:. t h u g ♡ ตัวร้าย -แจ้งข่าวหนังสือและE-book- update 11/11/2018 P.34 end
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -แจ้งข่าวหนังสือและE-book- update 11/11/2018 P.34 end  (อ่าน 342775 ครั้ง)

ออฟไลน์ คนคิ้วท์คิ้วท์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -05- update 01/03/2017
«ตอบ #30 เมื่อ01-03-2017 23:25:51 »

เชียร์บีสท์ค่ะ อินผิดสัญญา อะไรก็ไม่เคลียร์ ขะรักก็เหมือนจริงๆแล้วไม่ได้รัก เอาแต่รั้งเขาไว้ ล่มจมค่ะ

ออฟไลน์ karamailpraleen

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -05- update 01/03/2017
«ตอบ #31 เมื่อ02-03-2017 04:43:21 »

อ่านแล้วยิ้มตามซันเลย :o8:

ออฟไลน์ _mysecretlove

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-2
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #32 เมื่อ02-03-2017 20:01:06 »

ตัวร้าย
06




“นั่งกันได้นะ”


“สบายน่าแต่ถ้าอึดอัดเดี๋ยวกูไล่ไอ้มาร์คลง”


“อ่าวทำไมทำกับเค้างี้”


“ก็บอกให้ขับรถมาก็ไม่เชื่อ”


“ขี้เกียจ”


“ทั้งปีอ่ะมึงรถก็มีเสือกไม่ขับกูเลยต้องตกระกำลำบากขึ้นรถเมล์มาหาพวกมันเลยเห็นมั้ย”


“นาฟขี้บ่นว่ะ”


“มึงมันก็ขี้เกียจแหละมาร์ค”


ผมหัวเราะขำกับบทสนทนาของเพื่อน ๆ บีสท์ที่ดังขึ้นไม่ขาดตั้งแต่เขาขับมารับพวกเราจนกระทั่งตอนนี้ที่รถติดอยู่บนทางด่วน พวกเพื่อนเขาบังคับให้ผมนั่งทางด้านหน้าอ้างว่าเพราะผมตัวใหญ่สุดรองจากบีสท์ที่เป็นคนขับ ยอมรับก็ได้เพราะอีกสองคนเป็นผู้หญิงแต่มาร์คก็เป็นผู้ชายเหมือนผมนะ ถึงเขาจะเตี้ยกว่าแต่ก็ยังเป็นผู้ชายอยู่ดีขนาดตัวก็ไม่ได้ต่างกับผมมาก


“ทำใจหน่อยนะพวกกูก็เป็นงี้แหละ”


“สนุกดี”


ผมตอบบีสท์แล้วฟังพวกด้านหลังเถียงกันต่อ จับสังเกตได้อยู่หนึ่งอย่างคือพวกผู้ชายจะไม่ใช้คำหยาบกับเพื่อนผู้หญิงเลย ผมว่าน่ารักดี


“นี่ ๆ วันนี้พวกเราจะทำบาบีคิวกันล่ะ พวกที่ไม่มีเรียนบ่ายไปหาซื้อของกันมาเต็มเลยเจนมันถ่ายรูปมาให้ดูกุ้งตัวโต๊โต”


นาฟที่นั่งกลางโผล่หน้ามาจากเบาะหลังโชว์รูปกุ้งในโทรศัพท์มาให้ดู


“เตรียมยาแก้แพ้ให้แจมมันแล้วใช่ไหม”


บีสท์ถาม นาฟพยักหน้าหงึกหงัก


“เตรียมแล้วเรียบร้อย มันเตรียมของมันเองน่ะพร้อมมาก”


คนขับรถส่ายหัวอ่อนใจ


“ก็ไม่ค่อยจะเจียมตัวเองนะ แพ้หนักเค้าจะฟ้องป๊ามัน”


“ซันดูสิบีสท์ขี้ฟ้องเนอะ ๆ”


นาฟหันมาฟ้องผม ผมยิ้มให้นาฟแล้วหันไปหาบีสท์


“แจมแพ้กุ้งหรอ”


“อือมันแพ้อาหารทะเลแต่เป็นโรคบ้าชอบกิน”


“เคยแพ้หนักจนต้องเข้าโรงพยาบาลเลยนะ ตอนนั้นบีสท์แพรวเมโกรธแทบตายเพราะแจมมันหนีไปกินกับเพื่อนที่มหาลัยมัน”


นาฟเล่าไปเลื่อนโทรศัพท์เล่นไป


“แล้วเป็นอะไรมากไหม”


“หนักเลยล่ะ หายใจไม่ออกเป็นผื่นแดงทั่วตัวเลยพอมันหายก็ต้องไปตามง้อไอ้สามคนนั้นล่ะ หงอยไปเลยมันสมน้ำหน้า”


“แหม่ไปสมน้ำหน้าแจม แกก็นั่งร้องไห้อยู่หน้าห้องฉุกเฉินไม่ใช่หรือไงนาฟ”


“ไอ้มาร์คพูดมาก!”


นาฟหันไปแหวเพื่อนหัวสีแล้วตีป้าบเข้าให้ที่ไหล่ คนโดนตีร้องโอดโอยแต่ตายิ้มจนหยี แพรวกับบีสท์ส่ายหัวยิ้มน้อย ๆ ผมยิ้มตามยิ่งอยู่ด้วยก็ยิ่งรู้ว่าพวกเขาดูแลและเป็นห่วงกันมากแต่ละคนก็มีการแสดงออกแตกต่างกัน


ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมงเราก็กลับมาถึงบ้านหลังใหญ่ของพวกเขา แม้ว่าจะเห็นเป็นครั้งที่สองในรอบวันผมก็ตื่นเต้นอยู่ดีตัวบ้านสไตล์โมเดิร์น(แอบถามบีสท์มา)ดูแปลกตาผ่านทางเข้าที่เป็นต้นไม้มาก็จะเป็นโรงรถของพวกเขาอีกฝั่งหนึ่งที่ผมมองไม่เห็นเมื่อเช้าเป็นสนามบาสกลางแจ้งแล้วถัดไปอีกเป็นโรงยิมมีสนามแบดมินตันอยู่สองคอร์ด ทางหลังบ้านมีสระว่ายน้ำแล้วก็ลานนั่งเล่น ผมก็ได้แต่ตื่นตาตื่นใจกับความอลังการของบ้านหลังนี้ รวยกันแค่ไหนถามใจดู


ตอนกลางคืนบ้านหลังนี้เปิดไฟสีส้มตามทางเข้ายิ่งมองก็ยิ่งสวยตัวบ้านแฝดถึงภายนอกจะเหมือนกันแต่ทางด้านในตกแต่งต่างกันอย่างสิ้นเชิงชนิดที่ว่าเข้าไปแล้วรู้เลยว่าหลังไหนบ้านผู้หญิงหลังไหนบ้านผู้ชาย เจ้าหมาสองตัวใหญ่วิ่งกระดิกหางออกมาต้อนรับเมื่อบีสท์จอดรถเรียบร้อยแล้ว


“อย่าซนดิ รัก ยม”


“ห๊ะ?”


ผมหันขวับคิดว่าตัวเองหูฝาดแต่พอได้ยินเสียงหัวเราะจากเพื่อนบีสท์แล้วก็รู้เลยว่าฟังไม่ผิดแน่


“อย่าบอกนะว่านั่นชื่อหมา”


“ใช่เลย เท่ใช่ม้า~”


นาฟเป็นคนตอบผมที่ได้แต่มองหน้าพวกเขาตาปริบ ๆ ยกมือเกาหัวแล้วหันไปมองเจ้าหมาตัวใหญ่ทั้งสองตัวที่พันแข้งพันขาแพรวอยู่


“ทำไมให้ชื่อนี้อ่ะ”


“เพื่อความชิกกะแด่ว”


โอเคเอาตามสบายพวกเขาเลยครับ พวกบีสท์หัวเราะผมแล้วสองสาวก็พากันกอดคอเดินเข้าบ้านโดยมีสุนัขตัวใหญ่ส่ายหางเดินตามไปหนึ่งตัวส่วนอีกตัวน่ะหรือนั่งส่ายหางมองหน้าผมอยู่นี่ไง ผมยิ้มให้มันก่อนจะหันไปหาบีสท์ เขาย่อตัวลงไปลูบหัวมัน


“นี่รักที่เดินตามแพรวกับนาฟไปชื่อยม”


“แล้วเล่นได้ไหม”


“เอาสิรักชอบเล่น”


ผมพยักหน้าเข้าใจย่อตัวลงหน้าไซบีเรียนตัวใหญ่แล้วยื่นมือไปลูบหัวมันดูท่าจะชอบแฮะหลับตาเคลิ้มส่ายหางใหญ่เลย บีสท์ส่ายหัวสองมือใหญ่ขยี้ขนรักไปมาด้วยความหมั่นเขี้ยว


“แล้วงี้จะไว้ใจให้เฝ้าบ้านได้ไงฮะ เห็นคนแปลกหน้าก็เป็นมิตรกับเขาไปหมด”


ผมหัวเราะแล้วพยักหน้าเห็นด้วย รักไม่ดุเลยแถมยังขี้เล่นมากอีกต่างหากมันโถมตัวเข้าหาผมเพื่อเลียหน้าดีนะตั้งตัวทันไม่อย่างนั้นหงายหลังไปแล้ว


“เดี๋ยวต่อไปก็ไม่แปลกหน้ากันแล้วเนอะรักเนอะ เป็นเพื่อนกับซันนะ”


ผมบอกเจ้าหมาตัวโตที่เหมือนจะรู้ว่าผมพูดอะไรมันเห่ารับแล้วพยายามเลียหน้าผมต่อ ผมเหลือบตาขึ้นมองบีสท์ครู่หนึ่งแล้วหลบสายตาเขาเองก็ทำเป็นเงยหน้ามองรอบ ๆ เกาแก้มไปด้วย แต่ผมเห็นนะว่าเขาอมยิ้มอยู่


“อยากมาก็มาสิไม่ได้ห้ามซะหน่อย”


ผมพยายามกลั้นยิ้มแต่มันก็ยากเหลือเกินจึงแสร้งทำเป็นลูบขนรักเล่น


“ฮะแฮ่ม เพื่อนครับเพื่อนลืมไปหรือเปล่าครับว่าพี่มาร์คคนหล่อคนนี้ก็ยืนหัวโด่อยู่ด้วย แหม่กูว่ากูก็ไม่ใช่หัวหลักหัวตอนะ”


ผมกับบีสท์สะดุ้งเฮือก คราวนี้เป็นตัวผมเองที่หน้าร้อน โอย...ลืมไปได้อย่างไรว่าเรามากันห้าคนสองคนเดินเข้าบ้านไปแล้วอีกคนคือคนที่ผมอ้อยอยู่ตรงหน้า ซันนะซันลืมไอ้คนหัวสีไปได้ไง! อายสิครับงานนี้แทบแทรกแผ่นดินหนี


“เข้าบ้านไปไป๊”


บีสท์ไล่เพื่อน มาร์คส่งเสียงหัวเราะแบบแปลกประหลาดเดินผ่านผมที่ก้มหน้างุดอยู่ไปหาเพื่อนตัวเอง


“โด่จะจีบกันต่ออะเด้ ไม่เป็นก้างก็ได้เข้าบ้านดีกว่า หิหิ”


“เดี๋ยวรอพวกยูกลับมาถึงจะเริ่มกินกัน”


บีสท์กระแอมไอแล้วบอกกับผม ผมได้แต่พยักหน้ารับเพราะยังอายไม่หาย ดีที่มีรักให้เล่นไม่อย่างนั้นก็คงไม่รู้ว่าจะเอามือไปวางไว้ที่ไหนดี


“ไปล้างมือไปเดี๋ยวเอาของขึ้นไปเก็บข้างบนก่อน”


“อะ...อื้อ เดี๋ยวมาเล่นกันใหม่นะรัก”


โฮ่ง!


ผมหัวเราะให้กับความแสนรู้ของเจ้าหมาตัวโต ขยี้ขนไปอีกทีด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนจะลุกขึ้นเดินตามบีสท์ไปล้างมือ โดยมีรักเดินส่ายหางตามมาด้วยแต่ไม่นัวเนียเท่าตอนแรก เราสองคนเดินเข้ามาในบ้านผ่านพวกเพื่อนบีสท์ที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นผมรีบก้มหน้าเพราะหนึ่งในนั้นคือคนที่ผมเพิ่งปล่อยไก่ตัวโตออกไป


“อ้าวจีบกันเสร็จแล้วเรอะ ทำไมไวจัง”


นั่นไง ซื้อหวยทำไมไม่ถูก


“โอ๊ะโอ~ จีบกันหรอสองคน”


หนุ่มตี๋ใส่แว่นหน้าง่วงอยู่ตลอดเวลาละจากจอทีวีเพื่อมาร่วมวงสนทนาที่มาร์คเป็นคนเริ่มผมจำได้ว่าเขาชื่อเปาเพราะเราเพิ่งเจอกันไปเมื่อเช้า


“มึงนี่มันจริง ๆ เลยไอ้มาร์ค ไม่เสือกนะครับเปา”


บีสท์ส่ายหัวแล้วขว้างหมอนอิงใส่หน้าหนุ่มหัวหลากสีแล้วหันไปด่าเพื่อนหน้าง่วง มาร์ครับไว้ได้ทันแล้วหัวเราะชอบใจส่วนอีกคนที่โดนด่ายักไหล่ไม่แคร์


“กูขี้เสือกไม่เป็นไรด่ามาเท่าไหร่ก็ไม่เจ็บ”


“ใช่ ๆ พี่เปาพูดถวก”


“พวกห่า”


บีสท์ส่ายหัวแต่ใบหน้าเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ร่างสูงใหญ่ไม่ตอบอะไรเพื่อนมากไปกว่าคำด่า เขาเดินนำผมขึ้นไปด้านบนผมเองก็รีบเดินตามติดเขาไปเพราะอีกสองคนยังส่งเสียงล้อตามหลังมา


“อึดอัดไหม พวกมันก็ปากหมาแบบนี้แหละ”


เขาถามผมเมื่อพวกเราเข้ามาในห้อง ผมเลิกคิ้วก่อนจะส่ายหัว


“ไม่หรอกไม่ได้มีอะไรเสียหายนี่หน่า”


“มีคนบอกไหมว่ามึงขี้อ่อย”


“ไม่ได้อ่อยนะเว้ย!”


ผมเถียงเขาหน้าแดงก่ำไม่ใช่เพราะความโกรธแต่อย่างใด เออยอมรับก็ได้ว่าอ่อยนิดเดียว นิดเดียวจริง ๆ นะ! แล้วก็เพิ่งเคยด้วย


“หึหึ ไม่โวยวายดิ”


“ไอ้!”


บีสท์ยกมือยอมแพ้ผมถึงยอม ทิ้งตัวพิงกับโซฟาเบดหลังโตที่ด้านหน้ามีโมเดลและกองกระดาษของเจ้าของห้องวางอยู่เต็มไปหมด จะว่าไปเมื่อเช้าผมยังไม่ได้อธิบายห้องนอนของบีสท์ใช่ไหม บอกได้เลยว่ามันสวยและเท่มาก ๆ เลยล่ะ มันเป็นห้องโล่ง ๆ เครื่องเรือนที่ตกแต่งประกอบด้วยไม้และกระจก เตียงนอน...อืมเรียกว่าเตียงได้ไหมนะ มันเป็นที่ยกสูงขึ้นมานิดหน่อยแล้ววางที่นอนไว้ข้าง ๆ กันเป็นชั้นหนังสือ หัวเตียงเป็นกระจกบานใหญ่ อีกข้างเป็นระเบียงที่บอกได้เลยว่าเจ๋งมากเพราะมันเป็นระเบียงสวน บีสท์จัดสวนเล็ก ๆ ไว้ที่ระเบียงปูพื้นด้วยหินกรวดมนมีต้นไม้เล็ก ๆ ที่ผมไม่รู้ว่ามันคือต้นอะไรปลูกอยู่แล้วก็มีโต๊ะนั่งเขาบอกว่าเอาไว้นั่งทำอารมณ์เวลาคิดงานไม่ออก


“ทำหน้าโรคจิตอีกละ บอกไว้ก่อนนะบ้านกูมียามแล้วก็บอดี้การ์ดจะขโมยของคงยาก”


เสียงทุ้มเรียกให้ผมหลุดจากภวังค์ ผมจิ๊ปากไอ้บ้านี่ไม่ว่าผมทำหน้ามึนก็ทำหน้าโรคจิต


“ห้องสวย”


ผมเปลี่ยนประเด็น เขาเองก็ไม่ได้ว่าอะไรคนตัวสูงยักไหล่แล้วทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นห้องกวาดตามองรอบห้องตัวเองแล้วมาหยุดสายตาอยู่ที่ผม


“เพิ่งสังเกตุ?”


มีคนบอกไหมว่ามันกวนตีน ใบหน้าหล่อคมที่กำลังยักคิ้วข้างเดียวอยู่ด้านหน้าผมเนี่ย ถ้าไม่ติดว่าเป็นบ้านของมันนะถีบหน้ามันไปแล้ว


“มึงแม่ง”


เขาหัวเราะขำผม มือใหญ่หยิบบุหรี่ออกมาแล้วชี้ไปที่ระเบียง ผมพยักหน้าตอบรับแล้วหยิบมือถือขึ้นมาเล่นระหว่างรอเขาสูบบุหรี่ มีข้อความที่ยังไม่ได้ตอบอยู่พอสมควรไล่ ๆ ดูชื่อเป็นคนที่รู้จักผมก็จะตอบถ้าไม่รู้จักก็ลบทิ้งทั้งที่ยังไม่ได้เปิดอ่าน อย่าหาว่าผมหยิ่งเลยนะแต่ข้อความมันเยอะแล้วผมก็เป็นโรคมองจออะไรอย่างนี้ไม่ได้นานหรอก(เว้นจอโทรทัศน์) มันค่อนข้างปวดตาก็เลยตอบอะไรที่สำคัญ ๆ เป็นพอ ถ้าอย่างกรุ๊ปเพื่อนที่คณะก็เข้าไปอ่านผ่าน ๆ เฉพาะมีงานหรือไม่ก็ถามเอาจากพวกคริษฐ์ง่ายดี


“ลงไปข้างล่างกัน”


บีสท์เดินเข้ามาในห้องอีกครั้ง ผมเพิ่งตอบข้อความของซานเสร็จพอดีจึงวางโทรศัพท์ทิ้งไว้บนโต๊ะแล้วลุกขึ้นบิดขี้เกียจ


“ขอเข้าห้องน้ำแปบ”


“ก็นั่งอยู่ได้ตั้งนาน”


“ก็เพิ่งตอบข้อความเสร็จ”


ผมสวน เขาล้วงมือเข้าไปในกางเกงพร้อมทั้งเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มเห็นแล้วโคตรกวนตีนแถมยังยักคิ้วข้างเดียวใส่ผมอีก


“พ่อหนุ่มฮ๊อต”


“เออ”


“หลงตัวเองชิบหาย”


“มีดีให้หลงเว้ย”


“จะไปขี้ก็ไปไป๊”


เขาโบกมือไล่ ผมถลึงตาใส่


“ล้างหน้าเฉย ๆ เว่ย ห่า”


แถมคำสร้อยให้นิดหน่อยแล้วเดินปึงปังเข้าห้องน้ำได้ยินเสียงหัวเราะตามหลังมาชวนให้หงุดหงิดแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นหน้าตัวเองในกระจก


ยิ้มบ้าอะไรนักหนาเนี่ยกู


ออกมาจากห้องน้ำก็เห็นบีสท์เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นเสื้อยืดกางเกงบอลเรียบร้อยนั่งก้ม ๆ เงย ๆ อยู่หน้าเสื้อผ้าพอเห็นผมก็กวักมือเรียกให้เข้าไปหา


“มีไรหรอ”


“เปลี่ยนเสื้อผ้ามั้ย”


ผมนิ่งคิดก่อนจะพยักหน้า เปลี่ยนก็ดีอย่างน้อยเวลานั่งกับพื้นเป็นกางเกงบอลก็ดีกว่ากางเกงนิสิตเป็นไหน ๆ


“ไม่มีกางเกงตัวเล็ก ๆ เลยเดี๋ยวกูมานะไปยืมไอ้มาร์คก่อน”


ผมดึงชายเสื้อเขาไว้เมื่อร่างสูงลุกขึ้นทำท่าจะเดินออกจากห้อง


“งั้นไม่เป็นไรมึง เกรงใจ”


“เก็บความเกรงใจมึงไว้ลึก ๆ เถอะตอนอยู่กับกูน่ะ”


เขาบอกก่อนจะจิ้มหน้าผากผมจนหงายหลังแล้วเดินออกไป แหมว่าแต่คนอื่นขี้อ่อยตัวเองก็พอกันเถอะพ่อคุณ รอไม่นานเขาก็กลับเข้ามาพร้อมกับเสื้อยืดกางเกงฟุตบอลยื่นมาให้ ผมรับไว้ก่อนจะเดินเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ


“ใส่พอดีมั้ย”


เขาถามทันทีที่ผมเดินออกมา ก้มลงมองตัวเองแล้วตอบเขา


“พอดีมากอ่ะ ของมาร์คหรอทำไมพอดีจังกะจากสายตาแล้วกูคิดว่าเขาตัวเล็กกว่ากูเยอะนะ”


มาร์คเป็นผู้ชายที่ค่อนข้างผอม เรียกว่าเป็นผู้ชายตัวเล็กก็ได้นะ (ใครที่เตี้ยกว่าผมผมว่ามันตัวเล็กหมด) ดูแล้วบอบบางแปลก ๆ หน้าก็หวานผู้หญิงที่ไหนจะเอาเป็นแฟนวะนั่น


“ของสกาย”


“สกาย?”


“อือ เพื่อนอีกคนที่อยู่ในบ้านนี้แหละมันกลับมาพอดีเห็นว่าตัวน่าจะเท่า ๆ กันเลยยืมมาให้”


“ขอบคุณนะ”


“ไปบอกมันเอง”


“รู้น่าแต่ขอบคุณมึงก่อนไง”


ผมยู่หน้าใส่มัน ยิ่งอยู่ด้วยกันยิ่งกวนตีนไหนใครบอกว่ามันเงียบเป็นหนุ่มลึกลับไง บีสท์ที่อยู่หน้าผมตอนนี้ไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย


“ขอบคุณเรื่อง?”


บีสท์เลิกคิ้วถาม ผมเม้มปากมองหน้าเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจแล้วตอบไปเสียงเบา


“ทุกเรื่องเลย”


เขามองหน้าผมแล้วค่อย ๆ มีรอยยิ้มผุดออกมา มือใหญ่จิ้มหน้าผากผมเบา ๆ แล้วเปลี่ยนเป็นโยกหัวผมเล่นมืออีกข้างจับไหล่ผมให้หันเดินไปทางประตู


“ไม่เป็นไร”


บีสท์เดินนำผมลงมาทางด้านล่างพวกเพื่อนเขานั่งกันอยู่อีกห้าคนทั้งบนพื้นทั้งโซฟา พอผมสองคนเข้ามามาร์คคนเดิมเพิ่มเติมคือความกวนตีนก็ส่งเสียงเรียกทำให้ทุกคนหันมาสนใจผมสองคน


“เห่ลโหลคู่ข้าวใหม่ปลามันมา ๆ พวกกูกำลังรอมึงสองคนอยู่เลย”


“มันที่หน้ามึงสิไอ้มาร์ค กวนตีนจริง ๆ”


“อะไรยังไง ไหนมาแนะนำให้รู้จักซิ”


ผู้ชายที่เอ่อ...ผมเดาว่าคนนี้คือสกายเพราะเขาเป็นคนเดียวที่ผมไม่คุ้นหน้าเอ่ยขึ้นแล้วกวักมือเรียกเสียงห้วน ๆ ผมก้มมองเสื้อยืดที่ตัวเองใส่อยู่มันเป็นลายเคโรโระน่ารักทำให้สกายในความคิดผมค่อนข้างที่จะกระเดียดไปทางชายหนุ่มโอตาคุสวมแว่นหนาเตอะไปเสียมากกว่าจะเป็นผู้ชายลายสักพร้อยเต็มตัวเจาะหูกลวงโบ๋ด้านหน้าผม


“ซันไอ้เถื่อนนี่สกายเจ้าของเสื้อผ้าที่มึงใส่อยู่ ส่วนไอ้กายนี่ซันเพื่อนกู”


บีสท์ไม่ได้เดินเข้าไปหาตามที่โดนกวักมือเรียกเขายืนพิงกรอบประตูอยู่ที่เดิมแล้วเอ่ยแนะนำผม แอบเห็นนะว่าขำอยู่ รู้ทันความคิดผมอีกแล้วล่ะสิ


“สวัสดีสกายขอบคุณสำหรับเสื้อผ้านะ”


“เล็กน้อย ๆ เรียกกายเฉย ๆ ก็ได้ ซันเป็นแฟนไอ้บีสท์ใช่ป่ะ”


เขาถามผมด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ผมรีบยกมือปฏิเสธ


“เฮ้ยเปล่า ๆ เป็นเพื่อนกัน”


“หรา ๆ”


เสียงมาร์คสอดเข้ามาตามด้วยเลยไอเพราะโดนเปายัดขนมใส่ปาก


“ไม่ได้ช่วยหรอกกูแค่เกลียดเสียงหราของมัน”


เขาเงยหน้ามาบอกผมพร้อมกับดันแว่นเล็กน้อย สกายผิวปากใส่โดยมีเชนเป็นลูกคู่ส่วนยูนั่งยิ้มมองอย่างเดียว หันไปขอความช่วยเหลือคนข้าง ๆ ก็ไม่มีท่าทีตอบกลับ อยากกระชากหัวมันนัก


“ฉานมันแข่วายร๊ายยย เป่นได่ก่อแค่น๊านนนนจะสู่จะรักแค่ไหนก่อค่งต่องแพ้ ถรุ้ยยยย ไอ้เหี้ยเปาเค็มสัด!”


มาร์คที่เพิ่งกลืนขนมลงคอไปจู่ ๆ ก็ร้องเพลงผิดคีย์ขึ้นแล้วก็เหมือนเดิมคนที่ช่วยหยุดคนบ้าได้ก็คือเปา โดยเจ้าตัวเอามือตัวเองปาดลิ้นอีกคนที่กำลังใส่อารมณ์ในการร้องเพลงอย่างเมามัน บีสท์ส่ายหัวกุมขมับส่วนพวกที่เหลือหัวเราะชอบใจ


“เพลงบ้านไหนของมึงอีก”


“มึงโคตรเอ้าท์เลยพี่เปา ไม่รู้จักทีเจของกู”


แอ็กเซนซ์คำว่า เอ้าท์ ของมาร์คนี่บอกได้เลยว่าเจ้าของภาษายังอายน้ำลายเต็มหน้าพี่เปาแว่นเลย เชนหัวเราะจนท้องแข็งลงไปขำกลิ้งกับพื้น สกายก็ขำแต่ยังดีที่ยังมีน้ำใจส่งทิชชู่ไปให้เปาเช็ดหน้า


“ไอ้สัดเพลงนั้นกูเคยได้ยินแต่เขาไม่ได้ร้องแบบมึงมั้ย”


“มึงไม่เข้าใจสไตล์กู มันเป็นฟีลลิ่ง!”


“พอ ๆ หยุดก่อนบ้านโน้นส่งข้อความมาบอกว่าหลังบ้านพร้อมแล้ว”


ยูเป็นคนหยุดทั้งสองคนก่อนที่พวกเขาจะเถียงกันไปมากกว่านี้พอรู้ว่าของกินพร้อมทุกคนก็พร้อมใจเงียบและลุกขึ้นเดินออกไป แต่ก่อนไปไม่วายส่งสายตาล้อเลียนมาให้ผมถ้วนหน้าไม่เว้นแม้แต่ยูที่ผมคิดว่าเขาปกติที่สุดแล้ว


“ยังอยากมาที่นี่อีกไหม”


บีสท์หัวเราะในลำคอถามผมขณะที่เราสองคนเดินรั้งท้ายตามพวกที่เหลือออกไป ผมหันไปมองหน้าเขาไม่ได้ตอบในทันที


“ก็ถ้า...รับความบ้าแล้วก็การล้อเลียนของพวกมันได้จะมาบ่อย ๆ ก็ไม่ได้ว่าอะไร”


เขาเสมองไปทางอื่นยกสองมือประสานท้ายทอยเอ่ยบอก


เนี่ย!!!!


ใครว่าผมขี้อ่อย เขาอ่อยกว่าผมอีกนะ!



ฉันมันแค่วายร้าย เป็นได้ก็แค่นั้น
จะสู้จะรักแค่ไหนก็คงต้องแพ้ต้องเจ็บใจไปทุกครั้ง
ยอมเป็นวายร้ายแค่เพียงได้มองหน้าเธอ สุดท้ายฉันคงต้องตาย
ก็มันเป็นแค่นิยาย จบแล้วสำหรับวายร้ายอย่างฉัน
วายร้าย - UrboyTJ


Tbc.





talk. ยังไม่ครบนะ ในกลุ่มพี่บีสท์เหลืออีก 1 คน ฮ่า ๆ เป็นบุคคลที่เพื่อนเยอะเฟอร์ อ่านคอมเม้นมารู้สึกว่า #ทีมพี่บีสท์ จะเยอะกันนะแจ๊ะ เชียร์กันไปค่ะ อิฉัน#ทีมสกาย ฮี่ๆๆๆๆ

ปล. โหวตความอ้อยทีใครชนะ

ปล. 1 ห้องบีสท์ประมาณนี้นะแจ๊ะ


 


ปล. 2 ถ้าอยากแท็กในทวิตเตอร์ เชิญได้ที่ #นิยายตัวร้าย น้า
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-03-2017 20:07:55 โดย _mysecretlove »

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #33 เมื่อ02-03-2017 22:13:48 »

 :L2: :L2: :L2: :L2: :L2: :L2:

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #34 เมื่อ02-03-2017 23:00:33 »

ซัน เข้าได้กับหมา กับเพื่อนๆบีสท์ ได้ดี
เพื่อนๆก็ชงให้เป็นแฟนกันมากกกก
บีสท์ ซันเองก็ดูถูกใจกันแล้ว
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ คนคิ้วท์คิ้วท์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #35 เมื่อ02-03-2017 23:04:12 »

แบบนี้เรียกผลัดกันอ่อยค่ะ เนี่ย เนี่ยยย ถ้าอนาคตไม่แฟนนี่โกรธจริงๆด้วย

ออฟไลน์ polkadot

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 54
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-1
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #36 เมื่อ03-03-2017 01:25:56 »

มีความรู้สึกว่าบีสยังไม่ใช่พระเอก คนเขียนเหมือนสับขาหลอกให้เราเขว้

ออฟไลน์ zuu_zaa

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2024
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +115/-1
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #37 เมื่อ03-03-2017 02:03:27 »

 o13

ออฟไลน์ Tennyo_Y

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 749
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #38 เมื่อ03-03-2017 04:41:02 »

คุ้นมากกกก มีเรื่องของเพื่อนกลุ่มซันอีกเรื่องใช่ไหม คุ้นสุดฤทธิ์ แต่จำไม่ได้ ที่แน่ ๆ ทีม บีส บอกเลย

ออฟไลน์ karamailpraleen

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #39 เมื่อ03-03-2017 06:25:09 »

อ่อยเองเขินเองโอ๊ยชอบบบบ :-[

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
« ตอบ #39 เมื่อ: 03-03-2017 06:25:09 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #40 เมื่อ03-03-2017 08:03:12 »

เป็นเพื่อนกลุ่มใหญ่มากจริง ๆ จำไม่หวาดไม่ไหว
สองคนนี้อ่อยกันไปมา แล้วมาโบ้ยกันว่าขี้อ่อย ฮา

ออฟไลน์ Yysll

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 82
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -06- update 02/03/2017
«ตอบ #41 เมื่อ03-03-2017 11:33:26 »

#ทีมมาร์ค ชอบการชงของนาง  ชงจนกว่าเขาจะได้กัน 555555

ออฟไลน์ _mysecretlove

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-2
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -07- update 06/03/2017
«ตอบ #42 เมื่อ06-03-2017 16:48:28 »

ตัวร้าย
07






“ว้าว ๆ บ่าวสาวมาแล้ว ๆ แท่นแทนแถ่แด”



นาฟวิ่งจากเตาตรงมาที่ผมกับบีสท์แล้วทำท่าโปรยดอกไม้โดยมีเมเปิ้ลทำอยู่อีกฝั่งมาร์คกับเชนก็ไม่ยอมน้อยหน้าวิ่งกลับมาทำบ้างกลายเป็นผมกับบีสท์เหมือนคู่บ่าวสาวเดินเข้ามาในโบสถ์อย่างไรอย่างนั้น



“คนนี้หรอ แม่งหน้าสวยกว่ากูอีก”



“ก็เกินไป เจนนี่ซัน ซันนี่เจน”



บีสท์แนะนำผมให้เพื่อนคนสุดท้ายในกลุ่มเขารู้จัก เจนเป็นผู้หญิงที่ดูดีมีสไตล์ถ้าสมัยนี้ก็คงเรียกว่าพวกฮิปเตอร์ จะว่าไปพวกนี้แม่งคัดหน้าตากันเข้ากลุ่มใช่ไหม หน้าดีกันหมดเลยถึงจะไม่ได้ดูดีแบบโดดเด่นอย่างยูหรือบีสท์หรือสวยปังแบบแจมแต่คนอื่น ๆ ก็ดูดีแบบมีสไตล์เป็นของตัวเองกันหมดที่สำคัญ รวย!! ดูจากบ้านและรถก็น่าจะรู้



พวกเขาจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ กันที่สระน้ำหลังบ้าน มีเตาบาร์บีคิวตั้งอยู่คนปิ้งคือแพรวกับเม มีเครื่องดื่มมึนเมาตั้งอยู่ข้างกันเรียงรายเต็มไปหมดคงกะเมาแล้วนอนตายกันอยู่ตรงนี้ ผมเดินตามบีสท์เข้าไปหาแพรวยิ้มทักทายเจนเล็กน้อยเพราะยังเขินที่พวกนาฟเล่นอยู่ไม่หาย



“ทำใจหน่อยนะพวกเราขี้แกล้งกันแบบนี้ล่ะ”



เมเปิ้ลยิ้มพูดมือก็กลับเนื้อบนเตาไปด้วย ผมพยักหน้าเกาท้ายทอยแก้เก้อ



“บ้านใหญ่มาก”



ผมลากเสียงยาวสองสาวมองผมแล้วยิ้มน้อย ๆ บุ้ยปากให้บีสท์เป็นคนตอบ



“ที่ของพ่อกูกับของพ่อสกาย”



“พ่อบีสท์กับพ่อสกายเป็นเพื่อนรักกันน่ะ”



แพรวช่วยเสริม บีสท์พยักหน้าแล้วเล่าต่อ



“จริง ๆ เขาก็ซื้อไว้ให้กูกับไอ้กายนั่นแหละแต่ยังไม่ได้บอก พอพวกกูไปพูดเรื่องจะสร้างบ้านอยู่ด้วยกันพวกเขาก็เลยรีบยกที่ตรงนี้ให้ ไกลหน่อยแต่พวกกูชอบ มันเป็นส่วนตัวดี”



“อาฮะ แล้วใครออกแบบบ้านหรอสวยมากเลย”



“พี่กู”



“โคตรเท่”



“อือ แบทออกแบบให้แล้วก็ออกค่าตกแต่งให้เป็นของขวัญวันเกิดพวกกู”



“เกิดวันเดียวกัน?”



ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ อะไรมันจะขนาดนั้น แพรวกับเมหัวเราะกันคิกคักส่วนบีสท์ส่ายหัวอ่อนใจแล้วจิ้มหน้าผากผม



“มึงจะมึนอะไร ใครมันจะบ้าเกิดวันเดียวกันทุกคนวะ หมายความว่ามันรวบยอดทำให้ทีเดียวเป็นของขวัญวันเกิดของทุกคนไง เข้าใจยังเอ๋อ”



ผมลูบหน้าผากตัวเองที่ถูกเขาจิ้มแล้วพยักหน้า บอกเฉย ๆ ก็ได้ไม่เห็นต้องจิ้มเลยมันเจ็บนะเฟร้ยแล้วยังมาเรียกผมเอ๋ออีก เดี๋ยวมีเคลียร์ ๆ



“เข้าใจ!”



ผมกระแทกเสียงตอบมัน ทำได้แค่นี้แหละที่นี่ถิ่นเขาอย่าหือ ผมถือคติเข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม



“แต่แบบก็แก้หลายรอบอยู่นะ ก็แบบเราอยู่กันตั้งสิบสองคนใช่ไหมล่ะเดี๋ยวคนนั้นของเพิ่มตรงนี้อีกคนของเปลี่ยนตรงนั้น พี่แบทแทบกระทืบหน้า”



แพรวเล่าไปหัวเราะไปโดยมีเมเปิ้ลพยักหน้าสำทับ



“แล้วค่าบ้าน...”



“เงินเก็บพวกกูเอง”



“ทะ...ทั้งหมดอ่ะนะ”



“ใช่แล้ว”



เมเปิ้ลตอบพร้อมขยิบตาให้ พระเจ้า!!!! บอกผมทีว่าพวกเขาอายุเท่าไหร่ ผมไม่อยากประเมินราคาบ้านหลังนี้หรอกนะเห็นก็รู้ว่ามันต้องหลายตังค์มากแน่ ๆ แต่ก็ไม่คิดว่ามันเป็นเงินของพวกเขาทั้งหมด



“ก็นะ...ตอนเด็ก ๆ แข่งกันเก็บเงินกันน่ะพอโตมาเริ่มทำอะไรเป็นก็เริ่มหางานทำ อย่างพวกผู้หญิงก็ขายเครื่องสำอางค์อะไรที่พวกคุณเธอชอบ อย่างพวกกูก็รับจ๊อบโน่นนี่ ตัวท๊อปเลยก็โน่นสกายกับแตงกวาแม่งหาเงินกันเก่งชิบ สกายมันเป็นดีเจย์เปิดเพลงในผับตั้งแต่อายุสิบหกอ่ะคิดดูหวิดโดนตำรวจจับไปหลายรอบละแต่ผับพี่มันไงเลยรอด ส่วนแตงมันเปิดช่องยูทูปพูดอยู่คนเดียวคนตามเป็นแสนไม่เข้าใจ”



บีสท์เล่าเรื่องเพื่อน ๆ ของเขาให้ฟังด้วยรอยยิ้ม ผมได้แต่ฟังแล้วก็คิดตามพวกเขาน่าทึ่งกันมากเลย อายุเท่านี้มีเงินสร้างบ้านหลังโต ต้นทุนดีแถมยังขยันหาเพิ่มอีก น่านับถือจริง ๆ



“คุ้นหน้าแจมมันมั่งไหมล่ะ”



แพรวถาม ผมหันไปมองหน้าแจมที่นั่งกินกุ้งอย่างสบายอารมณ์บนเสื่อที่ปูอยู่ตรงพื้นหญ้า แล้วหันกลับมาส่ายหัวให้แพรว ทั้งสามคนทำหน้าเหลือเชื่อ ทำไมหรือผมพลาดอะไรไปหรือเปล่า



“มึงเล่นโซเชียลมั่งไหมเนี่ย”



บีสท์บ่น อ่าวกูผิดอะไรวะครับ



“ก็มีไลน์ไงเอาไว้คุยกับเพื่อนกับปู่ย่าที่เชียงใหม่ เฟสก็มีนะเวลาเพื่อนโพสพวกข้อสอบลงในกรุ๊ปหรือเวลาอาจารย์สั่งงานก็เข้าไปดู ทำไมอ่ะ?”



ผมเอียงคอถาม นี่สงสัยจริง ๆ นะ แจมเขาเป็นนักแสดงร้อยล้านหรือ?



“ช่วงนี้มันฮ๊อตฮิตน่ะ เล่นโฆษณาเล่นเอ็มวีเต็มไปหมดไอจีคนก็ตามพอ ๆ กับพิมฐาแล้ว มันบอกมันเป็นแจมฐา”



แพรวพูดกลั้วหัวเราะ ผมร้องอ้อเสียงดังแต่ก็เท่านั้นแหละเพราะที่คอนโดมีทีวีก็เหมือนไม่มีผมแทบจะไม่เคยเปิดเลยส่วนโซเชียลอื่นก็ตามที่บอกพวกเขาไปไม่ได้เล่นอะไรมากกว่านั้น



“หน้าคนละแนวกับพิมฐาเลยนะ”



ผมออกความเห็นแจมเป็นผู้หญิงที่สวย สวยแบบนางแบบไม่ได้สายน่ารักแบบพิมฐา



“ช่วงนี้มันสายฝ.”



“สายฝ.??”



ผมเอียงคองง บีสท์หัวเราะแล้วตบบ่าผมเบา ๆ มองหน้าแบบเห็นอกเห็นใจ



“กูก็ทำหน้าแบบมึงเลยตอนได้ยินครั้งแรก”



“สายฝ. คือสายฝรั่งน่ะ เมื่อก่อนมันเป็นสายเกาหลีแต่ตอนนี้มันมีพวกบล็อกเกอร์ฝรั่งเป็นแรงบันดาลใจเลยเปลี่ยนสไตล์หมด”



ผมมองไปที่แจมอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้เจ้าตัวเขารู้ตัวมองตอบแล้วโบกมือยิ้มให้ผม ผมเลยยกมือทักทายกลับ



“นึกไม่ค่อยออกแฮะ แต่สไตล์นี้ก็เข้ากับแจมเขาดีนะ”



ทั้งสามคนพยักหน้า



“หนังหน้ามันดีทำอะไรก็ดี”



เมเปิ้ลทำปากยื่นค่อนขอดเพื่อน ผมกับบีสท์ช่วยสองสาวย่างอาหารทั้งหลายแหล่บนเตาอยู่ครู่ใหญ่ เปา ยู แจม นาฟก็มาผลัดเปลี่ยนให้พวกผมไปกินบ้าง พวกเราทั้งสี่จึงเดินมานั่งร่วมวงกับที่เหลือ



“มา ๆ นั่ง ๆ”



สกายตบที่นั่งข้าง ๆ เขาดึงมือผมให้นั่งหันไปมองบีสท์เขาพยักหน้าให้ผมจึงนั่งลงโดยทีบีสท์นั่งประกบอีกข้างหนึ่งข้างบีสท์เป็นแพรว เมเปิ้ล เจน แตงกวา เชนแล้วก็มาร์คตามลำดับจนเป็นวงกลมใหญ่ เล่นมอญซ่อนผ้ากันได้เลยนะถ้าคนจะเยอะขนาดนี้



“เต็มที่เลยนะซันไม่ต้องเกรงใจ”



เจนบอกผมพร้อมรอยยิ้มกว้างในมือเธอมีกุ้งตัวโตที่แกะเปลือกเรียบร้อยอยู่ จิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดจนชุ่มแล้วเอาเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย



“รบกวนด้วยนะทุกคน”



ผมบอกพวกเขาก่อนจะลงมือกินบ้าง



“เป็นเพื่อนกันแล้วน่า มาเกรงใจทำไมนี่งานเลี้ยงตอนรับสะใภ้ใหญ่ของบ้านอย่างมึงเลยนะซัน”



“แค่ก ๆ ๆ นะ...น้ำ”



ผมกำลังเอากุ้งตัวแรกเข้าปากพอดีตอนที่สกายพูด ผลคือสำลักจนแสบจมูกแสบคอไปหมด บีสท์รีบส่งน้ำเปล่ามาให้ผมรับมาดื่มช้า ๆ แล้วค่อย ๆ หายใจเข้าออกโดยมีบีสท์คอยลูบหลังให้ สกายหัวเราะชอบใจใหญ่



“เล่นไม่รู้เรื่องเลยกาย ซันเป็นไงบ้างไหวป่าว”



แพรวยื่นหน้าเข้ามาถามผม ผมจึงยกมือขึ้นทำท่าโอเคให้เธอกลับ



“โด่ ก็พูดจริงนี่นา”



“กาย”



“ง่ะ แพรวไม่ดุเค้าสิ”



สกายเบะปากเหมือนเด็กเมื่อโดนแพรวเรียกเสียงดุ ท่าทางที่ไม่ได้เข้ากับรอยสักบนตัวเสียเท่าไหร่มันทั้งดูตลกและขัดกันไปด้วย



“ไม่เป็นไร ๆ เรากินเร็วเฉย ๆ”



“ซันกินเนื้อไหมคะ”



เจนถามพอเห็นผมพยักหน้าเธอก็คีบเนื้อชิ้นที่ตัดพอดีคำมาใส่ในจานให้



“ลอง ๆ อร่อยเราหมักเองกับมือเลย”



“จะให้เขากินขี้มือตัวเองก็บอก ซันระวังท้องเสีย”



แตงกวาพูดก่อนที่ผมจะจิ้มเนื้อขึ้นมากิน



“อ่ะงั้นมึงไม่ต้องแดกนะขา”



เจนทำท่าจะแย่งเนื้อในจานเพื่อนแต่เจ้าของไวกว่าคว้าจานหลบได้ทันแต่ก็...



“ไอ้เชน!!! ไอ้ควายเผือก!!!!!”



นั่นแหละครับพอแตงกวายกจานหลบเจนที่นั่งอยู่ข้างขวาเจ้าตัว เชนที่นั่งอยู่ทางด้านซ้ายก็ขโมยเนื้อของเธอเอาเข้าปากไปเรียบร้อย



“สมน้ำหน้า!!”



สาว ๆ ที่เหลือยกเว้นคนโดนแย่งส่งเสียงหัวเราะเยาะ หัวขโมยยิ้มตาหยีชูสองนิ้วส่งให้รอบวงเอื้อมมือมาแท็กกับสกาย มาร์คชูนิ้วโป้งสองนิ้วให้เพื่อน บีสท์ยิ้มส่ายหัว เอนตัวมากระซิบเบา ๆ ให้ผมได้ยิน



“เดี๋ยวคอยดู”



“โอ๊ย!!! แต๊ง!!!! เค้าเจ็บ ๆ เจ็บ ๆ ๆ ๆ ยอมแล้วครับ ๆ”



“ไปเอามาคืนกูสิบชิ้นไม่งั้นกูดึงอีกกระจุกกลางกระหม่อมมึงแน่!”



สาวแว่นน่ารักกลายร่างเป็นนางยักษ์ทันที แตงกวาโถมตัวเข้าหาเชนแล้วดึงผมเพื่อนจนหลุดมาเป็นกระจุก ยื้อยุดกันอยู่สักครู่เชนก็ยอมแพ้ลูบหัวตัวเองแล้วลุกขึ้นไปเอาเนื้อให้ตามคำประกาศิต



“นั่นล่ะ”



บีสท์หัวเราะในลำคอ ผมมองหญิงสาวตรงหน้าตาปริบ ๆ ผู้หญิงเวลาโกรธน่ากลัวจัง ผมเพิ่งจะเคยเห็น แตงกวาเหมือนเพิ่งรู้สึกตัวว่ามีผมอยู่ด้วยเธอสะดุ้งเล็กน้อยแล้วกระแอมไอ



“เอ้อ เมื่อกี้ใครสิงก็ไม่รู้ ไม่ใช่เรานะซันเราน่ารักเรียบร้อย”



เธอเอียงคอยิ้มหวานใส่ผม ผมได้แต่ยิ้มแหยแล้วพยักหน้า



“ไม่ทันแล้วมึง”



เมเปิ้ลบอกแตงกวาจึงหัวเราะออกมาเสียงดังแล้วโบกมือบอกผม



“เอาหน่า ทำใจ ๆ นะซัน ฮ่า ๆ”



“อย่าไปแย่งของกินคุณเธอเชียวนะ จำไว้เลย”



สกายหันมากระซิบผมรีบพยักหน้าเห็นด้วย แตงกวาชี้หน้าสกายตาขวางใส่



“มึงเสี้ยมอะไรซัน!”



หนุ่มรอยสักสะดุ้งโหยงรีบส่ายมือส่ายหัวปฏิเสธ



“เปล่าจ้า”



“แล้วไป”



และทุกอย่างก็กลับเข้าสู่สถานการณ์ปกติ เชนกลับมาพร้อมกับเนื้อและอาหารทะเลสุกใหม่อีกจานใหญ่ มื้ออาหารมื้อนี้ผมกินได้เยอะมากจนจุกมาถึงคอ จำตัวเองไม่ได้แล้วว่ากินข้าวได้มากพร้อมกับยิ้มได้กว้างขนาดนี้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่



มันสุขจนผมอยากหยุดเวลาไว้



กลัวว่าตื่นมาทุกอย่างที่เกิดขึ้นวันนี้จะเป็นแค่ความฝันแล้วตัวเองจะกลับไปอยู่คนเดียวในห้องโล่ง ๆ เช่นเดิม



“หนังท้องตึงคราวนี้ก็กินเหล้าได้”



มาร์คลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจเมื่อพวกเราช่วยกันเก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อยและเอาของมึนเมากับขนมกินเล่นมาตั้งไว้กลางวงแทน



“ลุกยืนทำซากอะไร”



“กูจะไปเอาน้ำแข็งเว้ย ทักกูหรอมาเลยไปช่วยกูยกเลยห่าเปา”



มาร์คลากเปาให้ลุกขึ้นตามตัวเองไปเอาน้ำแข็งเพิ่มในบ้าน บ้านนี้เขาดูแลกันเองครับ ทำกินเองล้างเองแต่เรื่องทำความสะอาดจะมีแม่บ้านเข้ามาทำให้วันเว้นวัน ผมเข้าใจนะเพราะถ้าให้ทำความสะอาดกันเองไม่ต้องบอกก็รู้ว่าบ้านหลังไหนจะกลายเป็นรังหนู



“ไม่ทำงานหรอ”



ผมหันไปถามคนข้างกายเมื่อเห็นว่าพวกเขาเริ่มตั้งวง ไหนบีสท์บอกว่าคืนนี้จะทำงานให้ดูไง



“ก็ทำไง กินเสร็จค่อยทำ”



เขาบอกเสียงสบาย กำลังจะอ้าปากพูด เจนก็พูดขึ้นมาเสียก่อน



“มันเป็นแบบนี้แหละซัน เวลากึ่ม ๆ มันจะทำงานได้เร็วเป็นโรคบ้าแล้วอีกอย่างนะ มันไม่เมาหรอกคอแข็งจะตายไอ้พวกนี้ตายหมดมันยังนั่งตรงอยู่เลย”



เจ้าตัวยักไหล่เมื่อเพื่อนตัวเองพูดจบ เห็นแล้วหมั่นไส้จริง ๆ



“แต่กูอยากดูด้วยอ่ะ”



ผมกระซิบบอกมัน



“แล้วกูพูดว่าไม่ให้ดูรึไง”



บีสท์สวน ผมส่ายหน้า



“ไม่ใช่ ก็กลัวเมา กูเป็นพวกเมาแล้วหลับ”



ได้ยินเสียงคนตัวโตหัวเราะ มือใหญ่จิ้มหน้าผากผมเบา ๆ แล้วเปลี่ยนไปวางแปะบนหัว



“ก็อย่ากินให้เมา อยากดูมากเลย?”



ผมรีบพยักหน้าแรง ๆ ผมชอบมาก ๆ เลยนะ อย่างที่บอกว่าอยากเรียนแต่หัวไม่ไปเลยได้แค่ดูนี่แหละในห้องผมมีหนังสือพวกดีไซน์บ้านและที่อยู่อาศัยเพียบเลย ฝันว่าซักวันจะออกแบบบ้านหลังเล็ก ๆ ของตัวเองซักหลัง



“ไปดูของเจนไหมล่ะ มันก็เรียนสถาปัตย์ฯนะแต่คนละที่”



“จริงดิ! แต่ไม่เอาหรอก ดูงานมึงดีกว่าอยากรู้อะไรก็ถาม ถามเจนมาก ๆ กลัวเขารำคาญ”



“แล้วไม่กลัวกูรำคาญหรือไง”



ผมชะงักหน้าเสีย ลืมคิดไปเลย นั่นสินะกับคนที่รู้จักกันแค่ไม่กี่วัน...



“โอ๊ะ!”



ผมหน้าหงายยกมือกุมหน้าผากมองบีสท์ตาขวาง เขาเองก็มองผมอยู่เช่นกัน



“พูดเล่นแค่นี้จริงจังทำไม”



เขาเลิกคิ้วถาม ผมเม้มปากเข้าหากัน ไม่รู้สิว่าทำไมถึงคิดมากขนาดนี้ ผมแค่รู้สึกว่าผมแค่อยากรักษาที่ตรงนี้เอาไว้ เพราะกลัวจะเสียไปถึงคิดมาก



“ไม่รู้สิ”



“เฮ่ย ๆ บีสท์มึงทำอะไรซันฮะ!”



เสียงแจมดังขึ้นจากตรงข้ามเธอชี้หน้าคาดโทษคนข้างผม สกายยื่นหน้ามามองผมทีมองบีสท์ทีแล้วทำจมูกฟุดฟิด



“กูได้กลิ่นอะไรเน่า ๆ ใช่หัวมึงป่าวบีสท์”



“ว่าละกลิ่นโชยเลย ว๊าย ๆ หัวเน่าเพื่อนไม่รัก ๆ”



เชนรีบเสริมเรียกเสียงหัวเราะรอบวง ผมเองก็หลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นพวกเขาช่วยสร้างบรรยากาศ คนข้าง ๆ ผมลูบหัวผมเบา ๆ



“ได้กลิ่นจากหัวกูป่ะ”



เขาถามยิ้ม ๆ ผมเลยยื่นหน้าเข้าไปดมดูแล้วผละออกมา



“อือ เริ่มเหม็นแล้ว”



พอเห็นหน้าเขาที่ดูค่อนข้างตกใจจึงนึกขึ้นได้ว่าเผลอตัวทำอะไรลงไป และไวเท่าความคิดเสียงผิวปากก็ดังขึ้นจากเพื่อนผู้ชายพร้อมด้วยเสียงกรี๊ดกร๊าดจากเพื่อนผู้หญิง



“กรี๊ดน่ารักมึงเห็นมั้ย ๆ”



แพรวเขย่าแขนเมเปิ้ล คนโดนเขย่าพยักหน้ายิ้มจนตาปิด



“น่ารักมาก แฟนโคตร”



“โอ่ยดีกับใจ”



เจนเอามือทาบอก มาเหนือคงเป็นแตงกวา แจมและยู ชายหนุ่มหน้าหล่อชูมือถือขึ้นมาโบก



“ถ่ายวีดีโอไว้ด้วยล่ะ”



ยูพูดด้วยรอยยิ้ม สองสาวก็ด้วยเหมือนกัน



“กูด้วย!”



แจมยกมือที่ยังกำมือถืออยู่



“กูด้วยข่า กำลังจะอัดวีดีโอทำวล็อคเลย ได้ช็อตเด็ดเกินคาด หึหึ”



แตงกวาหัวเราะเจ้าเล่ห์ใส่ บีสท์เกาท้ายทอยกระแอมไอแล้วหันไปบอกแตงกวาเสียงจริงจัง



“ไม่ลงนะแตง”



“โถ่”



“เค้าขอ”



“ก็ได้ เพราะเป็นมึงนะเนี่ย ถ้าเป็นไอ้มาร์คกะผัวมันกูเอาลงแน่”



แตงกวาบอกเสียงสบาย ๆ แต่คนถูกเอามาเอี่ยวร้องโวยวาย



“ได้ยินนะแตงกวา! นินทาอะไรเค้า!”



“นินทาอะไรไม่มี กูพูดลอย ๆ”



แตงกวาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ มาร์ควางถังน้ำแข็งลงแล้วเดินมานั่งที่เดิมข้าง ๆ สกาย



“มันเผาอะไรกูไปมั่ง”



“ไม่มีอะไร แต่มึงพลาดช็อตเด็ดว่ะ”



“อะไรวะ ๆ กูพลาดอะไร”



“ไปขอยูดู”



เมื่อสกายบอกคนหัวสีก็เปลี่ยนเป้าหมายไปที่เพื่อนหน้าหล่อทันที



“อะไรวะยู ไหนเอามาดูมั่ง”



“500”



“ลดให้กูหน่อยคนกันเอง”



“499 สุด ๆ แล้วนะกูไม่ได้กำไรเลยนะมาร์ค”



“ถรุ้ยยยยยย ซึ้งใจมากเพื่อน”



“จะดูไม่ดู”



“ดู! เอาไปไอ้งก!”



มาร์คกระฟัดกระเฟียดแล้วควักแบงค์ 500 ออกมาวางตรงหน้า ยูยิ้มหล่อเก็บเงินใส่กระเป๋าแล้วยื่นคลิปวีดีโอให้อีกคนดู ผมคิดว่าพวกเขาพูดเล่นกันไม่คิดว่าจะเล่นจริงจ่ายจริง



“เดี๋ยวยูมันก็เอาไปใส่ในกระปุกส่วนกลาง”



บีสท์กระซิบบอก



“อ้อ”



“เชรดดดดดดดดดดดดดดดดดด ขออีกรอบได้ป่ะจะเอาไปลงเฟส”



“พอเลยไอ้มาร์คไปทำกับผัวมึงไป”



บีสท์โบกมือไล่ คนถูกไล่ทำหน้าเหม็นเบื่อคืนโทรศัพท์ให้ยูแล้วรับแก้วเหล้าจากเปามากระดกอึกใหญ่



“กูโสด”



“ห่าเลิกกันอีกละ วันละสองร้อยรอบ”



เชนส่ายหน้าเบื่อ บีสท์ทำหน้าประมาณว่าไม่ต้องสนใจแล้วทุกคนก็ชนแก้วกันเปลี่ยนเรื่องคุย มาร์คเองก็ไม่ได้มีท่าทีอยากเล่าหรือเศร้าสักนิดยังเฮฮาบ้าบอไปตามประสาแต่ก็เป็นไปตามที่ผมคิดนะว่าเขาไม่น่ามีแฟนเป็นผู้หญิง



“กินเยอะไปแล้ว”



บีสท์กระซิบบอก ผมที่กำลังจะยกเหล้าเข้าปากชะงักวางแก้วลงทันที ตอนนี้พวกที่เหลืออยู่มีแค่พวกผู้ชาย พวกผู้หญิงเข้าบ้านไปตั้งแต่สี่ทุ่ม มาร์ค เชน สกายคุยเรื่องผลฟุตบอลเมื่อวันก่อนกันอยู่ เปากับยูคุยกันเรื่องรถมีบีสท์ออกความเห็นบ้างผมก็นั่งฟังคนโน้นทีคนนี้ทีเริ่มกึ่มแล้วเหมือนกัน



“พรุ่งนี้พวกมึงออกไปไหนกันป่ะ”



ยูถามเพื่อนรอบวง เมื่อทุกคนส่ายหน้าเขาจึงพูดต่อ



“เล่นบาสกัน”



“เอาดิเมื่ออาทิตย์ที่แล้วไอ้กายเสือกสอบปิดบล็อกอดเล่นเลย”



“เล่น ๆ ซันเล่นบาสกัน”



พอถูกชวนผมก็ยิ้มส่ายหัว



“ขอนั่งดูเฉย ๆ ได้ป่ะ กูกากมาก”



“พวกกูเล่นกันขำ ๆ ไม่ได้จะไปคัดทีมชาติไอ้ห่า”



สกายผลักหัวผมเกือบหน้าคว่ำ ผมว่ามันเริ่มเมาแล้วล่ะ สนิทกันเชียวแหม่



“รีบกลับรึเปล่า”



ยูถาม ผมส่ายหัวอีกรอบ



“ไม่รีบหรอกแต่กูไม่ค่อยชอบเล่นกีฬาเท่าไหร่ชอบนั่งดูเฉย ๆ มากกว่า”



“ขี้เกียจจนตัวเป็นขน”



บีสท์ว่าผม ผมเลยชูแขนไปตรงหน้ามัน



“ไม่มีขน ไม่ขี้เกียจ”



“มึงนี่มัน”



เขายิ้มส่ายหัวจิ้มหน้าผากผม ผมเชิดหน้าด้วยความรู้สึกชนะ จนพวกเพื่อนเขาแกล้งไอเสียงประหลาดกันนั่นแหละผมถึงกลับเข้าสู่วงสนทนาอีกครั้ง



“จีบกันได้ตลอดจริง ๆ พวกมึง”



เปาบ่นเนิบ ๆ ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วย



“จีบเจิบอะไรเล่าพวกมึงนี่”





ผมเฉไฉและเป็นอีกครั้งที่โดนสกายผลักหัว โอ่ยคราวนี้มันผลักแรงมึนเลย



“สลิดจริงมึง ไม่ใช่ไอ้มาร์คไม่ต้องตอแหล”



“อ่าวไอ้สัดกายทำไมกูโดน”



มาร์คขว้างถั่วใส่เพื่อนโดนตรงกลางหน้าผากพอดีเป๊ะ แปะมือกับเปาดีใจกันยกใหญ่



“เก่งมากน้องมาร์ค ป๋าให้ค่าขว้าง 100”



ว่าแล้วป๋าเปาเขาก็ควักแบงค์ 100 ออกมาส่งให้เพื่อน มาร์คกระดี๊กระด๊าขยับตัวมาพนมมือไหว้ที่หัวของเปา



“กราบแทบเท้าครับป๋า”



“ไอ้สัดนี่หัวกู!!!”



“อ่าวโทษ ๆ กูเมา”



มาร์คยิ้มแผล่ เปาชี้หน้าส่งเสียงจิ๊จ๊ะก่อนจะส่งเงินให้ ผมและคนอื่น ๆ หัวเราะ ผมรู้อีกอย่างหนึ่งว่าจริง ๆ แล้วคนที่เงียบที่สุดไม่ใช่เปา รายนั้นแค่ง่วงเฉย ๆ เงียบจริงน่าจะเป็นยูที่มักจะยิ้มหล่อฟังเพื่อน ๆ แย่งกันพูด รองมาก็บีสท์ส่วนพวกที่เหลือผมอยากจะเอาน้ำมะนาวให้กินกลัวตื่นมาแล้วเสียงแหบ



“ป่ะ”



บีสท์สะกิดแล้วบุ้ยหน้าไปทางบ้าน



“คุยเสร็จแล้วหรอ”



“อือ”



“โอเค”



ผมลุกขึ้นตามเขา พวกที่เหลือเลิกคิ้ว



“ไปละ?”



เชนถาม ผมกับบีสท์พยักหน้า



“อือ ตาปรือละมึงไม่เห็นกันหรอ”



เขาหันหน้ามาหาผม อะไรใครง่วงไม่ใช่ผมนะ



“ไม่ได้ง่วง”



“อย่าดื้อ”



“ไม่ได้ดื้อ!”



“ไหนว่าเมาแล้วง่วงทำไมดื้อด้วย”



“เอ๊ะก็ไม่ได้เมาแล้วก็ไม่ได้ดื้อด้วย”



“ฮะ...แฮ่มมมมมมมมมมมมมมม”



เสียงจากในวงเหล้าที่ไม่รู้ว่าเสียงใครดังขัดขึ้นมา พอหันไปมองทั้งวงก็มองผมกับบีสท์อยู่



“ท่าจะลูกดกนะมึงว่าป่ะ”



“เห็นด้วย”



“กูรู้สึกเป็นส่วนเกินเลย”



“เป็นส่วนเกินในชีวิตเธอที่เธอไม่ต้องการ~”



“อย่าร้องเลยไม่สวยเลยนะคนดี~”



แล้วพวกเขาก็หันไปคุยกันเอง ผมกับบีสท์หันมองหน้ากันแล้วขำ เขาหันไปชูนิ้วกลางใส่รอบวงแล้วพาผมเดินออกมา ได้ยินเสียงสกายตะโกนล้อว่าอันแค่นั้นหรอเล็กจังด้วย แล้วพวกที่เหลือก็หัวเราะกันครืน



“พวกห่า”



“แต่ก็เป็นเพื่อนที่ดีใช่ไหมล่ะ”



ผมยิ้มถาม มองใบหน้าคมที่ขึ้นสีเล็กน้อยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ บีสท์หันหลังมองกลับไปที่เพื่อน ๆ แล้วหันมาหาผม



“แน่นอนอยู่แล้ว”



แต่ไม่ต้องยิ้มละมุนขนาดนี้ก็ได้ ใจผมสั่น ไอ้บ้าเอ๊ย!





พอดูรวมๆ แล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน
ไม่ต้องมาเขิน ฉันพูดจริงๆ
เธอมีเสน่ห์มากมาย จะน่ารักไปไหน
อยากจะได้แอบอิง ยิ่งดูยิ่งมีเสน่ห์
คนมีสเน่ห์ – ป้าง นครินทร์ กิ่งศักดิ์



Tbc.








Talk. ดูรวม ๆ แล้วมีสเน่ห์เหลื๊อเกินนนนนนนนน ความป่วงของผองเพื่อนยังมีมาอีกเรื่อย ๆ นะขา เอ่าใครทีมใครกันบ้าง 5555555 เราทีมพิสกายยยยยยยยย

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -07- update 06/03/2017
«ตอบ #43 เมื่อ06-03-2017 18:05:53 »

มีความน่ารัก  ละมุนละไม
ชอบบบบ เป็นกลุ่มเพื่อนดี เพื่อนแท้
ชง เชียร์ บีสท์ ซัน กันหมด
แสดงว่าบีสท์ แอบสนใจซันมานานแล้ว
อยากอ่านพาร์ทบีสท์ บ้าง
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -07- update 06/03/2017
«ตอบ #44 เมื่อ06-03-2017 18:17:55 »

รอตอนต่อไปค่ะ

ออฟไลน์ คนคิ้วท์คิ้วท์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 346
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -07- update 06/03/2017
«ตอบ #45 เมื่อ07-03-2017 23:13:27 »

น่ารักค่ะ ชอบบีสท์มาก พ่อพระเอก

ออฟไลน์ lnudeel

  • I wanna be a CAT!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-5
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -07- update 06/03/2017
«ตอบ #46 เมื่อ08-03-2017 09:57:42 »

เขาจีบกันได้ละมุมมากกก~~ :-[

ออฟไลน์ _mysecretlove

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-2
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #47 เมื่อ08-03-2017 21:32:00 »

ตัวร้าย
08






ผมตื่นมาในเช้าวันเสาร์อีกฝั่งของเตียงมีบีสท์นอนอยู่ เมื่อคืนผมนั่งตาปรือดูเขาทำงาน มันเป็นความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิต บ้าไม่บ้าแค่เขาทากาวผมยังมองว่ามันเท่โคตร ๆ เลยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกไปหรอกกลัวเขาเสียสมาธิจนเกือบ ๆ ตีห้าเขาก็ไล่ผมให้มานอนก่อนเลยไม่รู้ว่าอีกคนได้นอนตอนกี่โมง เหลือบมองนาฬิกาตรงผนัง เพิ่งจะแปดโมงกว่าจะมีใครตื่นหรือยังนะ



ผมลุกจากเตียงพยายามทำเสียงให้เบาที่สุดค่อย ๆ ย่องเข้าห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวเสร็จก็ออกมา อ้อบีสท์บอกว่าเสื้อผ้าให้หยิบใช้ได้ตามสบายแต่ผมก็ยังเกรงใจมันอยู่ดีเลยอาบน้ำและใส่เสื้อผ้าตัวเดิมของสกายเดินออกมายังเห็นเจ้าของห้องหลับอยู่จึงเดินเลี่ยงไปที่ระเบียงสวน ช่วงเวลาเกือบสายแบบนี้แดดแรงใช้ได้ผมเห็นรักกับยมวิ่งเล่นกันอยู่ที่สนามหญ้ากับผู้ชายหน้าง่วงตลอดเวลา เปาสังเกตเห็นผมเขาจึงโบกมือทักทาย พอผมโบกกลับเขาก็ชี้ชวนให้ลงไปนั่งเล่นด้วยกัน



“ตื่นเช้านะ”



ผมทักเขาแล้วรับแรงปะทะจากหมาฮัสกี้ตัวโต ยมเดินมาวนเวียนตรงผมดม ๆ อยู่สักครู่ก็ส่ายหางให้ หมาบ้านนี้เชื่องกับคนแปลกหน้าเกินไปหรือเปล่า



“จะเก้าโมงแล้วมึง”



เปาตอบพลางลูบขนยมก่อนจะโยนบอลลูกเล็กในมือไปข้างหน้า เท่านั้นแหละหมาใหญ่สองตัวก็วิ่งจู๊ดไปเก็บ



“ตอนกูจะเข้านอนกูยังเห็นวงพวกมึงยังไม่เลิกเลย”



“มึงนอนตอนกี่โมง”



เขาเลิกคิ้วถาม



“ราว ๆ ตีห้า”



“โอ้...เพื่อนกูใช้ได้ ๆ เกือบสว่างแล้วมึงลุกไหวด้วย?”



เขาแสร้งทำหน้าตกใจ ยังไม่สนิทกันถึงขั้นตบหัวผมเลยได้แต่ชูนิ้วกลางส่งไปพร้อมกับคำด่าแบบไม่มีเสียง เขาหัวเราะหึหึแล้วมองไปที่หมาสองตัวที่วิ่งหน้าตั้งคาบลูกบอลกลับมา



“จริง ๆ แล้วกูยังไม่ได้นอน”



เขาตอบความจริงที่ผมค่อนข้างตกใจ



“ฮะ????”



“อือ ไม่มีอารมณ์”



“คือ? ไม่มีอารมณ์อะไร นอน?”



พอเขาพยักหน้าผมแทบกุมขมับ กับการนอนมึงต้องใช้อารมณ์ไหม ไอ้นี่ท่าจะบ้า



“เวลามึงจะทำอะไรสักอย่างนี่ต้องใช้อารมณ์หมดเลยรึไง”



“ถูก”



“ปวดหัวกับมึงจัง”



“มึงหลอกง่ายอย่างที่บีสท์มันว่าเลย ไม่แปลกใจ ๆ ทำไมถึงตามมันกลับบ้านมาแบบนี้”



“อ่าวไอ้นี่ มึงหลอกกูหรอ”



เขาเอามือทาบอกเบิกตามองผม



“เพิ่งรู้รึ”



“กวนตีนจริง ๆ”



“หึหึ ก็แกล้งมึงสนุกดีเหมือนไอ้มาร์ค รายนั้นก็ซื่อจนเกือบโง่แต่เรื่องผู้ชายนี่แร๊ดแรด”



“ก็ไปว่าเพื่อน”



“อยู่ไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวมึงก็รู้”



เขายื่นบอลให้รักกับยมเล่นกันเองแล้วชี้ไปใต้ต้นไม้เพราะตอนนี้แดดเริ่มแรงจนแสบผิวแล้ว ผมเดินตามเปามานั่งจุ้มปุ๊กบนพื้นหญ้าอีกเช่นเคยแอบรู้สึกผิดนิดหน่อยเพราะมันเป็นเสื้อผ้าของสกายแต่เปาบอกว่ายิ่งเป็นเสื้อผ้าสกายยิ่งไม่ต้องเกรงใจขี้ราดไว้เลยยังได้



“มึงเรียนคณะอะไรหรอ”



พอเห็นว่าคนชวนมานั่งเงียบผมเลยเป็นฝ่ายชวนเขาคุยก่อน



“เหมือนบีสท์กับเจน”



“ว่าละสไตล์มึงนี่เด็กถาปัตย์ฯแท้ ๆ เลย”



“ยังไง ขี้เหล้า?”



“ไอ้บ้า บอกไม่ถูกว่ะแต่เห็นแล้วรู้สึกได้ว่ามึงมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก”



จนเข้าใกล้คำว่าบ้า ผมเก็บท้ายความคิดไว้ในใจ เขาพยักหน้าเนิบนาบแล้วอ้าปากหาว



“จริง ๆ กูชอบวาดรูป”



“แล้วทำไมไม่เรียนพวกจิตรกรรม ศิลปกรรมล่ะ”



“ง่าย ๆ ก็ตามเพื่อน ขี้เกียจอยู่ในเมืองแบบไอ้บีสท์เลยเลือกตามเจน แต่พอได้เรียนแล้วกูก็ชอบนะได้คิดอะไรที่เป็นตัวของตัวเองดีถึงแม้บางทีอาจารย์จะไม่ค่อยเข้าใจจินตนาการของกูก็เถอะ”



ผมฟังที่เขาเล่าคงไม่ใช่แค่อาจารย์หรอกที่ไม่เข้าใจจินตนาการมัน ดูจากสภาพแล้วคนอื่นก็คงไม่เข้าใจ



“เรียนเอกเดียวกับเจนเลยป่ะ”



“คนละเอก จริง ๆ มหาลัยกู พวกกูอยู่กันเยอะสุดเลยนะ กู เจน ยู เชน สกาย”



“อือ เห็นยูกับเชนใส่ช็อปอยู่ สกายเรียนคณะอะไรอ่ะ”



“ให้ทาย”



เขาทำหน้าประมาณว่าทายยังไงมึงก็ไม่ถูกหรอก ผมเลยเลือกคณะที่ดูจะตรงข้ามกับสกายแบบสุด ๆ ไป



“หมอ”



เปาทำหน้าไม่อยากเชื่อใส่ผม ทำไม? หรือว่ามัน



“ถูก กูไม่คิดเลยนะว่ามึงจะตอบได้”



เออเข้าใจเลยเพราะหน้าเขาดูเหลือเชื่อมากเมื่อผมตอบไป ก็ตกใจจริง ๆ นะ แต่สมัยนี้หมอลุคแบดบอยโหด ๆ ก็มีถมเถไป



“ถูกก็เพราะมึงนั่นแหละ”



“กูทำไม”



“ก็มึงทำหน้ากระหยิ่มยิ้มย่องแบบกูตอบไม่ได้แน่ ๆ กูเลยมั่วในสิ่งที่ดูตรงข้ามกับสกายแบบสุด ๆ ตอนแรกกูจะตอบอักษรแล้วนะแต่หมอมันผุดมาในหัวก่อน”



เขาหัวเราะแล้วตบไหล่ผมไม่เบานัก



“เออกูพลาดจริง ๆ ว่าแต่มึงเถอะเล่าให้ฟังหน่อยได้ไหมว่าเจอกับพ่อพวกกูได้ยังไง”



“บีสท์น่ะเหรอ”



“อือ”



“ด้วยความสัตย์จริงเลยนะ กูรู้จักมันมาวันนี้วันที่สาม”



เปาชะงักไปก่อนจะค่อย ๆ เผยรอยยิ้มออกมามันเหมือนกับรอยยิ้มที่พวกบีสท์ชอบยิ้มให้กันซึ่งผมก็อธิบายมาเป็นคำพูดไม่ได้รู้แค่ว่ามันไม่ได้ไปในทางที่ไม่ดีก็แค่นั้น



“ไวไฟนะมึงแปลว่าหนีตามกันตั้งแต่วันแรกเลยสิงั้น”



“ไอ้ห่ามึงนี่นะ..แต่ก็จริงแหละ กูยังงงเลยนะว่าตอนนั้นเดินตามมันมาได้ยังไง แต่ถ้าวันนั้นปฏิเสธไปกูคงเสียใจมาก ๆ เลย”



“ทำไม”



“บีสท์เข้ามาในตอนที่กูมีปัญหา จริง ๆ กูก็มีปัญหาตลอดแหละชีวิตกูไม่ได้ดีนักหรอก พอตามเขามานอกจากเขาจะดีกับกูแล้วยังได้เจอพวกมึงที่ดีกับกูมาก ๆ ด้วย มากจนกูแปลกใจเพราะพวกมึงดูมีพื้นที่ของพวกมึงเองมาก ดูหวงพื้นที่ตรงนี้กันอ่ะเข้าใจกูใช่ไหม”



เปาพยักหน้า ส่ายตาเขาทอดมองไปที่บ้าน



“ก็หวงนั่นแหละ แต่ถ้ามึงเป็นคนที่เพื่อนกูเต็มใจพาเข้ามาพวกกูก็เต็มใจยอมรับ เมื่อวานที่เจอมึงก็แปลกใจอยู่นะยิ่งได้ยินมึงบอกเหตุผลก็ยิ่งแปลกใจ เพื่อนสนิทก็ไม่ใช่มึงรู้ไหมว่าคนแบบไอ้บีสท์น่ะมันทิ้งมึงไว้ข้างถนนก็ได้นะเพราะถ้าจะพูดถึงความหวงพื้นที่ส่วนตัว มันนั่นแหละที่สุดแล้วแต่นี่มันกลับพามึงกลับมา เข้ามาในโลกของมันด้วยความเต็มใจ มึงคิดว่ายังไงล่ะ”



“บีสท์ใจดีออกนะคงไม่ทิ้งไว้ข้างถนนหรอก”



ผมแย้งแต่เปาหัวเราะหึแล้วส่ายหน้า



“น้อยไปสิ ไม่เคยได้ยินข่าวมันที่มหาลัยรึไง”



“ที่ว่าชอบทำตัวไม่เอาใครน่ะหรอ ลึกลับแล้วก็พร้อมจะมีเรื่องตลอดเวลา”



“อือ มันก็ไม่ได้เป็นแบบนั้นทั้งหมดหรอก ทำตัวไม่เอาใครน่ะเรื่องจริงมันเป็นพวกยึดติด เฮ้อ...พวกกูก็เป็นกันหมดแหละที่คณะกูก็ไม่ค่อยมีเพื่อนสนิทเท่าไหร่แต่ต่างคนก็ต่างความคิดที่กูกับบีสท์เป็นแบบนี้เพราะกูสองคนคิดเหมือนกันแค่ว่ามีแค่พวกเราก็พอแล้วแต่กูก็ไม่คิดจะไปบังคับพวกที่เหลือให้คิดแบบกูหรอก พวกมันก็รู้ทุกคนต่างก็มีชีวิตของตัวเองมีสังคมของตัวเองแต่สุดท้ายแล้วทุกคนจะรู้...ว่ายังไงก็ต้องกลับมาที่บ้านหลังนี้



“พวกมึงดูรักกันมากนะ”



ผมฟังที่เขาเล่ามาแล้วรู้สึกถึงสายใยที่แน่นแฟ้นของพวกเขาได้เลย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ติดอยู่ในใจ เวลาที่พวกเขาพูดถึงกันมันมีความสุขนะแต่เสี้ยวหนึ่งของแววตาพวกเขาที่แสดงออกมามันคือความเศร้าและนั่นมันอาจเป็นเหตุผลที่พวกเขารักกันมากขนาดนี้



“อือรักกันมากเลยล่ะ”



เสียงที่สามดังขึ้นทำผมสะดุ้งโหยง เงยหน้าไปดูบนต้นไม้เห็นสกายนั่งห้อยขาอยู่หัวใจแทบวาย เขามาอยู่บนนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย



“ตกใจหมด มาตั้งแต่เมื่อไหร่”



คนถูกถามไม่ตอบผม เขาปีนลงมาจากต้นไม้แล้วแท็กมือกับเปา



“เห็นไหมกูบอกแล้วว่ามันไม่เห็น”



เปาบอกก่อนจะแบมือ สกายหันมาคาดโทษผมที่มองพวกเขาตาปริบอยู่แล้วควักแบงค์ร้อยยื่นใส่มือเปา



“มึงมันซื่อบื้อ! กูอยู่มาตั้งแต่แรกเลยไอ้ควาย”



สกายด่าผมแล้วผลักหลังหัวผม ไอ้พวกบ้านี่เป็นอะไรกับหัวผมนักนะ สกายชอบผลักหัวส่วนบีสท์ชอบจิ้มหน้าผาก



“แล้วกูจะรู้ไหมว่ามึงจะอยากเป็นพญาวานรปีนต้นไม้เล่นน่ะ”



ผมสวน มันชี้น่าส่งเสียงจิ๊จ๊ะ



“เดี๊ยะ ๆ เถียงกูหรอ ๆ เดี๋ยวผ่าม้ามส่งขายตลาดมืดซะนี่”



“แม่งขี้ขู่ พวกมึงนี่ขี้แกล้งกันจริง ๆ”



“อือ ไอ้เปาขี้ไม่ราดด้วย”



“ไอ้ฟวย มึงก็ขี้หักในแล้วล่ะ”



ผมยิ้มขำส่ายหน้า เถียงกันเป็นเด็ก ๆ เลยพวกนี้



“ว่าแต่มึงเถอะ คิดเรื่องเพื่อนกูไว้ขนาดไหน”



จู่ ๆ สกายก็เปลี่ยนเป็นโหมดจริงจังกะทันหัน เปาเองก็เช่นกันทั้งสองคนมองตรงมาที่ผมอย่างขอคำตอบและต้องตอบด้วยเพราะสายตาของพวกเขาคาดคั้นมาก



“กูเหมือนพวกมึงอยู่อย่างหนึ่งนะ คือกูเป็นคนที่หวงพื้นที่ส่วนตัวแต่กับบีสท์...กูไม่รู้สิมันอาจจะเร็วไปที่จะตัดสินความรู้สึกที่มีให้เพื่อนพวกมึง กูอยากให้เราใช้เวลาด้วยกันนานกว่านี้ กูก็ไม่ได้ใสซื่อขนาดไม่รู้หรอกว่าเพื่อนมึงคิดอะไร”



“แน่สิมึงก็อ่อยเพื่อนกูด้วย”



เปาแทรกขึ้นมาผมถลึงตาใส่ ไม่ต้องตรงขนาดนั้นก็ได้กูรู้ตัว!



“เออ! นั่นแหละ วันที่กูเดินตามหลังบีสท์มาอ่ะ ความรู้สึกกูมันบอกว่าเขาเชื่อใจได้ เขาไม่โกหก แล้วยิ่งพอได้เจอพวกมึงได้เข้ามาอยู่ในโลกของพวกมึงกูก็ยิ่งอยากยึดพื้นที่ตรงนี้ไว้ มันสุขมากกูจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าตัวเองยิ้มกว้างกินข้าวได้เยอะหัวเราะได้ดังขนาดนี้มันผ่านมานานเท่าไหร่แล้ว เขาเหมือนคนที่ยื่นมือดึงกูออกมาจากโลกเหี้ย ๆ ของตัวเองเข้ามาเจอกับโลกใบใหม่ ความสุขตรงนี้...กูไม่อยากเสียมันไปเลยกูเห็นแก่ตัวใช่ไหม”



ผมก้มหน้าไม่อยากมองพวกเขา ไม่อยากรับรู้สายตาที่พวกเขามองมา เพราะผมกลัว...



“โด่มึงก็เหมือนกูแหละว้า...ที่ใช้ความรู้สึกตัดสินน่ะ”



ผมเงยหน้ามองคนพูด เปายกมือสองข้างประสานท้ายทอยตัวเองยิ้มพูดหันไปมองสกายเขาก็ทำหน้าครุ่นคิดแล้วก็พยักหน้า



ถ้าไม่อยากเสียไป ก็ต้องรู้จักรักษา



สกายพูดขึ้น ผมมองหน้าเขาด้วยความสงสัย เขาถอนหายใจแล้วทิ้งตัวนอนหงายราบไปกับพื้นหญ้า



เพราะความสุขที่สุขจริง ๆ มันไม่ได้มีกันง่าย ๆ นี่จริงไหมล่ะ กูเข้าใจที่มึงพูดนะแล้วกูก็ค่อนข้างมั่นใจเรื่องมึงสองคนด้วย นะ...เพื่อนกูไม่เคยเข้าหาใครก่อนมึงเองก็ดูไม่เข้าหาใครก่อนเหมือนกัน ถ้ามึงชอบตรงนี้ก็มาสิ พวกกูต้อนรับ ใช่ไหมพวกมึง”



“ใช่!!!!!//ถูก!!!!”



หลายเสียงประสานดังขึ้นด้านหลัง ผมสะดุ้งอีกแล้วหันไปมองก็ใจหายวาบ เพื่อนบีสท์ทุกคนอยู่กันครบเลยยกเว้นบีสท์ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคงวางแผนกันไว้ตั้งแต่แรก แสกนคนที่จะเข้ามาหาเพื่อนตัวเองสินะ



“แพรวไม่รู้หรอกนะว่าซันเจออะไรมาบ้างแต่ถ้าที่นี่มันทำให้ซันมีความสุขก็มาได้ตลอดนะ”



“ใช่ ๆ พวกเรายินดีต้อนรับนะ”



ยูยิ้มใจดีส่งมาให้ พวกเขาทุกคนมองมาที่ผมแล้วยิ้มให้มันทำให้ผมตื้นตันใจมากจนเก็บน้ำตาไว้ไม่อยู่ พวกเขาใจดีมาก มากจริง ๆ



“ขะ...ขอบคุณนะ...ทุกคน”



ผมพยายามกลั้นน้ำตาไว้แต่พอได้ยินเสียงอีกคนเท่านั้นแหละ ต่อมน้ำตาแตกทันที



“แกล้งอะไรซัน”



บีสท์เดินหน้าตื่นเข้ามาหา พอเห็นว่าผมน้ำตาไหลก็ตกใจใหญ่



“เป็นอะไรร้องไห้ทำไม”



ผมส่ายหน้ายิ้มให้เขาทั้งน้ำตา



“ดี..ใจ”



“หืม? มีอะไรกัน ใครสักคนเล่าให้กูฟังได้ไหม”



บีสท์ถามทุกคนพร้อมใจกันก้าวถอยหลังเหลือแต่มาร์คที่ยืนยิ้มตาปิดอยู่พอเห็นว่าเหลือตัวเองอยู่กลางวงกับผมกับบีสท์ก็ทำหน้าเหรอหราแล้วด่าเพื่อน ๆ



“ไอ้พวกสั๊ด โยนขี้ให้กูทำไม๊”



“มาร์คเล่าให้กูฟังหน่อย มึงก็ไม่ร้องสิถ้าดีใจก็ยิ้มแต่ไม่ต้องร้องไห้กูตกใจหมดตื่นมาไม่เห็นมึงไม่เท่าไหร่พอชะโงกดูตรงระเบียงเห็นตีวงล้อมกันอยู่ก็ตกใจรีบวิ่งลงมาเนี่ย”



บีสท์บอกผมมือก็เช็ดน้ำตาให้ผมไปด้วย ก็ไม่ได้อยากร้องเสียหน่อยเพราะเสียงเขาที่ดูเป็นห่วงนั่นแหละน้ำตาผมไหลไม่หยุดเลยเห็นไหม



“จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรนะ เล่าเรื่องพวกเราให้ฟังนิดหน่อยแล้วก็ถามความรู้สึกของซันที่มีกับมึง รับน้องน่ะ ๆ เข้าใจป่ะตอนไอ้โฟล์คก็ทำจำไม่ได้หรือไง แรงกว่านี้ด้วยแทบต่อยกันเลย”



“มาร์คพูดถูกไหม”



เขาหันมาถามผม พอผมพยักหน้าให้เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกมือใหญ่โยกหัวผมเหมือนผู้ใหญ่เอ็นดูเด็ก



“แล้วไง ผ่านป่ะ”



เขาหันไปถามเพื่อน ๆ เขา ทุกคนยกมือทำท่าโอเคแล้วพวกเขาก็หัวเราะให้กัน ผมเองก็พลอยหัวเราะตามไปด้วย เป็นพวกเพื่อนที่น่ารักจริง ๆ



“ซันร้องไห้ได้น่าโอ๋มากเลยอ่ะ”



นาฟพูดขึ้นขณะที่พวกเราพากันเดินกลับเข้าในบ้าน หลายคนพยักหน้าเห็นด้วย ผมไม่รู้หรอกว่ามันน่าโอ๋ไหมเพราะปกติก็ร้องไห้อยู่คนเดียวตลอด ไม่มีใครคอยปลอบมานานแล้ว



“เออ เห็นแล้วกูอยากแกล้งมันให้ร้องหนักกว่านี้อีก”



สกายบอกเลยโดนแพรวถองใส่กุมท้องร้องโอดโอยตัวงอเป็นกุ้งแถมยังส่งเสียงร้องขอความเห็นใจจากคนทำอีกแน่ะ



“โอยเจ็บมากเลยเดินไม่ไหวแล้ว อุ้มหน่อยสิครับ”



“เดินไม่ไหวก็คลานเข้าบ้านนะคะสกาย สมน้ำหน้าไอ้ควายโบ้!”



นอกจากจะไม่ได้รับความเห็นใจแล้วยังโดนด่าซ้ำมาอีกต่างหาก ทุกคนหัวเราะเยาะสกายแล้วพากันกอดคอเดินเข้าบ้านปล่อยให้คนเรียกร้องความสนใจคอตกอยู่คนเดียว แต่ก็ครู่เดียวเท่านั้นแหละเขาก็กลับร่างเป็นสกายคนเดิม เขายืดตัวขึ้นลูบท้องตัวเองนิดหน่อยแล้วยิ้มส่ายหัว



“อ้อสรุปแสดง”



ผมถามตรงนี้มีผมบีสท์นาฟแล้วก็ยูยืนรอเขาอยู่



“แสดงสิซันมันชอบตอแหลอ้อนแพรวตลอดแหละ”



นาฟเท้าสะเอวบอกผมแขนอีกข้างก็พยายามพาดไหล่ยูเห็นแล้วตลกเพราะเธอต้องเขย่งจนเกือบสุดปลายเท้า ยูเหมือนจะรู้ตัวเลยย่อตัวให้เสมอกับเพื่อน



“เห็นแล้วสงสาร”



“ทำดีมากเพื่อนยู”



นาฟลูบหัวยูเหมือนลูบหัวรักยม



“แต่เค้าเมื่อยนะ”



“วู้ก็กางขาเซ่”



“อ้อ เค ๆ”



ยูทำตามที่นาฟสั่ง บีสท์ส่ายหัวยิ้มอ่อนใจกับเพื่อนตัวเอง ผมก็ยิ้มขำพวกเขามีแต่สกายนี่แหละ



“แล้วมึงจะบ้าจี้ตามไอ้นาฟที่ไม่เจียมความสูงตัวเองทำไมวะยู”



“ไม่เสือกนะคะสกาย”



นาฟหันมายิ้มหวานใส่เพื่อน สกายหัวเราะยกมือเกาหัว



“โอเคซึ้ง! กูไปเรียกร้องความสนใจแพรวต่อดีกว่า”



ว่าแล้วคนผิวขาวแต่รอยสักพร้อยเต็มตัวก็เดินผิวปากลั้นลาเข้าบ้านไป พวกที่เหลือมองกันแล้วส่ายหัว



“เดี๋ยวก็โดนมันด่าอีก”



“ก็ของชอบมันนี่ ไม่โดนแพรวด่าซักวันมันกินข้าวไม่ลง”



ประโยคแรกเป็นของนาฟประโยคถัดมาเป็นของยู



“ถ้าไม่รู้ว่าแพรวมีแฟนแล้วนี่คิดว่าสกายจีบแพรวอยู่นะ”



ผมหลุดปากพูดออกไป พวกที่เหลือพอฟังก็หัวเราะหึ



“โฟล์คมันแค่คนมาทีหลัง”



นาฟตอบเสียงสบาย ๆ แต่เพิ่มความสงสัยของผมได้มาก บีสท์ส่ายหัวแล้วจิ้มหน้าผากผมอย่างที่เขาชอบทำ



“อยู่ ๆ ไปเดี๋ยวก็รู้ เรื่องแบบนี้มันอธิบายยาก”



นาฟกับยูพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนที่ยูจะพูดขึ้น



“ไม่มีอะไรไม่ดีหรอก แค่เป็นเรื่องความสัมพันธ์ที่ไม่มีวันตัดขาดเฉย ๆ”



ครับ เฉยมาก ทำให้อยากรู้แล้วก็จากไปกันเฉยเลยนะพวกนี้! ตอนแรกว่าจะไม่เสือกแต่พูดซะอยากเสือกแล้วเนี่ย มอมเหล้าบีสท์แล้วถามดีไหมหรือต้องทำอย่างไรดี ผมได้แต่มองพวกเขาเดินหัวเราะเข้าบ้านแล้วยืนเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่อย่างนั้น ฝากไว้ก่อนเถอะ







“นี่”



ผมเอื้อมมือไปสะกิดบีสท์ที่นั่งทำงานของตัวเองอยู่บนพื้นพรมในห้อง ผมนอนเล่นอยู่บนโซฟาหลังจากที่กินข้าวเช้ากันเสร็จแล้วแต่ละคนก็แยกย้ายกันไปทำธุระส่วนตัวตามอัธยาศัยนัดกันอีกทีตอนห้าโมงเย็นเพื่อไปเล่นบาส อืมพูดไปพูดมาเหมือนมาเข้าค่ายเลย เปากับเชนไปนอนต่อ พวกผู้หญิงไปว่ายน้ำกันที่สระในร่ม ผมบอกไปหรือยังว่าบ้านนี้เขามีสระว่ายน้ำสองที่ ที่แรกคือหลังบ้านเมื่อวานที่พวกเราปาร์ตี้กันส่วนอีกที่เป็นสระในร่มที่บ้านพวกผู้หญิงเขานั่นแหละ ยูอ่านหนังสืออยู่ที่ห้องกระจกเขาชวนผมไปด้วยแต่มีเรื่องอยากคุยกับบีสท์เลยบอกว่าอีกครู่ใหญ่จะตามไปเห็นอย่างนี้ผมก็ชอบอ่านหนังสือนะ ส่วนมาร์คกับสกายพากันออกไปข้างนอก



“ว่า?”



นี่เราจีบกันอยู่ใช่ป่ะ



เขาดูตกใจนิดหน่อยที่อยู่ ๆ ผมก็ถามแบบขวานผ่าซากขึ้นมาสักครู่บีสท์ก็ขำ คิดว่าผมจะถามเรื่องสกายกับแพรวกันล่ะสิ เสียใจด้วยผมไม่ขี้เสือกขนาดนั้น แค่จะคอยจับสังเกตไปเรื่อย ๆ ก็พอ



“ยังต้องพูดอีก?”



เขาถามโดยไม่หันกลับมามองผม แผ่นหลังกว้างที่ผมมองอยู่สงบนิ่งแต่ผมเห็นว่าหูเขาแดงล่ะ เอาจริงผมก็เขินนะที่ถามแบบนี้แต่ถ้าไม่ถามมันก็คาใจใช่ไหมล่ะเวลาทำอะไรมันก็จะครึ่ง ๆ กลาง ๆ ไม่ดีหรอกสู้ถามไปเลยทำอะไรให้ชัดเจนไปเลยดีกว่า



“อือ เร็วดิถามก็ตอบ”



“ไอ้มึนเอ๊ย”



“บีสท์~~~~~~~ ตอบดิตอบบบบบ”



ผมดิ้นงอแงอยู่บนโซฟาได้ยินเสียงเขาหัวเราะ



อือจีบ ยอมให้จีบไหม



“ยอมดิ”



“ทำไมง่ายจังวะ”



เขาหัวเราะเสียงดังหันหลังกลับมาหาผม อย่างที่คิดไว้เลยหน้าเขาแดงด้วย



“ชีวิตคนเรามันสั้นอะไรทำแล้วมีความสุขกูก็ไม่อยากรอเวลา”



เขายิ้มมุมปาก เอื้อมมือมาจิ้มหน้าผากผม ลุคโคตรแบดบอยเลยแต่ผมใจสั่นมาก



“หน้าแดงมากนะรู้ตัวป่ะ”



เขาบอกผมเลยสวนกลับโดยการฟาดหมอนไปที่แขนเขา



“ไปส่องกระจกดูหน้าตัวเองด้วยเถอะ! แดงลามไปถึงคอเล่า!!”



“หึหึ เคลียร์ยัง?”



“อือ”



“งั้นกูทำงานต่อแล้วนะ”



“อื้อ ขอไปอ่านหนังสือกับยูนะ”



“ไปสิ”



ผมลุกขึ้นก้าวตรงไปที่ประตูก่อนจะออกไปก็รีบพูดประโยคหนึ่งกับเขาอย่างเร็วแล้ววิ่งปรู๊ดออกมาเลย โคตรเขินเลยให้ตายสิทำไปได้ไงวะเรา




ถ้าเกิดอะไรขึ้น you can hold me, keep me strong
ไม่ว่าพายุจะหนัก ถึงอยากให้เธอรู้ว่าคน ๆ นี้มันรัก
และอยากให้เธอนั้นเดินคู่จนถึงดวงดาวลืมเรื่องราวที่เคยเจ็บ
Baby I’m so in love with you. Cause you’re a thug baby.
I’m in love with a bad boy.

Love Song – Day Titanium



tbc





talk. ยังยืนยันคำเดิมว่าสกายเป็นของเรานะทุกคนนนน ฮี่ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ส่วนคู่หลักนั้น คันยุบยิบในใจ หมั่นละเกินนนนน I'm in love with a bad boyyyyyyyyyyyyy.

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7620
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #48 เมื่อ08-03-2017 22:17:37 »

โอ๊ย......อ่านแล้วดีต่อหัวจายยยยย  :o8: :-[ :impress2:
เขาบอกจีบกันด้วย ต่างคนต่างเขินจนหน้าแดงทั้งคู่  :ling1:
"I’m in love with a bad boy."
เพื่อนกลุ่มนี้รักกันดีมาก สุดยอด
พร้อมใจสแกนคนที่เข้ามาใหม่
แต่คนที่ยึดติด หวงพื้นที่สุดๆอย่างบีสท์
แถมเป็นคนที่ร้ายๆจนขึ้นชื่อ
เป็นคนพามาเอง ก็เชื่อใจได้อยู่แล้ว
ชอบที่สกายบอกซัน
“ถ้าไม่อยากเสียไป ก็ต้องรู้จักรักษา”
“เพราะความสุขที่สุขจริง ๆ มันไม่ได้มีกันง่าย ๆ"

        :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ kokoro

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1097
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #49 เมื่อ08-03-2017 22:35:49 »

ตอนนี้หวานกันมาก
ต่างคนก็ต่างรู้ว่ามันพิเศษ
เพื่อนๆก็เชียร์จริงจัง น่ารักหมดเลยค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
« ตอบ #49 เมื่อ: 08-03-2017 22:35:49 »





ออฟไลน์ lnudeel

  • I wanna be a CAT!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-5
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #50 เมื่อ08-03-2017 23:23:20 »

มดสิบรังก็มา~ :hao7:

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #51 เมื่อ09-03-2017 00:08:37 »

 :-[ :-[ :-[ :-[ :-[ :-[
คุยกันตรงๆ บอกกันตรงๆ ไม่มีอ้อมค้อม o13 o13

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9082
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #52 เมื่อ09-03-2017 00:37:24 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #53 เมื่อ09-03-2017 07:30:43 »

จีบกันซื่อ ๆ

ออฟไลน์ bulldog17

  • ❤GOT7
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3736
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +265/-12
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #54 เมื่อ09-03-2017 08:00:34 »

โอ้ยยยย มดกัดๆๆๆ

ออฟไลน์ cheezett

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 481
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -08- update 08/03/2017
«ตอบ #55 เมื่อ09-03-2017 12:57:42 »

เขินนนน  :-[ :-[ :-[

ออฟไลน์ _mysecretlove

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 141
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +153/-2
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -09- update 14/03/2017
«ตอบ #56 เมื่อ14-03-2017 01:52:14 »

ตัวร้าย
09






“จีบกูแล้วจีบให้ติดด้วยไม่งั้นกูจะเป็นฝ่ายจีบมึงเอง อืม ๆ ใช้ได้ ๆ”



“โถ่ยู~ ล้อกูมาเกือบชั่วโมงแล้วนะพอเถอะ กราบแล้ว”



ผมพนมมือไว้ยูงก ๆ คนตรงข้ามก็ยิ้มล้ออยู่นั่น แล้วก็พูดประโยคนี้มาร่วมชั่วโมงแล้วด้วย จะอะไรเสียอีกล่ะ ก็เขาดันมาได้ยินที่ผมพูดกับบีสท์ก่อนจะวิ่งหนีออกมาน่ะสิ ตอนปิดประตูวิ่งออกมานี่เข่าอ่อนเลยที่เห็นยูยืนนิ่งอยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวและแน่นอนผมตะเบ็งเสียงพูดไปเสียขนาดนั้นไม่ได้ยินก็ไม่รู้จะพูดว่ายังไงแล้ว



“แต่ซันก็เขินตลอดไม่ใช่หรอ น่ารักดี”



“ก็ล้อตลอดแบบนี้ไม่เขินก็จะหน้าด้านเกินไปแล้ว”



“โอเคไม่แกล้งแล้วก็ได้ ซันอ่านเรื่องนี้ป่ะกูว่าสนุกดี”



ยูยื่นนิยายสืบสวนสอบสวนมาให้ คุยไปคุยมาคอเดียวกันเฉย ผมกับยูชอบอ่านหนังสือแนวเดียวกันและห้องหนังสือบ้านนี้ก็ห้องสมุดขนาดย่อมเลยหนังสือกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นเป็นของยู เปา แตงกวา ยูบอกว่าถ้าคอหนังต้องไปคุยกับเจน แจม เชน



“เห้ย! เล่มนี้มันยังไม่มีขายที่ไทยไม่ใช่หรอ! สุดยอดกูว่าจะสั่งจากเว็บที่สั่งประจำแต่เขายังไม่เปิดพรีเลย”



ยูยิ้มคุณชายส่งมาให้ คน ๆ นี้ท่วงท่าการกระทำเขาดูดีมีสกุลรุนชาติมากเห็นแล้วนึกถึงคิวเพื่อนในคณะเลยแต่รายนั้นเขาตระกูลเก่าแก่ เอ๋แต่พวกยูก็คงไม่หนีไปเท่าไหร่หรอกมั้ง เผลอ ๆ รู้จักกันด้วยซ้ำซานมันเคยบอกว่าพวกไฮโซส่วนมากเขาจะรู้จักกันเป็นกระจุกเอาไว้ทำมาค้าขายกันพูดแบบภาษาชาวบ้านมากเลยเพื่อนผม อืมแต่ก็เข้าใจง่ายดี



“ยกความดีความชอบให้แตงกวากับแจม สองคนนั้นเพิ่งกลับมาจากอเมกาเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง ไปงานแฟชั่นอะไรกันสักอย่างเหมาเครื่องสำอางค์มาขายอีกเหมือนเดิมกูเลยสบโอกาสฝากซื้อเลย”



“สุดยอด ขอยืมอ่านนะ”



“เอากลับไปอ่านที่บ้านด้วยก็ได้นะ อ่านจบค่อยเอามาคืน กูอ่านจบแล้ว”



ผมส่ายหัวปฏิเสธ



“ไม่เอาหรอกไว้จะมารบกวนอ่านที่นี่บ่อย ๆ”



“ข้ออ้างหรือเปล่า”



ยูหรี่ตารู้ทัน ผมหัวเราะพลางเปิดหนังสือไปด้วยความตื่นเต้น



“รู้ทันไปอีก”



“ก็นะ จะจีบ..”



“พอเถอะ กูกราบบบบบบบบบ”



ผมรีบพูดขัดเขาเมื่ออีกฝ่ายทำหน้าจะพูดเรื่องเมื่อชั่วโมงที่แล้วขึ้นมาอีกรอบ ยูยกมือขึ้นทั้งสองข้างเป็นสัญญาณยอมแพ้และเราทั้งคู่ก็เข้าสู่โลกส่วนตัวของพวกเรา



ก๊อก ก๊อก



เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับเมเปิ้ลเปิดประตูยื่นหน้าเข้ามา ผมกับยูละสายตาจากหนังสือขึ้นมามองเธอและก็เป็นยูที่เอ่ยปากถาม



“มีอะไรหรือเปล่าเม”



“กินส้มตำกันป่าวจะออกไปซื้อ”



“เอาสิซื้อที่ไหน”



“ร้านส้มตำเมียฝรั่ง”



“ไกลนะไปกันยังไง”



“เดี๋ยวขับรถออกไปกับเจน”



“เดี๋ยวเค้าขับให้ไปจดรายการอาหารแล้วโทรสั่งไว้นะ ซันไปด้วยกันไหม”



“ฮิฮิ ๆ คิดถูกจริง ๆ ที่มาถามแก พี่ยูสุดหล่อน้ำใจงามงั้นเดี๋ยวไปเอากระเป๋าตังค์ก่อนเจอกันที่โรงรถนะ”



เมเปิ้ลกระโดดโลดเต้นวิ่งออกไป ยูยิ้มขำแล้วหันมาเลิกคิ้วใส่ผม



“ว่าไงไปด้วยไหมหรือจะอ่านสือต่อ”



“ไปด้วย ๆ ไปช่วยกันถือท่าทางจะซื้อกันเยอะ”



“อยู่แล้วล่ะ คงโทรไปสั่งไว้ก่อนเจ้าประจำน่ะ ขนาดพวกกูไม่ค่อยกินกัน ได้ลองแล้วยังชอบเลย”



“ต้องโทรไปสั่งเลยหรอ”



“อือร้านไกลอ่ะ คนเยอะด้วยกว่าจะขับไปกว่าจะรอคิวเย็นพอดี ดีนะสาว ๆ เขาสนิทกับป้าเจ้าของร้านเลยโทรสั่งกันได้”



“อาฮะ งั้นเดี๋ยวไปบอกบีสท์ก่อน”



“เค เจอกันข้างล่าง”



ผมกับยูแยกย้ายกัน ผมเดินกลับมาที่ห้องของบีสท์เคาะประตูได้ยินเสียงอนุญาตก็เปิดประตูเข้าไป บีสท์ยังนั่งอยู่ที่เดิมเพิ่มเติมคืองานเขาใกล้จะเสร็จแล้ว สุดยอดไปเลย ผมเดินเข้าไปนั่งยอง ๆ มองเขาและงานของเขา



“ว่า?”



“จะออกไปซื้อส้มตำนะเอาอะไรไหม”



“ไม่ล่ะเดี๋ยวพวกนั้นก็สั่งเผื่อ แล้วไปกับใครบ้าง”



“กู ยู เม เจน”



“อ้อ ฉลาด ๆ ที่มาชวนไอ้ยูกะหาคนขับรถให้ล่ะสิ”



บีสท์กล่าวอย่างรู้ทันเพื่อนของเขา



“เมก็บอกแบบนั้น ถ้าจะเอาอะไรเพิ่มก็โทรมานะ”



“อือมึงจะกินอะไรก็สั่งพวกนั้นเลยนะ”



ผมทำท่าจะลุกยืนแต่บีสท์คว้าแขนไว้ก่อน ผมเลิกคิ้วหันมองเขาที่ยิ้มมองผมอยู่



“ว่า?”



“เปล่ามองหน้าเฉย ๆ”



“บ้าป่าวมองทำไม”



มองดูกำลังใจ



ฉ่า!!!!!!



รู้สึกแก้มตัวเองร้อนวูบวาบไอ้บ้านี่พอทำผมเขินมันก็หัวเราะหึหึจิ้มหน้าผากผมอีกดีที่ต่อจากจิ้มหน้าผากมันโยกหัวผมนะ บอกไปหรือยังว่าผมชอบให้บีสท์ทำแบบนี้มันดูอบอุ่นบอกไม่ถูก



“ไอ้บ้า”



“เอ้าคนเขาจีบอยู่”



“โว้ย กูไปเล่า”



“แน่ะ ๆ เขินกลบเกลื่อน”



ปัง!



ผมปิดประตูห้องเขาเสียงดัง เปาที่เพิ่งเดินงัวเงียออกจากห้องสะดุ้งโหยงแอบสมน้ำหน้าเบา ๆ



“จะไปไหน”



มองตามสายตาเขาไปหยุดอยู่ที่มือตัวเองที่ถือโทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์ก็ร้องอ้อในใจ



“ไปซื้อส้มตำกับพวกเมอ่ะ เอาอะไรไหม”



“เมมันเข้ามาถามแล้ว สั่งไปแล้วใจมาก”



“โอเค งั้นไปนะ”



“อือ”



เปาโบกมือลา ผมเดินลงมาด้านล่างมียูยืนรออยู่แล้วพวกเราอยู่ในชุดอยู่บ้านเสื้อยืดกางเกงบอลเหมือนกันแต่ทำไมคนตรงหน้าผมพระเจ้าถึงได้ลำเอียงให้เขาหล่อแม้กระทั่งตอนหัวฟูแบบนี้ด้วย แล้วดูผมสิสภาพโทรมมากถ้าใครมาเห็นอาจคิดว่าเป็นขอทานก็เป็นได้



“ป่ะ สาว ๆ เดินมาโน่นแล้ว”



เมเปิ้ลกับเจนเดินคู่กันมาเธอทั้งสองคนแต่งตัวเหมือนกับผมและยูนี่แหละคือเสื้อยืดกางเกงขาสั้นที่สำคัญพวกเธอไม่ได้แต่งหน้าด้วย



“นึกว่าจะอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อน”



ยูถามเลยโดนเจนกลอกตาใส่



“ไปซื้อส้มตำค่ะไม่ได้ไปเดินพารากอนจะสวยทำไม อีกอย่างพวกกูเน้นสวยแบบธรรมชาติ”



“เอาที่สบายใจ”



“ปากดีติดไอ้กายไอ้เปามาล่ะสิ”



เมว่าเข้าให้ ยูยิ้มพยักหน้าว่าใช่ เรื่องโยนขี้มีกันได้ในทุกสังคมครับ



“ซันไม่หลอนนะ”



ปั่ก!



“โอ่ยแรงเยอะเป็นแพรวไปได้”



ยูลูบหลังตัวเองยิ้มบอกเพื่อน เจนชี้หน้าคาดโทษแล้วหันมาหาผม



“ซันรับเราได้ใช่ไหม”



“ได้ครับ”



ผมยิ้มเอาใจ พอสองสาวได้ยินก็ยิ้มกว้างเดินมาคล้องแขนผมคนละข้างแล้วพาผมออกเดินทิ้งยูให้เดินยิ้มตามหลังมา



“ต้องอย่างนี้สิ”



“เขาเรียกว่าอยู่เป็นยูมึงดูซันเป็นตัวอย่างนะ”



“ครับ ๆ”



ผมอมยิ้ม เอาจริงพวกเธอไม่แต่งหน้าก็ไม่ได้แย่อะไรเลยแค่ดูซีด ๆ เฉย ๆ โดยเฉพาะเมเปิ้ลอาหมวยของแท้ขาวซีดเหมือนกินโอโม่เข้าไปทั้งถุง



“ซันรู้ไหมพวกเรามีเหตุผลที่ไปชวนยูนะ”



เจนยื่นหน้ามาบอก เธอกับเมเปิ้ลนั่งอยู่ด้านหลัง ผมหันไปหาพวกเธอ



“บีสท์บอกพวกเมฉลาดที่ชวนยูมา เอามาช่วยถือของกับขับรถให้หรอ”



สองสาวส่ายหน้า



“ก็ไม่ถูกเสียทีเดียว ที่ซันบอกก็ใช่เพราะพี่ยูของพวกเราใช้ง๊ายง่ายไม่เหมือนไอ้พวกนั้น แต่อีกเหตุผลก็คือป้าเจ้าของร้านแกชอบหนังหน้าพี่ยูของพวกเราเจอทีไรทาบทามให้มาเป็นลูกเขยทุกที”



ผมหัวเราะ ก็ไม่แปลกใจหรอก ยูเป็นผู้ชายที่น่าเอามาเป็นลูกเขย ผู้ใหญ่เห็นใคร ๆ ก็คงชอบ



“ให้น้องเขาได้โตเถอะ”



ยูหัวเราะบอกเพื่อน



“แต่น้องเขาน่ารักดีนะยู”



เมเปิ้ลช่วยเชียร์ คนขับรถส่ายหน้า



“เค้ายังไม่อยากโดนข้อหาพรากผู้เยาว์นะ”



“ทำไมหรอลูกป้าเขาอายุยังไม่ 18 หรอเม”



ผมหันไปถามเมบ้าง พอได้ยินผมถามเท่านั้นแหละทุกคนในรถก็หัวเราะเสียงดัง



“โถ่ซัน 18 อะไรล่ะ ลูกป้าแกอายุถึงสี่ขวบหรือยังก็ไม่รู้”



เจนหัวเราะผมจนน้ำตาซึมหางตา โถ่ก็คนไม่รู้นี่นา



“อ่าว ก็ไม่มีใครบอกเราอ่ะ”



“อิอิ ก็ซันเวลาทำหน้างงตลกดี”



“แน่ะชอบแกล้งเราอีกแล้ว”



“รักดอกจึงหยอกเล่นไง ไม่งอนเนอะ”



เจนบอกน้ำเสียงขี้เล่น ผมอมยิ้มแล้วพยักหน้าให้เธอ ราว ๆ ยี่สิบนาทีต่อมาเราก็มาถึงร้านส้มตำเจ้าประจำของบ้านนี้เขา มองเข้าไปในร้านคนเต็มจริง ๆ ด้วย



“เหลือต้มแซ่บอีกอย่างนึงนะหนูเม ต๊ายยยย พ่อคุณทูลหัวของป้าวันนี้มาด้วยหรือลูกดีจริง ๆ เดี๋ยวป้าลดราคาให้”



ป้าเจ้าของร้านดูดีใจที่เห็นยูมาด้วยเธอรีบละจากครกส้มตำเช็ดไม้เช็ดมือแล้วมาเอาของใส่ถุงให้พวกผมเองเลย เมกับเจนยิ้มรู้กันแล้วหันมายักคิ้วให้ผม อ๋อ...จุดประสงค์ที่แท้จริงคือแบบนี้นี่เอง พายูมาเป็นส่วนลดสินะ ส่วนพ่อคุณของคุณป้าเขาได้แต่ยิ้มหวาน



“คุณป้าสบายดีนะครับ”



“โอ๊ยสบายจ้าจะสบายกว่านี้ถ้าได้พ่อยูมาเป็นลูกเขย”



พวกผมสามคนหัวเราะขำ ท่าทางป้าแกทีเล่นทีจริงอยู่นาคงจะอยากได้จริง ๆ แหละ เหมือนป้าจะสังเกตเห็นผมที่ยืนอยู่ข้างยูแล้วก็ขมวดคิ้ว



“อ้าวพ่อยูพาเมียมาด้วยหรอเนี่ย”



“เปล่าครับ ๆ นี่เพื่อนครับป้า”



ผมยิ้มแหย ป้าแกเอามือทาบอกทำหน้าโล่งใจเมื่อยูบอก



“ก็ป้าไม่คุ้นหน้าแล้วแม่หนูนี่ก็หน้าตาสะสวย เป็นนางแบบหรอลูกตัวสูงเชียวแต่นมแบนไปหน่อยนะ”



คราวนี้คนหัวเราะไม่ใช่ผมแล้วล่ะ ยูกับอีกสองสาวหัวเราะกันใหญ่เลย ด้วยความที่ป้ายืนอยู่ข้างหลังเคาท์เตอร์คิดเงินผมขอเรียกอย่างนี้แล้วกันไม่รู้จะเรียกว่าอะไร ป้าจึงเห็นผมแค่ครึ่งบนไม่เห็นสภาพกางเกงบอลท่อนล่างของผม ผมได้แต่ยิ้มแห้งแล้วบอกคุณป้าไปว่า...



“ผมเป็นผู้ชายครับป้า”



ป้าเบิกตากว้างเอามือทาบอกด้วยความตกใจหันไปมองยูและสองสาวพอพวกที่เหลือพยักหน้าป้าแกก็เอาพัดขึ้นมาพัดหน้า



“ตาย ๆ ผู้ชายสมัยนี้หน้าสวยกว่าผู้หญิงอีก ป้าขอโทษนะลูกแก่แล้วสายตาป้าฝ้าฟาง”



“ไม่เป็นไรครับป้า”



ผมบอกป้าไปอย่างนั้นชินเสียแล้วล่ะ เป็นเพราะผมไว้ผมยาวด้วยบวกกับหน้าตัวเองเลยทำให้ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิงบ่อยครั้ง บางครั้งถูกคิดว่าเป็นกระเทยแปลงเพศด้วย จ่ายเงินเสร็จพวกผมก็กลับมาที่รถ คราวนี้ผมนั่งด้านหลังกับเจน



“โคตรฮาป้าแกเลยเดี๋ยวแม่งกลับบ้านแล้วต้องขยายเรื่องซัน”



เมเปิ้ลเริ่มหัวเราะอีกครั้ง เอากับพวกเขาสิสนุกกันใหญ่เห็นผมถูกเข้าใจผิดเนี่ย สักครู่โทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นเป็นบีสท์ส่งข้อความมาฝากซื้อกาแฟ



“บีสท์ฝากซื้อกาแฟ แถวนี้มีด้วยหรอ”



“มี ๆ มีอเวนิวข้างหน้านี่มันเอาเหมือนเดิมใช่ไหม”



เจนชี้ให้ผมดูข้างหน้าไกล ๆ ว่ามีอเวนิวเล็ก ๆ ตั้งอยู่ ผมเลิกคิ้วงงเหมือนเดิมนี่คือที่บีสท์สั่งมาใช่ไหม



“อเมริกาโน่เย็นแก้วใหญ่ไม่ใส่ไซรัป”



“อืมมันกินแค่นั้นแหละ มันเอาอะไรอีกไหม”



“ฝากเมล็ดกาแฟเขาบอกว่าพวกยูรู้”



เจนพยักหน้ารู้เรื่อง พอถึงอเวนิวยูก็วนหาที่จอดรถรอ ผมกับเจนเป็นคนลงมาซื้อ ยูกับเมรออยู่ที่รถ



“พวกที่บ้านเอาอะไรอีกไหมอ่ะ”



ผมถามเจนก่อนเราจะเดินเข้าร้านกาแฟ เธอเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมาพยักหน้า



“เพียบ เลวจริง ๆ ไอ้พวกนี้”



เธอส่ายหัวแล้วผงกหัวขอบคุณผมที่เปิดประตูร้านให้เธอ เจนเดินไปที่ชั้นกาแฟ หยิบเมล็ดกาแฟมาสองห่อใส่ตะกร้าที่ผมเป็นคนถือให้ หญิงสาวกดโทรศัพท์มองสักครู่ก็ตรงไปที่ชั้นวางแก้วหยิบแก้วที่คาดว่าเพิ่งวางขายใหม่มาใส่ตะกร้า



“ต่อไปก็เหลือกาแฟ ซันเอาอะไรไหม”



“ขอดูโอ้คัสตาร์ดมัฟฟินสองอันครับ”



“กาแฟล่ะ”



พอผมส่ายหัวเธอก็พยักหน้าเข้าใจหันไปสั่งกาแฟของตัวเองและเพื่อน ๆ พอพนักงานบอกราคาผมก็รีบยื่นเงินตัวเองไปจ่าย เจนรีบจับแขนผมไว้



“เฮ้ยไม่เอาซัน”



“ถือว่าซื้อเลี้ยงเพื่อน ๆ บ้างไม่เห็นเป็นไรเลย”



“มันเยอะแก”



ผมส่ายหัว



“ซันไปรบกวนที่บ้านพวกเจนเยอะ ให้ซันเลี้ยงเถอะนะ”



เธอขมวดคิ้วอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าตกลง แต่ก็ไม่วายบ่นผม



“บีสท์รู้นะเจนต้องโดนว่าแน่”



“ก็อย่าให้รู้สิ”



ผมยิ้มบอกแต่เจนส่ายหัว



“ไม่ได้หรอกต้องบอกว่ามีป๋าเลี้ยงกาแฟ อิอิ”



“อ่าว”



“ซันทำหน้าตลกอีกแล้ว น่ารัก”



“ซันเป็นผู้ชายนะเจน”



“แต่เป็นผู้ชายที่หน้าสวยกว่าเจนอีก”



“เจนก็สวย”



“อย่าเถียงเจน”



โอเคผมยกมือยอมแพ้ เธอยิ้มหวานใส่ผมแล้วตบบ่าผมเบา ๆ



“ต้องอย่างนี้ ๆ อ่ะยูโทรมาทำไมแปบนะซัน”



ผมพยักหน้า เจนรับโทรศัพท์จากยูคุยกันอยู่สักครู่เธอก็วางสายแล้วบ่นอะไรไม่รู้อยู่คนเดียว



“เดี๋ยวยูมาช่วยถือนะ เราไปช่วยไอ้เมมันเลือกเสื้อผ้าแปบ”



“โอเค นั่นไงยูมาพอดี”



ผมชี้ไปหน้าร้านเห็นคนหน้าหล่อเดินยิ้มเกาหัวเข้ามา



“ถามเค้าว่าสองตัวนี้อันไหนสวยกว่า พอตอบอันนี้ก็ไม่พอใจ อะไรก็ไม่รู้แกไปช่วยมันเลือกหน่อย”



ยูยิ้มเหนื่อย ๆ ยื่นมือถือตัวเองไปให้เจนดู หญิงสาวรับมาแล้วหัวเราะ



“ถามอะไรกับผู้ชายอย่างมึง”



“ใช่ไหมล่ะ เพราะฉะนั้นแกไปเลย เค้าโคตรปวดหัวตอนแรกเค้าบอกว่ามันเหมือนกันโดนตบหัวเลยบอกตาบอดสีรึไงมันคนละสี ตรงไหน! ก็สีชมพูเหมือนกันแท้ๆ”



ผมขำ เพิ่งจะเคยเห็นยูบ่นนะเนี่ย ปกติเขาเงียบจะตายแล้วถ้าเป็นผมมอง ผมก็ว่ามันเหมือนกันนะสีชมพูเหมือนกัน



“มันคนละเฉดมึงเห็นไหมว่านี่เข้มกว่า”



เจนชี้รูปทางซ้ายให้ผมสองคนดู ผมกับยูมองหน้ากันแล้วส่ายหัว เจนได้แต่กลอกตา



“พวกผู้ชายนี่มันใช้ไม่ได้เรื่อง ไปละช่วยซันถือของด้วยนะ”



“ครับผม”



เจนเดินออกจากร้านไปผมกับยูยิ้มส่ายหน้า ผู้หญิงเข้าใจยากจริง ระหว่างรอกาแฟอยู่ปลายบาร์ผมก็มองนั่นมองนี่ไปเรื่อยจนสายตาไปพบเข้ากับคนคุ้นตา อารมณ์ดี ๆ ก่อนหน้าจางหายไปอย่างฉับพลัน



คุณคนเล็ก




อยากจะหยุดเวลา แล้ว runaway ไปให้ไกล
ไม่ว่าในวันพรุ่งนี้จะดีหรือร้ายก็ไม่เป็นไร
ยังอยากทำตามความฝันของเราที่มีอยู่
อย่างน้อยมีเธอเคียงข้างอยู่
พร้อมแล้วเดินต่อไป…ต่อไป

Run Away – Mindset



tbc





talk. นอกจากสกายที่เป็นของเราแล้ว ยูก็เป็นของเราเช่นกัน  :katai3:

ออฟไลน์ Zetnezz

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -09- update 14/03/2017
«ตอบ #57 เมื่อ14-03-2017 07:24:55 »

 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4162
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +113/-8
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -09- update 14/03/2017
«ตอบ #58 เมื่อ14-03-2017 07:48:30 »

จะได้รู้กันว่าอีกฝ่ายยังมีอิทธิพลต่อจิตใจของซันแค่ไหน

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5058
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7
Re: :. t h u g ♡ ตัวร้าย -09- update 14/03/2017
«ตอบ #59 เมื่อ14-03-2017 10:02:07 »

อยากให้บีสมาด้วยเลยล่ะ

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด