หนาวนี้กอดใคร หนาวไหมขอกอดที // อัพตอนพิเศษ "ออกเรือนตอนจบ" (06/10/20)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: หนาวนี้กอดใคร หนาวไหมขอกอดที // อัพตอนพิเศษ "ออกเรือนตอนจบ" (06/10/20)  (อ่าน 2141 ครั้ง)

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


********************************
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 06-10-2020 13:55:28 โดย sk_bunggi »

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 1


“แนนขอโทษนะโป้ แต่เราเลิกกันเถอะ”


เสียงหวานเปร่งออกมาด้วยอาการเหนื่อยใจ


“ทำ ทำไมล่ะแนน....โป้ผิดอะไร”
 

ผมรีบร้อนตอบกลับไป พร้อมส่งมือที่สั่นๆไปจับมือบอบบางไว้


“คือเราทนไม่ไหวแล้วจริงๆ โป้จู้จี้เกินไปจนเราไม่มีเวลาส่วนตัวเลย ขอโทษนะ ขอโทษจริงๆ ลาก่อน”


หล่อนสาธยายพลางแกะมือผมที่กุมไว้ออกและสะบัดบ๊อบจากไป


“เดี๋ยวแนน ม่ายยยยยยยย”


ผมยกมือค้างกลางอากาศ ร้องเรียกเธอหวังจะให้เธอหันกลับมา แต่ภาพที่ผมเห็นคือหล่อนกำลังกระโดดขึ้นคร่อมมอไซค์ของชายคนหนึ่งและจากไปพร้อมควันรถที่กระแทกโพรงจมูกผม


“แค้กๆ แม่งเอ้ย มีใหม่ก็บอกตรงๆ ทำเป็นอ้างข้อเสียกูอยู่ได้ เซ็งโว้ย!”


ร่างใหญ่สะบดอย่างอารมณ์เสีย มือหนายีหัวตัวเองจนเสียทรง อีกมือหนึ่งก็หยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ ตาคมมองควันสีขาวลอยพุ่งขึ้นกลางอากาศอย่างเหม่อๆ


กี่ครั้งแล้ววะไอ้โป้ที่โดนหญิงทิ้ง ไม่เคยคบเกิน 2 เดือนก็โดนนารีตีจากตลอด คำบอกอ้างเดิมๆในการขอเลิกคือ “โป้จู้จี้เกินไป” แต่ที่ไหนได้สาวเจ้าดันมีผัวใหม่ก่อนจะเลิกกับเขาตลอด พอแล้ว เขาพอแล้วกับผู้หญิง ไม่มอง ไม่รัก ไม่แคร์เว้ย!!


คิดด้วยอารมณ์เซ็งๆก็หยิบโทรศัพท์คู่ใจขึ้นมา กดเบอร์โทรหาเจ้าเพื่อนยาก


“ฮัลโหลไอ้วา มึงอยู่ไหนวะ”


[อยู่ห้องดิ ทำไมวะ...วาคะ เร็วอีก อ๊ะ...]


“เปล่า อยู่กับเด็กอีกแล้วเหรอมึง”


[เออออ ขอไต่เขาก่อน อ่าห์ แค่นี้นะ...ตู๊ดๆๆ]


และแล้วเจ้าเพื่อนยากก็ตัดสายอย่างไรเยื้อใยกัน เห็นหญิงดีกว่าเพื่อนตลอด เบื่อเว้ยยยย


ผมเดินทอดน่องในมหาลัยไปเรื่อยๆพร้อมกับคีบบุหรี่ในมือไปด้วย จนในที่สุดก็มาหยุดอยู่ที่บึงน้ำแถวคณะหนึ่งเลยตัดสินใจหย่อนตูดลงนั่งบนพื้นหญ้า


บริเวญนี้ไม่ค่อยมีนักศึกษามากนัก คงเพราะมันเริ่มจะใกล้ค่ำแล้ว ทำให้รอบข้างไม่มีเสียงรบกวนยกเว้นเสียงลมที่พัดใบไม้ปลิวและเสียงผื่นน้ำ ผมหลับตาฟังเสียงธรรมชาติ พยามยามทำจิตใจและหัวสมองให้ปลอดโปร่ง


เคร้ง!! ตุ๊บ


ระหว่างกำลังนั่งดื่มด่ำกับธรรมชาติก็มีเสียงบางอย่างกระทบโดนเหล็กอย่างแรง ทำให้ผมที่อยู่ใกล้ๆหันไปมองตึกเรียนด้านหลัง


เอ๊ะ อะไรมันตะคุ่มๆอยู่แถวๆประตูเหล็กด้านหน้าตึกวะ??


หะหรือ หะหรือว่า ผอ อี .... ถุ้ย คิดอะไรของมึงเนี่ยไอ้โป้ ผมส่ายหัวไร้ความนั้นออกไปถึงแม้ในใจจะกลัวๆก็ตาม ก็เพราะบริเวณนี้ไม่มีใครอยู่เลยนี้ครับ ถึงผมจะตัวใหญ่แต่เรื่องอย่างนี้ก็อดหวั่นไม่ได้นะ อิอิ


ผมทำใจดีสู้เสือ ตัดสินใจเดินไปดูตรงประตูที่เกิดเสียงเมื่อครู่ก็พบว่าเป็นผู้ชายคนนึงกำลังคลำๆพื้นเพื่อหาอะไรซักอย่าง เฮ่อออ โล่งอกไปทีกู


“เออ หาอะไรอยู่เหรอครับ ให้ช่วยไหม?”


“อ่า ครับ พอดีผมเดินชนประตูและแว่นมันหลุด ไม่รู้กระเด็นไปตรงไหนน่ะ”


เจ้าตัวตอบกลับมาพร้อมหรี่ตามองผมเล็กน้อย


“เดี๋ยวผมช่วยหาละกัน”


ผมก้มมองรอบๆกองหนังสือที่หล่นอยู่ข้างๆเจ้าตัวก็ไม่เจอสิ่งที่กำลังหา เลยเดินเลยออกมาทางจะขึ้นบันไดเล็กน้อย ก็เจอแสงจากวัตถุบางอย่างแยงเข้าตา ผมเลยรีบเดินไปหยิบให้เขาก่อนเจ้าตัวจะเอ่ยขอบคุณยกใหญ่


“ขอบคุณมากๆนะครับ ไม่ได้คุณนี่ผมแย่เลย”


กล่าวเสร็จก็ก้มลงไปเก็บหนังสือที่เกลื่อนพื้นตามเดิม ผมเลยก้มลงไปอีกครั้งเพื่อช่วยเขาเก็บเช่นกัน


พอสังเกตุดีๆชุดที่เขาใส่ไม่เหมือนชุดนักศึกษาที่ผมใส่นี่นา เสื้อยืดคอปกสีครีมกางเกงสแล็คแบบถูกระเบียบไหนจะรองเท้าคัชชูสีดำเมี่ยมที่ใส่อยู่ ครู?


“คุณเป็นครูเหรอ?” ปากพูดออกไปไวเท่าความคิด


“อา เป็นครูผู้ช่วยน่ะครับ พึ่งมาวันนี้วันแรก” ผมพยักหน้ารับ


“ขอบคุณอีกครั้งนะครับ ไว้เจอกัน”


ร่างโปร่งยิ้มจนตาหยีให้ก่อนจะแบกกองหนังสือเข้าไว้ในอ้อมกอดเหมือนเดิมทำให้ผมมองตามร่างนั้นจนลับหายไปในมุมตึก


ตื้ด ๆ ๆ


“ฮัลโหล โป้ครับ”


[ไอ้โป้ โทรมามีอะไรเปล่า]


เสียงจากปลายสายส่งมาอย่างคุ้นเคย ผมเหลือบตามองชื่อในหน้าจอก่อนจะถอนหายใจ


“เออ มี แต่ขี้เกียจพูดตอนนี้ ไปที่ห้องมึงได้เปล่า”


[อะไรวะ เออๆ จะมาก็มาดิ ซื้อของมากินด้วยนะกูหิวอยู่พอดี]


ไอ้เพื่อนยาก ไอ้เพื่อนเวร กูทุกข์ใจอยู่ยังสั่งให้กูไปหาซื้ออะไรให้กินอี้กกกก


“อืม เดี๋ยวเข้าไป”


กดวางสายพร้อมมุ่งหน้าไปที่ลานจอดรถก่อนจะขับไปที่เซเว่นเพื่อแวะซื้อเหล้าและกับแกล้ม วันนี้กูจะกินจะย้อมใจให้มันลืมๆผู้หญิงตอแหลไปซะ!


ลืมจริงๆครับ เมาซะจนลืมว่าวันต่อไปมีเรียนเช้า


“ไอ้ห่าโป้ สายวันไหนไม่สาย เสือกสายวิชาจารแม่”


“มึงก็ว่าแต่กู มึงก็ไม่ยอมตื่นเหมือนกูนั้นล่ะ”


ผมสองคนรีบวิ่งตาลีตาเหลือกมาถึงหน้าห้องเรียน


แกร๊ก แอด....


.......................................................................... TBC

สวัสดีจ้า วันนี้มาเปิดเรื่องใหม่กับพ่อหนุ่มปีโป้ ชื่อหน่อมแหน่มแถมชื่อน่ากินมากกกก  :katai5:

ขอฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะค้าาาา

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 2


“ขออนุญาติครับ”


   ผมและไอ้วายืนก้มหน้าก้มตาทำตัวเจี๋ยมเจี้ยมเพื่อเตรียมรับมือกับปากกาไวท์บอร์ดอาวุธคู่ใจที่จารแม่จะชอบเขวี้ยงใส่คนที่มาสายพร้อมกับเสียงแหลมที่เตรียมพรูคำด่าออกมา


   แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น....


“สวัสดีครับนักศึกษา ธันวากับปรวิทย์ใช่มั้ยครับ”


   พวกผมเงยหน้าขึ้นสบตากับคนที่อยู่หน้ากระดานตอนนี้


“ครับ / ใช่ครับ”


“เช็คชื่อเรียบร้อยครับ แต่คราวน่านักศึกษาต้องมาให้เร็วกว่านี้นะ ไปนั่งที่ได้ครับ”


   พวกผมพะงกหัวรับคำและรีบเดินเข้าไปหาที่นั่ง


“เขาคือใครวะ” ไอ้วาหันไปถามเพื่อนที่นั่งข้างกัน


“จารมาสอนแทนจารแม่อะ เห็นบอกว่าจารแม่มีกำหนดให้ลาคลอดแล้ว”


“จริงเหรอวะ! โคตรโชคดีเลย” ไอ้วาทำท่าดีใจซะเต็มประดา


   ระหว่างที่ร่างโปร่งพูดสอนไปเรื่อยผมก็นั่งพินิจพิจารณาคนตรงหน้าไปด้วย รูปร่างผอมแต่ก็ไม่ได้ผอมแห้ง สูงน่าจะ 175 ซม.แต่ก็ยังเตี้ยกว่าผมอยู่ดี ผิวหน้าขาวสะอาดราวกับคนดูแลตัวเองดี ผมสีดำเข้มทรงธรรมชาติเข้ากับคิ้วเรียวยาวติดจะขมวดนิดๆ


   นึกย้อนไปก่อนน่านี้ที่เจอกันตอนไม่ได้ใส่แว่น ก็ดูน่ารักต่างจากตอนใส่แว่นไปอีกแบบ

   
   หื้ม น่ารัก? .... คิดอะไรของมึงวะโป้ นี่มันผู้ชายนะเว้ย


“ไอ้โป้ มึงเป็นอะไรของมึงวะ เมาค้างเหรอ”


   ไอ้วาหันมาถามผมที่กำลังส่ายหน้าดีรวนกับความคิดของตัวเอง


“เปล่า แล้วมึงรู้มั้ยว่าจารเขาชื่ออะไร”


   มันส่ายหน้ากลับมาให้ผมและหันไปถามเพื่อนคนข้างๆคนเดิมให้


“จารชื่อที ชื่อจริงอะไรนะภัทร...อาจารย์ทวีกรณ์”


   มันบอกผมก่อนจะหันไปถามเพื่อนอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ผมพะยักหน้ารับก่อนหันไปสนใจคนข้างหน้าที่ตั้งหน้าตั้งตาสอนต่อ ก่อนจะจุดยิ้มมุมปากขึ้นมาอีกครั้ง


   อาจารย์ที...


“วันนี้พอแค่นี้นะครับ แล้วอย่าลืมไปหาข้อมูลรายงานเชิงลึกของ AI ที่ให้ไปวันนี้ด้วย ไว้เจอกันใหม่ครับ”


   ร่างโปร่งเก็บของขึ้นมาอุ้มไว้และเดินออกจากห้องไป ผมเห็นดังนั้นเลยรีบกวาดของลงกระเป๋าและรีบลุกขึ้นวิ่งตามไป


“เฮ้ยไอ้โป้ ไปไหนวะ ไอ้โป้ปปป”


   เสียงโหยหวนของไอ้วาเรียกไล่ตามหลัง แต่ผมไม่สนใจหันกลับไปมอง ยังคงรีบเดินตามคนที่หอบหนังสือเดินออกไป


พรึ่บ!


   ผมที่เดินมาขนาบข้างร่างโปร่งและทำการแย่งกองหนังสือที่เขาอุ้มไว้มาถือไว้ในมือตัวเอง


“อ๊ะ!”


“ช่วยถือ เดี๋ยวเดินชนอะไรอีก”


   ผมยิ้มให้เขา เจ้าตัวไม่ได้พูดอะไรก่อนจะเดินนำหน้าไปเรื่อยๆจนถึงห้องพักครู


“วางไว้ตรงนี้ก็ได้ครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง”


   ร่างโปร่งเดินมายืนข้างๆและจัดที่ให้วางหนังสือลง


“ขอบคุณครับคุณปรวิทย์”


“เรียกโป้เฉยๆก็ได้จาร” ผมยิ้มให้และหันหลังเดินออกไปจากห้อง


ตี้ด ๆ ๆ


[ไอ้โป้อยู่ไหนวะ กูหิวแล้วเนี่ย]


“เออๆกำลังไป เจอกันที่โรงอาหารใต้คณะเลย” กดตัดสายมันทิ้ง


   แต่แล้วขาทั้งสองข้างกลับพาตัวหมุนหันหลังกลับและแขนสองข้างก็ผลักประตูเปิดเข้าไป รู้สึกตัวอีกทีก็เดินไปยืนตรงหน้าโต๊ะที่เดิม


“อาจารย์มีสอนต่อมั้ย”
 

   ผมก้มหน้าลงไปถามคนตรงหน้า ประจวบเหมาะกับที่ร่างโปร่งเงยหน้าขึ้นมาพอดี ทำให้ปลายจมูกเราเกือบชนกันจนได้กลิ่นหอมอ่อนๆลอยมาตามลม


   คนนั่งอยู่สะดุ้งเล็กน้อย ผละถอยหลังและเว้นระยะออกไป ต่างจากผมที่ยังคงคร่อมแขนทั้งสองข้างไว้ที่โต๊ะไม่ได้เขยิบหนีไปไหน


   หึ ท่าทางเมื่อกี้น่ารักชะมัด


“คุณปรวิทย์มีอะไรรึเปล่าครับ”


   คนตรงหน้าขยับแว่นเล็กน้อยแก้เก้อเขิน ก็ใครใช้ให้ร่างหนาเอาหน้ายื่นมาใกล้กันล่ะ


   ทำเอาเกือบลืมหายใจ...


“เปล่าครับ แค่จะบอกว่าเดินระวังๆทางหน่อยนะครับ ผมไปละ”


   เดินยิ้มออกไปอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเดินไปโรงอาหารหาเจ้าเพื่อนยากที่โทรตามยิกๆ


   ส่วนคนเป็นครูเมื่อได้ยินคำนั้นก็ถึงกับทำหน้านิ่วคิ้วขมวด พลางคิดในใจว่าเขาก็ไม่ได้ซุ่มซ่ามขนาดนั้นซักหน่อย


.......................................................................... TBC

ไอ้เจ้าเด็กยักษ์ แกมันนังทัวดีย์

อย่าทำอะไรจารทีของช้านน้าาาา
  :beat:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 10-08-2020 10:44:59 โดย sk_bunggi »

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 3

   วันนี้เป็นวันสุดสัปดาห์ที่เหล่านักศึกษาจะได้ปลดปลอดความเหนื่อยล้ากัน แต่ก็คงไม่ใช่กับโป้นักศึกษาชั้นปีที่ 3 คนนี้ที่ตอนนี้เขากำลังนั่งจมกองรายงานอยู่ในห้องพักตัวเอง


   ตื้ด ๆ ๆ


“ฮัลโหล โป้ครับ”


[เมื่อไหร่มึงจะเลิกรับโทรศัพท์แบบนี้ซักทีวะ ขนลุกสัสๆ] ปลายสายว่าขำๆ


“เรื่องของกู แล้วมึงมีอะไร”


[เออๆ จะถามว่ามึงหาข้อมูล AI ไปถึงไหนแล้ว]


“ก็กำลังรวบรวมอยู่ วันก่อนกูไปเจอรายงายตัวอย่างของ AI ในหอสมุดเลยว่าจะยึดตามนี้เอา”


[โหย ไอ้โป้ไอ้ขี้โกง กูไปหามั่งดีกว่า แค่นี้ล่ะ]


   มันว่าผมและก็กดตัดสายไปเสียดื้อๆ ช่างมันเถอะ ผมรีบปั่นงานผมต่อดีกว่า


   ผมปั่นงานไปเรื่อยๆจนไม่รับรู้เวลา อยู่ๆก็มีเสียงกดออดหน้าห้องทำให้ผมเหลือบไปมองนาฬิกาที่ฝาผนัง ตอนนี้มันได้บ่งบอกว่าเป็นเวลาบ่าย 3 โมงแล้ว นี่ผมทำรายงานตั้งแต่เช้าจนเลยเวลากินข้าวมาหลายชั่วโมงแล้วเหรอเนี่ย

   
   กิ๊งก๊อง ๆ ๆ

   
   เสียงกดออดยังคงกดอยู่เช่นเดิม ผมเลยผละออกจากหน้าโต๊ะทำงานเพื่อไปส่องตาแมว


   เอ๊ะ ใครวะ?


   แกร๊กกก


“ไม่ทราบว่ามาหาใคร....อาจารย์ที?”


“อ๊ะ อ้าว ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?”


   ร่างโปร่งถามคนตัวใหญ่กลับมาพร้อมทำหน้างงงวย
 

   จะไม่ให้งงได้ไง ก็เขามาหาเพื่อนที่พึ่งย้ายเข้ามาอยู่คอนโดนี้เมื่อวันก่อน แต่ทำไมเปิดประตูมาถึงเป็นนักศึกษาร่างยักษ์คนนี้ได้


“ผมต้องถามจารมากกว่ามั้ย นี่มันห้องผม”


“แต่เพื่อนผมบอกว่าเขาอยู่ห้องเลข 1119 นะ”


   ร่างโปร่งตรงหน้ายังคงเถียงต่อ พร้อมชูข้อความที่คุยกับเพื่อนในมือถือมาให้ผมดู


“ผมว่าจารลองโทรถามเขาใหม่ดีกว่ามั้ยครับ ห้องนี้ผมอยู่มาตั้งนานแล้วนะ”


   คนเป็นครูรีบต่อสายหาเพื่อนตัวการทันที คุยไปคุยมาได้ความว่าอยู่เลขห้องนี้จริงแต่อยู่ตึก B ซึ่งตัวเขานั้นอยู่ตึก A


   คนมาผิดห้องทำหน้าเลิ่กลักก่อนจะรีบเก็บโทรศัพท์เตรียมตัวจะเดินออกไป แต่ผมก็ไวกว่าขว้าแขนบางไว้ได้ทัน


“เดี๋ยวสิจาร จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอครับ?”

   
   ร่างสูงเลิกคิ้วขึ้นชวนโดนตีน ส่วนร่างโปร่งนั้นคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันแน่นกว่าเดิม


“งั้นผมต้องขอโทษด้วยครับคุณปรวิทย์ รบกวนช่วยปล่อยแขน...อ๊ะ”

   
   ยังไม่ทันจะได้พูดจบประโยค มือหนาก็กระชากแขนบางกว่าให้เข้ามาใกล้ จนจมูกคนเตี้ยไปซุกอยู่ที่ซอกคอเด็กยักษ์


“จารรู้มั้ย ว่าทำให้ผมต้องเสียเวลาในการทำรายงานมากแน่ไหน”


   เสียงทุ้มพูดชิดใบหูแดง แขนอีกข้างโอบรอบเอวบางเพื่อกักตัวไว้


“ปะ ปล่อย ปล่อยผมเดี๋ยวนี่นะคุณปรวิทย์!”


   คนที่โดนกกกอดพยายามดิ้นให้หลุดจากเงื้อมือเด็กยักษ์ แต่ยิ่งดิ้นแขนแกร่งก็ยิ่งรัดมากกว่าเดิมซะงั้น จนในที่สุดคนในโอบกอดทนไม่ไหว ยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นมาพร้อมกระทืบลงไปที่เท้าหนาอย่างแรง


“โอ้ยยยย จาร ผมเจ็บนะ!”


   ร่างสูงรีบปล่อยตัวอาจารย์อย่างทนเจ็บไม่ไหว แม้จะรู้สึกเสียดายกับความนิ่มและกลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างโปร่งก็ตาม


“ก็ ก็คุณนั่นล่ะทำบ้าอะไร!”


   ผมมองใบหน้าขาวที่ขึ้นริ้วแดงตั้งแต่แก้มจนถึงใบหูลามลงมาที่คอขาวจนเป็นสีชมพูจางๆ อดคิดไม่ได้ว่าคนหน้า....น่ารักอีกแล้ว


“ฮ่าๆๆ ขอโทษทีๆ เข้ามาก่อนมั้ยครับ?”


   ผมแกล้งชวนเขาเข้ามาในห้อง ทั้งที่รู้ว่าเขามาผิดที่


“ไม่เป็นไรผมจะไปแล้ว ขอโทษอีกที”


   ร่างโปร่งพูดเสร็จก็รีบวิ่งไปที่ลิฟต์เพื่อไปอีกตึกทันที


“เดินดีๆนะจาร ระวังชนประตูลิฟต์!”


   ยังไม่วายอดแกล้งต่อไม่ได้ ร่างโปร่งหันมาทำตาถลึงใส่ก่อนจะรีบเดินเข้าลิฟต์ไป


   ผมยืนยิ้มเหมือนคนบ้าอยู่หน้าห้อง เฮ่ออออ อย่างน้อยการแกล้งร่างโปร่งก็ทำให้ลืมเรื่องเครียดๆไปได้ละนะ


.......................................................................... TBC

คัยเปงคงแกล้งคุงครู!!! ปีโป้หรือป่าว ปีโป้ไม่น่ารักรึป่าวววว

ความบังเอิญมันมีจริงๆหรือว่าใครสร้างขึ้นกันหวาาา

คุงครูต้องระวังมากกว่านี้ละนะก๊ะ อิอิ

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 4


“สวัสดีครับนักศึกษา วันนี้ผมจะไม่เช็คชื่อตามกระดาษแต่จะเช็คจากรายงานที่เอามาส่ง ขอให้นักศึกษานำรายงานมาวางไว้ที่โต๊ะข้างหน้าได้เลยครับ”



   หลังจากร่างโปร่งพูดจบนักศึกษาในห้องก็ทยอยเดินมาส่งรายงานด้านหน้าห้องไปเรื่อยๆจนถึงตาผมที่ยื่นเล่มรายงานมาวางไว้ทำให้เราทั้งสองสบตากันโดยบังเอิญก่อนที่อีกฝ่ายจะเป็นคนเสตาไปมองทางอื่น



“ถ้าเสร็จแล้ว ขอให้นักศึกษาเปิดหน้า 35 บทที่ 2.5 นะครับ”



   คนตรงหน้ายังคงบรรยายและสอนต่อไปเรื่อยๆ ผมที่นั่งฟังเพลินก็ต้องสะดุดทุกครั้งที่เขาหันมาสบตาและเจอผมมองอยู่ เขาจะรีบหันหนีไปทางอื่นด้วยท่าทางขมวดคิ้วเหมือนไม่พอใจ ทำเอาอดขำกับท่าทางแบบนั้นเสียไม่ได้ ผมเองก็ไม่รู้ว่าเผลอจ้องเขานานขนาดไหนหรือว่าทำปฏิกิริยาไม่ดีอย่างไรออกไป คนข้างๆถึงได้สะกิดเรียกสติผมที่กำลังจ้องมองร่างโปร่งอยู่



“ไอ้โป้ มึงเป็นไรวะ กูเห็นมึงจ้องจารเขาเขม็งเลย”



“อะไร กูก็ฟังที่เขาสอนอยู่ไง”



“จะให้กูเชื่อ? หน้ามึงร้ายกาจมากอ่ะ เหมือนตอนมึงจ้องจะเอาสาวอ่ะ”



“ก็เหี้ยละไอ้วา กูไม่ได้ทำหน้าแบบนั้นเลย”



“ให้กูถ่ายรูปให้ดูมั้ย เก็บอาการหน่อยมึงนั่นอาจารย์นะเว้ย”



   มันส่ายหัวกับคำเถียงของผม ก็จะไม่ให้ผมเถียงได้ไงละในเมื่อผมไม่ได้มองเขาแบบนั้นจริงๆนี่นา เอ๊ะ หรือผมมองวะ ช่างมันเถอะ ผมเลิกสนใจมันแล้วหันกลับไปเรียนต่อจนจบคาบ



“หิวเว้ยยย ไปกินข้าวกันโป้”



“มึงไปก่อนเลย เดี๋ยวกูตามไป”



   ผมพูดขนาดเหลือบตามองคนที่กำลังเดินออกไปจากห้อง



“กูรู้นะมึงมองอะไร อ่าว ไอ้โป้! ไอ้ปีโป้ ทิ้งกูอีกแล้วววว”



   ผมหยักไหล่ไม่ตอบอะไรมันกลับ ออกตัววิ่งเพื่อตามร่างโปร่งออกไปโดยไม่สนใจเสียงโหยหวนมันอีกครา ขอโทษทีนะไอ้วาเพื่อนยาก ทีตอนมึงเอากะสาวมึงยังไม่สนใจกูเลย หึ!



“จาร อาจารย์ที! รอด้วยสิ”



“...คุณจะตามผมมาทำไม จะมาแกล้งอะไรผมอีก”


   
   ร่างโปร่งหันหน้ามาประจันหน้ากับผมพร้อมกับหรี่ตามองอย่างหาเรื่อง ท่าทางเหมือนลูกแมวกำลังขู่เลย



“ยอมแล้วๆ ฮึๆ”



“อะ อะไรของคุณ ถ้าไม่มีอะไรผมขอตัว”



“เดี๋ยวสิครับคุยกันก่อน ผมก็แค่จะมาขอโทษที่วันนั้นผมเผลอแกล้งจารไปน่ะ”



   คนได้รับคำขอโทษเชิดหน้าขึ้นพยักหน้าหน่อยๆ ปากกระจับคลี่ยิ้มเล็กน้อยชวนให้คนมองหมั่นไส้



   ....หมั่นไส้เพราะมันน่าจับมากัดนัก



“แต่ผมไม่ขอโทษเรื่องกอดนะ....เพราะผมตั้งใจ”



   เตาะลิ้นปิดท้ายให้กับคนที่ยืนทำหน้าเหวอๆอยู่ กำปั้นเล็กยกขึ้นกลางอากาศหมายจะทุบเด็กยักษ์แต่ก็ต้องวืดไป เพราะเจ้าตัววิ่งหนีออกไปจากตรงนี้เรียบร้อย



   เจ้าของกำปั้นได้แต่ยืนมือสั่นหน้าแดง ไม่รู้ด้วยความโกรธหรือว่าเขินอายกันแน่เพราะเขาเองก็แยกไม่ออกเหมือนกัน ก่อนจะรีบวิ่งตรงไปห้องพักครูเพื่อสงบสติตัวเอง โดนเด็กมันปั่นหัวให้แล้วมั้ยละนายที



“มึงไปไหนมาวะ รีบไปสั่งข้าวเลยเดี๋ยวคนเยอะ”



   ผมเดินไปสั่งข้าวตามที่มันบอก สักพักก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะที่มีไอ้วาและเพื่อนคนอื่นนั่งอยู่



“ไอ้โป้ กูถามจริงเถอะว่ะ มึงเอาจริงหรือมึงแค่แกล้งเขาเล่นวะ”



“ทำไมมึงต้องอยากรู้เรื่องกูล่ะ”



“ก็ไม่ทำไม กูเห็นมึงพึ่งบอกว่าเลิกกับแนนมา กูกลัวว่ามึงแค่กำลังสนุก”



   ผมนึกตามคำพูดของมันไป ก็จริงอย่างที่มันพูดเพราะผมเพิ่งเลิกกับแนนไปได้แค่สองอาทิตย์กว่าเอง ที่ผมทำอยู่ตัวผมเองก็แยกไม่ออกเหมือนกันว่าผมแค่สนุกที่มีคนให้แกล้งหรือว่าผมดันถูกใจเขาเข้าแล้วกันแน่ พอนึกย้อนไปผมก็ไม่เคยพิสวาศกับผู้ชายคนไหนมาก่อนแต่ยกเว้นกับอาจารย์คนนี้ที่พึ่งเจอกันพอๆกับเวลาที่เลิกกับแนน หน่ำซ้ำเขายังเป็นผู้ชายเหมือนผมอีก

   

   ....ผู้ชายที่ผมดันมองว่าเขาน่ารัก



“เฮ้ยโป้ เหม่ออะไรอีก รีบกินเร็วๆจะได้ไปเรียนต่อ”



“ไอ้วา หรือว่ากูควรไปขอไลน์จารเขาดีวะ”



“ฮ๊ะ มึงว่าอะไรนะ”



“กูพูดว่า หรือว่ากูควรจะไปขอไลน์จารเขาดี เข้าใจที่กูพูดมั้ย?”



“โป้ สติมึงยังดีอยู่ใช่เปล่าวะ นั้นอาจารย์นะแถมเป็นผู้ชายอีกตั้งหาก”



“ก็จารไง เลยถามมึงว่ากูควรมั้ย กูผิดตรงไหนเนี่ย”



“เฮ่อออออ เอาที่มึงสบายใจละกันเพื่อน”



   มันพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนมันจะเร่งให้ผมกินข้าวให้เสร็จๆจะได้รีบไปเรียนต่อ ตกลงแล้วกูปรึกษากับมึงได้เรื่องมั้ยวะเนี้ยไอ้วา? เอาวะ โอกาสดีๆค่อยลองตะล่อมขอเอาก็ได้ ยังมีเวลาอีกตั้งเยอะ



.......................................................................... TBC
ไอ้เจ้าเด็กยักษ์มันทำตัวน่ากลัวขึ้นทุกวันๆ คงจะต้องโทษคุงครูที่ทำตัวน่ารักซะเอง  :ling1:

** ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาเม้นท์นะค้าาาาา **

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 5   


   วันนี้เป็นวันที่ฝนตกทั้งวัน อากาศค่อนข้างหนาวที่มาพร้อมกับแอร์เย็นๆจากเครื่องปรับอากาศนี่ทำให้บรรยากาศมันน่านอนมากกว่ามานั่งฟังอาจารย์บรรยายเสียเป็นไหนๆ ผมกระชับเสื้อแจ๊คเก็ตคู่ใจให้แนบตัวมากขึ้น ก่อนจะสวมฮู้ดที่อยู่ด้านหลังเสื้อขึ้นมาคลุมหัวและเริ่มเข้าสู่นิทราทันที



   ไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานเท่าไหร่จนกระทั่งได้ยินเสียงเลื่อนเก้าอี้ของบรรดาเพื่อนร่วมห้อง



"ตื่นได้แล้วไอ้โป้ หลับทั้งคาบเลยนะมึง"



   ไอ้วาปลุกผมก่อนที่มันจะหันไปเก็บกระเป๋าของตัวเองเพื่อไปเรียนคาบต่อไป



"เออ อากาศดีไปหน่อยเลยเผลอหลับว่ะ"



   เราสองคนลุกออกจากห้องตามเพื่อนคนอื่นๆไป ระหว่างทางผมก็ขอตัวแยกไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าล้างตาซักเล็กน้อย แต่ก็ต้องอมยิ้มเมื่อเจอคนที่ไม่ได้เจอกันมาหลายวันกำลังทำธุระของตนเองอยู่



"สวัสดีครับอาจารย์ที"



"อ้าว สวัสดีคุณปรวิทย์"



"โหยอาจารย์ บอกให้เรียกว่าโป้ก็ได้ ปีโป้น่ะรู้จักมั้ยครับ"



"ผมไม่สะดวกเรียกแบบนั้นหรอกครับ"



   ร่างโปร่งหลบตากันก่อนจะพูดขึ้น ผมเลยแกล้งเดินเข้าไปใกล้คนตรงหน้ามากขึ้นอีกนิด แต่คราวนี้เหมือนเขาจะรู้สึกตัวเลยรีบถอยหลังหนี แต่น่าเสียดายนะครับอาจารย์ หลังคุณได้ติดกับอ่างล้างมือเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หึๆ



"ไม่สะดวกเรียก แต่สะดวกลองชิมดูก็ได้นะครับ ผมไม่ถือ"



   ว่าจบก็ขยิบตาให้ร่างโปร่งหนึ่งทีก่อนจะลอยหน้าลอยตาเบี่ยงมาล้างหน้าตรงที่ว่างข้างๆแทน



"ไอ้ ไอ้เด็กบ้า! นี่แหน่ะ!"



"โอ๊ย!"



   อยู่ๆคนที่ยืนหน้าแดงก็ยกขาขึ้นมาเตะตัดขาผมไปทีและรีบวิ่งแจ้นหนีออกไปจากห้องน้ำไป



"ระวังสะดุดล้มนะครับจาร ฮ่าๆๆๆ"



   หัวเราะชอบใจกับอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงของอีกฝ่าย มองยังไงมันก็น่ารักซะจริงเชียว



   ผมเดินกลับเข้ามาห้องเรียนด้วยความสดชื่น กำลังมองหาที่ว่างก็หันไปเจอไอ้วาที่นั่งอยู่แล้วกวักมื่อเรียกหยองๆ



"ไปเข้าห้องน้ำที่คอนโดมาเหรอมึง นานมากอะ"



   หลังจากที่ผมหย่อนตูดลงข้างมันปุ๊บมันก็เห่าออกมาปั๊บ ขี้เสือกจริงๆเลยเพื่อนผมเนี่ย



"เรื่องของกูน่า เรียนได้แล้ว"



"จ้าพ่อจ้า"



"เออไอ้โป้ พวกไอ้ภัทรมันชวนไปร้านเหล้าเย็นนี้อะ ไปด้วยกันปะ"



"อืมไปดิ กำลังเบื่อๆอยู่เลย"



"ตามนั้น...เฮ้ยไอ้ภัทร โป้มันไปด้วยนะมึง // โอเค!"



   ไอ้วารีบตะโกนคอนเฟิร์มกับไอ้ภัทรทันที แหม เรื่องเหล้าไม่เคยพลาดเลยนะพวกมึง



   หลังจากพวกผมเรียนกันเสร็จก็แยกย้ายกลับไปอาบน้ำแปลงโฉมหล่อกันใหม่ พวกเรานัดเจอกันอีกทีที่ร้านตอนทุ่มครึ่ง ซึ่งร้านที่กำลังจะไปเป็นร้านพี่ที่รู้จักของไอ้ภัทรที่ค่อนข้างอยู่ห่างจากคอนโดเล็กน้อย ผมเลยจำยอมต้องขับรถออกไป



   ตี้ด ๆ ๆ



"ฮัลโหล โป้ครับ"



[สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าเพื่อนโป้ของกระผมออกจากห้องหรือยังครับ]



"กำลังออกครับไอ้เพื่อนเวร จะให้กูแวะไปรับมั้ย"



[อุ๊ย เพื่อนโป้ใจดีจังเลยครับ ผมซาบซึ้งในน้ำใจมาก]



"พอเลยไอ้ห่า ลงมารอข้างล่างด้วยแค่นี้ล่ะ"



   ผมกดวางสายมันทิ้งและลงลิฟต์ไปชั้นจอดรถ ก่อนจะแวะไปรับไอ้เพื่อนตัวดีที่หอไม่ไกลกันมากนัก



"ไอ้วา ไอ้โป้ทางนี้เว้ย"



   เสียงตะโกนของไอ้ภัทรที่ยืนรอผมสองคนอยู่ข้างหน้าทางเข้า เพราะไอ้วาจัดการโทรไปบอกให้มันมายืนรอข้างนอกเลยจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินหา...ทีนี้ล่ะฉลาดขึ้นมาเชียวนะไอ้เพื่อนยากของผม



"มาๆพวกมึง อยากกินไรสั่งเลยแต่อย่าลืมช่วยจ่ายนะ ฮ่าๆๆ"



   มันชื่อแฟ้มครับ เป็นเพื่อนในคณะเดียวกันแต่คนละห้อง



"กูอยากกินยำมาม่าทะเลอะ ไอ้ภัทรเขียนไปหน่อย เอาแบบเผ็ดๆนะ"



   ส่วนคนนี้ชื่อบอยเป็นเพื่อนกับไอ้แฟ้มและไอ้ภัทร



   เราทั้งห้าคนนั่งคุยกันไปกินเหล้าและกับแกล้มตามไป พอเริ่มตกดึกหนุ่มๆวัยฉกรรจ์บนโต๊ะก็เริ่มออกโลดแล้นไปตามโต๊ะที่มีสาวสวยอาศัยอยู่ บ้างก็เดินมาขอชนแก้วบ้างซึ่งผมก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ส่วนตัวก็ไม่ค่อยดื่มเยอะจนเมามายอยู่แล้ว เน้นกินแกล้มกับนั่งจิบๆเหล้าไปมากกว่าไหนจะต้องเป็นสารถีให้ไอ้เพื่อนยากทั้งหลายอีก



"คุณปีโป้ปป เพื่อนวาถามจิงเถอะ...คุณปีโป้ชอบจารทีจิงๆหราวะ"



   อยู่ๆไอ้หมาวาที่คลานกลับมาที่โต๊ะด้วยสภาพเมาเหมือนหมาสมชื่อก็พูดขึ้นกลางวงแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย



"ครายคือจารทีวะ"



   ไอ้แฟ้มที่เมาไม่ต่างกันหันมาถามผมอีกคน ทำให้เพื่อนอีกสองคนที่เหลือหันมามองผมเป็นตาเดียวกัน



"ไอ้วา เมาแล้วก็กลับห้องไปนอนไป"



"เด๋วดิๆ กูอยากรู้อ่าครายคือจารทีวะ"



"กูรู้ละๆ จารที่มาสอนแทนจารแม่ช่ายมะ ฮิๆๆ"



"บิงโก! คนนั้นล่ะเพื่อนภัทร อึก เพื่อนโป้เรานี่ถึงวิ่งตามต้อยๆเลยน้ามึง"



"ไอ้พวกเมาเหมือนหมา เมาแล้วยังขี้เสือกอีกนะพวกมึง"



   ผมชี้หน้าพวกมันเรียงตัว พ่นลมหายใจออกแรงๆทีนึงก่อนจะลุกหนีไปสูบบุหรี่ด้านนอก



   ชอบเหรอ...จริงๆจะใช้คำนี้ก็ยังไม่ได้เพราะตัวผมเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ผมไม่เคยชอบผู้ชายมาก่อนและก็ไม่เคยคิดว่าผู้ชายมันน่ารักซะด้วย แต่กับอาจารย์คนนี้มันทำให้รู้สึกว่าเขาไม่เหมือนผู้ชายที่อยู่รอบๆตัว บางครั้งก็ดูน่าปกป้องแต่บางครั้งก็ดูดื้อรั้น เฮ่อออ คิดไม่ตกเลยเว้ย



   ...เอาวะ ลองดูซักตั้งมันจะเป็นอะไรไป ก็ไม่ได้เสียหายอะไรเพราะยังไงก็ผู้ชายด้วยกันทั้งคู่



   คิดไปพร้อมกับดับบุหรี่ในมือไป มองเวลาอีกทีก็เข้าวันใหม่มาได้เกือบครึ่งวันแล้วเลยรีบเดินเข้าไปหาไอ้พวกหมาๆมัน เดี๋ยวมาหาสงสัยว่าผมออกไปหาทำแผลงๆอีก



.......................................................................... TBC

 :z6: นี่แหน่ะนังโป้

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 6



   ตอนนี้เป็นเวลา 11 โมงครึ่งแล้ว ผมตื่นนอนด้วยความกระหายน้ำและมึนๆพร้อมด้วยอาการขบเมื่อยตามกล้ามเนื้อแขนทั้งหลาย นึกย้อนไปเมื่อคืนที่ต้องแบกร่างควายๆของคุณเพื่อนที่รักกลับจากร้านเหล้า โชคดีหน่อยที่ไอ้บอยมันไม่ได้เมาหนักเหมือนคนอื่นก็เลยช่วยผมแบกสารร่างของไอ้แฟ้มกับไอ้ภัทรขึ้นไปได้ หลังจากส่งสามตัวนั้นเสร็จผมก็ต้องไปส่งวาเพื่อนรักเพื่อนร้ายพร้อมโยนมันทิ้งไว้กลางห้องและรีบบรืนรถกลับทันที



   ลุกจากเตียงได้ก็เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวให้ตัวเองสดชื่น ก่อนจะออกไปหาอะไรกินสักหน่อย

   

   ตี้ด ๆ ๆ



"ฮัลโหล โป้ครับ"



[พี่โป้อยู่ห้องมั้ยคะ]



"อยู่ค่ะ ถามทำไมคะ"



[ก็คุณแม่ให้เอากับข้าวไปให้พี่น่ะสิ เป้เลยจะเอาเข้าไปให้]



"โอเค งั้นถ้าถึงแล้วโทรมานะคะ พี่จะลงไปซื้อของอยู่พอดี"



[รับทราบค่า]



   วางสายจากยัยแสบจบ ผมก็ตัดสินใจลงไปรอน้องสาวที่ซุปเปอร์ฯบริเวณแถวคอนโดเพื่อซื้อของอื่นๆรอ



   อีกฝั่งของร่างโปร่งที่กำลังยืนเลือกวัตถุดิบสำหรับทำอาหารอยู่ก็หันไปเจอผู้ชายคนหนึ่งที่รูปร่างคุ้นเคย อดหวั่นๆที่เจอไม่ได้เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะเห็นตนและจะมาแกล้งอะไรแผลงๆเหมือนที่ผ่านมา


   
   นึกถึงวันก่อนๆก็อดใจสั่นไม่ได้ทั้งๆที่เด็กร่างยักษ์ยังเป็นลูกศิษย์และตนเองก็เป็นถึงอาจารย์...



   ระหว่างที่กำลังซุ้มมองเด็กยักษ์ก็เหลือบไปเห็นว่ามีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาหาคนที่ตนคุ้นเคย ทั้งคู่พูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน ไหนจะท่าทางยิ้มจนปากจะฉีกทำให้คนมองนึกหมั่นไส้ มือใหญ่ที่ลูบหัวผู้หญิงข้างกายอย่างอ่อนโยนและพากันเดินหายลับไปจากสายตา



   ...ใครๆมองก็รู้ ว่าการกระทำแบบนี้คือแฟนกัน...



   เด็กๆก็แบบนี้ล่ะ เขาคงแกล้งเราสนุกเฉยๆเพราะเห็นเป็นไอ้แว้นเฉิ่มตามเคย ตัวเขาเองก็ชินให้แล้วกับการโดนแบบนี้



"เราจะซื้ออะไรมั้ยพี่จะได้จ่ายเงินพร้อมกันเลย"



"ไม่เอาค่ะ เดี๋ยวมีนัดกับแฟนต่อ อิอิ"



"เดี๋ยวเถอะ ทำเป็นมีนัดกับแฟน แก่แดดจริงๆเลย"



"อะไรเล่าพี่โป้ เป้ไม่ใช่เด็กแล้วนะ"



"เถียงเก่ง เดี๋ยวจับดีดปากเลย"



"แบร่! ไปดีกว่า ว่างๆแวะไปที่บ้านด้วยนะ คุณพ่อกับคุณแม่ลืมหน้าลูกชายแล้วมั้ง"



"อืม ไว้ว่างๆแวะเข้าไป ฝากบอกพวกท่านด้วย"



   ผมเดินมาส่งน้องสาวที่ลานจอดรถก่อนจะเดินออกจากซุปเปอร์ฯไปที่คอนโด ระหว่างกำลังข้ามถนนผมก็เจอกับคนๆนึงที่คุ้นตากำลังข้ามกลับไปอีกฝั่งของถนน ผมเลยรีบเร่งฝีเท้าที่กำลังจะข้ามถนนเพื่อให้ถึงร่างโปร่งโดยเร็ว



"อาจารย์ บังเอิญจังเลยนะครับ"



"...."



"มา ผมช่วยถื..."



   ผมกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบถุงที่ดูท่าจะหนัก แต่แล้วร่างโปร่งก็กระชากแขนออกและเบี่ยงหลบทันที



"ไม่ต้อง ผมถือเองได้"



"เดี๋ยวก่อนจาร"



"...."

   

   ร่างโปร่งไม่พูดอะไรยังคงรีบเดินต่อไปโดยไม่สนใจที่ผมเรียก ผมเลยแกล้งเดินตามเขาไปเรื่อยๆจนเลี้ยวเข้ามาในซอยบ้านแห่งหนึ่ง ซึ่งไม่ใกล้ไม่ไกลจากคอนโดผมมากนัก



"คุณจะเดินตามผมอีกนานมั้ย? กลับไปซะที"



   ร่างโปร่งกล่าวเชิงไล่ขณะกำลังไขประตูรั้วเข้าบ้าน ไม่รู้จะตามมาทำไมคนยิ่งไม่อยากเจอหน้าอยู่ หงุดหงิดจริงเชียว!



"ขอเข้าไปหน่อยสิจาร"



   ทันทีที่พูดจบก็รีบแทรกตัวเข้าไปก่อนที่เจ้าของบ้านจะอนุญาติเสียอีก ทำตัวหน้าด้านเข้าไว้เดี๋ยวโดนไล่ออกมาอีกจะซวยเอา



"นี่คุณ! เสียมารยาทมาก ออกมาเดี๋ยวนี้นะ"



"ออกให้โง่ จารก็เข้ามาสิยืนตากแดดอยู่ได้"



"หึ้ยย!"



   แล้วร่างโปร่งก็เดินสะบัดตูดเข้าบ้านของตัวเอง เด็กยักษ์มองสำรวจตัวบ้านที่มีลักษณะเป็นบ้านสองชั้นขนาดไม่ใหญ่มาก เหมาะสำหรับอยู่เป็นครอบครัวเล็กๆ ที่ชั้นล่างเป็นจำพวกห้องครัว ห้องกินข้าว ห้องนั่งเล่นและห้องน้ำรับแขก ส่วนชั้นบนน่าจะเป็นพวกห้องนอนตามมาตราฐาน



“จารอยู่คนเดียวเหรอ”



“….”



“จารจะไม่คุยกับผมจริงๆเหรอครับ”



   ผมเดินเข้าไปใกล้ร่างโปร่งที่กำลังรื้อสิ่งของออกจากกระเป๋าจ่ายตลาดโดยไม่สนใจว่าผมมายืนซ้อนอยู่ด้านหลัง



“อ๊ะ! ถะ ถอยออกไปนะคุณ”



“บอกผมมาก่อนว่าทำไมถึงไม่คุยกับผม”



“ช่วยถอยออกไปด้วย ผมจะเก็บของ”



“ถ้าอาจารย์ไม่บอกความจริง ผมก็ไม่ปล่อยหรอก”



   ผมรีบล็อคแขนและขาของคนเตี้ยกว่าไว้ ผมไม่ให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยหรอกครับอาจารย์ ฮึๆๆ



“เลิกแกล้งผมแบบนี้ซักที! ผมรู้ว่าคุณสนุกที่เห็นไอ้แว่นแบบผมทำอะไรเฉิ่มๆ แต่ก็อยากให้เคารพกันบ้างในเมื่อตอนนี้ผมเป็นอาจารย์ของคุณอยู่”



   เดาได้ว่าคนแก่กว่าคงฟิวส์ขาดเสียแล้ว ความอดทนอดกั้นที่มีเลยประทุออก ทำให้ต้องตะโกนใส่คนสูงกว่าที่ก้มลงมามองกันอย่างตกใจ พยายามข่มน้ำตาและความกลัวไว้จนไหล่ทั้งสองข้างสั่นสะท้าน



“อาจารย์หมายความว่ายังไง? ใครไอ้แว่น ใครเฉิ่ม?” ผมตอบกลับด้วยอาการงุนงง



“พอเถอะ เลิกยุ่งกับผมซักที ผมจะไม่ถือสาคุณก็ได้เพราะคุณยังเป็นนักเรียนอยู่”



“ไม่พอ ไม่เลิกยุ่ง! ผมเป็นนักเรียนแล้วยังไง ผมชอบอาจารย์ไม่ได้เหรอไง?”



“คุณพูดอะไรออกมาน่ะคุณปรวิทย์?”



“ผมชอบอาจารย์ได้ยินมั้ย...ผมชอบคุณ”



“ไม่ ปล่อยผมเดี๋ยวนี้!”



   ร่างโปร่งดิ้นไปมาอย่างแรงหวังจะให้ตัวเองหลุดจากสถานการณ์แบบนี้ แต่ไอ้เด็กยักษ์ก็ยังคงไม่ปล่อยเขาง่ายๆแถมยังซุกหน้าลงมาที่บ่าเขาซ้ำยังตะโกนคำเดิมๆอยู่อย่างนั้น



“ไม่ปล่อย! ผมชอบคุณ ผมชอบคุณ ผมชอบคุณ”



“หยุดนะ ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กนิสัยไม่ดี มีแฟนอยู่แล้วยังจะมาบอกชอบคนอื่นได้หน้าตาเฉย!”



   สิ้นคำของร่างโปร่งที่ตะโกนแข่งกับเสียงคนเด็กกว่าก็หยุดลง คนที่โดนว่ายังคงกอดคนเป็นครูแน่น รีบเงยหน้าตังเองขึ้นมาจ้องหน้าคนพูด



“แฟนใคร?”



“ก็ใครล่ะ เฮ่อะ เห็นยืนคุยกระหนุงกระหนิงอยู่กับผู้หญิง พอลับหลังก็มาบอกคนอื่นอีก นิสัยไม่ดี”



   ร่างโปร่งในอ้อมกอดเชิดหน้าขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ อุตส่าห์ไม่อยากจะพูดไม่อยากจะยุ่งอยู่แล้วเชียว ทำไมต้องมาทำให้พูดออกมาก็ไม่รู้ เด็กอะไรเจ้าชู้เสียจริงแถมนิสัยไม่ดีอีกตั้งหาก เดี๋ยวจับอบรมให้เข็ดซะนี่



   ส่วนเด็กยักษ์ที่ได้ยินเช่นนั้นก็นึกภาพตาม ผู้หญิงคนไหนวะ? กับแนนก็เลิกไปสักพักและก็ไม่ได้คุยกับใครอีกเลย นิ่งพลางคิดย้อนไปก่อนน่านี้ อืมมมม หรือว่าตอนที่อยู่กับยัยเป๋าเป้กันนะ ใช่แน่เลยเพราะอาจารย์ก็ออกมาจากที่ซุปเปอร์ฯเหมือนกัน คิดได้ดังนั้นก็หลุดรอยยิ้มขึ้นบนมุมปาก อาการอย่างนี้เขาเรียกว่าอะไรกันนะ



   ....หึง? ใช่หรือไม่ครับ



“อยู่นิ่งๆและฟังผมดีๆนะ ผมไม่มีแฟน ผมกับแฟนเราเลิกกันไปได้สักพักแล้วและที่คุณเห็นนั่นไม่ใช่แฟนแต่เป็นน้องสาวผมตั้งหาก ชื่อเป๋าเป้ครับ”



   คนเป็นครูเมื่อไหร่ยินดังนั้นก็รีบหันหน้ากลับมามอง แต่ก็ต้องรีบหลบตาอีกครั้งเพราะรอยยิ้มที่เด็กตรงหน้าส่งมาให้มันช่างกรุ้มกริ่มเสียนี่กระไร ไหนจะท้วงท่าที่เป็นอยู่กันตอนนี้ทำให้ตัวเขาอดที่จะเกิดอาการเก้อเขินเป็นไม่ได้ กำลังคิดอะไรเพลินๆก็ต้องสะดุ้งอีกคราเพราะคนที่อยู่สูงกว่าก้มลงมากระซิบที่ข้างหูกันโดยไม่ทันตั้งตัวจนต้องหดคอหนี



“อาจารย์ อาจารย์ทีครับ...”



“อื้มมม ได้ยินแล้ว”



“ผมชอบอาจารย์ทีนะครับ”



   จุ๊บ!



“!!”



“ฮ่าๆๆ ทำน่าตลกอีกละ”



   ตอนนี้คนที่โดนผมจุ๊บไปที่ใบหูแดงๆได้ตัวแข็งตาค้างไปเรียบร้อยแล้วครับ ผมเห็นดังนั้นเลยปล่อยคนในอ้อมกอดให้เป็นอิสระ ไม่อยากแกล้งมากไปกว่านี้ กลัวคนแก่จะหัวใจวายไปซะก่อน



“ผมหิวจังเลยครับ จารจะทำอะไรกินเหรอ”



“อาจารย์ครับบบบ ผมหิวแล้วววว”



“รู้ รู้แล้ว เอ๊ะ ใครอนุญาติให้ทานด้วยกันไม่ทราบ?”



“ไม่ได้เหรอครับ นะครับ กินข้าวด้วยคนนะครับ”



   ทำท่าอ้อนคนแก่กว่าไปไม่รู้ได้ผลหรือไม่แต่ก็ได้รับผลตอบกลับมาเป็นใบหน้าแดงๆหนึ่งอัตรา



   น่ารักจริงเชียวคนนี้...



.......................................................................... TBC


คุงครูสู้ๆ คุงครูสู้ตาย นังโป้ไว้ลาย สู้ตาย สู้ๆ อ่าวววว ตกลงเชียร์ใครดีหว่าาาาา 55555

 :katai4: :katai4:

ออฟไลน์ นางฟ้าน้อย

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
สนุกมาก รอติดตามค่ะ :mew4: :mew4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ kong6336

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 451
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 7



   หลังจากที่ผมฝากท้องไว้ที่บ้านของอาจารย์เสร็จก็ช่วยเขาเก็บกวาดเป็นที่เรียบร้อย ก่อนจะโดนร่างโปร่งไล่ให้รีบกลับเพราะเริ่มค่ำแล้ว ก่อนกลับผมก็ได้ทำการออดอ้อนขอแลกไลน์และเบอร์ของเขาเอาไว้ถึงแม้มันจะเหมือนการบังคับมากกว่าขอดีๆก็เถอะ อดเสียดายอยู่หน่อยๆที่ต้องแยกจากร่างโปร่งเพื่อกลับมาที่ห้องของตนเองซะนี่



   เมื่อผมทำธุระเสร็จก็ทำการหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและเข้าแอปพลิเคชั่นไลน์ทันที รีบกดไปที่รูปภาพโปรไฟล์ของคนที่บังคับให้แลกมา มันเป็นรูปเจ้าตัวที่ถ่ายกับสุนัขตัวหนึ่งด้วยใบหน้ายิ้มแฉ่ง



   น่าหยิกแก้มชะมัด...



“ฮัลโหล ผมถึงห้องเรียบร้อยแล้วนะ”



[ครับ...แล้วคุณมาบอกผมทำไม?]



“โหย พูดจาห่างเหินกันจังเลย บอกให้เรียกผมว่าโป้ไง จะได้สนิทกันไวๆ ดีมั้ยครับ”



[อ่า ผมว่าคงไม่เหมาะมั้งครับ]



“เหมาะสิ ก็ผมจีบคุณอยู่นะ ส่วนผมก็จะเรียกคุณว่า อืมมม ทีเล็กละกัน เล็กแบบตัวเล็กๆน่ะ น่ารักดี”



[ทีเล็กอะไรเล่า ผมแก่กว่าคุณอีกนะ]



“หรือคุณจะเถียงว่าคุณไม่เล็ก? ดูยังไงก็เล็กกว่าผมอยู่ดี”



[ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กทะลึ่ง! ไม่คุยด้วยแล้ว]



“ฮ่าๆๆๆ ล้อเล่นน่า แต่ผมจะเรียกแบบนั้นจริงๆนะ เพราะมันน่ารักดี”



[ตามใจคุณสิ แต่ผมจะขานไม่ขานก็อีกเรื่องนึง]



“ตามนั้นครับทีเล็ก”



[...]



“อ่าว เงียบซะงั้น”



[ก็ผมบอกแล้วขานไม่ขานก็อีกเรื่อง]



“ฮ่าๆ หมั่นเขี้ยวเว้ย ถ้าอยู่ด้วยกันละน่าดู”



[นิสัยไม่ดี ขี้แกล้ง]



“ครับ อาจจะนิสัยไม่ดีกับคนอื่น แต่กับคุณผมนี่เทพบุตรเลยนะ”



[เชื่อตายเลย คุณน่ะชอบแกล้งผมตลอด]



“ทำไมผมถึงชอบแกล้งคุณรู้มั้ย…เพราะคุณมันน่ารักเลยน่าแกล้งไงล่ะ”



[ใครอยากน่ารักกัน! ผมก็เป็นผู้ชายนะ ต้องหล่อสิ]



“ก็ถ้าอย่างคุณหล่อ ผมก็โคตรของโคตรหล่อแล้วล่ะ หึๆ”



[เฮ่อะ คนหลงตัวเอง]



   พวกเรานั่งคุย นั่งเถียงกันไปจนตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่ง ร่างโปร่งเลยขอวางสายเพื่อไปพักผ่อนก่อน ส่วนผมก็ขอไปนอนเอาแรงบ้างแล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยโทรไปก่อกวนคนแก่กว่าอีกดีกว่า คิคิ ส่วนวันนี้คงเป็นอีกวันที่ผมนอนหลับฝันดีต่างไปจากคืนก่อนๆเป็นแน่

   

   หลังจากวันนั้นที่ผมบอกจะจีบร่างโปร่งก็ผ่านมาเดือนกว่าแล้ว กิจวัตรประจำวันในทุกๆคืนของเราสองคนคือจะโทรคุยกันหรือวิดีโอคอลบ้างบางเวลา ช่วงที่เราอยู่มหาลัยนั้นเราคุยกันนับครั้งได้เพราะร่างโปร่งให้เหตุผลว่า “มันจะดูไม่ดี” ถึงแม้เราจะยังไม่ได้คบกันก็ตาม จริงอยู่ที่ว่าร่างโปร่งเข้ามาสอนแทนอาจารย์ที่ลาคลอดไปเขาเลยได้สอนประจำการอยู่มหาลัยผมแค่สามเดือนเท่านั้นแต่เขาก็ไม่อยากให้ตัวเองต้องมาเสียประวัติเพราะจะส่งผลถึงอนาคตในการทำงานที่อื่นๆและไม่อยากให้ผมถูกมองไม่ดี ซึ่งกฏที่ว่ามานั้นเราสองก็เห็นพ้องต้องกันเป็นที่เรียบร้อย


      
   ส่วนกับไอ้วาเจ้าเพื่อนสนิทของผมที่ไม่สามารถปิดอะไรมันได้เลยเพราะความหูไวตาไวเหมือนกับหมา ทำให้ผมต้องจำยอมสารภาพมันออกไป ไอ้วามีท่าทีไม่ต่างจากปกตินักหลังจากที่ผมบอกมันว่าชอบอาจารย์และกำลังตามจีบอยู่ ซึ่งตัวมันก็เฉลยว่ามันดูออกมาได้สักพักเพราะการกระทำของผมค่อนข้างแสดงออกอย่างชัดเจน แต่มันแค่ไม่พูดออกมาเพราะอยากให้ผมเป็นคนบอกเองมากกว่า มันตบไหล่ผมไปทีพร้อมคำอวยพรของมันที่ทำให้ผมจุกอกและหวังว่าจะไม่เป็นแบบนั้นอีกต่อไป



“กูขอให้คนนี้ของมึงไม่ทำกับมึงเหมือนคนที่ผ่านๆแล้วกันเพื่อน”



   ส่วนในทุกๆวันหยุดสุดสัปดาห์ผมก็จะแอบเนียนไปฝากท้องที่บ้านของคนแก่กว่าตลอด จะให้ทำยังไงได้ล่ะในเมื่อว่าที่แฟนผมทำอาหารอร่อยมาก ขอเติมก.ไก่ล้านตัว ไม่อยากจะโม้แต่ขอหน่อยนะครับ หึๆ งานบ้านงานเรือนก็ทำได้หมดเหมาะกับเป็นแม่บ้านแม่เรือนและเหมาะกับการเป็นศรีภรรยาของผมมากจริงๆครับ



“ทีเล็ก โป้ล้างผักเสร็จแล้วนะ”



“อื้อ ใส่ไว้ในตะแกรงเลย เดี๋ยวผมไปหั่น”



“ฟืดดด หอมแกงจืดจังเลย ฟอดดด อันนี้ก็หอมเหมือนกัน”



   เพี๊ยะ!



“ทะลึ่ง ออกไปไกลๆเลย”



“เดี๋ยวนี้เขินรุนแรงซะด้วย มีอะไรให้โป้ทำอีกเปล่า”



“ไม่มีแล้ว เดี๋ยวหั่นผักใส่แกงจืดก็เสร็จแล้วล่ะ”



“โอเค งั้นโป้ไปจัดโต๊ะรอแล้วกัน หิวๆๆ”



   ร่างโปร่งที่ยืนหั่นผักอยู่หันไปมองตามเด็กยักษ์ที่เดินไปหยิบอุปกรณ์จัดโต๊ะอาหารสำหรับมื้อค่ำนี้ ตั้งแต่มีโป้เข้ามา ชีวิตที่เคยเรียบง่ายและสงบสุขของเขาก็กลายเป็นไม่สงบอีกต่อไปเพราะมีอีกคนคอยป่วนตลอด คิดๆไปก็ยืนยิ้มอยู่คนเดียว...คนอะไรโตแต่ตัวจริงๆ



   หลังจากที่เด็กยักษ์บอกจะจีบ เขาก็ไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่นักเพราะเขาทั้งคู่เป็นผู้ชายแต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะรังเกียจเพศเดียวกันเสียที่ไหน ในทางกลับกันโป้กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นยามที่อยู่ด้วยทั้งๆที่ตนเองก็เด็กกว่าแต่ก็พยายามทำตัวเป็นผู้ใหญ่ คงด้วยความลักษณะนิสัยของคนเป็นพี่ชายกระมั้งแต่บางทีก็ขี้อ้อนเกินตัวไปหน่อย ถึงจะเด็กกว่าแต่ก็มีความรับผิดชอบในตัวเองพอตัวดีเหมือนกัน



   ช่วงแรกๆก็มีดุไปบ้างตามภาษาช่วงวัยที่ต่างกัน แต่คนเด็กกว่ากลับชอบทำหน้าตีมึนและทำเหมือนเขาเป็นเด็กซะเอง ตกลงใครแก่ใครเด็กกันแน่นะ ไม่รู้อีกฝ่ายจะเป็นแบบนี้ไปตลอดมั้ยหรือพอได้เป็นแฟนกันแล้วก็จะหมดโปรเหมือนที่คนอื่นๆชอบบอกกันรึเปล่านะ?



   คิดไม่ตกจริงๆเลย....



.......................................................................... TBC

ช่วงนี้หนูปีโป้ตัวน้อยๆก็จะทำตัวแอบเนียนหน่อยนะก๊าบบบบ  :hao3:

**********

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านและคอมเม้นท์นะคะ <3 >>> AkuaPink, นางฟ้าน้อย, kong6336

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 8



"ทีเล็ก วันนี้โป้ขอไปร้านเหล้ากับเพื่อนๆนะครับ"



[ครับ? ก็ไปสิ มาบอกผมทำไมครับ?]



"ไม่อยากให้ไม่สบายใจ เลยมาขอก่อนครับ"



[อื้ม ไปเถอะครับ ผมไม่ได้ว่าอะไร]



"โอเค เดี๋ยวคืนนี้โทรหานะครับ จุ๊บๆ"



"ตกลงกูไปนะแต่ไม่กลับดึก"



"แหม เดี๋ยวนี้ต้องมีขอเมียก่อนด้วยเว้ย"



"แน่นอน กูเป็นคนตรงๆอยู่แล้ว"



"ง้อลลลล ยอมรับว่าเป็นเมียด้วย ได้กันยัง?"



"กวนส้นตีน เรื่องของกูครับเพื่อน"



"สภาพอย่างนี้คงยังไม่ได้แอ้มแน่นอน อ่อนมากกกก"



   ผมชี้หน้าคาดโทษมัน เรื่องอื่นยังพอทนแต่เรื่องนี้มาแหย่มกันไม่ได้โว่ย


"ที่กูไม่ทำเพราะกูให้เกียรติเขาตั้งหาก"



"ครับๆ แล้วกูจะคอยดูนะครับสุภาพบุรุษเพื่อนโป้ ว่ามึงจะทนได้อีกนานแค่ไหน"



"มึงคอยดูแล้วกันไอ้ห่าวา"



   เราสองคนคุยกันเสร็จก็มุ่งหน้าไปที่ร้านเหล้าร้านเดิมทันที ในค่ำคืนนี้มันช่างแสนสั้นนัก เหล้าพร่องไปแค่สองขวดเองเวลาก็ล่วงเลยมาจนห้าทุ่มครึ่งเสียแล้ว นั่งเพลินๆก็รู้สึกว่าเหมือนตัวเองลืมทำอะไรซักอย่าง ความเคยชินจำต้องหยิบมือถือตัวเองขึ้นมากดไถ่ไปเรื่อยๆ



   อ่อ ลืมโทรหาว่าที่เมียนี่เอง...นึกได้ดังนั้นก็รีบลุกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก เพื่อเลี่ยงจากเสียงดังและจากไอ้พวกขี้เสือกทั้งหลาย



[....ฮัลโหล]



"ทำไมรับช้าจังครับ นอนอยู่เหรอ"



[อ่อ พอดีเข้าห้องน้ำอยู่น่ะ แล้วโป้ล่ะ"



"ก็...เริ่มมึนหน่อยๆน่ะ ทีจะนอนรึยัง"



[คงอีกแป๊ปน่ะ แล้วมึนแบบนี้จะขับรถกลับได้เหรอครับ?]



"ได้ครับ ทำไม เป็นห่วงโป้ล่ะสิ"



[...]



"ฮ่าๆ ล้อเล่น อีกสักพักก็กลับแล้ว"



[อื้อ ขับรถกลับดีๆ....เป็นห่วงนะ แค่นี้ล่ะ!]



"อ้าว ฮัลโหลๆ เฮ่อออ วางไปซะงั้น"



   ยังไม่ทันที่ผมจะได้ตอบกลับเจ้าตัวก็รีบวางสายไปซะได้ มาทำตัวน่ารักแบบนี้ระวังจะทำผมอดใจไม่ไหวนะครับอาจารย์ ถึงวันนั้นขอให้หยุดก็คงทำไม่ได้แล้วล่ะ



“มึงหายไปไหนมาวะ”



“โทรศัพท์มา จะกลับกันได้ยัง เมากันหมดแล้วนี่”



“เออๆกลับดิ เดี๋ยวเรียกเขามาเก็บเงินเลย”



   และก็เป็นเหมือนเดิม ผมต้องแบกไอ้พวกเวรนี้กลับเช่นเดิม กูล่ะเบื่อพวกมึงจริงๆ วันหลังไม่แดกด้วยละไปหาอยู่กับเมียดีกว่า อิอิ



..........................................................................

ต่อด้านล่างเลยจ้า :katai4:


ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ต่อเลยค่าาา


บทที่ 9



   ในที่สุดเดือนของการสอนเดือนสุดท้ายก็ย่างเข้ามา อีกแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้นก็จะครบกำหนดเสียแล้ว รู้สึกใจหายยังไงชอบกลแฮะ พวกอาจารย์ที่คอยช่วยเหลือกันในภาคก็มีการนัดกินเลี้ยงอำลาให้ก่อนจะถึงกำหนดวันสิ้นสุดในการสอน



[ฮัลโหล โป้ครับ]



“เอ่อ ผมทีนะครับ...คือ...”



[ครับ มีอะไรรึเปล่า?]



“คือ คืนนี้ผมจะไปกินเลี้ยงส่งกับพวกครูในภาคนะครับ”



[อ๋อ ที่ไหนเหรอ ให้โป้ไปส่งมั้ย]



“ร้านAAAครับ ไม่ต้องมารับหรอกเดี๋ยวไปพร้อมกับครูคนอื่นๆน่ะ เท่านี้ก่อนนะครับ”



   โทรบอกเด็กยักษ์ก่อนจะรีบเก็บข้าวของให้เรียบร้อย พวกครูพี่เลี้ยงพากันเดินมารวมตัวในห้องพักครูหลังเลิกงานและพากันไปขึ้นรถที่เรียกเอาไว้จากแอปพลิเคชั่นหนึ่ง กว่าจะฝ่าฟันรถติดบนถนนจนถึงร้านได้ก็ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงกว่าทั้งๆที่ร้านก็ไม่ได้ไกลจากตัวมหาลัยนัก แต่พวกเราๆก็คงลืมไปว่าวันนี้คือวันศุกร์วันหฤโหดบนท้องถนน



   ร้านที่เรามากันนี้เป็นร้านอาหารกึ่งคาราโอเกะ เมื่อมาถึงข้างในห้องเราทั้งเจ็ดคนก็ง่วนอยู่แต่การสั่งอาหารและเครื่องดื่มทันที โดยส่วนตัวร่างโปร่งไม่พิศสมัยในการดื่มของมึนเมาเสียเท่าไหร่นัก เพราะสมัยยังเรียนอยู่นั้นเคยโดนเพื่อนๆแกล้งให้ดื่มจนเมาหนักมาก ทำให้หลังจากนั้นเขาก็ไม่แตะของมึนเมาอีกเลย



   ....แต่ก็ยกเว้นบางโอกาสน่ะนะ



"ครูที เอ้า ดื่มเลย ๆ ๆ"



   เสียงครูหลายๆคนโห่ร้องเชียร์ให้ร่างโปร่งที่เล่นเกมแพ้ดื่มของมึนเมาแบบเพียวๆเข้าไป รสชาติขมฝาดไหลลื่นผ่านลำคอทำให้เกิดความร้อนผ่าวขึ้นทั่วร่างกาย เล่นวนกันไปมาจนไม่รู้เวล่ำเวลา แต่ที่รู้ๆคือแก้วช็อตยังคงส่งให้ร่างโปร่งไม่ต่ำกว่าห้าถึงหกแก้วเข้าไปแล้ว อาการมึนหัวที่เกิดจากอาการเมาพร้อมหนังตาที่เริ่มหนักก็ถามหา

 

   แล้วแบบนี้จะกลับได้ยังไงกัน....



   ตี้ด ๆ ๆ ๆ



   โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสแล็คสีครีมแผดเสียงดังแข่งกับพ้องเพื่อนครูที่กำลังร้องเพลงอยู่ เจ้าตัวควักขึ้นมาดูก่อนจะเดินโซซัดโซเซออกจากห้องไปรับสายสำคัญ



[ทีเล็กครับ ห้าทุ่มกว่าแล้วนะ จะกลับกี่โมงครับ] รับสายปุ๊บปลายสายก็ส่งเสียงดุๆมาให้ทันที



"อื้มมม น่าจะสักพักครับ ทำไมโป้ยังไม่นอนอีก"



[รอคนดื้ออยู่ครับ แล้วเมาไหม แล้วจะกลับกันยังไง]



"ฮื้อออ ทีไม่ดื้อ ทีไม่เมาด้วยยยย"



[....]



"ฮัลโหล ปีโป้ๆ ยังอยู่มั้ยยย"



[เดี๋ยวออกไปรับ ไปบอกครูคนอื่นว่าจะกลับแล้ว]



   พูดสั่งให้ร่างโปร่งทำตามเป็นที่เรียบร้อย ร่างสูงก็รีบพุ่งตัวเข้ารถคันโปรดโดยมีจุดมุ่งหมายคือร้านAAA



   ไอ้อาการของคนเมามันทำให้เขาร้อนใจนัก เขากลัวร่างโปร่งจะเผลอไปพูดกับใครแบบเมื่อกี้ เลยต้องรีบไปลักพาตัวกลับมาให้ไวเพราะอยากฟังคำพูดที่น่ารักกับเสียงพูดหวานๆแบบนั้นใกล้ๆ ถ้าตอนนี้อยู่ด้วยกันคงฟินสุดๆน่าดู



   ในฝั่งของร่างโปร่งหลังจากที่วางสายเด็กยักษ์เสร็จ ก็เดินเข้าห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวและเดินกลับเข้าไปในห้องคาราโอเกะที่มีครูบางส่วนยอมแพ้นอนราบไปกับโซฟาบ้างก็มี



"พี่ๆครับบบ ผมขอกลับก่อนนะไม่ไหวจริงๆ"



"จะรีบไปไหนน้องที ยังไม่หมดเลยนะค้าา" ครูพี่ปอคนสวยบอก



"ดื่มๆอีกนิดนะไอ้น้อง ฮิฮิ" ครูพี่หนึ่งพูดขึ้น



"อึก อึก อ้าส์ พอแล้วครับพี่ๆ ผมไปแล้วน้าาา หวัดดีค้าบบบ"



   ร่างโปร่งเอ่ยลาครูพี่ๆทั้งหลายก่อนจะผละตัวออกจากมา เมื่อเดินพ้นประตูห้องออกมาได้เล็กน้อยโทรศัพท์เจ้ากรรมก็ดังขึ้นอีกละลอก



[ถึงแล้วครับ จอดอยู่ที่ลานจอดรถนะ]



"ทีกำลังเดินออกไป โป้รอแป๊ปนึงนะครับ"



   ร่างโปร่งบอกปลายสายก่อนจะเดินมึนๆไปที่ลานจอดรถ เมื่อเดินออกมาก็เห็นร่างหนายืนสูบบุหรี่รออยู่ข้างรถ อีกฝ่ายหันมาเจอเขาที่กำลังเดินออกมาข้างนอกพอดี เด็กยักษ์จัดการดีดบุหรี่ที่สูบทิ้งและเดินตรงเข้าไปจูงมือคนเมามาที่รถ



"ทำไมเมาแบบนี้ล่ะ เดี๋ยวจะโดน"



   เด็กยักษ์ทำหน้ายักษ์สมชื่อ เมื่อเห็นคนที่ตั้งใจมารับดูจะเมาหนักใช่เล่น สภาพเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มหลุดออกจากกางเกงสแล็คสีครีมที่มักจะสวมเข้าไปในกางเกงอย่างถูกระเบียบ ไหนจะกระดุมเสื้อด้านบนที่เหมือนโดนปลดออกไปเม็ดนึงเผยให้เห็นร่องไหปลาร้าสีนวล ตากลมโตใต้แว่นหนาจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่ตอนที่เดินเข้ามาหา นี่ดีแค่ไหนแล้วที่เดินออกมาเองได้ไม่งั้นเขาคงได้ต้องเข้าไปอุ้มถึงที่แน่ๆ



   มันน่าจับตีนักนะ....



   ผมรีบพาคนเมาขึ้นไปนั่งข้างคนขับก่อนจับรัดเข็มขัดให้เรียบร้อย ดูท่าคนเมาจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เอาแต่นั่งหัวเราะคิกคักกับทุกการกระทำของผม คืนนี้คงปล่อยให้อยู่คนเดียวไม่ได้แน่นอน เฮ่ออออ



"ทีไปนอนที่คอนโดโป้นะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยกลับ"



"คอนโดโป้เหรอ คิคิ"



"หึๆ หัวเราะอะไรครับ ท่าจะเมาหนักแล้ว”



"ไม่ ทีไม่ได้เมาน้าาา"



   คนเมาที่บอกว่าตัวเองไม่เมาหันมาปัดไม้ปัดมือปฏิเสธพัลวัน ปากที่เคยเชิดขึ้นตอนนี้กลายเป็นปากจู๋ไปซะแล้ว หารู้ไม่ว่าทุกๆกิริยาบทของคนแก่กว่านั้นได้ตกอยู่ในสายตาเขาเป็นที่เรียบร้อย ไม่รู้หรือไงว่าต้องใช้ความพยายามมากแค่ไหนที่จะต้องอดใจไม่จับคนเมากดระหว่างทาง แต่ที่รู้ๆคือตอนนี้ถึงร้อยก็ต้องเหยียบให้มิด กูอยากให้ถึงคอนโดไวๆแล้วเว้ย!



"ที ยืนดีๆก่อน โป้เปิดห้องไม่ได้"



"อื้ออออ ปวดฉี่ๆ"



"ครับ รู้แล้วๆ มาถอดรองเท้าก่อน"



   คนเมาทำตามอย่างว่าง่าย ถอดเสร็จก็ต้องรีบพยุงกันพาไปเข้าห้องน้ำ โดยไม่ลืมยืนซ้อนอยู่ด้านหลังกันไม่ให้คนเมาล้มพับลง



"โป้ออกไปก่อน ทีจาฉี่นะ"



"ก็ฉี่สิ โป้ไม่มองหรอก"



   คนเมาหันมาหรี่ตาหลังกรอบแว่นมองผมที่ทำเป็นหันหน้าไปมองทางอื่น แต่ก็ไม่ลืมเลื่อนมือลงมาคล้องอยู่ที่เอวบางเพื่อกันไม่ให้หน้าทิ่ม คนที่เมาคงทนไม่ไหวเพราะหลังจากหันหน้ากลับไปก็เอนตัวพิงผมและรูดซิปกางเกงลงเพื่อปลดปลอดออกมา



"ทีนอนรอก่อน เดี๋ยวโป้เช็คตัวให้"



"ร้อนนน จะอาบน้ำ"



"อาบไม่ไหวหรอก เมาซะขนาดนี้"



   ผมเดินออกมาพร้อมกะละมังใส่น้ำ บิดผ้าพอหมาดก็เช็ดไปตามหน้าคนเมาและซอกคอก่อนไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงแผงอกสีขาวอมชมพู คนเมายังคงครางอื้ออึงไม่ได้ศัพท์พยายามปัดป่ายผ้าขนหนูที่เช็ดอยู่ให้พ้นตัว



"ที อยู่เฉยๆก่อน"



   พูดดุไปก็เท่านั้นเมื่อคนเมาไม่ได้ฟังเอาเสียเลย มือใหญ่ไล่แกะกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มทีละเม็ดๆจนลงมาหยุดที่หน้าท้องขาวเนียน



   ...อึ่ก ท่องไว้ไอ้โป้ สติ สติ...



“อุ้ก!!”



   อยู่ๆคนที่นอนสลบไปเมื่อครู่รีบลุกกุลีกุจอตรงไปที่ห้องน้ำอย่างเร็ว ทำให้ผมต้องรีบวิ่งตามไปลูบหลังให้ทันที หลังจากอ้วกออกเป็นที่เรียบร้อยก็ดูเหมือนร่างโปร่งจะได้สติขึ้นมาเล็กน้อย ผมหยิบแปรงสีฟันแกะใหม่ออกมาให้เขาแปรงฟันและหยิบผ้าขนหนูผืนใหม่มาเช็ดหน้าให้



“ไหวมั้ยที เดี๋ยวโป้ไปเอาน้ำมาให้นะ”



“อื้อ ขอโทษทีนะโป้”



“จะอาบน้ำก็ได้นะ.....อาบไหวไหม!!”



   ขณะที่เดินออกไปที่ห้องครัวก็ตะโกนบอกคนที่ยืนมึนอยู่ก่อนจะเดินกลับเข้ามาพร้อมแก้วน้ำเย็นๆในมือ แต่สิ่งที่ผมเห็นเกือบทำให้หัวใจวายนี่สิครับ



.......................................................................... TBC


คุงครูเป็นเด็กไม่ดีเลย เมาอย่างนี้ต้องโดนนังเด็กยักษ์จับกิน เอ้ย จับตีแน่นวล!!!

ปีโป้เน่าจะไม่ทนนนนน  :hao7:



ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ kong6336

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 451
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-0
ตัดจบได้น่าตีมากกกกก เจ้าเด็กยักษ์เห็นอะไรน๊าาาาา :hao3: :hao7:

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 10



“ทำอะไรน่ะที!”



“หื้ม ก็โป้บอกให้ทีอาบน้ำได้ไม่ใช่เหรอ?”



   ตกใจกับภาพที่เห็นจนเกือบทำแก้วน้ำที่ถืออยู่หลุดมือ ผมรีบวางแก้วลงที่โต๊ะทำงานทันทีด้วยอาการลนลาน สงสัยคนที่คิดว่าสร่างเมาจะยังไม่สร่างดีเพราะหลังจากผมบอกให้เขาอาบน้ำได้ ร่างโปร่งก็จัดการถอดกางเกงสแล็คสีครีมทิ้งไว้ข้างตัวเรียบร้อย มือบางชะงักมือที่กำลังจะถอดชั้นในออกเมื่อผมตะโกนถาม ตอนนี้ทั้งตัวเลยเหลือแต่กางเกงชั้นในสีขาวที่หมิ่นเหม่เห็นขอบสะโพกกับเสื้อเชิ้ตสีเข้มที่ยังไม่ได้ถอดออกหมด



   แม่งเอ๊ย....โคตรขาวเลย



   ผมลอบกลืนน้ำลาย พาสองขาเดินตรงเข้าไปหาคนที่ยืนจ้องกันตาแป๋ว มองสำรวจร่างขาวที่อยู่ด้านหน้าพลางแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาด



“ทีรู้รึเปล่า อย่างนี้มันไม่ดีเลย ไม่ดีเลยจริงๆ”



   ผมเอื้อมไปลูบแก้มใสของคนแก่กว่าก่อนจับปอยผมที่หล่นทัดหู เพื่อให้มองเห็นใบหน้าที่ปราศจากแว่นมากขึ้น



“อะไรไม่ดีเหรอโป้…”



   ปากบางที่กำลังเอื่อนเอ่ยถูกริมฝีปากผมปิดไว้ ไล่ขบเล็มริมฝีปากอิ่มไปเรื่อยๆ ลิ้นร้อนแทรกเข้าเลียฟันขาวคล้ายจะขอให้เปิดทาง ก่อนส่งลิ้นตัวเองเข้าไปเกี่ยวกับลิ้นเล็กไว้ เสียงเล็กครางอื้ออึงพอใจดังผ่านในลำคอ มือทั้งสองข้างลูบไปตามร่างกายของคนตัวเล็กกว่า บีบนวดไปทุกส่วนที่มือหนาปัดผ่าน ด้านคนเมาก็ไม่น้อยหน้ายกแขนเรียวขึ้นมาโอบรอบคอให้ริมฝีปากของทั้งคู่ได้แนบสนิทกัน จนในที่สุดคนแก่กว่าก็ผละหน้าออกเพราะเริ่มจะขาดอากาศหายใจเสียแล้ว



“ที / โป้”



“โป้พูดก่อนเลย”



“คือ ทีเข้าไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวเอาชุดโป้ไปใส่ก่อนนะ”

 

“อื้อ...แล้วโป้ล่ะ”



“เดี๋ยวโป้ไปอาบข้างนอกครับ...นี่ชุดนะ ถ้าเสร็จแล้วก็นอนก่อนได้เลย”


   
   ผมยื่นชุดใส่นอนให้ร่างโปร่งก่อนจะรีบเดินจากห้องนอนออกมายืนสูบบุหรี่เพื่อสงบสติอยู่ด้านนอก เหลือบตาก้มมามองเจ้าลูกชายตัวดีที่เริ่มขยายตัวคับพองกางเกงวอร์มตัวหนาที่ใส่อยู่แล้วก็ต้องถอนหายใจ



   ...เฮ่ออออ เกือบแล้วมั้ยละไอ้โป้เอ๊ย อุตส่าห์พยายามอดทนมาตั้งนาน จะมาตะบะแตกตอนนี้ไม่ได้นะมึง อย่างน้อยๆที่ผมคิดไว้ก็ต้องขอเขาเป็นแฟนให้ได้ก่อนล่ะ แล้วเรื่องแบบนี้มันก็จะตามมาเอง ไม่งั้นถ้าผมทำลงไปจริงๆก็เหมือนผมบังคับให้เขาจำยอมเป็นของผมน่ะสิ



   หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้วก็เดินเข้าไปอาบน้ำให้สมองโล่งซะหน่อย ป่านนี้คนที่อยู่ในห้องน่าจะนอนหลับไปแล้วแน่ๆ



   แกร็ก...



“ทำไมยังไม่นอนอีกครับ?”



“อ่อ รออยู่น่ะ คือ...”



“ทำไมครับ มีอะไรรึเปล่า”



“โป้...ไม่ชอบที่จูบกับผมเมื่อกี้เหรอครับ”



“??” หน้าผมมันคงขึ้นเครื่องหมายคำถามเป็นแน่ เจ้าตัวเลยขยายความต่อ



“ก็ ก็โป้หยุด...ไม่ได้ เอ่อ ทำต่อ”



   ....อ่า ให้ตายเถอะ ทำไมถึงได้เป็นคนที่น่ารักแบบนี้วะ ไอ้วา กูว่ากูคงได้ผิดสัญญาที่เคยบอกมึงไว้แล้วว่ะ



“ทีฟังโป้ดีๆนะ โป้ไม่ได้ไม่ชอบ แต่โป้ไม่อยากบังคับทีทั้งที่เรายังไม่ได้ตกลงคบกันเลย อีกอย่างโป้ก็ไม่อยากให้ทีเจ็บถ้าทียังไม่พร้อม”



“งั้น...เรามาเป็นแฟนกันนะครับ”



“ฮ๊ะ! ทีว่าอะไรนะ”



“ก็ขอโป้เป็นแฟนไง”



“เดี๋ยวๆ มันต้องเป็นโป้ที่ขอไม่ใช่เหรอที?”



“อ้าว มันไม่เหมือนกันเหรอครับ แต่ถึงใครจะขอ ยังไงเราสองคนก็เป็นแฟนกันอยู่ดีไม่ใช่เหรอครับ?”



“เฮ่ออออ เพราะซื่อบื้อแบบนี้ไงถึงได้น่าแกล้ง”



“ซื่อบื้ออะไรเล่า แล้วตกลงจะเป็นไหมครับ แฟนน่ะ”



“โอ๋ๆ เป็นสิ ใครจะกล้าปฏิเสธได้เนอะ รักขนาดนี้แล้วเนี่ย”



“งั้นก็จูบต่อได้แล้วใช่ไหมครับ”



   ร่างโปร่งว่าจบก็ขึ้นมานั่งคร่อมบนตักผมทันที มือสองข้างยกขึ้นเกาะไว้ที่ไหล่กว้างก่อนจะประกบปากนิ่มลงบนปากผม ลิ้นเล็กที่พยายามเลียนแบบผมสอดเข้ามาในปากผมอย่างเงอะงะแต่มันก็ผ่านเข้ามาด้วยดี



   เอวบางถูกแขนแกร่งเกี่ยวเอาไว้ก่อนจะโดนจับพลิกให้มาอยู่ใต้ร่างหนาแทนโดยที่ปากทั้งคู่ยังไม่หลุดออกจากกัน เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายและเสียงหอบหายใจของเราทั้งคู่ผสานสลับกันไปมา



“อื้ม...อ๊ะ”



   คนใต้ร่างสะดุ้งเฮือกเมื่อถูกสัมผัสเย็นจากมือหนาลากเข้ามาในเสื้อยืดตัวโคร่ง ร่างโปร่งหลุดเสียงครางหวานออกมาเมื่อมือผมปัดผ่านหน้าอกเล็ก เม็ดชมพูนุ่มนิ่มทั้งสองถูกนิ้วเขี่ยสลับดูดดึงไปมา ปากเล็กอ้าออกกอบโกยอากาศเข้าปอดเมื่อความเสียวตีตื้น



“โป้ เสียว...อื้อ”



   ร่างโปร่งบิดเร้าตัวไปมา เสื้อนอนถูกคนเด็กถอดออกเผยให้เห็นผิวขาวนวลตามฉบับหนุ่มเหนือ มือใหญ่ลูบไล้ไปตามสีข้างให้คนแก่กว่าได้สยิวเล่น ก่อนจะเกี่ยวปราการสุดท้ายที่ปกปิดของสงวนออกจากสะโพกมน



“โป้ถอดด้วยสิ”



“งั้น...ทีช่วยถอดให้หน่อยนะครับ”


   
   พูดจบก็หอมแก้มใสไปที คนที่นอนหมดแรงอยู่ลุกขึ้นมาช่วยปลดเสื้อออก มือเรียวลูบไปตามกล้ามอกแน่นตึงของคนดูแลตัวเอง ไล้ผ่านกล้ามท้องลงมาเรื่อยๆก่อนหยุดที่กางเกงหนา เงยหน้ามองคนเด็กที่ส่งสายตาแพรวพราวมาให้ทีนึงก่อนจะตัดสินใจค่อยๆรั้งกางเกงวอร์มคนตรงหน้าลง ท่อนเอ็นที่อยู่ภายใต้กางเกงดีดตัวออกมาทักทายคนตรงหน้าอย่างแรง ร่างโปร่งมองอย่างเขินอายยกมือขึ้นปิดของสงวนของตัวเองทันที จะไม่ให้อายได้ยังไรกันเพราะของเขานั้นมันต่างจากที่เด็กยักษ์เคยปรามาสไว้ซะที่ไหน



   ทีเล็ก…



   ร่างหนาคว้าเอวคนที่นั่งเขินอายเข้ามาชิดตัวมากขึ้น ก้มจูบลงไปตามโครงหน้าได้รูป ลิ้นร้อนชื้นเล็มเลียไล้ลงตามลำคอขาวลากยาวมาถึงบ่าเนียน ส่วนริมฝีปากทำหน้าที่ขบเม้มให้คนใต้ร่างสะดุ้งเล่นเป็นระยะ ใบหน้าขาวเชิดขึ้นเมื่อความรู้สึกแปลกใหม่แทรกเข้ามา มือเรียวปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลังกว้างหมายจะบรรเทาอาการเสียวแปร๊บในช่องท้อง
   


   มือใหญ่เลื่อนลงกอบกุมไปที่แก่นกายเล็กของคนแก่กว่า หัวแม่โป้งค่อยๆบดขยี้ส่วนปลายที่ตอนนี้มีน้ำใสติดอยู่ก่อนจะชักข้อมือขึ้นลงตามความยาวให้คนที่นอนอยู่เกิดอาการเสียวเล่น



“อื้อออ...โป้...เร็วอีก...อึก”



   ผมทำตามคำเรียกร้องของร่างโปร่งที่ตอนนี้ร่างทั้งร่างกลายเป็นสีชมพู ปากอิ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงเพราะถูกเจ้าตัวขบกัดด้วยความเสียวซ่านที่ถูกมอบให้ ดูท่าร่างโปร่งจะใกล้ถึงฝั่งเมื่อมือเรียวเอื้อมมาจับมือผมที่กำลังขยับทีน้อยอยู่ให้ขยับแรงขึ้นกว่าเดิม จนในที่สุดร่างโปร่งก็เกร็งตัวกระตุกปลดปล่อยน้ำกามออกมาเต็มมือผม



“โคตรเซ็กซี่เลย”



“โป้ อ๊ะ!”



   ผมฉีกซองถุงยางออกก่อนจะสวมเข้าที่นิ้วมือ ปาดเจลในซองและน้ำรักที่เลอะอยู่ลงไปนวดคลึงบริเวณช่องทางแน่นตึง ริมฝีปากกลับไปทำหน้าที่จูบเพื่อให้คนใต้ร่างผ่อนคลายก่อนจะสอดนิ้วใส่เข้าไปในช่องทางเล็กเพื่อขยายเตรียมความพร้อมสำหรับสิ่งของที่ใหญ่กว่า ผมชักนิ้วทั้งสามเข้าออกเป็นจังหวะ เสียงร้องหวานหูยังคงดังก้องอย่างต่อเนื่อง ท่อนเอ็นเล็กที่สงบไปก่อนน่านี้กลับตั้งชันขึ้นใหม่อีกครา



   ความอดทนครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลง นิ้วใหญ่ถอดถอนออกจากช่องทางเล็ก หยิบถุงยางอันใหม่ออกมาคลุมที่ท่อนลำแกร่งของตนเองแทน บีบเจลลงบนถุงยางก่อนจะค่อยๆดันเข้าไปในช่องทางอุ่นร้อนที่กำลังขมิบเชิญชวนผมอยู่ตอนนี้



“อ๊ะ! เจ็บ...ฮื่อ”



“ซี้ด…แน่นมากที”



“อื้มมมม โป้...อึดอัด”



“ทนอีกนิดนะที ใกล้จะสุดแล้ว...อ่าาา”



   ในที่สุดร่างหนาก็เข้าไปได้จนสุดก่อนจะกดท่อนลำค้างไว้เพื่อให้คนด้านใต้ได้ปรับตัว เมื่อลมหายใจถี่ของร่างโปร่งเริ่มผ่อนคลาย ความเสียวภายในก็แล่นผ่านตามรูขุมขนเข้ามา ขายาวถูกจับให้เกี่ยวรอบเอวสอบไว้ก่อนจะโดนคนด้านบนโหมกระหน่ำสะโพกใส่ แขนเรียวโอบรอบตัวคนด้านบนพลางจิกเล็บลงไปหวังว่าจะทำให้ความเสียวลดลงแต่ดันกลายเป็นการกระตุ้นเด็กยักษ์ให้ตอกสะโพกลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า



“โป้...แรงไป...อ๊ะ อ๊ะ...ไม่ไหว”



“ให้ตายเถอะที…ทำไมเซ็กซี่แบบนี้วะ”



   ขาเรียวถูกจับขึ้นตรงก่อนร่างหนาจะกระแทกสะโพกรัวเข้าออกอย่างแรงจนหัวคนใต้ร่างหวิดจะชนกับเตียงเอาเสีย มือใหญ่รูดรั้งแก่นกายเล็กของร่างโปร่งให้เมื่อรู้สึกอีกไม่นานตัวเองก็ใกล้จะเสร็จก่อนร่างบางจะกระตุกตัวอยู่สองสามทีและปลดปล่อยออกมา เห็นดังนั้นคนเด็กจึงเร็งจังหวะให้เร็วขึ้นก่อนจะปลดปล่อยตามกันออกมา



   เราสองคนหอบหายใจอย่างแรงเหมือนคนไปวิ่งมาราธอนมา ร่างโปร่งนอนตัวอ่อนก่อนจะผวาเมื่อผมดึงตัวตนออกจากช่องทางอุ่น ผมรีบดึงถุงยางที่ใส่อยู่ออกและสวมอันใหม่ลงไปทันที คนใต้ร่างนอนมองการกระทำของผมก่อนจะเบื่อนหน้าหนีจากภาพหน้าอายตรงหน้า



   บอกแต่เขาเซ็กซี่...ตัวเองก็เซ็กซี่ไม่ต่างกันหรอก



   คนเป็นครูได้แต่คิดแต่ไม่กล้าพูด ก่อนจะสะดุ้งอีกครั้งเมื่อมือหนาจับที่เอวเปลี่ยนให้ตนหันหลังให้แล้วเริ่มการสอดประสานร่างเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง เสียงครางหวานสลับไปมาของทั้งคู่ดังระงมอยู่ในห้องนอน กลิ่นไอของความสุขลอยครุ้งเหนือทั้งคู่ บทรักในค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกลจนไม่รู้จะสิ้นสุดลงเวลาไหน


   
..........................................................................

อีกไม่กี่ตอนก็จบแล้วนะค้า แต่ตอนนี้ไม่ไหวจีๆ หมั่นไส้นังปีโป้เน่าที่ริอาจรุนแรงกับคุงครูของช้านนนน  :hao7:

คุณ kong6336 >>> อย่าตีเค้าน้า ไปตีไอ้เด็กยักษ์แทนเลยค้า 55555

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ Nattie69

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 206
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 11   


   
   เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่บทรักของเราทั้งสองจบลง แต่ที่รู้ๆคงสายมากแล้วเพราะแดดที่ส่องผ่านฟ้าม่านเข้ามากระทบร่างของเราทั้งสอง ผมตื่นจากการหลับไหลก็ตอนที่มีสายเรียกเข้าจากโทรศัพท์ข้างหัวเตียงดังขึ้น



“...โป้ครับ”



[ฮัลโหลพี่โป้ วันนี้จะเข้ามาที่บ้านไหมลูก]



“อ่า แม่เหรอครับ...เดี๋ยวโป้บอกอีกทีนะแม่”



[โอเค ยังไงโทรมาบอกแม่ด้วยนะ]



“ได้ครับ รักแม่ครับ”



   ตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงกว่าแล้วแต่คนขี้เซายังนอนอยู่บนเตียงไม่ยอมตื่น คาดว่าน่าจะเหนื่อยทั้งจากความเมาและกิจกรรมยามค่ำที่ผ่านมา ผมลูบมือไปตามเรือนผมนุ่มไล่มาตามโครงหน้าได้รูปไปเรื่อยๆ แอบขโมยหอมแก้มคนขี้เซาไปด้วย



“อื้อออ...”


   
   คนโดนกวนเวลานอนตื่นขึ้นมาขยี้ตาไปมาด้วยความอ่อนเพลียและเมื่อยล้าตามร่างกาย ลำคอแห้งเมื่อขาดน้ำมาหลายชั่วโมง ไหนจะรู้สึกคั่นเนื้อคั่นตัวคล้ายจะจับไข้ซะอย่างนั้น



“ตื่นแล้วเหรอครับ หิวน้ำไหม เดี๋ยวโป้ไปเอาให้”



“...ครับ”



   เสียงแหบแห้งตอบกับมาเหมือนคนยังไม่ตื่นดี มองตามร่างสูงที่เดินออกไปนอกห้องนอน สักพักก็กลับเข้ามาพร้อมแก้วน้ำใบนึง



“ปวดหัวมั้ยหรือปวดท้องหรือเปล่า”



“ปวดหัวครับ รู้สึกเมื่อยๆตัวด้วย”



“งั้นเดี๋ยวโป้ไปหยิบยาให้กินและนอนต่ออีกหน่อยนะ”



   ผมเดินไปหายาลดไข้ให้ร่างโปร่งก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องอีกครั้ง ดูจากสภาพของทีตอนนี้ท่าจะไม่ค่อยดีนัก ถ้ากินยาเข้าไปแล้วยังไม่หายคงได้ต้องพาไปหาหมอแน่นอน



“นอนลงไปก่อน เดี๋ยวโป้เช็ดตัวและเปลี่ยนชุดให้ จะได้นอนสบายๆ”



“ผมอยากอาบน้ำครับ เหนียวตัว”



“ทีเป็นไข้อยู่ อาบน้ำไม่ได้นะ”



“แต่…”



“ไม่มีแต่ครับ! เดี๋ยวโป้เช็ดตัวให้ นอนอยู่เฉยๆเลย”



   สิ้นคำดุของเด็กยักษ์ คนไข้ก็จำใจต้องนอนลงไปเสียไม่ได้ ทำไมชอบทำเหมือนเขาเป็นเด็กนักนะ น่าโมโหจริงเชียว



“เสร็จแล้ว เดี๋ยวโป้ออกไปหาซื้ออะไรให้กินนะ กินเสร็จจะได้กินยาอีก”



“ขอบคุณครับ”



   ผมเดินไปที่ร้านอาหารแถวๆคอนโด ขากลับก็แวะซื้อผลไม้ไปให้คนป่วยอีกถุงก่อนกลับขึ้นไปบนคอนโด แวะเข้ามาหาคนป่วยที่หลับด้วยความเพลีย ใจนึงก็อยากให้นอนพักอีกใจก็ต้องปลุกเขาขึ้นกินยาให้เรียบร้อย แต่แล้วก็ต้องตัดสินใจปลุกเขาขึ้นมาอีกครั้ง



“ที ทีตื่นมากินข้าวก่อนครับ จะได้กินยา”



“หื้อ...ไม่หิว”



“ไม่หิวก็ต้องกินครับ ต้องกินยาอีก...มา โป้ป้อน”



“เอ่อ ผมกินเองได้ครับ”



   คนไข้พยายามแย่งช้อนที่ผมจะป้อนไปกินเองแต่ผมยื้อช้อนไว้ทันและจับยัดเข้าไปในปากให้เจ้าตัว ร่างโปร่งทำนิ่วคิ้วขมวดไม่พอใจ แต่ก็ปล่อยเลยตามเลยให้คนเด็กกว่าทำตามใจตัวเอง เพราะเขาเองก็ไม่มีแรงที่จะไปทะเลาะกับคนแรงควายแบบนี้ได้อยู่ดี



   ร่างโปร่งนึกย้อนไปเมื่อคืนที่เผลอทำตามใจตัวเอง ให้ความมึนเมาครอบครองสตินึกคิดและทำสิ่งที่น่าอับอายออกมา เขาจำได้ดีว่าตนเองทำอะไรลงไปบ้าง ทั้งเรื่องการขอคนเด็กกว่าเป็นแฟนไหนจะทำเรื่องอย่างว่าอีก ยิ่งมองหน้าคนที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้ก็ผุดภาพซ้อนของเมื่อคืนขึ้นมาพลางสายตาก็ลากไล่มองต่ำลงไปเรื่อยๆ


   
   ฮืออออออ.....ทำไมเข้าถึงเป็นคนทะลึ่งแบบนี้นะ ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากร้องไห้



“ทำไมหน้าแดงจัง ให้เปิดแอร์ไหม?”



“ปะ เปล่าครับ ผมอิ่มแล้ว”



“โอเค กินยาต่อเลยนะจะได้นอนพัก”



   ผมเอายาให้คนป่วยก่อนจะจัดการเก็บถาดอาหารไปข้างนอกและนั่งจัดการอาหารของตัวเอง รีบทำธุระส่วนตัวให้เสร็จเร็วไวจะได้กลับเข้าไปดูแลคนป่วยอีกครั้ง



   พอเริ่มตกเย็น ผมก็เข้ามาดูอาการคนป่วยอีกครั้ง ดูเหมือนว่าจะไม่หายป่วยง่ายๆเมื่อไข้ยังไม่ลดลงไปกว่าเดิม อาการไม่ดีอย่างนี้คงได้ต้องไปหาหมอเป็นแน่ ผมรีบเช็คตัวให้ร่างโปร่งและแต่งตัวให้เรียบร้อย อุ้มร่างโปร่งขึ้นแนบอกเดินไปคว้ากุญแจรถมุ่งหน้าไปโรงพยาบาลทันที



“หมอ แฟนผมเป็นยังไงบ้างครับ”



“เท่าที่ตรวจอาการ ไข้ขึ้นเพราะเกิดจากอาการอ่อนเพลียและอักเสบที่บริเวณช่องทางหลังร่วมด้วยนะ”



“อักเสบเหรอครับ?”



“ใช่ครับ เกิดการฉีกเล็กน้อยและบวมแดงมาก ยังไงช่วงนี้หมอขอให้งดกิจกรรมไปก่อนนะและให้คนไข้พักผ่อนเยอะๆ หมอจัดยาให้เรียบร้อยแล้วเชิญที่เคาเตอร์ได้เลยครับ”



“อ่า ครับ ขอบคุณครับ”



   ผมตกใจหลังจากที่ได้ฟังสาเหตุของอาการป่วย ทำให้คิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่เผลอรุนแรงกับเขามากเกินไปหน่อยเพราะกว่าพายุอารมณ์ของเราจะจบลงก็เกือบเช้า ตามจริงจะโทษผมฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ ก็ใครจะไปคิดว่าร่างโปร่งตอนที่เมาแล้วจะทำตัวน่ารักได้ขนาดนี้ ไหนจะท่าทางเซ็กซี่ตอนที่เรามีอะไรกันมันทำให้อดตอกย้ำความเป็นเจ้าของให้เสียไม่ได้ เสียงหวานร้องอ้อนวอนขอให้ใส่เข้ามานั้นยังดังก้องอยู่ในหู



   ....อ่า แค่นึกก็ทำให้ปวดหนึบที่ลูกชายเสียแล้ว



   เห็นไหมครับ มันไม่ใช่ความผิดของผมฝ่ายเดียวจริงๆนะครับ...เชื่อผมสิ



“อึก...”



   หลังจากที่เรากลับจากโรงพยาบาล ผมก็ให้คนกินยาและพักผ่อนตามที่หมอสั่งซึ่งตอนนี้คนป่วยก็ได้หลับไหลไปเรียบร้อยแล้ว ผมจัดท่านอนให้เขานอนตะแคงอย่างเบามือ หยิบหลอดยาสำหรับป้ายช่องทางบวมแดงไว้ในมือ เผลอกลืนน้ำลายเหนียวลงคอเมื่อล่นกางเกงของร่างโปร่งออกจนเผยให้เห็นก้นกลมที่มีรอยช้ำจากกิจกรรมเมื่อคืนหลงเหลือเป็นบางจุด พยายามค่อยๆแหวกแก้มก้นออกอย่างเบามือจนเห็นช่องด้านหลัง ป้ายยาแก้อักเสบลงไปและเกลี่ยครีมไปมาให้ เสียงร่างโปร่งครางออกเบาๆเมื่อโดนความเย็นของครีม ช่องทางเล็กขมิบตอบทั้งที่เจ้าตัวยังหลับสนิทอยู่



   เวรละ....อย่าเพิ่งลุกลูกพ่ออย่าเพิ่งลุก แม่มึงไม่สบายอยู่!!!



   ผมรีบสูดหายใจเข้าลึกๆสงบอารมณ์หื่นกามของตัวเอง เร่งทายาให้คนป่วยเสร็จก็รีบหันหลังมาบิดผ้าในกะละมังเช็ดตัวร่างโปร่งก่อนจะใส่ชุดใหม่กลับเข้าไปและจัดท่านอนให้ใหม่อีกครา ผมเหลือบมองนาฬิกาก็บอกเวลาหกโมงแล้ว ผมควรติดต่อไปหาที่บ้านบอกเขาว่าวันนี้ผมคงไม่ได้กลับไปหา



“แม่ครับ อาทิตย์นี้โป้คงไม่ได้กลับบ้านนะครับ”



[อีกแล้วเหรอโป้ แม่จะงอนเราแล้วนะ]



“โอ๋ ไม่งอนสิครับแม่ พอดีแฟนโป้ไม่สบายน่ะ เลยต้องอยู่ดูแลเขาก่อน”



[แฟน? แฟนคนไหนอีกคะพ่อลูกชาย ไม่เห็นบอกแม่บ้างเลย]



“ก็เพิ่งคบกันน่ะครับ....แม่ โป้มีอะไรจะบอก”



[อย่าบอกนะว่าแกทำแฟนแกท้อง!]



“ไม่ใช่แล้วแม่ แฟนโป้ท้องไม่ได้หรอก....คือ แฟนโป้เป็นผู้ชายครับแม่”



[….]



“แม่ โป้ขอโทษ แต่โป้รักเขาจริงๆ แม่อย่าโกรธโป้เลยนะครับ นะครับ”



[เลิกอ้อนเลยย่ะ กลับมาเตรียมตัวตอบคำถามที่บ้านได้เลย]



“ครับๆ รักแม่นะ”



   ผมวางสายจากแม่เสร็จ ก็เดินไปตลาดแถวคอนโดเพื่อหาอะไรกินทั้งของคนป่วยและของตัวเอง ก่อนจะกลับเข้าไปดูคนป่วยอีกครั้งที่ตอนนี้สีหน้าเริ่มดีขึ้นมาบ้างแล้วหลังจากที่พาไปหาหมอมา ผมเลยปลุกเขาให้มากินข้าวกินยาแต่ดูเหมือนว่าพอป่วยคนแก่กว่าดันกลายเป็นคนดื้อเสียอย่างนั้น พอผมดุก็ทำหน้าตาไม่พอใจเหมือนเด็กๆโดนขัดใจซะอย่างนั้น เลยโดนผมทำโทษด้วยกันฟัดแก้มป่องไปหลายทีเชียวล่ะ



..........................................................................
คุงครูป่วยแล้วเป็นคนดื้อ ระวังนังเด็กยักษ์จับเลียตูด เอ้ย ตีตูดนะกร๊ะ  :hao6:

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาคอมเม้นท์นะค้า ตอนน่าก็จบแล้วเด้อออออ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ นางฟ้าน้อย

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 30
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
บทที่ 12



   หลังจากที่คนป่วยหายป่วย ก็โดนผมบ่นเรื่องดื่มเหล้าเพราะผมห้ามไม่ให้เขาดื่มเด็ดขาด ร่างโปร่งที่โดนดุก็แย้งกลับมาว่ามันจำเป็นแต่ปกติตนเองก็ไม่ดื่มอยู่แล้ว ซึ่งผมก็เข้าใจและบอกว่าถ้าจำเป็นต้องดื่มจริงๆให้ผสมโซดาเยอะๆเอาเหล้านิดเดียวพอ ร่างโปร่งก็พยักหน้าเข้าใจทันที



“สวัสดีครับนักศึกษาทุกคน วันนี้ผมจะมาแจ้งให้ทราบว่าวันนี้เป็นวันสอนวันสุดท้ายของผมนะครับ เพราะฉะนั้นชั่วโมงนี้ผมจะไม่มีการเรียนแต่จะเปิดโอกาสให้นักศึกษาถามคำถามที่อยากรู้เกี่ยวกับการเรียนที่ผ่านมาได้เลย”

   

   หลังจากที่ร่างโปร่งประกาศ นักศึกษาก็เกิดอาการตกใจเพราะอาจารย์ทีถือเป็นอาจารย์ที่สอนสนุก ไม่ทำให้เคร่งเครียดมากเกินไปและทำให้เข้าใจเนื้อหาง่ายมากขึ้นเวลาเรียน นักศึกษาหลายๆคนยกมือถามทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องเรียน ซึ่งร่างโปร่งก็ไม่ได้อิดออดอะไร ตอบบ้างไม่ตอบบ้างเฮฮาตามสไตล์ตัวเอง



“จารครับ ผมอยากถามว่าจารมีแฟนรึยังครับบบบ”



“โห่หหห!!”



   เป็นเสียงใครไม่ได้นอกเสียจากไอ้หมาวาคนที่นั่งอยู่ข้างๆผมนั่นเอง หลังจากทุกคนได้ยินคำถามมันก็ประเคนเสียงโห่ร้องดังลั่นห้องให้มันไป บ้างก็แซวมันว่าจะจีบคนเป็นครูบ้างล่ะ เปลี่ยนแนวบ้างล่ะ ผมรีบกระทืบเท้ามันแรงๆไปทีส่วนเจ้าก็ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรแถมยังหันมายักคิ้วกวนตีนให้ผมอีกที



“ผมขอไม่ตอบคำถามนี้นะครับคุณธันวา”



“แสดงว่าไม่มีใช่ไหมครับ!” มันรีบสวนกลับไป



“นั้นสิคะ อาจารย์ยังไม่มีแฟนใช่ไหมคะ” เสียงเพื่อนร่วมห้องคนที่หนึ่ง



“เอ่อ คือ”



“ระวังไอ้วานะจาร มันอ่ะโคตรเสือเลย” เสียงเพื่อนร่วมห้องคนที่สอง



“ผม ผมมี....แฟนแล้วครับ”



“ฮี้วววววว”



   หลายๆเสียงตะโกนแซวคนเป็นอาจารย์ที่นั่งเขินจนหูแดงให้คนในห้องเห็น บางคนก็ตะโกนแทรกบอกไอ้วากินแห้วแล้ว



“แหม หน้าบานเชียวนะมึงไอ้ปีโป้เน่า”



“แน่นอน ก็เมียกูน่ารัก หึๆ”



“อ่ะ คายความลับของมึงออกมาเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นมึงจะโดนดี”



“เรื่องของกู วันหลังมึงก็ไปอยู่ใต้เตียงพวกกูสิไป”



“ไอ้ควายยยย แล้วบอกไม่ทำๆ กูให้เกียรติเขา ถุยยยย”



“ก็ไม่ทำถ้าเขาไม่เต็มใจ ถ้าเต็มใจกูก็ยินดี”



“หมั่นไส้จริงๆ แต่ยังไงกูก็ยินดีกับมึงด้วยนะเพื่อน”



   ผมยักคิ้วให้มันก่อนจะหันกลับไปมองคนที่บอกว่ามีแฟนแล้วข้างหน้าห้อง จริงๆผมก็ไม่ได้กดดันให้เขาต้องบอกใครต่อใครไปทั่วแต่แค่อยากให้สถานะระหว่างเรามีชื่อเรียกก็เท่านั้น



   เขาหันมามองสบตากับผมครู่นึ่งพลางขยับแว่นตัวเองเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มที่เป็นยิ้มสดใสส่งมาให้กัน ส่วนผมก็ยิ้มตอบกลับไปให้อีกฝ่ายพร้อมขยับปากให้คนที่มองกันอยู่ได้รับรู้



“รักนะ”





จบ
..........................................................................

จบแล้วนะค้า เป็นตอนจบสั้นๆเน้ออออ ขอบคุณที่มาตามอ่านมาจนจบค่ะ
 :a1: :a1: :a1:
ตอนนี้กำลังคิดตอนพิเศษอยู่ ติดตามรอได้เลยจ้า ><

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1976
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-0

ออฟไลน์ Wtftt

  • โอกาสก็เหมือนไอติมถ้าไม่กินมันก็ละลาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 255
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
สนุกมากง่า อยากให้ใีต่อเลย มัยfeel good มากเลยค่ะ
มาเขียนต่อมั้ยคะ
ชอบแนวfeel goodมากเลย
น่ารัก

ออฟไลน์ Wtftt

  • โอกาสก็เหมือนไอติมถ้าไม่กินมันก็ละลาย
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 255
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
 :กอด1: :impress2: :-[ :impress2:น่ารักจัง อยากให้มีต่อ หรือมียาวๆเลยค่า
มัน feel good มากๆเลย

ออฟไลน์ cutelady

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

น่ารัก  เป็นคำที่นึกได้ทันที ทีอ่านจบ

โมเม้นท์น่ารักๆ เบาสมอง  ชอบ  ชอบ  ชอบมาก...

ขอขอบคุณและ ส่งกำลังใจให้นักเขียนคนเก่ง...

 :mew1: :pig4:

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ตอนพิเศษ ออกเรือน (1)

   
   ตอนนี้ผมกับทีเป็นแฟนกันมาได้อีกไม่กี่เดือนก็จะครบปีแล้ว หลังจากที่ร่างโปร่งกลับไปสอนยังมหาลัยที่ตัวเองเคยจากมาจนตอนนี้ล่วงเลยเป็นเวลาห้าเดือนกว่าแล้วและขณะนี้ผมก็ได้เนรเทศตัวเองจากคอนโดมาอยู่ด้วยกันที่บ้านของร่างโปร่งเรียบร้อย


   ก่อนน่านี้ที่ผมและเขาต้องเทียวไปเทียวมากันระหว่างบ้านเขาและคอนโดผมหลายครั้ง (ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นผมที่มาบ้านเขาเสียมากกว่า อิอิ) ผมก็เลยอ้อนจะขอย้ายตัวเองมาอยู่ที่บ้านของเขา เมื่อได้ยินแบบนั้นร่างโปร่งก็คัดค้านเพราะเขาค่อนข้างจะหวงพื้นที่ส่วนตัวอยู่พอควร ผมเลยอ้างเหตุผลไปว่าจะได้ไม่ต้องไปๆมาๆ อยู่นี่ก็จะได้ทำอะไรร่วมกันได้เลยและก็จะได้ไม่ต้องอยู่คนเดียวอีก แต่ร่างโปร่งก็ยังไม่ตอบตกลงจนผมต้องงัดไม้ตายสุดท้ายคือโทรหาคุณแม่ของผมเอง


   ผมเคยคุยเรื่องของทีกับแม่หลายครั้งแล้วแต่ยังไม่ได้มีโอกาสพาเข้าไปเจอกับครอบครัว เนื่องด้วยก่อนน่านี้ผมติดสอบและทำรายงานเยอะ ส่วนเขาก็ต้องเตรียมตัวสอนตามหลักสูตรใหม่ ทำให้เราสองคนไม่ได้คุยเรื่องนี้กันจนลืมไปแล้ว ผมเคยเกริ่นกับแม่ว่าผมอยากไปอยู่กับทีเพราะเขาอยู่เป็นบ้านและเขาอยู่คนเดียว ตอนแรกแม่ก็ขัดแต่พอผมพูดหว่านล้อมไปหลายๆครั้งและก็บอกอ้างข้อดีของการที่ไปอยู่ด้วยกัน จนในที่สุดท่านก็ยอมใจอ่อนหรืออาจจะเพราะเอือมกับการออดอ้อนของผมก็เป็นได้ หึๆๆ


   ผมต่อสายหาตัวช่วยอย่างแม่เพื่อให้คุยกับร่างโปร่งซึ่งแม่ก็เข้าใจและจะลองช่วยคุยให้อีกแรง ผมส่งโทรศัพท์ให้คนที่นั่งดูทีวีอยู่ เขามองผมอย่างงงๆที่อยู่ๆก็ยื่นโทรศัพท์ไปให้ก่อนจะเลิกคิ้วสงสัยเมื่อหน้าจอขึ้นชื่อว่าเป็นบุพการีของเด็กตรงหน้า ร่างโปร่งทำท่าจะไม่คุยแต่ผมรีบยัดมือถือใส่ในมือเขาก่อนจะเดินเลี่ยงไปอีกทาง


“สะ สวัสดีครับ”


[สวัสดีค่ะ ทีใช่ไหมลูก นี่แม่ของโป้นะคะ]


“อ่า ครับ ผมทราบแล้วครับ”


[งั้นดีเลย แม่จะรบกวนหนูทีให้โป้มาอยู่ด้วยได้ไหมลูก พอดีคอนโดที่อยู่คุณพ่อเขาจะให้น้องเป้ไปอยู่น่ะค่ะ]


“...คือว่า”


[นะคะ เนี่ย ไม่งั้นโป้เขาต้องไปๆมาๆจากที่บ้านตั้งไกลเลยนะคะหนูที แม่ก็ไม่อยากให้เขาขับรถดึกๆดื่นๆ เวลาอยู่ห้องกินนอนก็ไม่เป็นเวลา แม่จะไปดูแลที่นู้นก็คงไม่ได้เพราะก็ต้องดูแลคนทางนี้อีก มันน่าจับตีจริงๆนะคะปีโป้เนี่ย หนูทีว่าไหมคะ เฮ่อออ]


“เอ่อ ครับ ก็ ก็ได้ครับ ให้โป้มาพักกับผมก็ได้ครับ”


[ว้าว! หนูทีใจดีจัง เห็นพี่โป้บอกเราทำอาหารเป็นแถมอร่อยอีกตั้งหาก อย่างนี้วันหลังมาทำกับข้าวทานกันที่บ้านกับแม่นะคะ งั้นเดี๋ยวแม่ขอคุยกับพี่โป้หน่อยค่ะ]


“ครับๆ ได้ครับ”


   ร่างโปร่งส่งโทรศัพท์คืนให้เด็กยักษ์ที่ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง ว่าไปแล้วแม่ลูกคู่นี้ก็เหมือนกันจริงๆชอบพูดจาออดอ้อนเก่งแถมหว่านล้อมเก่งอีกตั้งหาก แล้วอย่างนี้เขาจะรับมือยังไงดีเล่านี่


   หลังจากที่เด็กยักษ์วางสายจากแม่ก็หันมาคุยกับร่างโปร่งที่หรี่ตามองอย่างจับผิด พอคนแก่กว่าอนุญาติให้ย้ายเข้ามาได้ ผมก็รีบปลีกตัวบรืนรถกลับมาที่คอนโดทันที รีบขึ้นห้องและกวาดพวกเสื้อผ้าของใช้ส่วนตัวที่จำเป็นลงกระเป๋าเดินทางใบนึง อันอื่นช่างมันค่อยมาขนเอาทีหลังแต่ตอนนี้ต้องรีบไปอย่าให้เสียเวลา น้ำขึ้นต้องรีบตักครับ อิอิ


   อ้อ ที่ขาดไม่ได้อีกอย่างก็...ถุงยางกับเจลสินะ หึๆๆ


“โป้นอนห้องนี้นะครับ เดี๋ยวผมมาเก็บกวาดห้องให้”


“อ้าว ทำไมให้โป้นอนแยกล่ะ ให้โป้นอนห้องเดียวกับทีนะ นะครับ นะครับ”


“ไม่ได้ครับ ห้องผมเป็นพื้นที่ส่วนตัว ห้ามเข้า!”


“แต่เราเป็นแฟนกันนะ ทำไมโป้จะเข้าไม่ได้!”


“ไม่รู้ล่ะ ถ้าเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาติผมโกรธจริงๆด้วย”


“ชิ้ ก็ได้...อย่าเผลอแล้วกัน”


“อะไรนะครับ?”


“เปล๊า ไม่มีอะไรครับ โป้เข้าไปเก็บของก่อนนะ”


   ร่างโปร่งยืนกอดอกมองอย่างไม่ไว้ใจ ผมรีบทำหน้าทำตาปริบๆแบบเด็กน้อยใส่ ก่อนจะเดินเข้าไปเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าไว้ในห้องนอน ฮึ รอให้มีโอกาสเหมาะๆก่อนเถอะ จะเข้าไปจับปล้ำเลยคอยดู!!


“เดี๋ยวผมช่วยแขวนชุดครับ”


“ขอบคุณนะ”


   จากนั้นเราทั้งสองก็ช่วยกันเก็บกวาดภายในห้องจนเวลาล่วงเข้าช่วงเย็น ร่างโปร่งที่ทำหน้าที่จัดเตรียมอาหารชวนผมไปซุปเปอร์ฯเพื่อไปดูวัตถุดิบในการทำอาหารของเรา ปกติแล้วพ่อครัวจะซื้อมาแค่พอกินไม่ได้ซื้อกักตุนไว้เท่าไหร่เพราะอยู่คนเดียว แต่ผมบอกไปว่าให้ซื้อเข้าไปเลยจะได้ไม่ต้องออกมาบ่อยๆและจะได้ไม่เปลือง ยังไงเหลือกินก็ดีกว่าขาดอยู่แล้ว ผมกับเขาเลือกซื้อของกินทั้งของคาวของสำเร็จรูปและเครื่องดื่มต่างๆโดยที่ผมบอกว่าครั้งนี้ผมจะเป็นคนจ่ายให้ แต่คนแก่กว่าก็ค้านว่าเขาเป็นคนมีเงินเดือนต้องออกให้ ผมเลยจัดปัญหาและบอกว่าถือว่าฉลองเข้าบ้านใหม่คราวน่าก็ค่อยออกเหมือนเดิม ซึ่งคนแก่กว่าก็ยอมตกลง


   หลังจากเราทั้งสองทานอาหารกันเสร็จ ผมก็เป็นคนอาสาล้างจานเก็บของให้ซึ่งร่างโปร่งก็ไม่ได้ว่าอะไรแล้วย้ายตัวเองไปนั่งดูทีวีรอ เราสองคนนั่งดูทีวีไปคุยกันไปเรื่อยๆจนคนที่นั่งข้างๆเริ่มตาปรือเข้าให้แล้ว ผมเลยจัดการปิดเครื่องใช้ทุกอย่างและพาเขาเดินขึ้นไปชั้นบน ผมกำลังทำเนียนจะตามเข้าไปด้วยแต่คนที่เดินอยู่ด้านหน้าดันรู้ตัวเสียได้ ร่างโปร่งหันหน้ามามองผมและเหลือบตามองไปที่ประตูอีกห้องเชิงว่า “เชิญไปทางนู้น” ได้แต่ยิ้มค้างส่งไปให้และเดินเลยไปที่ห้องตัวเองอย่างจำใจ


   ฝากไว้ก่อนเถอะ...ไม่รอดแน่!!


   หลังจากที่เข้ามาในห้องผมก็ยังไม่หลับทันที ได้แต่นอนคิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะได้เข้าไปนอนกอดคนที่อยู่ห้องข้างๆได้ จนตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มครึ่งแล้วคนที่อยู่อีกห้องคงหลับใหลไปเรียบร้อย ผมจึงตัดสินใจเปิดประตูห้องตัวเองและย่องเบาๆไปหน้าห้องใกล้กัน หยุดยืนที่หน้าประตูห้องของอีกคนก่อนจะลองบิดลูกบิดประตูห้องเพื่อเช็คดูว่ามันจะเปิดได้หรือไม่

   
   กริ๊ก....


   เยส!! หวานหมูมึงละไอ้โป้ หึๆๆๆ


   ผมพยายามทำทุกสิ่งทุกอย่างให้เบาที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ตั้งแต่เกิดมา มองไปยังเตียงกว้างที่มีร่างหนึ่งนอนห่มผ้าหลับสบาย ผมนั่งยองมองหน้าคนหลับอย่างหลงใหลอยากจับมาฟัดแรงๆให้รู้แล้วรู้รอดแต่กลัวเจ้าตัวตื่นมาโวยวายเข้าให้ ผมเดินอ้อมไปอีกฝั่งที่มีหมอนข้างขวางไว้ เกะกะจริงๆไอ้หมอนข้างนี่ ผมเลยจับแม่งเหวี่ยงลงไปข้างเตียงและเอาตัวเองก้าวขึ้นเตียงแทนอย่างเบาที่สุด ขยับเข้าไปจนรับรู้ถึงลมหายใจสม่ำเสมอของคนข้างๆที่อยู่ตรงซอกคอตนเอง ก้มลงไปจูบหน้าผากมนก่อนจะพลาดแขนโอบกอดเอวบางไว้ให้ชิดกันมากขึ้น ผมทำทุกอย่างให้เบาที่สุดซึ่งคนหลับลึกอย่างทีไม่มีทางตื่นขึ้นมาแน่นอน


   คืนนี้หลับฝันดีแล้วเว่ยกู อิอิ


..........................................................................

มาอัพตอนพิเศษของไอ้เด็กยักษ์จ้า นังเด็กปีโป้ริอาจจะออกเรือน มันต้องมีแผนอะไรแน่นวลลลล
 :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ sk_bunggi

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ตอนพิเศษ ออกเรือน (ตอนจบ)   
   

“อือออ”


   คนหลับลึกเริ่มขยับตัวเล็กน้อยเมื่อร่างกายทำปฏิกิริยาในเวลาเดิมทุกๆเช้า กำลังจะลืมตาตื่นก็รู้สึกถึงอะไรหนักๆมาทับบริเวณช่วงเอวเลยพยายามจะปัดออก แต่พอจับไปที่สิ่งนั้นกลับรู้สึกอุ่นๆแถมพอลองคลำๆก็คล้ายจะเป็นอะไรที่แข็งๆอยู่
 

   เอ๊ะ อะไรน่ะ?


   ร่างโปร่งรีบลืมตาถกผ้าห่มออกอย่างสงสัย ภายใต้ผ้าห่มหนาปรากฏเป็นร่างของคนที่ต้องนอนอยู่ห้องข้างๆแต่ดันมานอนกอดเอวเขาได้อย่างไรกัน ทีพยายามนึกไปถึงเมื่อคืนก็ต้องกล่าวโทษตัวเอง เมื่อเขาไม่ได้ล็อคประตูห้องนอนเพราะด้วยความชินที่อยู่คนเดียวและบวกกับความง่วงเลยลืมคิดไปเสียสนิท


   ไอ้เด็กฉวยโอกาส...


“นี่ ตื่นเดี๋ยวนี้นะ ตื่นๆๆ”


“ฮื้ออออ ขอนอนต่ออีกแป๊ป”


“ไปนอนต่อที่ห้องตัวเองสิโป้”


“ไม่เอา ไม่ไป!”


“ลุกออกไปก่อน”


“โป้จะนอนกับที ให้โป้นอนนะ นะครับ นะ ที่รัก”


   เด็กยักษ์งัดลูกอ้อนที่มักจะชอบทำใส่คนแก่กว่าประจำซึ่งบางทีก็ได้ผลบ้างไม่ได้ผลบ้างตามแล้วแต่โอกาส คนเด็กกว่ายังกอดเอวบางแน่นไม่ปล่อยแถมยังเอาหน้าถูไถไปที่หน้าท้องแบนจนทำให้อะไรที่มันนอนสงบอยู่ดันตื่นขึ้นมาซะนี่


“อ๊ะ! โป้ปล่อยก่อน”


   อยู่ๆก็รู้สึกเสียววาบขึ้นมาที่บริเวณเบื้องล่างที่ใบหน้าของเด็กยักษ์ปัดผ่านไปมาแถมหน้าท้อง เหมือนคนเด็กกว่าจะรู้เมื่อสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่กำลังพองตัวใต้กางเกงนอนของคนที่นั่งอยู่ โป้เงยหน้าขึ้นมามองทีที่นั่งหน้าแดงและพยายามดันหน้าเขาออกห่าง มุมปากกระตุกจุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างตั้งใจ ปากได้รูปก้มหน้าลงไปจูบเบาๆผ่านเป้ากางเกงนอนพร้อยด้วยมือหนาที่เอื้อมมาดึงกางเกงนอนพร้อมชั้นในสีขาวล่นลงมาเล็กน้อยพอให้แก่นกายเล็กโผล่พ้นออกมา


“อย่า…อื้อ!”


   ปากกำลังร้องห้ามแต่กลับต้องสะดุ้งเฮือกเมื่อแก่นกายเล็กถูกเป่าลมใส่เบาๆก่อนจะถูกกลืนเข้าไปในโพรงปากอุ่น ทีนั่งตัวสั่นน้อยๆมือบางยกขึ้นมาหมายจะดันหัวออกแต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงเสียอย่างนั้น ขาทั้งสองข้างตั้งชันขึ้นด้วยความเสียวอย่างห้ามไม่อยู่ ริมฝีปากของคนชำนาญยังคงทำหน้าที่รูดขึ้นลงเป็นจังหวะได้ดีเยี่ยมทำให้ร่างโปร่งส่งเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่


“อื้อ เสียว...ฮ่ะ”


   เสียงซู้ดท่อนลำเล็กยังคงดำเนินต่อไปอย่างน่าอาย ก่อนที่มือหนาจะจับขาทั้งสองข้างที่หนีบอยู่ข้างหัวของตนไว้ดันสลับให้ร่างโปร่งลงไปนอนส่วนตัวเองขึ้นมานั่งคุกเข่าอยู่ด้านบนแทนจนทำให้ช่องทางเล็กประจันท์อยู่ที่ตรงหน้าพอดิบพอดี


   เด็กหนุ่มแลบลิ้นเลียริมฝีปากอยากกระหายเมื่อเห็นช่องทางที่ตนกำลังโหยหาก่อนจะก้มลงทำในสิ่งที่คนแก่กว่าต้องอายมากกว่าเดิมเมื่อลิ้นร้อนไล่เลียลงรอบปากทางที่ปิดสนิท โดยที่คนโดนกระทำส่งเสียงห้ามสลับครางไม่หยุด มือบางพยายามดันมือที่ล็อคขาของตนออกแต่ก็ไม่เป็นผลจึงเลื่อนมาปิดช่องทางที่ถูกโลมเลียอยู่แทนแต่กลับถูกมือหนาดึงออกและโดนกุมข้อมือทั้งสองไว้


“ฮื้อ...มันสกปรก...หยุดนะ!”


“กึก...”  อยู่ๆคนเด็กกว่าก็หยุดการกระทำตามที่บอกทันทีจนทำให้ทีเงยหน้าขึ้นมองด้วยความงงหนักมาก


“ดะ เดี๋ยว”


“ครับ? ก็ทีบอกให้โป้หยุดไม่ใช่เหรอ ^^”


   อ่ะ ไอ้เด็กบ้า...มาหยุดกลางคันอะไรตอนนี้


   คนแก่กว่าได้แต่ถลึงตาใส่เด็กยักษ์ที่นั่งหน้ายิ้มอยู่อย่างเคืองๆ ก่อนตัดสินใจจับไปที่แก่นกายของตัวเองและรูดขึ้นลงเป็นจังหวะช้าสลับเร็วโดยไม่สนใจว่าคนขี้แกล้งจะรู้สึกยังไง เอาสิ แกล้งเขาได้เขาก็ทำคืนได้เหมือนกัน ดูเอาแล้วกันว่าใครกันแน่ที่จะทนไม่ไหว คิดได้ดังนั้นก็ช้อนดวงตาหยาดเยิ้มที่ไร้แว่นกรอบหนาไปให้เด็กยักษ์อย่างยั่วยวนส่วนมือก็เร่งความเร็วและส่งเสียงครางออกมา “อื้มมม...อ่า”


   โป้ได้แต่กลืนน้ำลายอึกใหญ่กับภาพเซ็กซี่ตรงหน้า เอาแล้วไงไอ้โป้มึงโดนเล่นคืนซะแล้ว กะว่าจะแกล้งให้ร่างโปร่งอ้อนวอนขอให้ทำเสียหน่อย แต่ที่ไหนได้ตัวเองกลับโดนแกล้งคืนซะเอง


   ทนไม่ไหวแล้วโว่ยยยยยย!!!


“ฮึ้ย! มานี่เลยตัวดี”


“ปล่อยนะคนนิสัยไม่ดี!”


“ขอโทษครับ ไม่แกล้งแล้วๆ ดีกันเนอะ”


   คนแก่กว่าสะบัดหน้าหนีก่อนจะค่อยๆพยักหน้าให้เล็กน้อย ผมยิ้มให้รีบคว้าคนขี้งอนเข้ามากอดอย่างเอาใจและจัดการลอกคราบคนตรงหน้าออกอย่างเร็วรี่จนกระทั่งตอนนี้เผยให้เห็นแค่ร่างเปลือยเปล่าของทีที่นอนตัวแดงตัดกับสีขาวบนเตียงใหญ่


   คนเด็กกว่าจับให้คนแก่นอนตะแคงข้างให้ส่วนตัวเองลงมานอนซ้อนด้านหลัง ริมฝีปากจูบไปตามกรอบหน้าด้านข้างพลางเล็มใบหูแดงไปด้วย มือหนาค่อยๆสอดมือทั้งสองข้างมานวดเฟ้นหน้าอกเต่งตึงบางเบานิ้วยาวก็เขี่ยตุ่มไตเล่นไปด้วยจนทีแอ่นหน้าอกขึ้นด้วยความเสียว


   ผมละมือจากหน้าอกลงมาชักจูงแก่นกายเล็กที่ยังคงตั้งชันอยู่ ส่วนอีกมือก็แหย่นิ้วเข้าไปลูบคลึงสอดใส่ช่องทางด้านหลัง ริมฝีปากหนายังคงทำหน้าที่ขบเม้มลงมาเรื่อยกระทั่งถึงซอกคอชื้นเหงือพลางดูดดึงอย่างแรงจนขึ้นรอย แขนบางคว้าไปที่ใบหน้าของคนที่ซ้อนอยู่ให้หันมารับจูบเพื่อบรรเทาอาการเสียวทั้งด้านหน้าและด้านหลังของตัวเอง


“ฮื่อออ...จะเสร็จ” ทีละปากออกจากคนด้านหลังเมื่อความรู้สึกอยากปลดปล่อยมันล้นเอ่อ ไม่นานร่างโปร่งก็กระตุกตัวสั่นน้อยๆพลางพ่นน้ำพิษของตัวเองเต็มมือเด็กยักษ์


“รู้ตัวมั้ยที ตอนเสร็จโคตรเซ็กซี่เลย” ผมพูดพลางเอานิ้วปาดน้ำรักของอีกคนมาที่เปื้อนเต็มฝ่ามือมาป้ายที่แก่นกายตัวเอง จับท่อนลำตั้งขึ้นรูดรั้งเตรียมความพร้อม


   สะโพกสอบถูไถท่อนเอ็นของตัวเองกับก้นกลมของคนที่นอนแอ่นสะโพกรออยู่ ขาเรียวถูกขาของเด็กหนุ่มเกี่ยวให้อ้ากว้างขึ้นเพื่อง่ายแก่การสอดใส่


“จะใส่แล้วนะ....ซี้ดดด โคตรแน่นเลยที”


“โป้...แรง กว่านี้...ฮ้ะ” เสียงกระเส่าพูดบอกกระท่อนกระแท่นเมื่อรู้สึกถึงจังหวะในการสอดใส่มันเชื่องช้าไม่ทันใจ มือบางกอดแขนแกร็งที่โอบรอบตัวเองแน่นพร้อมกับขยับสะโพกตัวเองสวนขึ้นสู้กับสะโพกสอบเมื่อต้องการการเติมเต็มมากกว่านี้


“จัดให้ครับเมีย อ่าาา”


   มือหนากระชับจับขาเรียวไว้มั่นก่อนจะสวนขึ้นใส่ร่างโปร่งอย่างแรง ส่วนอีกข้างก็จับใบหน้าของคนแก่กว่าให้มารับจูบอันร้อนแรง ลิ้นชื้นเกี่ยวกระหวัดกันจนน้ำลายไหลเหยิ้ม ริมฝีปากบางถูกฟันคมของอีกคนกัดเพื่อระบายความใคร่จนทำให้รู้สึกเจ็บ เมื่อร่างโปร่งผละริมฝีปากตัวเองออกได้จึงก้มลงมากัดลงแขนของคนเด็กกว่าที่กอดตัวเองอยู่เพื่อเอาคืน


   คนเด็กกว่าหัวเราะเล็กน้อยกับท่าทางไม่ยอมคนของคนในอ้อมกอด การขับเคลื่อนสะโพกด้วยความเร็วยังคงดำเนินต่อเนื่อง ลาดไหล่เนียนถูกฟันคมขบกัดดูดดึงอย่างรุนแรงอีกครั้งเมื่อความรู้สึกข้างในคล้ายจะประทุออกมา คนหนุ่มจึงเลื่อนมือลงไปจับแก่นกายเล็กที่สั่นระริกดูคล้ายต้องการปลดปล่อยพร้อมรูดรั้งไปตามจังหวะที่ตัวเองขยับสะโพก 
 

   ไม่นานนักช่องทางหลังก็เกร็งแน่นก่อนร่างโปร่งจะกระตุกตัวปลดปล่อยออกมาอย่างแรง คนเด็กสบถออกมาหนักๆเมื่อช่องทางด้านหลังของคนที่หมดแรงอยู่บีบรัดท่อนเอ็นของตนเองอย่างแรงจนทนไม่ไหวจำต้องกระแทกตัวตนเข้าออกไม่กี่ทีก็ปล่อยออกมาเต็มช่องทางรัก


“ตกลงให้โป้นอนด้วยแล้วเนอะ ^^”


“มะ ไม่ใช่ซะหน่อย ออกไปห่างๆเลยคนฉวยโอกาส”


“ก็เลือกเอาแล้วกันว่าระหว่าง...นอนคนละห้องแต่โดนทำแบบนี้ทุกเช้ากับนอนห้องเดียวกันแต่แล้วแต่ความสมัครใจ ทีจะเลือกอันไหนครับ? หึๆ”


   ร่างโปร่งขมวดคิ้วคิดตามข้อเสนอของเด็กยักษ์ ไม่ว่าอย่างไหนก็มีแต่เขาเท่านั้นที่เสียเปรียบนี่นา!


“เฮ่อออ ตามใจแล้วกันครับแต่ตอนนี้พาผมไปอาบน้ำก่อน ลุกไม่ไหวแล้ว!”


“เยส! ได้เลยจ๊ะเมียจ๋า”


   และในที่สุดเจ้าเด็กยักษ์ก็ได้เข้ามามีส่วนร่วมทุกที่ทุกเวลาทุกซอกทุกมุมของทีไปหมด แต่อย่างน้อยๆการมีเจ้าเด็กยักษ์อยู่ในชีวิตก็มีข้อดีคือทำให้เขาเองไม่ต้องทนเหงาเดียวดายอีกต่อไป ถึงจะต้องแลกด้วยการเจ็บกระดูกกระเดี้ยวก็เถอะ


จบ

TALK: :hao7: บอกแล้วว่านังโป้เด็กยักษ์มันมีแผนนนนน จบแล้วจริงๆจ้า ขอบคุณมากๆเลยนะค้า

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด