☾โชคดีที่วันนี้มีคุณพระจันทร์ (ตฤน&ว่าน) ★ ตอนที่ 25 [End]★ 27/06/18★ P:30
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ☾โชคดีที่วันนี้มีคุณพระจันทร์ (ตฤน&ว่าน) ★ ตอนที่ 25 [End]★ 27/06/18★ P:30  (อ่าน 197295 ครั้ง)

ออฟไลน์ river

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2398
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +231/-3
บทหวานที่ไม่เหมือนใครดี

ออฟไลน์ GMT101

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 234
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-2

ออฟไลน์ •♀NoM!_KunG♀•

  • *,*โสดสนิทศิษย์พยักหน้า*,*
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7579
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-8

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
 แล้วก็ได้กินกระต่ายเอ๋อซะที

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1789
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
 :-[  เขินนนนนนๆๆๆๆ


 :-[
น้องว่านขี้อ่อยยย หมีหน้าบึ้งถึงจะเขินง่าย แต่มือไว๊ไว แป๊บๆน้องว่านโป๊แล้ว   :hao6:

ออฟไลน์ klaew

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-2
ดีงาม ดีต่อใจสุดๆ ฟินไปสามโลก
กล้าปอนก็น่ารัก ตกลงเป็นแฟนกันสักทีถ้าจะชัดเจนขนาดนั้น

ออฟไลน์ +pEnGuIn+

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
ง่อออวววววว เขินตัวบิดไปหมดล้าววววว
หมีกินกระต่ายแล้วสินะ กรี๊ดๆๆๆๆ
ส่วนกล้ากับปอนก็...อยากจะแหมมมมม
หมั่นไส้นุ้งกล้าจังค่ะ

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
ไม่มี nc ก็เขินแล้วเอาแค่หวานเล็กๆน้อยๆ พอกรุบกริบ :-[

ออฟไลน์ darin

  • เป็ดนักเขียน
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2266/-46


ตอนที่ 25 : โชคดีที่วันนี้มีคุณพระจันทร์ [End]


“กลับกันได้แล้ว” พี่ซินออกปากไล่ เมื่อหนุ่มๆ มีวันว่างตรงกันและพร้อมใจกันมาอยู่ที่ร้าน
   
“ไอ้ปอนไอ้ตฤน มึงสองตัวกลับได้แล้ว”
   
“มึงต่างหากที่ต้องกลับ มาก็ทำร้านวุ่นวาย” ปอนไม่ยอมถูกรามไล่ฝ่ายเดียว
   
“เสียใจ กูใช้อภิสิทธิ์แฟนเจ้าของร้านตัดสินใจ”
   
“ราม~” พี่ซินร้องเสียงหลง เมื่อเจ้าตัวพูดเต็มปากเต็มคำ ไม่สนใจสักนิดว่ามีลูกค้าอยู่ในร้าน ที่ผ่านมากลายเป็นพี่ซินที่ต้องคอยหลบให้ขณะที่รามกลับทำทุกอย่างอย่างเปิดเผย ทำเอาผู้จัดการส่วนตัวถึงกับกุมขยับ ต้องอาศัยพี่ซินเป็นตัวช่วย
   
“ก็ผมเป็นจริงๆ”

ผมยิ้มขำเมื่อเห็นความดื้อตาใสของราม อดภูมิใจแทนพี่ซินไม่ได้
   
“กลับกันทั้งหมดนั่นแหละ พี่กับว่านจะได้ทำงานสะดวก”
   
“ที่เมื่อก่อนให้เรามาเรียกลูกค้าให้แต่เดี๋ยวนี้ไล่จัง” คุณแฟนเจ้าของร้านบ่นขิงบ่นข่า พี่ซินถึงกับส่ายหน้า
   
“ก็เอาไว้มาวันที่ร้านจัดงาน วันแบบนี้อยู่กันครบมันแน่นร้าน” ผมรู้ว่าพี่ซินอยากให้กลับไปพักผ่อนกันมากกว่า เพราะแต่ละคนทั้งทำงานทั้งเรียนหนัก แต่ไม่มีใครยอมขยับ พี่ซินจึงเสนอข้อเสนอใหม่
   
“เอางี้หนุ่มๆ ไปหาที่อยู่ก่อน เดี๋ยวเย็นนี้กินข้าวเย็นพร้อมกัน”
   
“ตกลงครับ” ปอนยิ้มให้พี่ซิน “แต่ผมว่าไปทำอะไรกินที่บ้านพี่ซินดีไหม จะได้ส่วนตัวหน่อย”
   
“พี่ยังไงก็ได้ แต่กลัวจะเบื่อฝีมือทำกับข้าวพี่กันน่ะสิ”
   
“ไม่มีทาง”

ไม่ต้องให้ผมเฉลยผมว่าทุกคนเดาได้ว่าใครเป็นคนพูดขึ้น ถึงตอนนี้พี่ซินก็ยังอดหน้าแดงไม่ได้ บ่อยครั้งที่อยู่กันสองคนในร้าน พี่ซินจะพูดเสมอว่าทุกวันนี้ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองฝันไป
   
“เอาตามนั้น” ตฤนตัดสินใจให้ เมื่อทุกคนตกลงกันได้แล้วสามหนุ่มจึงถูกไล่ออกจากร้าน
   
“ว่านถ้ากล้ามาถึงแล้วบอกให้โทรหาผมด้วยนะ”
   
“ผมว่าไม่ต้องบอกมั้ง น่าจะมีคนรายงานตัวก่อน” ผมยิ้มแซวปอน แต่อย่าหวังว่าอีกฝ่ายจะเขินหรือายครับ ปอนยักคิ้วให้ผม ดวงตาเป็นประกาย
   
ผมมองตามหลังสามหนุ่มด้วยใบหน้าติดรอยยิ้ม พี่ซินเดินเข้ามาหยุดยืนข้างๆ
   
“คู่นี้จะเป็นยังไงนะ”
   
“ต้องให้ผมตอบจริงๆ เหรอครับ” ผมหันไปยิ้มให้พี่ซิน
   
“ฮ่าๆ กล้าน่าจะไม่รอดใช่ไหม”
   
“ผมว่าไม่รอดมานานแล้วมากกว่าครับ”
   
พี่ซินหัวเราะชอบใจคำตอบของผม ก่อนดวงตาจะเหม่อมองไปข้างหน้า “บางทีพี่ก็อดแปลกใจไม่ได้นะ ว่าทำไมเราถึงอยู่ในสายตาของสามคนนั้น”
   
“เพราะว่าเราต่างมีพระจันทร์เป็นของตัวเองยังไงละครับ”
   
“หือ?” พี่ซินหันกลับมามองหน้าผม “ว่านหมายถึงอะไร”
   
“หมายถึงคนที่ทำให้เรายิ้มได้ คนที่ทำให้เรารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย คนที่ทำให้เราเป็นตัวของตัวเอง พระจันทร์ของแต่ละคนไม่เหมือนกันขึ้นอยู่กับว่าเราขาดหรือต้องการสิ่งไหน”
   
“รามเคยเรียกร้านนี้ว่าหลุมหลบภัย” สายตาของพี่ซินเวลาพูดถึงรามอ่อนหวานจนผมรู้สึกได้
   
“ครับ ตัวผมเองเวลามีคนถามว่าเอาความมั่นใจมาจากไหนถึงกล้าคบกับตฤน ผมจะตอบไปว่าผมมั่นใจว่าผมดีพอ  คนอาจจะมองว่าผมไม่รู้จักมองหนังหน้าตัวเอง แต่ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ ถ้าเราไม่ดีพอเขาจะเลือกเราไหม ถ้าไม่มั่นใจในความรู้สึกของคนรักแล้ว เราจะรักกันได้ยังไง”
   
“ว่านพูดแบบนี้ต่อไปพี่ไม่กล้าไม่มั่นใจในตัวเองแล้ว”
   
“ก็มันจริงนี่ครับ ต่อให้คนทั้งโลกจะคิดยังไงกับพี่ซิน ใครจะว่าเหมาะหรือไม่เหมาะ สุดท้ายรามเท่านั้นที่รู้ ความสุขจะเป็นคำตอบว่าคนสองคนเหมาะสมกันหรือไม่ ไม่ใช่สายตาของคนที่มองเข้ามา ดังนั้นพี่ซินต้องมั่นใจว่าพี่ซินคือคนที่ทำให้รามมีความสุขที่สุด”
   
“อืม” พี่ซินพยักหน้า “พรุ่งนี้แถลงข่าวเปิดตัวเลยไหม”
   
“ฮ่าๆ อย่าพูดเล่นไปนะครับ ขืนรามมาได้ยินพรุ่งนี้พี่ซินได้แถลงข่าวจริงๆ แน่”
   
พี่ซินกำลังจะตอบผม แต่เสียงเปิดประตูดังขึ้นมาเสียก่อน กล้ายิ้มให้พวกผมก่อนมองซ้ายมองขวา
   
“หายไปไหนกันหมด”
   
“พี่ไล่ให้ออกไปหาอะไรทำกัน ไม่อย่างนั้นแน่นร้าน”
   
“อ๋อ” กล้าพยักหน้าเข้าใจ หยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วโทรออก “มาถึงแล้ว”
   
ผมกับพี่ซินลอบยิ้มให้กัน บางคู่อาจจะรู้ตัวช้า บางคู่อาจจะรู้ตัวเร็ว แต่ไม่มีคู่ไหนต้องห่วงอีกแล้ว

• • • • • • • •

“ตฤน พระจันทร์เต็มดวง” ผมชี้ออกไปนอกหน้าต่างรถ ตฤนเหลือบตามามองก่อนหันกลับไปมองถนนเหมือนเดิม
   
“อยากนั่งรถเล่นไหม”
   
“อืม” ผมพยักหน้า
   
ผมกับตฤนยังแยกกันอยู่เหมือนเดิม ตฤนไปกลับระหว่างคอนโดกับบ้าน ส่วนผมอยู่หอพักใกล้กับร้านหนังสือ มีบางวันเท่านั้นที่แวะไปค้างกับตฤนที่คอนโด เหตุผลเพราะผมไม่อยากให้ที่บ้านของตฤนมาเจอ ไม่ใช่เพราะกลัวพ่อแม่ของตฤนไม่ยอมรับ แต่เป็นเพราะผมอยากปล่อยเวลาอีกนิดให้เราเรียนจบเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว ถ้าถึงตอนนั้นเรายังมั่นคงต่อกัน รักกันเหมือนเดิมเราจะจับมือกันไปบอกกับท่านด้วยตัวเอง
   
“ตฤน” ผมหันไปเรียกตฤน “ไปสวนสาธารณะข้างร้าน over the moon กันไหม”
   
“ไปสิ”
   
ตฤนจอดรถที่เดิมด้วยรถคันเดิมที่ผมเจอ ผมยิ้มกว้างเหมือนเช่นทุกครั้งเมื่อนึกถึงเรื่องในวันนั้น
   
“สวนใกล้จะปิดแล้ว” ตฤนดูนาฬิกาที่ข้อมือ
   
“ไปเดินเล่นย่อยอาหารกันสักรอบแล้วค่อยกลับ น่าจะพอดี”
   
“เอาสิ”
   
ตฤนเดินเคียงข้างผมไปช้าๆ คอยจับเอวผมดึงไม่ให้ชนกับคนอื่น เพราะผมเอาแต่แหงนเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์
   
“ทำไมถึงชอบมองพระจันทร์นัก”
   
“เห็นแล้วคิดถึงตฤน ตฤนเป็นพระจันทร์ของผมไม่รู้เหรอ”
   
ใบหน้าของผมถูกตฤนจับให้หันไปมอง
   
“ฉันอยู่ตรงนี้ จะมองอย่างอื่นแทนทำไม”
   
ผมยิ้มกว้างจนตาหยี หน้ายังถูกตฤนจับเอาไว้ “หึงแม้กระทั่งพระจันทร์เหรอ น่ารักนะเรา” ตฤนปล่อยมือแทบไม่ทัน  ใบหน้าหันไปมองทางอื่น สีแดงเรื่อที่ผมชอบปรากฎขึ้นบนใบหน้า
   
“เหมือนเพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง วันที่ผมเจอตฤนที่นี่”
   
“รำลึกความหลังเป็นคนแก่ไปได้” ถ้าไม่ขัดผมก็ไม่ใช่ตฤนหรอกครับ
   
“ไม่ดีเหรอ ผมจะได้จำความรู้สึกแรกที่เราเจอกันได้”
   
“ลืมไปก็ได้นะฉันไม่ว่า”
   
“ไม่โรแมนติกเลย” ผมบ่นพึมพำกับตัวเอง
   
“ฉันเตะรถมันโรแมนติกตรงไหนหะกระต่ายเอ๋อ”
   
“ฮ่าๆ “ โธ่ที่แท้ก็กลัวตัวเองเสียฟอร์ม  ผมนึกอะไรขึ้นได้จึงซ่อนรอยยิ้ม พยายามตีหน้าตาย หันไปมองตฤน
   
“แต่ถ้าวันนั้นผมเจอตฤนแบบเท่ๆ หล่อๆ ผมคงไม่มีกำลังใจ และผมก็อาจไม่ได้เป็นแฟนคลับของตฤนนะ อาจจะเดินไหล่หอคอตกผ่านไปเลยก็ได้”
   
สีหน้าของตฤนค่อยๆ เปลี่ยน ผมต้องกลั้นยิ้มแทบตาย เจ้าตัวทำหน้าเหมือนไม่รู้จะจัดการอย่างไรกับผมดี ก่อนจะถอนหายใจออกมายาวๆ
   
“เอาเถอะจะจำฉันทำตัวโคตรเปิ่น ดูไม่เอาไหนแค่ไหนก็ตามใจนาย เอาที่พอใจเลย”
   
“ฮ่าๆ”” ผมหัวเราะออกมาเสียงดัง ตาพราวจนตฤนจับได้ว่าผมตั้งใจแกล้ง
   
“เดี๋ยวเถอะ! กระต่ายเอ๋อ” ตฤนตีหน้ายักษ์ใส่ผม แน่นอนว่าผมต้องรีบทำให้อีกฝ่ายใจอ่อนด้วยการส่งยิ้มกว้างไปให้
   
“ผมรักตฤน”
   
ตฤนชะงัก สีหน้าดูประหลาด ครึ่งยิ้มครึ่งบึ้ง ก่อนรอยยิ้มจะจุดขึ้นแบบคนปลงตก  “ฉันจะทำยังไงกับนายดีนะกระต่ายเอ๋อ”
   
“ง่ายมาก”
   
“ยังไง”
   
“แค่รักผมก็พอ”
   
ตฤนจ้องตาผม ก่อนถอนใจออกมายาวๆ แต่ผมรู้ว่ามันเป็นการถอนใจเพราะความสุข
   
“เฮ้อ” ตฤนดึงผมเข้าไปกอดไหล่ ดึงให้ก้าวเดินไปด้วยกัน
   
“ตฤนถอนใจทำไม”
   
“ฉันกำลังสงสัยน่ะสิ”
   
“สงสัยอะไรเหรอ” ผมแหงนหน้าขึ้นมอง ตฤนก้มหน้าลงมาหา ยิ้มใส่นัยน์ตาผม
   
“สงสัยว่าฉันจะรักนายมากกว่านี้อีกได้ไหม ในเมื่อตอนนี้ฉันรักนายมากที่สุดแล้ว”
   
ดวงตาผมเบิกกว้าง หัวใจเต้นรัว ไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดนี้ออกมาจากปากของตฤน
   
“หึๆ ฉันก็ทำให้นายไปไม่ถูกได้เหมือนกันละน่า”
   
“ตฤน~”
   
หลอกให้ผมดีใจเก้อจนได้ คนอะไรร้ายกาจชะมัด ผมหน้ามุ่ย บ่นพึมพำๆ อยู่ในคอ ตฤนส่งสายตาล้อเลียน
   
“สมควรโดนแล้ว นายชอบแกล้งฉัน”
   
“แต่ผมไม่เคยเอาคำว่ารักมาล้อเล่นนี่”
   
“แล้วฉันทำที่ไหน ที่พูดไปจริงทุกคำ”
   
หน้ามุ่ยๆ ของผมคลายออก หัวใจกลับมาพองโตอีกครั้ง รอยยิ้มกว้างของผมทำให้ตฤนยิ้มตาม
   
“ฉันเป็นคนไม่พูดหวาน ไม่โรแมนติก แต่ฉันจะอยู่ตรงนี้กับนายเสมอ ไม่ปล่อยมือนายไปไหน”
   
“อื้อ”
   
“นายเป็นเหตุผลของรอยยิ้มของฉัน จำไว้นะกระต่ายเอ๋อ”
   
ผมกระชับมือให้แน่นขึ้นเพื่อบอกให้ตฤนรู้ว่าผมรับรู้ความรู้สึกที่ตฤนมีให้ ไม่ต้องบอกรักผมบ่อยๆ ก็ได้ ขอแค่ยังอยู่ด้วยกันตรงนี้ เคียงข้างกันไปแบบนี้ก็พอ


ผมมองขึ้นไปบนท้องฟ้า พระจันทร์ส่องแสงนวลตา เราต่างมี “คุณพระจันทร์” เป็นของตัวเอง คนที่ทำให้ยิ้มได้เมื่อเหนื่อยล้า คนที่แค่คิดถึงก็มีความสุข คนที่เป็นกำลังใจ เป็นไหล่ให้พักพิง  คนที่เป็นเหตุผลให้เรายิ้ม วันนี้ผมเจอพระจันทร์ของผมแล้ว หวังว่าทุกคนจะเจอคุณพระจันทร์ของตัวเองเช่นกัน
   
โชคดีที่วันนี้มีคุณพระจันทร์ ผมโชคดีที่มีตฤน

-Happy Ending-

** ฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ มีเด็กน่ารักเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือโตมาเป็นนายเอก ^^ บลูมารัก

** ซีรีส์โชคดีที่วันนี้มีคุณพระจันทร์เปิดพรีออเดอร์ ถึงวันที่ 5 ก.ค. 61 นี้นะคะ เผื่อท่านใดสนใจรับกระต่ายเอ๋อไปเลี้ยงค่า ><
LINK รายละเอียด >>  >>รายละเอียดพรีออเดอร์คุณพระจันทร์<<

ตอนพิเศษภายในเล่ม :
ตอนพิเศษ 1 : ความขี้หึงของคุณหมีหน้าบึ้ง (ตฤน&ว่าน)
ตอนพิเศษ 2 : คำตอบของกล้า (กล้า&ปอน)
ตอนพิเศษ 3 : ชีวิตของแฟนคลับ (ตฤน&ว่าน)
ตอนพิเศษ 4 :คำนั้น (ราม&ซิน)
ตอนพิเศษ 5 : เหตุผล (กล้า&ปอน)
ตอนพิเศษ 6 : ฉันดีใจที่มีเธอ (ตฤน&ว่าน)

สุดท้ายนี้ ขอบคุณนักอ่านทุกท่านนะคะ ที่ติดตามกันมาจนจบ หวังว่านิยายเรื่องนี้จะทำให้ยิ้มได้และมีความสุขค่ะ  / Darin



ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1789
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
กระต่ายเอ๋อกับหมีน่าบึ้งหวานกันจนคนอ่านอิจฉาแล้วค่า ชอบน้องว่านกระต่ายเอ๋อ เป็นคนความคิดดีจัง ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆนะคะ  :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
สามคู่ชูชื่น ไม่อยากให้จบเลย ขอบคุณสำหรับนิยายเรื่องนี่นะคะ นิยายเรื่องนี้ทำให้เรายิ้มได้ทุกครั้งที่อ่านเลยค่ะ

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8217
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ O-RA DUNGPRANG

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1783
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +50/-5
ขอบคุณสำหรับความสุขที่หยิบยื่นให้กัน  :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ pui

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2194
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +177/-3

ออฟไลน์ erng

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 88
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
น่ารักมากกกกกกก
อ่านแล้วมีความสุขมากจริงๆค่ะ
กระต่ายเอ๋อกับตฤณนี่เหมาะกันมากจริงๆ เติมเต็มกันได้ดีจริงๆ
คู่อื่นก็น่ารักมากๆๆๆๆ ชอบกล้าปอน โอ้วที่ดูแลกันนี่หวานมาก เขิน

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4992
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

ออฟไลน์ Naamtaan22

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1

ออฟไลน์ Mayana

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 429
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-2
น้องกระต่ายเอ๋อของพี่ จบซะแล้ว ..พี่จะไม่ได้เจอความน่ารักนี้ของน้องแล้นนน..  :hao5: :hao5:
ขอบคุณที่เขียนเรื่องสนุกๆ น่ารักมากมายให้อ่านค่ะ  :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ
รอเล่มล่ะจ้าาาา

ออฟไลน์ mystery Y

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7697
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +585/-12
จบแบบแฮปปี้มีความสุข~

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ NOO~KUNG

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 718
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +175/-3
ตกหลุมรักกับหนุ่มๆทั้งหลายอีกแล้ว... :mew1: :mew1: :mew1:

ออฟไลน์ PrimYJ

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3494
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
 ขอบคุณมากๆเลยนะคะ

ออฟไลน์ klaew

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1258
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-2
ว่านเป็นผู้ชายที่เท่ห์มากกกก
เหตุผลของรอยยิ้ม เป็นคำที่ฟังแล้วอุ่นจัง

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6284
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +271/-2
ขอบคุณสำหรับกระต่ายเอ๋อสุดน่ารักนะคะ

ออฟไลน์ van16

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 874
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
 :a5:  จบแล้ว. สนุกมากค่ะ ชอบทุกคู่เลย
 :pig4:  :pig4:   :pig4:

ออฟไลน์ darling

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1741
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-7

ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
โชคดีที่มาเจอกัน มาเป็นพระจันทร์ของกระต่ายเอ๋อ อ่านเรื่องนี้แล้วสบายใจ ขอบคุณค่ะติดตามเรื่องต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4825
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +167/-7
ขอให้รักกันยาว ๆ กันทุก ๆ คู่นะจ๊ะ  :กอด1:

ออฟไลน์ ่patsaporn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4339
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-6
หาพระจันทร์เจอกันทุกคน คือดีงาม
ตฤณต้องอ่อนใจกับความน่ารักของว่านตลอดไป น่าร๊ากกก พูดตรงมากจนหวานเลย เขินกันไปสิ
กล้าปอนก็ชัดเจน ปอนมั่นใจสุดๆ กล้าก็แค่ยังไม่พูดออกมา ส่วนพี่ซิน ฮือออรักนาง ดีใจด้วยจริงเรื่องราม

ขอบคุณค่ะ น่ารักทุกคู่

ออฟไลน์ MSeraph

  • This too shall pass
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
ขอบคุสำหรับนิยายดีๆนะคะ
น่ารักทุกคู่เลย
ต่างคนต่างก้มีพระจันทร์เป็นของตัวเองแล้ว
ดีจังเลยค่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด