(จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34  (อ่าน 173586 ครั้ง)

ออฟไลน์ greenmeat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ตอนที่ 3 : ลองวิชาครั้งแรก
 





เสี่ยวหลิวคิดว่าตัวเองอาจตัดสินใจผิดที่พูดแบบนั้นออกไป


เพราะตอนนี้ใบหน้าของผู้เป็นสามีปราศจากซึ่งสิ่งที่เรียกว่าอารมณ์


เหมือนคลื่นลมที่สงบก่อนพายุลูกใหญ่จะตามมา


แต่เด็กหนุ่มไม่ยอมแพ้ใจตัวเองที่เริ่มหวาดหวั่น กอดอกจ้องอีกฝ่ายบ้าง ทั้งสองเริ่มเล่นสงครามประสาท ความเงียบเป็นอาวุธหลักที่ทั้งคู่เลือกใช้ 


ทางด้านหวังหย่งเหวินกำลังครุ่นคิดกับกิริยาที่ภรรยาแสดงออกมา


นี่ไม่ใช่ฟู่เสี่ยวหลิวที่เขารู้จัก


แต่แววตาเกรงกลัวที่ยังคงเห็นได้ผ่านท่าทางปีกกล้าขาแข็งนั่นก็ทำให้รู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้เปลี่ยนไปขนาดนั้น


เหมือนเสี่ยวหลิวกำลังฝืนตัวเองให้ดูร้ายกาจมากกว่า


ที่กล้าเถึยงอยู่นี่ก็กำลังพยายามอยู่สินะ


“หึ” มุมปากของคนเป็นสามียกขึ้น “อยากอยู่ที่นี่มากใช่ไหม” เขาถาม


“ครับ” คนในชุดนอนสีขาวตอบทันที


“งั้นก็อยู่ไปคนเดียวแล้วกัน” ร่างสูงกว่าหมุนตัวเพื่อที่จะเดินออกไปจากห้องสวีทราคาแพง ในเมื่อเด็กหนุ่มอยากอยู่ที่นี่นัก หย่งเหวินก็จะให้พนักงานเปิดห้องใหม่ให้เขานอนแทน เสี่ยวหลิวได้ยินเช่นนั้นก็รีบเดินตามไปแทบไม่ทัน


“หลิวบอกว่าจะอยู่ที่นี่กับเฮียเหวิน ไม่ได้บอกว่าจะอยู่คนเดียวสักหน่อย”


คิดจะเดินหนีเสี่ยวหลิวไปแบบนี้มันไม่ง่ายหรอกนะเฮีย


หวังหย่งเหวินไม่สนใจ ขายาว ๆ ก้าวไปจนถึงประตูลิฟต์ กำลังจะกดปุ่มเรียกลิฟต์มือขาวของภรรยาก็เข้ามากอบกุมไว้เสียก่อน


“เฮียจะไปไหน” น้ำเสียงเข้มขึ้นที่ถูกปั้นแต่งทำให้หวังหย่นเหวินอยากจะขำ คิดว่าเสียงแบบนั้นน่ะเหรอจะทำให้เขากลัว


ไปฝึกมาใหม่นะเด็กน้อย


“ไปนอนที่อื่นน่ะสิ นายยึดห้องฉันไปแล้ว”


“ทำไมพูดเหมือนหลิวเป็นคนอื่น สามีภรรยาเขาก็นอนห้องเดียวกันเป็นปกติ”


“แต่เราไม่ใช่”


เสี่ยวหลิวรู้สึกเจ็บลึก ๆ ในอก แต่เขายังไม่ยอมแพ้


“เราแต่งงานกันแล้ว เฮียเป็นสามีหลิวตามกฎหมาย” ตรงนี้เฮียเหวินไม่มีทางปฏิเสธได้หรอก ไม่งั้นเขาจะให้ม๊าบอกเด็กแสกนทะเบียนสมรสส่งมาให้เป็นหลักฐาน


หวังหย่งเหวินแค่นยิ้ม สะบัดมือออกจากการเกาะกุม


“แต่ถ้าดูตามความสัมพันธ์แล้วเราไม่ใช่”


สายตาที่มองเขาทำให้เสี่ยวหลิวเงียบ รู้ดีว่าสิ่งที่อีกคนพูดหมายถึงอะไร


เพราะยังไม่มีอะไรกัน จึงไม่ใช่สามีภรรยาที่สมบูรณ์


“หลิวก็รอเฮียเหวินทำให้หลิวเป็นของเฮียอยู่นี่ไง”


สาบานว่านี่เป็นคำพูดในส่วนลึกของจิตใจที่เขาเปิดเผยต่อหน้าคน ๆ นี้เป็นครั้งแรก


ก่อนหน้านี้เพราะเขาเก็บความต้องการไว้ลึกเกินไปสินะ เฮียเหวินถึงไม่ยอมลงมือทำอะไร


จูบกันยังไม่เคยเลย ตอนที่แขกเชียร์ให้จูบกันในงานแต่งเฮียเหวินก็แค่โอบเขาใช้มุมอับแกล้งทำให้เหมือนเป็นอย่างนั้นเท่านั้นเอง


“หน้าไม่อาย” เสียงทุ้มสะท้อนไปทั่วทางเดิน เสี่ยวหลิวเม้มปากกับคำพูดตัวเอง แต่แล้วไงล่ะ ถ้ามัวแต่อายก็ไม่ได้เฮียเป็นสามีจริง ๆ สักที


ตอนนี้ถึงเวลาที่เขาจะได้ลองใช้วิชาในตำราบ้างแล้ว


สะใภ้ตระกูลหวังจำได้ว่าในบทของการเล้าโลมมีขั้นตอนยังไง เด็กหนุ่มรีบทวนความจำอย่างรวดเร็วพร้อมกับมือทั้งสองที่ผลักอกกว้างของสามีให้ห่างจากตัวลิฟต์ แผ่นหลังกว้างที่เสี่ยวหลิวเฝ้ามองตั้งแต่เด็กแนบกับผนังสีขาว


ไม่มีคนอื่นอยู่บนชั้นนี้ มีเพียงพวกเขาสองคน


หวังหย่งเหวินไม่ได้ขัดขืน เขาเองก็อยากรู้ว่าภรรยาตัวเองจะมาไม้ไหน  ดวงตาคมมองคนในชุดนอนเงียบ ๆ  จากอารมณ์โมโหและโกรธในตอนแรกกลายเป็นความรู้สึกสนุกขึ้นมา


คำพูดเป็นสิ่งสำคัญ ภรรยาควรรู้ฉลาดในการเลือกถ้อยคำ มนุษย์ทุกผู้ล้วนมีสัญชาติญาณดิบในตัว เพราะสังคมปั้นถ้อยคำสวยหรู จึงปิดบังความดิบเถื่อนซึ่งมีมาตั้งแต่ก่อนยุคแห่งอารยธรรมไว้


ในตำราว่าเอาไว้ เสี่ยวหลิวตีความได้ว่าเพราะการพูดเรื่องทางเพศออกมาตรง ๆ เป็นเรื่องน่าอายในสังคม หลังจากที่มนุษย์มีภาษาที่สวยงาม จึงคิดว่าการใช้คำพูดทางเพศเป็นการกระทำที่ต่ำ


บอกอีกฝ่ายว่าตนรู้สึกอย่างไร การเล้าโลมอย่างไร้ยางอายพร้อมกับบรรยายการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายกระตุ้นเร้าอารมณ์ยิ่ง


“เฮียเหวินรู้ไหม ตลอดเวลาที่เฮียไม่อยู่ไทย หลิวต้องช่วยตัวเองทุกคืนเลยนะ”


หวังหย่งเหวินถึงกับเบิกตากว้างกับคำพูดที่ออกมาจากริมฝีปากได้รูป ริมฝีปากบนที่บางหยักรับกับริมฝีปากล่างอวบอิ่ม


เด็กนี่มันไปกินอะไรผิดสำแดงมา ทำไมพูดเรื่องน่าอายแบบนั้นได้หน้าตาเฉย


พอได้บอกสิ่งที่ตนปิดบังไว้มันทั้งโล่งในอกทั้งรู้สึกตื่นเต้น ความรู้สึกใหม่กับการพูดเรื่องเพศตรง ๆ ทำให้เสี่ยวหลิวหยุดปากตัวเองไม่ได้


“ตอนหลิวช่วยตัวเองก็นึกถึงแต่หน้าเฮีย ร่างกายเฮีย จินตนาการว่าเฮียกำลังเอาด้านหลังหลิวแรง ๆ “


พูดเองก็เริ่มรู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมาเสียงั้น เด็กหนุ่มรับรู้ถึงแก่นกายตัวเองที่เริ่มขยายตัวใต้กางเกงนอน เสี่ยวหลิวได้ทิ้งความอายไว้ที่เมืองไทยแล้ว ตอนนี้มีแต่สะใภ้ตระกูลหวังที่กำลังพยายามยั่วยวนสามีสุดที่รักด้วยคำพูดหยาบโลน


ร่างเล็กกว่าบดเบียดตัวเข้ามาใกล้แผ่นอกหนา ผ้าสีขาวเรียบลื่นของชุดนอนที่เขาใส่ยับยู่ไปกับเสื้อสูทอีกคน


ภรรยาของหวังหย่งเหวินขี้ยั่วแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ก่อนแค่โดนสบตาก็เสหน้าหลบแทบไม่ทัน เขินอายง่ายราวกับผู้หญิง


ตอนนี้นอกจากจะพูดจาเหมือนดารานางเอกหนังโป๊แล้วร่างกายยังตอบสนองต่อสิ่งที่ตัวเองพูดอีก


“น่าสงสารจังนะ” ชายหนุ่มพูดเป็นเชิงล้อเลียน กะจะทำให้คนตรงหน้าละอาย “แต่นายก็ได้แค่จินตนาการเท่านั้นแหละเสี่ยวหลิว ฉันไม่มีทางนอนกับนายหรอก”


คนในชุดนอนกัดฟัน เสี่ยวหลิวพูดขนาดนี้เฮียเหวินไม่รู้สึกอะไรบ้างหรือไงที่ตนมีอิทธิพลต่อเขาได้ขนาดนี้


ตั้งแต่เด็กเสี่ยวหลิวอยากถูกเฮียสัมผัสมาตลอด อยากเป็นของเฮีย แต่หลายปีที่ผ่านมาแม้แต่ปากยังไม่ได้แตะกันสักครั้ง แล้วนี่คนเป็นสามีไม่รู้เหรอว่าเด็กวัยรุ่นอย่างเขามันมีอารมณ์ทางเพศรุนแรงกว่าวัยอื่น ช่วยตัวเองมันก็เป็นแค่การบรรเทาอาการระยะสั้น มันจำเป็นต้องหาคนมาช่วยปลดปล่อย


และเสี่ยวหลิวอยากให้หวังหย่งเหวินเป็นคนที่ว่า


คิดได้ดังนั้นเสี่ยวหลิวก็แยกขาทั้งสองข้างออกกว้างประมาณช่วงตัว เรียวขาเล็กคร่อมขายาว ๆ คนตรงหน้าไว้ ดันสะโพกไปข้างหน้าให้บดลงไปที่เป้ากางเกงอีกฝ่าย


“เสี่ยวหลิว” หวังหย่งเหวินคำราม ชักจะเล่นแรงเกินไปแล้ว


“เฮียไม่มีอารมณ์เหรอ แต่หลิวรู้สึกร้อนมากเลยตอนนี้” อวัยวะเพศของเขาขยายใหญ่ เนื้อผ้ากางเกงนอนที่เป็นผ้าซาตินโดนส่วนปลายเริ่มดึงรั้งไปข้างหน้า จนขอบกางเกงเสี่ยวหลิวเผยอออกเล็กน้อย


สามีสัมผัสความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวภรรยาได้ เขาควรจะผลักเด็กคนนี้ออกไปได้แล้ว แต่ทำไมสัญชาติญาณในส่วนลึกของจิตใจบอกไม่ให้ทำเช่นนั้น


คนไร้ซึ่งยางอายทั้งอ่อยทั้งยั่วขนาดนี้แล้วตรงนั้นของเฮียยังนิ่งสงบเหมือนเดิม เด็กหนุ่มชักประหม่า หรือเขาจะรีบลองวิชาจนเกินไป ลืมไปว่ากับคนอย่างเฮียที่แค่คุยกันดี ๆ ยังทำไม่ได้แล้วจะทำให้มีอารมณ์ความต้องการขึ้นมาก็เหมือนกับการขี่ม้าโดยไม่ใส่บังเหียน ตอนนี้กลายเป็นว่าเขาอาจจะกำลังข้ามขั้นตอน


“คิดจะยั่วฉันแต่ดันมีอารมณ์เสียเอง น่าขำว่ะ” เสียงหัวเราะขึ้นจมูกและสายตาที่มองตรงกลางกายเขาอย่างเวทนาทำให้เสี่ยวหลิวหน้าขึ้นสี ปากบางเม้มแน่น


“ไหนมีอะไรจะโชว์อีกไหม ไอ้วิธีการยั่วแบบเด็ก ๆ ของนายน่ะ ไม่งั้นฉันจะไปนอนแล้วนะ เสียเวลา” หวังหย่งเหวินยักคิ้วด้วยท่าทีสบาย ๆ มีการหาวตบท้าย


สาบานว่าถ้าเสี่ยวหลิวไม่รักเฮียเหวินล่ะก็เฮียปากแตกไปแล้ว


“เฮียอยากให้หลิวโชว์อะไรล่ะ” คนอายุน้อยกว่าถามหยั่งเชิง พยายามทำสีหน้ายั่วยวนที่สุดแม้ในใจจะเตลิดเปิงเปิงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว


หวังหย่งเหวินเงียบไป เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างที่เขาไม่มีทางรู้ได้ ไม่ถึงนาทีร่างสูงก็เอ่ยออกมา


“ช่วยตัวเอง” หวังหย่งเหวินยิ้ม เป็นยิ้มที่ดูปลอมมาก ๆ เสี่ยวหลิวชะงัก ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะอยากเห็นเขาตอนทำ


“งั้นไปทำในห้อ-”


“ตรงทางเดินเนี่ยแหละ” ยังพูดไม่ทันจบเฮียเหวินก็ตัดบท ลูกชายคนโตของตระกูลหวังกอดอกมองภรรยาตัวเอง

 
จริงอยู่ที่ทั้งชั้นมีแค่พวกเขาสองคน แต่การช่วยตัวเองตรงทางเดินก็ดูจะ...


“ถ้าไม่ทำก็ฝันดี”


นิ้วเล็กปลดกระดุมเสื้อตัวเองแทบไม่ทัน


หวังหย่งเหวินมองคนอายุน้อยกว่าอย่างพิจารณา ตั้งแต่มือขาวที่ค่อย ๆ ลากไล้ผ่านคอตัวเองมายังแผ่นอก จัดการปลดกระดุมเล็กที่เม็ดแรก ซึ่งดูเหมือนจะไม่ถนัดเพราะใช้มือข้างเดียว ส่วนอีกข้างที่ว่างอยู่ก็สอดเข้าไปใต้เสื้อนอนซาตินหยอกล้อกับส่วนอ่อนไหวตัวเอง ใช้ปลายนิ้วเค้นคลึงสะกิดจนยอดทั้งสองข้างชูชันเป็นตุ่มไตแข็ง


อันที่จริงแล้วเสี่ยวหลิวไม่ใช่คนรูปร่างเลวร้าย ร่างกายของเด็กวัย 19 ที่ไร้ไขมันส่วนเกิน มีกล้ามเนื้อเล็กน้อยไม่ให้ผอมแห้งจนเกินไป สัดส่วนได้รูปขาวเนียนน่าสัมผัส ยิ่งได้ลองมองอย่างละเอียดถี่ถ้วนขณะที่คนตรงหน้ากำลังเล่นกับร่างกายตัวเองแบบนี้ยิ่งน่าจับไปโยนขึ้นเตียง


แต่หวังหย่งเหวินไม่ได้รักเสี่ยวหลิว คำสัญญาในอดีตเขาลืมไปตั้งนานแล้ว แล้วตอนนี้ทั้งชีวิตของเขายังต้องมาติดแหงกอยู่กับเด็กคนนี้อีก มันทำให้ถึงแม้ชายหนุ่มอยากจะลิ้มลองคนตรงหน้าแค่ไหนก็ไม่อาจลงมือกระทำได้


ถ้าเขายังไม่มีความสัมพันธ์ทางกายกับเสี่ยวหลิว การหย่าที่เขากำลังเตรียมการในอนาคตก็ยังมีความเป็นไปได้


“อา”


สติที่กำลังจดจ่อกับความคิดตัวเองถูกดึงกลับมาด้วยเสียงครางกระเส่า สายตาที่ตอนแรกเหม่อมองผนังสีขาวด้านหลังลากกลับมาทางต้นเสียง


แล้วลมหายใจหวังหย่งเหวินก็สะดุดกับภาพตรงหน้า


เสี่ยวหลิวตอนนี้เปลือยท่อนบนแล้ว เสื้อนอนกองอยู่บนพื้นข้างตัว แผ่นอกขาวผ่องขับเน้นให้ยอดอกเล็กสีชมพูเข้มตั้งชูเด่นหรา ท้องน้อยเรียบเนียนไม่มีจุดตำหนิ ไล่ลงมาคือแนวขนเรียงสวยดูนุ่มมือ ส่วนท่อนล่างยังมีกางเกงนอนปกปิดอยู่อย่างน่าหวาดเสียว เนื่องจากขอบกางเกงยืดถูกสองมือดึงให้เลื่อนต่ำและหยุดอยู่เหนือฐานแก่นกายขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ เป้ากางเกงที่ถูกกายร้อนดุนดันเปียกชื้นเป็นวงและขยายขึ้นเรื่อย ๆ ด้วยน้ำที่เอ้อล้นออกมาจากส่วนหัว


ใบหน้าของเสี่ยวหลิวตอนนี้เห่อแดงอย่างเห็นได้ชัด ใจทั้งตื่นเต้นทั้งยินดีที่จะให้เฮียเหวินได้เชยชมร่างกายของเขา บางทีถ้าทำให้อีกฝ่ายมีอารมณ์จากการเห็นเขาช่วยตัวเอง คืนนี้อาจจะเป็นคืนที่เสี่ยวหลิวเฝ้าฝันมาตลอดก็เป็นได้


“อะ อือ เฮีย” ดวงตาหวานซึ้งปรือด้วยแรงอารมณ์ขณะที่ยังสบตาคม ลมหายใจเข้าออกกระชั้นถี่ ปากบนเม้มกัดปากล่างสลับครางเรียกสามีสุดที่รัก ขณะที่มือข้างนึงวางลงบนกางเกงนอน จากนั้นจับท่อนความเป็นชายของตัวเองซึ่งโด่งสู้มือรูดรั้งขึ้นลงช้า ๆ ความนุ่มลื่นของผ้าซาตินที่แนบกับผิวเนื้อร้อนจัดกระตุ้นอารมณ์ยิ่งกว่าเดิม


หวังหย่งเหวินกลืนน้ำลาย


เสี่ยวหลิวตอนนี้ยั่วยวนยิ่งนัก


“เฮียเหวิ-น อ๊ะ อ๊ะ” ปากเล็กเปล่งเสียงเรียกร่างสูงอีกครั้งตามจังหวะรูดรั้ง เขากำลังยืนช่วยตัวเองต่อหน้าสามี ไม่รู้ทำไมความอายถึงได้หายไปหมด รู้สึกตื่นเต้นและท้าทายมากกว่า


เสี่ยวหลิวไม่คิดว่าตัวเองจะกลายเป็นคนแบบนี้


เด็กหนุ่มเลือกที่จะหยิบวิชาในตำรามาใช้อีกครั้ง


“หลิวกำลังจินตนาการว่านี่คือมือเฮีย อึก มือเฮียกำลังรูดของหลิวขึ้นลงแบบนี้” เสียงที่เปล่งออกมากระเส่าด้วยความเสียว มือขาวชักแก่นกายเร็วจนสะโพกนำไปด้านหน้า


“ส่วนปากเฮียก็กำลังละเลงบนหัวนมหลิวไปด้วย” ไม่เพียงแต่พูดตามจินตนาการของตัวเอง เด็กหนุ่มใช้มือที่ไม่ได้เล่นกับท่อนล่างบดขยี้สลับดึงยอดอกทั้งสองข้างจนบวมแดงเหมือนอัญมณีเม็ดงาม เสี่ยวหลิวเสียวซ่านไปหมด มองสามีด้วยสายตาหยาดเยิ้ม


อยากให้เฮียเหวินทนไม่ไหวกระชากเขาไปที่เตียงไว ๆ


หวังหย่งเหวินถึงกับขบกรามแน่น เพราะตอนนี้ไอ้ลูกชายของเขามันกำลังพองตัว !


บ๊าเอ้ย


เขาสบถกับตัวเองในใจ


เคยสั่งให้เด็กที่ซื้อมากินช่วยตัวเองให้ดูหลายครั้งก็จริง แต่ไม่มีคนไหนที่มีลูกเล่นแบบเสี่ยวหลิว ส่วนมากจะเปลือยกายทันทีที่เขาสั่ง


นี่ขนาดยังไม่เห็นเลยว่าแก่นกายคนตรงหน้ามีสีอะไรเขาก็ดันเกิดอารมณ์ขึ้นมาเสียได้


ต้องโทษคนปากเก่งที่ช่างสรรหาคำพูดกระตุ้นสัญชาติญาณดิบ


“อะ อ๊า”


กับเสียงหอบครางนั่นอีก


หวังหย่งเหวินพยายามควบคุมสติ ท่องในใจว่าคนตรงหน้าเป็นคนที่เขาไม่ชอบ


ไม่ชอบ


ไม่ชอบ


ไม่ชอบ


แต่ลูกชายเขาดันไม่ฟังนี่สิ


ตอนนี้อวัยวะเพศของเขามันขยายจนคับแน่นในกางเกงสูทซึ่งตัดมาพอดีตัว อึดอัดจนอยากเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดให้ส่วนหัวโผล่ออกมาเป็นอิสระ


เสี่ยวหลิวมองต่ำไปที่จุดนั้นแล้วก็ยิ้มอย่างพอใจ เหมือนกับว่าวิชาที่ลองคืนนี้ยังสัมฤทธิ์ผลบ้าง


“เฮียอยากเอาหลิวแล้วใช่ไหมครับ” คนเป็นภรรยาถามมือก็ยังไม่หยุดทำหน้าที่


“ฉัน ไม่ ได้ อยาก เอา นาย” ทำไมแต่ละคำที่เปล่งออกมามันช่างยากเย็น


เสี่ยวหลิวก้าวเข้ามาชิดใกล้พยายามจะยื่นหน้าเข้าไปจูบคนตรงหน้า ทว่าหวังหย่งเหวินดันจับเขาหันหน้าเข้ากับผนังแล้วเป็นฝ่ายพลิกตัวมาอยู่ด้านหลังเสียก่อน


“ฮะ เฮียเหวินจะทำอะไร” สติตอนนี้แตกกระเจิง หรือเฮียทนไม่ไหวแล้ว อย่างน้อยก็ไปที่ห้องนอนก่อนไม่ได้เหรอ


“ช่วยนายทำโชว์ไง”


ฉับพลันเสี่ยวหลิวก็สะดุ้งเมื่อมีบางอย่างแตะลงที่บั้นท้าย สิ่งนั้นไม่ได้สอดเข้ามาในกางเกงนอนแต่เลือกที่จะสัมผัสตัวเขาผ่านเนื้อผ้า


เป็นนิ้วของหวังหย่งเหวินที่กำลังบีบเค้นก้อนเนื้อนุ่มทั้งสองข้าง เสี่ยวหลิวหอบหายใจหนักถึงกับหยุดมือที่กำลังปรนเปรอตัวเอง
นิ้วมือแกร่งทั้งสองข้างบีบเฟ้นเค้นจนเสี่ยวหลิวเจ็บ พอร้องห้ามก็โดนอีกฝ่ายฟาดมือลงมาแรง ๆ  นั่นทำให้เขาไม่กล้าพูดอะไรอีก กลัวว่าหย่งเหวินจะไม่พอใจจนหยุดทำ


หย่งเหวินใช้นิ้วชี้และนิ้วนางแหวกร่องเนื้อให้แยกจากกัน มือกดหลังคนช่างยั่วให้โค้งต่ำจนเสี่ยวหลิวต้องเท้ามือกับพนังไว้ ขายาวทั้งสองข้างดันให้ขาที่สั่นระริกอ้าห่างหลายช่วงตัว

“ฮะ เฮีย” เสี่ยวหลิวครางหนัก ตอนนี้น้ำที่ส่วนปลายแก่นกายไหลเยิ้มเปรอะลงมาถึงส่วนโคนและขาอ่อน


“เคยแต่ใช้นิ้วตัวเองใช่ไหม” เสียงทุ้มแหบพร่ากระซิบข้างใบหู เสี่ยวหลิวครางตอบรับในลำคอ


เขาไม่เคยให้ใครทำให้ทั้งนั้น จะเก็บไว้ให้เฮียคนเดียว


หวังหย่งเหวินยกยิ้ม เขาไม่เชื่อหรอกว่าเด็กคนนี้จะยังไม่เคยมีอะไรกับใคร ก็ดูสิ่งที่เสี่ยวหลิวแสดงให้เขาเห็นในวันนี้สิ มันต้องมาจากประสบการณ์ที่เจ้าตัวสั่งสมมาเป็นแน่ ถึงได้ยั่วเขาให้สติกระเจิงได้ขนาดนี้


นิ้วกลางของคนเป็นสามีแตะลงบนช่องทางด้านหลังแผ่วเบา ทั้งสัมผัสหนักที่กดลงมาและสัมผัสของเนื้อผ้าที่กั้นเอาไว้ทำให้เสี่ยวหลิวขาสั่นระริกยืนแทบไม่อยู่


ไม่พอแค่นั้นนิ้วแกร่งยังลากวนขึ้นลงตามร่องเนื้อเร็ว ๆ ปัดผ่านปากทางรักให้เสียวเล่น เสี่ยวหลิวครางไม่เป็นภาษา เด็กหนุ่มแทบขาดใจตาย แก่นกายเขาตั้งไม่อ่อนตัวเลยตอนนี้


“ขมิบใหญ่เลยนะ” หวังหย่งเหวินกล่าวล้อเลียนเมื่อนิ้วที่จ่ออยู่ตรงรูเล็กรับรู้ได้ถึงขอบทางซึ่งขยับอ้าหุบเป็นจังหวะถี่เร็ว


“ฮะ เฮียเอาหลิวเลยได้ไหม หลิวไม่ไหวแล้ว” เสี่ยวหลิวอ้อนวอน เขาอยากได้สิ่งที่อยู่ในเป้ากางเกงเฮียมากกว่าการหยอกล้อแบบนี้


“รู้อะไรไหม” หวังหย่งเหวินโน้มตัวกระซิบข้างใบหูเล็ก


“ไม่เจอกันสองเดือน นอกจากนายจะปากดีแล้วยังร่านขึ้นเยอะเลยนะ”


สิ้นประโยคร่างสูงใหญ่ของผู้เป็นสามีก็ผละห่างถอยออกไป เสี่ยวหลิวเอี้ยวตัวหันมามองอย่างรวดเร็ว ไม่เข้าใจสถานการณ์


“ขอบใจสำหรับโชว์” แล้วหวังหย่งเหวินก็กดปุ่มเรียกลิฟต์ที่อยู่ไม่ไกล ประตูลิฟต์เปิดออก ยังไม่ทันที่เสี่ยวหลิวจะเอ่ยอะไรร่างสูงของสามีก็หายไปเสียแล้ว


เฮียเหวิน!


เด็กหนุ่มเพิ่งรู้ว่าตัวเองโดนอีกฝ่ายแกล้งก็ให้หน้าแดงด้วยอารมณ์โกรธ


หลงดีใจว่าเฮียจะทำอะไรเขา


นอกจากไม่ทำอะไรแล้วยังแกล้งให้เขาขายหน้าอีก


ทำให้เขาทนไม่ไหวด้วยนิ้วบ้านั่นแล้วก็จากเขาไป


เสี่ยวหลิวอยากจะร้องไห้ ค่อย ๆ ทรุดร่างตัวเองลงกับพื้น ปวดหนึบในช่องท้องเนื่องจากอารมณ์ที่ค้างเติ่ง แก่นกายยังแข็งตัวให้เห็นอยู่


เห็นทีในค่ำคืนนี้เสี่ยวหลิวคงต้อง the show must go on แม้จะไม่มีคนดูก็ตาม









-------------------------------------------------


น้องลองวิชาครั้งแรกแล้วววว 555555555

พูดยั่วจนได้เรื่อง ส่วนเฮียก็ปากร้ายแต่ร่างกายดันตอบรับเสียนี่ อิอิ

ตอนแต่งก็สงสารน้องหลิวไป ความอายนี่โยนลงแม่น้ำเจ้าพระยาไปแล้ว

เฮียเองก็แกล้งได้แสบมาก แต่ก็นั่นแหละ ค้างทั้งสองคน

นิยายสายกาม เสิร์ฟออร์เดิร์ฟเรียกน้ำย่อยก่อน เพิ่งตอนสามเนอะ

ต้องลุ้นว่าต่อไปน้องหลิวจะใช้วิชาอะไรอีก

มีคนชอบม๊าด้วย คนแต่งดีใจมาก555555 นี่แต่งม๊าให้มาเป็นตัวแทนคนเขียนกับนักอ่านโดยเฉพาะเลย เรียกได้ว่าเป็นตัวละครที่ทำให้น้องหลิวเป็นเด็กขี้ยั่วอย่างแท้จริง คอยชี้นำทางสว่าง55555 เชียร์ทุกตอน55555

ขอบคุณทุกกำลังใจและคำติชมนะคะ ดีใจมาก ๆ เลยที่มีคนอ่าน TT จะพยายามลงทุกวันนะคะ

หวังว่าตอนนี้จะฟินสมการรอคอยใครหลายคน ไว้เจอกันตอนหน้าค่าาา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-07-2018 00:57:16 โดย greenmeat »

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
น้องหลิวไปฟ้องม๊าเลยลูกกก หมันไส้นักคนปากแข็ง !!

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 923
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
น้องงงงงงงงงง แซ่บมากเด้อ  :hao7:

ออฟไลน์ ammchun

  • Don't Worry,Be Happy
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1572
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
อิเฮียยยยยยยยย :angry2: ทำงี้กับหลิวได้งัย ถีบลงจากสวรรค์เฉยเลย แต่เดี๋ยวก็ไม่รอดหรอกอาจต้องมีคนกระตุ้นหน่อย

ออฟไลน์ Khanomni

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เฮียจะใจแข็งได้แค่ไหนกันนน

ออฟไลน์ naezapril

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
ติดตามเลยเรื่องนี้ อัพไวไวนะคุณ สู้ๆ
เราแพ้แนวลูกแมวน้อยย

ออฟไลน์ Nachar

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 610
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
อยากให้หนุ่มจีนงานดีๆมาตามจีบน้อง  :mew2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
เราเข้าใจเฮียนะ
คืออยู่ๆพลิกหน้ามือเป็นหลังมือแบบนี้
จะคิดแบบเฮียก็ไม่แปลก

แต่ก็สงสารหลิวอยู่ดี เฮ้อ
หมดกันทั้งศักดิ์ศรีและความรู้สึก

โดนขนาดนี้ยังทนได้ นับถือใจน้องหลิว  :hao5:

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
นี่ถ้าเราเป็นเสี่ยวหลิวยอมแพ้ไปแล้วเนี่ย เขาไม่รักไม่แคร์ไม่มาดูแลแถมหนีอีกต่างหาก ไม่บังคับให้แต่งงานด้วยหรอก สงสารน้อง โธ่ลูก

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
นึกถึงวันที่น้องทำสำเร็จ คงแซ่บน่าดู

 :pig4:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1195
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

ออฟไลน์ 19august

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 131
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
    • https://twitter.com/19august___
โหยยยย เฮียใจร้ายยอ่า อย่ามาหลงน้องทีหลังแล้วกัน ชิ!

ออฟไลน์ Kei

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1

ออฟไลน์ aiyuki

  • รักแท้ไม่แบ่งแม้เพศพันธุ์
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3055
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +133/-6
ไม่ชอบเฮีย!! ปากไม่ดีอ่าา ว่าน้องแบบนั้นได้ไง ไม่น่าให้แต่งงานกันเลย โอ้ยยย ปากร้ายย

ออฟไลน์ qq_oo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +143/-4

ออฟไลน์ onlyplease

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
บอกเลย ถ้าเป็นเรานะ จะหย่าแล้วไปหาเอาใหม่
ช่างแม่งสิ รักแรกถ้าดีจริงมันต้องสมหวัง ถ้าไม่ก็รอรักใหม่ที่มันดีสำหรับเรา   #หมั่นไส้เฮียไม่รักก็ไม่ควรแต่งสิมีวางแผนจะหย่าด้วยนิสัยไม่ดี

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Pe_no

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
เฮียใจร้าย รอตอนตอไปนะคะ :mew2:

ออฟไลน์ greenmeat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ตอนที่ 4 : รายงานจากเทียนฉี






หวังหย่งเหวินรอดแล้ว


ชายหนุ่มบอกกับตัวเองหลังจากสุ่มกดปุ่มหมายเลขบนแผง เขาเงยหน้าหลับตาพิงผนังลิฟต์ซึ่งทั้งสี่ด้านเป็นกระจกบานใหญ่ เอื้อมปลดเน็คไทที่ผูกมาตลอดทั้งวัน จากนั้นจึงไล่ต่ำลงมาขยับมือลูบส่วนที่ดุนดันเป้ากางเกงคล้ายจะปลอบประโลมให้มันสงบนิ่ง มืออีกข้างควานหาโทรศัพท์ต่อสายหาลูกน้องคนสนิท


"ครับบอส" ไม่ต้องรอให้ถึงห้าวินาที ซิ่นเฉิงที่พักอยู่ในโรงแรมนี้เช่นเดียวกันก็รับสาย


"บอกให้พนักงานเอาคีย์การ์ดห้องไหนก็ได้ที่ยังว่างมาให้ฉัน" ดวงตาคมเหลือบมองตัวเลขเหนือศีรษะดูว่าจุดหมายที่ตนจะไปคือชั้นไหน "ที่ชั้น 52"


"คืนนี้บอสไม่นอนที่ห้องสวีทเหรอครับ เกิดอะไรขึ้นครับบอส" คำถามด้วยความเป็นห่วงของลูกน้องหนุ่มทำให้หย่งเหวินกุมหน้าผาก มันใช่เวลามาสงสัยไหม


"เอามาให้ฉันก็พอ เร็ว"


สั่งเสียงเข้มแล้วกดตัดสายทิ้งทันที รอจนลิฟต์เคลื่อนมาถึงชั้นที่ว่าก็พาร่างของตัวเองเดินออกมาจากที่กั้นใส ตอนนี้ตรงกลางกายเขามันปวดไปหมด โชคดีที่ไม่มีแขกในโรงแรมอยู่ตรงทางเดิน ไม่อยากนั้นคงตกใจกับสภาพเขาในตอนนี้


เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่กี่นาทีที่ผ่านมาแล่นเข้ามาในหัว


ภาพสุดท้ายก่อนที่ประตูลิฟต์จะปิดลงคือเสี่ยวหลิวที่กำลังโค้งตัวด้วยอารมณ์ค้างเติ่ง


ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มที่มุมปากอย่างสะใจ


คิดจะมาเล่นกับคนอย่างหวังหย่งเหวินนั้นยังเร็วไปสิบปี


ชายหนุ่มไม่อยากแพ้ จึงเอาคืนอย่างเจ็บแสบ


ยอมรับว่าลีล่ายั่วต่อมกามของภรรยาถึงกับเปิดมุมมองที่เขามีต่ออีกฝ่าย อีกด้านของคุณหนูเล็กตระกูลฟู่แสนเรียบร้อย ฟู่เสี่ยวหลิวกลับร้อนแรงได้ถึงเพียงนี้


สัมผัสยังติดอยู่ที่ปลายนิ้ว ตอนนั้นหย่งเหวินรับรู้ได้ถึงความร้อนที่ส่งผ่านชุดนอนสีขาว เนินเนื้อบั้นท้ายเนียนสั่นระริก และช่องทางรักที่โหยหาแท่งร้อนของเขาให้เติมเต็มนั่นอีก ถ้าตอนนั้นลองสอดนิ้วผ่านเนื้อผ้าเข้าไปจะเป็นยังไงนะ


เขาก็แค่คิด แต่ไม่มีวันทำหรอก สำหรับค่ำคืนนี้ก็มากพอแล้วที่จะเล่นด้วย พรุ่งนี้หย่งเหวินจะให้คนไปจองตั๋วเครื่องบินให้เสี่ยวหลิว ยังไงภรรยาของเขาก็ต้องไปจากปักกิ่งก่อนพระอาทิตย์ตกดิน


รอไม่กี่นาทีคนที่กำลังทรมานก็เห็นพนักงานโรงแรมหญิงเดินออกจากประตูลิฟต์ ร่างเล็กในชุดยูนิฟอร์มก้าวเดินมาอย่างเร่งรีบ
เจ้านายหนุ่มสูดหายใจลึก ไหล่กว้างผายออก ยืดตัวตรง หวังว่าเธอจะไม่สังเกตส่วนล่างที่นูนเป็นลำเด่นชัด


แต่ผิดคาด พนักงานสาวเห็นความใหญ่โตที่อยู่ใต้ร่มผ้าเสียเต็มตา เธอหน้าแดงแจ๋รีบเบี่ยงหน้าไปทางอื่น


หวังหย่งเหวินยิ่งก่นด่าต้นเหตุที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้


“นะ นี่ค่ะคุณหวัง” เธอยื่นคีย์การ์ดให้ทั้งที่มือสั่นระริก ชั่วขณะที่มือใหญ่รับมาก็สัมผัสกับผิวเนื้อนุ่มอย่างไม่ได้ตั้งใจ หย่งเหวินเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านทั่วร่างกาย


ไม่ไหวแล้ว โดนยั่วจนอาการหนัก เขาต้องหาที่ระบาย


สมองที่ถูกควบคุมด้วยแรงราคะจากฝีมือภรรยาทำให้เขาอดคิดไม่ได้ว่าพนักงานสาวรูปร่างดีตรงหน้าก็เป็นตัวเลือกที่เข้าท่าไม่น้อยในเวลาเช่นนี้ หน้าอกหนาใจภายใต้ยูนิฟอร์มตัวเล็กล่อตาให้น่าสัมผัส ไหนจะสะโพกผายนั่นอีก คงรองรับความต้องการเขาได้อย่างถึงใจ


หย่งเหวินตัดสินใจแล้ว


"ฉันไล่เธอออก"


"คะ?"


หญิงสาวหันควับมาหาเจ้านาย ไม่เข้าใจที่เขาพูด เพราะเธอเอาคีย์การ์ดมาให้ช้าเกินไปเหรอ หย่งเหวินถึงไล่เธอออก


บุตรชายคนโตของตระกูลหวังถือคติสมภารไม่กินไก่วัด เนื่องจากปัญหาที่ตามมาอาจกระทบต่อธุรกิจ เจ้านายหนุ่มอย่างเขาไม่เคยนอนกับใครที่มีสถานะเป็นลูกน้อง


ดังนั้นถ้าจะกินไก่ตัวนั้น ก็ต้องไล่ให้มันออกไปจากวัดเสียก่อน


หวังหย่งเหวินก้าวเท้าไปประชิดตัวหล่อน ใบหน้าเรียบนิ่งทว่าแรงอารมณ์สื่อผ่านทางสายตาอย่างชัดเจน 


"ถ้าเธอทำให้ฉันพอใจได้ในคืนนี้ พรุ่งนี้เช้าเงินหนึ่งหมื่นหยวนจะโอนเข้าบัญชีของเธอทันที"


หญิงสาวที่กำลังตกใจกับคำพูดเจ้านายเข้าใจประโยคที่ได้ยินอย่างแจ่มแจ้ง 


หนึ่งหมื่นหยวนถือเป็นค่าตอบแทนที่ไม่เลว มันพอให้เธออยู่สบายแบบไม่ต้องทำงานไปอีกหลายเดือน อันที่จริงเธอเองก็กำลังมองหางานใหม่อยู่เหมือนกัน ทำงานในโรงแรมนี้เธอก็เป็นเพียงพนักงานตำแหน่งเล็ก ๆ ไม่รู้จะมีโอกาสได้ก้าวหน้าบ้างไหม ยิ่งได้มีสิทธิร่วมเตียงกับเจ้านายหน้าตาหล่อเหลาโปรไฟล์ดีที่พนักงานทั้งชายหญิงต่างก็หมายปองเป็นการส่งท้ายในอาชีพก็ยิ่งทำให้เลือดสาวสูบฉีด


เผลอ ๆ ถ้าทำให้เจ้านายหนุ่มหลงในรสกาม เขาอาจเมตตาเลี้ยงดูเธอโดยที่ไม่ให้ภรรยาที่เมืองไทยรู้ก็ได้


ไม่ต้องเสียเวลาตอบ อดีตพนักงานของโรงแรมต้าจี๋ฉายพยักหน้า เธอหมุนตัวเดินนำเจ้านายที่กำลังทรมานจากความต้องการไปยังห้องพักซึ่งกำลังกลายเป็นสมรภูมิรักในค่ำคืนนี้






คฤหาสน์ตระกูลหวังหลังใหญ่โตหรูหราเมื่อปราศจากลูกชายคนโตและสะใภ้ใหญ่ที่อยู่ปักกิ่ง ลูกสาวคนรองที่แต่งงานย้ายไปอยู่กับครอบครัวสามี และลูกชายคนเล็กสุดที่ไปโรงเรียนยังไม่กลับมาเงียบเหงาไม่น้อย ส่วนหวังหย่งจิ้นผู้เป็นสามีเพิ่งจะออกไปเมื่อไม่นานนี้ รายนั้นมีนัดออกรอบตีกอล์ฟกับเพื่อนฝูง


หญิงวัยกลางคนทว่าใบหน้าอ่อนเยาว์สวมชุดกี่เผ้าสีแดงปักลายดอกไม้ด้วยด้ายสีทองเสริมพลังแห่งความโชคดีกำลังจิบน้ำชาอย่างมีความสุข ปากสีแดงเลือดนกเดี๋ยวยิ้มกริ่มเดี๋ยวยิ้มเจ้าเล่ห์จนเด็กรับใช้ต่างมองหน้ากันด้วยความสงสัยไม่รู้ว่านายหญิงเป็นอะไรไป


ตอนนี้อาเหวินลูกชายคนโตจะเสร็จลูกสะใภ้คนโปรดของเธอไปแล้วรึยังนะ


"หุหุ" ริมฝีปากแดงหัวเราะอย่างมีจริตจะกร้าน ซดชาในถ้วยอีกอึกใหญ่


ตำรากามสูตรตระกูลหวังที่เธอให้เด็กแสกนส่งให้เสี่ยวหลิวนั้นสืบทอดมาตั้งแต่ยุคจิ๋นซี เรียบเรียงโดยนักปราชญ์ระดับสูงซึ่งเชี่ยวชาญในเรื่องกามวิธี ผ่านการทดลองและพิสูจน์จนมั่นใจว่าเป็นเคล็ดวิชาที่ดีที่สุดหากผู้ศึกษาเข้าใจจนแตกฉานและนำไปปฏิบัติอย่างชำนาญ นับเป็นหนึ่งสมบัติล้ำค่าของตระกูลที่ต้องเก็บรักษาเพื่อส่งต่อให้ลูกหลานรุ่นต่อไป


ตัวหล่อนเองก็ใช้วิชาในตำรามัดใจหวังหย่งจิ้นเมื่อครั้งแต่งเข้ามาในสกุลหวังใหม่ ๆ  แม่ยายของเธอเป็นคนฝึกปรือให้เองกับมือด้วยบทแล้วบทเล่า โดยหวังว่าการแต่งงานแบบคลุมถุงชนจะลงเอยด้วยความรักที่แท้จริง


และก็ได้ผล ความสัมพันธ์เริ่มที่กาย แต่ลงท้ายกลับผูกพันด้วยหัวใจ


หลังจากน้ำชาในกาหมดลงเสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้นอย่างรู้เวลา เก้าโมงเช้าเป็นเวลานัดหมายที่เทียนฉีลูกน้องซึ่งเธอมอบหมายให้ไปดูแลสะใภ้หนุ่มตลอดระยะเวลาที่อยู่ปักกิ่งจะโทรมารายงานความคืบหน้า


"เป็นยังไงบ้าง" หญิงสาวกดรับสายถามอย่างอารมณ์ดี หยิบพัดมาโบกสะบัดไปมา


"ความแตกครับนายหญิง"


ยิ้มที่กำลังประดับอยู่บนไปหน้าหุบลงทันที


"ลื๊อหมายความว่ายังไง"


"เมื่อคืนคุณหย่งเหวินทราบเรื่องที่ซ้อใหญ่มา ไม่รู้ว่าใครเป็นคนบอก พอกลับมาถึงโรงแรมก็หุนหันขึ้นไปที่ห้องสวีททันที เขาดู
โมโหมาก" เทียนฉีรายงานตามที่เฝ้าสังเกตอยู่แถวล็อบบี้ ภาพของหวังหย่งเวินที่แผ่ออร่าความน่ากลัวออกมายังติดตา


"แล้ว แล้วอาหลิวของอั๊วเป็นอะไรไหม" ที่หล่อนห่วงที่สุดไม่ใช่ลูกชายตัวใหญ่ของเธอแต่คืออาซ้อใหญ่ เจ้าลูกชายคงไม่ได้ทำอะไรบ้า ๆ กับภรรยาตัวเองหรอกใช่ไหม แค่น้องเขาขึ้นไปรอบนห้องแค่นั้นเอง


มือเรียวกำถ้วยชาในมืออย่างลุ้นระทึกกับสิ่งที่ลูกน้องจะพูดต่อไป


"เหมือนว่าคุณหลิวจะไม่เป็นไรครับ” เทียนฉีพูดให้เจ้านายคลายความกังวลใจ ตอนแรกเขาก็กลัวว่าหย่งเหวินจะทำร้ายเสี่ยวหลิวหรือเปล่า โชคดีที่ไม่มีเรื่องแบบนั้นเกิดขึ้น


“แต่เมื่อคืนคุณหย่งเหวินไม่ได้กลับไปนอนที่ห้องสวีท เขาลงมาให้พนักงานเปิดห้องพักให้ใหม่ที่ชั้นอื่นครับ”


“อะไรนะ ! ” คนเป็นม๊าตาถลนเบิกโพลงจนไหมที่ร้อยตรงหางตาแทบหลุด


“ยังมีอีกเรื่องครับ” เทียนฉีเว้นจังหวะเล็กน้อยก่อนจะรายงานต่อด้วยเสียงที่เบากว่าเดิม


“เมื่อคืนเขาหลับนอนกับพนักงานที่ไปเปิดห้องให้ด้วย”


ฉับพลันเสียงบางอย่างที่ตกกระทบพื้นจนแตกละเอียดดังสะท้อนไปทั่วคฤหาสน์ เป็นการกระทำของหวังไป๋ลี่ซึ่งเพิ่งจะปาแก้วชาลงพื้นอย่างแรง เด็กรับใช้รีบกุลีกุจรมาเก็บเศษกระเบื้อง สำรวจมือและเท้าผู้เป็นนายว่าเจ็บตรงไหนไหม แต่หล่อนสะบัดมือออกอย่างไม่แคร์ เด็กรับใช้ต่างพากันสบสายตาสื่อสารกันได้ว่า


นายหญิงองค์ลงแล้ว


“ลื๊อไม่ได้ดูผิดใช่ไหม คน ๆ นั้นอาจไม่ใช่ลูกอั๊ว” ไป๋ลี่ถาม ความเป็นแม่ในจิตใจยังพยายามหาเหตุผลให้คิดว่าลูกชายตัวเองไม่น่าจะทำอะไรผิดศีลธรรม หย่งเหวินมีภรรยาแล้ว เขาจะต้องไม่ไปหลับนอนกับใครที่ไหนอีก


“ผมมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นว่าคือเขาครับ ลิฟต์ส่วนตัวที่ล็อบบี้ขึ้นว่ากำลังมีคนลงไปชั้นที่ 52 ผมเห็นว่ามันแช่อยู่ที่ชั้นนั้นและไม่มีใครกดกลับขึ้นไปชั้น 68 สักทีก็เลยลองขึ้นไปดู” เทียนฉีเล่าเหตุการณ์เมื่อคืนให้ฟังเป็นฉาก ๆ


“ตอนที่ไปถึงผมก็เห็นคุณหย่งเหวินกับพนักงานหญิงเดินเข้าห้องพักไปด้วยกัน จนตอนนี้เก้าโมงกว่าแล้ว ผมกับลูกน้องอีกสองคนสลับกันเฝ้าอยู่แถวบันไดหนีไฟยังไม่เห็นมีใครออกมาเลยครับ”


หญิงวัยกลางคนแทบจะลมจับ


นะ นี่ลูกชายหล่อน


“อั๊วรับไม่ได้!” ไป๋ลี่ว่าเสียงสั่น เธอค่อนข้างมั่นใจว่าสิ่งที่เทียนฉีเล่าเป็นความจริง ลูกน้องคนนี้เป็นคนซื่อสัตย์ทำงานให้เธอมานาน ไม่น่าเอาเรื่องไม่จริงมาพูด ลูกชายเลี้ยงมาเองกับมือทำไมถึงทำตัวแบบนี้ ฉับพลันในหัวก็นึกถึงใบหน้าของเสี่ยวหลิว สะใภ้ผู้แสนดี


“อาหลิวยังไม่รู้ใช่ไหม”


“ยังครับ เมื่อกี้ซ้อใหญ่เพิ่งทานอาหารเช้าเสร็จ ติดต่อคุณหย่งเหวินไม่ได้เลยขึ้นไปรอที่ห้องชั้นบน”
โธ่ อาหลิวลูกม๊า ไม่รู้อะไรกับใครเขาเลย ม๊าขอโทษที่เลี้ยงลูกชายของม๊าไม่ดี มันถึงคิดไม่ได้ไม่ให้เกียรติลื๊อแบบนี้
คนเป็นม๊ารู้สึกโมโหแทนลูกสะใภ้


เสี่ยวหลิวจะรับได้ไหมถ้ารู้ว่าสามีที่ตนรักปฏิบัติตัวแบบนี้


เธอในฐานะแม่สามีควรจะบอกเรื่องนี้ดีหรือไม่


ถ้าเธอยอมหลับตาข้างหนึ่ง ไม่บอกเรื่องนี้กับเสียวหลิว เด็กหนุ่มจะได้สบายใจ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะได้ไม่สั่นคลอนไปมากกว่านี้


ทว่าอีกใจหนึ่งกลับแย้งขึ้นมาว่าถ้าเธอปรารถนาดีต่อสะใภ้จริง ๆ ก็ควรจะบอกมิใช่เหรอ ?


ลูกชายเธอทำแบบนี้มันไม่ยุติธรรมต่อคนที่เป็นภรรยาเสียเลย


เสี่ยวหลิวที่อดทนรออาเหวินถึงสองเดือนมีสิทธิจะได้รู้ความจริง


และเด็กหนุ่มจะขอหย่าเพราะรับไม่ได้ก็ควรให้มันเป็นไปตามนั้น


หลายนาทีที่หวังไป๋ลี่เงียบหายไปจนเทียนฉีต้องเรียกชื่อซ้ำ


ในท้ายที่สุดเธอก็เอ่ยขึ้น


“อาฉี”


“ครับ”


“ให้คนเฝ้าหน้าห้องไว้ แล้วลื๊อไปตามซ้อใหญ่ให้มาดูว่าลูกชายอั๊วทำอะไรลงไป”


คำสั่งของผู้เป็นนายทำให้เทียนฉีกลืนน้ำลาย มีลางสังหรณ์ว่าจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นต่อไปในไม่ช้า


“เอางั้นเลยเหรอครับ”


“ถึงอั๊วจะเป็นม๊า แต่ก็จะไม่เป็นพวกเดียวกับคนที่ทำผิด ไปตามอาหลิวลงมาเดี๋ยวนี้”






‘ฮึก ฮือ จะ เจ็บ’


‘เสี่ยวหลิว เฮียบอกว่าให้รอเฮียก่อนไง เห็นไหมว่าตัวเองยังขี่จักรยานแบบสองล้อไม่แข็งน่ะ’


‘ก็ ฮึก ก็หลิวอยากขี่ได้เหมือนเฮีย หลิวอยากให้เฮียนั่งซ้อนท้ายบ้าง’


‘เฮียตัวใหญ่แบบนี้เราปั่นไม่ไปหรอก’


‘ต้องไปสิ หลิวแรงเยอะ’


‘แรงเยอะแล้วลุกไหวไหม ล้มไปซะขนาดนั้น’


‘มะ ไม่ไหว’


‘เฮ้อ ทีหลังอย่าทำอะไรโดยที่ไม่มีเฮียอีกนะ มันอันตรายรู้ไหมครับ’


‘...อือ’


‘ขึ้นหลังเฮียมา เดี๋ยวเฮียจะพาไปทำแผลในบ้าน’





‘เฮียเหวิน ไอศกรีมช็อกโกแลตอร่อยไหมครับ’


‘อร่อยนะ ทำไมเหรอ’


‘หลิวอยากลองชิมบ้าง’


‘แล้ววานิลาของเสี่ยวหลิวไม่อร่อยเหรอครับ’


‘อร่อยครับ แต่อยากชิมของเฮียด้วย’


‘ถ้าอย่างนั้นเราลองทำหน้าตาน่ารักก่อนสิ เดี๋ยวเฮียให้ชิม’


‘แบบนี้ได้ไหม’


‘...’


‘เฮียเหวิน’


‘แปปนึงนะเดี๋ยวเฮียมา’


‘อาว เฮียจะไปไหนครับ’


‘เฮียจะไปซื้อไอศกรีมช็อกโกแลตให้เราน่ะ’






‘ทำไมเฮียบอกป๊ากับม๊าว่าอยากแต่งงานกับหลิวล่ะครับ’


‘ก็เฮียรักเสี่ยวหลิว’


‘จริงเหรอ เฮียรักหลิวจริง ๆ เหรอ’


‘จริงสิ รอเราเรียนจบมหาลัยแล้วเฮียจะให้ป๊ากับม๊าไปสู่ขอนะ’


‘เฮียห้ามปล่อยให้หลิวรอเก้อนะครับ’


‘ไม่ปล่อยให้รอเก้อหรอก เสี่ยวหลิวเองก็ต้องรอเฮียเหมือนกันนะ อย่าเพิ่งไปรักใครนอกจากเฮียล่ะ’


‘อื้อ หลิวจะไม่รักใครนอกจากเฮียแน่นอน หลิวสัญญา’





เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำในชุดไปรเวทสบายกำลังนั่งบนโซฟาหนังราคาแพง เขาเหม่อมองไปนอกผนังกระจกซึ่งเปิดเผยวิวทั่วทั้งเมืองปักกิ่ง


เสี่ยวหลิวกำลังคิดถึงเหตุการณ์ระหว่างเขากับเฮียเหวินในอดีต เหตุการณ์ที่ทำให้ดวงใจน้อย ๆ ของฟู่เสี่ยวหลิวคนนี้มีเจ้าของที่ชื่อหวังหย่งเหวิน


ในวัยเด็กสามีของเขาเป็นพี่ชายที่แสนดี แต่เพราะความอบอุ่นและความห่วงใยที่มีให้กับเสี่ยวหลิวเสมอ จึงทำให้เด็กหนุ่มคิดไปไกลกว่านั้น มารู้ทีหลังว่าอีกฝ่ายรู้สึกแบบเดียวกับตนเองก็ตอนที่เฮียขอคบด้วย


เพราะคำบอกรักที่คนอายุมากกว่าพร่ำบอกอยู่หลายครั้งมันฝังย้ำลึกลงไปในจิตใต้สำนึก เขาถึงยึดมั่นในรักที่เฮียมอบให้ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานกี่ปีก็ตาม


การมาปักกิ่งครั้งนี้ของเสี่ยวหลิวทำให้รู้ว่าที่ผ่านมาเขาคงทำตัวน่าเบื่อมากเกินไปเฮียถึงได้ไม่สนใจใยดี


แต่การทำอะไรที่เขาไม่เคยลองมาก่อนอย่างเมื่อคืนนี้มันทำให้เฮียหันมาสนใจเขาได้ เป็นผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงเลยทีเดียว


แม้สุดท้ายอีกฝ่ายจะทิ้งเขาไว้คนเดียวเมื่อคืน แต่มันก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี


เสี่ยวหลิวตั้งใจที่จะศึกษาตำราที่ม๊าให้มามากกว่านี้ เขาจะต้องฝึกฝนให้เชี่ยวชาญ ทำให้เฮียเหวินหลงใหลในตัวเขา


ทว่ายังไม่ทันเอื้อมมือไปหยิบแท็บแล็ตมาเปิดไฟล์ เสียงเคาะบานประตูไม้สักก็ดังขึ้น




“คุณเสี่ยวหลิวครับ ผมเทียนฉีนะครับ”












----------------------------------------------


อย่าเพิ่งเขวี้ยงอะไรใส่คนแต่งนะคะ TT

เห็นหลายคนอินมาก เราก็ดีใจที่แต่งให้คนอินได้55555

เฮียทำเพราะเฮียทนไม่ไหวจริง ๆ จะโลกสวยด้วยมือเราก็ไม่ใช่วิถีคนที่คิดว่าตัวเองโสด มีเมียเหมือนไม่มี

คิดว่าหลายคนไม่น่าจะเดาออกว่าเราจะเล่นมุกนี้เร็วภายในระยะเวลาแค่สี่ตอน หรือมีคนเดาออก5555 บอกเราหน่อยน้า

ที่เรารีบเล่นเพราะไม่อยากให้มันเกร่อค่ะ อยากให้เรื่องมันไม่ยืดเยื้อกว่าจะมีคนจับพระเอกได้อีก5555 เอาเวลาไปลงตอนน้อง
หลิวฝึกวิชาดีกว่าเนอะ อิอิ

ตอนนี้เราแถมม๊าผู้ที่รักลูกสะใภ้ยิ่งกว่าลูกตัวเองให้ด้วย ม๊าผู้น่ารัก แต่งไปก็ชอบตัวละครนี้ รู้สึกสร้างสีสันให้เนื้อเรื่องดีค่ะ เอาไว้
หลอกด่าเฮียเหวินในเรื่องด้วย55555555555

พรุ่งนี้คนแต่งติดงานไม่รู้จะปั่นทันรึเปล่า ถ้ามาไม่ทันต้องขอโทษล่วงหน้าจริง ๆ ค่ะ

ขอบคุณทุกกำลังใจทุกคำติชมค่ะ เลิฟนักอ่านทุกคนน

   
**แก้ไขเงินที่เฮียโอนให้นะคะเป็นหนึ่งหมื่นหยวนหรือห้าหมื่นบาทไทยค่ะ

     

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 15-07-2018 22:59:15 โดย greenmeat »

ออฟไลน์ qq_oo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +143/-4

ออฟไลน์ Tennyo_Y

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 767
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
โคตรเกลียดพระเอกแบบนี้ เลวมากอะ คือเสี่ยวหลิว หย่าไปเลยก็ไม่สนับสนุน จะให้เอาตัวเข้าแลก ให้พระเอกลอวจนติดใจแล้วขอหย่า วินวินนะ เสียตัว เสียใจ แต่ก็ถือว่าที่ผ่านมาทุ่มเททั้งหมดแล้ว

เสี่ยวหลิวมาเจอเถอะ แล้วทำให้อิเฮียเสร็จให้ได้ จากนั้นทิ้งมันลูก อย่าไปแคร์

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4233
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
ได้แต่รอสมน้ำหน้าเฮียในอนาคตค่ะ ม๊าจัดการเลย !! :katai4:

ออฟไลน์ ploy003

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 10
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
อินมากค่ะ รอคนแต่งมาอัพทั้งวันเลย
เอาแบบนี้แหล่ะค่ะ รอนายเอกเราเอาคืน
ไม่ยืดเยื้อดีค่ะ :katai1:

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ล่าสุดที่บอกรักน้องแสดงว่าไม่นานมานี้เอง ตอนแรกนึกว่าแบบเด็กมากๆ เลยคิดว่าทำไมน้องมันปักใจนัก ที่แท้กรอกหูมายันโตแต่พอไม่อยากแต่งก็ไม่รับเขาเป็นเมียอีก =_= แต่ดีใจนะที่ม๊าไม่เข้าข้างลูกชายตัวเอง น้องเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย น้องมีสิทธิ์ที่จะรู้!!!  :angry2: #อินมาก

ออฟไลน์ anntonies

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 923
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0
หย่งเหวินโว้ย รู้ตัวหรือเปล่าว่าทำอะไรลงไปปป  :ling1: :ling1: :ling1:

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2742
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4

ออฟไลน์ ppseiei

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 89
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
รักน้องหลิวค่ะ <3
โมโหเฮียมากๆ!!!!!!  :m31:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด