(จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (จบ) ภรรยาที่ดีไม่ได้มีแค่คุณธรรม [ุ4 ต.ค. | ตอนพิเศษ: หวง ] P.34  (อ่าน 173304 ครั้ง)

ออฟไลน์ iamaweirdo

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
 :hao7:ไรท์เราจะลงแดง ติดน้องหลิวเว้ออออออออ

ออฟไลน์ greenmeat

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 79
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-4
ตอนที่ 6 : เหตุผลของคนไม่อยากรัก






‘เราเลิกกันเถอะ’


น้ำฝน แฟนสาวของหวังหย่งเหวินที่คบกันมาได้ห้าเดือนเอ่ยขึ้นหลังจากมื้ออาหารเย็นจบลง


คนที่เพิ่งถูกบอกเลิกนั่งนิ่ง ชายหนุ่มพูดอะไรไม่ออก เขาตั้งตัวไม่ทันกับสิ่งที่ได้ยินแบบกะทันหัน


‘ไม่ ผมไม่เลิก’ หย่งเหวินกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด ไม่เข้าใจว่าตนเองทำอะไรผิดพลาดไป    


‘ฝนทนไม่ไหวแล้วเหวิน’ หญิงสาวในชุดนักศึกษาปล่อยน้ำตาที่เก็บเอาไว้ออกมา สะอื้นเสียงเบาจนแฟนหนุ่มนั่งไม่ติดเก้าอี้


‘ตลอดเวลาที่เราคบกัน ฝนไม่เคยรู้สึกสบายใจเลย’ มือเล็กปาดน้ำตา ‘ฝนทำให้เหวินต้องเลิกกับเด็กคนนั้น’ เธอกล่าวถึงบุคคลที่สามซึ่งไม่ได้อยู่ในวงสนทนา


‘ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ มันไม่ใช่ความผิดของฝนนะ’ เพราะเขาไม่ได้รักเสี่ยวหลิวแล้วต่างห่าง เขาบอกเลิกเด็กคนนั้นไปตั้งนานแล้วทำไมถึงยังเก็บมาคิดให้หนักใจแบบนี้


‘เหวินไม่ได้คิดแบบนั้น แต่น้องเขาคิดนะ’


‘ตั้งแต่ที่เราคบกัน เด็กคนนั้นก็พยายามขอให้ฝนเลิกกับเหวินมาตลอด’ เธอนึกย้อนไปถึงตอนที่เสี่ยวหลิวโทรมาหาเธอ ไม่รู้ว่าเอาเบอร์มาจากไหน ยอมรับว่าตอนแรกตกใจมากจนกดตัดสายทิ้ง


‘เสี่ยวหลิวโทรมาหาฝน บอกให้ฝนปล่อยเหวินให้กลับไปหาน้องเขา แต่ฝนไม่ยอม เพราะคิดว่ายังไงก็เลิกกันไปแล้ว ตอนนี้ฝนต่างหากที่เป็นแฟน เขาโทรมาบ่อยจนต้องบล็อคเบอร์ แต่ไม่นานก็มีเบอร์ใหม่โทรเข้ามาแทน’


ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามถึงกับกัดฟันแน่นหลังจากที่ได้ยินเรื่องราวที่ตนเองไม่เคยทราบมาก่อน แล้วนี่แฟนสาวเขายังต้องซ่อนความอึดอัดนี้ไว้โดยไม่บอกเขาอีก ตลอดห้าเดือนที่ผ่านมาเธอคงทุกข์ใจเป็นที่สุด


และต้นเหตุนั้นคือแฟนเก่าของเขานั่นเอง


‘หลัง ๆ เขาคงเห็นว่าฝนยังใจแข็งเลยมาดักเจอฝนหน้าคอนโด’


คราวนี้หย่งเหวินแทบพุ่งตัวออกจากร้านไปคฤหาสน์ตระกูลฟู่ สถานที่ซึ่งไม่ได้ย่างกายเข้าไปเสียนาน เด็กคนนั้นชักจะทำมากเกินไปแล้ว โทรตามรังควานไม่พอยังคุกคามไปถึงที่อยู่อาศัยแฟนสาวเขาอีก เสี่ยวหลิวเสียสติไปแล้วหรือยังไง


‘เขามาข่มขู่ฝนเหรอ’


หญิงสาวส่ายหน้า


‘ปะ เปล่า น้องเขามาคุกเข่าขอร้องให้ฝนเลิกกับเหวิน ฝนไม่ยอม เขาก็เริ่มร้องไห้ เขาร้องหนักมาก สภาพดูไม่ได้เลย’ พูดไปก็นึกถึงเด็กหนุ่มร่างกายผอมบาง ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาเจ็บปวดและโกรธในเวลาเดียวกัน   


‘ฝนอย่าร้องไห้เลยนะ เดี๋ยวผมจะไปคุยกับเสี่ยวหลิวเอง ผมจะจัดการให้ทุกอย่างเรียบร้อย ผมสัญญา’ หย่งเหวินเอื้อมมือไปกุมมือเล็กตรงหน้า บีบกระชับคล้ายจะถ่ายทอดความจริงใจที่มีอยู่ทั้งหมด


อย่าทิ้งผมไปเลยนะ


ทว่าหญิงสาวส่ายหน้า หลังจากที่ทบทวนเรื่องที่ผ่านมา เธอก็พบว่าตัวเองเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่มาทีหลัง ยังไงหวังหย่งเหวินก็ไม่ใช่ผู้ชายของเธอตั้งแต่แรก แล้วยิ่งเห็นสภาพแฟนเก่าของเขาเธอยิ่งรู้สึกละอายในตัวเอง


หญิงสาวสูดลมหายใจ


‘ไม่ต้องหรอก ฝนว่าเหวินกลับไปหาน้องเขาเถอะนะ น้องเขารักเหวินมาก’


หย่งเหวินส่ายหน้า พยายามเรียกชื่อเธอ เขารู้สึกว่าน้ำฝนกำลังจะจากเขาไปแล้วจริง ๆ  แววตาเจ็บปวดของแฟนสาวทำให้เขาเจ็บปวดไม่ต่างกัน เรื่องที่เกิดขึ้นกับน้ำฝน ทั้งที่ตัวเองเป็นคนรักของเธอแต่กลับไม่สามารถปกป้องเธอได้เลย


‘ฝนขอโทษ แต่หลังจากนี้เราอย่าพบกันอีกดีกว่า’


เป็นประโยคสุดท้ายที่เธอทิ้งไว้ให้เขา ก่อนจะลุกขึ้นเดินจากไป


เก้าอี้ตรงข้ามว่างเปล่า ความสุขที่ร่วมกันสร้างมาสูญสลายไปราวกับเรื่องตลกร้าย


ความรักระยะเวลาห้าเดือนของเขากับน้ำฝนจบลงด้วยฝีมือของเด็กหนุ่มที่ชื่อฟู่เสียวหลิว
   





“ที่เฮียเหวินยังเกลียดหลิวอยู่ เพราะว่าหลิวทำให้เฮียเลิกกับเธอใช่ไหม”


หลังจากจบคำถามที่รวบรวมความกล้าถามออกไป เสี่ยวหลิวก็พบว่าแววตาของผู้เป็นสามีวูบไหว


ถึงจะเลิกกันไปตั้งแต่ตอนจบปีสองแต่เหตุการณ์ตอนนั้นยังฝังลึกอยู่ข้างใน


แม้ตอนนี้แผลใจจะไม่ได้สาหัสเท่ากับตอนที่เลิกกันใหม่ ๆ  แต่พอหวังหย่งเหวินเห็นใบหน้าของเสี่ยวหลิวทีไรก็ให้ต้องนึกถึงเรื่องราวในอดีตทุกที


“ใช่” เป็นอีกครั้งที่คนอายุมากกว่าเลือกที่จะใช้คำ ๆ นี้ สั้นแต่ได้ใจความ


ถึงความเกลียดที่มีจะลดน้อยลงตามระยะเวลา แต่มันก็ยังเหลืออยู่ให้ได้หงุดหงิดทุกครั้งที่เด็กหนุ่มเข้ามาหา


จำได้ว่าพอเขาเลิกกับน้ำฝนแล้ว อีกคนก็พาแม่ตัวเองวิ่งโร่มาหาม๊าเขาที่คฤหาสน์ตระกูลหวังเพื่อทวงสัญญาแต่งงานที่เคยให้ไว้ เสี่ยวหลิวยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ เพิ่งจะขึ้นปีหนึ่งเอง แต่ก็ยอมลาออกจากมหาวิทยาลัยเปลี่ยนเป็นการเรียนปริญญาตรีผ่านหลักสูตรออนไลน์กับมหาวิทยาลัยต่างประเทศแทนเพื่อที่จะได้ทำหน้าที่ภรรยาและลูกสะใภ้ที่ดีได้อย่างสมบูรญ์แบบ เขาแทบอยากจะปรบมือให้กับความพยายามนั้น คงกลัวว่าเขาจะมีแฟนใหม่อีก ถึงได้รีบจองจำไว้ด้วยความสัมพันธ์ซึ่งมีผู้ใหญ่เป็นพยาน ม๊าของลูกชายคนโตตระกูลหวังก็ไม่ช่วยปฏิเสธ บอกว่าเขาทำตัวเองและเสี่ยวหลิวก็มีคุณสมบัติมากพอที่จะเป็นลูกสะใภ้ จะตัดสินใจอะไรก็รักษาหน้าตระกูลตัวเองและฝ่ายนั้นด้วย


สรุปว่าหมดหนทาง หวังหย่งเหวินทำได้แค่ประวิงเวลาที่จะแต่งงานกับเสี่ยวหลิวด้วยการบอกว่าขอเข้าพิธีวิวาห์หลังเรียนจบ อย่างน้อยการแต่งงานแบบสายฟ้าแลบก็ควรจะมีฝ่ายสามีที่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัว


ดวงตาคมที่มองสบกลับมาเรียบนิ่งเหมือนกับในวันที่ผู้ใหญ่อวยพรให้ชีวิตรักทั้งสองผูกพันยืดยาว 


“แล้วจะให้หลิวทำยังไง... เฮียถึงจะกลับมารักหลิวอีกครั้ง”


สมองมันตื้อปวดไปหมด เสี่ยวหลิวไม่รู้จะถามอะไรคนตรงหน้าแล้ว ในเมื่อคำตอบเมื่อกี้มันชัดเจนขนาดนั้น
ถึงตอนนี้จะให้พร่ำบอกว่ารักอีกคนมากแค่ไหน ก็คงไม่เข้าถึงหัวใจอันเย็นชาของผู้เป็นสามี 


ด้านหวังหย่งเหวินเองนั้นอดประหลาดใจไม่ได้ที่ตนพูดไปขนาดนั้นแล้ว แต่เสี่ยวหลิวยังไม่ยอมถอดใจ เขาได้แต่สงสัยในความดื้อด้านของผู้เป็นภรรยา


ไม่เหนื่อยบ้างรึยังไงนะ


ชั่วขณะนั้นเองแก้มเนียนซึ่งเปียกชื้นจากการร้องไห้อย่างหนักสัมผัสได้ถึงเรียวนิ้วของผู้เป็นสามี แม้ไม่อ่อนโยนแต่ก็ทำให้ใจดวงน้อยสั่นไหวได้ เผลอคิดว่าอีกฝ่ายยังเหลือเยื่อใยต่อกัน


“เพราะนายมีนิสัยแบบนี้ยังไงล่ะ เสี่ยวหลิว ฉันถึงได้ไม่อยากรักนาย”


การกระทำของเฮียเหวินช่างขัดกับคำพูด


“รู้ไหมว่าฉันอึดอัดทุกครั้งเวลาที่ต้องคอยมีนายเกาะติด ไม่ว่าฉันจะไปที่ไหน นายก็จะตามไปให้ได้”


“นายเป็นคนที่หัวอ่อนมากจนเกินไป เชื่อฟังทุกอย่างโดยไม่คิดอะไรเลย มันน่าเบื่อนะ ฉันถึงไม่รู้สึกอะไรด้วยเลยเวลาที่ต้องอยู่ด้วยกัน”


“นายวิ่งไล่ตามความรักอย่างไม่ลืมหูลืมตา มันทำให้ตัวนายไม่มีค่า และฉันไม่ชอบคนแบบนั้น”


“ฉันเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมนายถึงชอบทำตัวเป็นเด็กน้อยเหมือนเมื่อสิบปีก่อนไม่มีผิด”


“เมื่อไหร่นายจะโตขึ้นเสียที”


ข้อเสียหลายข้อที่เฮียเหวินกล่าวออกมาทั้งหมดทำให้เด็กหนุ่มซึ่งตอนแรกทำท่าจะร้องไห้อีกครั้งได้แต่ฟังอย่างสงบนิ่ง คำพูดที่เป็นเหตุผลของการไม่อยากรักตัวเขานั้นดังชัดเจนในหัว กรอกลับไปกลับมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า


จนสุดท้ายมือเรียวเล็กก็ค่อย ๆ คลายออกจากผ้าห่มผืนใหญ่


เสี่ยวหลิวเข้าใจแล้ว เข้าใจที่เฮียเหวินพูดทุกอย่าง


หยาดน้ำใสที่หางตาเรียวหวานเริ่มหยุดไหล เช่นเดียวกับเสียงสะอื้นที่เบาลงจนแทบไม่ได้ยิน


พอแล้ว


เสี่ยวหลิวบอกกับตัวเอง เขาจะไม่ร้องไห้อีกต่อไป


ภรรยาคนนี้ได้คำตอบที่ชัดเจนทุกอย่าง


ท่ามกลางความเจ็บปวดกลับมีความหวังคล้ายคบเพลิงที่ถูกจุดในค่ำคืนอัดมืดมิด


ริมฝีปากเล็กค่อย ๆ ยกยิ้มขึ้น


เจ้าของดวงตาคมขมวดคิ้ว เพราะนั่นเป็นรอยยิ้มที่เขาไม่เข้าใจความหมายเลยสักนิด


รอยยิ้มที่มีทั้งความเศร้าเสียใจและความสุข ความท้อแท้และความหวังในเวลาเดียวกัน


เสี่ยวหลิวค่อย ๆ โน้มตัวเข้าไปใกล้ร่างกายของหย่งเหวินที่มีเพียงผ้าห่มผืนเดียวปกคลุมร่างกาย 


“หลิวขอโทษนะสำหรับที่ผ่านมา ขอโทษที่ทำให้เฮียอึดอัดมาตลอด”


ริมฝีปากเล็กเอื้อนเอ่ยพร้อมกับขยับเคลื่อนเข้ามาใกล้ริมฝีปากหยักหนาของผู้เป็นสามี


“ต่อไปนี้เฮียเหวินจะไม่ได้เห็นเสี่ยวหลิวคนนั้นอีกแล้ว”


สิ้นประโยคนั้นหวังหย่งเหวินก็สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนที่ทาบทับลงมาบนริมฝีปาก


สมองรับรู้และแปรผลได้ทันที่ว่าเสี่ยวหลิวกำลังจูบเขา


เป็นจูบครั้งแรกในชีวิตของทั้งสอง


คนบนตักหลับตาพริ้ม มือเล็กทั้งสองข้างประคองใบหน้าหล่อเหลา เอียงศีรษะปรับองศาให้จุมพิตคนตรงหน้าได้ถนัดมากยิ่งขึ้น
ไม่มีการรุกล้ำใด ๆ ทั้งสิ้น เป็นแค่การแนบริมฝีปากกันและกัน


แผ่วเบา เนิ่นนาน เต็มไปด้วยความอ่อนหวาน


เป็นจูบที่ไร้เดียงสา ไร้ชั้นเชิง ปราศจากลีลาร้อนแรง แต่กระนั้นนั่นกลับทำให้อัตราการเต้นของหัวใจเร็วขึ้น หวังหย่งเหวินกำมือแน่น


ไม่นานนักเสี่ยวหลิวก็ถอนริมฝีปาก ใบหน้าของภรรยาเขายังเหมือนเดิมทุกประการ ทว่ากลับมีบางอย่างที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง


แววตาที่มองมาที่หวังหย่งเหวินตอนนี้ปราศจากซึ่งความรัก






“ไอ้บ้า พวกบ้า ปล่อยฉันนะยะ!” อดีตพนักงานสาวที่เพิ่งถูกหิ้วตัวออกมาจากห้องพักถูกนำตัวลงมาทางบันไดหนีไฟ เธอดิ้นสุดแรงให้หลุดการจับกุม มือไม้พยายามปัดป่าย ส่วนเท้าก็พยายามจิกพื้นเอาไว้ จนชายในชุดสูททั้งสองที่เคลื่อนย้ายหล่อนตามคำสั่งของเสี่ยวหลิวต้องหงุดหงิดใจ


“แรงเยอะนักนะยัยผู้หญิงน่าไม่อาย หุบปากเน่า ๆ ของเธอซะ”


“อะ ไอ้เวรเอ้ย กล้าดียังไงมาว่าฉันยะ อะ อื้อ!”


เป็นเทียนฉีที่ทนกับเสียงแสบแก้วหูไม่ไหวจนต้องปลดเนทไทตัวเองปั้นเป็นก้อนกลมอุดปากของหล่อนเอาไว้


ไม่นานนักสามหนุ่มและหนึ่งหญิงสาวก็ออกมาทางด้านหลังโรงแรมต้าจี๋ฉาย พากันเดินลัดเลาะตามทางเล็ก ๆ จนทะลุไปถึงซอยที่เชื่อมไปยังที่ทิ้งขยะของโรงแรม ถุงดำและลังกระดาษบรรจุวัสดุที่ไม่ใช้แล้วมากมายวางเรียงกันไว้ให้รถเก็บขยะเทศบาลส่งกลิ่นชวนคลื่นไส้


อดีตพนักงานสาวที่นึกว่าตัวเองจะได้ตกถังข้าวสารตัวสั่น ตรงนี้ไม่มีใครเดินผ่านมาเลยเพราะยังไม่เป็นช่วงเวลาที่พนักงานจะระบายขยะจากตัวโรงแรมมาไว้ที่นี่ ยิ่งสายตาที่พวกลูกน้องของภรรยาคุณหวังมองมายิ่งทำให้เธอหวาดกลัว


ทั้งเหี้ยมเกรียม ทั้งดุดัน


เทียนฉีหมุนตัวเดินไปยังข้างกองถุงดำกองหนึ่ง ตรงนั้นมีลังกระดาษแผ่นใหญ่สภาพพุพังปนเปื้อนกับขยะเปียกที่ทะลักออกมาจากถุง มือใหญ่หยิบมันขึ้นมา ใช้เพียงแค่มือเปล่าฉีกกระชากวัตถุในมือจนมันมีขนาดที่เล็กลง เหมือนแผ่นกระดาน


คนถูกจับตัวมองอย่างหวาดระแวง เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะโดนอะไรต่อไป หวังว่าภรรยาคนนั้นจะไม่ได้สั่งให้ชายในชุดสูทพวกนี้ฆ่าเธอในที่ทิ้งขยะแบบนี้หรอกนะ


หัวหน้าผู้ติดตามสะใภ้ตระกูลหวังเดินวนอยู่แถวกองขยะเกือบห้านาที ก้มลงหยิบเศษเหล็กมาเจาะกระดาษลังสองรู จากนั้นจึงหยิบเชือกที่น่าจะเป็นของตกแต่งที่ถูกนำมาทิ้งไว้หลังจากหมดการใช้งานร้อยเข้าไป ผูกเงื่อนให้เป็นที่แขวนขนาดศีรษะคนรอดผ่านได้


ลูกน้องอีกสองคนยกยิ้มขึ้น เข้าใจแล้วว่าพี่ใหญ่จะทำอะไร


เทียนฉีสอดมือเข้าไปในเสื้อสูท หยิบปากกาแทงหรูออกมา เขาเขียนบางอย่างลงไปบนแผ่นป้ายที่ทำขึ้นมาอย่างหยาบ ๆ


“อื้อ ๆ ” หญิงสาวไม่เข้าใจสถานการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น เธอเริ่มดิ้นอีกครั้ง พยายามถุยเนคไทบ้า ๆ ในปากออก แต่ก็ไม่เป็นผล


“เอาล่ะสาวน้อย” เหมือนว่าเขาจะเขียนเสร็จแล้วถึงได้เดินตรงเข้ามาหาเธอ เทียนฉีหันป้ายเข้าหาลำตัวทำให้ไม่เห็นว่าเป็นข้อความอะไร ก่อนจะใช้เชือกที่ยึดกับกระดาษลังคล้องคอหล่อนเอาไว้ ไม่ลืมป้ายมือที่เพิ่งจับเศษขยะบนใบหน้าสวยจนมอมแมมไปหมด


“พาเธอไปที่สวนสาธารณะเฉาหยางกัน ฉันว่าคนที่นั่นคงอยากรู้ว่าหญิงไร้ยางอายแห่งปักกิ่งหน้าตาเป็นยังไง”


คนที่ถูกว่าพยายามถีบไปที่ชายหนุ่มจนผ้าเช็ดตัวแทบหลุดจากตัว


ทว่าคนมองไม่ได้สนใจ เทียนฉีกลับนึกถึงประโยคสนทนาผ่านทางโทรศัพท์ระหว่างเขากับหวังไป๋ลี่ก่อนหน้านี้


หลังจากที่เขารับคำสั่งจากผู้เป็นเจ้านายที่แท้จริง กำลังจะกดตัดสาย แต่หญิงวัยกลางคนกลับเรียกเอาไว้ เทียนฉียังจำน้ำเสียงเย็นยะเยือกของนางพญาตระกูลหวังที่ลอดผ่านสัญญาณโทรศัพท์มาได้


‘เดี๋ยวก่อน’


‘ครับ ? ’


‘ผู้หญิงที่นอนกับลูกชายอั๊วน่ะ อย่าลืมจัดการล่ะ’


‘ทำยังไงก็ได้ให้หล่อนขึ้นหน้าหนึ่ง ให้หล่อนได้ออกอากาศของสำนักข่าวทุกหัวในประเทศจีน’


‘เอาให้นังนั่นมันมันรู้เสียบ้าง ว่าถ้าใครหน้าไหนกล้ามาเล่นกับลูกสะใภ้ของอั๊ว มันจะต้องมีจุดจบยังไง ! ’





ร่างสูงของหวังหย่งเหวินเดินออกมาจากห้องอาบน้ำซึ่งอยู่ในห้องสวีทสุดหรูที่ชั้น 68  มือใหญ่หยิบผ้าขนหนูมาซับเรือนผมที่เปียกหยดน้ำให้แห้ง ท่อนล่างพันด้วยผ้าขนหนูผืนเล็ก ร่องรอยที่เกิดจากฝีมืออดีตพนักงานสาวซึ่งหลับนอนด้วยกันเมื่อคืนยังปรากฎบนแผ่นอกและแผ่นหลังให้เห็น


หลังจากที่เสี่ยวหลิวจูบเขาแล้วเจ้าตัวก็ลุกออกจากตักเดินหายออกไปจากห้องทันที ตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ว่าอีกคนหายไปไหน แม้จะอยากรู้แต่ก็ไม่ได้ให้คนออกตามหา ยังไงเด็กคนนั้นก็คงไปไม่ไกลจากตัวเขานักหรอก กระเป๋าก็ยังอยู่ที่ห้อง


เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องสวยที่วางอยู่บนเตียงดังขึ้น นั่นทำให้ต้องก้าวขามาดูหน้าจอ


ม๊า


เพียงเห็นตัวอักษรจีนที่ลอยเด่นอยู่เหนือเบอร์โทร ริมฝีปากหยักก็สบถออกมาทันที


คิดอยู่แล้วว่าเรื่องนี้ต้องไม่พ้นหูผู้เป็นมารดา เทียนฉีที่ติดตามเสี่ยวหลิวนั้นขึ้นตรงต่อใครทำไมจะไม่รู้


หวังหย่งเหวินถอนหายใจหนัก ยังไม่อยากได้ยินคำตำหนิจากใครทั้งนั้นตอนนี้ อยากพักสมอง แค่เสี่ยวหลิวคนเดียวก็แย่พอแล้ว


แต่ก็ทำได้เพียงแค่คิด มือใหญ่เอื้อมไปกดรับ กรอกเสียงทุ้มทักทายคนปลายสายเป็นภาษาไทยซึ่งเป็นภาษาบ้านเกิด


“ครับม๊า”


“ว่าไงจ๊ะอาเหวิน ลูกชายสุดที่รักของอั๊ว”


เสียงหวานเจี๊ยบที่มักจะเลือกใช้ในเวลาที่ต้องการประชดประชันเอ่ยขึ้นแทบจะทันที มันคือช็อกโกแลตที่สอดไส้ด้วยยาพิษ


 ลูกชายคนโตทิ้งตัวนั่งลงกับเตียง “สบายดีครับ” เขาไม่ได้จะกวนผู้ให้กำเนิด แค่บอกไปตามตรง ตามนิสัยที่เป็น


“เหรอจ๊ะ ไม่ใช่ว่าโดนฝ่ามือเมียตบจนหน้าชาเลือดกบปากแล้วเหรอ”


หย่งเหวินอยากจะหัวเราะ เป็นอันรู้กันว่าม๊ารู้เรื่องที่เขานอนกับอดีตพนักงานคนนั้นแล้ว


“อย่างเสี่ยวหลิวน่ะเหรอจะกล้าทำแบบนั้นกับผม” เขานึกย้อนไปถึงอาวุธที่ภรรยาใช้ระบายอารมณ์ ยิ้มหยัน เด็กคนนั้นรักเขามากจนเกินไป 


หวังไป๋ลี่เงียบไป ซึ่งลูกชายอย่างเขาก็รู้ว่าคนเป็นแม่กำลังเจ็บใจแทนลูกสะใภ้ ก็หวังไป๋ลี่รักเสี่ยวหลิวมากกว่าเขาซึ่งเป็นลูกในไส้เสียอีก ใครมองไม่ออกก็ตาบอดแล้ว


“รู้ตัวไหมว่าทำอะไรลงไป”


“ผมรู้”


“แล้วสำนึกผิดบ้างไหม”


ถึงอยากจะบอกว่า ‘บ้าง’ แต่เพราะศักดิ์ศรีมันค้ำคออยู่จึงเลือกตอบเป็นอย่างอื่นไป


“ผมไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมจะต้องสำนึก”


“อาเหวิน!”


“ผมกับเสี่ยวหลิวก็เป็นแค่สามีภรรยาตามทะเบียนสมรส ม๊าก็คงรู้ว่าผมกับน้องเขายังไม่มีอะไรกัน ถ้าจะหาว่าผมนอกกายภรรยาล่ะก็คงจะไม่ได้ล่ะมั้งครับ” ส่วนนอกใจล่ะก็ยิ่งไม่ใช่ใหญ่ ในเมื่อการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากความรักอยู่แล้ว


คราวนี้มารดาของเขาเงียบไปจริง ๆ  น่าจะเถียงแทนลูกสะใภ้ไม่ออก


“เฮ้อ ม๊าล่ะหมดคำพูดกับลื๊อจริง ๆ ”


“ครับม๊า” หย่งเหวินรับคำ เหม่อมองวิวด้านนอกกำแพงซึ่งเป็นกระจกใส


“ม๊าจะบอกอะไรให้นะอาเหวิน อาหลิวน่ะรักลื๊อมาก ยังไงก็ควรจะรักษาหน้าเขาไว้บ้างในฐานะภรรยา สิ่งที่ลื๊อทำมันไม่ได้แค่ทำให้คน ๆ เดียวเสียใจนะ ม๊าที่เลี้ยงลูกมากับมือก็รู้สึกเสียใจไม่ต่างกัน”


คนที่เมื่อกี้ยังเอาตัวรอดได้เป็นฝ่ายเงียบแทนเมื่อรู้ว่าคนปลายสายรู้สึกยังไงกับการกระทำตัวเอง


“เอาเถอะ ม๊าก็ไม่อยากพูดมาก โต ๆ กันแล้ว แต่ม๊าขอเตือนลื๊อไว้อย่างนะ วันไหนที่น้องเขาไม่สนใจแล้วอย่ามาเสียใจทีหลังล่ะ ถึงจะมาร้องไห้ให้ม๊าช่วยม๊าก็ไม่ใจอ่อนหรอกนะ”


หย่งเหวินนึกว่าคนเป็นม๊าจะสั่งสอนอะไร ที่แท้ก็พูดเรื่องที่ไม่มีวันจะเป็นไปได้ ไร้สาระ อย่างเขาน่ะเหรอจะมาเสียใจในวันที่เสี่ยวหลิวไม่สนใจ ถ้าบอกว่าเป็นมุกยังไม่ตลกด้วยซ้ำ


“ขอบคุณที่เตือนครับ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอวางสายก่อนนะครับ ยังมีเอกสารอีกเยอะที่ต้องเคลียร์” ชิงตัดบทก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำ


“งั้นก็ไปเคลียร์งานเถอะ  ยังไงก็ดูแลตัวเองกันด้วยล่ะ ช่วงไหนว่าง ๆ ก็พาซ้อใหญ่กลับมาเยี่ยมคนแก่สองคนที่นี่บ้าง” ถึงจะสั่งสอนลูกชายไปแต่ความเป็นแม่ก็ยังหลงเหลืออยู่ดี แม้จะไม่ชอบใจกับการกระทำของบุตรชาย แต่ก็ทำอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้


“ครับ ไว้ผมจะหาเวลากลับไปเยี่ยมนะครับ”


หย่งเหวินบอกลา จากนั้นจึงกดตัดสายแล้ววางโทรศัพท์ไว้ข้างตัว หยิบผ้าผืนเล็กมาเช็ดผมต่อราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เมื่อรู้สึกว่าหมาดแล้วจึงลุกขึ้นเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าหยิบชุดออกมาใส่ให้เรียบร้อย














-------------------------------
มาแล้ววววววววววววววววววววววว

ตีสองครึ่งเย้ๆๆๆ ขอบคุณทุกคนที่รออ่านนะคะ มีหลายคนโต้รุ่งมาด้วยกันฮือออ

ขอบคุณมากๆเลยค่ะสำหรับทุกกำลังใจทั้งในเว็บและในทวิตเตอร์

ตอนนี้น่าจะเคลียร์ข้อสงสัยนักอ่านหลายคนไปเยอะแล้ว แต่ยังไงเฮียเหวินก็คงจมดินทุกตอน55555/ตอนนี้ก็ไม่น่ารอด เราไม่ได้

ซีเรียสเรื่องที่คนด่าเฮียนะคะ คอมเมนท์มาได้ตามสบายเลยค่ะ เราดีใจด้วยซ้ำที่หลายคนแสดงความคิดเห็น รักๆๆๆ

สำหรับตอนที่ 6 ก็ไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ให้ตื่นเต้นเนอะ5555 ให้คนอ่านพักบ้าง ฟื้นใจกันเร็วๆ

ส่วนเรื่องโทนเรื่องตอนปัจจุบันเรามานั่งคิดว่าเป็นส่วนผสมของทุกแนวเลยค่ะ แต่ถ้าจะให้สรุปคงเป็นโรแมนติกดราม่าที่มีอีโรติก

และคอเมดี้สอดแทรก5555 ประมาณนี้

มีเรื่องคำผิดที่คนแต่งต้องกลับไปแก้หลายจุดเลย
 
ขอขอบคุณคุณ ellemm ความคิดเห็นที่ 101 ในเว็บเล้าสำหรับเรื่องคำผิดนะคะ แต่เรายังไม่มีเวลากลับไปแก้เลย รวมๆจากที่นัก

อ่านคนอื่นบอกก็คือเรื่อง แม่ยายเป็นแม่สามี แล้วก็เรื่องห้องสูทเป็นห้องสวีท ส่วนเงินหยวนที่ตอนแรกเราแปลงเป็นเงินไทยแบบ

เด๋อๆเราแก้แล้วนะคะแฮ่ ขอบคุณทุกคนมากๆเลยค่ะ ที่ช่วยทำให้นิยายเรื่องนี้สมบูรณ์มากยิ่งขึ้น

ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ หวังว่าจะสนุกไปกับนิยายเรื่องนี้ รักนักอ่านทุกคนน เลิฟฟฟ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-07-2018 00:24:05 โดย greenmeat »

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13940
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26
ถ้าถึงเวลาเอาคืนจงเอาคืนให้สาสมอย่ามาเป็นนางเอกที่เจาทำดีนิดพูดดีหน่อยแล้วยอมให้อภัยกันน่ะ

ออฟไลน์ แม่น้องเปา

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
เราไม่เกลียดพระเอกเอก ไม่รู้สึกอะไรกับเค้าแล้ว ไม่โกรธ ไม่เกลียดใดๆ หลังจากที่ด่าพระเอกมาตลอด ไม่ใช่อะไรนะ คือเรารับรู้ถึงความรู้สึกของน้องหลิวได้ ตอนนี้ขอให้น้องหลิวรักตัวเองเยอะๆ ไม่มีใครรักเราถ้าแม้แต่ตัวเรายังไม่รักตัวเองนะลูก น้องหลิวลูกแม่  :sad4: :sad4: :sad4:

ออฟไลน์ Tennyo_Y

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 767
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
เราเหนื่อยแล้ว แต่หลิวพอเถอะเนอะ รักตัวเองนะคนดี คนแบบหลิวมันน่าเบื่อจริง ๆ นะ ของตายอะ ยิ่งอ่านยิ่งรำคาญ โคตรน่าสมเพชอะ บอกเลย ทำไมถึงไปรังควาญเขาละ ฝนเองก็ผิด แย่งตัวผู้ไปจากหลิวแต่ตบมือข้างเดียวมันไม่ดัง ถ้าตัวผู้มันดีจริง มันจะไม่มีทางหวั่นไหว ตัวผู้มันรักหลิวไม่มากพอ

แค่หลิวกลับมารักตัวเองนะ ทุกอย่างจะดีมาก ที่อ่านมา หลิวไม่น่าสงสารอะ เราไม่สงสารคนไม่รักตัวเอง

ออฟไลน์ earthhhs

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 11
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 จากที่อ่านมาทั้งหมด ก็เข้าใจได้ว่าทำไมพระเอกถึงเลิกรักนายเอก แต่ทำให้มองได้ว่าตอนแรกที่รักกัน มันก็ต้องมีพฤติกรรมแบบนี้ไม่ใช่หรอ งงใจจริงๆ แต่เอาจริงๆไม่ชอบวิธีการแก้ปัญหาจองพระเอกเลยสักนิด ดูหนีปัญหามากที่สุด ถ้าคนรักกันจริงมีอะไรไม่พอใจควรจะพูดกันตรงๆ อีกอย่างที่ไม่ชอบสุดๆคือการคบซ้อน พระเอกไม่ได้รักใครหรอก รักแค่ตัวเองนั้นแหละ แล้วการที่แต่งงานแล้วแต่ยังนอกกายอันนี้รับไม่ได้ไปใหญ่ เพราะมันแสดงถึงการไม่ให้เกียรติกัน ทำอะไรคิดน้อย อย่างน้อยไม่คิดถึงนายเอก แต่คิดถึงครอบครัวหน่อยไหมว่าเขาจะมองครอบครัวว่าเป็นยังไง จะมองว่าพ่อแม่อบรมสั่งสอนลูกไม่ดีหรอรวยซะเปล่า ทำไมทำตัวเป็นประชากรเกรดต่ำขนาดนี้ พระเอกดูเหมือนจะมีความคิดเป็นผู้ใหญ่ แต่ไม่ใช่เลยตัวเองก็เด็กเหมือนกัน เป็นเด็กแก่แดดที่คิดว่าตัวเองเจ๋งกว่าคนอื่นเหตุผลของตัวเองถุกต้องที่สุด ส่วนนายเอกก็นะตามข้อเสียที่พระเอกบอกไปนั้นแหละ ตัวเรายังไม่เห็นค่าแล้วใครจะมาเห็นค่าเรา ตอนต่อจากนี้เชื่อว่าน้องคงแซ่บมากๆๆ แบบมั่นหน้ามั่นโหนก i dont care ชอบๆ ส่วนน้ำฝนนี่เหมือนจะดี แต่ความจริงคือคุณก็เป็นมือที่สามหนิ ยังดีที่มาสำนึกได้ เฮ้อม รออ่านตอนต่อไปนะครับ

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3546
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-4

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
โอ้โหหหห เหตุผลอะไรขอบคุณพระเอกเนี่ย ทุกอย่างมันก็เริ่มที่ตัวเองตั้งแต่แรกไม่ใช่เรอะ?!

น้องหลิวอย่าไปสนใจคนแบบนี้เลยลูก รักตัวเองแล้ว move on ใช้ชีวิตเพื่อตัวเองดีกว่าเนอะ

ออฟไลน์ naezapril

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 136
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
ต่อไปจะเจอหลิวคนใหม่ เดือดแน่
ชอบที่ตื่นมาเจอว่าอัพแล้วนี่แหล่ะ ฮ่าๆๆ

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 507
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
อ่านแล้วได้แต่ เฮ้อ... นข.บอกทีว่าพระเอกยังไม่ออก5555555455

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Khanomni

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 69
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0

" แววตาที่มองมาที่หวังหย่งเหวินตอนนี้ปราศจากซึ่งความรัก "
รอเลยยยย สงสารน้องง อยากเห็นน้องแกร่ง อยากเห็นเฮียทุรนทุราย หมั่นไส้!!!!

ออฟไลน์ orloftin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 75
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ได้เวลาเอาคืนนนนน!!
เอาคืนเยอะๆ เลยยย
หุหุหุหุ หมั่นไส้อิเฮียยย เห็นแก่ตัวสุด  :fire:

ออฟไลน์ donut4top

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
ถ้าน้องหักใจตัวเองได้จริงๆ รักตัวเองมากขึ้นเราก็ดีใจ ฮื่อออออออ
ปล.  รับพรีออเดอร์เปลือกทุเรียนค่ะ เอาไว้ฟาดหน้าผู้ชายเลวๆแถวนี้

ออฟไลน์ PAtxxkMxxn

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-1

ออฟไลน์ คุณซี

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
เฮียจะต้องกลับมาอ้อนวอนขอความรักจากน้อง น้องจะเติบโตขึ้น แซ่บขึ้นเฮียจะต้องเสียใจ!!

ออฟไลน์ SM_day

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 117
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-2
บังคับใจไม่ให้รัก นี่เหมือนตกนรกเลยง่าาาาา อาหลิวไม่น่าจะตัดใจไม่รักง่ายขนาดนั้นนนน ไม่ว่ายังไงคนที่เสียใจที่สุดก็ยังเป็นอาหลิววว เกลียดเฮียมัน ภาวนาให้อาหลิวตัดใจจากเฮียมันเร็ว ตัดขาดไม่เหลือเยื่อใยไปเลย

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4244
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
ยิ่งอ่านยิ่งค้างขึ้นทุกตอนค่ะ  เป็นกำลังใจให้น้องหลิววว  :hao7:

ออฟไลน์ แม่น้องเปา

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 213
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
ยิ่งอ่านยิ่งค้างขึ้นทุกตอนค่ะ  เป็นกำลังใจให้น้องหลิววว  :hao7:
ความรู้สึกเดียวกันเลยค่ะ ยิ่งอ่านยิ่งค้าง ยิ่งอ่านยิ่งติด เหมือนยาเสพติด  :katai1:

ออฟไลน์ weedear

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1195
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-4

ออฟไลน์ masochism2018

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 442
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +59/-1
คือสองคนนี้ไ่ม่ใช่พระเอกนายเอกใช่ไหม555555555
อ่านตอนนี้แล้วไม่เลือกทีมใครทั้งนั้น พอกัน เหมาะกันที่สุด
เราว่าที่หลิวไปวอแวน้ำฝนอะทำเกินไปนิดนึง แค่อ่านก็รู้สึกรำคาญละ
หรือเพราะไม่ชอบคนประเภทนี้อยู่แล้วก็ไม่รู้
อาหลิวบ้าผู้ชายจนไม่รักตัวเอง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ellemm

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 15
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เอาล่าวววววๆๆๆๆ ขอให้น้องได้เอาคืนให้เจ็บแสบบ้างเถอะ
เกลียดวามลำพองใจของนังเฮียมาก
เอะอะก็ไม่รัก เอะอะก็ฝืนใจ เกลียดดดด
อย่างน้อยน่าจะรักษาคำพูดตัวเองบ้าง
นี่คงมีนิสัยนอกใจ เจ้าชู้มาตั้งแต่ต้นเลยใช่ไหมเนี่ยถึงได้ไม่รู้สึกอะไรเลยขนาดนี้...
แต่เข้าใจเฮียนะ ถ้าในเรื่องนี้หลิวไม่ใช่นายเอก คงเป็นตัวละครนึงที่น่ารำคาญ วิ่งตามพระเอกมาตลอดชีวิตขอให้รับเป็นเจ้าสาว
ขอให้รับผิดชอบ แต่งงานด้วย เป็นแฟนด้วย
ทำนิสัยแบบเด็กๆใส่มาตลอด แว้กก เข้าข้างใครไม่ได้เลย
แต่อิเฮียก็ไม่ควรเคลมสาวไปเรื่อยต่อหน้าเมียขนาดนี้
แอร๊ย ~~ ลุ้นค่ะ
แต่ยังเอาอีกค่ะ จัดอีกให้นางนอกใจอีกก็ดีค่ะ จะได้รู้ๆกันไป
ว่าเรื่องจะไปทางไหน ทั้งอิเฮียที่ยังสุดโต่งไม่เลิกกับน้องที่เริ่มเปลี่ยนแปลงนิสัย ขอให้น้องมีหนุ่มรวยกว่าดีกว่ามาแอ๊วหน่อยซิ จะยังอยู่สุขไหมมมมมม
อยากเห็นคนดิ้นรนจนตัวตายจริงๆ อิเฮี้ยย ความที่ครั้งหนึ่งเคยเคยเป็นคนสำคัญที่สุดเนี่ย จะได้รู้ซึ้งว่ามันเจ็บแค่ไหน 55555
ยิ่งได้รู้ว่าน้องผ่านอะไรมาบ้างยิ่งอยากให้ยำอิเฮียหนักๆเลยค่ะ  :hao7:  :katai1:

รออ่านต่อคืนนี้ๆๆๆ เย้  :katai2-1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-06-2018 09:28:10 โดย ellemm »

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1590
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
จะดราม่าก็ไม่เป็นไรหรอกนะคะเรื่องนี้ สงสารหลิวมาก

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1590
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
เฮียไม่ชอบที่น้องนิสัยเด็ก ก็บอกกันดีๆก็ได้ น้องยอมเปลี่ยนแปลงและโตขึ้นอยู่ แต่เฮียกลับถอยห่างน้อง ทีนี้น้องก็ไม่ไหวแล้วไง จะเปลี่ยนตัวเองเพราะแรงผลักดันที่เฮียไม่รักแล้ว แต่ก็คงเปลี่ยนไปในทางที่เฮียไม่น่าจะปลื้มใจนัก(มั้ง) อาหลิวที่รัก ถ้าจะร้ายก็อย่าทำให้เกินตัวของตัวเองจนไม่มีความสุขกับมันนะ นี่ยอมใจอาหลิวเลยที่ไม่ที่มีความจะเลิกกับเฮีย

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
แปะไว้ก่อน เดี๋ยวมาต่อ งานยุ่งมาก  :katai4:

ออฟไลน์ cheezett

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
จะเอาอะไรกะคนพรรคนี้ นี่เค้ายังไม่รู้ ไม่สนใจด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าเรื่องทั้งหมดมันก็เริ่มที่เขา ถอยออกมาเขาคงสนใจยุมั้ง แต่น่าจะดีใจมากกว่า #เปลี่ยนพระเอก

ออฟไลน์ pigarea

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
พอได้อ่านถึงเหตุผล มันก็ต้องยอมรับนะว่า ความรักในแต่ละมุมของของแต่ละคนมันต่างกัน
คนหมดใจ กับ คนที่ยังรัก มันเป็นทางคู่ขนาด รักเขาแทบตายทำให้ทุกอย่าง แต่ถ้าคนมันไม่รัก มันก็คือไม่รักนั้นแหละ
ต่อไปนี้ ก็ต้องเริ่มรักตัวเองให้มากขึ้น ทำตัวให้สวยแซ่บ เอาให้พระเอกเสียดาย กระอักเลือดตายไปเลย
 :hao7:

ออฟไลน์ onlyplease

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 347
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
ถ้าความรักทำให้เราเจ็บปวดและดูไร้ค่าสำหรับเขา หลิวก็แค่เดินออกมา และแบ่งความรักออกมาให้คนที่รักเราแทน
.
เฮียเหวินเคยรักใครจริงอ่อ อยากสลัดหัวใจใครทิ้งก็ทำง่ายๆอย่างงี้ แบบคิดว่าอาเหวินไม่คู่ควรกับหลิวแม้แต่น้อย หล่อรวยยฉลาดแล้วไง ถ้าใจโลเล ไม่มั่นคงในหัวใจรัก มันก็เท่านั้นนะเฮีย  :z6:

ออฟไลน์ keepout

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 78
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
น้องหลิวววววว เอาเลยลูก เขาไม่รักก็ไม่ต้องไปรัก ทำขนาดนี้แล้วปล่อยอิเฮียมันไปเถอะ
แล้วกลบมารักตัวเองดีกว่า!!!!!

ออฟไลน์ fuku

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4540
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +461/-19
มีคำว่าสวะติดตัวแล้วล่ะ

ง่ายเนอะ พอตัวเองไม่รักก็ทำตัวสั่วๆ กับเค้า รู้ว่าเค้ารักตัวเอง เลิกรักตัวเองไม่ได้ สวะสิ้นดี

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
คือ เราอ่านตอนนี้แล้วเรากลับรู้สึกว่่าการกระทำของเฉียเหวินนั้นมีน้ำหนักและสมเหตุสมผลที่สุด

หลิวดันทุรัง ไม่น่าสงสารเลยซักนิด ถึงจะบอกว่าหลิวไม่ผิดที่ถูกเฮียทิ้ง แต่คนมันหมดรัก ก็ห้ามความรู้สึกไม่ได้ ฝนก็ไม่ผิด หลิวก็ทำลายความรักของคนอื่นเหมือนกัน

ม๊า เรามองว่าเห็นแก่ตัวและไร้มนุษยธรรม ละเมิดความเป็นมนุษย์ของผู้หญิงคนนั้น ทั้งที่มองจริงๆแล้วเฮียเหวินผิดกว่าอีก และเอาความต้องการ ความเห็นแก่หน้าของตระกูลเป็นใหญ่ สุดท้ายทุกอย่างเลยลงเอยแบบนี้

 :เฮ้อ:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด