[เรื่องสั้น] Join With Me || ตอนเดียวจบ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] Join With Me || ตอนเดียวจบ  (อ่าน 4466 ครั้ง)

ออฟไลน์ เขมกันต์

  • nothing’s else I can say
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 460
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-9
    • Twitter
***************************************************************************************
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฎเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฎจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฎ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฎข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฎข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
Share This Topic To FaceBook

ออฟไลน์ เขมกันต์

  • nothing’s else I can say
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 460
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +163/-9
    • Twitter

Join With Me


“พี่มีอะไรสนุกๆ มาให้เล่น” เสียงพี่เชกระซิบบอกผมที่ข้างหู มันทำให้ผมรู้สึกจักจี้จนต้องย่นคอ


“ครับ?” ผมนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงในห้องนอนของเราพลางเอียงคอถามด้วยความสงสัย


เขาไม่ตอบ นอกจากถอดเน็กไทออกจากคอเขาแล้วเอามาผูกปิดตาผมไว้ ผมมองอะไรไม่เห็นอีกแล้ว เสื้อและกางเกงของผมถูกถอดออกไปนานแล้ว เนื้อตัวของผมเปล่าเปลือย ผมเริ่มหนาวเพราะแอร์ที่ตกลงมาบนเตียง ผมคว้าผ้าห่มขึ้นมา แต่ก็ถูกพี่เชดึงมันออกไป



ผมตัวสั่น ผมมืดมิด แต่หูของผมกำลังทำหน้าที่แทนประสาทสัมผัสที่หายไป



“เดี๋ยวพี่มานะครับ” พี่เชบอก แต่ผมตกใจกลัวเขาจะทิ้งผมไปทั้งที่ผมอยู่ในสภาพนี้ ผมทำท่าจะดึงเน็กไทออกไปให้พ้นดวงตา แต่ก็ถูกยึดมือไว้

“เด็กดี ปิดตาไว้ก่อนนะครับ”

“พี่จะไปไหน”

“รอพี่เดี๋ยวเดียว ไม่นาน”

“จริงนะครับ”

“พี่เคยโกหกเอมด้วยเหรอ รอพี่ตรงนี้นะ”

“ครับ เอมจะรอพี่”



ผมชื่อเอม เอมใจ ผมเป็นนักศึกษาปีที่สอง เรียนบริหาร ผมไม่ได้ชอบบริหารแต่ก็ไม่ได้ไม่ชอบ เอาเป็นว่าผมไม่รู้สึกอะไรกับคณะที่เรียนอยู่ก็แล้วกัน ผมรู้ว่าถ้าผมเรียนจบเมื่อไหร่ ผมจะต้องไปทำงานที่บริษัทของพี่เช เชรัณ ตอนนี้เขาอายุยี่สิบเก้า ห่างกับผมสิบปี



ผมเจอพี่เช ตอนไปนั่งรอพ่อเลิกงานที่บริษัทของพี่เช ตอนนั้นผมอายุสิบหก ผมชอบพี่เชตั้งแต่แรกเห็น เขาดูเป็นผู้ชายที่ไม่มีอยู่จริงบนโลกนี้ ทั้งรูปร่าง หน้าตา ฐานะ การศึกษาและชาติตระกูล เขาดูเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับผม เขาเหมือนเจ้าชายในขณะที่ผมเป็นเด็กกะโปโลคนหนึ่ง ที่เขาไม่ควรจะเห็นผมเลย


เราสบตากัน


ผมยิ้ม และเขายิ้มตอบกลับมา



ผมรู้ตัวอีกครั้ง ตอนที่ผมยอมขึ้นรถไปกับเขาในวันหนึ่งและจบลงที่โรงแรม ตอนนั้นผมไม่คิดด้วยซ้ำว่าพี่เชจะขอผมเป็นแฟน ผมคิดเสมอว่าเขาแค่อยากได้ตัวผมและเมื่อเขาได้แล้ว เขาคงจะทิ้งผมไปแน่นอน ส่วนผมก็จะเก็บความทรงจำนั้นไว้ว่าครั้งหนึ่ง ผมเคยมีช่วงเวลาหนึ่งกับพี่เช



เราคบกันมาสามปีแล้วอย่างไม่น่าเชื่อ ผมย้ายมาอยู่กับพี่เชตั้งแต่เข้ามหา’ลัย ผมบอกพ่อว่าอยู่หอพักของมหา’ลัย แต่แท้ที่จริง ผมไม่เคยย่างกรายเข้าไปในหอพักนั้นเลย



ผมเลือกพี่เช ผมหลงพี่เชจนแทบบ้า พี่เชดีกับผม เขาเอาใจดูแลผมอย่างดี ผมมีความสุขที่ได้หลับไปในอ้อมกอดของพี่เช และตื่นมาเห็นรอยยิ้มของเขา



แต่สิ่งเดียวที่ผมลำบากใจคือเซ็กซ์บนเตียงของพี่เช เพราะพี่เชทำงานใช้สมองอย่างสิ้นเปลือง เขาเครียดแทบทั้งวัน กลางคืนเขาจึงระบายความเครียดกับผม อันที่จริงแล้วผมยินดีที่จะนอนกับพี่เช ทุกคืนก็ยังได้ ถ้าเขาต้องการ แต่มันไม่ใช่แบบนั้น



รสนิยมของพี่เช ไม่ปกติ



ผมรู้สึกหวั่นในใจทุกครั้งที่ได้ยินพี่เชพูดว่า ‘มีอะไรมาให้เล่น’ นั่นแปลว่าเขาจะมีอะไรใหม่ๆ เข้ามา ในห้องของเรา มีอุปกรณ์ที่ใช้ในกิจกรรมบนเตียงมากมาย และผมก็ได้ทดสอบพวกมันแล้วทุกชิ้น



ครั้งนี้จะเป็นอะไร?



“พี่เชครับ ทำไมพี่ไปนานจัง”

“พี่มาแล้วครับเด็กดี”


พี่เชเข้ามากอดผม ผมอยู่ในท่าคุกเข่าอยู่บนที่นอน พี่เชดึงใบหน้าผมเข้าไปจูบ ปลายลิ้นของเราเกี่ยวกันอย่างรุนแรง ผมคลำมือสะเปะสะปะหมายจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของพี่เชให้พ้นทาง


“จุ๊ๆ มืออย่าซนสิครับ”


“อื้อ พี่เช ไม่ยุติธรรมเลย พี่เชยังไม่ถอดเสื้อเลย” ผมโวยวายเล็กน้อย รู้สึกเหมือนกำลังเสียเปรียบ

“วันนี้เอมต้องอยู่เฉยๆ ตกลงไหม”

“พี่เช..” ผมเรียกชื่อพี่เขาด้วยเสียงจะขาดใจ มันทรมานเหมือนกันที่สัมผัสอีกฝ่ายไม่ได้

“นะครับ” พี่เชบอกผมก่อนจะดึงผมเข้ามาจูบอีกครั้งหนึ่ง เราบดขยี้ริมฝีปากใส่กัน ผมขัดใจเล็กน้อยที่แตะต้องพี่เขาไม่ได้ เลยระบายอารมณ์กับริมฝีปากอิ่มนั้นอย่างเต็มที่

หูได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอพี่เชเบาๆ เขาคงรู้ว่าผมไม่พอใจอยู่บ้าง

“พี่จะทำอะไร!” ตอนที่พี่เชดึงมือทั้งสองข้างผมแล้วลงมือพันธนาการมันไว้ ผมก็เริ่มตกใจอีกครั้ง

“เพื่อให้พี่แน่ใจว่า วันนี้เอมจะแตะตัวพี่ไม่ได้ยังไงล่ะครับ”

“ผมสัญญาจะไม่จับพี่ แต่พี่อย่ามัดผมเลยนะ” ผมอ้อนวอนขอเขา

“เด็กดี” เขาจูบแก้มผม แต่ไม่แก้มัดให้ผม


พี่เชผลักตัวผมให้อยู่ในท่าคุกเข่า ผมยันแขนกับที่นอน เข่าทั้งสองข้างก็เช่นกัน พี่เชจับขาผมแยกออกเล็กน้อย เขากำลังสำรวจด้านหลังของผม มันทำให้ผมกลั้นหายใจ ผมไม่รู้ว่าจะถูกอะไรใส่เข้ามา ของพี่เชหรือของเล่น
ในหัวผมกำลังตีกันวุ่น ผมเดาอะไรไม่ได้เลย ผมมองไม่เห็น ผมไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรกับตัวผมบ้าง


ผมเริ่มกลัว


“พี่เช...” ผมครางเสียง


“อดทนนะครับ”



พี่เชจูบที่ต้นคอลากยาวลงไปบนแผ่นหลังของผม ปกติ พี่เชจะหยุดแค่สะโพกของผม แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ลิ้นอุ่นแต่ชุ่มไปด้วยน้ำลายกำลังละเลงอยู่ที่ด้านหลังของผม มันทำให้ผมสะดุ้งและขยับหนีตามสัญชาตญาณ ผมไปไหนไม่ได้เพราะเอวของผมถูกมือของพี่เชยึดเอาไว้


“พี่ทำอะไร ไม่เอา”

“ไม่เป็นไรนะ เด็กดี” ทำไมเสียงพี่เชเหมือนดังอยู่บนหัวผม เขาตอบได้ยังไงในขณะที่ผมยังรู้สึกกับทางด้านหลัง ผมทำท่าจะลุกหนี


ผมกลัวจริงๆ แล้ว


“อยู่เฉยๆ สิครับ เอม ทำไมวันนี้ดื้อแบบนี้ล่ะ” พี่เชพูดอยู่ข้างหูผม ความรู้สึกด้านหลังหยุดไปแล้ว ผมค่อยผ่อนลมหายใจออกมา

ผมคงคิดมากไปเอง


“กลัวเหรอ” พี่เชถามผม

“ครับ”

“ไม่ต้องกลัวนะ พี่ไม่เคยทำร้ายเอมไม่ใช่เหรอ”

“ครับ”

“ทุกครั้งเอมก็มีความสุขไม่ใช่เหรอ”

“ครับ”

“เชื่อพี่นะ อีกไม่นานเอมจะได้มีความสุขกับพี่ไง”

“ครับ” ผมตอบได้แค่คำพูดเดิมๆ



ยอมรับว่าผมกลัวรสนิยมพี่เชก็จริง แต่เขาก็ทำให้ผมมีความสุขทุกครั้ง



“อ๊ะ” ผมสะดุ้งอีกครั้งตอนที่มือพี่เชมาจับส่วนหน้าของผม “พี่เชสวมแหวนด้วยเหรอครับ” ผมจำไม่ได้ว่าวันนี้เขาสวมแหวนหรือ

เปล่า แต่ปกติเขามักจะไม่สวมแหวน ยิ่งทำกับผม เขาจะถอดออกหมด


“พี่ลืม” ผมได้ยินเสียงกุกกักก่อนจะได้ยินเสียงแก๊กตรงโต๊ะกระจกไม่ไกล “เรียบร้อย”


พี่เชกลับมาทำหน้าที่ต่อ เขารูดรั้งส่วนกลางของผม จนมันค่อยๆ เปลี่ยนสภาพ ผมกำลังรู้สึกดีเมื่อของเหลวเย็นๆ ถูกปาดลงที่ช่องทางข้างหลัง มันทำให้ผมตื่นเต้นเล็กน้อยเพราะรู้ว่ากำลังจะเจออะไรข้างหน้า คงเป็นนิ้วมือล่ะมั้งที่ค่อยๆ สอดใส่เข้ามาในตัวของผม


ผมเกร็งตัว กลั้นหายใจแต่แล้วก็ต้องรีบกลับมาหายใจอีกครั้งเพราะความรู้สึกด้านหน้า “เอมชอบไหม”



“ชอบครับ”

“ดีแล้ว เด็กดีของพี่” พี่เชบอกแบบนั้นก่อนจะเพิ่มนิ้วเป็นสองและสามตามลำดับมาเรื่อยๆ


พี่เชขยับมือเข้าออกด้านหลังของผม ส่วนด้านหน้าก็ไม่หยุดยั้ง ผมกำลังจะเสร็จในอีกไม่กี่วินาทีนี้แล้ว


“พี่เช”

“ครับ”

“ผมไม่ไหวแล้ว”

“ไม่ไหวก็ไม่ไหว ปล่อยออกมาเลย” พี่เชบอกแบบนั้น มันเหมือนผมได้ยินคำอนุญาตเพราะไม่นานจากคำพูดของเขา ผมก็ปล่อยออกมาและเดาว่าคงเลอะมือพี่เชไปหมด

“พี่เชครับ” ผมแนบหน้าลงกับที่นอนด้วยความหมดแรง สะโพกยังยกสูงอยู่ดังเดิม

“ว่าไงครับ”

“ผมอยากเห็นหน้าพี่ อยากมองพี่”

“ใจเย็น ถ้าเห็นหน้าพี่เร็ว ก็ไม่สนุกกันพอดี”

“พี่เช..” ผมกำลังอ้อนขอเขาอีกครั้ง

“นะครับ” ผมไม่เคยขอเขาสำเร็จเลย พอถูกพี่เชพูดว่า ‘นะครับ’ ผมก็ใจอ่อนทุกทีเรื่อยไป

“อยากได้ของเล่นหรือของพี่ก่อนดีเอ่ย” พี่เชให้ผมเลือก

“ผมอยากได้ของพี่” ถ้าให้เลือก ยังไงผมก็เลือกพี่เชก่อนเสมอ

“ตามบัญชาครับผม” น่าแปลกที่คราวนี้พี่เชว่าง่าย ปกติถ้าให้ผมเลือกก็แค่เลือกน่ะครับ เพราะพี่เชจะเอาของเล่นมาเล่นกับผมก่อนอยู่ดี

ผมกำลังรู้สึกเหมือนมีอะไรที่ใหญ่โตกว่านิ้วพี่เชเข้ามา วันนี้พี่เชสวมถุงยาง “พี่เช” ผมอยากถาม...แต่..

“ชู่ว อยู่เงียบๆ สิครับ” พี่เชบอก ผมเลยเม้มปากทำตามคำสั่งเขา

“เข้าไปหมดแล้ว เอมเก่งเหมือนเคยเลย” พี่เชชมเชยผม

“พี่ขยับได้หรือยัง”

“ครับ ผมพร้อมแล้ว” ผมบอกพี่เชออกไป


เสียงเตียงลั่นเป็นจังหวะที่พี่เชกระแทกเข้าหาตัวผม เอวของผมถูกจับไว้แน่น ขยับไปไหนไม่ได้ หน้าก็แนบอยู่บนที่นอนอยู่แบบนั้น พี่เชดูรุนแรงกว่าทุกที


แต่ผมกำลังมีความสุข


ร่างของผมถูกพลิกให้นอนตะแคงแผ่นหลังชนเข้ากับหน้าอกพี่เช เขาสอดใส่จากด้านข้างเข้ามาในตัวผม อ้อมแขนที่รัดตัวผมแน่นอย่างหวงแหน ผมอยากจะลูบแขนพี่เชเหลือเกิน แต่ก็ทำไม่ได้ นอกจากไถหน้าไปกับแขนของเขาเบาๆ


และนั่นทำให้ผมชะงัก


ผมว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ พี่เชไม่ได้ถอดเสื้อ แต่ไม่ว่าจะหลังผมหรือหน้าผม ไม่มีแม้กระทั่งเสื้อผ้ามาขวางกั้น


“พี่เชถอดเสื้อตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”

“ก่อนจะพลิกตัวเอมมานอนกับพี่ไง”

“ถ้าอย่างนั้น พี่พูดอยู่ตรงไหน ทำไมเสียงพี่ถึงไม่ได้อยู่หลังผม!” ผมเสียงดัง รีบดันตัวออกมา แต่ผมสู้แรงคนข้างหลังไม่ได้ เขาจับตัวผมแน่นมาก

“เอม ไม่ดิ้นสิ” เสียงพี่เชอยู่ตรงหน้า ผมยกมือเพื่อจะดึงเน็กไทบ้าๆ ที่ปิดตาผมอยู่นี่ให้หลุดออกไป แต่ก็กลับถูกจับเอาไว้ ผมทำอะไรไม่ได้เลย

“จะไม่ให้ผมดิ้นได้ยังไง พี่ทำอะไร พี่เป็นบ้าเหรอพี่เช นี่พี่กำลังให้ใครมาเอาผม ให้ผมนอนกับใครก็ไม่รู้” ผมร้องไห้ออกมา ทำไมพี่เชถึงทำกับผมแบบนี้ ข้างหลังผมยังมีอะไรเสียบคาอยู่เลย ผมกลายเป็นตัวอะไรไปแล้ว

“พี่ปล่อยผมนะ ปล่อยผม” ผมร้องไห้ และอาละวาดไปด้วย

“อยู่เฉยๆ ได้ไหม” ผมชะงัก เพราะเสียงคนข้างหลังดังขึ้นข้างหูผม แน่นอนว่าไม่ใช่เสียงพี่เชอยู่แล้ว แต่ทำไมผมถึงคุ้นเสียงของเขาเหลือเกิน เหมือนผมเคยได้ยินจากที่ไหน แต่ผมนึกไม่ออก

“ใคร คุณเป็นใคร” ผมร้อนรนถาม “ออกไป ออกไปจากตัวผมเดี๋ยวนี้!”

“ไม่ทันแล้วมั้ง” เขาหัวเราะออกมาเหมือนขำกับคำพูดของผม “ยอมๆ ไปให้จบเหอะ อย่าเรื่องมากเล่นตัวนักเลย”

“ผมไม่ได้เล่นตัว พี่เช ช่วยผมด้วย” ทั้งที่พี่เชเป็นคนพาคนแปลกหน้านี่เข้ามา แต่สุดท้ายผมก็ต้องร้องเรียกให้พี่เชช่วย

“เอมครับ”

“พี่เช” ผมยังร้องไห้เหมือนเดิม “พี่เช ช่วยผมที”

“เอม ฟังพี่นะ” พี่เชพูดเสียงเรียบ “ถ้าเอมยอมฟัง พี่จะช่วยเอม”

“ครับ”

“ทำตามที่กันมันบอกเถอะ”

“พี่เช!” ผมเรียกชื่อพี่เชด้วยความผิดหวัง



ผมรู้แล้วว่าคนที่อยู่ข้างหลังผมเป็นใคร เขาชื่อกันตา เขาเป็นพี่ชายฝาแฝดของพี่เช ปกติพี่กันไม่ค่อยอยู่เมืองไทย และเขาเพิ่งกลับมาเมื่อสองวันก่อน ผมไม่แปลกใจว่าทำไมผมถึงคุ้นเสียงเขา เพราะเราเพิ่งไปกินข้าวด้วยกัน แล้ววันนี้พี่เชก็เอาผมใส่พานให้พี่ชายของเขา



“พี่เช ทำกับผมแบบนี้ได้ไง” ผมร้องไห้ออกมา อยากจะโวยวายแต่ก็ทำไม่ได้ พี่เชเช็ดน้ำตาให้ผมแล้วเขาก็เริ่มจูบผม

“พี่เองนะ เอม” เขากระซิบบอกผมแบบนั้น พี่เชจูบผมให้ใจอ่อนจนเผลอไผลไปกับการชักนำของเขา ถึงอย่างนั้นผมก็รู้สึกตัวอยู่ดีว่าคนด้านหลังของผมกำลังทำอะไรกับตัวผมต่อ

ผมสะบัดหน้าออกมาจากจูบของพี่เชอีกครั้ง “แก้มัดให้ผม” ผมสั่งพี่เช พร้อมกับยื่นมือออกไป พี่เชไม่พูดแต่ยอมแก้มัดให้ผมแต่
โดยดี พอมือผมเป็นอิสระ ผมยื่นมือไปอีกครั้ง สัมผัสตัวพี่เชที่ยังใส่เสื้อผ้าอยู่เต็มยศ และผมก็เริ่มฟาดมือไปบนตัวพี่เชเต็มแรง

“พอแล้ว” มือของผมถูกคว้าไว้จากพี่กัน “เดี๋ยวน้องกูเจ็บ”

“พี่กลัวพี่เชจะเจ็บ แล้วไม่กลัวผมไม่เจ็บเหรอไง” พี่เชน่ะหมายถึงเจ็บตัว แต่สำหรับผมน่ะหมายถึงน่ะเจ็บที่ใจ

“ตอนที่เริ่มทีแรกก็ไม่เห็นเจ็บนี่” พี่กันบอกแบบนั้น ผมไม่รู้มาก่อนเลยว่าเขานิสัยเสียแบบนี้ ตอนที่เจอกันก็เห็นเขานั่งฟังผมคุยกับพี่เชเงียบๆ

“จะเสร็จหรือยัง” ผมไม่มีอารมณ์ต่อแล้ว แล้วก็ทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้จนกว่าพี่กันจะเสร็จ

ผมไม่ได้ยินคำตอบจากพี่กัน เพราะรับรู้จากแรงกอดที่มันแน่นขึ้นกับอาการกดเข้ามาในตัวผมแรงๆ หนักๆ อีกสองสามครั้ง

“ปล่อย” พออ้อมแขนคลายออก ผมเลยบอกพี่กันให้ปล่อยมือและเขาก็ปล่อยมือผมจริงๆ ผมดึงเน็กไทออกไปให้พ้นจากดวงตา กระพริบตาเพื่อปรับสายตาให้คืนมา ก่อนจะเห็นหน้าพี่เชเป็นคนแรก

“พี่เชใจร้าย” ผมบอกเขา ผมเห็นที่คอของเชเป็นรอยแดงเต็มไปหมด คงเป็นการกระทำจากผมเมื่อสักครู่ ผมสงสารพี่เชที่ต้องเจ็บตัว แต่ผมก็สงสารตัวเองเพราะพี่เชเหมือนกัน

ผมยื่นมือออกไปให้พี่เชโน้มตัวลงมา ผมจูบที่คอเขาเป็นการขอโทษ “อย่าโกรธพี่เลยนะเอม พี่รักเอมนะ”

“รักผม ก็เลยเอาผมไปให้อีกคน”

“น้อยๆ หน่อย กูก็ไม่ได้เป็นอื่นไกล กับมึงก็เคยนอนมาแล้ว”

ผมตาโตเพิ่มขึ้นไปอีก “พี่เคยนอนกับผม”

“เออ”

“เมื่อไหร่”

“ไม่รู้เว้ย ไม่ได้นับ มึงมันโง่ มีผัวยังดูผัวไม่ออกอีก” พี่กันถอนตัวออกไปแล้ว เขาจิ้มหน้าผากผมโดยไม่ออมมือเลยแม้แต่น้อย

“พี่เช” ผมหันไปขอความช่วยเหลืออีกครั้ง

“กันชอบเอมเหมือนที่พี่ชอบเอมนั่นแหละ”

“แต่ผมไม่เคยเจอพี่กัน” เขาจะมาชอบผมได้ไง ในเมื่อเราไม่เคยเจอกัน

“โง่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ครั้งแรกไง ครั้งแรกที่มึงนั่งรอพ่อที่ใต้ตึกไง คนนั้นน่ะกูเอง”

“แล้ว..” ผมอยากถามต่อ แต่ผมไม่กล้า ผมกลัวจะเดาอะไรผิดอีก

“แต่ครั้งแรกของเอม คือพี่นะครับ” พี่เชบอกแบบนั้นนั่นทำให้ผมโล่งใจ

“แต่คนที่มึงชอบคนแรกนั่นน่ะกู” พี่กันยังไม่ยอมแพ้

“ตอนนี้ผมรักพี่เช พี่เชคนเดียว” ผมบอกเขาหน้าตาตื่น

“จะเช หรือจะกู ก็ช่างเถอะ” พี่กันว่าอย่างนั้น

“เอมครับ ฟังพี่” พี่เชบอกให้ผมฟังอีกแล้ว

“กันอยู่เมืองนอกก็จริง แต่ไม่ตลอดเวลาหรอกนะ กันกลับมาเมืองไทยบ่อยและมาที่ห้องนี้ก็บ่อยเช่นกัน”

ผมส่ายหน้า แล้วทำไมผมไม่รู้

“เช บอกไปก็เปลืองน้ำลาย เมียมึงมันโง่”

“เมียกูคนเดียวว่างั้น?” พี่เชพูดกับพี่ชายของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินพี่เชขึ้นกูมึง

“เออๆ ของกูด้วยก็ได้”

“เอมครับ” พี่เชเรียกผมอีก

“กูพูดเอง” พี่กันเหมือนรำคาญ เลยทำท่าจะพูดเสียเอง

“ความจริงก็คือ มึงชอบกูก่อนนะ เอม แต่เพราะกูไปเมืองนอก มึงเลยไปสปาร์กกับไอ้เชแทน พอกูกลับมาเป็นไงล่ะ ใบ้แดก น้องชายได้คนที่กูชอบไป ตลกฉิบหาย” พี่กันหันไปด่าพี่เชก่อนจะพูดต่อ “เพราะงั้นเวลากูกลับไทย เชจะให้กูมาอยู่ที่นี่และนอนกับมึงแทนมัน เข้าใจ๋?” พี่กันสรุป

“แล้วทำไมผมไม่รู้เรื่อง”

“หนึ่ง มึงมันโง่ สอง มึงไม่สังเกตอะไรเลย สาม กูปลอมตัวเป็นเช ซึ่งไม่ได้ยากอะไร เพราะตอนเด็กๆ กูก็ทำประจำ ส่วนสี่ อันนี้
ช่วยไม่ได้ที่กูกับเช หน้าตา ทุกอย่างรวมถึงเสียงก็คล้ายกัน”

“พี่เช” ผมหันไปมองพี่เชเพื่อขอคำยืนยัน

“ที่กันพูดถูกแล้วครับ” พี่เชลูบหัวผม ผมเลยเลื้อยตัวมานอนบนตักเขา

“ส่วนนี้ กูคิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่มึงจะต้องรู้ว่ามึงมีผัวสองคนและกูขี้เกียจเล่นเป็นไอ้เชแล้ว กูเบื่อ”

“ถ้าพี่เบื่อก็ดีครับ จะได้ไม่ต้องมายุ่งกับผม” ผมบอกพี่กันอย่างไม่ยี่หระ

“กูไม่ได้เบื่อมึง กูเบื่อการปลอมตัวนี่ต่างหากเว้ย”

“พี่เช” ผมเอาหน้าซุกหน้าท้องพี่เชไว้ “แล้วผมต้องทำยังไง ผมต้องมีพี่เชกับพี่กันในชีวิตทั้งสองคนเหรอครับ แต่ผมรักพี่เชนะ”

“ถ้ารักพี่ ก็รักกันด้วยสิครับ” พี่เชบอกด้วยเสียงอ่อนโยน

“กูเป็นรักแรกของมึงนะเว้ย ไอ้เอม เดี๋ยวเหอะ”

“ผมไม่ชอบคนหยาบคาย” ผมหันไปมองคนนิสัยไม่ดีก่อนจะหันกลับมาทางพี่เชดังเดิม

“เช..” พี่กันเรียกพี่เชทำไม จะทำอะไรพี่เช ผมไม่ยอมนะ

“อะไร”

“ถ้าเอมเลือกมึง” พี่กันกำลังจะพูดอะไร

“หยุดเลยกัน ถ้าเอมเลือกกูแล้วไม่เลือกมึง กูคงจะอยู่ไม่ได้เหมือนกัน เพราะจริงๆ เอมต้องเลือกมึง ไม่ใช่กู” พี่เชว่าอย่างนั้น

“อ้าวว” ผมได้แต่มองตาปริบๆ

“เอมครับ” พี่เชเรียกผม

“ครับ”

“เอมต้องเลือกแล้วล่ะ ถ้าเอมเลือกพี่ พี่จะรู้สึกผิดต่อกัน ถ้าเอมเลือกกัน พี่จะเสียใจ แต่ถ้าเอมไม่เลือกใคร เอมจะไม่เหลือใคร”

“เอ่อ..”

“ตอบเร็วๆ ว่ามึงเลือกใคร”



คุณคิดว่าผมควรเลือกแบบไหนดีครับ?




======================

เป็นอะไรที่ปกติจะไม่แต่ง ถือว่าเปิดโลกการเขียนให้กับตัวเองแล้วกันค่ะ
มีตรงไหนติดขัดบอกได้เลยนะคะ

ช่วยน้องเอมเลือกหน่อย ว่าแบบไหนถึงจะดีกับทุกฝ่ายคะ

แล้วเจอกันใหม่ค่ะ

ออฟไลน์ HappyYaoi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ไม่ต้องเลือกกกก เหมาสองเลยน้องเอม

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
 o22 o22 o22

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 665
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-2
อห ช็อกเบาๆ เออไม่เบาอะ แล้วแต่น้องเลยค่ะ จากสภาพก็คง3p

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
เลือกอยู่คนเดียวสักพักเถอะเอม
ลำไยความมั่นหน้าของนังแฝดคู่นี้จริงจริ๊งง

สนุกดี อ่านเพลินๆ อยากให้ยาวกว่านี้  :impress2:

ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3294
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-8
 :pig4:

ออฟไลน์ naezapril

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
เลือกไม่ได้​ เอาหมดจร้า

ออฟไลน์ Foggy Time

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 897
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +225/-1
แง เอาจริงไม่อยากให้น้องเลือกใครเลยอ่ะ

ออฟไลน์ Petit.K

  • Petit parapluie
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
อ่าาาา แบบนี้เลือกจะลำบากใจ เหมาๆละกัน :mew3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [เรื่องสั้น] Join With Me || ตอนเดียวจบ
« ตอบ #9 เมื่อ: 10-02-2019 18:31:15 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ theindiez

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 235
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1
Re: [เรื่องสั้น] Join With Me || ตอนเดียวจบ
«ตอบ #10 เมื่อ10-02-2019 19:27:39 »

เก็บไว้ทั้ง 2 คนค่ะ ฮิ้วววว

ออฟไลน์ blove

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1360
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +94/-0
Re: [เรื่องสั้น] Join With Me || ตอนเดียวจบ
«ตอบ #11 เมื่อ18-10-2020 01:45:47 »

ไม่ต้องเลือกเว้ยยยย เก็บเธอไว้ทั้งสองคนงานนี้ขนาดนี้ 5555 ตอนแรกก็เชเลวนะ แต่พอรู้ความจริงเออ 3p ก็ดีนะ 55555

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด