(จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34  (อ่าน 173833 ครั้ง)

ออฟไลน์ greenmeat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทู้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสต์ชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเว็บไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสต์อ้างอิงชื่อผู้โพสต์หรือเว็บไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเว็บไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสต์และเว็บไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสต์ค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเว็บไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสต์ได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพสต์
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว.. ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้ ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ. ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม



-----------------------------------------------


 

 

 

คนเป็นม๊าทนเห็นชีวิตคู่ของลูกชายคนโตจืดชืดน่าอึดอัดแบบนี้ไม่ได้


มีที่ไหนแต่งงานกันได้หนึ่งอาทิตย์ คนเป็นสามีก็หนีภรรยาไปทำงานถึงปักกิ่ง !


‘เสี่ยวหลิว’ เองก็เป็นสะใภ้ที่ดี หน้าที่ในบ้านไม่บกพร่อง ขาดแต่การปฎิบัติหน้าที่ภรรยาที่ดีให้กับสามีที่เจ้าตัวยังไม่มีโอกาสได้ทำ


เห็นทีเธอจะต้องทำอะไรสักอย่างด้วยการส่งสะใภ้คนนี้ไปมัดใจ ‘หวังหย่งเหวิน’ ถึงที่

 


“อาหลิว บางทีลื๊อก็ต้องลองร้ายกาจ ดีเกินไปผู้ชายก็อาจเบื่อได้ ที่สำคัญภรรยาต้องมีเสน่ห์ ปลดผ้ากันเปื้อนจากครัวก็ต้องสวมวิญญาณปราชญ์ที่สำเร็จกามสูตรขั้นสูง รู้จักเป็นฝ่ายเล้าโลม เชิญชวน บางทีการมัดใจสามีให้อยู่หมัดก็ด้วยเรื่องง่าย ๆ แค่นี้ กับลูกอั๊วก็อาจจะเป็นแบบนั้น”


 

เสี่ยวหลิวแม้จะอายแต่ก็ตกลงกับตนเองได้


ถ้าม๊าบอกให้เขาร้าย เขาก็จะร้าย ถ้าม๊าบอกว่ากามสูตรตระกูลหวังจะมัดใจเฮียได้ เขาก็จะทำ ขอแค่ให้เฮียเหวินหันมามองเขาแบบเมื่อก่อน รักเขาบ้างสักนิด จะด้วยเพราะร่างกายหรืออะไร เสี่ยวหลิวก็จะทำ!


ทว่าเรื่องราวทั้งหมดมันไม่ง่ายอย่างนั้น...

เพราะชีวิตจริง ไม่ใช่ นิยายรักที่ทุกอย่างจะสมหวังดั่งที่ใจปรารถนา

เพราะชีวิตจริง โชคชะตาไม่เคยเข้าข้างคนที่เจ็บปวดที่สุด




 *นิยายเรื่องนี้สมมติให้ประเทศไทยสามารถจดทะเบียนสมรสเพศเดียวกันได้นะคะ
ปัจจุบันกฎหมายอยู่ในขั้นตอนการพิจารณาค่า

 

 

 

 
 

 แท็กทวิต : #ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม แท็คเสริมม #เฮียเหวินน้องหลิว

 


เพิ่งเคยลงในเล้าค่ะ ผิดพลาดประการใดขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ

เรื่องนี้ลงในธวล. แล้วก็เด็กดีด้วยค่ะ เป็นแนวจีนๆไทยๆผสมกัน5555  อยากได้ตัวละครมีเชื้อจีน

**นิยายโรแมนติก/ดราม่า


- greenmeat


ช่องทางการติดต่อ
twitter: @mlosophy (ทวิตอะไรไม่เกี่ยวกับนิยายเท่าไหร่ต้องขออภัยด้วยนะคะTT)


*นิยายเรื่องภรรยาที่ดีฯ ตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์พอดี Bodhi Publishing ค่ะ*


สารบัญ
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-10-2020 19:33:21 โดย greenmeat »

ออฟไลน์ greenmeat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ตอนที่ 1 : กามสูตรตระกูลหวัง



ประเทศไทย


คฤหาสน์ตระกูลหวัง




“พอแล้ว ๆ อาหลิว ม๊าหายเมื่อยแล้ว ขอบใจมาก” หวังไป๋ลี่ หญิงวัยกลางคนเจ้าของใบหน้าขาวเรียบตึงไร้ร่องรอยแห่งความชรากล่าวกับลูกสะใภ้หนุ่มที่เพิ่งแต่งเข้ามาในตระกูลได้เพียงแค่สองเดือน เพยิดหน้าให้เด็กหนุ่มซึ่งนั่งอยู่บนพื้นหินแกรนิตมันวาวขึ้นมานั่งบนโซฟาไม้สักราคาแพงด้วยกัน


ฟู่เสี่ยวหลิว หรือตอนนี้คือ หวังเสี่ยวหลิว ภรรยาของลูกชายคนโตละมือจากขาเล็กแม่สามีที่ปกคลุมด้วยเนื้อผ้าสีแดงเรียบลื่น ใบหน้าเล็กประดับด้วยรอยยิ้ม เขาลุกขึ้นนั่ง แม้จะไม่ได้อ่อนช้อยอ้อยอิ่งเหมือนสตรีแต่ก็สมกับเป็นบุรุษที่ได้รับการอบรมดูแลทั้งด้านกิริยามารยาทและบุคลิกภาพ


ไป๋ลี่ประคองใบหน้าของเด็กหนุ่มอายุ 19 ด้วยความรักใคร่ เสี่ยวหลิวของเธอแม้จะเป็นลูกชายของเพื่อน ไม่ใช่ลูกแท้ ๆ แต่เธอก็รักไม่ต่างจากลูกในไส้ ใครจะว่าตระกูลหวังอยากเกี่ยวดองกับตระกูลฟู่เพื่อธุรกิจถึงขนาดทำให้หวังหย่งเหวินลูกชายคนโตเป็นเกย์ด้วยการสู่ขอเด็กหนุ่มหน้าหวานคนนี้มาเป็นลูกสะใภ้ แต่ทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้รู้ว่าความจริงคืออะไร




‘ป๊า ผมอยากแต่งงานกับเสี่ยวหลิว’ หวังหย่งเหวินในวัยสิบขวบโพล่งขึ้นมากลางโต๊ะอาหารที่มีสมาชิกของสองตระกูลร่วมรับประทานอยู่ ตระกูลหวังและตระกูลฟู่ทำการค้าคบหากันมาตั้งแต่บรรพบุรุษอยู่เมืองจีน จนมาตั้งรกรากในไทยความสัมพันธ์ก็ยังแน่นแฟ้นไม่เปลี่ยน เด็ก ๆ ที่เกิดจึงได้มาเยี่ยมเยียนเล่นด้วยกันบ่อยครั้ง การร่วมรับประทานอาหารประจำปีเพื่อถามสารทุกข์สุขดิบจึงเป็นวันสำคัญที่บัญญัติไว้ในปฎิทินอย่างช่วยไม่ได้


‘พูดอะไรน่ะหย่งเหวิน อาหลิวเป็นผู้ชายนะ’ หวังหย่งจิ้นผู้เป็นบิดาหัวเราะให้กับความไร้เดียงสาของบุตรชายคนโต เสี่ยวหลิวซึ่งตอนนั้นอายุเพียงแปดขวบ ถึงจะยังเด็กแต่ก็เข้าใจความหมายที่เฮียเหวินพูด แก้มทั้งสองข้างแดงเป็นลูกมะเขือเทศสุก ขนมจีบกุ้งที่อยู่ในปากเล็กยังร้อนไม่เท่ากับใบหน้า


‘ถึงจะเป็นผู้ชาย แต่เสี่ยวหลิวน่ารัก น้องพูดจาเพราะ ยิ้มเก่ง แถมยังตามใจผม ผมอยากได้เสี่ยวหลิวเป็นภรรยา’ หย่งเหวินพูดฉะฉานไม่ติดขัดแม้สักคำ มือวางตะเกียบลง หันไปหามารดาที่กำลังยิ้มให้ด้วยความเอ็นดู


‘ม๊า ถ้าเสี่ยวหลิวโตขึ้น ม๊าต้องไปสู่ขอเสี่ยวหลิวให้ผมนะ นะครับ”


ทุกคนบนโต๊ะอาหารทั้งสองต่างหัวเราะกับการออดอ้อนของเด็กน้อยหน้าตาหล่อเหลา ส่วน ‘ว่าที่ภรรยา’ ตัวเล็กได้แต่ก้มหน้างุดด้วยความเขินอาย


‘เอ ถ้าอย่างนั้นทางตระกูลฟู่ว่าอย่างไรบ้างคะ อาเหวินของเราอยากแต่งงานกับอาหลิวมาก ๆ เลย น้องหมิงจะอนุญาตให้ตระกูลหวังมีสะใภ้น่ารัก ๆ แบบนี้ในอนาคตไหมคะ’ ไป๋ลี่กล่าวกับฟู่เสี่ยวหมิงผู้ที่ถ่ายทอดความงดงามและน่ารักให้กับบุตรชายคนเล็กอย่างไม่มีที่ติ หากจะถามว่าดวงตาหวานซึ้งของเสี่ยวหลิวได้จากใคร ก็ต้องตอบไปว่าได้มาจากผู้เป็นแม่เต็มร้อย


ฟู่เสี่ยวหมิงมองเด็กหนุ่มที่กล้าพูดเรื่องของผู้ใหญ่ขึ้นมาก็อดที่จะรู้สึกชื่นชมในความตรงไปตรงมาไม่ได้ แต่เพราะว่าเสี่ยวหลิวเป็นผู้ชาย เธอคิดว่ายังไงก็ไม่มีทางเป็นไปได้ กับฟู่เสี่ยวหลันบุตรสาวคนกลางยังเป็นไปได้มากกว่า แต่กระนั้นก็พูดรักษาน้ำใจออกไป


‘ไว้รออาหลิวโตกว่านี้ แล้วพี่ลี่มาสู่ขอ วันนั้นตระกูลฟู่จะหาฤกษ์วันแต่งงานให้เลยค่ะ’


หลายคนคงจะคิดว่านั้นเป็นเพียงบทสนทนาที่กล่าวขึ้นมาลอย ๆ ด้วยเพราะเด็กยังเป็นวัยที่ใสซื่อและผู้ใหญ่ก็คิดว่าเป็นเพียงเรื่องล้อเล่นถึงได้เออออตามน้ำอย่างสนุกสนาน แต่ทว่าเหตุการณ์เมื่ออดีตกลับซึมซาบฝังลึกในความทรงจำของเด็กชายที่ไม่ปริปากพูดอะไรในวันนั้นเลยสักคำเดียว มีเพียงแต่คำพูดของเฮียเหวินที่เมื่อนึกถึงทีไรก็ทำให้เสี่ยวหลิวรอคอยที่จะได้ใช้ชีวิตคู่ด้วยกันในอนาคต


‘เสี่ยวหลิวเป็นของเฮีย ต้องรักแต่เฮียเท่านั้นนะ’




“ม๊าอยากทานอะไรไหมครับ เดี๋ยวหลิวไปยกมาให้” เจ้าของดวงตาเรียวหวานถามไป๋ลี่ด้วยความเอาใจใส่ แม่สามีของเขาอายุก็มากแล้ว อาหารการกินไม่ควรจะบกพร่อง สุขภาพถือเป็นสิ่งสำคัญ


“ม๊าไม่หิวหรอก”


“แล้วม๊าอยากไปเดินเล่นที่สวนไหมครับ”


“ม๊าอยากนั่งคุยกับลื๊อมากกว่า” หญิงวัยกลางคนสะบัดพัดให้เกิดลมเบา ๆ ยังคงมองหน้าลูกสะใภ้ด้วยความปิติยินดี เสี่ยวหลิวเป็นเด็กดี เอาใจใส่ผู้ใหญ่ ทั้งยังนอบน้อมปฏิบัติตามคำสั่งของเธอทุกอย่าง ว่ากันตามตรง ไป๋ลี่รู้สึกโชคดีที่ได้ฟู่เสี่ยวหลิวมาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว


“ลื๊อเหงาบ้างไหม เฮียเข้าไม่อยู่เมืองไทยด้วย” กล่าวขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ เสี่ยวหลิวตั้งตัวไม่ทันกับคำถามนั้น


เขาจะตอบยังไงให้แม่สามีไม่หนักใจดี


เสี่ยวหลิวไม่คิดว่าหลังจากแต่งงานกับหวังหย่งเหวินเพียงหนึ่งสัปดาห์ ชายหนุ่มผู้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีหมาด ๆ จะขึ้นเครื่องบินตรงไปดูแลโรงแรมซึ่งเป็นหนึ่งในกิจการของตระกูลที่ปักกิ่งเมืองหลวงของประเทศจีนทันที ตอนแรกเด็กหนุ่มเอ่ยปากจะขอติดตามไปด้วย ทว่าเสียงเข้มกลับสั่งให้อยู่ดูแลหวังไป๋ลี่ในฐานะลูกสะใภ้ที่ดี ถ้าห่างจากแม่สามีไปในเดือนแรกคนภายนอกจะมองว่าเสี่ยวหลิวติดสามีจนไม่เห็นหัวผู้ใหญ่ เด็กหนุ่มเข้าใจเหตุผลนั้นดี จึงได้แต่รอคอยอีกฝ่ายอยู่ที่เมืองไทยตลอดสองเดือนโดยแทบไม่มีการติดต่อกลับมาจากทางนั้นเลย


“ว่าไงอาหลิว”


“คะ ครับ” เหมือนจะเพิ่งได้สติ ใบหน้าเล็กระบายยิ้มบาง “เหงานิดหน่อยครับ”


“คิดถึงเฮียเขาสินะ” ไป๋ลี่มองดวงตาที่เสหลบราวกับต้องการปกปิดความในใจ เธอรู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าต้องผ่านชีวิตคู่ในสองเดือนนี้อย่างไม่ง่ายนัก ด้วยตัวคนเดียว ปราศจากลูกชายตัวดีของหล่อน


“ครับ” ตอบกลับมาแผ่วเบา เขาไม่ปฎิเสธ เสี่ยวหลิวคิดถึงเฮียเหวินทั้งใบหน้าทั้งน้ำเสียง อยากเจอใจจะขาด แต่ก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น จนป่านนี้ฝ่ายสามียังไม่บอกวันที่จะกลับมาไทยเลย จนเผลอคิดไปว่าหวังหย่งเหวินจะทิ้งตัวเองให้อยู่คนเดียวที่นี่ไปตลอดแล้วเสียอีก


“จริง ๆ ลื๊อไปหาเฮียที่ปักกิ่งก็ได้นะ อยู่ทางนี้ม๊ามีคนดูแลเยอะแยะ” เป็นความจริง ตระกูลหวังมีคนใช้กว่ายี่สิบคน ขาดสะใภ้ดูแลสักคนก็ไม่เปลี่ยนแปลงอะไร ทุกวันนี้เสี่ยวหลิวแทบจะทำหน้าที่แทนคนใช้ทั้งหมดเสียอีก 


“ไม่ได้ครับม๊า หลิวเป็นลูกสะใภ้นะครับ ยังไงก็ต้องอยู่ดูแลม๊าที่นี่”


“แล้วลื๊อทนได้รึไง พวกลื๊อทั้งสองเพิ่งแต่งงานกันนะ ควรจะใช้เวลาด้วยกัน คนแก่อย่างม๊าไม่อยากเป็นมารชีวิตคู่หรอก”


“อย่าพูดอย่างนั้นสิม๊า หลิวทนได้ เดี๋ยวเฮียเหวินก็กลับมา” รึเปล่าก็ไม่รู้... อาหลิวได้แต่รอข้อความจากคนที่รักทุกค่ำคืน แม้นาน ๆ จะส่งมาเพียงแค่ว่า ‘ช่วงนี้ยุ่ง’ และ ‘ดูแลม๊าให้ดี’ ไม่เคยที่จะถามสารทุกข์สุขดิบของภรรยาอย่างเขาบ้างเลย


พอคนตรงหน้าเปิดประเด็นมาแบบนี้ ความอ่อนแอที่กักเก็บไว้ก็พลันจะเปิดเผยออกมาในทันที


คนเป็นม๊าเห็นดวงตาของลูกสะใภ้เริ่มแดง ตรงหางตามีหยาดน้ำเอ่อล้นก็ให้ต้องดึงเข้ามากอด ลูบหัวลูบหลังด้วยความรักและสงสาร


อยากจะด่าไอ้ลูกชายคนโตนี่จริง ๆ


เสี่ยวหลิวตัวสั่นเล็กน้อยจากแรงสะอื้น ทั้งที่มีหลายคนเตือนเขาแล้วว่าการแต่งงานครั้งนี้จะไม่สวยงามนัก แต่เขาก็ยังดื้อ เพราะเชื่อและยึดมั่นในคำพูดที่อีกฝ่ายให้ไว้ในอดีต


ไป๋ลี่ลูบไหล่ของลูกสะใภ้ที่ตัวโตกว่า คิ้วเรียวบางที่สักคมขมวดเข้าหากัน จริง ๆ เธอรู้ว่าลูกชายสุดที่รักกำลังหนีชีวิตแต่งงานที่ไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่ใช่เพราะเจ้าตัวเองหรอกเหรอที่ทำให้เด็กหนุ่มคนนี้รักปักใจ ตอนเด็กก็อยากได้น้องเขาเป็นภรรยา แต่พอโตขึ้นเขามาทวงสัญญาจะปฎิเสธไม่ได้ ยอมแต่งทั้งที่ฝืนใจ 


เธอที่เป็นทั้งแม่ทั้งพยานในวันนั้นไม่ได้หนักใจอะไร ออกจะแสนดีใจที่จะได้ลูกสะใภ้เป็นฟู่เสี่ยวหลิว ลูกชายคนเล็กผู้เพรียบพร้อมทั้งหน้าตาและกิริยาของเพื่อนรัก เรื่องทายาทช่างมันปะไร หวังจิวฮวาลูกสาวคนโตตอนนี้แต่งงานกับตระกูลต้าท้องลูกชายแฝดตั้งสองคน ไป๋ลี่ไม่กังวลเรื่องผู้สืบทอดอีกแล้ว หวังแต่จะให้ลูกชายมีความสุขได้เจอกับคนรักที่ดีมากกว่า


“เด็ก ๆ ! ” ผู้ที่กุมอำนาจรองจากหวังหย่งจิ้นประมุขของตระกูลตะโกนเรียกเด็กรับใช้ที่อยู่ไม่ไกลนัก เธอทนไม่ได้ที่จะเห็นชีวิตคู่ของลูกชายตัวเองและลูกชายเพื่อนเป็นแบบนี้ต่อไป


ถ้าหวังหย่งเหวินไม่เห็นค่าในตัวภรรยา เธอในฐานะแม่สามีก็ต้องทำอะไรบางอย่างเสียแล้ว !


“ไปเก็บกระเป๋าให้เสี่ยวหลิว จองตั๋วเครื่องบินไปปักกิ่งไฟลท์คืนนี้” เธอประคองใบหน้าของเด็กหนุ่มที่ยังเปื้อนคราบน้ำตา ดวงตาหวานซึ้งยิ่งหวานขึ้นไปอีกเมื่อมีหยาดน้ำหล่อเลี้ยง เสี่ยวหลิวดูจะไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้า ม๊าจะให้เด็กรับใช้ทำเรื่องพวกนั้นไปทำไมกัน


“ที่พักให้อาหลิวอยู่กับอาเหวินที่โรงแรมนั่นแหละ เดี๋ยวอั๊วโทรไปกำชับว่าอย่าเพิ่งบอกลูกชายอั๊ว ไม่งั้นมันได้หนีเมียมันอีก” หญิงวัยกลางคนพ่นลมหายใจออกมาหนัก ความอัดอั้นกับบรรยากาศรักอันจืดจางทำให้คนแก่ที่ยังมีไฟรักอันโชติช่วงต้องจัดการด้วยวิธีนี้


“ส่วนลื๊อ ตามม๊ามาที่ห้องหนังสือ” ริมฝีปากที่เคลือบลิปสติกสีแดงกล่าวเสียงเรียบ แววตาดูจริงจัง


เสี่ยวหลิวซึ่งยังมึนงงกับสถานการณ์ไม่หายถูกดึงให้ลุกขึ้นด้วยแรงของคนอายุมากกว่า


“ม๊าจะให้หลิวไปหาเฮียเขาเหรอ ไม่เป็นไร หลิวอยู่ที่นี่ได้” เขาพยายามปฏิเสธด้วยรู้สึกเกรงใจและหวาดกลัวว่าจะผิดคำสั่งของสามี


ไป๋ลี่หันกลับมามองคนที่ยังเป็นลูกสะใภ้ที่ดีอยู่ก็ให้ถอนหายใจอีกรอบ เสี่ยวหลิวเอ้ย เพราะลื๊อเป็นคนดีมากเกินไป ลูกชายม๊าถึงได้หนีไปทำงานที่ปักกิ่งอย่างไม่รู้สึกอะไรยังไงล่ะ


“ไม่ต้องพูดแล้ว นี่คือคำสั่ง ม๊าเป็นแม่ของสามีลื๊อ คำสั่งม๊าสำคัญกว่า” เมื่อถึงห้องหนังสือใหญ่ของตระกูลมือเล็กก็กดบ่าให้เสี่ยวหลิวนั่งลง เธอเดินหาหนังสืออยู่ไม่กี่นาทีก็กลับมาพร้อมกับหนังสือเล่มใหญ่หนึ่งเล่ม เด็กหนุ่มรีบรับมาวางบนโต๊ะ


“อ่านพวกนี้ซะ ให้เสร็จก่อนขึ้นเครื่องคืนนี้”


“นะ นี่อะไรครับม๊า”


หนังสือ ไม่สิตำราที่ถูกเย็บเป็นเล่ม ดูแล้วเก่าแก่ ไม่น่าจะมีขายทั่วไป ตัวอักษรภาษาจีนบนหน้าปกก็ซีดจางจนอ่านไม่ออก


หญิงวัยกลางคนยิ้มกริ่ม โบกพัดในมือปิดริมฝีปากสวยอย่างมีเลศนัย


“ม๊ารู้นะว่าตอนเข้าห้องหอ ลื๊อกับลูกม๊ายังไม่มีอะไรกัน”


เสี่ยวหลิวหูแดงกับความจริงที่ได้ยิน เขาไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนดีตอนนี้ ทำไมพวกผู้ใหญ่ถึงรู้เรื่องพวกนี้ได้ หรือว่าจะรู้กันทั้งตระกูลแล้ว ?  แล้วทางตระกูลเขาล่ะรู้ไหม ?


หวังหย่งเหวินไม่เคยแตะต้องตัวเขาเลยทั้งก่อนแต่งและหลังแต่งงานกัน ในห้องหอคืนนั้น หลังจากที่เขาเข้าไปอาบน้ำด้วยความกังวลต่าง ๆ นา ๆ ว่าจะทำให้เฮียเหวินพอใจได้ไหม ออกมาอีกทีฝ่ายนั้นก็ชิงหลับไปเสียก่อน


ยังไม่ทันอธิบายอะไรมือเล็กก็ยกห้าม เธอนั่งลงข้าง ๆ ลูกสะใภ้หนุ่ม ตบพัดลงบนหนังสือเล่มหนาจนฝุ่นฟุ้ง


“กามสูตรของตระกูลหวัง” เธอเปิดหน้าแรกออกมาเป็นภาพชายหญิงกำลังร่วมรักกันด้วยท่าอันน่าอัศจรรย์ เสี่ยวหลิวเบิกตากว้าง หน้าขึ้นสียิ่งกว่าเก่า ทำไมเขาต้องมาดูอะไรแบบนี้กับแม่สามีด้วยนะ


“ภรรยาที่ดีนอกจากมีคุณธรรม ปฎิบัติตามหน้าที่ ยังต้องมีเรื่องบนเตียงที่ใช้ปรนเปรอความสุขให้สามี” นิ้วเรียวจิ้มลงไปบนหน้ากระดาษเป็นเสียงจึก ๆ ดวงตาหงส์มองตาเสี่ยวหลิวไม่กระพริบ


“อาหลิว บางทีลื๊อก็ต้องลองร้ายกาจ ดีเกินไปผู้ชายก็อาจเบื่อได้ ที่สำคัญภรรยาต้องมีเสน่ห์ ปลดผ้ากันเปื้อนจากครัว พอมาอยู่บนเตียงก็ต้องสวมวิญญาณปราชญ์ที่สำเร็จกามสูตรขั้นสูง รู้จักเป็นฝ่ายเล้าโลม เชิญชวน บางทีการมัดใจสามีให้อยู่หมัดก็ด้วยเรื่องง่าย ๆ แค่นี้ กับลูกอั๊วก็อาจจะเป็นแบบนั้น”


เสี่ยวหลิวไม่อยากฟังแล้ว   


“คะ ครับ” ตอบกลับไปได้แค่นั้น เขาพูดอะไรไม่ออกตอนนี้ พยายามปิดหนังสือที่แม่สามีกางไว้ แต่พัดในมือเล็กก็ยังคั่นไว้อยู่


“ไปปักกิ่งครั้งนี้ก็มัดใจอาเหวินให้ได้ล่ะ”


มัดใจเฮียเหวินน่ะเหรอ ด้วยอะไรล่ะ


อย่าบอกนะว่า...




“มันต้องมีสักท่าแหละที่พวกลื๊อชอบ ยังไงก็ลองให้ครบทุกท่าละกันนะ”


ม๊า!













-----------------------------

จบไปกับตอนแรกแล้ววว เย้55555

เราเป็นคนชอบดำเนินเรื่องเร็ว เพราะฉะนั้นจึงเปิดเรื่องด้วยวิธีนี้

รวบเหตุการณ์ก่อนแต่งกับแต่งงานไปเลยดีกว่า

อยากให้ทุกคนสนุกกับปฎิบัติการมัดใจเฮียเหวินของน้องหลิวมากกว่า ว่าจะยั่วจะแซ่บแค่ไหน

ใครอยากหวีดในทวิตใช้แท็กนี้ได้นะคะ #ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม

ขอบคุณที่ติดตามและให้กำลังใจค่ะ ไว้เจอกันตอนหน้าค่า



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-07-2018 00:49:44 โดย greenmeat »

ออฟไลน์ darling

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1782
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-7
เสี่ยวหลิวคงอ่านไปเขินไป เอานะมันต้องมีสักที่มัดใจสามี  :hao6:

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13912
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10

ออฟไลน์ Pe_no

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

ออฟไลน์ Kei

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อาหลิว จัดไปเรยยยยคร่า แผลบๆ เอาทุกท่าเลยคุณน้อง

ออฟไลน์ qq_oo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +143/-4
รอๆๆๆๆๆ เปิดเริ่องก็แซบแล้ว

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
เชียร์น้องง มันต้องมีสักท่าล่ะน่าาา  :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ greenmeat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ตอนที่ 2 : ภรรยาหัวอ่อน




สถานบินนานาชาติปักกิ่ง, ประเทศจีน




ณ อาคารผู้โดยสารขาออกปรากฎร่างของเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีดำสนิท เขาสวมชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาวกับกางเกงสกินนี่สีดำเข้ากับอากาศที่เมืองหลวงของประเทศจีนในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม เพราะเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิอากาศที่นี่จึงไม่หนาวไม่ร้อนจนเกินไป ใบหน้าที่มีเชื้อสายจีนร้อยเปอร์เซ็นต์ทำให้เขากลมกลืนกับฝูงชนไปโดยปริยาย


ถือเป็นความกรุณาที่ม๊าจองตั๋วเครื่องบินเป็นเฟิร์สคลาสให้เสี่ยวหลิว เด็กหนุ่มถึงได้ไม่ต้องทนปวดเมื่อยกับการนั่งเครื่องบินสี่ห้าชั่วโมง จริง ๆ แล้วเขาควรจะหลับให้สนิทบนเครื่อง แต่ว่าเจ้าตัวยังมีภารกิจที่สำคัญ แม้ตอนที่เครื่องบินออกจากสนามบินสุวรรณภูมิจะเป็นเวลาเที่ยงคืน แต่เขาได้ใช้เวลาทั้งหมดไปกับการนั่งอ่านกามสูตรตระกูลหวังในรูปแบบ .pdf ที่ม๊าให้เด็กไปแสกนแล้วส่งให้ทางอีเมล เหตุเพราะไม่สามารถอ่านให้จบก่อนขึ้นเครื่องได้


ก็ในนั้นมันมีจำนวนบทมากกว่าที่คิด ตำราเล่มเสี่ยวหลิวจะต้องใช้เพื่อพิชิตใจสามีประกอบด้วยกันมากกว่าหนึ่งพันบทมีทั้งที่เกี่ยวกับเนื้อหาทางเพศและการมีคู่ครอง ม๊าเห็นว่าถ้าอ่านให้จบเฮียเหวินคงนอนแห้งไปเสียก่อนจึงคัดเลือกบทที่เข้ากับสถานการณ์ฉุกเฉินในตอนนี้ ม๊าเน้นย้ำให้เขาท่องให้ขึ้นใจสามเวลาหลังอาหารและก่อนนอน เริ่มด้วยบทที่สอนเรื่อง การจูบ การเล้าโลม ตามด้วยท่าร่วมเพศ และการสร้างเสน่ห์ให้ตนเอง


เวลานี้เสี่ยวหลิวยังอ่านไม่จบบทแรก เนื่องจากพออ่านขั้นตอนการจูบที่บรรยายละเอียดจนจินตนาการเห็นภาพระหว่างเขากับเฮียเหวินตอนปฎิบัติร่วมกันก็ให้กระดากอายจนต้องปิดไฟล์ไปหลายรอบ ถึงจะเป็นผู้ชายแต่เขาก็ไม่สามารถเรียนรู้เรื่องพวกนี้แบบธรรมชาติเหมือนตอนอ่านหนังสือคณิตศาสตร์ ถ้าไม่ใช่เพราะความปรารถนาอยากมัดใจเฮียเหวินของเขา เด็กหนุ่มคงเลิกอ่านมันเสียตั้งแต่สองหน้าแรก


เสี่ยวหลิวคิดว่าแม้หวังหย่งเหวินจะไม่รักเขาที่ใจ แต่อย่างน้อยการทำให้ชายหนุ่มเริ่มหลงรักตนที่ร่างกายก็ดูจะเป็นอะไรที่ไม่ยากจนเกินไป 


“คุณเสี่ยวหลิวทางนี้ครับ” ออกมาจากประตูผู้โดยสารขาเข้าไม่นานก็มีเสียงเรียกชื่อดังขึ้น เด็กหนุ่มหันไปตามทิศที่ได้ยิน ตรงนั้นมีชายวัยกลางคนใส่ชุดสูทสีดำดูเรียบร้อยในมือมีป้ายภาษาจีนเขียนไว้ว่า ‘หวังเสี่ยวหลิว’


ผู้มาเยือนยิ้มทักทายให้ มือลากกระเป๋าเดินทางไปหา คนที่มารับเขาคืออู่เทียนฉีและลูกน้องที่ติดตามอีกสองคนรวมเป็นสาม พวกเขาอาศัยอยู่ในประเทศจีนและขึ้นตรงต่อหวังไป๋ลี่โดยเฉพาะ


ม๊าไม่มีทางส่งลูกสะใภ้มาฉายเดี่ยวหรอก ยังไงก็ต้องมีคนคอยคุ้มกัน เรียกง่าย ๆ คือมีพวกนั่นแหละ


“ขอบคุณมากนะครับที่มารับ”


“ด้วยความยินดีครับ คุณเสี่ยวหลิวเดินทางมาเหนื่อย ๆ ถ้ายังไงเดี๋ยวผมให้เด็กเอากระเป๋าไปเก็บไว้ที่โรงแรม ส่วนผมจะพาคุณเสี่ยวหลิวไปรับประทานอาหารเช้า ของดีขึ้นชื่อในเขตเฉาหยาง” เทียนฉีกล่าวอย่างเป็นมิตร มองเจ้านายหนุ่มที่หล่อน่ารักสมกับคำกล่าวของไป๋ลี่ หญิงกลางคนผู้นั้นกำชับว่าให้ดูแลเสี่ยวหลิวแบบไม่ให้โดนเม็ดฝนสักหยดเดียว


เวลาที่จีนเร็วกว่าไทยหนึ่งชั่วโมง ตอนนี้จึงเป็นเวลาประมาณหกโมงเช้า ดีเหมือนกัน เขาเองก็เริ่มหิวขึ้นมาแล้ว อยู่บนเครื่องมัวแต่อ่านตำรานั่นมากไปหน่อยจนไม่มีเวลาสนใจเรื่องอื่น


ลูกน้องสองคนเข้ามานำสัมภาระเขาออกไปแล้ว ในตัวตอนนี้จึงเหลือแค่โทรศัพท์มือถือและกระเป๋าสตางค์ที่ม๊าให้บัตรเครดิตมารูดทรัพย์ตามใจชอบแบบไม่จำกัดวงเงิน


ร่างใหญ่ของเทียนฉีเปิดประตูที่นั่งเบาะหลังรถ Cadillac รุ่น Super Cruise สีดำเงาวาวซึ่งเป็นยี่ห้อรถยนต์ที่กำลังเป็นเทรนด์นิยมสำหรับเศรษฐีวัยรุ่นเมืองจีน เสี่ยวหลิวนั่งด้วยท่าทีสงบ เขาไม่ได้ตื่นตาตื่นใจกับรถยนต์พวกนี้ เพราะตระกูลฟู่ก็มีฐานะร่ำรวยไม่ต่างจากตระกูลหวัง เพียงแต่ยังไม่คุ้นชินกับสถานที่ที่ต่างออกไป


จำไม่ได้แล้วว่าครั้งสุดท้ายที่มาเมืองจีนคือเมื่อไหร่ เมื่อตอนห้าขวบรึเปล่านะ


รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวออกจากสนามบินนานาชาติปักกิ่งเข้าสู่เขตเฉาหยางซึ่งอยู่ทางตะวันออกของเมืองหลวง ตลอดระยะทางที่มองออกไปนอกกระจกรถ เด็กหนุ่มเชื่อสายจีนที่เติบโตในประเทศไทยเห็นตึกสูงมากมาย เขตนี้เรียกได้ว่าเจริญอย่างเต็มปากเต็มคำ ด้วยเพราะเป็นที่ตั้งของโรงแรมหลายแห่งสำหรับรองรับนักท่องเที่ยวต่างชาติรวมถึงสถาบันธุรกิจการเงินทั้งในประเทศและต่างประเทศ โรงแรมต้าจี๋ฉายสาขาปักกิ่งที่หวังหยงเหวินดูแลกิจการแทนป๊าก็ตั้งอยู่ที่นี่เช่นกัน

 
มือขาวหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาส่งข้อความหาแม่สามีว่าตนถึงที่ปักกิ่งแล้วและกำลังไปรับประทานอาหารเช้า เขาคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะนอนอยู่จึงไม่อยากโทรไปรบกวนเท่าไหร่


“ตอนนี้คุณหย่งเหวินยังไม่ออกจากโรงแรมไปพบลูกค้า ผมสอบถามมาว่าท่านมีนัดตอนเที่ยงครึ่งและอีกครั้งตอนหนึ่งทุ่ม ไม่ทราบว่าหลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จคุณเสี่ยวหลิวจะกลับเข้าโรงแรมไปเจอท่านก่อนไหมครับ” เทียนฉีเห็นว่าภรรยาของลูกชายคนโตตระกูลหวังมาเยี่ยมเยียนสามีถึงแผ่นดินใหญ่คงอยากจะพบหน้าคนรักเป็นแน่ อย่างที่ว่าข้าวใหม่ปลามัน ทว่าเสี่ยวหลิวปฎิเสธ


“ผมจะรอพบเขาตอนเย็นเลยครับ”


ถึงอยากเจอจนใจจะขาด อยากกอดร่างสูงแน่น ๆ เสียเดี๋ยวนี้ แต่เสี่ยวหลิวยังไม่พร้อม ขอเวลาเด็กหนุ่มทำใจก่อน เขาไม่รู้ว่าเฮียเหวินจะทำหน้ายังไงตอนเจอเขาเมื่อตอนที่อีกฝ่ายเปิดประตูห้องพักโรงแรมเข้ามา


จะดีใจไหมนะที่เขามาหา


หรือจะโกรธที่เขาไม่ทำตามคำสั่ง


เสี่ยวหลิวขอให้เป็นอย่างแรก


อยากให้เฮียเหวินยิ้มให้และพูดคำว่าคิดถึงตอนที่เขาอยู่ในอ้อมแขน







เป็นเวลาบ่ายโมงหลังจากที่เสี่ยวหลิวพักผ่อนในโรงแรมขนาดเล็กไม่ไกลจากร้านอาหาร เขาเปิดห้องเพื่องีบหลับและอ่านตำราโดยเฉพาะ รอจนให้เทียนฉีเช็คกับทางโรงแรมต้าจี๋ฉายให้แน่ใจว่าหย่งเหวินนออกไปหาลูกค้าอีกครั้งแล้วจึงให้ขับรถพากลับมา


โรงแรมต้าจี๋ฉายเป็นโรงแรมใหญ่โตระดับห้าดาวที่ได้รับการรับรองมาตรฐานระดับสากล ห้องพักมีหลายราคาตั้งแต่ระดับปานกลางจนถึงระดับที่เศรษฐีจ่ายกัน ตัวอาคารเป็นสีขาวและทองสอดคล้องกับพลังธาตุทองซึ่งหนุนนำธุรกิจให้รุ่งเรือง ทำเลที่ตั้งติดถนนใหญ่และได้รับการสร้างตามหลักฮวงจุ้ยที่ถูกต้องด้วยซินแสชื่อดังอันดับหนึ่งของเมืองจีน 


เมื่อเสี่ยวหลิวและผู้ติดตามเดินเข้ามาในโรงแรมก็พบว่าไม่มีใครมายืนเรียงแถวมอบช่อดอกไม้ต้อนรับแบบที่คาดไว้ ม๊าปิดเรื่องที่เขามาปักกิ่งเป็นความลับที่สุดเพราะไม่อยากให้รู้ถึงหูลูกชายตัวเอง


เทียนฉีให้เสี่ยวหลิวนั่งรอที่โซฟาสีครีมตัวใหญ่ แค่เฟอร์นิเจอร์ตรงล็อบบี้ก็บอกถึงระดับความหรูหราแล้ว ตอนเป็นเด็กครอบครัวตระกูลฟู่เคยไปพักโรงแรมต้าจี๋ฉายสาขาประเทศไทยอยู่หลายครั้ง แต่ที่ปักกิ่งดูจะอลังการมากกว่าหลายเท่า คนต่างชาติที่มาพักผ่อนแต่งกายดูมีฐานะทั้งนั้น ไม่มีคนไหนใส่เสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นมาแบ็กแพ็คสักคน


“เดี๋ยวเราจะขึ้นไปห้องสวีทชั้น 68 ชั้นบนสุดนะครับ ทั้งชั้นเป็นของคุณหย่งเหวิน” เทียนฉีกำลังพูดถึงห้องพักที่มีราคาสูงที่สุดในโรงแรม คำนวณมูลค่าแล้วตกอยู่ที่ราคาคืนละสองแสนหยวนหรือประมาณหนึ่งล้านบาทไทยนั่นเอง


เสี่ยวหลิวพยักหน้า แต่ระหว่างที่ลุกขึ้นกลับรับรู้ได้ถึงสายตาที่พนักงานหลายคนมองมา แม้จะไม่ได้มองแบบโจ่งแจ้งแต่ก็รู้ว่าพยายามสำรวจตัวเขา


“มีอะไรติดอยู่ที่หน้าผมรึเปล่าครับ” ตัดสินใจหันไปถามเทียนฉี แต่ได้รับการส่ายหน้าเป็นคำตอบ


แล้วพนักงานตรงเคาน์เตอร์พวกนั้นมองอะไรกัน


แม้จะรู้สึกไม่พอใจสายตาอยากรู้อยากเห็นที่มองมาเป็นระยะจนอึดอัดแต่เพราะอยากรีบขึ้นไปจัดสัมภาระถึงได้เลือกที่จะปล่อยไปก่อนในครั้งแรก


เด็กหนุ่มลุกขึ้นยืนหลังตรงเดินตามผู้ติดตามตัวโตไปยังลิฟต์ที่แยกจากตัวอื่นโดยเฉพาะ หน้าลิฟต์มีการ์ดเฝ้าอยู่หนึ่งคน ดูน่ากลัว เขามองเสี่ยวหลิวเล็กน้อยผ่านแว่นเลนส์ดำ เทียนฉีโชว์บัตรประจำตัวที่อยู่ในอกเสื้อ คาดว่าคงเป็นตราประจำตระกูลหวัง การ์ดหน้าดุจึงให้ผ่านเข้าไปยังส่วนที่แสกนคีย์การ์ดประตูลิฟต์ได้


“หลังจากนี้แค่โชว์คีย์การ์ดให้เจ้าหน้าที่ดูก็พอครับ” เทียนฉีกล่าวพร้อมกับประตูลิฟต์ที่ปิดลง


จากนั้นพวกเขาทั้งสองก็ถูกพาขึ้นสู่ชั้นบนสุดของโรงแรมต้าจี๋ฉายอย่างรวดเร็ว






“บอสครับ”


ร่างสูงสง่าของคนที่มีตำแหน่งสูงกว่าเพิ่งยืนส่งลูกค้าสูงอายุออกจากภัตราคารอาหารจีนเสร็จก็หันมาตามเสียงเรียกของซิ่นเฉิง ลูกน้องคนสนิทที่กำลังค้อมหัวให้ เขารู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายมีเรื่องจะรายงาน


“มีอะไร”


“คือผมคิดว่ารอให้บอสทำธุระให้เสร็จก่อนแล้วค่อยมารายงาน” เจ้าของใบหน้าแหลมแม้จะรู้ว่าคนอย่างหวังหย่งเหวินไม่ชอบอะไรอ้อมค้อมแต่ก็เลือกกล่าวเช่นนั้นออกไป


เรื่องที่จะรายงานทำให้ซิ่นเฉิงไม่รู้จริง ๆ ว่าเจ้านายจะมีปฎิกิริยาอย่างไร


“วันนี้ที่โรงแรมมีแขกมาเยือนประมาณบ่ายโมงครับ” ลูกน้องที่อายุไล่เลี่ยกับหัวหน้าค้อมตัวก้มหน้าคางชิดติดอก คิดในใจว่าทำไมโชคชะตาถึงต้องให้เขาเป็นคนรายงานเรื่องนี้ด้วยนะ


“แขกคนไหน ทำไมไม่นัดล่วงหน้า”


ซิ่นเฉิงรับรู้ได้ถึงสายตาคมที่ตวัดมาแม้จะไม่ได้เงยหน้าไปมอง


“แขกจากประเทศไทยครับ” ผู้ติดตามยังไม่กล้าเปิดเผยชื่อ


เจ้าของเรือนผมสีดำสนิทซึ่งวันนี้เซ็ทเปิดหน้าผากดูคมเข้มในมาดนักธุรกิจขมวดคิ้ว ใบหน้าหล่อเหลาแม้จะเรียบนิ่งแต่ภายในใจกำลังสงสัย เขาเองวันนี้เหนื่อยเกินกว่าจะคิดเองถึงความเป็นไปได้ว่าใครเป็นแขกที่ว่า จึงเลือกถามลูกน้องแทน


“แล้วใครล่ะ”


“แขกที่มาจากประเทศไทยคนนั้น คือ” แล้วก็เงียบไป หย่งเหวินเริ่มหงุดหงิด ซิ่นเฉิงหาลิ้นไก่ตัวเองไม่เจอเหรอ ?


“ใคร”


“คือว่าแขกคนนั้น...”


“ฉันถามว่าใคร”


“ฟู่เสี่ยวหลิวครับ”


หวังหย่งเหวินเงียบไปทันทีหลังจากที่ซิ่นเฉิงกล่าวออกมา


ฟู่เสี่ยวหลิว?


ภรรยาของเขา?


ชายหนุ่มรู้ว่าคนสนิทคนนี้ยังรักตัวกลัวตายไม่มีทางเอาเรื่องที่ไม่ตลกสักนิดมาล้อเล่น แต่เรื่องที่รายงานมาก็ฟังดูไร้แก่นสารจนเกินไป


ไม่มีทางที่ภรรยาหัวอ่อนของเขาจะมาปักกิ่ง เสี่ยวหลิวเป็นเด็กที่เชื่อฟังคำสั่งเขามาตลอด เด็กคนนั้นน่ะเหรอจะกล้าทิ้งม๊าให้อยู่ที่ไทยแล้วมาหาเขาที่นี่


“เล่ามา” สั้น ๆ แต่ได้ใจความ ซิ่นเฉิงเห็นว่าบอสยังไม่เข้าใจสถานการณ์ดีจึงรีบพ่นสิ่งที่ได้รับรายงานจากทางโรงแรมจนหมดเปลือก


“ลูกน้องที่เฝ้าอยู่โรงแรมจำหน้าภรรยาบอสได้ตอนที่ติดตามไปงานแต่งงานเมืองไทยครับ มันบอกว่าคุณเสี่ยวหลิวมากับเทียนฉี แต่พนักงานในโรงแรมไม่มีใครทราบ เหมือนกับว่ามีคนช่วยปิดเรื่องที่มาปักกิ่ง” กลืนน้ำลายแล้วพูดต่อ “ตอนนี้เขาขึ้นไปที่ห้องสวีทแล้ว”


เสียงทุบโต๊ะดังขึ้นแทบจะทันทีที่ลูกน้องกล่าวจบ ชามอาหารและจานกระเด้งจากพื้นกระจกกลางโต๊ะหลายมิล โชคดีที่เป็นห้องอาหารส่วนตัว หวังหย่งเหวินจึงไม่ต้องรักษามาดที่มีมาตลอดทั้งวัน


คนรายงานสะดุ้ง  ตัวเขาที่อยู่ใกล้ชิดเจ้านายหนุ่มก็พอจะทราบเรื่องราวมาบ้าง


เขารู้ดีว่าความสัมพันธ์ระหว่างบอสและภรรยาหนุ่มที่เพิ่งแต่งงานได้เพียงสองเดือนเป็นอย่างไร คิดดูว่าแซ่ของเสี่ยวหลิวบอสยังให้เขาเรียกเป็นแซ่ฟู่แทนที่จะเป็นไปตามทะเบียนสมรส การแต่งงานที่ถูกบังคับจากฝ่ายนั้นฝ่ายเดียวแบบนั้นทำให้บอสไม่อาจยอมรับได้ และดูเหมือนว่าคุณหนูตระกูลฟู่จะเลวร้ายถึงขนาดทำให้บอสหนีชีวิตคู่มาอยู่ที่ประเทศจีนแบบนี้


แล้วนี่เสี่ยวหลิวคนนั้นยังตามมารังควานหวังหย่งเหวินอีก ซิ่นเฉิงอดรู้สึกสงสารผู้เป็นนายไม่ได้


“ไปเอารถมา”


เสียงที่เย็นเฉียบกว่าตอนแรกทำให้ซิ่นเฉิงต้องรีบวิ่งออกไปทันที







ตั้งแต่จัดสัมภาระเสร็จตั้งแต่ตอนบ่ายสองเสี่ยวหลิวก็โทรศัพท์หาหวังไป๋ลี่ที่เมืองไทย ม๊าโล่งอกที่เขาเดินทางถึงที่หมายอย่างปลอดภัย มีถามถึงอาหารการกิน บ้านเมือง และความสะดวกสบาย ซึ่งเด็กหนุ่มก็ตอบกลับไปว่าดีเยี่ยมทุกอย่าง เขากล่าวขอบคุณไปหลายรอบกับความใจดีของแม่สามี


‘ลื๊อยังไม่เจออาเหวินใช่ไหม’


‘ครับ’


‘แล้วตำราที่ม๊าให้เด็กมันส่งไปให้เป็นยังไงบ้าง อ่านออกใช่ไหม’


‘ม๊า’ เสี่ยวหลิวเรียกอีกฝ่ายเสียงเบา เขายังอายที่จะพูดถึงเรื่องนี้


‘อะไรเล่าอาหลิว ม๊าส่งลื๊อไปปักกิ่งก็เพื่อมัดใจลูกชายม๊านะ ยิ่งมีตำรานั่นอยู่กับตัวไม่ต้องกังวล ตอนสาว ๆ ม๊าก็ใช้กับป๊าของอาเหวิน ตอนนี้หลงม๊าอย่างกับอะไรดี’ ปลายสายหัวเราะตบท้าย เสี่ยวหลิวกุมหน้า


‘บางคำหลิวก็อ่านไม่ออกครับ น่าจะเป็นภาษาเก่า หลิวต้องเปิดดิคไปด้วย’ มันค่อนข้างยากทีเดียว ถึงเขาจะมีเชื้อสายจีนหัดพูดจีนกับพ่อแม่มาแต่เด็ก แต่เพราะโตที่เมืองไทยภาษาหลักที่ใช้คือภาษาไทย จึงไม่ค่อยแม่นศัพท์ยาก ๆ เท่าไหร่นัก


‘ถ้าอันไหนอ่านไม่ออกส่งมาให้ม๊าดูได้นา เดี๋ยวม๊าช่วยแปล’


‘มะ ไม่เป็นไรครับม๊า หลิวเกรงใจ’ เขารีบปฎิเสธ ให้แม่สามีช่วยแปลถ้อยคำบัดสีแบบนั้นเขาทำใจไม่ได้หรอก


‘อาว แล้วลื๊อจะเข้าใจได้ยังไง เดี๋ยวทำผิดท่าขึ้นมาแล้วพิการก็ซวยสิ’


ม๊าจะพูดตรงเกินไปแล้ว!


‘มันมีบางท่าที่ฉีกขาด้วย ท่าอะไรน้า หงส์เหินอะไรนี่ล่ะ ม๊าก็ไม่ได้ใช้นานแล้วพออายุมากขึ้น ถ้าลื๊อฉีกผิดเดี๋ยวเดินไม่ได้เรื่องใหญ่นา’


‘งั้นถ้าตรงไหนหลิวไม่เข้าใจเดี๋ยวหลิวส่งให้ม๊านะครับ ไม่ต้องห่วง’


เสี่ยวหลิวรีบพูดจนแทบกัดลิ้นตัวเอง หูเหอแดงไปหมดกับความชำนาญของคนปลายสาย ไป๋ลี่ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะที่ได้แกล้งลูกสะใภ้สำเร็จ


จากนั้นทั้งสองก็คุยกันอีกเล็กน้อยก่อนที่ไป๋ลี่จะขอตัวไปร้อยไหมที่คลีนิคเสริมความงาม เสี่ยวหลิวเองโทรศัพท์คุยกับป๊าม๊าตัวเองบ้างเพื่อบอกว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ไหนมาทำอะไร ซึ่งทั้งสองก็ดีใจที่เขาได้อยู่ใกล้ชิดสามี พร้อมกำชับให้ดูแลตัวเองกลับมาเยี่ยมทั้งสองไว ๆ ส่วนความคิดถึงที่ฝากให้พวกพี่ก็จะบอกให้


อยู่ในห้องหรูหรากว้างใหญ่คนเดียว เมื่อไม่มีใครให้คุยด้วยเสี่ยวหลิวเลยล้มตัวลงนอนบนเตียงคิงส์ไซส์ขนาดใหญ่แสนสบาย หยิบแท็บเล็ตขึ้นมาอ่านกามสูตรตระกูลหวังต่อฆ่าเวลารอหวังหย่งเหวินกลับมา พอหกโมงเย็นก็สั่งอาหารขึ้นมารับประทานบนห้อง หนึ่งทุ่มแล้วก็ยังไม่มีวี่แววอีกฝ่าย เสี่ยวหลิวจึงอาบน้ำแต่งตัวเปลี่ยนชุดใหม่เป็นชุดนอน นั่งอ่านตำรารอจนเกือบสองทุ่มก็เริ่มรู้สึกตาล้า เด็กหนุ่มเลยของีบหลับพักสายตาสักห้านาที แต่ก็นั่นแหละเสี่ยวหลิวดันหลับยาวคาหน้าจอแทน






ใช้เวลาไม่นานหวังหย่งเหวินก็เดินทางจากภัตราคารอาหารจีนมายังโรงแรมของตน การ์ดที่เฝ้าลิฟต์อยู่เห็นผู้เป็นนายอารมณ์ไม่ดีก็ก้มหน้าไม่กล้าสบสายตา


ลิฟต์ส่วนตัวพาหย่งเหวินขึ้นมายังชั้น 68 อย่างรวดเร็ว ประตูลิฟต์เปิดออกเผยให้เห็นทางเดินทอดยาวไปยังประตูไม้สักบานใหญ่ กรามแกร่งขบเข้าหากันแน่น


ฟู่เสี่ยวหลิวกล้าดียังไงถึงขัดคำสั่งเขา


ที่สำคัญยังกล้าใช้ห้องสวีทซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวเขาพักผ่อนโดยไม่ขออนุญาตอีก



ไร้มารยาท



มือหนาเปิดประตูที่ไม่ได้ล็อคให้อ้าออก เขาไม่แม้แต่จะสละเวลาปิดมัน ดวงตาคมเหมือนพญาเหยี่ยวกวาดมองไปทั่วห้อง ไม่กี่วิก็พบกับร่างของเด็กหนุ่มในชุดนอนซึ่งกำลังหลับตาพริ้มอย่างสบายใจบนเตียงใหญ่


หวังหย่งเหวินยิ่งรู้สึกโมโห กระชากไหล่คนอายุน้อยกว่าให้ลุกขึ้น


เสี่ยวหลิวซึ่งกำลังหลับอยู่เมื่อโดนแรงมหาศาลกระชากจนไหล่แทบหลุดก็ต้องตื่นอย่างฉับพลัน กำลังมึนงงกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น ทว่าเงยหน้าเห็นสามีที่ไม่ได้เจอกันถึงสองเดือน เขาก็ยิ้มกว้างออกมา


“เฮียเหวิน หลิวคิด-”


“มาทำอะไรที่นี่ ! ”


คำพูดที่กำลังเอื้อนเอ่ยออกมาจากริมฝีปากบางถูกกลืนกลับลงคอแทบไม่ทัน เสี่ยวหลิวหน้าเสีย


“ฉันบอกให้นายอยู่ที่เมืองไทย ดูแลม๊าให้ดี แล้วนี่อะไร แต่งกันได้สองเดือนก็ขัดคำสั่งฉันแล้วเหรอเสี่ยวหลิว ? ”


เด็กหนุ่มไม่คิดว่าเฮียเหวินจะโกรธถึงขนาดนี้จึงรีบอธิบาย


“ม๊าบอกให้หลิวมาหาเฮียได้” เขาพูดตามความจริง คิดว่าเหตุผลนี้จะทำให้อีกฝ่ายเข้าใจ แต่เปล่าเลย


“อย่ามาอ้าง”


เสียงทุ้มทั้งเย็นทั้งเรียบจนฝ่ายที่เป็นภรรยาถึงกับขนลุก


“กลับไป” หย่งเหวินปล่อยมืออกจากไหล่ เดินไปลากกระเป๋าเดินทางใบโตที่หลบอยู่ข้างตู้เสื้อผ้า ผลักมาทางคนที่เพิ่งตื่น “เก็บเสื้อผ้ากับข้าวของของนายเดี๋ยวนี้ ส่วนตั๋วเครื่องบินฉันจะให้ลูกน้องจองให้” ชายหนุ่มไล่อีกฝ่ายกลับโดยไม่มีเยื่อใยของคนเป็นสามีภรรยา ร่างสูงกอดอกเสมองไปทางอื่น แม้แต่หน้าก็ไม่หันมา


เสี่ยวหลิวยืนมองการกระทำของคนที่ตนรักด้วยความรู้สึกผิดหวังและน้อยใจ เขาไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าอีกฝ่ายถึงได้มีเพียงจมูกที่แดงขึ้นเท่านั้น


“ไม่” เขาทำใจกล้าพูด


ถึงเฮียจะไม่อยากให้เขาอยู่ เขาก็จะอยู่ เขาไม่มีทางยอมให้เฮียหนีเขาอีกเป็นครั้งที่สองแน่


“อะไรนะ” หวังหย่งเหวินหันหน้ามามองภรรยาตนเองช้า ๆ ดวงตาวาวโรจน์จ้องมองมาอย่างไม่อยากเชื่อหู


เสี่ยวหลิวคนหัวอ่อนเป็นอะไรไป


ทำไมกล้าแข็งข้อกับเขาได้


‘อาหลิว บางทีลื๊อก็ต้องลองร้ายกาจ ดีเกินไปผู้ชายก็อาจเบื่อได้’


เสียงของหวังไป๋ลี่ที่พูดกับเขาก่อนหน้านี้ดังสะท้อนในหัวไปมา


เพราะหลิวยอมเฮียง่ายไปใช่ไหม เฮียถึงได้หนีหลิวมาแบบนี้


แต่ก่อนตอนที่เสี่ยวหลิวตามไปหาหวังหย่งเหวินที่มหาวิทยาลัยอยู่บ่อย ๆ คนตรงหน้าก็ห้ามไม่ให้เขาไปหาอีก เขาก็เชื่อฟัง เสี่ยวหลิวไม่เคยไปหาชายหนุ่มที่มหาวิทยาลัยและอีกฝ่ายก็ไม่เคยมาหาเขาที่โรงเรียนหรือที่คฤหาสน์ตระกูลฟู่อีกเลย


แม้แต่ก่อนแต่งงานที่ชายหนุ่มสั่งอะไรเขาก็ทำตามตลอด ทั้งห้ามเข้าใกล้ ห้ามสัมผัส แม้แต่พูดด้วยยังต้องขออนุญาต เสี่ยวหลิวทำตามอย่างเคร่งครัด เพราะคิดแค่ว่าขอแค่ได้แต่งงานกับหวังหย่งเหวินแล้วทุกอย่างจะเปลี่ยนไป กฎพวกนั้นจะพังทลายลงไปได้


ทว่ามีเพียงครั้งเดียวที่เสี่ยวหลิวได้ทำลายกฎพวกนั้น คือตอนที่อยู่ในงานแต่ง หลังจากเข้าห้องหอหมอนข้างก็กลายเป็นตัวแบ่งอาณาเขตแรกของทั้งคู่ ยังไม่ทันพัฒนาความสัมพันธ์ให้ใกล้ชิดกัน ฝ่ายสามีก็หนีมาที่ปักกิ่งเสียแล้ว


“หลิวบอกว่าหลิวไม่กลับ”


เสี่ยวหลิวรวบรวมความกล้า พยายามไม่ให้เสียงตัวเองสั่นเพราะสายตาดุดันของคนตรงหน้า




“หลิวจะอยู่กับเฮียเหวินที่นี่”












--------------------------------------

มาแล้วค่าาา ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ

ตอนแรกคิดว่าจะแต่งแบบเบาๆ สบายๆ อัพวันต่อวันชิคๆคูลๆ

ปรากฏเป็นคนบ้าดีเทลเลยต้องหาข้อมูลประกอบการเขียนไปด้วย

ทั้งภูมิอากาศ เขตที่ตั้ง ย่านที่จะเป็นฉากดำเนินเรื่อง

ไม่อยากให้มันกลวงๆ เกินไป55555 อยากให้สมจริงนักอ่านนึกภาพออก

ถ้าข้อมูลตรงไหนผิดพลาดต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ เวลารีเสิร์จน้อยเหลือเกิน TT

มีแต่คนเชียร์น้องหลิว คนแต่งก็เชียร์ค่ะ อยากแต่งน้องหลิวรุกเฮียแล้ว

แต่น้องต้องค่อย ๆ เรียนสกิลเนอะ อดใจรอกันนิดนึงงงงง รับรองว่าน้องได้ลองวิชาแล้วมันส์แน่นอน55555555

เดี๋ยวพน. มาแก้คำผิดค่ะ ไม่ไหวแล้วว ขอตัวลาไปก่อนน

ขอบคุณทุกคอมเมนท์ทุกกำลังใจนะคะ

ปล. แซ่น้องหลิวต้องเป็นหวังนะคะ หวังเสี่ยวหลิว ตอนที่แล้วเป็นหย่งเสี่ยวหลิว คนแต่งง ๆ 5555555

*แก้ไขราคาห้องพักนะคะ ขอบคุณคุณ Kiko ความเห็นที่ 35 ในเว็บไซต์เด็กดีมากเลยค่ะสำหรับข้อมูล
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-04-2019 15:35:47 โดย greenmeat »

ออฟไลน์ เพียงเพื่อน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13912
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
เอ็นดูน้อง บางทีก็อยากหายตัวไปในนิยายตบเฮียด้วยแบ็คแฮนด์ให้สาแก่สักสองที

ปล. ม๊าาาาาา อะไรคือสแกน PDF 55555

ออฟไลน์ Kei

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
ดื้อเข้าไว้หลิวเอ๋อ หน้าบางอดได้กะผัวนะเอ้อ

ออฟไลน์ ammchun

  • Don't Worry,Be Happy
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1544
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-4

ออฟไลน์ arjinn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1456
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +180/-1

ออฟไลน์ qq_oo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1809
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +143/-4
รอๆๆๆๆ ตอนต่อไป มาอัพทุกวันจะเลิฟๆๆมาก

ออฟไลน์ Nighttime

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 70
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

ออฟไลน์ dorabarin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 34
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4204
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
ทีมม๊าค่ะ เฮียแบบนี้ต้องได้เจอของจริง แล้วหลงน้องจะตีให้ !!  :hao7:

ออฟไลน์ Gugii

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 203
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0

ออฟไลน์ onlyplease

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ต้องให้มี ผู้ มาชอบน้องเยอะๆ เอาพี่มันหึงไปเลยยย

ออฟไลน์ donutnoi

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2259
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +195/-7
เฮียใจร้าย แต่ม๊านี่สุดยอดเลย

ออฟไลน์ R.michi

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 82
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1

ออฟไลน์ Khanomni

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
สงสารน้องงงง เฮียลืมความรักหมดแล้วหรือไรร  :hao5: :hao5:  ไรต์สู้ๆนะคะ ✌✌ นิยายดีมากก ชอบบบ รออ่านตอนต่อไปค่าา

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3109
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
รู้สึกอาเฮียนี่จะเกินไปหน่อยนะ ขนาดเพิ่งแต่งยังหนีมาทำงานที่จีน พอมาหาก็ไล่กลับ :angry2: หลิวอย่ายอมนะ เสน่ห์มีกี่เล่มเกวียนจัดไปให้เฮียหลงเลย จริงๆอยากจะเชียร์ให้ทำให้เฮียหลงแล้วหนีเฮียมันบ้าง สะใจกว่า อินจัดหมั่นไส้เฮียมาก :katai1:

ออฟไลน์ มะเขือม่วง

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 454
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
เฮียยยย อย่าใจร้ายกับน้องนักเลยยย
วันไหนหลงน้องขึ้นมาจะล้อให้  :hao6:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด