเมื่อกี้ เลยต้องรีบไปลักพาตัวกลับมาให้ไวเพราะอยากฟังคำพูดที่น่ารักกับเสียงพูดหวานๆแบบนั้นใกล้ๆ ถ้าตอนนี้อยู่ด้วยกันคงฟินสุดๆน่าดู



   ในฝั่งของร่างโปร่งหลังจากที่วางสายเด็กยักษ์เสร็จ ก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวและเดินกลับเข้าไปในห้องคาราโอเกะที่มีครูบางส่วนยอมแพ้นอนราบไปกับโซฟาบ้างก็มี



"พี่ๆครับบบ ผมขอกลับก่อนนะไม่ไหวจริงๆ"



"จะรีบไปไหนน้องที ยังไม่หมดเลยนะค้าา" ครูพี่ปอคนสวยบอก



"ดื่มๆอีกนิดนะไอ้น้อง ฮิฮิ" ครูพี่หนึ่งพูดขึ้น



"อึก อึก อ้าส์ พอแล้วครับพี่ๆ ผมไปแล้วน้าาา หวัดดีค้าบบบ"



   ร่างโปร่งเอ่ยลาครูพี่ๆทั้งหลายก่อนจะผละตัวออกจากมา เมื่อเดินพ้นประตูห้องออกมาได้เล็กน้อยโทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีกละลอก



[ถึงแล้วครับ จอดอยู่ที่ลานจอดรถนะ]



"ทีกำลังเดินออกไป โป้รอแป๊ปนึงนะครับ"



   ร่างโปร่งบอกปลายสายก่อนจะเดินมึนๆไปที่ลานจอดรถ เมื่อเดินออกมาก็เห็นร่างหนายืนสูบบุหรี่รออยู่ข้างรถ อีกฝ่ายหันมาเจอเขาที่กำลังเดินออกมาข้างนอกพอดี เด็กยักษ์จัดการดีดบุหรี่ที่สูบทิ้งและเดินตรงเข้าไปจูงมือคนเมามาที่รถ



"ทำไมเมาแบบนี้ล่ะ เดี๋ยวจะโดน"



   เด็กยักษ์ทำหน้ายักษ์สมชื่อ เมื่อเห็นคนที่ตั้งใจมารับดูจะเมาหนักใช่เล่น สภาพเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มหลุดออกจากกางเกงสแล็คสีครีมที่มักจะสวมเข้าไปในกางเกงอย่างถูกระเบียบ ไหนจะกระดุมเสื้อด้านบนที่เหมือนโดนปลดออกไปเม็ดนึงเผยให้เห็นร่องไหปลาร้าสีนวล ตากลมโตใต้แว่นหนาจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ตอนที่เดินเข้ามาหา นี่ดีแค่ไหนแล้วที่เดินออกมาเองได้ไม่งั้นเขาคงได้ต้องเข้าไปอุ้มถึงที่แน่ๆ



   มันน่าจับตีนักนะ....



   ผมรีบพาคนเมาขึ้นไปนั่งข้างคนขับก่อนจับรัดเข็มขัดให้เรียบร้อย ดูท่าคนเมาจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เอาแต่นั่งหัวเราะคิกคักกับทุกการกระทำของผม คืนนี้คงปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่ได้แน่นอน เฮ่ออออ



"ทีไปนอนที่คอนโดโป้นะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยกลับ"



"คอนโดโป้เหรอ คิคิ"



"หึๆ หัวเราะอะไรครับ ท่าจะเมาหนักแล้ว”



"ไม่ ทีไม่ได้เมาน้าาา"



   คนเมาที่บอกว่าตัวเองไม่เมาหันมาปัดไม้ปัดมือปฏิเสธพัลวัน ปากที่เคยเชิดขึ้นตอนนี้กลายเป็นปากจู๋ไปซะแล้ว หารู้ไม่ว่าทุกๆกิริยาบทของคนแก่กว่านั้นได้ตกอยู่ในสายตาเขาเป็นที่เรียบร้อย ไม่รู้หรือไงว่าต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนที่จะต้องอดใจไม่จับคนเมากดระหว่างทาง แต่ที่รู้ๆคือตอนนี้ถึงร้อยก็ต้องเหยียบให้มิด กูอยากให้ถึงคอนโดไวๆแล้วเว้ย!



"ที ยืนดีๆก่อน โป้เปิดห้องไม่ได้"



"อื้ออออ ปวดฉี่ๆ"



"ครับ รู้แล้วๆ มาถอดรองเท้าก่อน"



   คนเมาทำตามอย่างว่าง่าย ถอดเสร็จก็ต้องรีบพยุงกันพาไปเข้าห้องน้ำ โดยไม่ลืมยืนซ้อนอยู่ด้านหลังกันไม่ให้คนเมาล้มพับลง



"โป้ออกไปก่อน ทีจาฉี่นะ"



"ก็ฉี่สิ โป้ไม่มองหรอก"



   คนเมาหันมาหรี่ตาหลังกรอบแว่นมองผมที่ทำเป็นหันหน้าไปมองทางอื่น แต่ก็ไม่ลืมเลื่อนมือลงมาคล้องอยู่ที่เอวบางเพื่อกันไม่ให้หน้าทิ่ม คนที่เมาคงทนไม่ไหวเพราะหลังจากหันหน้ากลับไปก็เอนตัวพิงผมและรูดซิปกางเกงลงเพื่อปลดปลอดออกมา



"ทีนอนรอก่อน เดี๋ยวโป้เช็คตัวให้"



"ร้อนนน จะอาบน้ำ"



"อาบไม่ไหวหรอก เมาซะขนาดนี้"



   ผมเดินออกมาพร้อมกะละมังใส่น้ำ บิดผ้าพอหมาดก็เช็ดไปตามหน้าคนเมาและซอกคอก่อนไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงแผงอกสีขาวอมชมพู คนเมายังคงครางอื้ออึงไม่ได้ศัพท์พยายามปัดป่ายผ้าขนหนูที่เช็ดอยู่ให้พ้นตัว



"ที อยู่เฉยๆก่อน"



   พูดดุไปก็เท่านั้นเมื่อคนเมาไม่ได้ฟังเอาเสียเลย มือใหญ่ไล่แกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มทีละเม็ดๆจนลงมาหยุดที่หน้าท้องขาวเนียน



   ...อึ่ก ท่องไว้ไอ้โป้ สติ สติ...



“อุ้ก!!”



   อยู่ๆคนที่นอนสลบไปเมื่อครู่รีบลุกกุลีกุจอตรงไปที่ห้องน้ำอย่างเร็ว ทำให้ผมต้องรีบวิ่งตามไปลูบหลังให้ทันที หลังจากอ้วกออกเป็นที่เรียบร้อยก็ดูเหมือนร่างโปร่งจะได้สติขึ้นมาเล็กน้อย ผมหยิบแปรงสีฟันแกะใหม่ออกมาให้เขาแปรงฟันและหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่มาเช็ดหน้าให้



“ไหวมั้ยที เดี๋ยวโป้ไปเอาน้ำมาให้นะ”



“อื้อ ขอโทษทีนะโป้”



“จะอาบน้ำก็ได้นะ.....อาบไหวไหม!!”



   ขณะที่เดินออกไปที่ห้องครัวก็ตะโกนบอกคนที่ยืนมึนอยู่ก่อนจะเดินกลับเข้ามาพร้อมแก้วน้ำเย็นๆในมือ แต่สิ่งที่ผมเห็นเกือบทำให้หัวใจวายนี่สิครับ



.......................................................................... TBC


คุงครูเป็นเด็กไม่ดีเลย เมาอย่างนี้ต้องโดนนังเด็กยักษ์จับกิน เอ้ย จับตีแน่นวล!!!

ปีโป้เน่าจะไม่ทนนนนน  :hao7:



ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0

ออฟไลน์ kong6336

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 433
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-0
ตัดจบได้น่าตีมากกกกก เจ้าเด็กยักษ์เห็นอะไรน๊าาาาา :hao3: :hao7:

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 10



“ทำอะไรน่ะที!”



“หื้ม ก็โป้บอกให้ทีอาบน้ำได้ไม่ใช่เหรอ?”



   ตกใจกับภาพที่เห็นจนเกือบทำแก้วน้ำที่ถืออยู่หลุดมือ ผมรีบวางแก้วลงที่โต๊ะทำงานทันทีด้วยอาการลนลาน สงสัยคนที่คิดว่าสร่างเมาจะยังไม่สร่างดีเพราะหลังจากผมบอกให้เขาอาบน้ำได้ ร่างโปร่งก็จัดการถอดกางเกงสแล็คสีครีมทิ้งไว้ข้างตัวเรียบร้อย มือบางชะงักมือที่กำลังจะถอดชั้นในออกเมื่อผมตะโกนถาม ตอนนี้ทั้งตัวเลยเหลือแต่กางเกงชั้นในสีขาวที่หมิ่นเหม่เห็นขอบสะโพกกับเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ยังไม่ได้ถอดออกหมด



   แม่งเอ๊ย....โคตรขาวเลย



   ผมลอบกลืนน้ำลาย พาสองขาเดินตรงเข้าไปหาคนที่ยืนจ้องกันตาแป๋ว มองสำรวจร่างขาวที่อยู่ด้านหน้าพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาด



“ทีรู้รึเปล่า อย่างนี้มันไม่ดีเลย ไม่ดีเลยจริงๆ”



   ผมเอื้อมไปลูบแก้มใสของคนแก่กว่าก่อนจับปอยผมที่หล่นทัดหู เพื่อให้มองเห็นใบหน้าที่ปราศจากแว่นมากขึ้น



“อะไรไม่ดีเหรอโป้…”



   ปากบางที่กำลังเอื่อนเอ่ยถูกริมฝีปากผมปิดไว้ ไล่ขบเล็มริมฝีปากอิ่มไปเรื่อยๆ ลิ้นร้อนแทรกเข้าเลียฟันขาวคล้ายจะขอให้เปิดทาง ก่อนส่งลิ้นตัวเองเข้าไปเกี่ยวกับลิ้นเล็กไว้ เสียงเล็กครางอื้ออึงพอใจดังผ่านในลำคอ มือทั้งสองข้างลูบไปตามร่างกายของคนตัวเล็กกว่า บีบนวดไปทุกส่วนที่มือหนาปัดผ่าน ด้านคนเมาก็ไม่น้อยหน้ายกแขนเรียวขึ้นมาโอบรอบคอให้ริมฝีปากของทั้งคู่ได้แนบสนิทกัน จนในที่สุดคนแก่กว่าก็ผละหน้าออกเพราะเริ่มจะขาดอากาศหายใจเสียแล้ว



“ที / โป้”



“โป้พูดก่อนเลย”



“คือ ทีเข้าไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวเอาชุดโป้ไปใส่ก่อนนะ”

 

“อื้อ...แล้วโป้ล่ะ”



“เดี๋ยวโป้ไปอาบข้างนอกครับ...นี่ชุดนะ ถ้าเสร็จแล้วก็นอนก่อนได้เลย”


   
   ผมยื่นชุดใส่นอนให้ร่างโปร่งก่อนจะรีบเดินจากห้องนอนออกมายืนสูบบุหรี่เพื่อสงบสติอยู่ด้านนอก เหลือบตาก้มมามองเจ้าลูกชายตัวดีที่เริ่มขยายตัวคับพองกางเกงวอร์มตัวหนาที่ใส่อยู่แล้วก็ต้องถอนหายใจ



   ...เฮ่ออออ เกือบแล้วมั้ยละไอ้โป้เอ๊ย อุตส่าห์พยายามอดทนมาตั้งนาน จะมาตะบะแตกตอนนี้ไม่ได้นะมึง อย่างน้อยๆที่ผมคิดไว้ก็ต้องขอเขาเป็นแฟนให้ได้ก่อนล่ะ แล้วเรื่องแบบนี้มันก็จะตามมาเอง ไม่งั้นถ้าผมทำลงไปจริงๆก็เหมือนผมบังคับให้เขาจำยอมเป็นของผมน่ะสิ



   หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำให้สมองโล่งซะหน่อย ป่านนี้คนที่อยู่ในห้องน่าจะนอนหลับไปแล้วแน่ๆ



   แกร็ก...



“ทำไมยังไม่นอนอีกครับ?”



“อ่อ รออยู่น่ะ คือ...”



“ทำไมครับ มีอะไรรึเปล่า”



“โป้...ไม่ชอบที่จูบกับผมเมื่อกี้เหรอครับ”



“??” หน้าผมมันคงขึ้นเครื่องหมายคำถามเป็นแน่ เจ้าตัวเลยขยายความต่อ



“ก็ ก็โป้หยุด...ไม่ได้ เอ่อ ทำต่อ”



   ....อ่า ให้ตายเถอะ ทำไมถึงได้เป็นคนที่น่ารักแบบนี้วะ ไอ้วา กูว่ากูคงได้ผิดสัญญาที่เคยบอกมึงไว้แล้วว่ะ



“ทีฟังโป้ดีๆนะ โป้ไม่ได้ไม่ชอบ แต่โป้ไม่อยากบังคับทีทั้งที่เรายังไม่ได้ตกลงคบกันเลย อีกอย่างโป้ก็ไม่อยากให้ทีเจ็บถ้าทียังไม่พร้อม”



“งั้น...เรามาเป็นแฟนกันนะครับ”



“ฮ๊ะ! ทีว่าอะไรนะ”



“ก็ขอโป้เป็นแฟนไง”



“เดี๋ยวๆ มันต้องเป็นโป้ที่ขอไม่ใช่เหรอที?”



“อ้าว มันไม่เหมือนกันเหรอครับ แต่ถึงใครจะขอ ยังไงเราสองคนก็เป็นแฟนกันอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับ?”



“เฮ่ออออ เพราะซื่อบื้อแบบนี้ไงถึงได้น่าแกล้ง”



“ซื่อบื้ออะไรเล่า แล้วตกลงจะเป็นไหมครับ แฟนน่ะ”



“โอ๋ๆ เป็นสิ ใครจะกล้าปฏิเสธได้เนอะ รักขนาดนี้แล้วเนี่ย”



“งั้นก็จูบต่อได้แล้วใช่ไหมครับ”



   ร่างโปร่งว่าจบก็ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักผมทันที มือสองข้างยกขึ้นเกาะไว้ที่ไหล่กว้างก่อนจะประกบปากนิ่มลงบนปากผม ลิ้นเล็กที่พยายามเลียนแบบผมสอดเข้ามาในปากผมอย่างเงอะงะแต่มันก็ผ่านเข้ามาด้วยดี



   เอวบางถูกแขนแกร่งเกี่ยวเอาไว้ก่อนจะโดนจับพลิกให้มาอยู่ใต้ร่างหนาแทนโดยที่ปากทั้งคู่ยังไม่หลุดออกจากกัน เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายและเสียงหอบหายใจของเราทั้งคู่ผสานสลับกันไปมา



“อื้ม...อ๊ะ”



   คนใต้ร่างสะดุ้งเฮือกเมื่อถูกสัมผัสเย็นจากมือหนาลากเข้ามาในเสื้อยืดตัวโคร่ง ร่างโปร่งหลุดเสียงครางหวานออกมาเมื่อมือผมปัดผ่านหน้าอกเล็ก เม็ดชมพูนุ่มนิ่มทั้งสองถูกนิ้วเขี่ยสลับดูดดึงไปมา ปากเล็กอ้าออกกอบโกยอากาศเข้าปอดเมื่อความเสียวตีตื้น



“โป้ เสียว...อื้อ”



   ร่างโปร่งบิดเร้าตัวไปมา เสื้อนอนถูกคนเด็กถอดออกเผยให้เห็นผิวขาวนวลตามฉบับหนุ่มเหนือ มือใหญ่ลูบไล้ไปตามสีข้างให้คนแก่กว่าได้สยิวเล่น ก่อนจะเกี่ยวปราการสุดท้ายที่ปกปิดของสงวนออกจากสะโพกมน



“โป้ถอดด้วยสิ”



“งั้น...ทีช่วยถอดให้หน่อยนะครับ”


   
   พูดจบก็หอมแก้มใสไปที คนที่นอนหมดแรงอยู่ลุกขึ้นมาช่วยปลดเสื้อออก มือเรียวลูบไปตามกล้ามอกแน่นตึงของคนดูแลตัวเอง ไล้ผ่านกล้ามท้องลงมาเรื่อยๆก่อนหยุดที่กางเกงหนา เงยหน้ามองคนเด็กที่ส่งสายตาแพรวพราวมาให้ทีนึงก่อนจะตัดสินใจค่อยๆรั้งกางเกงวอร์มคนตรงหน้าลง ท่อนเอ็นที่อยู่ภายใต้กางเกงดีดตัวออกมาทักทายคนตรงหน้าอย่างแรง ร่างโปร่งมองอย่างเขินอายยกมือขึ้นปิดของสงวนของตัวเองทันที จะไม่ให้อายได้ยังไรกันเพราะของเขานั้นมันต่างจากที่เด็กยักษ์เคยปรามาสไว้ซะที่ไหน



   ทีเล็ก…



   ร่างหนาคว้าเอวคนที่นั่งเขินอายเข้ามาชิดตัวมากขึ้น ก้มจูบลงไปตามโครงหน้าได้รูป ลิ้นร้อนชื้นเล็มเลียไล้ลงตามลำคอขาวลากยาวมาถึงบ่าเนียน ส่วนริมฝีปากทำหน้าที่ขบเม้มให้คนใต้ร่างสะดุ้งเล่นเป็นระยะ ใบหน้าขาวเชิดขึ้นเมื่อความรู้สึกแปลกใหม่แทรกเข้ามา มือเรียวปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังกว้างหมายจะบรรเทาอาการเสียวแปร๊บในช่องท้อง
   


   มือใหญ่เลื่อนลงกอบกุมไปที่แก่นกายเล็กของคนแก่กว่า หัวแม่โป้งค่อยๆบดขยี้ส่วนปลายที่ตอนนี้มีน้ำใสติดอยู่ก่อนจะชักข้อมือขึ้นลงตามความยาวให้คนที่นอนอยู่เกิดอาการเสียวเล่น



“อื้อออ...โป้...เร็วอีก...อึก”



   ผมทำตามคำเรียกร้องของร่างโปร่งที่ตอนนี้ร่างทั้งร่างกลายเป็นสีชมพู ปากอิ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะถูกเจ้าตัวขบกัดด้วยความเสียวซ่านที่ถูกมอบให้ ดูท่าร่างโปร่งจะใกล้ถึงฝั่งเมื่อมือเรียวเอื้อมมาจับมือผมที่กำลังขยับทีน้อยอยู่ให้ขยับแรงขึ้นกว่าเดิม จนในที่สุดร่างโปร่งก็เกร็งตัวกระตุกปลดปล่อยน้ำกามออกมาเต็มมือผม



“โคตรเซ็กซี่เลย”



“โป้ อ๊ะ!”



   ผมฉีกซองถุงยางออกก่อนจะสวมเข้าที่นิ้วมือ ปาดเจลในซองและน้ำรักที่เลอะอยู่ลงไปนวดคลึงบริเวณช่องทางแน่นตึง ริมฝีปากกลับไปทำหน้าที่จูบเพื่อให้คนใต้ร่างผ่อนคลายก่อนจะสอดนิ้วใส่เข้าไปในช่องทางเล็กเพื่อขยายเตรียมความพร้อมสำหรับสิ่งของที่ใหญ่กว่า ผมชักนิ้วทั้งสามเข้าออกเป็นจังหวะ เสียงร้องหวานหูยังคงดังก้องอย่างต่อเนื่อง ท่อนเอ็นเล็กที่สงบไปก่อนน่านี้กลับตั้งชันขึ้นใหม่อีกครา



   ความอดทนครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลง นิ้วใหญ่ถอดถอนออกจากช่องทางเล็ก หยิบถุงยางอันใหม่ออกมาคลุมที่ท่อนลำแกร่งของตนเองแทน บีบเจลลงบนถุงยางก่อนจะค่อยๆดันเข้าไปในช่องทางอุ่นร้อนที่กำลังขมิบเชิญชวนผมอยู่ตอนนี้



“อ๊ะ! เจ็บ...ฮื่อ”



“ซี้ด…แน่นมากที”



“อื้มมมม โป้...อึดอัด”



“ทนอีกนิดนะที ใกล้จะสุดแล้ว...อ่าาา”



   ในที่สุดร่างหนาก็เข้าไปได้จนสุดก่อนจะกดท่อนลำค้างไว้เพื่อให้คนด้านใต้ได้ปรับตัว เมื่อลมหายใจถี่ของร่างโปร่งเริ่มผ่อนคลาย ความเสียวภายในก็แล่นผ่านตามรูขุมขนเข้ามา ขายาวถูกจับให้เกี่ยวรอบเอวสอบไว้ก่อนจะโดนคนด้านบนโหมกระหน่ำสะโพกใส่ แขนเรียวโอบรอบตัวคนด้านบนพลางจิกเล็บลงไปหวังว่าจะทำให้ความเสียวลดลงแต่ดันกลายเป็นการกระตุ้นเด็กยักษ์ให้ตอกสะโพกลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า



“โป้...แรงไป...อ๊ะ อ๊ะ...ไม่ไหว”



“ให้ตายเถอะที…ทำไมเซ็กซี่แบบนี้วะ”



   ขาเรียวถูกจับขึ้นตรงก่อนร่างหนาจะกระแทกสะโพกรัวเข้าออกอย่างแรงจนหัวคนใต้ร่างหวิดจะชนกับเตียงเอาเสีย มือใหญ่รูดรั้งแก่นกายเล็กของร่างโปร่งให้เมื่อรู้สึกอีกไม่นานตัวเองก็ใกล้จะเสร็จก่อนร่างบางจะกระตุกตัวอยู่สองสามทีและปลดปล่อยออกมา เห็นดังนั้นคนเด็กจึงเร็งจังหวะให้เร็วขึ้นก่อนจะปลดปล่อยตามกันออกมา



   เราสองคนหอบหายใจอย่างแรงเหมือนคนไปวิ่งมาราธอนมา ร่างโปร่งนอนตัวอ่อนก่อนจะผวาเมื่อผมดึงตัวตนออกจากช่องทางอุ่น ผมรีบดึงถุงยางที่ใส่อยู่ออกและสวมอันใหม่ลงไปทันที คนใต้ร่างนอนมองการกระทำของผมก่อนจะเบื่อนหน้าหนีจากภาพหน้าอายตรงหน้า



   บอกแต่เขาเซ็กซี่...ตัวเองก็เซ็กซี่ไม่ต่างกันหรอก



   คนเป็นครูได้แต่คิดแต่ไม่กล้าพูด ก่อนจะสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมือหนาจับที่เอวเปลี่ยนให้ตนหันหลังให้แล้วเริ่มการสอดประสานร่างเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง เสียงครางหวานสลับไปมาของทั้งคู่ดังระงมอยู่ในห้องนอน กลิ่นไอของความสุขลอยครุ้งเหนือทั้งคู่ บทรักในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกลจนไม่รู้จะสิ้นสุดลงเวลาไหน


   
..........................................................................

อีกไม่กี่ตอนก็จบแล้วนะค้า แต่ตอนนี้ไม่ไหวจีๆ หมั่นไส้นังปีโป้เน่าที่ริอาจรุนแรงกับคุงครูของช้านนนน  :hao7:

คุณ kong6336 >>> อย่าตีเค้าน้า ไปตีไอ้เด็กยักษ์แทนเลยค้า 55555

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0

ออฟไลน์ Nattie69

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 153
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 11   


   
   เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่บทรักของเราทั้งสองจบลง แต่ที่รู้ๆคงสายมากแล้วเพราะแดดที่ส่องผ่านฟ้าม่านเข้ามากระทบร่างของเราทั้งสอง ผมตื่นจากการหลับไหลก็ตอนที่มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ข้างหัวเตียงดังขึ้น



“...โป้ครับ”



[ฮัลโหลพี่โป้ วันนี้จะเข้ามาที่บ้านไหมลูก]



“อ่า แม่เหรอครับ...เดี๋ยวโป้บอกอีกทีนะแม่”



[โอเค ยังไงโทรมาบอกแม่ด้วยนะ]



“ได้ครับ รักแม่ครับ”



   ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงกว่าแล้วแต่คนขี้เซายังนอนอยู่บนเตียงไม่ยอมตื่น คาดว่าน่าจะเหนื่อยทั้งจากความเมาและกิจกรรมยามค่ำที่ผ่านมา ผมลูบมือไปตามเรือนผมนุ่มไล่มาตามโครงหน้าได้รูปไปเรื่อยๆ แอบขโมยหอมแก้มคนขี้เซาไปด้วย



“อื้อออ...”


   
   คนโดนกวนเวลานอนตื่นขึ้นมาขยี้ตาไปมาด้วยความอ่อนเพลียและเมื่อยล้าตามร่างกาย ลำคอแห้งเมื่อขาดน้ำมาหลายชั่วโมง ไหนจะรู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวคล้ายจะจับไข้ซะอย่างนั้น



“ตื่นแล้วเหรอครับ หิวน้ำไหม เดี๋ยวโป้ไปเอาให้”



“...ครับ”



   เสียงแหบแห้งตอบกับมาเหมือนคนยังไม่ตื่นดี มองตามร่างสูงที่เดินออกไปนอกห้องนอน สักพักก็กลับเข้ามาพร้อมแก้วน้ำใบนึง



“ปวดหัวมั้ยหรือปวดท้องหรือเปล่า”



“ปวดหัวครับ รู้สึกเมื่อยๆตัวด้วย”



“งั้นเดี๋ยวโป้ไปหยิบยาให้กินและนอนต่ออีกหน่อยนะ”



   ผมเดินไปหายาลดไข้ให้ร่างโปร่งก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง ดูจากสภาพของทีตอนนี้ท่าจะไม่ค่อยดีนัก ถ้ากินยาเข้าไปแล้วยังไม่หายคงได้ต้องพาไปหาหมอแน่นอน



“นอนลงไปก่อน เดี๋ยวโป้เช็ดตัวและเปลี่ยนชุดให้ จะได้นอนสบายๆ”



“ผมอยากอาบน้ำครับ เหนียวตัว”



“ทีเป็นไข้อยู่ อาบน้ำไม่ได้นะ”



“แต่…”



“ไม่มีแต่ครับ! เดี๋ยวโป้เช็ดตัวให้ นอนอยู่เฉยๆเลย”



   สิ้นคำดุของเด็กยักษ์ คนไข้ก็จำใจต้องนอนลงไปเสียไม่ได้ ทำไมชอบทำเหมือนเขาเป็นเด็กนักนะ น่าโมโหจริงเชียว



“เสร็จแล้ว เดี๋ยวโป้ออกไปหาซื้ออะไรให้กินนะ กินเสร็จจะได้กินยาอีก”



“ขอบคุณครับ”



   ผมเดินไปที่ร้านอาหารแถวๆคอนโด ขากลับก็แวะซื้อผลไม้ไปให้คนป่วยอีกถุงก่อนกลับขึ้นไปบนคอนโด แวะเข้ามาหาคนป่วยที่หลับด้วยความเพลีย ใจนึงก็อยากให้นอนพักอีกใจก็ต้องปลุกเขาขึ้นกินยาให้เรียบร้อย แต่แล้วก็ต้องตัดสินใจปลุกเขาขึ้นมาอีกครั้ง



“ที ทีตื่นมากินข้าวก่อนครับ จะได้กินยา”



“หื้อ...ไม่หิว”



“ไม่หิวก็ต้องกินครับ ต้องกินยาอีก...มา โป้ป้อน”



“เอ่อ ผมกินเองได้ครับ”



   คนไข้พยายามแย่งช้อนที่ผมจะป้อนไปกินเองแต่ผมยื้อช้อนไว้ทันและจับยัดเข้าไปในปากให้เจ้าตัว ร่างโปร่งทำนิ่วคิ้วขมวดไม่พอใจ แต่ก็ปล่อยเลยตามเลยให้คนเด็กกว่าทำตามใจตัวเอง เพราะเขาเองก็ไม่มีแรงที่จะไปทะเลาะกับคนแรงควายแบบนี้ได้อยู่ดี



   ร่างโปร่งนึกย้อนไปเมื่อคืนที่เผลอทำตามใจตัวเอง ให้ความมึนเมาครอบครองสตินึกคิดและทำสิ่งที่น่าอับอายออกมา เขาจำได้ดีว่าตนเองทำอะไรลงไปบ้าง ทั้งเรื่องการขอคนเด็กกว่าเป็นแฟนไหนจะทำเรื่องอย่างว่าอีก ยิ่งมองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ก็ผุดภาพซ้อนของเมื่อคืนขึ้นมาพลางสายตาก็ลากไล่มองต่ำลงไปเรื่อยๆ


   
   ฮืออออออ.....ทำไมเข้าถึงเป็นคนทะลึ่งแบบนี้นะ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากร้องไห้



“ทำไมหน้าแดงจัง ให้เปิดแอร์ไหม?”



“ปะ เปล่าครับ ผมอิ่มแล้ว”



“โอเค กินยาต่อเลยนะจะได้นอนพัก”



   ผมเอายาให้คนป่วยก่อนจะจัดการเก็บถาดอาหารไปข้างนอกและนั่งจัดการอาหารของตัวเอง รีบทำธุระส่วนตัวให้เสร็จเร็วไวจะได้กลับเข้าไปดูแลคนป่วยอีกครั้ง



   พอเริ่มตกเย็น ผมก็เข้ามาดูอาการคนป่วยอีกครั้ง ดูเหมือนว่าจะไม่หายป่วยง่ายๆเมื่อไข้ยังไม่ลดลงไปกว่าเดิม อาการไม่ดีอย่างนี้คงได้ต้องไปหาหมอเป็นแน่ ผมรีบเช็คตัวให้ร่างโปร่งและแต่งตัวให้เรียบร้อย อุ้มร่างโปร่งขึ้นแนบอกเดินไปคว้ากุญแจรถมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลทันที



“หมอ แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ”



“เท่าที่ตรวจอาการ ไข้ขึ้นเพราะเกิดจากอาการอ่อนเพลียและอักเสบที่บริเวณช่องทางหลังร่วมด้วยนะ”



“อักเสบเหรอครับ?”



“ใช่ครับ เกิดการฉีกเล็กน้อยและบวมแดงมาก ยังไงช่วงนี้หมอขอให้งดกิจกรรมไปก่อนนะและให้คนไข้พักผ่อนเยอะๆ หมอจัดยาให้เรียบร้อยแล้วเชิญที่เคาเตอร์ได้เลยครับ”



“อ่า ครับ ขอบคุณครับ”



   ผมตกใจหลังจากที่ได้ฟังสาเหตุของอาการป่วย ทำให้คิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่เผลอรุนแรงกับเขามากเกินไปหน่อยเพราะกว่าพายุอารมณ์ของเราจะจบลงก็เกือบเช้า ตามจริงจะโทษผมฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ ก็ใครจะไปคิดว่าร่างโปร่งตอนที่เมาแล้วจะทำตัวน่ารักได้ขนาดนี้ ไหนจะท่าทางเซ็กซี่ตอนที่เรามีอะไรกันมันทำให้อดตอกย้ำความเป็นเจ้าของให้เสียไม่ได้ เสียงหวานร้องอ้อนวอนขอให้ใส่เข้ามานั้นยังดังก้องอยู่ในหู



   ....อ่า แค่นึกก็ทำให้ปวดหนึบที่ลูกชายเสียแล้ว



   เห็นไหมครับ มันไม่ใช่ความผิดของผมฝ่ายเดียวจริงๆนะครับ...เชื่อผมสิ



“อึก...”



   หลังจากที่เรากลับจากโรงพยาบาล ผมก็ให้คนกินยาและพักผ่อนตามที่หมอสั่งซึ่งตอนนี้คนป่วยก็ได้หลับไหลไปเรียบร้อยแล้ว ผมจัดท่านอนให้เขานอนตะแคงอย่างเบามือ หยิบหลอดยาสำหรับป้ายช่องทางบวมแดงไว้ในมือ เผลอกลืนน้ำลายเหนียวลงคอเมื่อล่นกางเกงของร่างโปร่งออกจนเผยให้เห็นก้นกลมที่มีรอยช้ำจากกิจกรรมเมื่อคืนหลงเหลือเป็นบางจุด พยายามค่อยๆแหวกแก้มก้นออกอย่างเบามือจนเห็นช่องด้านหลัง ป้ายยาแก้อักเสบลงไปและเกลี่ยครีมไปมาให้ เสียงร่างโปร่งครางออกเบาๆเมื่อโดนความเย็นของครีม ช่องทางเล็กขมิบตอบทั้งที่เจ้าตัวยังหลับสนิทอยู่



   เวรละ....อย่าเพิ่งลุกลูกพ่ออย่าเพิ่งลุก แม่มึงไม่สบายอยู่!!!



   ผมรีบสูดหายใจเข้าลึกๆสงบอารมณ์หื่นกามของตัวเอง เร่งทายาให้คนป่วยเสร็จก็รีบหันหลังมาบิดผ้าในกะละมังเช็ดตัวร่างโปร่งก่อนจะใส่ชุดใหม่กลับเข้าไปและจัดท่านอนให้ใหม่อีกครา ผมเหลือบมองนาฬิกาก็บอกเวลาหกโมงแล้ว ผมควรติดต่อไปหาที่บ้านบอกเขาว่าวันนี้ผมคงไม่ได้กลับไปหา



“แม่ครับ อาทิตย์นี้โป้คงไม่ได้กลับบ้านนะครับ”



[อีกแล้วเหรอโป้ แม่จะงอนเราแล้วนะ]



“โอ๋ ไม่งอนสิครับแม่ พอดีแฟนโป้ไม่สบายน่ะ เลยต้องอยู่ดูแลเขาก่อน”



[แฟน? แฟนคนไหนอีกคะพ่อลูกชาย ไม่เห็นบอกแม่บ้างเลย]



“ก็เพิ่งคบกันน่ะครับ....แม่ โป้มีอะไรจะบอก”



[อย่าบอกนะว่าแกทำแฟนแกท้อง!]



“ไม่ใช่แล้วแม่ แฟนโป้ท้องไม่ได้หรอก....คือ แฟนโป้เป็นผู้ชายครับแม่”



[….]



“แม่ โป้ขอโทษ แต่โป้รักเขาจริงๆ แม่อย่าโกรธโป้เลยนะครับ นะครับ”



[เลิกอ้อนเลยย่ะ กลับมาเตรียมตัวตอบคำถามที่บ้านได้เลย]



“ครับๆ รักแม่นะ”



   ผมวางสายจากแม่เสร็จ ก็เดินไปตลาดแถวคอนโดเพื่อหาอะไรกินทั้งของคนป่วยและของตัวเอง ก่อนจะกลับเข้าไปดูคนป่วยอีกครั้งที่ตอนนี้สีหน้าเริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้วหลังจากที่พาไปหาหมอมา ผมเลยปลุกเขาให้มากินข้าวกินยาแต่ดูเหมือนว่าพอป่วยคนแก่กว่าดันกลายเป็นคนดื้อเสียอย่างนั้น พอผมดุก็ทำหน้าตาไม่พอใจเหมือนเด็กๆโดนขัดใจซะอย่างนั้น เลยโดนผมทำโทษด้วยกันฟัดแก้มป่องไปหลายทีเชียวล่ะ



..........................................................................
คุงครูป่วยแล้วเป็นคนดื้อ ระวังนังเด็กยักษ์จับเลียตูด เอ้ย ตีตูดนะกร๊ะ  :hao6:

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาคอมเม้นท์นะค้า ตอนน่าก็จบแล้วเด้อออออ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0

ออฟไลน์ นางฟ้าน้อย

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 28
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 356
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-0
บทที่ 12



   หลังจากที่คนป่วยหายป่วย ก็โดนผมบ่นเรื่องดื่มเหล้าเพราะผมห้ามไม่ให้เขาดื่มเด็ดขาด ร่างโปร่งที่โดนดุก็แย้งกลับมาว่ามันจำเป็นแต่ปกติตนเองก็ไม่ดื่มอยู่แล้ว ซึ่งผมก็เข้าใจและบอกว่าถ้าจำเป็นต้องดื่มจริงๆให้ผสมโซดาเยอะๆเอาเหล้านิดเดียวพอ ร่างโปร่งก็พยักหน้าเข้าใจทันที



“สวัสดีครับนักศึกษาทุกคน วันนี้ผมจะมาแจ้งให้ทราบว่าวันนี้เป็นวันสอนวันสุดท้ายของผมนะครับ เพราะฉะนั้นชั่วโมงนี้ผมจะไม่มีการเรียนแต่จะเปิดโอกาสให้นักศึกษาถามคำถามที่อยากรู้เกี่ยวกับการเรียนที่ผ่านมาได้เลย”

   

   หลังจากที่ร่างโปร่งประกาศ นักศึกษาก็เกิดอาการตกใจเพราะอาจารย์ทีถือเป็นอาจารย์ที่สอนสนุก ไม่ทำให้เคร่งเครียดมากเกินไปและทำให้เข้าใจเนื้อหาง่ายมากขึ้นเวลาเรียน นักศึกษาหลายๆคนยกมือถามทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องเรียน ซึ่งร่างโปร่งก็ไม่ได้อิดออดอะไร ตอบบ้างไม่ตอบบ้างเฮฮาตามสไตล์ตัวเอง



“จารครับ ผมอยากถามว่าจารมีแฟนรึยังครับบบบ”



“โห่หหห!!”



   เป็นเสียงใครไม่ได้นอกเสียจากไอ้หมาวาคนที่นั่งอยู่ข้างๆผมนั่นเอง หลังจากทุกคนได้ยินคำถามมันก็ประเคนเสียงโห่ร้องดังลั่นห้องให้มันไป บ้างก็แซวมันว่าจะจีบคนเป็นครูบ้างล่ะ เปลี่ยนแนวบ้างล่ะ ผมรีบกระทืบเท้ามันแรงๆไปทีส่วนเจ้าก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรแถมยังหันมายักคิ้วกวนตีนให้ผมอีกที



“ผมขอไม่ตอบคำถามนี้นะครับคุณธันวา”



“แสดงว่าไม่มีใช่ไหมครับ!” มันรีบสวนกลับไป



“นั้นสิคะ อาจารย์ยังไม่มีแฟนใช่ไหมคะ” เสียงเพื่อนร่วมห้องคนที่หนึ่ง



“เอ่อ คือ”



“ระวังไอ้วานะจาร มันอ่ะโคตรเสือเลย” เสียงเพื่อนร่วมห้องคนที่สอง



“ผม ผมมี....แฟนแล้วครับ”



“ฮี้วววววว”



   หลายๆเสียงตะโกนแซวคนเป็นอาจารย์ที่นั่งเขินจนหูแดงให้คนในห้องเห็น บางคนก็ตะโกนแทรกบอกไอ้วากินแห้วแล้ว



“แหม หน้าบานเชียวนะมึงไอ้ปีโป้เน่า”



“แน่นอน ก็เมียกูน่ารัก หึๆ”



“อ่ะ คายความลับของมึงออกมาเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นมึงจะโดนดี”



“เรื่องของกู วันหลังมึงก็ไปอยู่ใต้เตียงพวกกูสิไป”



“ไอ้ควายยยย แล้วบอกไม่ทำๆ กูให้เกียรติเขา ถุยยยย”



“ก็ไม่ทำถ้าเขาไม่เต็มใจ ถ้าเต็มใจกูก็ยินดี”



“หมั่นไส้จริงๆ แต่ยังไงกูก็ยินดีกับมึงด้วยนะเพื่อน”



   ผมยักคิ้วให้มันก่อนจะหันกลับไปมองคนที่บอกว่ามีแฟนแล้วข้างหน้าห้อง จริงๆผมก็ไม่ได้กดดันให้เขาต้องบอกใครต่อใครไปทั่วแต่แค่อยากให้สถานะระหว่างเรามีชื่อเรียกก็เท่านั้น



   เขาหันมามองสบตากับผมครู่นึ่งพลางขยับแว่นตัวเองเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มที่เป็นยิ้มสดใสส่งมาให้กัน ส่วนผมก็ยิ้มตอบกลับไปให้อีกฝ่ายพร้อมขยับปากให้คนที่มองกันอยู่ได้รับรู้



“รักนะ”





จบ
..........................................................................

จบแล้วนะค้า เป็นตอนจบสั้นๆเน้ออออ ขอบคุณที่มาตามอ่านมาจนจบค่ะ
 :a1: :a1: :a1:
ตอนนี้กำลังคิดตอนพิเศษอยู่ ติดตามรอได้เลยจ้า ><

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1908
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-0

ออฟไลน์ Wtftt

  • โอกาสก็เหมือนไอติมถ้าไม่กินมันก็ละลาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
สนุกมากง่า อยากให้ใีต่อเลย มัยfeel good มากเลยค่ะ
มาเขียนต่อมั้ยคะ
ชอบแนวfeel goodมากเลย
น่ารัก

ออฟไลน์ Wtftt

  • โอกาสก็เหมือนไอติมถ้าไม่กินมันก็ละลาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :กอด1: :impress2: :-[ :impress2:น่ารักจัง อยากให้มีต่อ หรือมียาวๆเลยค่า
มัน feel good มากๆเลย

ออฟไลน์ cutelady

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 242
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

น่ารัก  เป็นคำที่นึกได้ทันที ทีอ่านจบ

โมเม้นท์น่ารักๆ เบาสมอง  ชอบ  ชอบ  ชอบมาก...

ขอขอบคุณและ ส่งกำลังใจให้นักเขียนคนเก่ง...

 :mew1: :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด