(จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34  (อ่าน 173610 ครั้ง)

ออฟไลน์ cheezett

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 482
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
โห สันดานพระเอกหรือนี่ กดเข้ามาอ่านนึกว่าจะเป็นนิยายแนวอีโรติกอย่างที่คนเขียนบอกซะอีก นี่มันเลวสุดๆเลยอ่ะ เห้ยย หรือว่าเราโตมาคนล่ะแบบเลยคิดว่าการที่เราต้องมาทนอะไรก็ตามแต่เหมือนที่นายเอกทนนี่มันโคตรไม่น่าทนและไม่เห็นประโยชน์ที่จะทน! เห็นด้วยกับเรื่องบนเตียงมัดใจสามีนะ แต่สามีแบบนี้อ่ะ แบบไม่แคร์ไม่สนเราสักนิด ในหัวมีแต่จะไล่กลับ เราโคตรสงสารนายเอกเลย ถึงต่อไปจะเป็นอย่างไรอาจจะดีขึ้นหรือไม่ เราก็ไม่สามารถมองพระเอกดีขึ้นกว่านี้ได้อีกแล้ว คนแบบนี้ติดลบสุดๆ ขอโทษคนเขียนที่อินมากไปหน่อย แต่คนประเภทนี้ไม่น่าจะมีใครชอบและคงมองพระเอกดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ถึงจะรักขนาดไหนแต่ทำอย่างนี้เราไม่โอเคเลยสักนิด ไป๋หลินจะน่ารักจะแสนดีขนาดไหนก็อย่ายอมนะ รักตัวเองให้มากๆ

ออฟไลน์ naezapril

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
อ้าว ภรรยาก็ยอมขนาดนั้นอ่ะ งงใจ

ออฟไลน์ Khanomni

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
รอออออออ สงสารน้องงง ถ้าน้องรู้น้องจะทำยังไง เฮียนิสัยไม่ดี!!!!!! :z3:

ออฟไลน์ me12inzy

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
เฮียเป็นบ้าอะไรอ่ะ ตัวเองพูดเองป้ะว่าจะแต่งงาน สมองเสื่อมไง๊ ละตอนนี้มาทำเป็นผลักไสน้อง อยู่คนเดียวไปเถอะอีบ้า
ไม่อยากให้หลิวเอาเซ็กส์ไปแลกความรักของอีบ้านี่อ่ะ เปลืองตัว รักเค้าได้แต่รักตัวเองด้วยนะหลิว
ส่วนอีเฮีย ไม่ต้องเป็นแล้วพระเอก ลำไย

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1195
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4
จัดการให้เด้ดขาดไปเลยอาหลิว

ออฟไลน์ donutnoi

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2272
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-7

ออฟไลน์ orloftin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 75
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
งื้ออออ ค้างงงง
 สงสารน้องมากอะ ㅠ ㅠ
แบบจำคำพูดพี่ตั้งแต่เด็กอะน้อ ฮือออ
อยากให้น้องเอาคืนให้หนัก อยากหย่านัก ก็หย่าเลย เอาคืน!  555555

ออฟไลน์ wutwit

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
เสี่ยวหลิวฟันหย่งเหวินเสร็จแล้วขอหย่าเลย

ออฟไลน์ Nachar

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ทีมน้องหลิว อยากบีบคอพระเอกว้อยย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ lalun

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 99
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ happythurday

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-2
อย่างนี้ต้องทำให้หลงรักแล้วเชิดหน้าใส่อ่ะ เอาให้มันรู้สำนึก!!!! โมโหหหหหหเลยค่ะ

ออฟไลน์ Pe_no

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
โกรธอิเฮีย ด่าไม่ออกกกกกกกกก ถ้าต่อไปรักน้องขึ้นมาแล้วน้องไม่สนจะขำให้

ออฟไลน์ แม่น้องเปา

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
เกลียดๆๆๆๆๆๆๆ อิเฮียมากกกกกกกกกกกกก :fire: น้องหลิวทำให้ติดแล้วดีดใส่เลยลูก ไม่ต้องทนแล้ว ขอให้ไอ้พระเอกนิสัยแบบนี้ เจ็บจนกระอักเลือดไปเลยยย..น้องหลิวของแม่ต้องฮอตต้องไม่เป็นตัวเลือกของใครนะลูก ฮื่ยๆๆๆ..ยิ่งคิดยิ่งโมโห  :katai1:

ออฟไลน์ greenapple

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1123
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-5
   
ทิ้งไปเหอะ
อย่าไปเสียดายเลย
หาใหม่ดีกว่า

ออฟไลน์ onlyplease

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
หย่าเลย รักแล้วไง เขาไม่ได้รักเราถึงทำเราเจ็บ
เอาความรักไปให้คนที่รักเราดีกว่า
 :katai5: :katai5:

ออฟไลน์ khunkaechin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เข้าใจว่ารัก แต่จำเป็นหรอที่ต้องเอาใจเราลงไปเจ็บปวดกับคนที่ไม่เห็นค่าเราอะ สงสารน้อง เราเองก็คงมองพระเอกดีไม่ได้เช่นกัน  :เฮ้อ:  คือนึกถึงใจคนเป็นเมียอะ เปิดประตูเข้ามาเจอผัวนอนเอากับคนอื่นแบบนั้น ไม่มีใครทนหรอก ถ้าไม่สหบาทา ก้อโดนโยนใบหย่าใส่หน้าแน่นอน

ออฟไลน์ แม่น้องเปา

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
เกลียดพระเอกมาก แต่อยากอ่านต่อมากเช่นกัน อยากรู้เรื่องราวต่อไป :sad4: อยากอ่านต่อใจจิขาดรอนๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ iamaweirdo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
หลิวอย่ายอม อย่าเป็นนางเอกเจ้าน้ำตานะ เจ็บแต่จบไปเลยถ้าอิเฮียมันไม่รักดี :fire:

ออฟไลน์ แม่น้องเปา

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
มายางงงงงง อยากอ่านตอนต่อไปใจจะขาดรอนๆ :sad4:

ออฟไลน์ SM_day

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 117
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-2
แอร้ การกระทำต่ำเว่อ นึกว่าพระเอกจะดีกว่านี้

ออฟไลน์ ellemm

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 15
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
ฮืออออ สนุกมากค่ะ รอไม่ไหวแล้ววววว
ลุ้นมากๆๆๆ อิเฮียยยยย ปากดีนักนะะะะะ จะรอดูวันที่กลัวเมียยย รักเมีย หลงเมีย

ออฟไลน์ iamaweirdo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
รอออออ เมียมีหนุ่มมาชอบ หมั่นพระเอกสุด

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1590
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
พึ่งเข้ามาอ่าน บอกตรงๆว่าเราร้องไห้ค่ะ สงสารเสี่ยวหลิวมาก ไม่รักไม่รู้สึกกับน้องแล้วทำไมไม่ปฏิเสธน้องไป จะแต่งงานกันให้ถูกกักขังทำไม นี่เห็นด้วยกับม๊าที่ให้น้องไปเห็นกับตาว่าสามีตัวเองทำอะไรไว้ แต่ก็ไม่รู้ว่าน้องจะยอมหย่าหรือเล่นบทร้ายยังไง แต่ก็ขอให้เสี่ยวหลิวเลือกทางที่ทำให้ตัวเองไม่ต้องเจ็บปวดในอนาคตนะ ยิ่งตอนที่อาหลิวนึกถึงอดีตดีๆที่มีกับเฮียแล้วก็น้ำตาปริ่มอีกละ สงสารน้อง

ออฟไลน์ PAtxxkMxxn

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1

ออฟไลน์ Kei

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
บัดบ๊อบสิคะรอไรน้องหลิว แม่มอยากตบไอ้พระเอกไห้หัวหลุด

ออฟไลน์ greenmeat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ตอนที่ 5 : สาเหตุของเรื่องราว






ทันทีที่ประตูไม้สักบานใหญ่เปิดออกด้วยฝีมือของเจ้าของใบหน้าหวานซึ่งเวลานี้กำลังยืนส่งยิ้มให้กับผู้ติดตาม เทียนฉีก็รู้สึกอยากกลับหลังหันลงไปยังชั้นล่างทันที


นับว่านอกจากโชคชะตาจะเล่นตลกกับซิ่นเฉิงแล้วยังไม่ละเว้นผู้ติดตามคนนี้ด้วย


“มีอะไรรึเปล่าครับ” เสี่ยวหลิวเอ่ยถามอย่างสุภาพ ถึงเทียนฉีจะเป็นลูกน้องที่ม๊าส่งมาดูแล แต่อีกฝ่ายก็มีอายุมากกว่า 


ชายวัยกลางคนมองใบหน้าอ่อนเยาว์ของเด็กหนุ่มอายุ 19 ปี ดวงตาหวานซึ้งที่ฉายแววสงสัยทำให้เขาไม่กล้าที่จะอ้าปากพูดต่อ เหมือนคนใบ้ไปชั่วขณะ


“เทียนฉี ? ”


เขาไม่อยากทำร้ายเจ้านายผู้นี้เลย


“ขออภัยที่มารบกวนครับ” เทียนฉีก้มหัวโค้งตัว อย่างน้อยการไม่มองหน้าอีกฝ่ายก็ช่วยทำให้พูดได้ง่ายขึ้น


“ผมทราบแล้วครับว่าคุณหย่งเหวินอยู่ที่ไหน เมื่อคืนเขาลงไปนอนที่ห้องพักชั้น 52 ครับ ตอนนี้เขาก็กำลังอยู่ในห้องนั้น”


“จริงเหรอครับ” เด็กหนุ่มดวงตาเป็นประกายด้วยความหวัง เมื่อเช้าหลังจากที่ติดต่อสามีไม่ได้ไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นหายไปไหน กังวลว่าอาจจะโมโหเขาจนหนีไปที่อื่นที่ไกลกว่านี้ ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกโล่งใจ


“แปปนึงนะครับ” เสี่ยวหลิวหายกลับเข้าไปในห้อง รีบเปลี่ยนจากร้องเท้าสลิปเปอร์เป็นรองเท้าผ้าใบ ไม่กี่นาทีก็กลับออกมา


“นำทางไปหน่อยได้ไหมครับ ผมอยากเจอเขา” น้ำเสียงดีใจคะยั้นคะยอให้ผู้ติดตามต้องอึดอัดใจมากกว่าเดิม แต่ลูกน้องอย่างเขามีหน้าที่ปฎิบัติตามคำสั่งเท่านั้น ขายาวหมุนกลับก้าวนำผู้เป็นนายไปยังลิฟต์ส่วนตัว


เมื่อคืนเสี่ยวหลิวกลายเป็นผู้ยึดครองห้องนอนของผู้เป็นสามี เสี่ยวหลิวสังเกตเห็นว่านอกจากจะเป็นห้องนอนแล้วยังมีการแบ่งโซนการทำงานไว้อีกฝั่งด้วย แฟ้มเอกสารที่ตั้งอยู่บนโต๊ะมีอยู่หลายแฟ้มที่เปิดค้างไว้ อาจจะเป็นสัญญาระหว่างคู่ค้าหรือรายงานประจำเดือนก็ได้ แต่ตัวเขาไม่ได้เข้าไปยุ่มย่ามอะไร เพราะถือว่าเป็นกิจการของสามี ที่สำคัญคนที่ยังเรียนมหา’ลัยไม่จบแบบเขาอ่านไปก็ไม่เข้าใจหรอก


ตอนนี้ก็เป็นเวลาสายแล้ว อีกคนอาจจะต้องการใช้ห้องสวีทเพื่อทำงาน เสี่ยวหลิวกะจะบอกเฮียเหวินว่าเขายอมลงมานั่งรอข้างล่างที่ล็อบบี้ก่อนก็ได้ ถ้าเกิดชายหนุ่มลำบากใจที่จะขึ้นไปทำงานด้านบน หลังจากนั้นพอถึงตอนกลางวันจะได้ชวนออกไปทานข้าวที่ร้านอาหารด้วยกัน เขานั้นเพิ่งมาถึงปักกิ่งเมื่อวานเลยยังไม่ได้เปิดหูเปิดตาอะไรมากนัก


ประตูลิฟต์เปิดออกที่ชั้น 52 พร้อมกับเสียงพูดคุยของคนกลุ่มหนึ่งซึ่งค่อนข้างจะดังพอสมควร พอมองใกล้ ๆ แล้วก็พบว่าเป็นลูกน้องอีกสองคนที่ม๊าส่งมาดูแลกำลังยืนหันหลังให้ประตูห้องพักติดกับบันไดหนีไฟ ทั้งสองยืดอกประจันหน้ากับกลุ่มชายในชุดสูทอีกสี่คน


เกิดอะไรขึ้นน่ะ


“พี่ใหญ่” หนึ่งในลูกน้องของเสี่ยวหลิวเรียกเทียนฉีที่เดินหน้าขรึมเข้ามา พอเห็นซ้อใหญ่ที่เดินตามมาข้างหลักก็ค้อมตัวให้


“เอาคนของนายออกไปเดี๋ยวนี้เทียนฉี” ซิ่นเฉิงที่แม้จะอายุน้อยกว่าแต่มีบอสหวังคุ้มกะลาหัวกล่าว ชายวัยกลางคนตรงหน้าแม้จะขึ้นตรงต่อหวังไป๋ลี่ ภรรยาประมุขตระกูลหวัง แต่ที่นี่คือโรงแรมต้าจี๋ฉายที่หวังหย่งเหวินดูแลอยู่ ศักดิ์ของลูกน้องอย่างซิ่นเฉิงจึงดูใหญ่กว่า


“คงจะไม่ได้หรอกน้องเฉิง” เทียนฉีประจันหน้าอย่างไม่เกรงกลัว เพราะทุกคนที่อยู่ในบริเวณนี้ไม่มีอาวุธ ถ้ามีเรื่องกันจริง ๆ ก็ซัดกันด้วยหมัดลุ่น ๆ นั่นแหละ


“นายกำลังทำให้แขกของโรงแรมหวาดกลัว” การส่งลูกน้องมายืนเฝ้าอยู่หน้าห้องแบบนี้ คนเดินผ่านไปมาก็ได้แต่สงสัยจนโทรไปรายงานเขาให้พาคนขึ้นมาตรวจสอบ ที่สำคัญพอทราบว่าเป็นห้องของบอสที่เปิดใหม่เมื่อคืนก็ยิ่งกังวล


เทียนฉีไม่ได้สนใจ เขาหยิบคีย์การ์ดห้องดังกล่าวออกมา ซิ่นเฉิงมองตาโต


“นี่แกไปเอามาได้ยังไง” กล่าวอย่างโมโห สรุปว่ามันมีพนักงานที่คอยช่วยเหลืออยู่ใช่ไหมถึงได้เอาคีย์การ์ดมาได้ง่าย ยิ่งตั้งแต่เมื่อวานที่เทียนฉีพาเสี่ยวหลิวขึ้นไปยังห้องสวีท ไม่รู้ว่ามันใช้วิธีอะไรพนักงานจึงให้คีย์การ์ดไป หลังจากเหตุการณ์ตรงนี้จบลงคงต้องรายงานบอสให้ตรวจสอบพนักงานโรงแรมอย่างละเอียด


หัวหน้าของลูกน้องหวังหย่งเหวินเอื้อมมือหมายกระชากเจ้าการ์ดสี่เหลี่ยมคืนมา แต่เทียนฉีโยกมือหลบ เมื่อลูกน้องเห็นลูกพี่ของตัวเองขัดแย้งกันก็ให้ต้องก้าวเท้ามาประชิด ต่างฝ่ายต่างจ้องหน้า พ่นลมหายใจแรง ๆ ใส่ มือทำท่าจะปล่อยหมัดหากได้สัญญาณ 


“ใจเย็น ๆ นะครับ มีปัญหาอะไรคุยกันดี ๆ ก็ได้” เสี่ยวหลิวเอ่ยขึ้นมาหลังจากที่ยืนฟังอยู่นาน เขาจำได้ว่านี่คือซิ่นเฉิงลูกน้องคนสนิทของสามี เข้าใจว่าฝ่ายนั้นไม่อยากให้คนมายุ่มย่ามหน้าห้องพักเจ้านาย แต่เขาเป็นภรรยาไม่น่าจะมีปัญหาอะไร
ซิ่นเฉิงมองมาทางเด็กหนุ่มแวบหนึ่ง แม้จะไม่ได้เสียมารยาทแต่ก็ไม่ได้ทำความเคารพ


“เฮียเหวินอยู่ในห้องนี้ใช่ไหม พวกคุณควรจะเบาเสียงนะ เฮียอาจจะกำลังพักผ่อนอยู่” คนที่เป็นห่วงสามีตั้งแต่เมื่อคืนพูดคล้ายตำหนิอยู่ในที หันไปแบมือขอคีย์การ์ดกับผู้ติดตามร่างใหญ่เพื่อยุติการทะเลาะกัน ทว่าตอนที่เทียนฉีกำลังจะส่งให้ ซิ่นเฉิงกลับใช้จังหวะนั้นซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าแย่งมาไว้กับตัวเองเสียก่อน


“เทียนฉี!”


“พี่ใหญ่!“


สิ้นเสียงร้องด้วยความตกใจเหตุการณ์ชุลมุนวุ่นวายก็เกิดขึ้น เหมือนกับภาพยนตร์ที่เคยดู ลูกน้องของทั้งฝั่งสามีและของภรรยาเข้าแลกหมัดกันนัวอย่างไม่ยอมใคร ฝ่ายเทียนฉีที่มีคนน้อยกว่าหนึ่งคนไม่ได้เสียเปรียบนัก คนร่างใหญ่เอาคืนด้วยการเสยหมัดเข้าที่คางแหลม


“เฮ้! พวกคุณหยุดเดี๋ยวนี้นะ ซิ่นเฉิง เทียนฉี นี่มันในโรงแรมนะ!” เสี่ยวหลิวร้องห้าม ทำอะไรไม่ถูก เห็นลูกน้องของตัวเองโดนทั้งเท้าทั้งมือไม่ยั้งก็โมโห ฝ่ายเขายังไม่ได้ทำอะไรทำไมถึงมาหาเรื่องกันได้


เทียนฉียกเท้าถีบท้องซิ่นเฉิงจนตัวหงายล้มตึงไปกับพื้น ด้วยวัยที่มากกว่าจึงทำให้ประสบการณ์ต่อยตีมากตามไปด้วย เหลือบเห็นน้องทั้งสองที่เรียกตนว่าพี่ใหญ่ยังลำบากอยู่ก็กัดฟันกระทืบจนคนเจ็บเลือดกระเด็นออกมาจากปากเปรอะทางเดิน อันที่จริงถือว่าเป็นการส่งความหมั่นไส้ให้แบบถึงเนื้อถึงตัวด้วย เขาเอื้อมมือชิงคีย์การ์ดกลับมาได้สำเร็จ

ซิ่นเฉิงถมเลือดออกจากปากอย่างไม่ยอมแพ้ รวบรวมแรงกระโจนเข้าหา พยายามยื้อหยุดฉุดกระชากวัตถุในมือเต็มที่


“หยุดเดี๋ยวนี้นะ! แยกกันเดี๋ยวนี้” คำพูดของเด็กหนุ่มเพียงคนเดียวในที่นี้ไม่เป็นผลจนเขาเริ่มโมโหขึ้นมาบ้าง สรุปว่าลูกน้องพวกนี้ยังเห็นเขาเป็นภรรยาของหวังหย่งเหวินอยู่ไหม


ไม่รู้แล้วว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ เทียนฉีมีหน้าที่ทำให้ซ้อใหญ่เข้าไปข้างในห้องให้ได้


เขาหมดความอดทนกับคู่มือ ใช้ตัวเองรับหมัดหนัก ๆ ที่ส่งมากระแทกใบหน้า ทว่าก็ใช้จังหวะนั้นแตะคีย์การ์ดเปิดประตูห้องเข้าไปด้านในจนได้


เสี่ยวหลิวโดนผู้ติดตามดันตัวเข้าไปในห้องมืดซึ่งเปิดแอร์เย็นฉ่ำ ก่อนที่จะตามเข้ามาด้วย ซึ่งซิ่นเฉิงเองก็ยังไม่ยอมปล่อยพวกเขาไปโดยง่าย เจ้าตัวเอาตัวกระแทกประตูไว้ไม่ให้ปิด พวกที่ตะลุมบอลอยู่เห็นพี่ใหญ่ตัวเองเข้าไปด้านในก็พากันโถมตัวเข้ามาเช่นกัน สรุปว่าคราวนี้ทั้งหมดที่อยู่หน้าห้องเข้ามาด้านในเรียบร้อย ประตูห้องถูกดึงโดยตัวยึดให้ปิดลงตามเดิม






สวิตช์ไฟในห้องถูกกดเปิดด้วยฝีมือคนที่อยู่บนเตียง เพราะเสียงชนเฟอร์นิเจอร์และโวยวายของกลุ่มคนผู้มาเยือนทำให้ร่างสองร่างบนเตียงนอนสะดุ้งตื่น


ภาพที่เลือนรางขมุกขมัวมองไม่เห็นในตอนแรกเนื่องจากแสงแดดภายนอกถูกผ้าม่านผืนหนากางกั้นไว้ไม่ให้ลอดเข้ามา บัดนี้ปรากฎอย่างชัดเจนแจ่มแจ้งให้กลุ่มคนผู้มาเยือนชะงักนิ่ง การซาดซัดด้วยมือเปล่าจบลงโดยพลัน


เทียนฉีปาดเลือดที่ไหลออกจากมุมปาก ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจว่าร่างกายของตัวเองจะสะบักสะบอมช้ำในแค่ไหน


ผู้ติดตามคนนี้เป็นห่วงความรู้สึกของเด็กหนุ่มผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสะใภ้ใหญ่ตระกูลหวังมากกว่า


เสี่ยวหลิวยืนนิ่งกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า


บนเตียงกว้างสีขาวมีชายผู้ที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ เรือนผมสีดำซึ่งเมื่อคืนเซ็ตไว้อย่างดียุ่งเหยิง แผ่นอกขาวเปลือยที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามมีรอยจ้ำและรอยข่วนสีแดงหลายจุด ด้านข้างชายหนุ่มมีหญิงสาวหน้าตาดีที่กำลังตาโตด้วยความตกใจสุดขีด สภาพของหล่อนบ่งบอกว่าเพิ่งผ่านศึกรักบนเตียงมาอย่างหนัก ผ้าห่มยับยู่ยี่มีคราบของน้ำรักแห้งกรังคลุมท่อนร่างของพวกเขาทั้งสองไว้


ไล่สายตามายังพื้นพรม ชุดสูทที่เสี่ยวหลิวจำได้ดีว่าเป็นของสามีเมื่อคืนกระจัดกระจายปะปนกับชุดพนักงานต้อนรับหญิงของโรงแรม ชั้นในสีสวยตกอยู่ใกล้กับกางเกงในผู้ชายเช่นเดียวกัน


หวังหย่งเหวินจ้องมองมาที่เสี่ยวหลิวด้วยอาการนิ่งเงียบ


หลายนาทีกว่าที่เสี่ยวหลิวจะหาเสียงของตนเองเจอ


“เฮียเหวิน...”


ขาทั้งสองข้างไร้เรี่ยวแรงจนต้องใช้มือจับโต๊ะวางแจกันไว้เป็นหลักค้ำยัน ดวงตาเรียวหวานซึ่งเมื่อไม่กี่นาทีก่อนยังเต็มไปด้วยประกายความดีใจ บัดนี้ร้อนผ่าวด้วยเพราะถูกความเจ็บปวดอย่างล้นเหลือแทนที่ หยาดน้ำตามากมายเอ่อล้นไหลลงมาอาบแก้มเนียน


“คุณหวังคะ” พนักงานสาวทั้งอับอายทั้งตกใจที่ถูกกลุ่มคนมากมายเข้ามาเจอในสภาพนี้ เธอเห็นซิ่นเฉิงที่เป็นผู้ติดตามชายหนุ่มอยู่ในนี้ด้วย


หวังหย่งเหวินไม่ได้ตอบอะไร ไม่มีเสียงของผู้หญิงข้างกายที่ส่งผ่านเข้ามาทางประสาทการรับรู้ด้วยซ้ำ เขาไม่รู้ว่าควรจะตกใจหรืออย่างไรดี ในเมื่อนี้เป็นสิ่งที่เขาทำอยู่หลายครั้งตั้งแต่มาปักกิ่ง  แต่ที่แตกต่างไปคือตอนนี้กำลังโดนภรรยาแต่ในนามยืนจ้อง


“ซิ่นเฉิง” เฮียเหวินเรียกลูกน้องซึ่งสภาพดูไม่ได้ “พาเสี่ยวหลิวออกไปก่อน”


เทียนฉีได้ยินดังนั้นก็เอาตัวเข้ามาบังด้านหลังเจ้านายตัวเล็กไว้ ลูกน้องอีกสองคนเองก็เข้ามาเป็นปราการให้เช่นเดียวกัน ความภักดีท่วมท้น จะไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้คุณเสี่ยวหลิวได้


“เฮีย ฮึก ทำแบบนี้ทำไม” เสี่ยวหลิวสะอื้นจนตัวโยน แม้แต่ประโยคที่พูดออกมายังติดขัด ตอนนี้ใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา จมูกเล็กเป็นสีแดงน่าสงสาร


“ออกไปก่อน กลับไปคุยกันข้างบน” คนเป็นสามีออกคำสั่ง แต่ตอนนี้ภรรยาไม่ฟังอะไรแล้ว เสี่ยวหลิวตรงเข้าไปยังเตียงนอนคว้าหมอนข้างจากพื้นขึ้นมา รวบรวมแรงทั้งหมดฟาดลงไปที่ตัวของคนรักแรง ๆ


อยากจะทำร้ายแต่ก็รักมากจนไม่กล้าลงไม้ลงมือจริงจัง


เฮียเหวินในสภาพไร้เสื้อผ้าปัดป้องอาวุธที่โถมเข้ามาไม่ยั้ง ใบหน้าโดนไปเสียหลายทีจนเจ็บชา


แต่มันก็ยังไม่เท่าหัวใจของคนลงมือที่ตอนนี้เจ็บจนแทบขาดใจ


“หลิวถามว่าเฮียทำแบบนี้ทำไม! เฮียทำแบบนี้ทำไม!” เสี่ยวหลิวตะโกนสุดเสียง ขึ้นเสียงแบบที่ไม่เคยทำกับคนตรงหน้ามาก่อนในชีวิต เขาควบคุมสติตัวเองไม่ได้แล้ว


เขาต้องการคำตอบเดี๋ยวนี้


สุดท้ายเฮียก็ไม่เคยเห็นเสี่ยวหลิวคนนี้เป็นภรรยาเลยใช่ไหม


“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” พนักงานสาวที่เห็นเจ้านายโดนทำร้ายรีบช่วยปัดหมอนข้างอีกแรง เด็กคนนี้เป็นใครกัน ไม่เคยเห็นหน้า ที่สำคัญทำไมถึงกล้าเข้ามาในห้องพักแบบนี้ได้


“ถ้าไม่หยุดฉันจะเรียก-” 


“หุบปาก!”


หล่อนสะดุ้งกับเสียงที่ตวาดมา ใบหน้าพลันซีดเผือกเมื่อเห็นสายตาวาวโรจน์จ้องมองมาอย่างแค้นเคือง หมอนข้างที่ฟาดลงมาไม่ยั้งหยุดแล้ว


เสี่ยวหลิวอยากจะแปลงร่างเป็นเพศแม่แล้ววาดฝ่ามือลงบนหน้าผู้หญิงหน้าไม่อายคนนี้เสียเหลือเกิน แต่เพราะความเป็นลูกผู้ชายที่มีอยู่ทำให้เขาได้แต่กำหมอนข้างแน่น เจ็บเล็บตัวเองไปหมด


“เธอมันผู้หญิงหน้าไม่อาย !  รู้ทั้งรู้ว่าผู้ชายมีภรรยาอยู่แล้วยังไปหลับนอนด้วยอีก จิตสำนึกเธอมันไม่มีเหรอถึงได้ทำเรื่องทุเรศ ๆ แบบนี้ลงไปได้ ! ”


หญิงสาวคนเดียวในห้องนี้เมื่อโดนใครก็ไม่รู้ตะโกนว่าต่อหน้าผู้ชายเกือบสิบคนพลันหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย ริมฝีปากโต้กลับทั้งที่ตัวสั่นระริก คำพูดที่โดนว่าแม้ไม่หยาบคายแต่เป็นเรื่องจริงที่ฟังแล้วเจ็บไม่แพ้กับการโดนตบหน้า


“ฉะ ฉันก็ไม่ต่างจากแกหรอก แกมันก็เป็นอีตัวที่คุณหวังซื้อมากินเหมือนคนก่อน ๆ ไม่ใช่รึไง ทำมาปากดี หน็อย แกมันก็น่าไม่อายเหมือนกับฉันนั่นแหละ ! ”


เสี่ยวหลิวขมวดคิ้ว


เทียนฉีและลูกน้องอีกสองคนเลือดขึ้นหน้ากับถ้อยคำต่ำตมที่หญิงสาวพ่นออกมา


“ฉันเห็นนะว่าเมื่อวานผู้ชายคนนั้นพาแกขึ้นไปรอคุณหวังที่ห้องสวีทน่ะ เหมือนกับคนอื่น ๆ ก่อนหน้านี้เวลาคุณหวังเรียกมาใช้บริการที่โรงแรม ! ”


คำพูดต่อมาของหล่อนทำให้ทุกอย่างกระจ่าง


เสี่ยวหลิวเข้าใจแล้วว่าทำไมวันแรกที่มาโรงแรมต้าจี๋ฉายพนักงานถึงได้มองมาที่เขาด้วยสายตาแปลก ๆ


เพราะสามีสุดที่รักคนนี้ซื้ออีตัวมาเล่นรักถึงห้องนอนชั้นบนบ่อยครั้งสินะ


เด็กหนุ่มตัวสั่น เขาโมโหมากกับสิ่งที่ได้ทราบ ร้องไห้มากกว่าเดิมจนหูอื้อตาพร่าไปหมด


เพราะเห็นสภาพของภรรยาที่คุมอารมณ์ไม่อยู่อีกต่อไป จึงทำให้หวังหย่งเหวินที่เงียบอยู่นานเอ่ยขึ้น


“เด็กคนนี้เป็นภรรยาฉัน”


น้ำเสียงที่พูดบ่งบอกถึงความไม่พอใจ ถึงเขาจะไม่ได้ชอบเสี่ยวหลิว แต่การที่พนักงานหญิงว่าภรรยาในนามของเขาแบบนี้ก็เท่ากับลบหลู่เกียรติของเขาด้วย   


หญิงสาวที่กำลังจะอ้าปากด่าต่อกลืนคำพูดลงคอแทบไม่ทัน


มะ เมียเจ้านายที่เธอเข้าใจมาตลอดว่าอยู่ที่ประเทศไทยกำลังยืนอยู่ตรงหน้าเธอหรอกเหรอ?


เช่นนั้นแล้วทำไมถึงไม่มีพนักงานคนไหนรู้เรื่องตอนที่ภรรยาคุณหวังมาถึง


เสี่ยวหลิวไม่ได้ดีใจสักนิดที่อย่างน้อยเฮียเหวินยังระลึกได้ว่ามีเขาเป็นภรรยา หันไปออกคำสั่งกับลูกน้องด้านหลังทันที เขาทนไม่ได้ที่จะเห็นผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้อยู่ในครรลองสายตา


“เทียนฉี พาเธอออกไปจากห้องนี้ที”


“ครับ”


“พวกนายเองก็ออกไปให้หมดด้วย”


ประโยคหลังเป็นหวังหย่งเหวินที่กล่าวกับซิ่นเฉิง ซึ่งทั้งหมดก็รับคำสั่งแต่โดยดี


เทียนฉีหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้ามาคลุมร่างผู้หญิงที่เพิ่งนอนกับสามีเจ้านาย ก่อนจะให้ลูกน้องอีกสองคนช่วยกันลากตัวออกไป อดีตพนักงานสาวดิ้นไปมาแหกปากโวยวายลั่น


“ปล่อยฉันนะ ปล่อย ! ”


และตามมาด้วยเสียงประตูปิดลง เหลือไว้เพียงแค่สองสามีภรรยาที่อยู่ในห้อง






เป็นเวลากว่าหลายนาทีที่มีเพียงเสียงสะอื้นของคนอายุน้อยกว่าสะท้อนไปทั่วห้องพัก เสี่ยวหลิวก้มหน้าปาดน้ำตาที่ไหลออกมาไม่ขาดสาย เขาอยากด่าคนตรงหน้าแรง ๆ ให้สมกับความโกรธที่มี แต่ก็คิดคำที่ว่าไม่ออก สมองตื้อไปหมด เจ้าตัวไม่สามารถร้ายกาจได้จริง ๆ ในนาทีนี้


ข้อมือเล็กสัมผัสได้ถึงมือใหญ่ของคนที่อยู่บนเตียง หย่งเหวินดึงภรรยาตัวเองลงมานั่งบนขาที่ขัดสมาธิ ซึ่งแม้เสี่ยวหลิวอยากจะดิ้นให้หลุดก็ทำไม่ได้ ตอนนี้ไร้เรี่ยวแรงที่จะขัดขืน เขาร้องไห้จนเหนื่อย


“หยุดร้อง”


“อย่ามาสั่งหลิว”


สะใภ้ตระกูลหวังเงยหน้ามองอีกฝ่าย ยิ่งเห็นรอยแดงที่ต้นคอกับผมยุ่ง ๆ ของเฮียก็ยิ่งเจ็บหัวใจ กัดริมฝีปากแน่นจนช้ำ


“เฮียเหวินจะไม่ปฎิเสธอะไรหน่อยเหรอ บอกมาสิว่าเฮียไม่ได้ตั้งใจ”


เสียงที่พูดช่างเบาหวิว ดวงตาหวานคลอด้วยหยาดน้ำใสสบเข้ากับดวงตาคมที่สุดท้ายก็เสหลบไม่อาจสู้ความผิดที่ตัวเองก่อได้
หวังหย่งเหวินไม่เคยกลัวตอนทำผิด แต่เมื่อโดนจับได้และเห็นว่าคนที่รักตัวเองสุดหัวใจเสียใจจนควบคุมสติตัวเองไม่ได้เขากลับรู้สึกละอายขึ้นมา


น้ำตาของเสี่ยวหลิวทำให้ผู้เป็นสามีซึ่งทำตัวเย็นชามาตลอดรู้สึกไม่ดี ทั้งที่ควรจะยินดีรอเซ็นใบหย่าจากอีกฝ่ายด้วยซ้ำ


ตั้งแต่ตอนเด็ก หย่งเหวินไม่ชอบเห็นเสี่ยวหลิวร้องไห้


ก่อนหน้านี้ตัวเองคิดว่าไม่ได้รักเด็กหนุ่มตรงหน้าแล้ว ไม่เหลือความเห็นใจใด ๆ แต่ทำไมตอนนี้ใจมันถึงกระตุกทุกครั้งที่ร่างเล็กสั่นเพราะแรงสะอื้น


หวังหย่งเหวินยังไม่ได้สอดใส่เข้าไปในตัวพนักงานสาวคนนั้น เพราะเมื่อคืนรีบร้อนจึงทำให้ไม่ได้เตรียมถุงยางอนามัย เขาทำได้แค่ให้หล่อนใช้มือกับตรงส่วนนั้นให้ หลังจากนั้นก็มีอะไรกันแต่เพียงภายนอกเท่านั้น


แต่ถึงจะอธิบายตรงนี้ไปก็ไม่ได้ลบล้างความผิดและคดีเก่าที่เขาก่ออยู่ดี


เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่บนตักเมื่อไม่ได้รับคำตอบ เสียงสะอื้นจึงหนักกว่าเดิม ตาแดงก่ำ เสียใจจนอยากหมดสติไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว


ทั้งที่หลิวรักเฮียมากแท้ ๆ


ทำทุกอย่างก็เพื่อเฮีย ยอมทุกอย่างก็เพื่อเฮีย ศักดิ์ศรีกับความอายเมื่อคืนก็ไม่เหลือแล้ว แต่ทำไมสิ่งที่ได้รับกลับมาถึงเป็นแบบนี้


“ฉันต้องหาที่ระบาย”  หย่งเหวินเอ่ยขึ้น พูดไปตามตรง “และผู้หญิงคนนั้นก็อยู่ตรงนั้นพอดี”


“เพราะหลิวยั่วเฮียเหรอ”


“ใช่” ตอบกลับเพียงคำเดียว แต่อธิบายความหมายทุกอย่าง


“แต่หลิวก็ยอมเฮียตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว ทำไมเฮียไม่ทำกับหลิวล่ะ” ยิ่งคิดยิ่งเจ็บใจ เมื่อคืนเขาพลีกายขนาดนั้นแล้วเฮียก็ยังไม่สน อารมณ์ที่เขาปลุกมันขึ้นมากลับต้องเอาไปลงที่หญิงอื่น


หย่งเหวินคิดว่าตอนนั้นเพราะเขาอยากเอาชนะอีกคนยังไงล่ะ


แต่พอผลลัพธ์มันออกมาเป็นแบบนี้ เขาเริ่มไม่อยากชนะแล้ว


คราวนี้เบาะรองนั่งของเสี่ยวหลิวเงียบไปหลายนาที


ทำไมเวลาถามอะไร เฮียเหวินถึงไม่ยอมตอบเลย


บรรยากาศแสนอึดอัดทำให้สุดท้ายคนบนตักก็ทนไม่ไหว


ในใจของเด็กหนุ่มมีเรื่องที่อยากถามเฮียเหวินมาตลอด และคิดว่าไม่ควรจะยืดเยื้ออีกต่อไปแล้ว


“ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน เฮียบอกว่าเฮียไม่ได้รักหลิวแล้ว” คนบนตักกลืนก้อนสะอื้นลงคอ เริ่มพูดถึงเรื่องอดีตที่เขาไม่อยากจดจำมากที่สุด บอกกับตัวเองว่าเฮียแค่ล้อเล่น เฮียแค่สับสน เขาเลือกที่จะซ่อนมัน ปิดทับ ฉาบไว้ด้วยความทรงจำสวยงามแทน


“ตอนแรกที่เฮียเปลี่ยนไป หลิวแค่คิดว่าเราห่างกันมากขึ้น”


หลังจากที่หวังหย่งเหวินซึ่งเรียนโรงเรียนเดียวกับเสี่ยวหลิวสอบติดคณะบริหารภาคอินเตอร์ของมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับประเทศ ทำให้ทั้งสองที่ตอนนั้นคบกันเป็นแฟนต้องอยู่ห่างจากกัน เวลาที่ใช้ร่วมกันก็น้อยลง ตารางเวลาเรียนของเฮียก็ไม่เหมือนกับเขา เขาหยุดเสาร์อาทิตย์ แต่เฮียก็ยังต้องเรียนทั้งสองวัน ปิดเทอมกับเปิดเทอมก็ไม่ตรงกันอีก แต่ก่อนหย่งเหวินมักมาหาเสี่ยวหลิวที่คฤหาสน์ตระกูลฟู่ มาคุย มาเล่น บางครั้งก็พาไปเที่ยว กลับกลายเป็นว่าชายหนุ่มแทบไม่ได้โผล่หน้ามาหาเลย ช่วงนั้นเฮียเหวินยังโทรมาคุยด้วยบ้าง ส่วนช่วงไหนที่มีโปรเจ็คเยอะก็ยังส่งข้อความมาหา


แต่ปัญหาหนักสุดที่เป็นอุปสรรคกับทั้งสองคือหวังหย่งเหวินลงเรียนซัมเมอร์ด้วยเหตุผลว่าอยากจะเรียนให้จบภายในสามปีครึ่ง จะได้มาช่วยกิจการของตระกูลเร็ว ๆ  นั่นทำให้เวลาที่มีให้คนรักเริ่มน้อยลงไปอีก


แล้วถามว่าความรักของเฮียที่มีให้เสี่ยวหลิวคนนี้หมดลงตอนไหน คำตอบคือเมื่อหวังหย่งเหวินอยู่ชั้นปีที่สอง 


“หลิวเองก็งี่เง่า ไม่เข้าใจเฮียเหวิน จนสุดท้ายเฮียก็เลิกกับหลิว เฮียบอกว่าเฮียมีคนใหม่แล้ว”
 

หวังหย่งเหวินสูดลมหายใจลึกเมื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีต เขายอมรับว่าตอนนั้นพอห่างจากเสี่ยวหลิวไปความสัมพันธ์ทั้งคู่ก็เริ่มเปราะบาง หน้าไม่ได้เจอ เสียงไม่ได้ยิน เริ่มรู้สึกถึงคำว่าเหงาเป็นครั้งแรก ตอนนั้นเองที่มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาในชีวิตหย่งเหวิน เธอชื่อน้ำฝน เรียนอยู่คณะเดียวกัน ทั้งสองเริ่มจากการคุยเป็นเพื่อนผ่านกิจกรรมมหา’ลัยตอนช่วงท้ายปีหนึ่ง หย่งเหวินเคยทะเลาะกับเสี่ยวหลิวเรื่องที่ไม่มีเวลาให้กันก็ได้น้ำฝนคอยให้กำลังใจ ให้คำปรึกษา คอยปลอบ ช่วงเวลานั้นเธอเหมือนกับคนที่เข้าใจเขามากที่สุด เขารู้สึกดีที่มีเธออยู่ข้าง ๆ  น้ำฝนมีหลายอย่างที่คล้ายกับเสี่ยวหลิว โดยเฉพาะรอยยิ้ม แต่สิ่งที่เธอมีมากกว่าเสี่ยวหลิวคือความเป็นผู้ใหญ่ จนเมื่อเวลาผ่านไปรู้ตัวอีกทีเขาก็ตกหลุมรักเธอเข้าเสียแล้ว


ความสัมพันธ์ทั้งคู่เริ่มพัฒนา เขาสั่งไม่ให้เสี่ยวหลิวมาหาที่มหา’ลัย เริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายกับความรักแบบเด็ก ๆ ที่ต้องคอยเอาใจ พร่ำบอกรักแทบทุกวัน กิจกรรมที่ทำก็มีแต่แบบเดิม ๆ เพราะแม้เสี่ยวหลิวจะห่างกับเขาเพียงสองปี แต่ความคิดของเด็กหนุ่มก็ยังมีความเป็นเด็กมากกว่าหลายเท่า ทำให้ทั้งสองมีความสนใจและทัศนคติที่ไม่ตรงกัน และยิ่งเด็กหนุ่มยอมอ่อนให้ ยอมเป็นเด็กดีเชื่อฟังคำสั่ง หวังให้เฮียกลับมาสนใจตัวเองอีกครั้ง นั่นจึงทำให้เขาได้ใช้เวลาทั้งหมดที่มีร่วมกับน้ำฝนมากยิ่งขึ้น


ไม่กี่เดือนต่อมาหย่งเหวินก็ตัดสินใจบอกเลิกกับเสี่ยวหลิว เขาขอน้ำฝนคบในวันถัดมา


จนตอนนี้ความทรงจำในอดีตไหลเข้ามาในความคิดของทั้งสองอย่างต่อเนื่อง


ภาพที่เสี่ยวหลิวร้องไห้อ้อนวอนให้เฮียเหวินกลับมาคบ และภาพที่เฮียปฎิเสธหันหลังเดินจากไป เฮียเหวินรักน้ำฝนมากจนลืมคำสัญญาและคำบอกรักที่มีให้กับเด็กหนุ่มทั้งหมด เหมือนกับว่าชีวิตนี้ไม่เคยพูดออกมา


เสี่ยวหลิวจ้องมองเข้าไปในดวงตาของสามีคล้ายจะค้นหาอะไรบางอย่าง ความเศร้าหมองฉายชัดขึ้นบนใบหน้าเล็ก ก่อนจะตัดสินใจเอ่ยคำถามที่ติดค้างในใจมานาน สาเหตุที่ทำให้เฮียเหวินหมางเมินใส่เขา หนีเขา แม้แต่หน้าก็ไม่อยากเจอ




“ที่เฮียเหวินยังเกลียดหลิวอยู่ เพราะว่าหลิวทำให้เฮียเลิกกับเธอใช่ไหม”








---------------------------
*ทอล์คยาวหน่อยนะคะ

มาแล้วค่า ขออภัยที่เมื่อวานมาอัพไม่ทันนะคะ ไม่ได้เปิดนิยายมาเขียนเลย TT

ได้แต่อ่านคอมเมนท์ทางโทรศัพท์มือถือ ซึ่งนักอ่านทั้งสามเว็บต่างคอมเม้นท์เป็นเสียงเดียวกันเกี่ยวกับพฤติกรรมเฮียเหวิน

คนแต่งต้องขออภัยกับนิสัยเฮียด้วยนะคะ แต่ว่าตอนนี้มาเฉลยปมแล้วว่าทำไมเฮียไม่ชอบน้อง หนีน้อง แต่ก็ยังเป็นเหตุผลแบบเฮีย ๆ อยู่วันยังค่ำ อาจจะไม่ได้ทำให้ดูดีขึ้นมากอะไร แต่ก็อยากให้ลองมองในมุมมองเฮียดู ตอนนี้ช่วยอะไรเฮียมากไปกว่านี้ไม่ได้แล้วจริง ๆ รอพาเฮียเข้าโรงบาลอย่างเดียวแง ไม่ดราม่ามากเกินไปใช่ไหม หรือไม่ทันแล้ววว

นักอ่านบางคนอาจสงสัยว่านี่มันใช่อีโรติกคอเมดี้แบบที่คนแต่งบอกไว้ไหม เราก็อยากบอกว่าหนักใจอยู่เหมือนกันค่ะที่จะคุมโทนให้อยู่ด้วย แต่ไม่ว่ายังไงก็จะพยายามแต่งออกมาให้ดีที่สุดค่ะ
 
เราคิดว่าถ้ามีช่องทางอื่นในการติดต่อกับนักอ่านก็น่าจะดี เผื่อวันไหนเราอัพไม่ทันจะได้แจ้งได้ง่าย เผื่อมีใครอยากคุยกับคนแต่งด้วย5555(มาด่าเฮีย) ติดต่อเราผ่านทวิตได้นะคะ @mlosophy แต่ต้องบอกก่อนว่าเราไม่มีทวิตแยกไว้สำหรับเขียนนิยาย ทวิตนี้สครีมเกาหลีเยอะมากกก ถ้ารีหรือทวิตอะไรที่ไม่เกี่ยวกับนิยายมากเกินไปอาจทำให้รำคาญต้องขอโทษล่วงหน้านะคะ

สำหรับนักอ่านที่เข้ามาอ่านทุกท่าน ขอบคุณทุกยอดวิว ขอบคุณทุกคอมเมนท์ ทุกคำติชมนะคะ มันให้กำลังใจเราได้ดีมากจริง ๆ มีแรงฮึดมาเขียนต่อตลอด รักก

ขอบคุณแท็กทวิตเตอร์ #ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม คนแต่งไปส่องมามีหลายคนช่วยกันแสดงความคิดเห็น ปลื้มปริ่มมากค่ะ TT

ไว้เจอกันตอนหน้าค่ะ รักนักอ่านทุกคนนนน

ปล. เดี๋ยวคำผิดมาแก้ไขพรุ่งนี้นะคะถ้ามี ตอนนี้แก้ทั้งหมดไปสองรอบแล้วเบลอมากแงจุ๊บๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-07-2018 23:55:11 โดย greenmeat »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด