[กันต์/แหลม] สเปวันเด็ก▲คบวันนี้เลิกกันปีใหม่▲#ชอกะเชร์คู่กันต์ (12/01/62)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [กันต์/แหลม] สเปวันเด็ก▲คบวันนี้เลิกกันปีใหม่▲#ชอกะเชร์คู่กันต์ (12/01/62)  (อ่าน 167198 ครั้ง)

ออฟไลน์ momonuke

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
เนี่ยอะ ล่อซื้อของจริง บอสแพรวพราวมากค่าาาาาา 55555555555555

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0



#ชอกะเชร์คู่กันต์
ตอนที่ 05
ฉากในละคร (PART1/2)




“ลิปตัวใหม่สวยปะ เพิ่งเข้าไทยเมื่อวานเลยนะแก”

“ก็สวยนะ แต่มันก็แค่เปลือกนอก เพราะที่สุดแล้วสิ่งสำคัญมันอยู่ที่ภายในต่างหาก” หนุ่มแว่นตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉยขณะมองความสวยจอมปลอมบนใบหน้าหญิงสาวในชุดนักศึกษา

“หะ?”

“คนเราหลงใหลกับสิ่งปรุงแต่งจนมองข้ามความงดงามจากภายใน จนลืมไปว่าพอตายไปแล้วกายหยาบก็มอดไหม้เป็นเศษเถ้าธุลี”

“โอ๊ยอีหก แดกหนังสือคำคมมาเหรอ แค่ตอบว่าสวยหรือไม่สวยมันยากมากหรือไง?”

“เราแค่พูดความจริงถึงสัจธรรมของมนุษย์ เปิดใจยอมรับมันสิแป๋วแหวว แล้วเธอจะไม่เจ็บปวดกับความสวยปลอม ๆ อีก”

“เออเรื่องของแกเหอะ ไปถามไอ้เชร์ดีกว่า”

หญิงสาวถอนหายใจหน่าย ๆ พลางกวาดสายตาหาเพื่อนอีกคนที่พอจะคุยกันได้มากกว่าเจ้าพ่อคำคม แต่หาเท่าไหร่ก็ไม่เจอทั้ง ๆ ที่ปกติจะมองเห็นง่ายมากที่สุดเพราะสีผม แต่เพียงชั่วอึดใจเท่านั้นเธอก็พบเพื่อนหน้าลูกครึ่งที่กำลังเดินชิดผนังเข้ามาด้วยท่าทางแปลก ๆ ถ้าไม่บอกว่าเป็นเด็กฝึกงาน ไอ้หัวสีสว่างโดยธรรมชาตินั่นคงดูเหมือนนักศึกษาที่เมาค้างจากเมื่อคืนจนไม่ได้กลับบ้านแต่ก็หน้าด้านมาฝึกงานต่อ

“เป็นไรอะเชร์?”

“แป๋ว!” คนถูกจับได้ทำตาโตก่อนจะหันซ้ายขวา ดูว่ามีใครกำลังมองอยู่หรือไม่ แล้วก็ลากแขนเพื่อนหุ่นไซส์เอสเข้าไปในครัวออฟฟิศพลางชะโงกหน้าออกไปเช็กความเรียบร้อยอีกครั้ง

“อะไรของแกวะ?”

“บอสมายัง?”

“ยังอะ ถามทำไม บอสจะมาอีกเหรอ ไหนเจ๊ดาวบอกว่าเข้าแค่อาทิตย์ละครั้งไง นี่ก็สองแล้วนะ” แป๋วแหววตาโต ล่กไม่แพ้คนตรงหน้า

เธอยังจำเหตุการณ์เมื่อวานได้เป็นอย่างดี ตอนที่บอสมาถึงแล้วถามหาพี่แจ็ค แต่พอไม่มีใครรู้ก็ถูกเหวี่ยงทางสายตา แล้วบ่นปิดท้ายว่า ‘ไม่เคยพึ่งพาได้ยังไง วันนี้ก็ยังเป็นอย่างนั้น’ พวกพี่ ๆ ถึงกับหน้าชาไปเลย

 “ตอนนี้ยังไม่มา แต่อีกเดี๋ยวคงมาแน่ พูดแล้วก็เสียวสันหลังฉิบ ว่าแต่พี่แจ็คเข้าประชุมกับพวกพี่ ๆ คอนเซ็ปต์อาร์ตติสท์แล้วช่ะ?”

“ใช่ น่าจะครึ่งชั่วโมงแล้วมั้ง ว่าแต่แกเป็นอะไรถามก็ไม่ตอบ”

“คืองี้แป๋ว” แหลมเลียริมฝีปาก จับหัวไหล่เพื่อนคนสวยทั้งสองข้างพร้อมมองอย่างจริงจัง “เอาแบบม้วนเดียวจบเลยนะ มาแกล้งเป็นแฟนให้หน่อยดิ”

“ตีนเถอะเชร์ ตลกเหรอ?”

“เฮ้ยแป๋ว นี่จริงจัง ใครจะเอาเรื่องคอขาดบาดตายมาล้อเล่น” การขอคบผู้หญิงที่โบกเครื่องสำอางหนากว่าปูนมันไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดได้ทุกวันนะ

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมอยู่ ๆ อยากให้แกล้งเป็นแฟน ทีตอนเราจีบล่ะเสือกไม่เอา” หญิงสาวเบ้ปาก เคยเอานมดันแขนก็แล้ว บอกว่าอยู่บ้านคนเดียวก็แล้วแต่ไอ้บ้านี่ก็บอกว่าขอจบเกมก่อนแล้วจะมาหา แต่ผ่านไปสามวันเกมก็ยังไม่จบ ไม่รู้ว่าต้องเล่นถึงชาติหน้าไหมถึงจะนึกได้ว่ามีคนรออยู่

“มันมีเหตุด่วน เหตุร้าย อยากให้แป๋วกุ๊กกิ๊กกับเราต่อหน้าบอสหน่อย”

“แกจะบ้าเหรอ ขืนทำแบบนั้นได้โดนด่าพอดี นี่ที่ฝึกงานนะ เดี๋ยวก็ไม่ผ่านทั้งคู่หรอก ว่าแต่ลิปสีนี้เป็นไง น่าจุ๊บไหม?”

“ถ้าตอบว่าน่าจุ๊บโคตร ๆ จะยอมเป็นแฟนปลอม ๆ ให้ปะ?” เด็กหนุ่มเบะปากทำตาปริบ ๆ แบบที่สาว ๆ ชอบ แต่แป๋วแหววเคยเห็นมาเป็นล้านครั้งแล้ว จึงไม่ใจอ่อนง่าย ๆ

“ไปขอให้คนอื่นช่วยแล้วกัน”

“ในบริษัทนี้แป๋วแหววสวยสุดละ” พอเห็นเพื่อนจะเดินออกไปจึงรีบดักไว้

“ตอแหล”

“เฮ้ยพูดจริง บอกเลยว่าพี่ตาวที่เขาแย่งกันจีบก็ยังน่ารักสู้แป๋วไม่ได้”

“อันนี้ก็ตอแหล”

“เอ้า! หน้าก็เป็นแบบนี้ทุกวันต่อให้โบกสี TOA ทั่วปากก็ไม่เห็นความแตกต่างอยู่ดีปะ – โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!”

“ไม่กวนตีนไม่ได้เลยใช่ไหมห๊า?!!!” เด็กสาวฟาดมือใส่คนตรงหน้าอย่างเหลืออด

“โอ๊ยยยยยยย ดะ -- เดี๋ยว เมื่อกี้หยอกเล่นเฉย ๆ แป๋วแหว๊ว!!!” แหลมพยายามปกป้องตัวเองจากฝ่ามือมารที่กระหน่ำลงมาไม่ยั้ง ตัวก็แค่นี้แต่แรงอย่างเยอะ หนำซ้ำยังลงหมัดเหมือนอยากบอกให้รู้ว่าช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตเคยใช้ไปกับยิมซ้อมมวย

“ทำอะไรกัน ส่งเสียงเอะอะโวยวายดังออกไปข้างนอก ไม่มีงานการทำหรือไง?” เด็กฝึกงานทั้งสองถอยหลังหนึ่งก้าวพร้อมยกมือไหว้รุ่นพี่อย่างอ่อนน้อมถ่อมตน หงอจนตัวแทบเหลือสองนิ้วเพราะสายตาพิฆาตที่โหดสัสยิ่งกว่าแป๋วแหววสิบคนอีก

“ขอโทษครับ”

“ขอโทษค่ะ...”

“ไปทำงานกันได้แล้ว”

“ครับ” อันที่จริงก็ไม่ได้ชอบเล่นเป็นเด็กอะไรขนาดนั้น แต่วันนี้แหลมต้องการความช่วยเหลือจริง ๆ ถึงจะเป็นวิธีที่โคตรแก้ผ้าเอาหน้ารอด แต่อย่างน้อยมันก็อาจมีเปอร์เซ็นต์รอดจากความเอาแต่ใจของบอสได้ถ้าเกิดแป๋วแหววยอมช่วย และแน่นอนว่าบาปที่ก่อกับนางไว้ตั้งแต่ปีหนึ่งได้ส่งผลแล้ววันนี้

“พี่หมายถึงแป๋วแหวว ส่วนเชร์อยู่นี่ก่อน”   

“ผม... คนเดียว...?” เด็กหนุ่มชี้หน้าตนเองพลางมองตามเพื่อนหวังขอความช่วยเหลือ แต่แม่นางก็ย่องออกไปเงียบ ๆ แถมยังหันมายักคิ้วหลิ่วตาให้อีก ขอบใจน้า

“มาสาย... สิบห้านาที?” สาวใหญ่มองนาฬิกาข้อมือพลางเลื่อนสายตาขึ้นมาคาดโทษเล็ก ๆ ให้ไอ้แหลมรู้ชะตาชีวิตว่าก่อนจะเจอ Last Boss ตอนสิบโมง ก็ต้องผ่านด่าน Mini Boss ไปให้ได้ก่อน

“คือผมไม่สบายน่ะครับ ตอนแรกว่าจะลาแล้วแต่ --”

“ฝึกงานวันที่สามก็จะขอลางั้นแล้วงั้นเหรอ?” ทั้งเสียงและสีหน้าพี่แกตอนนี้ทำให้นึกถึงยายที่บ้านเลย โมโหอะไรมาไหนบอกน้อง เมื่อเช้าร้านเต้าหู้เจ้าโปรดหยุดเพราะฝนตกเลยหัวร้อนเหรอ...

“ผมป่วยจริง ๆ พี่ ตัวนี่ร้อน --” ยังพูดไม่ทันจบหน้าก็หงายจนเกือบเงิบเพราะถูกอุ้งมืออวบ ๆ ตบกลางหน้าผากเข้าให้ วูบนึงนึกว่าวิญญาณกระเด็นออกไปแล้วถ้านี่เป็นด็อกเตอร์สเตรนจ์

“ร้อนตรงไหนมิทราบ เย็นเหมือนศพเดินได้ เห็นนี่ไหม มันเรียกว่าเหงื่อ” สาวใหญ่แบมือให้ดู เขาจึงเอาแขนเสื้อเชิ้ตเช็ดให้อย่างรู้งาน

“มันเป็นเหงื่อที่ขับออกมาหลังจากกินยาลดไข้ไงพี่ ส่วนที่ตัวผมมันเย็น ๆ ก็เพราะแอร์ออฟฟิศ”

“อ๋อเหรอ?”

“จริงพี่ ผมไม่ใช่เด็กขี้โกหกอยู่แล้ว แค่ก ๆ” แกล้งกระแอมไอให้สมบทบาท ทำเป็นกลืนน้ำลายยากแล้วช้อนตามองคนโหดเพื่อขอความเห็นใจ ที่มาสายก็เพราะตั้งใจว่าจะลางานหนีบอส แต่พี่แจ็คก็โทรอัดหน้าไม่หยุด

“แล้ว?”

“แต่พอผมคิดได้ว่าไม่ควรลา ก็เลยพาร่างพัง ๆ ออกมา แต่ระหว่างทางนึกขึ้นได้ว่าอาจเป็นตัวแพร่เชื้อให้คนในออฟฟิศก็เลยแวะเซเว่นซื้อหน้ากากปิดปาก ทีนี้ผมขึ้นวินมอไซค์อีกรอบ จับเอวพี่วินแน่นเพราะกลัวจะสลบไปโดยไม่รู้ตัวเพราะพิษไข้ แต่จังหวะที่หน้าผมแหงนขึ้นเพราะโต้ลม ผ้าปิดปากที่ซื้อมาก็ปลิวหายไปไหนก็ไม่รู้ ผมก็เลยอยู่ในสภาพแบบนี้อะครับพี่ แค่ก ๆ”

“เล่นเกมจนดึกก็ยอมรับมาตรง ๆ” พอรู้ว่าเป็นรุ่นน้องคนสนิทของไอ้แจ็คก็ยิ่งต้องจับตามอง ถึงเด็กคนนี้จะนิสัยแตกต่างจากหมอนั่น แต่ก็ดูท่าจะไว้ใจไม่ได้เหมือนกันทั้งคู่

“โน้ววว ถ้าพี่รู้จักช่องผม พี่จะรู้เลยว่าเมื่อคืนผมไม่ได้สตรีมเลย ไม่เชื่อลองเช็กได้เลยนะครับ” คราวนี้พูดจริงหนึ่งอย่าง เมื่อคืนไม่ได้เล่นเกมใด ๆ ทั้งนั้นเพราะโทรไปปรึกษาพี่แจ็คอยู่หลายชั่วโมงแล้วก็นอนเวลาไล่เลี่ยกัน

“อย่าคิดว่าทำตัวเด่นจนบอสสนใจแล้วจะข้ามหัวพี่ยังไงก็ได้นะ ทำอะไรหัดเกรงใจกันบ้าง พี่อยู่ที่นี่มานานแล้ว” หญิงร่างท้วมเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้จนคนถูกขู่ต้องโยกตัวเอนหลังพร้อมพยักหน้าหงึกอย่างคนไม่สู้ ถ้ากล้างัดก็เกินคนแล้ว ถูกต่อยหมัดเดียวน่าจะปลิวทะลุไปถึงแกนโลกชั้นที่เก้าสิบเจ็ด

“ไม่มีทางที่ผมจะทำอย่างนั้นแน่สาบานได้เลย”

“ทำอะไรกันอยู่?”

เสียงนรกมาแต่มาพร้อมความเย็นยะเยือก แหลมทำตาเหลือกค้างอยู่ท่านั้นก่อนจะชำเลืองมองไปตรงทางเข้าห้องครัวโดยที่ร่างกายไม่ได้ขยับแม้แต่นิด ไอ้ฉิบห๊ายยยยยยยย ไหนบอกว่าจะมาสิบโมงไง นี่เพิ่งแปดโมงเองไหม ทำไมรีบ?!!!

“อะ... สวัสดีค่ะบอส”

รู้สึกเหมือนร่างกำลังจะแตกร้าวราวกับถูกสาปเป็นน้ำแข็ง

“ครับ” เจ้าของสูทสีครีมพยักหน้าเล็กน้อยขณะที่อีกคนยกมือไหว้ โห มองด้วยตาก็รู้เลยว่ายังไงบอสก็เด็กกว่า อย่างน้อยก็ควรยกมือไหว้กลับหน่อยไหม ให้คนอายุมากกว่ายกมือไหว้งี้เดี๋ยวก็ตายไวหรอก

“น้องเขามาสายไปครึ่งชั่วโมง ฉันก็เลยตักเตือนนิดหน่อยน่ะค่ะ” คนถูกสร้างงานสร้างอาชีพถึงกับทำตาโตอ้าปากหวอ เดี๋ยว ๆ สิบห้านาทีไงเจ๊ ไม่ต้องคูณสองเวลาให้ก็ด้ายยยยยยยย

“มาสาย?” คราวนี้สายตาเพ่งเล็งมาทางเขาแล้ว ดากแหกแน่บักแหลมเอ๋ย

“แค่ก ๆ” ดั่งใครกล่าวไว้ว่า ‘สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร’ เด็กลูกครึ่งยังคงเล่นละครไม่หยุด และจากที่เห็นด้วยตาก็เชื่อว่าทั้งเจ๊โหดและบอสคงไม่เชื่อ

“คุณไม่สบายเหรอครับเชร์?”

“ใช่... เมื่อคืนผมลืมปิดประตูระเบียง ทีนี้ไอฝนสาดเข้ามาตอนหลับ ตื่นเช้ามาก็ทรุดเลย แค่ก ๆ” แกล้งทำเสียงแหบลงอีก ทั้งที่รู้ว่าถูกจับตอแหลได้แล้ว แต่มันหยุดไม่ได้... ขึ้นหลังเสือแล้วลงยาก แถแล้วต้องไปให้สุด

“แต่นั่นก็ไม่ข้ออ้าง --”

“เดี๋ยวผมจัดการเอง”

รู้สึกเสียวสันหลังไล่ไปจนถึงข้อพับขา แหลมเหลือกตามองเจ้าของเสียงทุ้มต่ำก่อนจะส่ายหน้ารัว ๆ อย่างไม่เห็นด้วย อย่างน้อยก็นึกถึงความดีความงามที่เคยทำคลิปเป็นสิบ ๆ ในยูทูปบ้าง แต่เด็กฝึกงานก๊อง ๆ ที่พี่ตั้บเปรียบเทียบน่ะหรือจะสู้ความเอาแต่ใจของบอสได้ เพราะสุดท้ายไอ้แหลมคนนี้ก็โดนลากออกไปท่ามกลางสายตาพีเพิ่ลมากหลายเหมือนดอกเห็ด

เจ็ทเคร็ก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

“เดี๋ยวบอสเดี๋ยว ให้ผมเดินเองดีกว่านะ ระหว่างนี้เราจะได้คุยกันไปด้วยไงว่าผมชอบกินส้มตำเพราะอะไร นี่บอสยังไม่ได้จัดกาแฟตอนเช้าใช่ปะ เดี๋ยวผมแว๊นไปเดอะมอลล์ให้เอาไหม แต่ตอนนี้ห้างคงยังไม่เปิดอะเนอะ งั้นเอางี้ ผมจะวิ่งไปซื้อกาแฟถุงกระดาษปากซอยให้ เพราะงั้นบอสปล่อยผม – เชี่ยเอ๊ย... ใจเย็นก่อนดิเฮ้ย!” แหลมพยายามพูดเบา ๆ แล้ว แต่ดูเหมือนบอสจะไม่ได้แคร์เสียงครวญจากหลุมศพเลยแม้แต่น้อย ผู้ชายตัวใหญ่แรงควายยังคงกระชากลากดึงเขาไปตามทางซึ่งจุดหมายก็คงไม่พ้นห้องทำงานตัวเอง

แหลมพยายามยื้อไว้เหมือนตอนป.หนึ่งที่แม่พาไปส่งโรงเรียน เขาไม่ยอมก้าวข้ามผ่านประตูเพราะอ้างว่าคิดถึงบ้านไม่อยากจากแม่ไปไกล แต่ที่นี่ไม่ใช่โรงเรียนไง มันคือบริษัท PHENOMENAL และบอสก็ไม่ใช่แม่แต่ก็เฮี้ยนพอกัน

“บอส ผมไหว้ล่ะ” เบากว่านี้ก็ใช้ภาษามือแล้ว ห่าคั่วมึงเอ๊ย สายตาที่มองมาตอนนี้ไม่มีความปกติธรรมดาแฝงอยู่เลย พวกพี่ ๆ ที่ร่วมปาร์ตี้โต๊ะส้มตำด้วยกันเมื่อวานยิ่งแล้วใหญ่ มีความห่วงหาไว้อาลัยแถมโบกมือให้อีก ฟ้าคคคคคคคคคคคคค

“เด็กฝึกงานที่ดีควรมาถึงก่อนคนอื่น ไม่ควรสร้างเรื่องโกหกไร้สาระพร่ำเพรื่อ ไม่ควรแต่งกายผิดระเบียบ และควรพูดมีหางเสียงกับพนักงานรุ่นพี่” ถ้าอินเยอะกว่านี้คงต้องสั่งหมอบแล้วปะ ‘คุณจะเอารุ่นไหมเชร์?!!!’ ไรงี้

ก่อนหน้านี้ว่าถูกมองเยอะแล้ว แต่พอบอสพูดขึ้นพวกพี่ ๆ ที่เคยจดจ้องอยู่กับงานก็หันมาทั้งหมด เออ ให้มันได้อย่างนี้ เอาไมค์สักตัวไหมบอส เรียกมาดูทั้งซอยเลย จะได้เห็นกันหมดว่าไอ้แหลมกำลังโดนลากไปเชือด

 “ช่วยผมด้วยพี่!” เด็กหน้าลูกครึ่งหันไปร้องขอความช่วยเหลือ จะมีใครกล้าหือกับบอสบ้างไหมแหลมอยากเห็นฮีโร่ขี่ม้าขาว แต่พี่ ๆ ก็พร้อมใจกันส่ายหน้าปฏิเสธ เป็นจังหวะเดียวกับที่พี่แจ็คเดินออกมาจากห้องประชุม ซึ่งแหลมหวังว่าพี่ชายที่คอยปกป้องน้องมาทั้งสองวันจะมีปฏิกิริยาอะไรบ้าง

และปฏิกิริยาที่ว่าก็คือ พี่มันมองตามจนคอแทบหัน ก่อนจะค่อย ๆ ชูสามนิ้วม็อกกิ้งเจย์ทั้งที่ยังทำหน้านิ่งอยู่ โอ๊ยบักซาดซั่วววววววววววว


พอประตูปิดลงก็ม้วนตัวกลับพร้อมคว้าลูกบิด แต่ยังไม่ทันออกแรงหมุนก็ถูกห้ามไว้โดยคนข้าง ๆ แหลมรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าลงกลางหัวเพราะสัมผัสร้อนจากมือใหญ่ที่กำรอบได้ทั้งมือเขาและลูกบิด

แอร์ที่ว่าเย็นยังดับไฟในกายไม่ได้ เหงื่อจากขมับไหลลากมาจนถึงจอนผมพร้อมคำว่า ‘กูตายแน่ กูตายแน่ กูตายแน่’ วิ่งเป็นบอลลูนลมอยู่ในความคิด เชี่ยเอ๊ย... เมื่อคืนนอนเอาตีนก่ายหน้าผากอยู่หลายชั่วโมงว่าจะตั้งรับกับบอสอย่างไร และหนึ่งในวิธีแกล้งป่วยก็โคตรโง่ดักดาน พอเจอของจริงตั้งแต่แปดโมงเช้าก็ถึงกับอ้าปากไม่ออกเลย

“มือเย็นมากเลยนะครับ คุณคงไม่สบายจริง ๆ”

“ใช่บอส เพราะงั้นให้ผมออกไปพักนะ เดี๋ยวสิบโมงค่อยเจอกัน” เงยหน้าขึ้นยิ้มสู้ พอเห็นอีกฝ่ายไม่แสดงท่าทีอะไรก็หมุนลูกบิดหวังจะออกไปพบอิสระภาพ แต่บอสก็เสือกดันประตูกลับเข้าไป

โอยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

“คุณอ่อนแอขนาดต้องขอพักเพราะป่วยนิด ๆ หน่อย ๆ น่ะเหรอ?”

“ไม่นิดนะเว้ยบอส จริง ๆ ข้างในผมมันพังมาก แต่ที่ยังพูดได้เป็นเพราะผมมีสปิริตอะ” แกล้งทำตาปรือ พูดเสียงเหนื่อย ๆ ก็รู้ว่าถูกจับได้ตั้งแต่ในครัวแล้ว แต่จะให้ยอมรับตอนนี้ก็คงเขินแย่

“พังเลยเหรอครับ?”

“ถูก”

“ไข้ขึ้นสูงเลยใช่ไหม หน้าคุณมันแดง... แล้วก็มีเหงื่อออกด้วย” ไม่ต้องจ้องขนาดนี้ก็ได้นะบอสนะ...

“เท่าที่วัดเมื่อเช้าก็น่าจะเกือบสี่สิบอง --” ยังพูดไม่ทันจบหัวใจก็หล่นวูบเหมือนถูกกระชากวิญญาณ เมื่ออยู่ ๆ บอสก็เสยผมให้เขาแล้วโน้มลงมาจนหน้าผากทาบกัน และแน่นอนว่าระยะห่างของปลายจมูกตอนนี้เรียกได้ว่าแย่งอากาศกันหายใจ

แม่จ๋าไฟหม้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย โทรเรียกดับเพลิงด่วนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

“...”

“เย็น”

เย็นพ่องอะบอส T_T

“อ่า... เริ่มอุ่นขึ้นมาหน่อยแล้ว”

เยี่ยวกูเนี่ยอุ่น แล้วมันก็กำลังจะราดกางเกงด้วย T_T

“ยืนตัวแข็งเลย สปิริตคนไข้หายไปหมดแล้วเหรอครับ?”

ถ้าเป็นเกมมีกดออกกลางคันอะ ใครด่าพ่อแม่ก็ไม่สนแล้ว GGWP T_T

“ฮึ... หยุดโกหกได้สักทีนะเด็กเลี้ยงแกะ”

ใบหน้าอันชั่วร้ายผละออกไปแล้ว แต่ก็ยังทิ้งรอยยิ้มผีห่าไว้ให้เจ็บใจเล่น พ่อแก้วแม่แก้วเอ๊ย... อยู่ ๆ ก็นึกสงสารไอ้โซ่ย้อนหลังเลยเพราะมันคงเคยเจอความหลอนแบบนี้จากเชี่ยพี่ธีร์มาแล้ว ตั้งแต่เกิดมานอกจากถูกสั่งให้อมลูกอมต่อจากเพื่อนตอนรับน้องไอ้แหลมก็ไม่ควรต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายในระยะนี้อีกเปล่าวะ... อยากจะครายอิ้ง

“บอสรีบมาทำไมหนิ ไม่ต้องเข้าโรงแรมช่ะ ว่างเหรอ?” มองตามเจ้าของขายาวที่ก้าวไปหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงานแล้วค้นบางอย่างในลิ้นชัก ทุกอย่างดูสบายไปหมดเหมือนคนไม่รีบใช้ชีวิต

“ตอนแรกไม่ว่างครับ แต่เคลียร์เสร็จตั้งแต่เมื่อคืนแล้วก็เลยว่าง”

“ก็คือว่างปะ?” ตอบให้มันตรงประเด็นแล้วจะตายยยยยยยยยยยยยย

“ผมอธิบายให้ฟังว่าทำไม คุณจะได้รู้เหตุผลของผม” บอสอมยิ้มพลางเงยหน้าขึ้นมาสบตากัน หล่อตายล่ะช้างฟาด ทั้งชมทั้งด่า สูนแล้ว

“นี่ก็ยังไม่สิบโมง ผมออกไปได้เลยใช่ปะ ตามเวลานัดกันนิดนึง ไม่เอาแต่ใจเนอะ?”

“ถ้าคุณออกไปผมก็จะพากลับมาแบบเมื่อกี้อีก”

“เมื่อกี้ไม่เรียกพา เรียกกระชากลากดึงเลยดีกว่า”

“ถ้าคุณเดินตามมาดี ๆ โดยไม่ดิ้นยุกยิก ผมก็คงไม่ต้องออกแรง คุณก็ไม่ต้องโบ้ยว่าเป็นความผิดผมด้วย” จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สำนึก ทุกคนในโลกผิดหมดยกเว้นพี่แก แต้งกิ้วทรีไทม์

“บอสเป็นบ้าเหรอ ทำอะไรอายคนอื่นบ้างปะผมถามจริง ไหนบอกไม่ชอบถูกนินทาไง?”

“อย่าใช้อารมณ์มากนักเลยครับ คุณยิ่งป่วย ๆ อยู่ด้วย ผมไม่อยากให้คุณอาการทรุดตั้งแต่วันแรกที่คบกัน” โอย เกลียดสายตาอ่อนโยนปลอม ๆ นั่นเหลือเกิน แสดงละครเก่ง

“ผมไม่ได้ป่วย”

“กินยาหน่อยไหมครับ สักสองเม็ดคุณน่าจะดีขึ้น” นั่น ยังมีหน้าชูกระปุกยาให้ดูอีก กวนตีนไม่เลิก

“ไม่กิน บอกว่าไม่ได้ป่วยไง ไม่ได้ป่วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

“โอเคครับ ไม่ก็ไม่”

เจ้าของสูทสีครีมเอนหลังพิงกับพนักเก้าอี้ ถอนหายใจเอาความสุขออกมา แถมยังมองมาด้วยสายตาที่ชวนให้รู้สึกว่าเสียตัวไปแล้วครึ่งหนึ่ง ฟ้าคคคคคคคคคค

“เพราะถ้าคุณป่วยจนกินเองไม่ไหว ผมมีวิธีช่วยกลืน”

“ถ้าบอกว่าใช้ปาก จะอ้วกใส่พรมให้ดู”

“ผมยังไม่ได้พูดเลยนะ คุณนี่จินตนาการไปไกลกว่าที่คิด แต่ที่บอกมาก็น่าสนใจเหมือนกัน” ชายหนุ่มพูดกลั้วหัวเราะ เจ้าของหน้าซน ๆ มองมาอย่างต่อต้าน และเขาชอบที่จะเห็นแบบนั้น

“บอสกักผมไว้แบบนี้ไม่ได้นะเว้ย เดี๋ยวพนักงานก็นินทาหาว่าบอสลำเอียงหรอก เมื่อกี้พี่เขายิ่งพูดอยู่ว่าบอสสนิทกับผมเกินอะ ระวังจะเสียหมา”

“ผมเรียกคุณมาดุ มันลำเอียงตรงไหน?”

“ไหนเอาอะไรมาดุ ที่เอาหน้าผากมาทาบแบบในละครนั่นเหรอครับโทษที?” พูดแล้วก็แสบลิ้นเอง แต่การใจแข็งเข้าสู้น่าจะได้ผลมากกว่าสตันท์ไปแปดวิเพราะคำพูดบอส การพูดเรื่องน่าอายโดยไม่อายเลยคงทำให้อีกฝ่ายรู้ได้ว่าเขาไม่ได้กระจอกงอกง่อย

คราวนี้คงสวนกลับยากว่ะ เจอมวยหน้าด้านซะหน๊อยยยยยยยยยย

“ฉากอื่นในละครผมก็ทำได้นะ”

เดี๋ยวบอส... อย่าดับฝันกันแบบ –

“อย่างเช่นฉากล้มไปจูบโดยไม่ตั้งใจ”

นี้..........

 “หรือฉากตัดไปที่โคมไฟ... คุณคิดว่าไงครับเชร์?”

เชี่ยบอสมึงติดละครอะ..........



(จบพาร์ท 1)



ออฟไลน์ PsychePie

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
ชักวงวารบอส ดูท่าทางคงอีกนานกว่าจะตบพฤติกรรมให้เข้าที่เข้าทางได้

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 500
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
ฮ้อยยยยยยยยยยยยย บอสรุกแรงอ่ะบอสคะ เด็กอย่างนังแหลมมันต้องเจองแบบนี้

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
เมื่อเด็กแสบเจอผู้ใหญ่ที่แสบกว่า

ออฟไลน์ Tiffany

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
บอสมาเหนือเมฆมาก สงสารแหลมจริงๆ

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ เสพศิลป์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 278
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1

ออฟไลน์ ma-prang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
ฉากตัดไปโคมไฟก็ดีนะบอส ฮิๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ singalone

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 381
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
แงงงงงง น่ารักมากเลยน้องเชร์ หนุต้องสู้นะลูกกก อย่าไปยอมตาเฒ่านั่น 55555555555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ JokerGirl

  • ∀Σ❤∀ΔΣ Forever^^
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2938
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +128/-3
ไว้อาลัยให้แหลมแบบพี่แจ็ค :laugh: (บักซาดซั่วววววว)

ออฟไลน์ Al2iskiren

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1789
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-3
เอาฉากตัดไปที่โคมไฟค่ะบอส
 :z1:

ออฟไลน์ momonuke

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 772
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
รหัสแดงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 55555555555555

ออฟไลน์ alternative

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +285/-3
เหมือนจรู้ะทันแต่ก็แก้เกมไม่ทันทุกทีนะแหลม

ออฟไลน์ may27

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0

ออฟไลน์ janamanza

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0


#ชอกะเชร์คู่กันต์
ตอนที่ 5 : ฉากในละคร (PART 2/2)



เสียงซุบซิบในร้านส้มตำไม่ได้ดังเหมือนในละครที่จะทำให้รู้ว่าถูกนินทาอะไรบ้าง เออใช่ เจ้าเดียวกับเมื่อวานนั่นแหละ แต่ประเด็นอยู่ที่ว่าไอ้แหลมไม่ได้มากินเพราะแรงพิศวาสรสปลาร้า แต่เป็นเพราะบอสเสนอหน้าเดินล้วงเป๋าเกงตามมาด้วยเนี่ยสิ

มีความอ้างว่าหิว ขี้เกียจนั่งรถไปร้านอาหาร ตอแหลเก่งจ๊นนน

แล้วพวกโต๊ะอื่นนี่ก็ยังไง ใจคอจะไม่ไปกินร้านอื่นเลยใช่ไหม หลงรักลีลาควงสากป้าแกอะไรขนาดนั้น ส้มตำบนโต๊ะอะสนใจไปดิ เลิกมองมาทางนี้ทีขอกราบสวย ๆ แค่เดินมากับเจ้านายเอง บริษัทอื่นก็น่าจะมีแบบนี้เหมือนกัน มันไม่มีอะไรในก่อไผ่เลยเว้ย จำใจนั่งโต๊ะเดียวกันอย่างเห็นได้ชัดอะ ถ้าพวกโต๊ะอื่นฉลาดก็คงดูออกว่าไอ้แหลมถูกบังคับมา

“ผมเลี้ยง”

“ขอบคุณครับบอส” เชี่ยพี่แจ็คเป็นงี้ทุกที ปกติมันเป็นคนเท่ ๆ ถูกไหม แต่พอเป็นเรื่องเงินหรืออะไรที่ได้มาฟรี ๆ แม่งจะคล้อยตามง่ายมาก เหมือนเด็กอนุบาลถูกหิ้วขึ้นรถตู้ไปขายเพราะลูกอมเม็ดเดียว

“คุณจะกินอะไรครับวันนี้?”

“ฟรีช่ะ?”

“ถ้าคุณไม่ได้หูหนวกก็คงได้ยินที่ผมเพิ่งพูดไป”

“หลอกด่าตลอด ผมแค่ถามย้ำเฉย ๆ ไหม เผื่อบอสใจดีเลี้ยงพี่แจ็คแค่คนเดียวงี้ผมก็หน้าแหกดิ” คนถูกพาดพิงละสายตาจากปากกากับสมุดจดออเดอร์ ไอ้เด็กกะโหลกกำลังจะทำให้เขาพลาดของฟรี

“ผมจะใจร้ายกับคุณได้ยังไงในเมื่อคุณเป็นแฟ --”

“อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!”

“...”

ทุกคนพร้อมใจกันหันมาอีกครั้งเพราะเสียงที่แผดลั่นจนคิดว่ายืนอยู่พระรามห้าก็คงได้ยิน เจ้าของใบหน้าทองคำเลิกคิ้วเล็กน้อยเป็นการตั้งคำถาม ว่าเพราะเหตุใดเด็กกะโหลกถึงแหกปากลั่นเรียกความสนใจชาวบ้านทั้งที่เมื่อครู่ก็ทำท่าเหมือนอยากหลบหน้าหลบตา

“เป็นเชี่ยไร?” คำถามของพี่แจ็คมีคำตอบอยู่ในนั้นแล้ว แหลมนั่งตาแข็งคาดโทษคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเพราะไม่สามารถหันไปฟ้องรุ่นพี่ได้ว่าเหตุผลที่แหกปากเมื่อครู่เป็นเพราะไม่อยากให้ใครบางคนลั่นคำว่า ‘แฟน’ ออกมาจากปาก

“บอสเหยียบตีนกู”

“...” ไม่ได้คาดหวังขนาดนั้นว่าพี่มันจะหันไปมองบอสด้วยอินเนอร์นักเลงเนย์วัดเดือน เพราะสุดท้ายพี่แจ็คก็แค่ ‘อ๋อ’ แล้วก้มลงจดเมนูต่อ หงอจนนึกภาพออกว่าถ้าอนาคตมีเมียก็คงมีสภาพไม่ต่างจากตอนนี้

“ขอโทษนะครับ ผมไม่รู้ว่านั่นคือเท้าคุณ” นี่ก็รับมุกเก่ง

“ระวังหน่อยดิ คู่นี้ซื้อมาแพงนะ” คนฟังลอบยิ้ม มองริมฝีปากที่บ่นอุบอิบไปเรื่อยไม่เลิก

กันต์ยังคงตั้งคำถามกับตัวเองเวลาอยู่ตรงหน้าเด็กคนนี้ ว่าเป็นเพราะความเหงาจึงตื่นเต้นกับสิ่งแปลกใหม่ที่เข้ามาในชีวิต หรือเขาเริ่มจะปรับเปลี่ยนความคิดว่าแท้จริงแล้วไม่ได้ไม่ชอบคนนิสัยแบบนี้ แต่คนอื่นที่นิสัยแบบนี้ยังไม่ถูกใจมากพอ

“งั้นเย็นนี้ไปซื้อคู่ใหม่กัน” แจ็คถึงกับเงยหน้า นึกอิจฉาอยู่เล็ก ๆ ว่าแค่ถูกใจเสียงมันทำให้ได้สิทธิพิเศษจากเจ้านายขนาดนี้เลยเหรอวะ

“เล่นใหญ่ไปนะบางที”

“ผมพูดจริง”

“ผมแค่เตือนเฉย ๆ ว่าให้บอสระวังหน่อย นี่ก็จ้องจะใช้เงินแก้ปัญหาตลอดเลย เอ๊... คิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่างเหรอ?” เด็กหนุ่มเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม วางมาดเข้มสั่งสอนผู้ใหญ่ซะหน๊อยยยยยยยยย

“ครับ ผมคิดอย่างนั้น”

“ก็ว่าไป บอสหายใจมานานกว่าผมตั้งหลายปีก็น่าจะรู้ปะว่ามีอะไรหลายอย่างในโลกนี้ที่ใช้เงินซื้อไม่ได้”

“เหรอครับ?”

“จ้าบอส” มีความยิ้มประชดพลางพยักหน้า ถ้าบอกว่าซื้อได้ก็จัดดาวอังคารมาให้ดูเล่นใกล้ ๆ บ้านหน่อยได้ปะจ๊ะ

“แจ็ค”

“ครับบอส?”

“คุณซื้อรองเท้าคู่นี้มาเท่าไหร่?” แจ็คเอนหลังเล็กน้อยเพื่อมองรองเท้าตนเองที่อยู่ใต้โต๊ะ

“สามพันห้าครับ”

“ขายต่อผมได้ไหม?”

“ขายต่อ?” ไม่ใช่แค่ซึมเศร้าแมนที่งง ไอ้แหลมก็งงตาแตกไม่แพ้กันว่ารองเท้ากรัง ๆ ที่พี่แจ็คใช้งานมาอย่างสมบุกสมบันนั้นมีความน่าสนใจตรงไหน? “หมายถึงคู่นี้หรือว่าแหล่งซื้อครับบอส?”

“คู่นี้”

“แต่มันโสโครกมากเลยนะบอส”

“ผมเห็น คุณขายให้ผมได้หรือเปล่า?”

“บอสจะเอาไปทำอะไรครับ ปาหัวไอ้แหลมเหรอ? บอสครับ ผมขอพูดอีกครั้งนะ สงสารมันเถอะ มันก็แค่เด็กน้อยตาน้ำตาล ๆ แค่ถูกเพื่อนผมตบทุกวันหัวมันก็ช้ำพอแล้ว” นี่คือประโยคขอร้องเหรอ เหมือนลากคอไปให้บอสกระทืบในห้องใต้ดินแล้วแขวนตะขอต่อ

“ผมให้เต็มราคา”

“แพงเกินไปบอส คู่นี้ผมใส่มาหลายปีแล้วด้วย” เหตุผลแค่นี้ไม่พอเว้ยพี่แจ็ค ตอกกลับไปเลยว่า ‘บอสจะเอาไปทำเห็ดเผาะอะไร ผมใช้มาจนพื้นยางเหี้ยนหมดแล้ว’

“หกพัน”

“บอสจะเอาเลยไหมครับ?”

พี่แจ็ค!!!!!!!!!!!!!

“ผมกับคุณน่าจะใส่รองเท้าเบอร์เดียวกัน” ไม่พูดอย่างเดียว มีการแลกเปลี่ยนรองเท้ากันใต้โต๊ะอีก เกือบได้ฟีลหนังฮอลลีวูดฉากส่งต่อข้อมูลลับแล้วถ้าที่นี่ไม่ใช่ร้านส้มตำ “ค่ารองเท้าเดี๋ยวผมจะโอนเข้าบัญชีคุณ ส่วนคู่นั้นผมให้”

“ขอบคุณครับบอส”

“เดี๋ยว คือไรหนิ” แหลมหรี่ตามองอย่างไม่เข้าใจ สูทคนเป็นเจ้านายกับรองเท้าซุปเปอร์สตาร์กรัง ๆ ของพี่แจ็คมันเข้ากันตรงไหนเหรออยากรู้

“ทำให้คุณเห็นว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง”

“ก็เกิ๊นนนนนนนนนนนนนน อย่างพี่แจ็คไม่ควรนับอะเอาจริง บอสจะเอาอะไรกับมัน พี่ผมแม่งซื้อง่ายกว่ากล้วยแขกในตลาดอีก” คนถูกชี้หน้าไม่ได้สะทกสะท้านใด ๆ กลับกันแล้วพี่แจ็คยังดูมีแววตาที่สดใสขึ้นแม้ว่าจะไม่ได้ยิ้ม

“ผมอยากกินส้มตำแล้ว”

“เอาเงินฟาดหัวพี่แจ็คแล้วสั่งให้จดเมนูเลย เคยเล่นแรคเปล่าวบอส สกิลแมมโมไนท์อะ?”

“ไม่เคยเล่น แต่เคยได้ยินเกมนี้ครับ” เด็กคนนั้นทำหน้าสะใจที่เขาไม่เคยเล่นแร็คนาร็อก เห็นแล้วอยากจับมานอนพาดบนตักแล้วตีก้นแรง ๆ และเขาจะไม่หยุดจนกว่าจะพอใจ

“เคยได้ยินทุกอย่างแหละ เก่งสุดเจ้านายผม”

“ขี้ประชดเหลือเกินนะครับ”

“ตัวเองไม่ประชดเลยว่างั้น?” เด็กลูกครึ่งถลึงตามองถามอย่างเอาจริง ถ้าไม่มีกระจกจะเดินกลับไปงัดในห้องน้ำออฟฟิศให้ บอสจะได้เอาไว้ส่องดูตัวเอง

“ฮึ...”

“ขำไร?” เนี่ย พอเถียงไม่สู้แล้วก็ขำกลบเกลื่อน ถ้าเป็นในสตรีมคงด่าเอาจนรีดผ้าไม่ได้ เพราะด่ายับ

“พอได้ยินคำว่า ‘ตัวเอง’ หลุดออกมาจากปากคุณแล้วมันจั๊กจี้น่ะครับ”

“มันคนละตัวเองไหมล่ะ บอสต้องหายใจเข้าลึก ๆ แล้วตั้งสตินะ สติอะสติ” คนถูกมองไปในทางสีชมพูถึงกับลนลาน รีบแก้ต่างในทันทีเพราะไม่อยากให้พี่แจ็คเข้าใจผิด

“โอเคครับ ผมจะหายใจเข้าลึก ๆ เหมือนตอนวัดไข้” ตาจะหลุดออกจากเบ้าอยู่แล้วเพราะถลึงใส่บอสนานเกินไป โว๊ยยยยยยยย เลิกพูดไปในทางนั้นได้ไหม ต่อยหน้ากันยังไม่เจ็บใจเท่าแพ้เพราะโดนไล่ต้อน ห่าคั่ว “แจ็คครับ สั่งตำไทยไม่ใส่พริกให้ผมหน่อย”

“ได้ครับ”

“ไม่ใส่พริกแล้วจะไปอร่อยได้ไง มีแต่เด็กน้อยอนุบาลแถวบ้านผมเท่านั้นแหละที่กินแบบนี้”

“ผมแค่ไม่ชอบกินเผ็ด คุณมีปัญหากับต่อมรับรสของผมเหรอครับเชร์?” กันต์จ้องหน้าเด็กตัวแสบที่หาเรื่องชวนทะเลาะเป็นครั้งที่ร้อย

“ตำไทยมันไม่อร่อยนะบอส มันดูหลอกตัวเอง”

“ครับ?”

“ส้มตำที่แท้จริงต้องใส่ปลาร้าดิ มันจะได้เข้าถึงแก่นแท้ เห็นความเป็นศิลปะในอาหารอีสาน ยิ่งถ้าสั่งตำเผ็ดแบบตายไม่เอาเรื่องนะ อื้อหือ... พูดแล้วน้ำลายแตก”

“คุณไม่รู้จักคำว่าศิลปะด้วยซ้ำ”

“ไม่เกี่ยวก็ได้ แต่ตำไทยไม่ใส่พริกคือกาก”

“ตำไทยไม่ใส่พริกก็อร่อยดี และผมไม่เข้าใจว่ากินแบบเด็กอนุบาลคือการหลอกตัวเองตรงไหน?” อยากรู้เหมือนกันว่าเด็กช่างพูดจะหาเหตุผลไหนมาจ้อ

“มันเหมือนคนกินมัง แต่เอาดอกกะหล่ำไปชุบแป้งทอดแล้วหลอกตัวเองว่านั่นคือไก่ทอด คือเข้าใจปะว่าหิวไก่ทอดก็กินไก่ทอดดิ จะเอาดอกกะหล่ำไปทอดแล้วหลอกตัวเองทำเพื่อ!”

“บอสไม่แดกปลาร้า จบไหม? – ขอโทษครับบอส เมื่อกี้ผมจะใช้คำว่ากินแต่ปากมันไวเกินไปหน่อย”

แจ็คโค้งศีรษะให้เจ้านายหลังจากหลุดปากไป แทนที่จะช่วยเคลียร์ประเด็นไร้สาระให้สองคนนี้ได้ก็เกรงว่าจะโดนไล่ออกแทน



*


สงครามจบลงได้เพราะคนเป็นเจ้านายออกไปคุยโทรศัพท์ข้างนอก และกลับมาตอนอาหารวางเรียงกันบนโต๊ะแล้ว แหลมไม่ชินและรู้สึกว่าเจ้านายเป็นพิษทางสายตา บอกเลยว่าถ้าบอสทำ ASMR คงไม่น่ารอดเพราะหนึ่งคือเลือกกิน สองกินเหมือนคนไม่หิว สามคือกินแบบตั้งคำถามให้ทุกอย่าง เช่นงงว่าทำไมถึงมีผักแปลก ๆ อยู่เต็มไปหมด เป็นต้น

เวรกรรมไอ้แหลมสิ้นสุดลงตั้งแต่ยังไม่หมดเวลาพักเที่ยง เพราะสุดท้ายบอสก็ต้องรีบออกไปก่อนทั้งที่กินข้าวเหนียวไปได้แค่สามคำ น่าจะมีงานด่วนหรืออะไรสักอย่าง ก็นั่นแหละนะ เล่นล่อมาออฟฟิศนี้ติดกันสามวันทางโรงแรมคงมีเรื่องวุ่นวายอยู่ประมาณนึง

แหลมเล่าเรื่องความเอาแต่ใจของเจ้านายให้พี่แจ็คฟัง รวมไปถึงการเป็นแฟนทางเสียงซึ่งถ้าใครได้ยินคงขมวดคิ้วเป็นรูปกิ้งกือโดนน้ำร้อนลวก ซึ่งเขาก็อธิบายทุกอย่างแบบไม่หมกเม็ด พี่แจ็คงงตาแตกไม่เลิกกับไอ้แฟนทางเสียงแถมยังคุยเรื่องลามกทุกพฤหัสถึงอาทิตย์

“กูไม่รู้ว่ารสนิยมบอสเป็นแบบไหนเพราะไม่เคยเห็นพาใครเข้าออฟฟิศเลย กูเคยได้ยินแค่เรื่องเป็นเกย์เฉย ๆ แต่การบังคับให้มึงเป็นแฟนด้วยมันออกจะเกินเหตุไปหน่อยว่ะ”

“คนถูกซื้อได้ด้วยเงินหกพันกับส้มตำฟรีไม่ควรพูดอย่างคนมีคุณธรรมแบบนี้ปะ?” แหลมหรี่ตามองรุ่นพี่ขณะเดินไปขึ้นมอเตอร์ไซค์ด้วยกัน วันนี้พี่แจ็คจะไปส่งถึงหอเพราะมันจะแวะร้านพี่ตั้บ มีความเห่อหลานสาวอย่างรุนแรงไม่แพ้ไอ้โซ่

“มีโอกาสก็ต้องคว้าเอาไว้สิ เงินหกพันเลยนะ แถมได้รองเท้าคู่ใหม่มาด้วย แบรนด์นี้ไม่ล้อเล่น ใส่ไปงานแต่งได้อีกสิบงาน”

“งานแต่งที่หน้า กูจะฟ้องพี่ธีร์ว่ามึงขายน้อง”

“หลังจากฟ้องแล้วก็เล่าให้มันฟังด้วยล่ะว่าตอนนี้มึงเป็นแฟนบอสแล้ว”

“ก็แค่ทางเสียงไหม... แถมโดนบังคับด้วย ไปแจ้งตำรวจทันไหมหนิ ข้อหาคุกคาม” ซีนตอนเอาหน้าผากทาบยังตราตรึง เวรเง้ยยยยยยยยยยย ถ้าอีแหม่มน้องพี่แจ็ครู้คงฟินยันชาติหน้า แม่งเป็นสาววาย

ไหนจะพี่ธีร์อีก อะไรทรง ๆ นี้มันถนัดนักเพราะชอบเซอร์วิสแฟนขับ(ไล่)ของมัน ส่วนตัวก็พอรู้อยู่ โดนจิ้นคู่กับบักผีนั่นมาตลอด แต่ก็ไม่เคยมีปัญหาเพราะไม่ใช่ความจริงไง พี่ธีร์ก็เกรียนขำ ๆ ไป รู้ ๆ กันอยู่ แต่กับบอสคือสุดเกิน สายตาเหมือนจะบอกว่า ‘ผมไม่ได้ล้อเล่นนะครับ’

“ถ้าพูดถึงเรื่องน่ากลัวก็ถูกของมึง แต่บอสเขาอาจจะไม่เข้าใจวิธีเข้าหาคนที่อยากคุยด้วยเปล่าวะ เขาถูกใจมึง อยากคุยด้วย แต่นิสัยเขาเป็นแบบนั้น ทำอะไรออกมาเลยประดักประเดิดไปหมด ถ้าไม่ใช่คนรสนิยมเดียวกันอาจจะกลัวไปเลย”

“เช่นกูเป็นต้น”

“หน้าตามึงไม่ได้ส่งไปในทางนั้นเลยสักนิด นอกจากจะไม่กลัวแล้วยังดูสนุกที่ได้ลับริมฝีปากกับเขาด้วย” คนพี่จอดไฟแดง หันไปมองหน้าวอนตีนของคนที่ซ้อนอยู่ข้างหลัง



*



การเป็นแฟนทางเสียงผ่านไปแล้วหนึ่งอาทิตย์ ซึ่งเอาเข้าจริงมันก็ไม่มีอะไรต่างไปจากเดิม เขากับบอสก็ยังคงทะเลาะกันเพราะเรื่องขี้ประติ๋ว พยายามเอาชนะอีกฝ่ายด้วยเหตุผลโลกแตก ก่อนจะต่างฝ่ายต่างหลับไปทั้งที่ยังไม่ปิดเฟซไทม์

ไม่มีแฟนอีโรติกอย่างที่เคยบอกไว้ เพราะบอสแค่พูดเพื่อให้เขาเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูกเฉย ๆ แหลมยังคงรำคาญสิ่งที่อีกฝ่ายเป็น แต่บางทีก็รู้สึกดีแปลก ๆ ที่ได้เล่าเรื่องโง่ ๆ แล้วเห็นว่าบอสโคตรตั้งใจฟัง แต่รู้สึกแบบนั้นแค่แป๊บเดียวนะ เพราะสุดท้ายแล้วคนอย่างบอสก็แค่หวังฟังเสียงเพื่อบำบัดให้ตัวเองหลับ ไม่ใช่ตั้งใจฟังเพราะอินด้วย

‘อาทิตย์หน้าบอสต้องนอนเองแล้วนะ เพราะผมจะกลับบ้านอะ’
‘คุยไม่ได้เหรอครับ?’
‘ไม่ได้ ผมจะนอนกับยาย’
‘คุณน่าเอ็นดูขึ้นมาอีกสิบห้าเปอร์เซ็นต์เพราะพูดถึงคุณยาย’
‘นอนเองเด้อ ห้ามโทรมา แต่โทรก็ไม่ติดหรอก เพราะผมจะเปิดโหมดเครื่องบิน’
‘ไปด้วยสิครับ’
‘ไปด้วยไรอีก?’
‘ผมหยุดพอดี’
‘หยุดก็ไปหาอย่างอื่นทำดิ โว๊ะ บ้านผมไม่มีอะไรหรอก มีแต่ส้มตำกับกลิ่นปลาร้า’
‘ดีเลยครับ ผมจะได้ลองหัดกินส้มตำใส่ปลาร้าสักที เอาเป็นว่าตกลงตามนี้นะ’
‘เดี๋ยว ๆๆๆๆ’

เบิ่ดคำสิเว้า (หมดคำจะพูด)

แหลมไม่ได้กลับบ้านบ่อยนัก จะกลับแค่ปีละครั้งเพราะอยากให้ยายคิดถึงเยอะ ๆ ตอนแรกก็รำคาญบอสที่เอาแต่ใจ แต่ไป ๆ มา ๆ ก็คิดได้ว่าถ้าได้เห็นบอสเผ็ดจนน้ำตาแตกมันก็คงจะดีไม่น้อย ให้แม่ยืนกดดันตรงนั้น ถ้ากินไม่หมดคือเสียมารยาทอะ บอสต้องเข้าใจเรื่องนี้



*


(ต่อด้านล่างนะคะ)
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 28-08-2018 22:40:00 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0



( ผมชื่อกันต์ )

“เรื่องนี้ผมรู้อยู่แล้ว บอสเคยทดสอบไปครั้งนึงละไง ลืมเหรอ?” คนที่กำลังง่วนอยู่กับอาหารมื้อค่ำเงยหน้าขึ้นมองจอโทรศัพท์

ตอนแรกคิดว่าบอสคงไม่โทรมาแล้วเพราะฟ้ามันมืดจนดวงจันทร์เด่นตระหง่านกลางหัว แต่ตอนเกือบสามทุ่มผู้ชายคนนั้นก็โทรมา และพูดว่า ‘อยู่เป็นเพื่อนผมสักยี่สิบนาทีได้ไหมครับ?’

หน้าบอสมีความหน้าตาอิดโรยเหมือนคนโหยหาหมอนกับผ้าห่ม อาจเป็นเพราะเมื่อคืนคุยเรื่องไร้สาระเยอะเกินไปบอสถึงได้นอนไม่พอ ก็สมน้ำหน้าอยู่ บอกให้นอนก็ไม่นอน ไอ้แหลมก็เป็นคนจิตใจดีไง ก็เลยตอบปากรับคำอยู่คุยเป็นเพื่อนระหว่างบอสขับรถกลับคอนโด 

( ที่บอกก็เพราะผมอยากให้คุณเรียกดูน่ะครับ )

“ดู”

( เชร์ครับ )

มีความละสายตาจากถนนมามองคาดโทษ คนแกล้งสำเร็จจึงยักคิ้วอย่างพอใจ

“บอสเป็นเจ้านาย ผมเป็นเด็กฝึกงาน เรียกแบบนั้นไม่เข้าท่าหรอกเชื่อผม”

( แต่ตอนเฟซไทม์ผมเป็นแฟนคุณ )

ห่านจิกเอ๊ย... แล้วก็พูดอย่างหน้าตาเฉยด้วยนะ เหมือนเป็นเรื่องปกติที่จะลั่นออกมาไงก็ได้อะ ไม่ห่วงสุขภาพคนฟังเลยว่าจะเลิ่กลั่กทำตัวไม่ถูก 

“ขยี้จั๊งเรื่องฟงเรื่องแฟนเนี่ย เหงาอะไรเบอร์นั้นอะ ที่กลับดึกเพราะไปเจอคู่ขามาก็บอก หาวแบบนี้เหมือนคนเพลียเพราะเพิ่งเสร็จกิจ”

( ผมไม่อยากพูดแบบนี้หรอกนะครับ แต่การออกกำลังกายเป็นประจำมันทำให้ผมเป็นคนอึดในระดับนึง  )

“เหยช... มีความขิงว่ะ มาว่ะ”

ไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะแสดงอาการหึงหวง เพราะกันต์รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเด็กดื้อในจอโทรศัพท์นั้นมันไปในทางข้างเดียวมากกว่า

“ผมก็อึดนะ คืนเดียวถุงยางหมดกล่อง”

( เก่งขนาดนั้นเลย? )

“เปล่า ทั้งกล่องเหลืออยู่ซองเดียว” ยิงมุกเสร็จก็หัวเราะเอง เด็กน้อยจริง ๆ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าจากที่หงุดหงิดเพราะเรื่องใช้ถุงยางก็อารมณ์ดีขึ้นมาได้ภายในพริบตา

( นึกว่าอึดซะอีก คุณทำผมอยากรู้ )

“อยากรู้ก็ไปถามเด็กเก่าผมได้”

( อยากลองบ้างเลยครับ จะได้รู้ว่าคุณทำให้ผมเหนื่อยกว่างานวันนี้ไหม? )

“ฝันเอาเด้ออออ”

( ต้องฝันเลยเหรอครับ ไหนทุกคืนก่อนนอนบอกผมว่า ‘ตั้งใจหลับนะบอส ไม่ต้องฝัน เพราะถ้าฝันแสดงว่าหลับไม่สนิท’ )

“มันก็คนละความหมายกันไหมล่ะ เอ๊...”

( เรียกพี่กันต์เร็วครับ )

“ชาติหน้าน้า ผมเป็นคนหนักแน่นอะ เจ้านายคือเจ้านาย จะให้เรียกพี่ได้ไง เกิดหลุดเรียกแบบนี้แล้วคนในออฟฟิศได้ยินคงน้อยใจตาย ได้สิทธิพิเศษเกินชาวบ้านเขา” ไม่เด็ดขาด ถ้าเรียกปุ๊บฟิลเตอร์เมียจะต้องประทับบนโหนกหน้าไอ้แหลมแน่ ๆ

( ผมรู้ว่าคุณไม่หลุดหรอก )

บอสดูมั่นใจมาก ทั้งทางคำพูดและสายตา คงคิดว่าอ่านเขาออกหมดเปลือกแล้วมั้งนะ โถ ๆๆๆ

( เพราะเท่าที่ผมเคยรู้จัก คุณเป็นคนเอาตัวรอดเก่งที่สุดแล้ว )

“นั่นถือเป็นคำชมใช่หรือไม่?”

( แน่นอนครับ เพราะถ้า ‘คิดถึงนะ’ มันจะเป็นคำบอกรักทันที )

“อู้ย... อย่าไปพูดงี้ให้ใครได้ยินนะ อาจโดนเรอใส่หน้าได้อะ เสี่ยวโคตร” แหลมเบ้ปากทำหน้าเหยเก

( ผมจำมาจากคลิป boyfriend ของคุณน่ะครับ )


ผ่างงงงงงงงงงง!!!!!!


“เชี่ยเมื่อกี้บอสอย่างเข้ม ไปได้โควทออฟเดอะเยียร์มาจากไหนเนี่ย?”

( ฮึ... )

“ไรอีก” เซ็ง อารมณ์ดีมากปะที่ตีตื้นคะแนนกลับมาได้ เนือยขนาดนั้นยังมีแรงสู้กับเด็กฝึกงานอีก ยอมใจแล้ว

( ผมบอกแล้วว่าคุณเอาตัวรอดเก่ง )

“ถ้าเก่งผมคงไม่เปิดกล้องคุยกับบอสแบบนี้หรอก” พอติดไฟแดงบอสก็ถอดแว่นออกมาเช็ด ก่อนจะสวมมันกลับไปแล้วจ้องหน้าเขา

( คุณอยากไปเล่นเกมกับทีมเหรอครับ? )

“ใช่”

( งั้นลุกไปเปิดคอมแล้ววางโทรศัพท์ไว้ในจุดที่ผมจะฟังเสียงคุณได้สิครับ )

“เหย จะฟังผมเล่นเกมจริงดิ เสียงคีย์บอร์ดผมอย่างดังเลยนะ บอสจะทนได้เหรอ?’

( เดี๋ยวผมลดเสียงลงครับ )

“ผมตะโกนด่าคนในเกมด้วยนะ หยาบคายแบบนรกแตกอะ”

( เรื่องนั้นผมพอจะนึกออก นี่คุณกำลังเกรงใจผมอยู่เหรอ? )

“ไม่ได้เกรงใจเว้ย”

( คำหยาบ )

“ไม่ได้เกรงใจ” เด็กลูกครึ่งทำกัดฟันพูดประชดคนเรื่องมาก “ผมบอกไว้เพราะตอนเล่นเกมคงช่วยบำบัดบอสไม่ได้ บอสนั่งฟังเสียงฝนตกใส่หลังคาน่าจะบันเทิงกว่า อันนี้พูดจริงแบบไม่กวนทิง”

( งั้นผมจะวางสาย ถ้าเล่นเสร็จแล้วยิงมานะครับ )

“ใกล้ถึงคอนโดยังอะ?”

( อีกนิดนึงครับ แต่ไม่เป็นไร คุณไปเล่นเกมเถอะ )

“เอ้ออออออ มันต้องอย่างนี้ซี้” เด็กลูกครึ่งทำหน้าทะเล้นพร้อมปรบมืออย่างดีใจ ขืนเปิดเฟซไทม์เล่นเกมคงเกร็งตายห่าน บอกไม่ถูก มันไม่เหมือนตอนเปิดกล้องสตรีมให้คนดู

บอสเป็นคนวางสายก่อนซึ่งนั่นเป็นเรื่องดี แหลมฮัมเพลงอย่างสบายใจโดยไม่สนความเชื่อคนแก่ที่บอกว่าห้ามผิวปากตอนกลางคืนเพราะผีจะมาเจาะปาก ตอนนี้เขาอารมณ์ดีเกินกว่าจะสนใจว่าโลกนี้มีสิ่งลี้ลับหรือไม่ เพราะถ้าทนอยู่กับบอสได้ ผีก็คงไม่น่ากลัวแล้วปะวะ?

เข้า Discord ไปตอนจังหวะที่พี่ ๆ กำลังเล่นเกมกันอยู่ และคนที่ร่วมแจมในวันนี้คือไอ้น้องแพรว เด็กสาวผู้มาเขย่าหัวใจพี่แจ็คและจนป่านนี้น้องนางก็ยังไม่รู้ตัว

“โหล ๆ โหลหนึ่งสิบสอง”

( มุกเหี้ยไรของมึง? )

“น้องเข้ามาก็ด่าเลยนะ น่ายืมปากไปฝากตีนจริง ๆ” แหลมได้แต่หวังว่าจะได้ยินเสียงใครก็ได้ที่ไม่ใช่เสียงพี่ธีร์ แต่ก็นั่นแหละ ห้ามพี่แจ็คหน้าเลือดคงง่ายกว่าห้ามพี่ธีร์พูดไร้สาระ

( พี่เชร์มาแล้วเหรอ? )

“มาละจ้ะ คิดถึงพี่ไหมจ๊ะแพรวจ๋า?” หยอดหมดอะจุดนี้ ถึงพี่แจ็คจะอยู่ในเกมด้วยก็ไม่สน วันก่อนแม่งแกล้งเอาน้ำปลาใส่แก้วกาแฟน้องนุ่ง อย่างเหี้ย

( วันนี้ไม่คุยกับบอสก่อนนอนเหรอวะน้องรัก แบบว่าเปิดกล้องแล้วคราง โอ้ว... บอสจ๋า! )

“เชี่ยพี่ธีร์พูดมาก เดี๋ยวกูตามไปกระทืบถึงห้องไอ้โซ่”

( พี่ธีร์ไม่ได้อยู่กับโซ่นะครับพี่แหลม ตามไปตื้บที่คอนโดได้เลย )

“เออ เดี๋ยวคอนโดแถวหลักสี่จะมอดไหม้ด้วยน้ำมือกู”

( กลัวแล้วฮะ บอสอย่าทำแหลมแรงนะ -- กรี๊ดดดดด พวกมึง!!! พวกมึง!!! กูเจอมันแล้ว!!! พี่เลื่อยมา!!! มันจะฟันดากกูแล้ว แจ๊คคคคคคคคคคคคคคคคคคคค!!! )

ร้องเหมือนวัวจะโดนเชือด แหลมรีบเข้าไปเช็ก Twitch พวกนรกนั่นว่ามีใครสตรีมอยู่หรือไม่ และก็พบว่าพวกมันเปิดกันทุกคนเลยไอ้ฉิบหาย แล้วก็ฝอยเรื่องบอสกันสนุกปากโดยไม่แคร์ว่าน้องนุ่งจะเสียพิกเจอร์เลยนะ


ช่องพี่ธีร์ = ( พี่แหลมฝึกงานแล้วได้แฟนเป็นเจ้านายเลยเหรอคะ ต้องเป็นฟีลสาวใหญ่กับนายปากหมาแน่ ๆ เลย >w< )
ช่องพี่แจ็ค = ( ขออนุญาตโดเนทนะคะ พี่แจ็คคงเครียดแย่เลยใช่ไหมที่ต้องทำงานที่เดียวกับพี่แหลม อย่าเก็บปัญหาไว้ในใจมากเลยนะคะ มีอะไรก็บ่น ๆ ให้พวกหนูฟังได้นะ ถึงพี่จะไม่เคยทำแบบนั้นก็ตาม แง้ ;-; )
ช่องไอ้โซ่ = ( พี่ไปญี่ปุ่นมา อยากส่งขนมให้โซ่จัง เอาไปฝากไว้กับใครได้บ้างคะ ร้านพี่ตั้บได้ไหม ไอ้หัวทองจะขโมยกินก่อนหรือเปล่า? )
ช่องแพรว = ( ออก discord ดีไหมครับ ได้ยินเสียงไอ้หรั่งแล้วพี่ปวดแก้วหูมาก ไม่อยากให้แพรวเป็นคนถ่อยแบบมันครับ )


ทุกคนรักแหลม


เด็กลูกครึ่งจิ๊ปากกับข้อความงี่เง่าเหล่านั้นก่อนจะเปิดสตรีมช่องตนเองเพื่อตบหน้าพวกกากช่องอื่นให้รู้ว่าแฟน ๆ ช่องเขาน่ารักแค่ไหน

Enjoyyy บริจาค 100฿: น้องไปส่องช่องพี่ธีร์มา อะไรคือบอส กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด มีคนเอาพี่หนูด้วยยยยย ดีจั้ยยยยยยยยย
ZoomKaoPai บริจาค 30฿: พี่แหลมคับ บอสที่พี่ธีร์ว่ามันเกิด map ไหนหรอคับ แล้ว drop ของอะไรบ้าง มีดาบบวกสิบไหมคับ
Biw007 บริจาค 30฿: วันนี้อยู่นานไมคับ ถ้าไปซักถุงเท้าแล้วกลับมาดูจะยังทันไม
YooYeez บริจาค 50฿: พี่จ๋าโชว์ฆาตกรให้น้องดูหน่อย น้องคิดถึงฝีมือการจู๊กหนีเซอร์ไวเวอร์ของพี่ ><


แต่ละคนดี ๆ ทั้งนั้น...


แหลมสนุกกับการเป็นสตรีมเมอร์ แต่ก็คิดถึงช่วงเวลาการได้เป็นนักกีฬาอีสปอร์ต ช่วงนี้มีแข่งทัวร์ใหม่ แต่พี่ธีร์ตัดสินใจว่าจะไม่ลงเพราะคนในทีมไม่มีเวลาซ้อม เอาจริงไอ้พี่ชั่วมันแสนรู้นะว่าแบบไหนน้องนุ่งถึงจะประทับใจ มันคงดีถ้าฝึกงานเสร็จไว ๆ เขาจะได้กลับไปจริงจังกับการซ้อมทีมอีกครั้ง แล้วก็จะได้เนียนหลุดออกจากบ่วงแฟนทางเสียงของบอสด้วย ถึงตอนนี้จะเพิ่งเข้าเดือนมิถุนาได้ไม่นานก็ตาม ฟ้าคคคคคคคคค

Anonymous08 บริจาค 1000฿: ช่วงนี้ชอบเกมไหนมากที่สุดครับ?

“ขอบคุณหนึ่งพันบาทด้วยเด้อ ช่วงนี้ชอบเกมอะไรเหรอ ผมตอบไม่ได้ว่ะ เป็นพวกรักพี่เสียดายน้อง แต่ถ้าถามว่ารอเกมอะไรอยู่ ก็ตอบได้เต็มปากเลยว่า Half-Life 3 ไม่รู้ชาตินี้จะได้เล่นไหม”

Mirana032: รอดูงาน E3 เลยครับว่าจะมีอะไรคืบหน้าหรือเปล่า
BassZa: 5555555555 จริงพี่ ไม่รู้จะได้เล่นตอนไหน รอมานานโคตรละ
AumAim บริจาค 100฿: หมาน้อยยยย จุ๊บกล้องหน่อยเร้ว

“เออ พี่ตั้บลดน้ำหนักกับ Half-Life 3 ออกขาย อะไรจะเกิดขึ้นก่อนกัน – จุ๊บอะไร ไม่จุ๊บโว้ย”

AumAim: เลวววววว เอาร้อยนึงชั้นคืนมา

 “หยอกเล่นนนนนนนน” แหลมปั้นหน้าปั้นตาอ้อร้อ ก่อนจะยืดตัวไปจุ๊บกล้องจนเกิดเสียงจนสาว ๆ ต่างรัวแชตไม่หยุดกับความน่ามันเขี้ยว

( อะไร เข้ามาได้ยินเสียงหมาหอนพอดี )

( พี่แหลมเช็ดกล้องด้วยนะครับ โซ่คิดว่ามันน่าจะมัวเพราะน้ำลาย )

( หนูไม่น่าเข้ามาจังหวะนี้เลย อี๊ )

Discord ห้องสำรองเต็มไปด้วยเสียงพี่น้องในทีมที่เล่นจบเกมแล้วจึงเข้ามาตามเขา พอได้ยินพวกกากแซะ คนทะเล้นจึงจุ๊บใส่ไมค์รัว ๆ ไม่หยุด จงใจกวนประสาทก่อนจะระเบิดหัวเราะอัดใส่อย่างพอใจ ท่ามกลางห้องแชตใน Twitch ที่ไหลขึ้นด้านบนอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมีทั้งคนเขินกับความขี้เล่นและฝั่งที่ฟลัดคำว่าจะอ้วก

แต่มีใครคนหนึ่งนั่งนิ่งไปเพราะฉากจุ๊บกล้องเมื่อครู่ นิ้วหัวแม่มือค้างอยู่บนแป้นพิมพ์บนหน้าจอโทรศัพท์พร้อมประโยคที่พิมพ์ค้างไว้ว่า ‘นอกจากเกมที่ชอบ แล้วมีเกมแนวไหนที่อยากลองทำเองบ้างไหม’ หากแต่เขาไม่ได้กดส่งคำถามไปเพราะสายตายังคงจับจ้องอยู่กับใบหน้าซน ๆ ของคนที่อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ มุมซ้ายของจอสตรีม

ยังไม่ทันโดเนทครั้งที่สองเลยด้วยซ้ำ เด็กคนนั้นก็ทำให้ต้องขับเทียบจอดข้างทาง เพราะถ้าขืนขับต่อทั้งที่ใช้โทรศัพท์ไปด้วยคาดว่าพรุ่งนี้คงได้ลงข่าวหน้าหนึ่งแน่ ให้ตาย... มันบ้าเหลือเกินที่เขาลบภาพจุ๊บกล้องออกไปไม่ได้ วูบหนึ่งกันต์เผลอใจเต้นและสะดุ้งไปเล็กน้อยราวกับว่าใบหน้าซน ๆ เลื่อนเข้ามาจุ๊บเขาอย่างไรอย่างนั้น

เสียงน้ำหยดลงบนหลังคารถทีละเม็ดก่อนจะประสานเสียงจนกลายเป็นพายุฝน ผู้คนยังคงใช้ชีวิตอยู่กับความวุ่นวายในกรุงเทพฯแม้ว่าฟ้าจะมืดแล้ว กันต์กวินทร์คือหนึ่งในนั้น ชีวิตที่ติดแหงกอยู่บนถนนเพราะการจราจรสุดห่วยนั่นไม่ใช่เรื่องตลกเลยสักนิด แต่วันนี้เขาไม่ได้อยู่กับความรู้สึกเดิม ๆ แบบนั้นอีกแล้ว เพราะท่ามกลางพายุฝนที่ตกลงมาอย่างหนักมันมีเสียงเด็กคนนั้นทำลายความเงียบไปจนหมดสิ้น และเขารักที่จะฟังไปเรื่อย ๆ อย่างไม่รู้จักเบื่อ

กันต์กวินทร์มองรอยยิ้ม ฟังเสียงหัวเราะจากมุกตลกตื้น ๆ ของคนในจอโทรศัพท์ เด็กผู้ชายธรรมดา ๆ ที่เข้ามาปรากฏตัวในโลกของเขาตั้งแต่วันนั้นกำลังสร้างเสียงหัวเราะให้คนดูทั้งเจ็ดพันคนอยู่ กันต์คิดว่าความเบื่อหน่ายชีวิตแสนจำเจที่ทำให้รู้สึกแบบนี้ อีกอย่างเด็กคนนั้นก็คุย... ไม่สิ ต้องเรียกว่าโม้เก่ง เปิดมุมมองบ้า ๆ บอ ๆ ให้คนจริงจังอย่างเขารู้ว่าควรผ่อนคลายบ้าง

บวกกับทะเลาะกันแล้วรู้สึกสนุกอย่างน่าประหลาด ถึงจะเป็นเรื่องไร้สาระแต่ก็มีการหยั่งเชิงอยู่ตลอดว่าใครจะแพ้ไปก่อน ซึ่งเขาชอบเหลือเกินเวลาเห็นใบหน้าซน ๆ ขมวดคิ้วมุ่นไม่พอใจ

ดูเหมือนว่าสิ่งที่ไม่เคยชอบในอดีตจะกลายเป็นสิ่งที่เขาถูกใจในตอนนี้
 

[ข้อความถูกลบ]


Anonymous08 บริจาค 10,000฿: ผมคิดว่าคุณชักจะน่ารักเกินไปแล้ว


ที่เคยบอกว่าไม่ได้ชอบ... เห็นทีว่ากันต์กวินทร์คงต้องกลืนน้ำลายตัวเอง




To be continued


พี่ธีร์บอก บอสมึงแย่งซีนกุ กุโดเนทน้องโซ่ครั้งแรกยังไม่โหดเท่านี้
*พี่แจ็คมองด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ตาลุกเป็นไฟ*
เพราะเหงาเลยรู้สึกง่าย ชัดเจนไวรึเปล่าน้า พอเจอของแปลกทีโลกเลยมีสีสันเรย แต่จะยังไงเด็กมันแค่กวนทิงเพราะอยากชนะ ตอนหน้าจะรอดไม่รอด กลับอุดรไปเจอแม่ด้วยกันนน
อ้าวกำ เม้นนิยายตัวเองอีกแล้ว




« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 23-05-2018 22:56:39 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ PsychePie

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 257
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
บอสจะเปย์หนักขนาดนี้ม่ายด้ายยยยยยยยยยยยย
เราก็คิดว่าบอสคงเป็นคนเหงาๆ มีกำแพงสูง พอมาเจอของประหลาดๆ เข้าให้เลยรู้สึกแตกต่าง โลกทึมๆ เริ่มสว่าง สดใส มีโทนสีอื่นเข้ามาแทรก

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 500
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
โอ๊ยบอสเปย์เก่งงงงงงงงงงง ชอบก็จีบเลยบอสแต่เด็กดื้อต้องทำใจหน่อยนะนะ :ling1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ suikajang

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 813
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
 o13 หู้วววววววสายเปย์ที่แท้ทรู เปย์หนัก จัดหนัก รุกหนัก หนักๆ ทั้งนั้นเลยค่ะบอส
อิน้องก็น่ารัก กวนบาทาไปสิค่ะ บอสหลงซะหล่ะ ถอดตัวไม่ขึ้นแล้วนั้น  :m20:
 :L2:  :pig4:  :L2:

ออฟไลน์ คุณซี

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 205
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
หัวเรื่องมันไม่ได้อัพอ่าาา ดีนะที่ไปตามส่องในทวิตเลยมาอ่านทัน!

ออฟไลน์ alternative

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2317
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +285/-3
ป๋าเปย์ขนาดนี้....ถ้าเป็นพี่แจ็คคงยอมจุ๊บจริง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
กี๊สสส ตามมาแล้วค่ะหัวหน้าา
แงง กว่าจะรู้ว่าเรื่องนี้มาแล้วก็ปาไปตอนที่ 5!

อย่างแรกต้องบอกว่าฮาเสมอต้นเสมอปลายค่ะ ประทับใจมาก  :laugh:

คิดอยู่นานว่าคู่นังเชร์จะเป็นคนแบบไหน
มาเจอแบบบอสสายเปย์ แถมเชร์ยังแพ้ทาง (ส่วนนึงเพราะกลัวไม่ผ่านฝึกงาน 555)
บอสเลยแอบได้เปรียบ เอาเด็กแสบอยู่ เพราะปกติน้องมันไม่เคยยอมใครอะ  :laugh:

ชอบตรงที่น้องมันบอกว่าแม้แต่เรื่องไร้สาระ บอสก็ยังฟัง เลยรู้สึกว่าเป็นความพิเศษระหว่างสองคนนี้
เพราะปกติจะมีอิพี่ธีร์คอยสกัดดาวรุ่งตลอด แต่อันนี้บอสเค้าเต็มใจฟังเราทุกเรื่องเด้อน้องเชร์  o18

ต่อไปบอสคงรุกหนักกว่าเดิมแน่ เตรียมตัวไว้นะเชร์เอ๊ยยย

ปล.คิดไปเองหรือเปล่าว่าบอสเปงคนหื่นอะ  :-[

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
 
#ชอกะเชร์คู่กันต์
ตอนที่ 06 : กลับบ้านเรารักรออยู่ (PART 1/2)



 
Theeradej Three อยู่กับ Cherish Saran และคนอื่น ๆ อีก 2 คนที่ Twitch.tv
8 ชม. กรุงเทพมหานคร

ขอแคปชั่นให้น้องผมหน่อยครับ



แพรว’แพรว,ตุ้บตั้บไม่กินเค็ม และคนอื่น ๆ อีก 3,804 คนถูกใจสิ่งนี้
แชร์ 1,773 ครั้ง
ดูความคิดเห็น 4,013 รายการ
 


“...”
เห็นแจ้งเตือนเฟซบุ๊กเพราะถูกแท็กจึงกดเข้าไปดู แล้วก็พบความหรรษายามเช้าจากไอ้พี่ห่าที่แท็กมาพร้อมรูปของเขาซึ่งมันไม่เคยน่าอับอายขายขี้หน้าขนาดนี้กระทั่งเจอคอมเมนต์นับแสนล้านที่ค่อนข้างเอนเอียงไปทางเดียวกับพี่มัน
 
 
ตุ๊กติ๊ก’เองจร้า คุณชักจะน่ารักเกินไปแล้ว
RainyDay ฝนตกผ้าเลยไม่แห้ง คุณชักจะน่ารักเกินไปแล้ว
เพ่ยเพ่ย อรจิรา คุณชักจะน่ารักเกินไปแร้วววววววววว
เบค่อนสลิม ยาลดน้ำหนักเพื่อสุขภาพ อยากหน้าท้องแบนราบ เอวบางเหมือนคนไม่มีไส้แบบนี้ อินบ้อกหาแม่ค้าได้เลยจร้า 30 เม็ด 1,499 เท่านั้น ถ้าจะเอากว่านี้มึงไปฟิตเนสดีกว่าจร้า
สมยศ ฆ่ายุงด้วยมือเปล่า โชว์เหี้ยไรสัสแหลม กาก
หนูจอยขี้งอล อร๊าย หุ่นดีอะไอ่หมา
นู๋ใบ ตอง นู๋ศรัทรามาตลอดว่า #ธีร์แหลม คือเรื่องจิง นู๋เชื่อว่าในโทรศัพท์พี่ธีร์ต้องมีรูปวาบหวิวของพี่แหลมเยอะกว่านี้แน่ ฟิน ๆๆๆๆ ขอบคุณนะค่ะที่แบ่งปันความความรักให้โลกรับรู้ #ใครเม้นธีร์โซ่พ่อตายนะค่ะ
มาร์ค ซอยสอง ทำไมกูต้องตื่นมาเจออะไรแบบนี้
มีนา มาลี กูเข้ามาขำเม้น 5555555555555555555555555
 

 
เก้าสิบเปอร์เซ็นต์ไปในทางเดียวกันหมด ใจน้า พี่ธีร์เหมือนรอเวลาแก้แค้นมาทั้งชาติ ชนิดว่าถ้าบังเอิญเจอไอ้แหลมกับงูมันคงเลือกตีกูก่อนแบบไม่ต้องเสียเวลาคิด

วันหยุดที่ดีไม่ควรเป็นแบบนี้ปะ ความจริงอยากนอนยาว ๆ แต่เพราะตื่นไปฝึกงานจนชินจึงแหกขี้ตาเวลานี้ทุกวัน เจอเรื่องแบบนี้ตั้งแต่ยังไม่ลุกไปแปรงฟัน ถามว่าเป็นความผิดใครถ้าไม่ใช่พี่ธีร์กับเจ้านายตัวดี

สบถคำหยาบแล้วรัวพิมพ์บนแป้นหน้าจอโทรศัพท์โดยไม่มอง แต่ยังไม่ทันกดส่งก็ตัดสินใจลบทิ้งเพราะถ้าเข้าไปดิ้นเร่า ๆ พวกลิ่วล้อพี่ธีร์คงแห่มายำตีนเขาอย่างเพลิดเพลินแน่ ไลก์แฟน ไลก์ไอดอล พี่มันจันไรแค่ไหนแฟนคลับก็ไม่น้อยหน้ากัน จะไปตามเกมมันไม่ได้เด็ดขาด

วันนี้มีนัดตอนเที่ยง และแหลมยังมีเวลาอีกเป็นชาติก่อนไปตามนัด เขาใช้นิ้วเท้าหนีบผ้าห่มขึ้นมากอดพลางไถหน้าจอดู Notification ทีละอันอย่างใจเย็น แอปส่งข้าวก็แข่งกันส่งโปรมายั่วใจจั๊ง แต่จะลั่นทีก็เสียดายเงิน เพราะคิดว่าถ้ายอมเสียเวลาแปรงฟันล้างหน้าเดินลงไปข้างล่างก็ได้กินข้าวจานละสามสิบห้าบาทแล้ว

ไถไปอีกนิดเจอทีเด็ดจากคนเป็นเจ้านายซึ่งส่งมาตอนที่เขาหลับไปแล้ว เนื้อความสั้น ๆ ทำให้มือไอ้แหลมสั่นยิ่งกว่าคนเป็นพาร์กินสัน เพราะหลังจากได้เงินโดเนทก้อนใหญ่ขนาดนั้น เขาก็รีบปิดสตรีมแล้วโทรหาบอสทันที แต่รู้อะไรปะ แม่งปิดมือถือเว้ย กวนตีน
 

คุณได้รับข้อความจาก...
‘เจ้าหนี้’
[ พยายามโทรหาผมเหรอครับ น่ารักจัง ]
 

มะเหงกดิ
 

ป่านนี้จะตื่นยังเหอะ ไม่เคยติดต่อไปหาตอนวันหยุดมาก่อน คนรวย ๆ แบบนั้นจะไปทำงานไหม หรือว่าจะใช้ชีวิตเหมือนพีเพิ่ลทั่วไปที่มีอารมณ์นั่งจิบกาแฟยามเช้าเคล้าเสียงฝน
 
แต่ช่างดิ ต่อให้ประชุมอยู่ก็จะกวนตีนกลับ
 

คุณกำลังส่งข้อความถึง...
‘เจ้าหนี้’
[ กาก ]
[ คิดว่าเท่มากปะโดเนทเงินให้ผมอับอายขายขี้หน้าพี่ ๆ ]
 

โยนโทรศัพท์ลงบนเตียงเหมือนจะช่วยทุเลาความหงุดหงิดได้ แต่มันเสือกเด้งขึ้นลอยไปบนอากาศแล้วทำท่าจะตกลงพื้นกระเบื้อง เป็นเสี้ยววินาทีสั้น ๆ ที่ไอ้แหลมมองเห็นญาติผู้ใหญ่ที่ล่วงลับไปแล้วยืนโบกมือไหว ๆให้ จึงรีบพุ่งเข้าไปคว้าไว้อย่างทุลักทุเลจนพลาดหงายเงิบตกเตียง
 
“หมาสี่แม่มึงเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”
 
อุทานเป็นภาษาบ้านเกิดพลางนิ่วหน้า เวรกรรมติดจรวดเร็วเกินไปเปล่าวะ แค่คิดว่าจะหาทางเอาคืนบอสเฉย ๆ แต่ก็ยังไม่ได้ลงมือปะ หรือว่าทางนั้นมีความเล่นของ กุมงกุมารทองไรงี้
 

คุณได้รับข้อความจาก...
‘เจ้าหนี้’
[ คุณควรอายเงินโดเนททีละ 30 บาทมากกว่า 10k ในครั้งเดียวนะครับ ]
 

ขิงไปอีก หล่อ รวย เข้ม พี่เขาใช้ชีวิตเหมือนกดสูตรโกง
 

ไม่ไหวแล้วโว้ย คันปากอยากด่าคน เมื่อคืนปิดมือถือหนีประเด็นใช่ไหม ตอนนี้ตอบโต้ทางข้อความได้แล้วแสดงว่าโทรศัพท์ต้องเปิดอยู่ ถ้าบอสแม่งไม่ได้ใช้จาร์วิสช่วยสื่อสารให้ จัดไปดิวะ เฟซไทม์โชว์เหนือให้รู้ว่าหัวร้อนจนไม่ทนเป็นอย่างไร
 
( ครับ )
 
“ครับไร?”
 
( คุณโทรมาเพื่อตั้งคำถามการรับสายของผมเหรอ ช่างเป็นเด็กขี้สงสัยในเรื่องไม่จำเป็นจริง ๆ )
 
“ขี้แซะที่หนึ่ง เสียงใสแบบนี้แสดงว่าตื่นแล้วถูกปะ ผมคงไม่ได้โทรมารบกวนเวลาพักผ่อนของคนนอนไม่หลับหรอกเนอะ เอ... หรือนอนหลับเพราะเมื่อคืนสร้างความพินาศไว้ให้ชาวบ้านกันน้า?” มองคนในจอโทรศัพท์ที่ดูดีได้แม้อยู่ในชุดลำลองธรรมดา ไหนจะหนังสือปรัชญาที่คิดว่าน่าจะเป็นเวอร์ชั่นภาษาอังกฤษในมือนั่นอีก ฮิปสเตอร์มากเวอร์
 
( ตื่นสักพักแล้วครับ ไม่ยักรู้ว่าคุณใส่ใจขนาดนี้ ผมเริ่มจะเขินซะแล้วสิ )
 
“มะเหงกดิ ผมประชด”
 
( ไม่ปีนเกลียวกับผมนะครับ )
 
“จะพูด มีไรปะ บอสจะอ้างว่าตัวเองอายุมากกว่าเลยพูดยังไงกับเด็กไม่ได้นะ ทุกวันนี้ต้องสิทธิเท่าเทียมกันแล้ว ถ้าผู้ใหญ่ทำตัวกากกับเด็กก็ต้องโดนด่า”
 
( และคุณก็ด่าผมตั้งแต่ตื่นนอน )
 
“นั่นไม่ได้เรียกด่า เรียกประชด”
 
( การประชดส่วนใหญ่มาจากความน้อยเนื้อต่ำใจ และการจะรู้สึกแบบนั้นได้แสดงว่าคุณต้องรู้สึกอะไรกับผมบ้าง เริ่มมีใจให้ผมแล้วสินะครับ หนึ่งหมื่นเมื่อคืนถือว่าได้ผล )
 
“ตลกแดก”
 
( คำหยาบครับ )
 
มีความส่งสายตาดุ ๆ ทะลุเลนส์แว่น ได้ยินหยาบนิดหยาบหน่อยไม่ได้ ต่อมผู้ดีพี่เขาถึงกับกำเริบ
 
“เออ แล้วโดเนทมาทำไมตั้งหมื่นนึง รวยมากเหรอ?”
 
( ครับ ผมรวย )
 
ไม่มีความกระดากอายในความมั่งมีใด ๆ ทั้งนั้น แถมตอบอย่างหน้าตาเฉยอีก แล้วเถียงไม่ได้ด้วยนะ พี่เขามีความรวยจริงไม่จิงโจ้ จะด่าว่าเงินพ่อแม่ก็ไม่ได้ เพราะทุกวันนี้โรงแรมทุกสาขาก็เป็นของบอสทั้งหมด
 
“มีเยอะแล้วทำไมไม่รู้จักเพิ่มเงินเดือนให้พนักงาน ห๊ะ รู้ไหมว่าชาวบ้านเขาทำงานหนักไม่คุ้มเงินที่ได้”
 
( บางคนอาจจะรู้สึกอย่างนั้น แต่เขาก็ต้องรอเวลาเพื่อพิสูจน์ให้ผมเห็นว่าควรได้เงินเดือนเพิ่มสักเท่าไหร่ แต่ในขณะเดียวกันก็ยังมีคนที่ทำงานไม่คุ้มเงินที่ได้ไปจากผม ทุกอย่างขึ้นอยู่ตามความเหมาะสมครับ )
 
“แล้วหมื่นนึงเมื่อคืนคืออะไร ไหนความเหมาะสม?”
 
( ผมพิมพ์เลขศูนย์เกิน )
 
“อย่ามา”
 
( แล้วยังไงครับ ผมพอใจจะให้ คุณมีปัญหาอะไรกับความพอใจของผมเหรอ? )
 
“มี บอกแล้วว่ามันทำให้ผมอับอายขายขี้หน้า ทีหลังโดเนทก็มาแค่เงินดิ จะลั่นแคปชั่นเสี่ยว ๆ มาเพื่อ?” แหลมมองคาดโทษคนในสายที่ยกแก้วเซรามิคสไตล์อังกฤษขึ้นจิบอย่างใจเย็น
 
( ผมแค่พูดไปตามที่คิด ทีผู้หญิงบอกให้จูบกล้องด้วยเงินร้อยเดียวคุณยังทำให้ แต่ผมไม่ได้ขอให้คุณทำอะไรเลยด้วยซ้ำ )
 
“นั่นมันคนละเรื่อง ไม่เอามาเหมารวมกันดิ”
 
( เรื่องเดียวกันครับ คุณคือเด็กสองมาตรฐาน )
 
“มะเหงก บอกว่าคนละเรื่องก็คนละเรื่อง ห้ามเถียง” ทั้งคู่สบตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร และคนที่ยิ้มก่อนก็คือบอส ซึ่งมันโคตรน่าหมั่นไส้เลยว้อยยยยยย
 
( ไม่พอใจก็ตามมาหาเรื่องที่คอนโดผมแล้วกันครับ เดี๋ยวส่งโลเคชั่นไปให้ )
 
“โอ้โห เป็นแผนล่อซื้อผมก็บอกมา ทำเป็นอ้างนู่นนี่นั่น” แหลมแค่นหัวเราะอย่างรู้ทัน แผนนี้เขาเคยใช้กับสาว ๆ มานักต่อนักแล้ว และมันก็ได้ผลด้วย
 
( โดนรู้ทันซะแล้วเหรอครับ ว้า... )
 
“ผมไม่ไปหาบอสหรอก วันนี้มีนัด” เด็กลูกครึ่งยักคิ้วใส่ ก่อนคนที่เคยทำตัวเหมือนชนะทุกอย่างบนโลกนี้จะขมวดคิ้วชักสีหน้า
 
( กับใครครับ? )
 
“ไม่บอก”
 
( คืนนี้ผมจะเข้าไปดูหัวหน้าทีมคุณเล่นเกม โดเนทให้เขาสักหมื่น และใส่แคปชั่นแบบที่คุณไม่คาดคิด )
 
“นั่นก็จะลงทุนเกินไปไหม หื้อออออ เป็นไรมากเปล่าบอส ฮัลโล๊? ทำไมเป็นคนขี้เอาชนะ หงุดหงิดละนา” เด็กหนุ่มถลึงตามอง ลากเสียงประชดอย่างเหนื่อยอกเหนื่อยใจ
 
( แค่พูดออกมาว่าคุณมีนัดกับใคร มันเป็นคำตอบง่าย ๆ ที่เด็กหัดพูดยังทำได้ )
 
“นี่ด่าผมอยู่ถูกปะ?”
 
( ถ้าทำตัวน่ารักแล้วใครจะดุล่ะครับ แต่คุณมันดื้อ )
 
“บอกให้หยุดพูดอะไรแบบนั้น ขนลุก”
 
( คุณไม่รู้หรอกว่าการถูกทำให้ขนลุกจริง ๆ เป็นยังไง )
 
นอกจากจะพูดทิ้งท้ายให้คิดแล้วยังยิ้มแบบมีเลศนัยด้วย เป็นไรมากปะ เดี๋ยวต่อยดั้งยุบเข้าไปในกะโหลก
 
“เนี่ย ชอบทำอะไรแบบนี้ ผมก็กลัวเป็นปะ”
 
( อ้อนสิครับ เผื่อผมจะยอมลดอีโก้ลงเพื่อคุณบ้าง )
 
“รู้ตัวด้วยว่าอีโก้สูง 555555555555” สะใจโว้ย อยากอัดเสียงไปให้พี่แจ็คฟังแล้วแปลงเป็นริงโทนสามสิบวิ สัญญาเลยว่าจะใช้สักสองปีโดยไม่เปลี่ยน
 
( ผมบังเอิญผ่านไปได้ยินคุณกับแจ็คนินทาผมน่ะ )
 
เปรี้ยง!
หน้าร้าวเป็นบ้านโครงการที่สร้างแบบชุ่ย ๆ เบย
 
“เหย... ใครบอกว่านินทา อันนั้นเรียกวิเคราะห์บุคคลในเชิงจิตวิทยา” แถจนเอวถลอกลากยาวไปจนถึงแถบ ๆ กระดูกเชิงกราน
 
( เลอะเทอะ บอกมาได้แล้วครับว่าวันนี้มีนัดกับใคร? )
 
“รุ่นน้อง”
 
( ผู้ชายหรือผู้หญิงครับ? )
 
“ผู้ชาย พอใจยัง?”
 
( ชายแท้หรือเปล่า? )
 
“แท้ดิ ถามไรเนี่ย?”
 
( วิเคราะห์บุคคลในเชิงจิตวิทยาครับ )
 
“โว๊ะ”
 
มองคนในจอโทรศัพท์อย่างเซ็ง ๆ บอสเป็นประเภทเดียวกับพี่ธีร์ถูกไหม เอะอะหวงไว้ก่อน แต่ไม่สำเหนียกว่าผู้ชายในโลกนี้ไม่ได้ชอบเพศเดียวกันทุกคน นี่แค่เป็นแฟนทางเสียงนะ เริ่มอยากรู้แล้วว่าแฟนเก่าบอสเป็นคนแบบไหน ต้องมีความอดทนสักเท่าไหร่ ถ้าไม่ใช่คนใจเย็นก็ต้องเป็นพระแล้วปะ
 
“ผมรู้จักมันตั้งแต่อยู่ม.สาม รู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้ว คงพิศวาสกันลงหรอก”
 
( ผมไม่ได้ถามลงลึกขนาดนั้น แต่ก็ขอบคุณนะครับที่อธิบายให้เข้าใจ )
 
“เพราะผมรู้ไงว่าบอสก็ต้องถามต่อ”
 
( เริ่มรู้ใจผมแล้วใช่ไหมล่ะครับ? )
 
“รำคาญ”
 
( แต่ก็เป็นฝ่ายโทรหาผมก่อน? )
 
“ไม่ได้โทรมาเพราะแรงคิดถึงแล้วกัน ดูหน้าผมด้วย” เด็กตัวแสบพุ่งเข้าใส่จอโชว์รูจมูก แถมยังอ้าปากพ่นลมใส่จนจอขึ้นฝ้า ซนจนอยากตามไปหาถึงห้องแล้วจับให้อยู่เฉย ๆ ด้วยมือของเขา
 
( ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงมันก็น่าตื่นเต้นดีนะครับถ้าต้องเห็นคุณทุรนทุรายเพราะทนคิดถึงผมไม่ได้ )
 
“ฝันเอา”
 
( ดื้อ )
 
“กาก”
 
แหลมไม่ได้อยากคุยกับบอสขนาดนั้น แต่พอได้ด่า ได้แซะแล้วก็รู้สึกโล่งขึ้นจนลืมไปว่าก่อนหน้านี้เคยหมั่นตีนเฟซบุ๊กพี่ธีร์แค่ไหน
 
( ไปอาบน้ำแปรงฟันแล้วหาของอร่อย ๆ กินเร็วครับ )
 
“เดี๋ยวไป ขอแซะบอสให้หายหงุดหงิดก่อน”
 
( ไม่เห็นมีอะไรน่าหงุดหงิด พี่คุณก็แค่ผู้ชายอายุใกล้เข้าเลขสามที่มีสมองเท่าคนอายุสิบสอง )
 
“เชี่ย ถ้าพี่ธีร์ได้ยินแม่งของขึ้นนะบอกก่อน รายนั้นฆ่าได้หยามไม่ได้ ถ้าหยามเมื่อไหร่กูไซเบอร์บูลิ่ง” ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่ก็ยอมรับว่าไอ้แหลมสะใจอยู่เล็กน้อยถึงปานกลาง
 
( ให้นั่งหายใจทิ้งน่าจะดีกว่าเสียเวลาไปสู้กับพี่คุณนะครับ )
 
“อันนี้เห็นด้วย”
 
แหลมหัวเราะอย่างสะใจ อยากให้บอสป๊ะหน้ากับพี่ธีร์สักครั้งจริง ๆ โว้ย อยากรู้เลยว่าใครหมู่ใครจ่า มวยหยาบกับมวยสุภาพ ใครจะน็อกก่อนกัน?
 
“ละนี่กินข้าวยัง?”
 
( ผมดื่มกาแฟครับ )
 
“อยู่ได้เหรอถ้าไม่กินข้าว?”
 
( ผมชอบดื่มอะไรร้อน ๆ ก่อนน่ะ )
 
“ผมก็ชอบกินร้อนนะ”
 
( กาแฟเหรอครับ หรือว่าโกโก้? )
 
“เปล่า ยาดอง” กวนตีนจบก็ระเบิดหัวเราะอัดจอโทรศัพท์ ยิ่งเห็นว่าบอสถอนหายใจพลางส่ายหน้าหน่าย ๆ ก็ยิ่งรู้สึกว่าได้ปลดล็อก Achievement
 
( เห็นไหม ทำตัวน่ารักกับผมได้ไม่ถึงนาทีคุณก็ดื้ออีกแล้ว )
 
“เมื่อกี้แคปหน้าจอทันด้วย หน้าบอสอย่างเหวอ ไว้เดี๋ยวส่งให้ดู”
 
( จะแกล้งผมเหรอครับ? )
 
“อย่าทำให้ผมหัวร้อนแล้วกัน ผมมีหลักฐานไว้แบล็กเมล์บอสแล้วนะ ถ้าทำหน้าเด๋อ ๆ อีกผมก็จะแคปอีก” แหลมพูดอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า บอกเลยว่าคนที่จะได้เห็นเป็นคนแรกคือพี่แจ็ค
 
( ไม่เป็นไรครับ )
 
บอสอาจคิดว่าเขาไม่กล้า ถึงได้ทำเหมือนไม่สะทกสะท้าน สงสัยไม่รู้ฤทธิ์ไอ้แหลม คนที่เคยลงรูปฉาวพี่ธีร์ลงเพจจนได้ยอดไลก์เป็นหมื่น หน้าหล่อ ๆ แบบบอสนี่เหมาะแก่การเอารูปไปแต่งใส่หูกระต่ายพร้อมฟิลเตอร์ปากชมพูมาก
 
แต่ทำไมพี่แกถึงมองตาหวานแบบนั้น หวานแบบที่ไอ้แหลมคิดว่า...
 
( เพราะในโทรศัพท์ผมก็มีรูปคุณอยู่เต็มไปหมดเหมือนกัน )
 
นั่นไง... กูโดนจีบอีกแล้วไอ้ฉิบหายเอ๊ยยยยยยยยยยยย
 
 

(จบพาร์ท 1)
 
 
มาลงช้าหน่อยนะคะ ช่วงนี้เราต้องแพ็คน้องโซ่ส่งค่ะ แง้ ขอโทษที่ให้รอ แล้วก็ขอบคุณที่ยังรออ่านนะคะ <3

 

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-06-2018 00:25:44 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ ma-prang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 473
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-1
จะบ้าตาย ฉันหยุดยิ้มไม่ได้เลยยยยยยย

ออฟไลน์ ommanymontra

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3437
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +96/-0

ออฟไลน์ malula

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7216
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +622/-7
เตรียมใจไว้เถอะน้องแหลม บอสตามติดเป็นขี้ปลาทองแน่

ออฟไลน์ panpang

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 508
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1
เขินบอสอ่ะ งื้ออออ :katai1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด