หนี้ชีวิต (Secrets’debt) 31...ไม่มีวันลบออก 12/12/18
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: หนี้ชีวิต (Secrets’debt) 31...ไม่มีวันลบออก 12/12/18  (อ่าน 11298 ครั้ง)

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1678
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
ระวังนะบาส เห็นทิคเงียบๆอย่างนั้น คือเสือซุ่มนะ อย่าได้เผลอเชียว เป็นห่วง

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4776
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-18
 :katai2-1:

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1040
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-2
บอกบาสตามตรงมั้นทิค บาสจะได้เข้าใจ

ออฟไลน์ joborcusier

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ทิคสู้ๆนะ ป่วยเป็นโรคจิตเภทแน่เลย

ออฟไลน์ บูมเบส

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2094
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-4
ทิคน่าสงสารเหมือนกันนะ

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2536
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
สงสารทิคอ่า บาสก็ซึนเกิ๊นนน

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2322
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-4
บาสทำไมมองค่าตัวเองต่ำจิงคร้า.  อย่าทำร้ายตัวเองซิลูก บาสหน้าตาดี นิสัยดี แต่ไม่มีความมั่นใจในตัวเอง ส่วนทิคก็มั่นในตัวเองซะเกินไป ต่างกันสุดขั้ว

ออฟไลน์ kman2527

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
รอๆๆๆๆๆ :call: :call: :call:

ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
 :L2: :pig4: :L2: :pig4: :L2: :pig4: :L2:

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2294
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-1
 :call: :call: :call:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: หนี้ชีวิต (Secrets’debt) 21..ถือว่าขอ 21/04/61
« ตอบ #69 เมื่อ: 30-04-2018 21:50:05 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ▶August5th◀

  • it was fate
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2299
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +184/-2
รอๆ อยากอ่านตอนต่อไป

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2536
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
รอติดตามนะคะ

ออฟไลน์ joborcusier

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เกาะขอบจอรอติดตาม o13

ออฟไลน์ Vermilion Bird

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 33
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
22..คำ (เชื้อ) เชิญ

เฮ้อ วันจันทร์ที่แสนเหนื่อย เป็นคนขี้เกียจทำงานตั้งแต่เมื่อไรนะ

บาสยืนมองโรงงานแล้วกระดกเครื่องดื่มชูกำลังจนหมดขวดทิ้งลงถังขยะแล้วขยับหมวกให้เอาที่เข้าทางเดินเข้าโรงงาน

จากที่เปิดดูแฟ้มเอกสาร อาทิตย์นี้เป็นอาทิตย์ไฟไหม้อีกแล้วมีงานต้องเคลียร์เยอะเลย

เข้ามานั่งในห้องได้ไม่นานคลังก็โผล่หน้าเข้ามาหา

“รับทรัพย์ครับคุณเพื่อน”

คลังโผล่มาแค่หน้าพร้อมกับยื่นสลิปเงินเดือนให้ บาสยิ้มให้แล้วรับมา ส่วนคลังคงเอาสลิปไปแจกคนอื่นต่อ

แต่เมื่อเปิดดูก็ต้องตกใจ เงินเดือนขึ้น!

เฮ้ย! มันเพิ่มมามากจำนวนหนึ่งเลย ทำเอาบาสตกใจดูอีกรอบให้แน่ใจ ไม่มีวี่แวว ไม่รู้อะไรเลย ทำไมเงินถึงขึ้นเยอะขนาดนี้

บาสเก็บความแปลกใจไว้ในใจแล้วออกไปทำงาน

“กำหนดตรวจเช็คสภาพเครื่องประจำปีวันเสาร์นี้เหมือนเดิมนะครับ ไม่เปลี่ยนแล้ว”

“ครับ”

บาสพูดกับพนักงานประจำเครื่องให้เตรียมตัวแล้วยืนดูเขาทำงาน

“บาส”

บาสหันกลับไปตามเสียงเมื่อเห็นว่าเป็นบงกชจึงเดินเข้าไปหา

“ครับพี่บง”

“สี่โมงเดี๋ยวไปประชุมกับพี่นะ”

“ครับ”

บาสรับคำสั่ง บงกชยิ้มเย็นแบบฉบับของเธอให้แล้วเดินผ่านไป

“พี่บงครับ”

บาสเรียก บงกชจึงหันกลับมา บาสเดินเข้าไปหาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจถามออกไป

“ผมรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ควรเอามาพูด แต่ผมอยากรู้จริงๆ”

บาสพูดถึงแค่นั้นก็หยุดไป จนบงกชพูด

“พูดมาเถอะ”

บาสสบตาบงกชแล้วตัดสินใจถามออกไป

“ทำไมเงินเดือนผมถึงขึ้นเยอะขนาดนั้นครับ”

บงกชไม่ตอบคำถามแต่ถามกลับ

“แล้วมันไม่ดีหรอ”

“มันเยอะเกินความสามารถที่ผมมี”

บงกชมองมานิ่งๆแล้วเดินเข้ามาหา

“เธอดูถูกตัวเองมากเกินไปแล้วนะบาส ถ้าเธอไม่มีความสามารถ จะมาเป็นมือขวาพี่ได้หรอ”

ทั้งคู่สบตากันบงกชยิ้มบาสจึงยิ้มตาม นี้เป็นครั้งแรกที่บงกชยิ้มให้บาสกว้างขนาดนี้

“ขอบคุณครับ”

“ขอบคุณความสามารถตัวเองเถอะ อย่าลืมขอบคุณทิคเขาด้วยนะ”

ทิค

บาสหุบยิ้มทันทีมองบงกชด้วยสายตาไม่เข้าใจและบงกชดูออกเธอจึงไขข้อสงสัยให้

“วิศวะที่ได้ไปดูงานที่กาญครั้งนี้ไม่ใช่ว่าได้ไปเฉยๆผู้ใหญ่เขาคัดแล้วว่ามีความสามารถแล้วทิคเขาก็สนับสนุนเธอมากเลยนะ เธอโชคดีมากนะที่มีเพื่อนดีแบบทิค”

บงกชเดินไปแล้วแต่บาสยังยืนอยู่ที่เดิม

คำพูดของบงกชทำให้เขาแปลกใจมาก ที่เขาได้ไปเพราะทิคหรอ ที่เงินเดือนขึ้นก็เพราะทิคหรอ

ทำไมทิคไม่เคยบอก


“พี่บาส”

“พี่บาสคะ!”

แรงสะกิดที่แขนทำให้บาสหลุดจากภวังค์มอง เป็นบริ้งที่ยืนมองเขาด้วยสายตาสงสัย

“เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”

“ปะ..เปล่าครับพี่คิดอะไรเพลินๆไปหน่อย”

บริ้งพยักหน้าเข้าใจแล้วยิ้มให้

“วันนี้บริ้งขอเลี้ยงข้าวพี่บาสนะคะ”

“หือ เนื่องในโอกาสอะไร”

บาสยิ้มถาม

“บริ้งสอบทดสอบได้คะแนนที่หนึ่งของนักศึกษาฝึกงานแหละ”

“จริงหรอ! เก่งมากๆ”

บาสยิ้มกว้างให้อีกรอบยกนิ้วโป้งให้คนตรงหน้า

“เด็กพี่บาสซะอย่าง ถือว่าบริ้งเลี้ยงขอบคุณคำปรึกษาและความรู้ที่พี่บาสบอกสอนบริ้งมาตลอดนะคะ”

“เอ๊ กินอะไรดีน๊า”

“ให้เวลาคิดถึงเที่ยงนะคะ”

บริ้งพูดแล้วยิ้มให้ ทั้งคู่จึงยิ้มขำใส่กันแล้วแยกกันไปทำงานของตัวเอง

บาสยังคงวุ่นอยู่กับการดูเครื่องและตอนนี้ทำอยู่กับคลังโดยแบ่งหน้าที่กัน บาสคนทำ คลังคนเช็คลงแฟ้ม

“เร็วมึงกูหิว”

“หิวแล้วทำอะไรได้มันยังไม่ถึงเวลาพัก”

“ก็แอบกินสิวะ!”

บาสหันมองคลังส่ายหน้าเอือมๆให้แล้วหันกลับไปตั้งใจดูเครื่องต่อ

“เออว่า”

“เอ้าหรอ เห็นกำหนดยังไม่แน่นอน”

รู้ว่าคลังคุยโทรศัพท์แต่บาสก็ไม่ได้สนใจ

“เคๆเดี๋ยวกูบอกให้”

“เออไอ้ทิค กูลืมสมุดไว้บนโต๊ะมึงอะ เห็นปะเล่มสีน้ำเงิน”

ชื่อของทิคทำให้บาสชะงักมือ แล้วแอบฟังเนียนๆ

“เออ เก็บไว้ให้ด้วย กูไปทำงานแอสมึงแล้วไปนั่งเขียนที่โต๊ะมึงดิเลยลืมไว้  มึงจะเห็นกูได้ไงมึงไปดูงานกับไอ้บาส เออๆแค่นี้แหละ”

พอคลังวางสายบาสจึงรีบหันกลับไปทำงานต่อ แต่ได้ครู่หนึ่งก็หยุดมืออีก แล้วหันไปหาคลังที่กำลังเขียนอยู่

“คลัง”

“ว่า”

คลังตอบรับแต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นจดจ่อกับการเขียน

“ทิคมีโรคประจำตัวอะไรวะมึงรู้ไหม”

คลังเงยหน้าขึ้นสบตากับบาสที่มองมาอยู่ก่อนแล้ว

“โรคประจำตัว”

บาสพยักหน้าเมื่อคลังทวนคำถาม คลังเหมือนจะคิดอยู่ครู่หนึ่งถึงตอบ

“มันก็ไม่เคยบอกนะ แต่มันก็ไม่เห็นป่วยเป็นอะไร มันเครียดบ่อยเลยทำให้มันดูหงอยบางช่วงเฉยๆมั้ง”

ไหนทิคบอกว่ามีโรคประจำตัว แล้วทำไมคลังที่เป็นเพื่อนถึงไม่รู้

“มีอะไรหรือเปล่า”

คำถามของคลังทำให้บาสหันกลับไปหา

“เปล่า ไปดูงานด้วยกันแล้วกูเห็นทิคกินยาเยอะอะ เลยสงสัย”

บาสเบี่ยงประเด็นไม่อยากให้คลังรู้ว่าทิคไปไม่สบายที่นั่น

“ยาแก้เครียดของมันละมั้ง มึงก็น่าจะพอรู้ว่ามันเป็นคนจริงจังทุกเรื่องคนเก่งเด็กเรียนแบบมันก็เหมือนจะบ้าแบบนั้นแหละ แต่จริงๆไม่มีอะไรหรอก”

คำพูดของคลังทำเอาบาสหันมอง อุทานด้วยน้ำเสียงตกใจ

“บ้า”

“กูพูดเล่นไอ้นี้”

คลังตะคอกใส่แล้วพูดต่อ

“พี่มันเป็นหมอเลยนะเว้ยจะบ้าได้ยังไง สวยอย่างนี่!”

คลังพูดพร้อมกับยกนิ้วโป้งการันตี

โห..ครอบครัวโคตรสมบูรณ์แบบอะ การงานดีกันทั้งบ้าน ฐานะก็ดี เขาเพิ่งรู้ว่าทิคมีพี่เป็นหมอ ที่คลังพูดก็น่าจะจริงลูกทำงานดีคงเรียนดีๆมาพ่อแม่คงเป็นคนรวยที่จริงจัง สมัยเรียนทิคคงเป็นเด็กเรียนน่าดูถึงทำงานเก่งขนาดนี้

อ่อ! แบบนี้สินะถึงทำให้ทิคเป็นคนจริงจังแข็งทื่อไม่ค่อยเข้าหาใคร เพราะครอบครัวเขามีครบให้อยู่แล้วไม่จำเป็นต้องพึ่งใคร

บาสคิดแล้วแอบเบะปากด้วยความหมั่นไส้เมื่อคิดถึงสิ่งที่ทิคทำกับเขา

“กูหิวไม่ไหวแล้วไปหาของกินก่อน แล้วก็ตามไปนะมึง!”

คลังโพล่งขึ้นแล้วลุกขึ้นยืนยื่นแฟ้มให้บาสเดินออกไปโดยที่ไม่รอคำตอบจากบาสเลย บาสเห็นแบบนั้นก็ตะโกนตามหลัง

“ระวังพี่บงดีๆนะมึง!”

“แม่จะรู้เพราะมึงเนี้ยแหละไอ้บาส!”

คลังตะโกนกลับมาทำเอาบาสหัวเราะ เขามองตามคลังจนสุดสายตาแล้วหันกลับมาทำงานต่อเหลืออีกนิดเดียวก็เสร็จแล้ว

เกลียดการเช็คสายไฟอะไรเยอะๆแบบนี้มาก มากที่สุดในแปดโลก ยุ่งยาก วุ่นวาย ละเอียด บาสคิ้วผูกโบว์ด้วยความเครียดกับความละเอียดของงาน เขากลายเป็นคนขี้บ่นกับงานแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร


“ใครเขาบอกให้ทำแบบนั้น”


เสียงที่ดังมาจากบนหัวทำให้บาสเงยหน้าขึ้นมองด้วยความไม่พอใจ คนยิ่งเครียดๆอยู่ใครมาพูดแบบนี้ ทำแบบนี้แล้วมันยังไง แบบนี้มันถูกตามที่เรียนมาแล้วก็ปฏิบัติอยู่ทุกวันมันผิดตรงไหน

แต่พอเงยหน้าก็มองก็ต้องตกใจเมื่อคนๆนั้นคือทิค

ทิคยืนมองสบตากับบาสอยู่ครู่หนึ่งแล้วนั่งยองๆลงข้างๆปัดมือทิคออกจากสายไฟที่จับค้างอยู่

บาสมองทิคทำแล้วอึ้งนิดๆทิคก็ทำแบบที่เขาทำนั้นแหละ แต่มันเร็วและดูชำนาญมากทิคพับสายไฟเก็บสวยอย่างกับใช้เครื่องจักร ยอมรับเลยว่าเขาพับสายไฟเก็บไม่ค่อยสวยตั้งแต่สมัยเรียน

“ประหยัดเวลาได้ตั้งเยอะ แล้วยังไม่ต้องเสี่ยงมือเป็นแผลด้วย”

ทิคพูดพร้อมกับทำไปด้วย

มึงจะหล่อไปไหนเนี้ย!!!

“มหาลัยมึงสอนแบบนี้ด้วยหรอ”

เรียนมหาลัยคนรวยมาแน่เลย

“เปล่า คิดเอง”


กูดูโง่เลย!!!


บาสแอบเบะปากด้วยความหมั่นไส้

“เรียนมารู้จักต่อยอดเองบ้างก็ดีนะ มึงนะ”

“ทำงานตามขั้นตอนเว้ย คิวเอมาตรวจถึงไม่เคยได้กิน”

ทิคแสยะยิ้มมองคนแถไปเรื่อยในเมื่อที่เขาทำก็ทำตามขั้นตอน บาสยิ้มเยาะกลับ ทั้งคู่ยิ้มแล้วจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้น และเป็นทิคที่หลบตา

“ไปไกลๆเหม็นเหงื่อ”

ทิคดันตัวบาสที่นั่งยองๆแค่เบาๆบาสก็เสียหลักไปแล้ว บาสไม่ยอมดันตัวเองขึ้นแล้วผลักทิคคืนแต่ฝ่ายนั้นมีสติอยู่ตลอดเวลาจึงจับแขนบาสไว้เซกันไปทั้งคู่แต่ไม่ถึงกับล้ม

“กูดูเครื่องมาเป็นชั่วโมงร้อนก็ต้องมีเหงื่อไหม”

ตั้งแต่กลับมาจากกาญรู้สึกว่าพวกเขาจะคุยกันได้สนิทใจมากขึ้น ไม่ใช่เจอหน้ากันแล้วคุยแต่เรื่องจริงจังเครียดไปซะหมด

“มาทำไร”

“มาหาไอ้คลัง”

บาสพยักหน้าเข้าใจ คงที่คุยโทรศัพท์กันเมื่อกี้

“มันไปหาของกิน ไปหาดิ”

บาสชี้บอกแล้วก้มลงจดที่เพิ่งจัดการเสร็จลงแฟ้มแทนคลัง

แต่เมื่อรู้สึกว่าทิคยังนั่งอยู่ที่เดิมทั้งที่บอกไปแล้วจึงเงยหน้าขึ้นมอง

“มีไร”

บาสเลิกคิ้วถามยิ้มๆเมื่อทิคยังนั่งอยู่ที่เดิม

“นั่งเฉยๆทำไม”

เอาที่มึงสบายใจ!!

“เออ! คลังมันเล่าว่ามึงมีพี่เป็นหมอสวยด้วย จริงอ่อ”

บาสถามด้วยสายตาและน้ำเสียงติดเล่น

“จริง”

“หูย ครอบครัวมึงน่าสนใจ พี่มึงมีแฟนยังอ๊า”

ทิคกระตุกยิ้มมองคนที่เหมือนจะอยากรู้มากครู่หนึ่งแล้วตอบ

“ไปบ้านกูไหมละ”

คำพูดของทิคทำให้บาสหันมอง

“มึงจะรู้ ว่ามีคนที่น่าสนใจมากกว่าพี่กูอีก”

ทิคยิ้มให้ทิ้งท้ายแล้วลุกขึ้นเดินออกไปเลย บาสได้แต่มองตามด้วยความไม่เข้าใจ อะไรของเขา พวกฉลาดๆนี้ชอบพูดอะไรให้คิดเนอะ





สวัสดีทู้กคนนนนนน

งื้อออ หายไปนานนมมาก เขาติดทำอะไรหลายๆอย่างเลยไม่มีเวลาได้มาลงสักที วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีสักที ดีใจมากอะที่ถึงไม่ได้ลงก็ยังมีคนอ่านที่น่ารักยังเข้ามาทวงให้รีบมาลง

เขาหายไปนานๆอย่าเพิ่งโกรธหรือรำคาญเน้อ เขาพยายามแล้ว




ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2294
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

มาแล้ว  ดีใจจัง

พัฒนาการดีขึ้นนะเนี่ย

ออฟไลน์ joborcusier

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เชิญชวนเก่ง ขายของสุดๆเลยทิค เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ สู้ๆรอตอนต่อไปค่ะด่วนๆ555

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4776
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-18

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2536
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
รอติดตามตอนต่อไปจ้า

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1678
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
นี่อ่อย ใช่ไหมทิค แหมๆๆ อย่างน้อยบาสก็ติดกับละว้า มาต่ออีกเร็วๆ อยากรู้แล้วละ
 :katai4: :katai4:
มุ้งมิ้งดีตอนนี้ +1

ออฟไลน์ kman2527

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 5
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
 :monkeysad: :monkeysad: :monkeysad: รออยู่ครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2294
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-1

ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
 :L2:  :pig4: :L2:  :pig4: :L2:  :pig4: :L2:  :pig4: :L2:  :pig4: :L2:  :pig4:

ออฟไลน์ t2007

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2322
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +123/-4
เข้าบ้านทิค น่าจะเป็นพ่อแม่ พาว่าที่สะไภ้ฝากเนื้อฝากตัว บาสต้องหลงกลแน่นอน

ออฟไลน์ Vermilion Bird

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 33
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-0
23..พลาสเตอร์ในกระเป๋าของคุณ

จะนั่งงงอะไรกันหนักหนา ทิคแอบหันไปมองบาสแล้วยิ้มขำ แค่ชวนไปบ้านด้วยประโยคแค่นั้นยังไม่เก็ทเลย มันเรียนวิศวะมากับเขาได้ไง


ตุ๊บ


“แม่มึง!”

คนที่กำลังตักมาม่าเข้าปากสะดุ้งอุทานด้วยความตกใจเมื่อสมุดถูกโยนมาตรงหน้า

แค่ก แค่ก

คลังไอเพราะตอนนั้นกำลังยกคัพมาม่าขึ้นซดรีบเช็ดปาก แต่พอเงยหน้าขึ้นมองเมื่อรู้ว่าเป็นเพื่อนตัวเองจึงโล่งใจแต่ก็ต่อว่า

“กูตกใจหมดไอ้นี้!”

“ตกใจอะไร”

ทิคถามเสียงเรียบแล้วเดินไปนั่งลงที่โซฟา

“มันนึกว่าเป็นแม่อะดิ กลัวแต่ก็ยังทำ”

ปิงที่นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะตัวเองหมุนเก้าอี้มาพูด

“กูมีความสามารถเว้ยไม่มีวันนั้นหรอก”

คลังว่าแล้วยกน้ำขึ้นดื่มแก้อาการน้ำมาม่าลงคอเมื่อครู่ ปิงกับทิคสบตาขำให้กัน แล้วปิงถึงหันกลับไปทำงานต่อ

“เอาไป”

คลังเดินมายื่นเอกสารสองใบให้ ทิครับมาแล้วตรวจเช็คดู

“กูไปละ”

“เฮ้ยๆมึงมาแค่นี้แล้วก็กลับเลยหรอ ไม่คิดจะอยู่คุยกับเพื่อนกับฝูงเลยหรือไง”

คลังรีบเรียกถามเมื่อทิคลุกจะออกไป

“ไม่อะ”

ทิคพูดเสียงและหน้าตานิ่งเฉย จนคลังอ้าปากค้าง

“ไอ้นี้”

“กูต้องรีบไปเคลียร์งาน เย็นนี้ต้องไปประชุมกับพี่มานพ”

ทิคยิ้มแล้วพูดความจริงออกไป

“เกินเบอร์แล้วมึงนะ จะไปกู้ชาติหรอ ไอ้บาสมันก็ต้องไปกับพี่บงมันไม่เห็นต้องเตรียมตัวอะไรแบบมึงเลยนั่งหัวฟูอยู่กับเครื่องโน้น”

คลังเบะปากใส่ทิคหยิบแก้วน้ำจะมากินอีกแต่มันดันหมดเลยแก้เก้อเดินเอาไปทิ้งถังขยะ ทิคเห็นแบบนั้นก็ยิ้มแตกเดินเข้าไปกอดคอ

“ขี้งอนเป็นเมียเลยนะมึง”

“ปล่อยเลย เหม็นกลิ่นความหล่อ!”

คลังปัดมือทิคออกจากคอเบะปากใส่อีกรอบแล้วเดินไปนั่งที่ ทิคยิ้มให้ครู่หนึ่งแล้วเดินออกมาเพราะรู้ว่าคลังไม่ได้งอนอะไรจริงจัง


ไอ้เบ๊อะก็ไปด้วยหรอ

ได้ออกหน้าออกตาเยอะขึ้นแบบนี้..ดีจัง



ทิคเปิดประตูให้มานพเข้าก่อนแล้วเข้าตามไปนั่ง แอสอื่นก็กำลังทยอยกันเข้ามา จนมาถึงแอสที่เขารอ

แอสหนึ่งที่มาพร้อมนางพญาและลูกของเขา

มาถึงมองมาเห็นเขาก็ยิ้มกว้างเท่าจักรวาลให้ ทิคทำได้แค่นั่งแอบยิ้มรักษาภาพพจน์ต่อหน้าผู้ใหญ่ทั้งที่ใจจริงอยากจะเดินไปจับปากนั้นหุบ

การประชุมเต็มไปด้วยเรื่องเคร่งเครียดมีปัญหาเกิดขึ้นหลายอย่างในเดือนนี้ ทุกคนตั้งใจฟังกันอย่างขะมักเขม้น และตบท้ายด้วยการถามถึงปัญหาที่แต่ละแอสเจอเหมือนทุกครั้ง

“พรุ่งนี้สิบโมงให้ทุกคนคอยพี่อยู่ที่บอร์ด”

บงกชหันมาพูดกับบาสทันทีที่เดินออกจากห้องประชุม

“ครับ”

เมื่อได้คำยืนยันว่าบาสรับรู้บงกชจึงหันกลับไปเดินต่อ ส่วนบาสกำลังดูเอกสารทำให้เดินช้าทิ้งห่าง

“โอเคนะ”

บาสที่กำลังก้มดูเอกสารในมือเงยหน้าขึ้นมองเมื่อมีเสียงดังขึ้นข้างๆ

เป็นทิคที่มาเดินข้างๆเขาตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

“โอเคอะไร”

บาสถามหน้าตาเลิ่กลั่ก

“เป็นปลาทองหรอ บ้านกูไง”

“บ้านมึง”

บาสทวนคำทำหน้านึกแล้วพูดออกไป

“จะให้ไปทำไม”

“มึงอยากเห็นพี่กู”

“กูพูดเล่นเฉยๆ”

“กูชวน มึงควรขัดหรอ”

“อะไรของมึงเนี้ย”

บาสถามออกไปอย่างไม่เข้าใจ

“เดี๋ยวนี้กล้าขัดกูนะ”

บาสหันไปมองทิค มองสายตาที่ซ่อนอยู่ใต้หมวกแก๊ปสีดำแล้วพูดออกไป

“ก็มึงไม่น่ากลัวเหมือนแต่ก่อนแล้ว”

ทิคสตั้นไปกับคำพูดของบาส แล้วยิ้มในใจ คำพูดแค่นี้ก็ทำให้เขาหัวใจพองโตขึ้นมาดื้อๆ

“กูหล่ออะดิ”

ทิคพูดพร้อมกับเลิกคิ้วใส่แล้วเดินจากไป บาสได้แต่ยืนอ้าปากค้างมองตาม

“ใครบอกมึง!”

แล้วตะโกนตามหลัง คนถูกตะโกนว่าทำเพียงโบกมือให้แบบไม่หันมา

บาสเดาะลิ้นตัวเองอย่างเหลือเชื่อ ทิคหลงตัวเองเกินไปหรือเปล่า ถึงจะหล่อจริงก็เถอะ ก็ไม่ควรมั่นใจขนาดนั้นไหม เขายังไม่ได้พูดอะไรเฉียดคำว่าหล่อเลยนะเมื่อกี้ อะไรทำให้คิด!



เมื่องานเกิดปัญหาวิศวะอย่างทิคจึงถูกเรียกตัวมา ทำงานกับเครื่องจักรมีโอกาสเกิดอุบัติเหตุขึ้นได้เสมอ และนี้ก็เป็นอีกครั้งของอีกวันที่มือเป็นแผลจากเครื่อง แต่แผลเล็กน้อยจะมาหยุดงานโอดครวญไม่ได้ จึงเลือกที่จะทำงานต่ออย่างไม่สนใจ

“เสร็จเบรกนี้หยุดเครื่องก่อนนะครับ”

“ครับ”

พนักงานประจำจุดรับคำจากวิศวะหนุ่มแล้วหันไปทำงานต่อ ทิคหยิบโทรศัพท์ประจำตำแหน่งจากกระเป๋าเสื้อออกมากดโทรออก

“โอม เดี๋ยวพักเบรกต่อกะมาดูเครื่องสแกนสปริงให้ด้วยนะ”

“เค ตามนั้น”

ทิควางสายจากวิศวะเครื่องกลเฉพาะทางเมื่อปัญหาที่เกิดขึ้นวิศวกรการผลิตอย่างเขาคงแก้ไขได้ไม่ดีเท่าคนที่มีความรู้ด้านนี้โดยตรง เขาเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าเสื้อเหมือนเดิมแล้วเขียนรายงานลงแฟ้ม เมื่อจุดนี้เรียบร้อยจึงเดินไปจุดต่อไป

“จุดนี้ถ้าจะเอาคนมาลงเพิ่มให้จะโอเคไหมครับ”

“ดีเลยครับ เพราะโมเดลใหม่ละเอียดแล้วงานก็มาเร็วผมสองคนทำทันก็จริงแต่กลัวงานเสียจะหลุดไปเพราะไม่มีเวลาดูให้ละเอียด”

พนักงานประจำจุดหนึ่งในสองพูดกับทิคถึงปัญหา

“งั้นผมจะเอาคนมาให้คนหนึ่งนะครับ มาคอยเช็คงานก่อนปล่อยไปจุดต่อไป”

“ครับ”

พูดคุยไปด้วยเขียนไปด้วยเคลียร์ปัญหาเสร็จทิคจึงยิ้มให้พนักงานประจำจุดแล้วเดินแยกออกมา ทิคเดินเข้าไปหาพนักงานที่ทำงานมานานและทำเป็นแทบทุกจุดแล้วพูดจุดประสงค์ออกไป

“พี่เอครับ ผมจะให้พี่เอไปประจำจุดA14นะครับช่วยไปคอยเช็คงานให้หน่อยจนกว่าโมเดลใหม่จะเสร็จ เดี๋ยวจุดนี้ผมจะให้เด็กใหม่มาลงแทน”

“ได้ครับ”

ชายวัยสามสิบปลายๆหันมายิ้มให้ทิคด้วยท่าทีขะมักเขม้น ทิคจึงยิ้มตอบแล้วเดินออกมาจากจุดนั้น

ไม่มีโอแต่อยู่เกินเวลางาน มันอาจดูแปลกๆแต่คือสิ่งที่วิศวะอย่างเขาเจอประจำ คุณจะกลับเมื่อถึงเวลาเลิกเลยก็ได้ แต่ถ้างานมีปัญหาแล้วคุณยังจะกลับ มันก็ดูแย่นะว่าไหม

“ลงบอร์ดไว้ให้กูเลยนะไอ้ตี๋”

นนหันไปพูดกับตี๋ที่นั่งอยู่แล้วหยิบเอกสารลุกขึ้น

“เค”

ตี๋รับคำแล้วหันไปทำงานต่อ พรุ่งนี้โรงที่สมุทรปราการจะมาดูงานพวกเขาเลยต้องวางแผนวันพรุ่งนี้ให้เรียบร้อย

“เอากาแฟไหมมึง”

ตี๋หันมาถามทิคที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาในห้องทำงาน

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูจะไปเข้าห้องน้ำจะแวะไปชง”

ตี๋พยักหน้าเข้าใจแล้วเดินออกจากห้องไป เลยเวลาเลิกงานหกโมงมานานแล้วแต่พวกเขายังคงทำงานอยู่

ทิคถอดหมวกประจำตำแหน่งเสยผมตัวเองด้วยอาการเหนื่อยล้าเขียนงานนิดหน่อยแล้วหยิบหมวกใส่กลับที่เดิมลุกออกจากห้อง เขาทำธุระในห้องน้ำเสร็จแล้วเมื่อเห็นว่าช่วงนี้กะเช้าเลิกงานและรอกะดึกเข้าแทนพอดีคนไม่เยอะจึงตรงไปที่ร้านมินิมาร์ทตอนแรกว่าจะชงกาแฟกินแต่ตอนนี้รู้สึกว่าได้เครื่องดื่มชูกำลังสักขวดก็คงดี

เครื่องดื่มชูกำลังถูกเปิดฝาเสียงดังแกร้ก ทิคยกมันขึ้นดื่มอึกใหญ่ แต่เมื่อนึกอะไรขึ้นได้จึงหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวในกระเป๋ากางเกงออกมาโทรออก

“อยู่ไหน”

(แอส)

“ไม่ได้ไปแล้วนะบ้านกูนะ”

(เออ กูก็ไม่ได้อยากไปอยู่แล้วเหอะ)

ทิคยิ้มให้กับคำพูดของคนในสาย

(แปปนะ)

บาสพูดขึ้นแล้วเสียงก็หายไป ทิคใช้เวลาที่รอยกเครื่องดื่มชูกำลังดื่มจนหมดขวด

(เออ)

“แล้วทำอะไรอยู่ทำไมยังไม่กลับ”

(เคลียร์งานกำลังจะกลับ แล้วอยู่ไหนเนี้ย)

“โรงงาน”

(อ้าวหรอ)

“พรุ่งนี้โรงที่สมุทรปราการเข้าดูงานเข้าแอสมึงไหม”

(หึ เข้าแค่แอสมึงนะเพราะแอสมึงดีสุด พี่บงบอกแบบนั้น”

ทิคคลายข้อสงสัยถอนหายใจยาวเหยียด จนคนในสายต้องถาม

(เป็นไร)

“เหนื่อย”

ไม่รู้ทำไมเขาถึงไว้ใจพูดคำว่าเหนื่อยให้คนอื่นได้ยิน ทั้งที่ทั้งชีวิตไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็นแม้กระทั่งคนในครอบครัว แต่เขากลับกล้าที่จะพูดมันกับบาสอย่างไม่เขินอาย

(โตแล้ว อดเอาดิ)

“รู้”

แค่อยากบ่นให้ได้ยิน

การกระทำของทิคตอนนี้ไม่ต่างจากคนที่กำลังคุยกับคนรัก คุยไปเดินยิ้มไป บทสนทนาเงียบลง ทิคยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นดู เหลือเวลาอีกตั้งเกือบยี่สิบนาที คิดบางอย่างได้จึงพูดออกไป

“จะกลับแล้วมาหาก่อนดิ”

(ทำไมอะ)

“บอกให้มาก็มาเถอะน๊า”

(เบื่อมึงจังวะ...แล้วอยู่ไหน)

ทำเป็นบ่นแต่ก็ขัดไม่ได้อยู่ดี ทิคยิ้มให้กับความชนะของตัวเองแล้วตอบออกไป

“หน้าร้านมินิมาร์ทใกล้โรงอาหาร”

(อืมๆแค่นี้นะ เก็บของก่อน)


วางสายจากโทรศัพท์ก็ยิ้มหน้าบาน ทิคเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงแล้วนั่งลงกับเก้าอี้แถวนั้นรอ อาการเหนื่อยๆเมื่อกี้หายเลย

“ยังไม่กลับหรอคะทิค”

สาวฝ่ายบัญชีของแอสสองที่พอจะรู้จักหยุดทัก เธอเดินเข้ามาคงมาเข้ากะดึก

“เคลียร์งานนะ อีกเดี๋ยวก็กลับแล้ว”

“ขยันจัง”

ทิคยิ้มให้คนชม

“เข้ากะหรอ”

“ใช่ งั้นแนนไปก่อนนะ”

“ครับ”

ทั้งคู่ยิ้มให้กันแล้วแยกย้าย ทิคนั่งลงเหมือนเดิมครู่เดียวคนที่กำลังรอก็เดินมาแต่ไกลพร้อมกับเอกสารในมือพะรุงพะรังบ้าหอบฟางไม่เคยเปลี่ยน

“มีไร”

มาถึงก็ยิงคำถามทันที

“ไม่มี”

“ห๊ะ ว่าไงนะ!”

บาสถามเสียงฉุนมองทิคที่นั่งอยู่

“นั่งลงดิ๊ บังลม”

ทิคว่าแล้วก็ดึงเสื้อบาสกระตุกแรงจนเจ้าของเสื้อเซนั่งลงกับเก้าอี้ข้างๆเขา

“ไม่มีอะไรกูจะได้รีบกลับบ้าน”

“ขอพลาสเตอร์หน่อย”

พูดจบก็ยื่นมือข้างที่เป็นแผลจากเครื่องไปหาบาส

“อยู่ตั้งหน้าร้านมินิมาร์ทแทนที่จะเข้าไปซื้อไหมวะ”

บาสถามอย่างไม่เข้าใจ

“ทำไมต้องซื้อ ของมึงก็มี มึงเคยบอกเองว่าพกติดตัวตลอดหรือไม่ใช่”

บาสตระตุกยิ้มเอือมๆเหลือเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน

“เชื่อมึงเลยวะ”

บาสพูดแล้วเปิดกระเป๋าเสื้อทำงานหยิบพลาสเตอร์ที่พกติดตัวไว้ตลอดออกมาหนึ่งอัน แกะซองออกแล้วลงมือแปะลงบนนิ้วโป้งข้างขวาที่มีแผลอยู่ให้ทิค

“ที่หลังก็ควรใส่ถุงมือไหม”

“ตัวมึงยังไม่ใส่เลยเบ๊อะ”

“ใครเบ๊อะ พูดให้มันดีๆ!”

บาสเงยหน้าจากมือทิคมองเจ้าตัวหมายเอาเรื่อง คิ้วที่ชนกันและปากที่ขยิบไปมาเหมือนคนเวลาโกรธทั่วไปของบาสทำให้ทิคเผยยิ้ม

“กลับไปได้แล้วไป”

ทิคพูดดึงมือตัวเองกลับมาแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินออกมาโดยไม่รอให้บาสได้พูดอะไร

“มึงบ้าป่ะเนี้ย”

เสียงบาสดังมาตามหลัง ทิคไม่ได้หันกลับไปมอง เขาเดินต่อไป ยกมือข้างที่มีพลาสเตอร์แปะอยู่ขึ้นดูแล้วยิ้ม หลอกง่ายกว่าเด็ก ก็วิศวะที่ชื่อบาสนี้แหละ

และอย่าคิดว่าเรื่องจะพาไปบ้าน...เขาจะล้มเลิกนะ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4776
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +179/-18

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2536
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-0
บาสโดนทิคจับกินแน่ 555

ออฟไลน์ ซีเนียร์

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 751
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0

ออฟไลน์ DrSlump

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2294
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +43/-1
 :pig4: :pig4: :pig4:

แหม่  เจ้าเล่ห์จังนะ  นุ้งทิค

ออฟไลน์ k2blove

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1678
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
คนหนึ่งโคตรเจ้าเล่ห์เลย อีกคนก็น่ารักตลอด มิน่ากำลังใจของทิคอยู่ที่บาสนี่เอง
 :hao3: :hao3:

ออฟไลน์ Kuayyai

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 117
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
ดูสดใสขึ้นเยอะนะ ดีแล้วละ
ทิคก็เจ้าเล่ห์ ฮ่าๆ รอวันพาบาสเข้าบ้านนะจ๊ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด