The Parallel Love of Best Friend : เพื่อนรักเส้นขนาน ตอนที่ 41 :: ไม่เคยจะห่างกัน [UP!!]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: The Parallel Love of Best Friend : เพื่อนรักเส้นขนาน ตอนที่ 41 :: ไม่เคยจะห่างกัน [UP!!]  (อ่าน 2984 ครั้ง)

ออฟไลน์ Paraim

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ก๊อบกฎเล้ามาลงก่อนเริ่มนิยายด้วยค่ะ
ลองดูตัวอย่างจากนิยายเรื่องอื่นๆนะคะ^^

โมฯเล้า

ทำแล้วนะค้าบขออภัยที่ช้า  :mew2:

ออฟไลน์ Paraim

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0


ตอนที่ 39 คำถามที่ต้องตอบ


“มึงกับไอ้เหนือเป็นอะไรกันวะ” เกรทถาม

“ก็เพื่อนไง” ผมบอก

“แต่มึงคิดกับมันมากกว่านั้นใช่ปะ” ป๊อดถาม

“กูเปล่า” ผมยังไม่พร้อมที่จะบอกให้พวกมันรู้

“พวกกูเพื่อนมึงนะเว้ย”
“ทำไมจะไม่รู้ว่าเพื่อนชอบอะไร รู้สึกอะไร” เกรทพูด

ก็คงถึงเวลาที่ต้องบอกพวกมันจริงๆแล้วล่ะครับ

“เออ กูชอบมัน” ผมตอบตามตรง

“แล้วเหนือมันรู้หรือเปล่า” ป๊อดถาม

“ไม่รู้ กูไม่เคยบอก”
“แล้ว...พวกมึงไม่อะไรหรอ ที่กู..ชอบผู้ชาย”

“กูจะอะไรทำไม ยังไงมึงก็เพื่อนกู” ป๊อดบอก

“เออ ใช่เลย” เกรท

“แต่กูว่าไอ้เหนือมันต้องรู้สึกอะไรมั่งแหละ” เกรทพูดอีก

“มันไม่สำคัญแล้ว เพราะตอนนี้เหมือนเราไม่ได้คุยกันแล้ว” ผมบอก

“นั่นดิ เกิดอะไรขึ้นวะ”
“เมื่อก่อน มึงสนิทกันมากหนิ” เกรท

“กูไม่รู้ตั้งแต่มันเลิกกับขิม มันก็ไปสนิทกับคนอื่น”

“กูไม่รู้จริงๆว่ากูทำอะไรผิด” ยิ่งพูดถึงผมยิ่งเจ็บ

“ยังไงมึงก็ยังมีพวกกูนะเว้ย” ไอ้ป๊อดพูดพร้อมตบที่ใหล่ผมเบาๆ

“ขอบใจนะ พวกมึง” ผมขอบคุณไอ้ป๊อดกับไอ้เกรทที่เข้าใจและคอยอยู่ข้างๆ

....

..

——-วันต่อมา——-

เราเรียนคาบคณิตกันอยู่ ครูประจำชั้นก็เรียกผมกับไอ้ป๊อด ให้เอาเอกสารไปให้อ.นพพลที่สอนฟิสิกส์อยู่อีกตึกเซ็น

“ไปมึง” ไอ้ป๊อดชวน

ผมก็เดินๆไปกับไอ้ป๊อด พอมาอยู่หน้าห้องเห็นเป็นพวกห้อง2ที่อาจารย์สอนอยู่ ผมก็ลังเลว่าจะเข้าไปดีมั้ย

“มึงรออยู่นี่ก็ได้ เดี๋ยวกูเข้าไปเอง” ไอ้ป๊อดบอก

สมกับเป็นเพื่อนผมจริงๆ มันเดาใจผมออกว่าผมไม่อยากเข้าไป

ผมก็ยืนรออยู่หน้าห้อง ก็ได้ยินเสียงคนเดินขึ้นบันไดมา

ไอ้เหนือครับ เดินมากับไอ้ดอม

“อ้าว ปอง มาทำไรวะ” ดอมถาม

“เอาเอกสารมาให้นพพลเซ็นน่ะ” ผมตอบพยายามไม่มองหน้าไอ้เหนือ

“อ่อๆ งั้นกูเข้าไปเรียนก่อน” ดอมลา

“อื้มๆ” ผมตอบ

แล้วไอ้ป๊อดก็เดินสวนออกมาพอดี
มันเดินมากอดคอพร้อมบีบใหล่ผมเบาๆ

ผมยิ้มให้มัน ส่วนเหนือกับดอมก็เดินเข้าห้องไป

....

..

พอพักกลางวัน พวกผมก็นั่งเล่นอยู่ตรงโต๊ะไม้ใต้อาคาร มีกลุ่มคนนั่งกันอยู่ประปราย


“อีเหนือ เป็นโรคหรอห๊ะ แกล้งชั้นอยู่ได้”

ผมหันไปตามเสียง เห็นไอ้เหนือกับแก๊งพวกเพื่อนไอ้อ๊อด กำลังแกล้งบีม บีมเป็นสาวน้อยในร่างผู้ชายตัวเล็กๆผิวคล้ำกำลังโวยวาย

“โอ้ย เมียจ๋า อย่าว่าผัวสิจ้ะ” เหนือพูด พร้อมทำท่าเข้าข้างหลังกับเพื่อนผู้ชายคนนึงในแก๊ง

“อิพวกบ้า ว่างมากก็ไปตั้งใจเรียนไป๊” บีมว่าต่อ

“เมียจ๋า ถ้าได้สักครั้งจะตั้งใจเรียน”

ผมลุกออกมา ไม่อยากเห็นภาพที่เหนือมันดูมีความสุขกับคนอื่น แล้วปล่อยให้ผมเหงา เศร้าอยู่คนเดียว ผมอดทนแล้วแต่กลัวสีหน้าจะออกไปชัดเจนกว่าข้างในใจ

เมียหรอ... แต่ก่อนมันก็เรียกผมเมีย ตอนนี้มันเอาคำนั้นไปเที่ยวเล่นกับคนอื่น

ผมเดินคิดมาเรื่อยๆจนถึงโต๊ะประจำที่เหนือกับผมเคยนั่งด้วยกันเกือบทุกเช้า ผมนั่งลง

“มานั่งทำไรคนเดียววะ” ไอ้ขุนครับ

“เบื่อคนเยอะ วุ่นวาย เลยมานั่งคนเดียว” ผมตอบ

“เบื่อหลายคนหรือคนเดียว” ไอ้ขุนแกล้งพูดแหย่ มันคงรู้ว่าผมเบื่อใคร

“ก็มีอยู่คนเดียว” ผมพูดเซ็งๆ
“แต่ช่างเหอะ กุจะไม่สนใจอะไรละ” ผมพูดต่อ

“ตกลงพวกมึงเป็นอะไรกันวะ”
“กุหมายถึง...เป็นอะไรถึงได้ไม่คุยกัน”

ผมไม่รู้จะตอบยังไง มันก็สักพักแล้ว ที่ไม่ได้คุยกัน ผมเหมือนจะโกรธมันที่ไม่รู้เหตุผลของมัน ที่มันทำตัวแบบนี้ แต่พอเจอหน้า มันก็คิดถึงวันเก่าๆตลอด...

“โทษทีที่ถาม” มันขอโทษ

“ไม่เป็นไร” ผมตอบ

“วันนี้กลับด้วยกันนะ”
“กูมีไรจะให้ดู” ขุนบอก

“โอเค”

——-ตอนเย็น——-

ผมกำลังเดินกลับกับไอ้ขุน ก็ผ่านสนามบอลที่เหนือมันเล่นอยู่ มันหยุดแปปนึงตอนเห็นหน้าผม แล้วก็กลับไปเล่นต่อ

....

..


บนรถเมล์

“มึงจำสมุดบันทึกของกูได้ปะ” ขุนพูดขึ้น

“จำได้ๆที่มึงบอกจะให้กูอ่านอะ” ผมตอบ

“นี่ไง” มันเปิดกระเป๋า แล้วยื่นสมุดเล่มหนึ่งมาให้ผม

“ให้กูอ่านจริงหรอ” ผมถามเพื่อความแน่ใจ บันทึกนี่คงสำคัญและส่วนตัวมากๆ

“จริงดิ กูตั้งใจเอามาให้อ่าน” ขุนบอก
 
ผมเปิดอ่าน ก็เป็นบันทึก มีโน้ตเพลง มีรูปถ่ายงานต่างๆของรร. แปะอย่างดี

“วันเริ่มต้น โรงเรียนใหม่ เพื่อนใหม่ ขอให้มีแต่สิ่งดีๆ”

“สมัครเข้าห้องโสตเรียบร้อย สมกับที่ได้ฝึกมือถ่ายรูปตลอดปิดเทอม”

“นั่งๆเล่นกีต้าร์อยู่ใต้ตึกก็มีคนชวนฟอร์มวงซะงั้น”


แล้วก็มีบันทึกช่วงนึงที่เขียนถึงผม

“วันนี้เจอเพื่อนใหม่ที่รู้จักอยู่แล้วบนรถเมล์ เพิ่งรู้ว่ามีคนบ้านใกล้กัน เรียนที่เดียวกันแบบนี้ ดีเหมือนกัน”

“พอเจอกันทุกวัน ได้คุยเพิ่งรู้ว่าปองเป็นคนคุยสนุก เราชอบฟังเพลงเหมือนกัน มีเรื่องให้คุยกันได้เรื่อยๆ ไม่เบื่อเลย”

“วันนี้ไม่เจอ แต่เขาขอเบอร์เราไว้แล้ว คงมีโอกาสกลับด้วยกันบ่อยๆ”

“ทำไมถึงรู้สึกดีจังวะที่ได้คุยกับคนนี้ เวลาจะกลับบ้านก็มองหาตลอด จะได้กลับด้วยกันอีก บางวันต้องรอค่ำๆเลย แต่ก็รอได้นะ”

“จริงๆผมเห็นเค้ามาสักพักแล้ว รู้ว่าเป็นเพื่อนไอ้เบสท์ ไอ้เมฆเพื่อนห้องผมตั้งแต่ตอนม.ต้น ได้มีโอกาสถ่ายรูปให้ ได้เอาบัตร Staff ให้จะได้เข้ามาดูวงผมซ้อมคอนเสิร์ต” ข้างๆมันแปะรูปบัตรStaff ด้วยครับ

“วันคอนเสิร์ตที่ค่ายผู้นำ ผมรู้ว่าเขากำลังไม่สบายใจ เลยไปขอเพื่อนในวงร้องเพลง ให้เขา เผื่อว่าเขาจะสบายใจขึ้นบ้าง”

“วันวาเลนไทน์ผมซื้อชอคโกแลตให้ แต่ดันปากแข็งบอกว่าได้มาจากห้องโสต” รูปขุนถ่ายคู่กับเฟอเรโร่แปะอยู่ข้างๆ ข้อความ

“ให้ตาย พอมองหน้าแล้วใจเต้นแรงจริงๆวะ
ผมชอบตาโตๆใสๆ กับผิวขาวๆ รอยยิ้มหวานๆ ที่ยิ้มมา ผมปฏิเสธไม่ได้ว่าชอบเขาแล้วจริงๆ


“วันนี้ได้ให้ปองซบใหล่แต่ดูเหมือนเขาเศร้ามาก เพิ่งทะเลาะกับเหนือมา ทำยังไงให้ดีขึ้นดีนะ ไม่อยากให้รอยยิ้มนี้หายไปเลย”


“ผมคงมีสิทธิ์ได้แค่นี้ เพราะเหมือนเขาเองก็ชอบใครบางคนอยู่เหมือนกัน แต่ไม่เป็นไร สู้เว้ย ไม่ยอมแพ้ง่ายๆหรอก”

ผมอ่านเสร็จ ก็หันไปมองหน้ามัน ที่ผ่านมาผมพอจะเดาออกว่ามันรู้สึกยังไงกับผม

“ตอนนี้...กุพอจะมีโอกาสบ้างไหม” ขุนถาม แววตานิ่งๆแต่นุ่มลึกแบบไม่เคยเป็นมาก่อน


....
 

...



ออฟไลน์ Paraim

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0

ออฟไลน์ Paraim

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
เรื่องนี้ ทีม#เหนือปอง จริงอ่ะ
ไม่ใช่ ทีม#ขุนปอง หรอกเหรออออออ

ตามเชียร์ ทีม#ขุนปอง อยู่สุดติ่งกระดิ่งแมวหมูหมากาไก่
 :katai2-1:

เรายินดีที่จะรับขุนไว้ เอามาดูแลให้เป็นอย่างดี
รับรองว่ามีแต่เด็ดและดี
อิอิ
 :hao6:

เหนือ..ไม่เห็นจะน่าพิศวาสที่ตรงไหน ก็งั้นๆ
เชิญปองตามง้อ ตามงอน ตามหวง ที่รักไปคนเดียวเต๊อะ...ม่ายเอา กลั๊ว ฮ่าฮ่า
 o21

+1 จ้า คนแต่ง

ตามดูกันต่อไปว่าตกลงจะเป็นทีมไหน อิอิ

ขอบคุณที่ติดตามค้าบ  :pig4:

ออฟไลน์ Paraim

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +841/-16
เธอเหนื่อยไหม ที่คอยตาม และถามไถ่
เฝ้าห่วงใย ใฝ่ถึง คนึงหา
ถ้ามากนัก ก็หยุดพัก นะแก้วตา
ให้เวลา ผ่อนหัวใจ คลายบรรเทา

ยังมีคน อยู่อีกมาก อยากรู้จัก
ยังมีคน จะขอรัก ให้คลายเหงา
ขอเพียงแต่ เปิดหัวใจ ให้ตัวเรา
จะมีเขา เดินเข้ามา หาตัวจริง

ขุนอ่ะตัวจริง
เราเชียร์สสสสสสสสส  สุดลิ่มทิ่มตูดแมว

ที่เหลือตัวปลอมหมด ไม่เว้น..มันด้วย
เพื่อนห่าไร นึกจะโกรธก็โกรธ ไม่เคยจะโทษตัวเอง
ไม่อยากจะเดาว่ามันโกรธปอง เพราะไม่บอกมันว่า ปองไปเจอเมียมันแอบมีชู้
แหงแซะ..เดาถูก ไปโกรธเมียเมิงที่คบชู้นู้น มาโกรธอะไรกับคนที่เมิงให้เค้าได้แค่ "เพื่อน"
ห่านจิก เอ๊ยยยยย

เราอ่านแล้ว เราชอบขุน ไม่อยากเห็นขุนผิดหวัง ปองน่าจะพิจารณาขุนด้วยนะ โปร์ไฟล์ก็ดีหนิ หาไมง่ายนะ
 :กอด1: ขุน

+1 ให้คนแต่งเพราะอยากอ่านต่อมากกกกกกกก
เราจะมารอขุนที่ท่าน้ำทุกวันเลย อิอิ
 :-[

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +841/-16
มานั่งรอขุนที่ท่าน้ำ
นาน 3 วันแล้ว
ขุนก็ไม่มาซักที
กาซิก

ออฟไลน์ Paraim

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ตอนที่ 40 แค่เธอที่ต้องการ


“ตอนนี้...กุพอจะมีโอกาสบ้างไหม” ขุนถาม แววตานิ่งๆแต่นุ่มลึกแบบไม่เคยเป็นมาก่อน

“กูรู้ว่ามึงรู้สึกอะไรกับใคร”
“แต่กูก็ยังเลิกชอบมึงไม่ได้อยู่ดี” ขุนพูดยาว

“...”

“คือ...กู” ผมจะตอบยังไงดี

“กูก็ชอบมึงนะ แต่ในฐานะ เพื่อนที่ดีคนนึง” ผมตอบ

“มึงดีกับกูมากๆ แบบที่ไม่ค่อยมีคนดีแบบนี้กับกูมากนัก”

“มึงเข้าใจใช่มั้ย” ผมถาม

“กูเข้าใจ”
“จริงๆกูก็พอรู้คำตอบ แค่อยากลองดู”
“พอเห็นว่ามึง 2คนห่างๆกันกุก็มีความหวังขึ้นมานิดหน่อย” ขุนอธิบายต่อ

ผมเอาบันทึกคืนมัน

“ไม่อยากเก็บไว้หรอ” ขุนถาม

“เก็บไว้กับมึงแหละ มันดูมีคุณค่ามากเวลาอยู่กับมึง” ผมบอก

“โอเคๆ”

“เราจะเป็นเหมือนเดิมใช่มั้ย” ขุนถาม

“ใช่ดิ” ผมยิ้มให้มัน

.....

..

หลายวันผ่านไป ชีวิตผมก็เดิมๆ
มาเรียน คุยเล่นกับเพื่อน ทำงาน ช่วยงานอาจารย์ แล้วก็ยังกลับบ้านกับไอ้ขุนเหมือนเดิม
กับไอ้เหนือก็เจอกันบ้าง แต่ก็ยังไม่ได้คุยกัน

ผมเริ่มรู้สึกเป็นฝ่ายไม่พอใจมันที่เหมือนมันจะทิ้งผมไปสนิทกับคนอื่น แต่ผมก็ไม่ได้บอกใคร หรือพูดออกไปหรอก เจอมันผมก็ทำเป็นว่าผมมีความสุข ผมสบายดี

...

..


วันนี้ผมได้ฤกษ์เปลี่ยนโทรศัพท์เป็นไอโฟนรุ่นล่าสุด ซื้อมาก็ต้องถ่ายรูปอวดลงเฟสซะหน่อย

เพื่อนๆมันก็ทักมา

“เหยด ไอ้ปอง โทรศัพท์ใหม่” เกรทแซว

“เอามามอบให้กูซะดีๆ” ไอ้ตี๋ว่า

“เครื่องเก่าแม่งก็แบ่งไปใช้จนเป็นอีตัวอยู่ละพวกมึงเบาๆหน่อย” ผมบอก

“อย่าว่าแต่ไอโฟนเลย ตอนมึงใช้บีบีพวกกุก็ยืม 555” ไอ้แจสบอก

แล้วก็มีข้อความใหม่เด้งเข้ามาครับ

“มือถือใหม่หรอ” ไอ้เหนือครับ มันทักมาในรอบกี่เดือนก็จำไม่ได้แล้วครับ

“อืม เครื่องเก่าให้แม่ใช้ไปละ” ผมตอบครับ


....

..


แล้วมันก็เงียบไปสักพักก่อนพิมมาอีก

“มึงเป็นไงบ้าง” มันถาม

“ก็ดี เรื่อยๆ” ผมอยากถามมันว่าทำไมไม่คุยกับผม แต่ผมก็กลัวมันตอบว่าผมเป็นฝ่ายไม่คุยกับมันเหมือนกัน เลยตอบไปแค่นี้

“มึง...”
“ตอนเจอกูทำไมชอบทำหน้าบึ้งวะ” มันถาม

“กุทำหรอ”
“โทษที ไม่ได้ตั้งใจ” ผมบอก

แล้วมันก็เงียบไป


พรุ่งนี้เป็นวันที่ชมรมผมต้องไปกาญแล้ว
ผมก็จัดกระเป๋า อะไรไปเรื่อยเปื่อย ก็เจอรองเท้าแตะที่ยืมไอ้เหนือมาตั้งแต่ม.4 ผมยังเก็บไว้ในตู้รองเท้า ไม่ได้ใช้เลยตั้งแต่ตอนนั้น

ก็เลยตั้งใจว่าจะเอาไปคืนพรุ่งนี้


ตอนเช้าผมก็ไปเจอเพื่อนๆที่สถานีรถไฟ เราจะไปกาญด้วยรถไฟกัน ครูนัดไว้เช้าตรู่

ตั้งแต่ไม่ได้คุยกับไอ้เหนือ เวลาไปไหน ก็ต้องไปเองแล้วไม่มีมันคอยพาไป เลยแก้นิสัยหลงทิศ ไปไหนเองไม่ค่อยเป็นได้ดีขึ้นหน่อย


“ไอ้นินจา ยังไม่มาเลยว่ะ” ไอ้ป๊อดบ่น

“ไอ้ห่า รถไฟจะออกละ” เกรทบอก

“นั่นไง วิ่งมาโน่นละ” ไอ้แจสชี้

“เชี่ย นาฬิกา แม่งไม่ปลุกกู” นินจาหอบแฮ่กๆขณะพูด

“บ้านมึงใกล้สุดเลย แต่ดันสาย ไอ้นินเอ้ย”เกรทพูด

“ใครจะมีแฟนโทรปลุกตลอดแบบมึงล่ะ” ไอ้นินจาเถียง

โทรปลุกหรอ นี่ผมก็ไม่ได้โทรปลุกไอ้เหนือมานานมากแล้วเหมือนกัน แล้วผมจะคิดถึงเรื่องเก่าๆทำไมเนี้ย

แล้วครูเขาก็เข้ามาเช็คชื่อ มีคนในชมรม แล้วก็พวกนร.ช่างภาพประจำทริปก็มาด้วย

แต่ที่ไม่รู้ว่ามาได้ไงคือพวกแก๊งไอ้อ๊อด มายกแก๊งเลย นั่งร้องเพลง เล่นกีต้าร์ ส่งเสียงดังกันอยู่ถัดจากที่นั่งกลุ่มผมไป
ไอ้เหนือก็นั่งอยู่ในกลุ่มนั้น มันดูมีความสุขดี

ผมมองไป มันกำลังมองมาพอดี ผมเลยทำเป็นคุยกับพวกไอ้ป๊อด

“เออ เค้าจะพาไปไหนมั่งวะ” ผมถาม

“วันนี้หรอ”
“ก็มีสะพานข้ามแม่น้ำแคว”
“น้ำตกเอราวัณ” ไอ้ตี๋ไล่ให้ฟัง

“มีลงน้ำด้วยหรอ กุไม่ได้เตรียมชุดมา” ผมบอก

“มีชุดไหนก็ใส่ๆลงไปก่อนก็ได้มึง” ไอ้เกรทบอก

“อ้าวไอ้ขุน” เกรทเรียก ขุนมันเดินถือกล้องมาครับ

“ถ่ายรูปหน่อยพวกมึง” ขุนยกกล้องขึ้นมาถ่ายพวกผมที่นั่งเรียงกันอยู่

....

..



แล้วเราก็มาถึงสะพานข้ามแม่น้ำแคว ผมกับพวกไอ้ป๊อดก็ลงเดินเล่น ถ่ายรูป ซื้อน้ำ ซื้ออะไรกินกันแถวๆใกล้ๆสะพาน


“เป็นไงบ้าง” ขุนถามผมขณะผมเดินเล่น อยู่ที่สะพาน

“เรื่องอะไร” ผมถามกลับ

“ก็ทุกเรื่อง”

“เหมือนเดิมแหละ” ผมตอบ

“ยังไม่คุยกันหรอ” ขุนถาม

“ยังหรอก คงไม่ใช่เร็วๆนี้” ผมตอบตามที่รู้สึก ผมกับเหนือ เราไม่เคยไม่คุยกันนานขนาดนี้เลย

“มันอาจยังไม่สายนะ ถ้าจะเริ่มทำอะไรสักอย่าง” ขุนบอก

*อาจจะไม่ หรืออาจจะสายไปแล้วก็ได้* ผมคิด

แล้วเราก็ขึ้นรถไฟต่อไปน้ำตกเอราวัณ พวกไอ้เหนือกับแก๊งนั้นยังร้องเพลง เล่นกีต้าร์กันตลอดทาง

พอมาถึงเราก็แยกย้าย ใครจะไปเล่นน้ำก็ไป พวกผมสายเดินชมธรรมชาติ ก็เดินดูนู่นนี่ก่อน ไปเรื่อย

“กูอยากลงน้ำแล้วอ่ะ” ไอ้ตี๋บ่น

“มึงอยากลงก็ไปดิ” ไอ้เกรทบอก

“ก็พวกมึงไม่ไปกะกุงะ” ตี๋

“แปปดิ มีเวลาตั้งเยอะ เดินดูก่อน” ป๊อดบอก

“ไอ้นิน ไอ้แจสไปกะกุปะ” ไอ้ตี๋หันไปชวนไอ้นินจากะไอ้แจส

“ไปดิ กุก็อยากเล่นละ” ละไอ้ตี๋ แจสกะนินจาก็หอบกระเป๋าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เขาจัดที่ไว้ให้

เหลือผม ไอ้ป๊อด ไอ้เกรท ก็เดินดูน้ำตก ดูคนเค้าเล่น พอไปถึงชั้น 3เราก็นั่งพักกัน

สักพักก็มีเสียงดังตามมา แก๊งไอ้อ๊อดครับ มันมาเล่นแถวนี้ ทุกคนถอดเสื้อเหลือแต่บอกเซอร์ ผมเห็นไอ้เหนือในกางเกงขาสั้นสีเทาลายๆตัวเดียว กำลังนั่งเล่นอยู่ในน้ำตก ผมพยายามไม่มอง แต่หุ่นมันที่ผมหลงมองมาหลายปี ทำให้อดใจไม่มองยากครับ


ถัดไปใกล้ๆไอ้ขุนก็กำลังถ่ายภาพพวกมันเล่นน้ำกัน แล้วก็หันมาถ่ายพวกผมบ้าง

“ไปเปลี่ยนชุดมาเล่นกันบ้างดีกว่า” ไอ้เกรทชวน

พวกผม3คนก็ไปเปลี่ยนชุดมาลงน้ำครับ

ผมเลือกเล่นที่ชั้น2 เพราะไม่อยากไปเล่นรวมกับพวกแก๊งนั้น ก็มาเล่นกับพวกไอ้แจสที่อยู่ขั้น2แทน

ผมเล่นน้ำไปสักแปปก็มานั่งพักริมน้ำ ปล่อยพวกมันเล่นไป

ไอ้เหนือครับมันมาเล่นน้ำอยู่ใกล้ๆ ไม่มีพวกไอ้อ๊อด มันดำผุดดำว่ายน้ำ ลุกมานั่งริมน้ำห่างจากผมไปแค่2เมตร ด้วยท่าชันเข่า ผมเผลอมองหุ่น ร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของมัน หน้าท้อง ขาแกร่งๆ ที่เผยให้เห็นเพราะท่านั่งนั้น ผมลุกออกมา เดินตรงไปที่ห้องน้ำ

ไม่ว่ามันรู้ตัวหรือไม่มันทำให้ผมเกิดอารมณ์
ผมเดินกลับไป กำลังเข้าห้องน้ำ กำลังจะปิดประตู มีมือแกร่งๆต้านไว้ ก่อนสอดร่างกายเข้าห้องมาด้วย ....ไอ้เหนือครับ มันเดินตามมาตั้งแต่เมื่อไหร่

“มึง จะทำอะไร”ผมถามเสียงสั่น

“ก็ช่วยมึงไง” มันเอาหน้าเข้ามากระซิบใกล้ๆ

มันจับผมหันหลัง ดึงกางเกงผมลง พร้อมกอบกำส่วนอ่อนไหว ชักไปมาอย่างชำนาญ พร้อมเอาคางมาเกยที่ใหล่ผม ผมตัวอ่อนระทวย อยากขัดขืนแต่ร่างกายมันไม่ฟังเลย

ผมเอามือปิดปากไม่อยากให้เสียงเล็ดรอดออกไป

“อา...อา....อา” ผมครางในลำคอ ก่อนจะปลดปล่อยออกมา


“ไอ้เหนือ อยู่ในนี้มั้ยวะ” เสียงฝีเท้าของคนหลายคน พร้อมเสียงตะโกนเรียก

พวกไอ้อ๊อดครับ มันอยู่หน้าประตูนี่เอง

....

...


—————————

ขอโทษที่มาช้าครับบบ

ติดภารกิจนิดหน่อย ขอบคุณคนอ่าน คนรอทุกคนเลยยย

  :mew2: :pig4:

ออฟไลน์ psychological

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +841/-16
มาทำกันแบบนี้
ไม่ปลื้ม(ว่ะ)ครับ
ยังจะไว้ใจได้อีกเหรอ คนพรรค์นี้

ถ้าปองจะเสียใจเพราะคนนี้อีก
เราจะไม่เห็นใจนะ ไม่สงสารด้วย

หลงหัวปักหัวปำ ทั้งที่เค้าไม่เห็นคุณค่าของเราเลย
แม้แต่คำว่า"เพื่อน" ยังถูกมองข้าม ไม่เหลียวแล

ปองอย่ามาเสียใจนะ
เพราะ..ทำตัวเอง
หุหุ

โว้ยยยยยยยยยย..เกลียดมานนนนนนนน
 :m31:

+1 ให้ขุน(คนเดียว)
เหตุผลส่วนตัว
 :กอด1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-0

ออฟไลน์ Paraim

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0


ตอนที่ 41 ไม่เคยจะห่างกัน

“ไอ้เหนือ อยู่ในนี้มั้ยวะ” เสียงฝีเท้าของคนหลายคน พร้อมเสียงตะโกนเรียก

พวกไอ้อ๊อดครับ มันอยู่หน้าประตูนี่เอง

ผมรีบใส่กางเกง ไอ้เหนือรอสักแปปก็เปิดประตูออกไป ผมยังรออยู่ข้างในห้อง หลบอยู่หลังประตู

“กูอยู่นี่ มีไรวะ” เหนือถาม

“พวกกูจะสูบบุหรี่ มึงมีไฟแชคปะ”

“มีๆตามกุมา เดี๋ยวเอาให้”

แล้วเสียงก็เงียบไปครับ ทุกคนเดินออกไปแล้ว

ผมออกมา ด้วยความรู้สึกโล่ง แต่ก็สับสน เหนือมันต้องการอะไรจากผมกันแน่ ไม่คุยกับผมมาตั้งหลายเดือน แต่วันนี้มันกลับ...มาทำแบบนี้กับผม

....

..


พอทุกคนเล่นน้ำเสร็จ เราก็เดินทางไปที่พักกัน ส่วนห้องพักเป็นรีสอร์ตเรือนแพ แต่มีพื้นที่ส่วนกลาง กับร้านอาหารบนบก ริมแม่น้ำ

พอถึงที่พักครูก็แจกกุญแจให้จับกลุ่มเลือกนอนกันเอา

ห้องพักนอนได้ ห้องละ 3คน ผมนอนกับไอ้เกรท ไอ้ป๊อด ส่วนนินจา ตี๋ แจสนอนอีกห้อง ห้องเราอยู่คนละโซนอีก

เรามาถึงที่พักกันตอนประมาณ3โมงเย็น ผมก็เอาของจัดไว้ในห้อง

แล้วทางชมรมก็ประกาศเรียกรวม

“วันนี้เรามีกิจกรรมที่อยากให้นร.ทำด้วยกันอีกนิดหน่อยก่อนแยกย้ายกันกลับพรุ่งนี้”

“จริงๆเป็นกิจกรรมที่ทางโรงเรียนจะจัดตอนปัจฉิม จบม.6 ของทุกปี”

“แต่เรานำมาทำก่อน เพราะคิดว่าเป็นเวลาที่เห็นว่าสมควรกว่า”

“นั่นก็คือกิจกรรม เปิดใจ เคลียร์กันเรื่องที่ติดค้างอยู่ในใจ”

“คือว่าถ้าใครมีเรื่องที่ยังค้างคาใจ อยากระบายอยากขอโทษ อยากอธิบายเพื่อนหรือแฟนก็ได้ เราเปิดให้พื้นที่ทุกคนในชมรมนี้ได้พูด จะพูดถึงครูก็ได้นะ เปิดใจออกมาเลย เชิญ”

มีประมาณ 10 กว่าคนยกมือ ทุกคนออกไปพูดเรื่องของตัวเอง เรื่องที่เข้าใจผิดกัน เรื่องที่ไม่อยากติดค้าง

“คือหนูอยากบอกโบวี่ว่า เราไม่ได้ตั้งใจจะพูดกับแกแรงๆ วันนั้นเราทะเลาะกับที่บ้าน เราเครียดมาก เราเลยเผลอพูดไม่ดีไป เราขอโทษนะ”

“กูอยากบอกว่า กูอาจจะชอบแฟนเก่ามึง แต่ไม่ได้บอกตรงๆ แต่ยังไงมึงก็เป็นเพื่อนกูนะว้อย เลิกโกรธ กูนะไอ้โอ็ต”

“เราขอโทษนะเจมส์ ที่ไม่พูดตรงๆว่ามีคนที่ชอบแล้ว เราแค่ไม่อยากทำให้แกเสียใจ”

ผมฟังคนแล้วคนเล่า ออกไปพูดเรื่องตัวเอง ผมก็อยากออกไปนะ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง จะให้บอกว่าผมชอบเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชาย แต่จู่ๆเราก็ทำเหมือนกันและกันไม่มีตัวตน อย่างนั้นหรอ ผมไม่กล้า

ผมมองไปที่ไอ้เหนือ แอบลุ้นว่ามันจะพูดอะไรหรือเปล่า

มันก็นั่งฟังปกติแต่ไม่มีท่าทีที่จะออกไปพูดอะไรเหมือนกัน

พอเสร็จกิจกรรม ครูก็ปล่อยให้เรากินข้าวพักผ่อนตามอัธยาศัย พวกผมกินข้าวเสร็จก็เดินเล่นสักพัก ไอ้เกรทดันท้องเสีย ไอ้ตี๋ นินจาก็เลยกลับห้องไปกับมัน

“มึงกูอยากไปแถวร้านคาเฟ่วะไปกัน” ไอ้ป๊อดชวนผมกับ ไอ้แจส

“ไปดิ กุอยากซื้อชาเย็นกินเหมือนกัน” แจสบอก

แล้วผม3คนก็เดินไปกัน อากาศที่นี่ดีมากครับ เดินเล่นได้เพลินๆ พอเรา ซื้อเสร็จก็กำลังจะกลับมาห้อง

“มึงเดี๋ยวกุมานะ มึงกลับห้องก่อนเลย” ไอ้ป๊อดบอกผมขณะเดินกลับ

“ทำไมวะ” ผมถาม

“พอดีกุลืมของไว้ที่ร้าน”
“ไอ้แจสไปกะกุหน่อย” ป๊อดบอก

“เออๆไปก็ไป” แล้วมัน2คนก็เดินไปครับ ปล่อยผมกลับห้องคนเดียว

ผมก็เดินกลับ นี่ก็ใกล้มืดแล้วด้วย พอเปิดห้องมาไอ้เกรทไม่อยู่ครับ ไปไหนของมัน

แต่ผมมองเข้าไปในห้อง มีไฟประดับตรงกำแพง มีโพสอิท9แผ่นแปะ เรียงกันเขียนว่า
อยู่ ตรง นั้น คิด ถึง กัน บ้าง รึ เปล่า ?

รอบๆห้องมีเทียนอันเล็กๆจุดวางอยู่

ผมมองไปที่ระเบียง เปิดม่านออก เห็นมีคนนั่งอยู่บนเก้าอี้ ...ไอ้เหนือครับ

มันกวักมือเรียกผม ผมเดินออกไปที่ระเบียง มีเก้าอี้อีกตัว ผมนั่งลง ตอนนี้เรานั่งหันหน้าเข้าหากัน

บนตักเหนือประคองกีต้าร์ตัวนึงอยู่ *มันจะเล่นหรอ มันเล่นเป็นด้วยหรอ*ผมคิด

มันเริ่มลองดีด ๆ แล้วก็บอดครับ
“แปปๆ ขออีกที” มันพูด

~ แม้วันนี้ไม่มีเธอใกล้ๆ
แต่รู้ว่าใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน
ใครกี่คนไม่เคยคิดผูกพัน
ก็เพราะใจฉันนั้นมีแต่เธอเพียงคนนี้ ~

ผมอึ้ง มันเล่นเป็นจริงๆ ด้วย

~ ด้วยภาระและทางที่เราต้องเดิน
แต่ว่าฉันไม่เคยเพลิดเพลินคิดมองใคร
อาจจะเผลอก็เพียงแค่สายตา
เพราะหัวใจนั้นรู้ว่ามีเธอในใจเท่านั้น ~

เสียงทุ้มๆนุ่มๆของมัน ทำให้ผมอบอุ่นใจยังไงบอกไม่ถูก

~ อยู่ตรงนั้นเธอคิดถึงฉันมากเท่าไร
อยู่ตรงนี้เธอรู้ไว้เลยว่าคิดถึงเธอจนล้นหัวใจ
ได้โปรดเธอจงมั่นใจว่า
ฉันคนนี้รักเพียงแต่เธอ ~

อยู่ตรงนั้นเธอเองจะเหงาซักเท่าไร
อยู่ตรงนี้ยิ่งเหงาเท่าไรก็ยิ่งรู้ว่าฉันรักเธอ
ต่อให้เนิ่นนานที่เราไม่เจอะเจอ
แต่ทุกนาทีหัวใจเรานั้นไม่เคยจะห่างกัน ~

แม้จะเล่นบอดบ้าง ร้องเพี้ยนไปบ้าง แต่ผมเห็นความตั้งใจของมันครับ มันเล่นไปมองหน้า
ผม สลับกับมองมือตัวเองตลอด จนจบเพลงมันก็มองมาที่ผม

“....กูรู้กูเป็นเพื่อนที่แย่” มันเริ่มพูด

“กูเสียศูนย์มากตอนเลิกกับขิม”

“กูประชดทุกคน ประชดตัวเอง ทำอะไรตามใจ ทั้งๆที่บางทีกุก็ไม่ชอบสิ่งที่ตัวเองทำ จนลืมมองไปว่ามีคนที่คอยอยู่ข้างๆกูเสมอ”

“ก็คือมึง” เหนือพูด

แบบนี้นี่เองครับ ผมเพิ่งเข้าใจว่าที่มันเปลี่ยนไปคุยกับพวกไอ้อ๊อด ทำตัวเกเรคือการประชดชีวิตรักของมัน

“ที่กูเคยพูดว่ากูแคร์มึง มันไม่ใช่เรื่องโกหกนะ”

“กูพูดจริง”

“กูอยากกลับไปคุยกับมึงตั้งแต่แรกๆ แต่ก็กลัวมึงโกรธกับสิ่งที่กูทำกับมึงไว้”

ผมเองก็ผิดครับที่ทำตัวเย็นชาใส่มันคืน แทนที่เราจะคุยกันจริงๆ

“เรากลับไปเป็นเหมือนเดิมนะ”

“อืม”
“กุเองก็คิดถึงมึงว่ะ” ผมพูดบ้าง

“ที่ผ่านมากูอาจจะโกรธไปบ้างเพราะ กูไม่เข้าใจ”

“แต่วันนี้กูเข้าใจทุกอย่างแล้ว”
“ขอบคุณนะที่ทำอะไรแบบนี้ให้กู”

ผมเข้าไปกอดมันครับ ผมไม่อายอะไรอีกแล้ว ผมคิดถึงมัน คิดถึงสัมผัส กลิ่นตัว ขนาดแขนของมันที่เคยโอบคอผมบ่อยๆ มันเองก็กอดผมกลับ พร้อมลูบหัวผมเบาๆ

.....

..

 “มึงไปฝึกกีต้าร์จากไหนวะ” ผมถามขณะเรานอน คุยกันอยู่บนเตียงห้องผม มันนอนอยู่เตียงไอ้ป๊อด

“ไอ้แบงค์ เพื่อนในกลุ่มไอ้อ๊อดสอนน่ะ กุขอมัน” เหนือพูด
“กูรู้มึงชอบฟังอะไรแบบนี้ ตอนแรกไม่รู้จะง้อมึงยังไง จนนึกขึ้นได้ว่ามึงชอบ”

“รู้ดี” ผมว่า

“เออออ” มันตอบ

“กุให้ไอ้ป๊อดช่วยถ่วงเวลามึงไว้ กับให้ไอ้เกรทช่วยจัดห้อง” มันสารภาพ

“แล้วตอนนี้พวกมันอยู่ไหนวะ” ผมถาม

“คงอยู่อีกห้องของเพื่อนมึงแหละ” เหนือตอบ

“มึงรู้ปะ บางครั้งที่มึงเห็นกูเข้าไปใกล้ๆมึงตอนอยู่กับเพื่อน คือกูเรียกร้องความสนใจจากมึง” มันพูดขึ้นอีก

“พอมึงหายไปกูก็รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปเหมือนกัน” ผมพูดบ้าง

มันกลิ้งตัวจากเตียงไอ้ป๊อดมาจนตัวมันมาชิดกับผมที่นอนอยู่

“ขาดอะไรไปวะ” มันตะแคงหันหน้าเข้ามาหาผม
ใบหน้ามันค่อยๆเคลื่อนเข้ามาใกล้

ริมฝีปากมันประกบลงบนปากผม ลิ้นมันควานเหมือนหาอะไรอยู่ในปากผม มันจูบอยู่นานจนผมต้องผละออก

“จูบครั้งเนี้ยกูไม่ได้แกล้งนะ กูตั้งใจ”

....

..



ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +841/-16
 :hao7:
คนอ่านบ้าไปแล้ว



 :katai1:
ฮื๊ยยยยย ไม่พูดว้อยยยยยยยยยยย


+1 ตามหาขุน..ต่อไป ซิกซิก

ออฟไลน์ psychological

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-0

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +841/-16
หายไปเลยอ่ะ
มาต่อเรื่องเหอะ

pls

ออฟไลน์ blove

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1140
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +88/-0
อะไรอะ ไปจูบเขา ตั้งใจจูบซะด้วย เอาแล้ววว ยังไงๆ  :hao3:  :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +841/-16

ออฟไลน์ broke-back

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6015
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +841/-16
คิดถึง อยากอ่านต่อ
ซิก..ซิก

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1004
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
โอ้ยยยยย​ อะไรลูกเอ้ย​คือชอบน้องปองฉันแล้วรึสับสนอยู่​ แต่อยากทำำ​ ชอบยังรึไม่รู้​ตัวว่าชอบ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด