ร้าย...จนรัก chapter : 30 [END] 15/08/2017 P.32
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ร้าย...จนรัก chapter : 30 [END] 15/08/2017 P.32  (อ่าน 265130 ครั้ง)

ออฟไลน์ เต่าตุ่น

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 192
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-12
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #30 เมื่อ17-02-2017 20:25:33 »


ร้าย...จนรัก  chapter 5



ผมตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกหิวน้ำ ลำคอแห้งผากจนไม่มีเสียง  แต่แค่ขยับตัวผมก็ปวดร้าวไปทั้งตัว แต่ยังดีที่อย่างน้อยผมก็ไม่ได้ถูกหมัด



ผมเอื้อมตัวลงฝืนความเจ็บร้าวของร่างกายเปิดตู้เย็นเล็กที่ข้างหัวเตียงหยิบขวดน้ำขึ้นนอนกินเพราะลุกไม่ไหว



กินไปเกือบครึ่งขวดจู่ๆขวดน้ำก็ถูกแย่งไปจากคนร่วมเตียงที่ไม่คาดฝัน



ไอ้แก่โรคจิต



มันกำลังนั่งพิงหัวเตียงยกน้ำที่แย่งไปจากผมขึ้นกระดกโดยไม่สนใจสายตาเครียดแค้นที่กำลังมองมันอยู่



“เอามา น้ำกู”ผมเกลียดมัน เกลียดจนไม่อยากให้มันมากินน้ำที่ผมเป็นที่เอามา  ผมพยายามเอื้อมมือไปดึงแย่งขวดน้ำมาแต่มันกลับเบี่ยงหลบแถมยังเอามืออีกข้างมากดต้นคอผมลงกับเตียง ผมได้แต่ดิ้นเพราะหน้าผมลงที่หมอนพอดีและผมหายไม่ออก  กว่ามันจะปล่อยผมให้เป็นอิสระก็กินเวลาเป็นนาที แทบจะขาดใจตาย



“ของทุกอย่างในห้องนี้เป็นของกู “ผมสำลักทันทีที่มันปล่อยผมให้หายใจอีกครั้ง แต่ก็ยังส่งสายตายอาฆาตมาทางผม



“ไอ้เหี้ย!”ผมโมโหเลยด่ามันกลับ พอด่ามันก็ทำท่าจะพุ่งเข้ามาประทุษร้ายผมอีกครั้ง  ด้วยความที่ร่างกายโดนทำร้ายมานานจนเริ่มจดจำ ทำให้ผม ต้องรีบถอยหดตัวหลบทันที ทั้งๆที่ความเป็นจริงแล้วรัศมีนี้ถึงหลบผมก็โดนมันตบได้อยู่ดี



“หึ”มันแคนหัวเราะสงสายตาสมเพชมาทางผม ก่อนจะลุกออกจากเตียงทั้งๆที่ร่างกายยังเปลือยเปล่า เดินโทงๆไปเข้าห้องน้ำ



ผมเจ็บใจนอนทุบหมออยู่บนเตียงหลายที ทั้งที่ผมก็ผู้ชายเหมือนมัน หนุ่มก็หนุ่มกว่าแต่ผมกลับสู้แรงมันไม่ได้เลย ไอ้แก่เหี้ย ไอ้แกโรคจิต!

ผมหลับไปตอนไหนอีกไม่รู้ มาตื่นตอนที่ไอ้แก่นั้นมันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ วันนี้มันใส่เสื้อผ้าแปลกตา เสื้อคอกลมผ้ายืดเนื้อดีสีเข้มกับกางเกงผ้าร่มขายาวยี่ห้อกีฬาแบนดัง    ผมเปียกชื่นไม่เป็นทรง ทำให้มันหลุดมาดนักธุรกิจคนดังไปเลย เกลียด



เกลียดที่แค่ใส่เสื้อผ้าง่ายๆมันก็ยังดูดี!



มันเดินออกจากห้องนอนไปไม่ได้สนใจผมที่กำลังแกล้งหลับ  พอประตูปิดลงผมก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก



นั่งสาปแช่งมันไปเกือบ10นาทีผมก็พาตัวเองอาบน้ำ น้ำอสุจิที่ยังคงเหลือค้างในตัวผมทำให้ผมปวดท้องแปลกๆ เลยรีบเข้าไปจัดการตัวเอง เสร็จแล้วก็หอบหนังสือกับโน้ตบุกออกมา วันจันทร์ผมมีสอบกับน้ำเสนองาน ผมเลยต้องรีบทำงานให้เสร็จแล้วก็ต้องอ่านหนังสือด้วย



“ทำอาหาร กูหิว”ผมตกใจเกือบทำโน้ตบุ๊กหลุดมือ ดีที่ไม่หล่นจริงๆ ไม่งั้นผมคงมีงานยาวแน่



ผมหอบเอาข้างของเข้าไปในห้องนอนเหมือนเดิม โยนๆไปที่เตียงนั้นแหละ  ว่าจะทำเป็นไม่สนใจที่มันพูด แต่ก็ได้ยินเสียงบอกว่าถ้าผมไม่ออกมาเดี๋ยวนี้ ผมจะไม่ได้ออกจากห้องนี้เลยทั้งอาทิตย์  ผมเลยเดินออกมาอย่างไม่พอใจ



“รีบทำอาหารเช้า ไม่อร่อยอาทิตย์นี้ก็ไม่ต้องได้ออกไปไหน”มันกำลังนั่งไขว้ห้างในมือมีแท็บเล็ตเครื่องหรูที่มันกำลังกดจิ้มๆอยู่ ปากพูดแต่ตาไม่ได้มองผมสักนิด



ครัวคอนโดนี้ค่อนข้างกว้ากว่าทั่วๆไปที่ผมเคยไปตามห้องเพื่อนมันมีครัวแบบปิดอยู่ถัดจากห้องนั่งเล่นข้างในทำเป็นเค้าเตอร์ยาวติดผนัง    มีเตาแบบแม่เหล็ก4อัน มีทั้งเครื่องดูดควัน เตาอบที่มีระบบไมโครเวฟในเครื่องเดียวและมีเครื่องล้างจานด้วย  ตูเย็นขนาด4ประตั้งอยู่อีกฝั่งตรงขามกับเตาแม่เหล็ก ถัดจากตู้เย็นก็เป็นเครื่องสักผ้าที่ด้านบนเป็นซิ้งล้างจาน แม่บ้านจะไม่เข้ามาวันเสาร์อาทิตย์เพราะผมอยู่ห้อง ปกติผมก็ทำอาหารเอง  ผมชอบการทำอาหาร เพราะมันเหมือนได้ทำงานศิลปะ ลองสร้างรสชาติใหม่ๆที่ตัวเราสัมผัสได้ มันสนุก



แต่ไม่ใช่วันนี้



ผมอยากทำอาหารให้คนที่ผมอยากให้กินเท่านั้น กับคนที่เกลียดอยากจะทำยาพิษให้มันมากกว่า



ในขนาดที่ผมกำลังลังเลว่าจะแก้แค้นมันยังไงดี ก็ต้องหยุดความคิดเมื่อมันย้ำอีกครั้งว่าถ้าอาหารที่ผมทำแล้วมันกินไม่ได้ ผมจะไม่ได้ออกจากนี้ไปไหนเลยทั้งเดือน  สุดท้ายก็จำใจทำอาหารปกติให้มัน ผมหิวมากและไม่ชอบกินขนมปังตอนเช้า  เลยทำพวกผัดพริกแกหมู แกจืด กับไข่เจียว ทำอะไรง่ายๆ  เพราะผมไม่ต้องการให้มันได้กินอาหารที่ดีเด่ พิเศษอะไร แค่ให้แม่งกินๆจะได้จบๆ



“งั้นๆ”ผมถูกมันบังคับให้นั่งกินข้าวด้วย เมื่อมันกินคำแรกมันก็พูดขึ้นมา ผมแทบจะปาช้อนใส่หน้ามัน ถึงผมจะไม่ได้ตั้งใจทำ แต่ก็ไม่ชอบให้ใครมาว่าว่าอาหารของผมไม่อร่อย



ไม่เอาตีนให้กินก็ดีเท่าๆหร่แล้ว อยากจะพูดออกไปแบบนี้จริงๆ



“ไม่ต้องกิน”ผมพูดแดกดัน แต่ผมกลับหยักไหล่แบบไม่แคร์ หลังจากนั้นมืออาหารก็ดำเนินไปโดยไม่มีการสนทนา จะมีก็แต่ตอนที่มันบอกให้ผมไปตักข้าวมาให้อีกนั้นแหละ กิน2จานใหญ่ขนาดนี้เสือกบอกงั้นๆ กวนตีนจริงๆ



หลังจากมื้ออาหารชวนปวดประสาทจบลง ผมเลยกะจะเข้าไปในห้องเพื่อมาทำงาน  แต่ไอ้แก่มันก็บังคับให้ผมเอาออกมาทำที่ห้องนั่งเล่น ผมก็ทำได้แค่เดินกระแทกเท้าปึงปังอย่างไม่พอใจ ทำไมผมจะต้องมาค่อยทำตามคำสั่งมันด้วย แต่สุดท้ายก็ต้องหอบงานมาทำอยู่ดี ผมนั่งอยู่ที่พื้นพรมนุ่มนิ่มตรงข้ามกับไอ้แก่ที่นั่งอยู่บนโซฟา ทีแรกจะกวนประสาทนั่งบังทีวี แต่พอผมมานั่งมันก็กลับไปนอนเหยียดยาวกับโซฟากดเท็บแล็ตต่อ โดยไม่สนใจทีวี



ถึงจะหงุดหงิดมัน แต่งานตรงหน้าสำคัญกว่า ผมชอบหลับในเวลาเรียน เวลามีเรียนตอนเช้า โดนอาจารย์เพ่งเล็งอยู่บ่อยครั้ง งานที่ทำเลยต้องดีให้มากกว่าคนอื่น  ไม่นานผมก็จมอยู่กับงานตรงหน้าไม่ได้สนใจไอ้แก่นั้น



เครื่องปรับอาการเย็นๆ บวกกับร่างกายที่ขาดการพักผ่อน ผมไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน  ตื่นมาไอ้แก่นั้นก็ไม่อยู่แล้ว



แต่ใครจะสน



ผมก้มดูงานตัวเองต่อ  เอกสารที่ผมเตรียมมามีรอยไฮไลท์แทบจะทุกแผ่น มันเป็นส่วนสำคัญของงานชิ้นนี้ พอลองอ่านแต่ช่วงที่ไฮไลท์ดูก็รู้สึกว่าดีกว่าที่ผมพิมพ์ไปก่อนหน้านี้อีก เพราะมีประเด็นสำคัญๆครบแถมยังอ่านแล้วเข้าใจและกระชับ



ใครทำ



ผมได้แต่คิดว่าก่อนผมหลับผมทำอะไรอยู่



มีแวบหนึ่งที่ผมคิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่ผมนั่งทำงานใต้คณะ ที่มันมาบอกให้ผมพิมพ์คำให้ถูกต้อง  หรือจะเป็นมัน



ไม่มีทาง



คนอย่างมันไม่มีทางทำอะไรให้ผมนอกจากมอบความอัปยศให้หรอก!



ถึงจะคิดแบบนั้น แต่ในใจผมลึกๆก็เชื่อไปแล้วว่ามันเป็นคนทำ

 

ผมทำงานเสร็จตอน1ทุ่มพอดี ซึ่งเร็วกว่าที่คิด กำลังจะเข้าครัวทำอะไรกินลูกน้องไอ้แก่ก็เข้ามาในห้อง พร้อมถุงกระดาษ4-5ถุง โลโก้เสื้อผ้าแบนร์ดัง  บอกให้ผมไปเปลี่ยนเจ้านายมันรออยู่ พอผมถามว่าผมต้องไปไหนมันก็ทำตัวเป็นสากกะเบือ ไม่หือไม่อือ ไม่มีปากมีเสียงกวนอารมณ์สุดๆ



สุดท้ายผมก็ถูกพามาที่โรงชื่อดังกลางกรุงเทพ ผมถูกไอ้สองคนเดินนำไปที่ลิฟต์ทันที โดยมีพนักงานโรงแรมกูรีกูจรรีบเข้ามาเดินนำก่อนจะกดลิฟไปชั้นบนสุดให้

ในลิฟมีไอ้ยักษ์2คนและพนังงานสาวแสนสวย1คน บรรยากาศอย่างกับในหนังAV พี่พนักงานเขาก็กล้าขึ้นมากับพวกผมเนอะ



ยืนในลิฟเกือบ3นาที ก็มาถึงชั้นบนสุด ดาดฟ้า พอประตูลิฟต์เปิดออกผมก็อดอึ่งไม่ได้ สวยมาก  มันคือบาร์ที่ถูกตกแต่สไตร์โมเดินร์ผสมกับการจัดสวนแบบญี่ปุ่น มีโต๊ะนั่งประมาณ20โต๊ะเห็นจะได้ ในสุดเป็นสะว่ายน้ำที่ทอดตัวยาวสุดขอบตึก มองแค่ทางเข้ายังรู้สึกสวยสุดๆ เก้าอี้แปลกตาแต่ดูมีระดับ มีเวทีขนาดเล็กที่กำลังมีนักดนตรีกับนักร้อง ร้องเพลงภาษาอังกฤษคลอเบาๆ มีแขกไม่กี่โต๊ะ บรรยากาศเลยดูน่านั่ง กลางโต๊ะมีตะเกียงแก้วที่มีเทียนหอนกลิ่นธรรมชาติอ่อนๆโชยออกมา  ชวนให้รู้สึกผ่อนคลายตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามา ไม่อยากคิดค่าสมาชิกรายปี จะแพงขนาดไหน



ผมถูกพาเดินไปด้านในสุดติด  พื้นไม้ยกระดับขึ้นสูงกว่าโต๊ะอื่นๆ เห็นไอ้แก่นั่งอยู่ที่โซฟาทรงครึ่งวงกลมด้านหลังเป็นพุ่มไม้ไผ่ญี่ปุ่นไม่สูงมากหนักดูเป็นส่วนตัวขึ้น  มีโมไฟเล็กประดับอยู่อย่างสวยงาม ตัวโต๊ะหันหน้าเข้าทางเวที แต่ก็สามารถชมวิวทั่วกรุงเทพได้ด้วย  โซนนี่แค่เห็นก็รู้เลยว่าโคตรวีไอพี



มันตบที่นั่งข้างๆตัวเป็นเชิงบอกให้ผมนั่งตรงนั้น แต่ผมเลือกที่จะนั่งปลายๆโซฟา แต่สุดท้ายก็ถูกมันลากมานั่งตัวติดกันอย่างกับแฝดสยามอยู่ดี แถมยังเอาแขนโอบสะโพกผมไม่ให้ขยับหนีอีกผมพยายามแกะมือมันออกแต่มันก็ชักสีหน้าใส่ จนสุดท้ายผมก็ต้องยอมนั่งกับมัน เมื่อคืนเจอขนาดนั้นเหมือนความรู้สึกของร่างกายจะหวาดกลัวมัน แต่ที่ไม่ใช่ใจ



ผมไม่กลัวมัน



ผมนั่งได้ไม่นานก็มีพนังงานในชุดทักซีโด้สีดำ เหมือนอย่างพวกพ่อบ้านในการ์ตูนแต่โชคดีที่อย่างน้อยเสื้อคลุมก็ไม่มีหางแหลมสองแชก



“อยากกินอะไรก็สั่ง”ไอ้แก่ที่ยังไม่ยอมปล่อยมือจากสะโพกผมบอกเสียงเรียบ ตาจ้องไปทีเวทีด้านล่างมืออีกข้างก็ถือแก้วไวน์เกล่วงไปมา



พนักงานยืนรออย่างนอบน้อม คิดถึงตอนตัวเองทำงานเบื่อลูกค้าที่ลีลามาก เลยไม่อยากจะเถียงอะไรเปิดเมนูดู ภาษาอังกฤษล้วนๆ  ถึงจะอ่านออกก็เถอะ แต่นี่มันตั้งอยู่ในไทยนะ กะรับแต่ผมไฮโซหัวนอกเลยหรือไง



ผมนึกได้ว่าจะแค้นไอ้แก่โรคจิตยังไง ก็เลยจิ้มๆเมนูรัวๆเป็น20อย่าง



“กินไม่หมด กูนับจานทีเหลือบวกเพิ่มจานละรอบแน่”มันพูดดักเมื่อผมยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุด  ผมเกลียดเวลาที่มันทำตัวประเจิดประเจ่อแบบนี้กลางที่สาธารณะ มันทำเหมือนผมเป็นพวกเด็กขาย ไม่เกลียดอะไรแบบนี้มากๆ เลยหมดอารมณ์



“กูไม่กินแล้ว!”ผมบอกอย่างไม่พอใจ เอนตัวไปนั่งหลังติดโซฟา หันหน้าไปทางอื่นที่ไม่ต้องเห็นหน้ามัน



“เอาเมนูแนะนำของวันนี้มา”ได้ยินเสียงไอ้แก่สั่งเรียบ  พนักงานตอบรับแล้วเดินไปไม่นานเครื่องดื่มก็มาเสริฟทั้งๆที่ผมยังไม่ได้สั่ง ไม่ใช่ไวน์คอกเทลหรืออะไรหรูแต่เป็นเบียร์ที่อยู่ในแก้วทรงแปลกตาที่แค่มองก็รู้ว่าถ้าเมาแล้วเผลอทำแตกค่าแก้วอาจทำกระเป๋าฉีก



“อย่าให้อารมณ์เสีย”มันกระซิบที่ข้างหูเมื่อผมยังทำเป็นไม่สนใจของตรงหน้า  มือที่โอบเอวผมไว้ออกแรงบีบจนเริ่มเจ็บ



ผมหันหน้าไปมองมันด้วยสายตาเกลียดชั่งอน่างเห็นได้ชัด ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ฆ่าตกรรมกลางร้านอาหาร ที่สั่งก็มาเสริฟร์ อาหารจานใหญ่กับจานเล็กสองจานถูกยกมาวางกลางโต๊ะ มันคือกุ้งบลูล็อบเตอร์ที่ผ้าครึ่งมาแล้ว เนื้อสีสวยแน่ฟูจนชวนให้กลืนน้ำลาย มีน้ำสลัดซีฟูดส์สีสันสวยงามราดมา  ส่วนจากเล็กเหมือนจะเป็นเนื้อปลาอะไรสักอย่างมีไข่ปลาคาเวียโรยด้านบน น่าตาหน้ากิน แต่ดูน้อยเกินไป อีกจานก็มีบริมาณพอกันแต่เป็นเนื้อที่อะไรสักอย่างและมีผักสลัดสดๆกับครีมซอสอยู่ด้านข้าง แค่เห็นก็น้ำลายไหล แต่ด้วยทิฐิ ผมยังเก็กไม่กินอยู่ดี



“เหลือเท่าไหร่เพิ่มรอบตามจำนวนราคาจานนั้น”ผมหันไปทะลึ่งตาใส่ทันที อาหารพวกนี้จากล่ะไม่ต่ำกว่า5000 มันจะทำรอบยังไงไหว ถึงจะรู้ว่ามันไม่สามารถทำได้ตามที่มันพูดแต่ก็ไม่คิดว่ามันจะไม่ทำตามความสามารถของมัน ซึ่งมันก็ไม่โอเคอยู่ดี



ผมลงมือทานอาหารอย่างหิวโหย   วันนี้ทั้งวันกินมื้อเดียวเอง และอาหารก็อร่อยสุดๆ ยิ่งกุ้งบลูล็อบเตอร์ยิ่งหาคำบรรยายไม่ถูก คือมันหวานช่ำ น้ำสลัดแบบซีฟูดส์ก็จัดจานแต่ไม่มีกลิ่นฉุนของพริกหรือกระเทียมเลย อยากจะเห็นหน้าคนทำจริง  ไม่นานผมก็กินทั้ง3จากหมด แต่ยังไม่ค่อยอิ่มเท่าที่ควร เพราะมันมีแค่โปรตีน ไม่มีคาโบไฮเดตเลย ทำให้ไม่อยู่ท้อง ผมเมียงมองพนักงานอยากจะกินกุ้งอีกถึงจะพอเดาราคาได้ว่า5หลักแต่ก็ยังอยากกิน ยังไงก็ไม่ใช่เงินผมนี่ นี่ก็ถือเป็นค่าอาหารที่ผมทำเมื่อเช้าแล้วกัน  แต่พอมากินอาหารพวกนี้ผมก็รู้เลยว่าคำว่างั้นๆของมันเนี่ย ยังดีเกินไปสำหรับอาหารที่ผมทำเมื่อเช้า   



ไม่อยากคิดว่าถ้าได้กินของแบบนี้ทุกวันผมจะสุขแค่ไหน นี่ซินะวิถีชีวิตคนรวย มันหน้าอิจฉาจริงๆ



TBC.

 ขอบคุณสำหรับคอมเม้น :impress2:



จริงๆไม่ได้บังคับว่าจะตอนเม้นทุกตอน แต่แค่อยากให้เม้นบ้าง

เพราะมันทำให้รู้ว่านิยายเป็นไง สนุกหรือไม่สนุก  ทำให้รู้ว่ายังมีคนอ่านอยู่

เพราะว่าเราเเต่งนิยายเราก็แต่เพื่อให้คนอ่าน พอไม่มีคนอ่านเราก็ไม่รู้จะเเต่งไปทำใม

เเละเป็นเหมือนช่องทางเเลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันด้วย เพื่อให้คนเขียนเอาไปปรับปรุงเเละพยายามทำให้ดีขึ้น

มันจริงที่ว่า หนึ่งคอมเม้นคือหนึ่งกำลังใจ

พอรู้ว่ามีคนชอบงานที่เราเขียนมันก็ทำให้เราอยากแต่งต่ออยากลงบ่อยๆ

แต่ก็ไม่อยากพูดเหมือนบังคับ แต่ยังไงถึงจะนานๆทีก็อยากให้เม้นบ้างเพราะกำลังใจสำคัญกับนักเขียนทุกคน

ออฟไลน์ Bronc

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 374
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #31 เมื่อ17-02-2017 21:02:42 »

พระเอกช่าง โหด หื่นมาก แสดงออกว่าเริ่มชอบน้องหน่อยไหม

ออฟไลน์ angelhani

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 205
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-1
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #32 เมื่อ17-02-2017 21:04:06 »

นายเอกเราคงไม่เผลอใจง่ายๆใช่ไหมคะ :katai5:

ออฟไลน์ menano

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1464
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +288/-0
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #33 เมื่อ17-02-2017 21:14:44 »

พระเอกของเราเหมือนเปนวัยทอง เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาตลอดเวลา
ขอให้รักนายเอกไวไว จะได้ถึงเวลาเอาคืนบ้าง บังคับดีนัก

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #34 เมื่อ17-02-2017 21:50:06 »

มาแล้วจ้า

มาให้กำลังใจอีกคน

ชอบนิยายแนวนี้แหละ

แบบว่าค่อยๆรักกันไป

แล้วเสี่ยแก่เอาอีพลอยไปไว้ไหน

หรือตกกระป๋องไปแล้ว555

พี่ปอร์นนี่หายโง่ยังนะ

ออฟไลน์ janamanza

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 653
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-2
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #35 เมื่อ17-02-2017 22:17:40 »

อยากให้ปมที่จะรักกันมันยุ่งยาก ไม่อยากให้รุสึกรักง่ายๆ คือจากที่โดนข่มขืนมาเนี้ยมันหนักมากนะ
แล้วอีกอย่าง เอาคืนนังชะนีนั่นเยอะๆค่ะ คนเขียน  สู้ๆ

ออฟไลน์ analogue

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 669
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #36 เมื่อ17-02-2017 22:29:25 »

ติดตามครับ

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #37 เมื่อ17-02-2017 23:11:25 »

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ anga

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 13
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-1
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #38 เมื่อ18-02-2017 00:45:10 »

มันจะดีกว่านี้ถ้าสะกดคำให้มันถูกต้อง คำผิดเยอะเกิน เสียอรรถรส

ฝังใจ ไม่ต้องเติมไม้เอก

ถลึงตา

เกลียดชัง ไม่ต้องเติมไม้เอก

ยังมีอีกหลายคำที่สะกดผิด ไม่ได้จะจับผิด แต่อ่านแล้วมันหงุดหงิด

แบรนด์

ออฟไลน์ kkmm

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 357
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #39 เมื่อ18-02-2017 01:18:53 »

ชอบมาก ขอบคุณครับ อย่ากเห็นตอนนายเอกเอาคืนบ้าง
หรือขอส่วนที่พระเอกเป็นคนเล่าเรื่องบ้างครับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
« ตอบ #39 เมื่อ: 18-02-2017 01:18:53 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ yayachipu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 32
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #40 เมื่อ18-02-2017 01:41:36 »

ชอบแนวนี้มากค่ะอย่าทิ้งนะรออ่านอยู่^^แต่อยากให้ตรวจคำผิดนิดหน่อยเวลาอ่านจะได้ลื่นไหล :mew1:

ออฟไลน์ polartotty

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #41 เมื่อ18-02-2017 03:53:57 »

 สนุกค่ะ รอติดตามอยู่นะคะ o13

ออฟไลน์ Baitaew

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #42 เมื่อ18-02-2017 09:41:06 »

เนื้อเรื่องสนุกค่ะ ตอนนี้ติดอยู่อย่างเดียว "เขียนผิด" เยอะมากๆ ค่ะ มันทำให้เสียอรรถรสในการอ่าน มีทั้งเขียนผิดแบบเขียนตกเพราะรีบ และเขียนผิดแบบผิดเพราะไม่รู้ว่าคำที่ถูกต้องจริงๆ เขียนยังไง อยากให้ลองเช็คคำผิด อ่านทวนก่อนค่อยเอามาลงจะดีกว่านะคะ อย่าให้มันสร้างความหงุดหงิดจนเลิกอ่านนิยายคุณดีกว่าค่ะ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ naruxiah

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 913
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-2
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #43 เมื่อ18-02-2017 10:12:43 »

พามากิน ปลอบใจอ้อมๆหลังทำร้ายหรอ? ลึกๆแล้วพระเอกรู้สึกดีกับนายเอกเลยหาวิธีผูกมัดรึป่าว?

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #44 เมื่อ18-02-2017 10:21:35 »

 :z6: อ่านแล้วอยากถีบคนแก่

ออฟไลน์ anandawan

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #45 เมื่อ18-02-2017 10:38:43 »

อึดอัดแทน แต่เหมือนตอนนี้น่านจะเริ่มปรับตัวได้แล้วนะ

ออฟไลน์ Pa'veaw

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1305
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +98/-1
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #46 เมื่อ18-02-2017 12:53:00 »

เข้ามาติดตามเรื่องนี้ด้วยคนคะ ชอบแนวแบบนี้พระเอกเลวๆ 55555

อยากรู้ว่าเขาจะรักกันได้ยังไงน่านเกลียดเสี่ยช่างขนาดนี้ รอตอนต่อไปนะคะ

ออฟไลน์ we.jinkyu

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 120
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #47 เมื่อ18-02-2017 14:28:44 »

 :katai2-1: ชอบอ่ะ

ออฟไลน์ oumpatta

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 169
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-43
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #48 เมื่อ18-02-2017 17:33:23 »

ชะนีพลอยควรโดนเอาคืน แล้วอีเสี่ยนี้ควรโดนหนักกว่า

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #49 เมื่อ18-02-2017 21:03:46 »

รอให้หลงน่านก่อนเตอะ เอาคืนเลย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
« ตอบ #49 เมื่อ: 18-02-2017 21:03:46 »





ออฟไลน์ chaichan

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 106
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #50 เมื่อ18-02-2017 21:15:11 »

เราเพิ่งเข้ามาอ่านจ้า ไม่ได้เข้ามาบ่อยเท่าไหร่ นานๆๆๆๆๆๆๆๆๆทีอ่ะ เม้นช้าก็อย่าว่าเลยน้า
ตามต่อจ้ะ รอ อ ออออ

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1226
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #51 เมื่อ19-02-2017 09:38:29 »

เป็นถึงเสี่ย อะไรจะโง่เชื่อชะนีขายขนาดนี้ เหอๆ
หวังว่า....จะมีสติ คิดได้นะคะ หรือแกล้งร้ายก็ยังดี  :angry2:

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #52 เมื่อ19-02-2017 09:44:05 »

รออยู่นะคับคนแต่ง

รอๆ


ออฟไลน์ imymild

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 354
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #53 เมื่อ19-02-2017 10:08:21 »

ไม่อยากให้รักกันเลยอะ :fire:

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #54 เมื่อ19-02-2017 11:50:35 »

น่านเริ่มปรับตัวได้แล้วรึเปล่า สงสารน่านอ่ะจะรักกันได้ยังไงเนี่ยเลวซะขนาดนี้

ออฟไลน์ saintangel

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 94
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #55 เมื่อ19-02-2017 12:39:48 »

ชอบบุคลิกนายเอกนะคะ ยังนึกไม่ออกว่าจะรักกันยังไง พระเอกเลวซะขนาดนั้น

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #56 เมื่อ19-02-2017 13:03:35 »

แล้วจะรักกันอีท่าไหนเนี่ยะ แรงกันทั้งคู่ พระเอกก็ชั่วมากๆๆๆๆๆๆ :z6: :z6: :z6:

ออฟไลน์ Brand_Zess.

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 19
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #57 เมื่อ19-02-2017 13:49:05 »

ไอ้แก่ เอิ่ม เรียกซะนึกถึงลุง 50 แล้ว

ออฟไลน์ magic-moon

  • I belive I can Flyyyyyyyyyyy
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 491
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-2
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #58 เมื่อ19-02-2017 15:25:11 »

เสี่ยเป็นพระเอกหรอ? ฝากเสี่ยไปตื้บอีพี่ปอนด์ทีดิ มันโง่อ่ะ ไม่ชอบ เดี๋ยวพี่มันต้องสร้างปัญหาให้หนูน่านแน่ๆ ส่วนนังพลอยเน่าใน แกติดใจไรมันวะเสี่ย ชอบของกลิ่นตุๆหรอห๊ะ! #อารมณ์มาเต็ม 5555

ออฟไลน์ matame

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 706
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +48/-1
Re: ร้าย...จนรัก chapter : 5 up.17/02/2017
«ตอบ #59 เมื่อ19-02-2017 15:52:36 »

ชอบ ตามติดๆ ชอบนิสัยนายเอกมาก

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด