[ เรื่องสั้นจบแล้ว ] Cat's diary รักแมวๆ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [ เรื่องสั้นจบแล้ว ] Cat's diary รักแมวๆ  (อ่าน 20676 ครั้ง)

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
น่ารักใสๆมากเลยลูกขา
พ่อกับแม่เล่นกันเองตลอด
แอบสงสารพี่หมาเหมือนเลี้ยงนอกบ้านไว้เฝ้าบ้านอะ

ออนไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-4

ออฟไลน์ 205arr

  • เราคงอยู่ไกลกันเป็นพันหมื่นลี้
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 806
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-1
น้องมิ้งทำไมหนูน่ารักจังเลยลูก :hao6: :hao6:

ออฟไลน์ lemonpreaw

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 946
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
ลูกๆได้ยินหมดแล้วภีมลีโอ

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0
ตอนที่ 11 I Love You​
[/u]




          หลังจากวันนั้น น้องก็กลับไปกินปริมาณเท่า ๆ เดิม ถึงแม้จะมีแอบเอาไปให้หมอกฟ้าช่วยกินบ้างก็เถอะ ผมจะถือว่าไม่เห็นแล้วกัน  ไม่รู้ว่าน้องจะอยากผอมลงไปทำไม ตอนนี้ก็ไม่ได้อ้วนอะไรเลย แต่มีน้ำมีนวลเท่านั้นเอง



          ผมหันไปมองก้อนกลมสีขาวที่ยังคงนอนขดอยู่บนเตียงตัวเอง หมอกฟ้าก็เช่นกัน



          ก็นะ..ตอนนี้พึ่งจะตีห้าครึ่งเอง แต่ผมตื่นเช้าจนชินจึงไม่รู้สึงง่วงหรืออยากนอนต่อแล้ว



          ฟึ่บ



          ผมกระโดดลงจากเตียงตัวเองแล้วค่อยๆเดินไปหามุ้งมิ้งที่กำลังหลับตานอนพริ้มอย่างน่าเอ็นดู ริมฝีปากผมยกยิ้มบางๆก่อนจะโน้มลงไปสูดกลิ่นกายเบาๆที่ข้างแก้ม น้องขยับตัวเล็กน้อยแต่ก็ยังไม่ตื่น จริง ๆ เวลาน้องหลับผมก็แอบมาแต๊ะอั๋งอยู่บ่อยๆไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัวเพราะไม่อยากให้น้องกลัว



          บอกตามตรงว่าไม่มั่นใจในตัวเองเลยว่าน้องจะรู้สึกกับผมแบบที่ผมรู้สึกกับน้องหรือเปล่า เอาจริง ๆ น้องเข้าใจหรือเปล่าเถอะว่าความรู้สึกแบบนี้มันคืออะไร  ถึงแม้เวลาผมแกล้งอ่อยแบบเนียนๆแล้วน้องก็เขินแต่ก็ยังไม่กล้าเข้าข้างตัวเองขนาดนั้นอยู่ดีแหละว่ะ



          "เมี้ยว..."



          ใบหูของผมกระดิกเบา ๆ เมื่อได้ยินเสียงร้องที่ไม่คุ้นหูดังอยู่ไม่ไกล คิดว่าต้นเสียงคงจะอยู่แถวๆหน้าบ้านแน่ ผมออกจากห้องอย่างระมัดระวังไม่ให้มุ้งมิ้งกับหมอกฟ้าที่ยังหลับอยู่ตื่นขึ้น เด็กน่ะ ๆ ยิ่งนอนเยอะยิ่งดีต่อสุขภาพ (ใช่หรือเปล่าไม่รู้ ผมคิดเอาเองว่าใช่มันก็ต้องใช่แหละ)



          เมื่อออกมาถึงสนามหน้าบ้านก็พบว่ามีลูกแมวตัวเล็กสีเทายืนอยู่หน้าบ้าน ไม่มีปลอกคอแต่คิดว่าคงไม่ใช่แมวจรจัดเพราะลักษณะดี ดูแข็งแรงและสะอาด แต่ยังไงก็ไม่ควรไว้ใจแมวแปลกหน้า



          “มีอะไร?” ผมเอ่ยถาม เขามีสีหน้ากังวลเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงของผมที่ดูไม่เป็นมิตรเท่าไหร่



          “ถะ…ถามทางได้มั้ยฮะ ผมหลง ละ..แล้วได้กลิ่นแมวที่นี่ เลยอยากขอความช่วยเหลือ” เสียงเล็กเอ่ยอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ  ผมก้าวเข้าไปใกล้อีกฝ่ายมากขึ้น ทำให้เห็นว่าเขาดูหนาวสั่นอยู่ไม่น้อย อีกทั้งขนสีเทานั้นดูเปียกชื้น คงตากน้ำค้างมาทั้งคืนแน่ จึงเดินกลับเข้าบ้านไปคาบผ้าขนหนูผืนเล็กมาส่งให้อีกฝ่ายทางช่องใต้ประตูรั้ว



          “จำลักษณะบ้านตัวเองได้บ้างหรือเปล่าล่ะ เผื่อฉันเคยผ่านไปแถวๆนั้น”



          “ได้ฮะๆ บ้านเท่าๆบ้านของคุณเลย แต่มีน้ำพุใหญ่ๆรูปคุณปลาด้วย” เมื่ออีกฝ่ายพูดถึงน้ำพุรูปปลาผมก็นึกออกทันทีเพราะเคยผ่านไปเห็น ซึ่งก็ห่างจากบ้านผมมากพอสมควร



          “ท้ายหมู่บ้านเลยนี่ ทำไมออกมาไกลขนาดนี้” ผมเผลอขึ้นเสียงดุ อีกฝ่ายสลดลงทันที



          “กะ..ก็..ก็ผมตกใจเสียงปะทัดนี่นา” ท่าทางหงอยๆทำเอาผมสงสาร



          แต่ถ้าจะให้ไปส่งก็คงไม่ได้หรอก ก็จมูกมันบังเอิญได้กลิ่นหอมๆจากลูกแมวที่คงเดินตามมาดูผมแล้วแอบอยู่ที่กระถางต้นไม้ด้านหลังน่ะ หึๆ



          “เดี๋ยวฉันให้เพื่อนพาไปส่งที่บ้าน เธอก็รอตรงนี้ก่อน” พูดจบผมก็กระโดดข้ามรั้วบ้านแล้วกระโดดเข้าไปในบ้านที่อยู่ถัดไปสามหลังก่อนจะส่งเสียงเรียกรุ่นน้องที่รู้จักกัน



          “อลัน! ลงมานี่หน่อย”



          ตึกๆๆๆ



          เสียงฝีเท้าของอลันดังมาจากในตัวบ้าน แปลว่าตื่นแล้วสิ่นะ



          “โห ปลุกแต่เช้า มีไรครับพี่” อีกฝ่ายถามด้วยท่าทางเซ็งๆ พร้อมกับหาวให้เห็นว่ามันยังง่วงอยู่



          อลัน เป็นแมวพันธุ์อเมริกันช็อตแฮร์ลายสีเทาดำ อายุเด็กกว่าผมแค่เดือนเดียว ที่รู้จักกันเพราะเจ้าของเขาเคยมาฝากให้บ้านผมเลี้ยงตอนที่ต้องไปต่างประเทศ ถือว่าบ้านผมมีบุญคุณกับมันล่ะนะ เพราะงั้นขอใช้งานหน่อย



          “ว่างอยู่มั้ย มีลูกแมวหลง แต่กูพาไปส่งไม่ได้”



          “น่ารักป้ะจ๊ะ ถ้าน่ารักผมไปส่งให้” อลันยิ้มกริ่ม ดวงตาฉายแววความเจ้าชู้ออกมาทันที



          “ตัวผู้นะ” ผมเอ่ยยิ้มๆ เพราะเคยเห็นแต่มันจีบแมวตัวเมีย



          “เฮ้ยย ถึงจะเป็นตัวผู้แต่ถ้าน่ารักผมก็โอเค” ผมส่ายหัวเอือมระอาให้กับความหน้าม่อของอีกฝ่าย



          “ไปดูเอาเองแล้วกัน” พูดจบผมเดินนำมาที่บ้าน อีกฝ่ายก็เดินตามมาโดยดี แล้วก็เป็นไปตามคาด เมื่อมันเห็นลูกแมวตัวเล็กสีเทาที่นั่งรออยู่หน้าบ้านก็พุ่งเข้าไปทำความรู้จักทันที



          “โอ๊ะ น่ารักแฮะ พี่ชื่ออลันนะครับ เราชื่ออะไรหืม?” อลันยื่นหน้าเข้าไปใกล้ ลูกแมวสีเทาถึงกับผงะ



          “กะ..เกรวี่ฮะ” อีกฝ่ายตอบกลับไปอย่างตะกุกตะกัก นี่ผมไว้ใจถูกคนหรือเปล่าวะ



          “เดี๋ยวพี่เป็นคนพาเราไปส่งบ้านเอง ไหนเล่ามาซิ บ้านเราลักษณะเป็นยังไงบ้าง พี่เคยไปมาหมดทุกหลังในหมู่บ้านแล้ว พาเรากลับบ้านได้แน่นอน เชื่อสิ่” ผมส่ายหัวเมื่อฟังอลันโม้ แต่ก็ช่างเถอะ มีเรื่องสำคัญที่ต้องไปจัดการ อีกอย่างบ้านหลังนั้นก็ไม่ได้หายากถ้าเคยผ่านใครๆก็ต้องสะดุดตาอยู่แล้ว เพราะไอ้น้ำพุรูปปลาโลมามันอันใหญ่มากและมีอยู่แค่หลังเดียวเท่านั้นจริงๆ



          “กูเข้าบ้านนะ มึงพาไปให้ถูกหลังล่ะ” ผมบอกอลัน มันหันมาพยักหน้า



          “สบายมากพี่”



          “ขอบคุณนะฮะ” เกรย์หันมาค้อมศีรษะให้ผมแล้วเดินคู่กับอลันไป เมื่อเห็นอย่างนั้นผมก็กระโดดข้ามประตูรั้วกลับเข้าไปในบ้าน แล้วก็เห็นพวงหางสีขาวโผล่พ้นกระถางต้นไม้ออกมา แอบอยู่ตรงนั้นสิ่นะ



          “มาทำอะไรตรงนี้” ผมแกล้งถาม ลูกแมวตัวเล็กเบะปาก ช้อนตามองผมทั้งน้ำตาคลอ



          “พี่ไฟนั่นแหละมาทำอะไร”



          “พี่ทำอะไร?”



          “ก็พี่ไฟจะ..จีบมิ้งอยู่นี่ ทำไมคุยกับคนอื่นได้ล่ะ” ลูกแมวตัวเล็กก้มหน้าลงไม่ยอมสบตา



          แปลกใจนิดหน่อยที่อีกฝ่ายรู้จักคำว่าจีบด้วย ก็ผมเนียนจีบมาสักพักใหญ่แล้ว จริงๆก็สนใจน้องมันตั้งแต่เจอกันครั้งแรกนั่นแหละ ไม่งั้นจะเลียขนให้หรอ แล้วยังตอนอื่นๆอีกตั้งหลายครั้งที่ผมแสดงออกมา แต่อีกฝ่ายก็ยังทำตัวเหมือนปกติ แถมยังดูจะกลัว ๆ ผมด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าน้องจะเข้าใจว่าที่ทำไปน่ะ จีบล้วน ๆ เลย



          แล้วท่าทางน่ารัก ๆ ในตอนนี้ก็ทำเอาผมยิ่งรู้สึก..อยากแกล้ง



          “หืม? พี่จีบเราหรอ” ผมแสร้งถาม



          “..อ้าว” น้องเหวอไปเลย อ้าปากค้างแบบนั้นมันน่างับปากจริง ๆ



          “ว่าไง?”



          “พะ..พี่ไฟไม่ได้จีบหรอ” มุ้งมิ้งถามเสียงสั่น อยากฟัดแก้มกลม ๆ นั่นใจจะขาดแน่ต้องทำเป็นนิ่งเอาไว้ก่อน



          “เปล่านี่”



          “..จริงๆหรอ”



          “ครับผม”



          “ถะ..ถ้างั้น ฮึ่ก”



          “เฮ้ย ร้องไห้เลยหรอ” มุ้งมิ้งตาแดงก่ำ น้ำตาที่คลออยู่ไหลลงมาเป็นสาย เมื่อเห็นอย่างนั้นผมจึงดึงน้องเข้ามากอดพร้อมกับเช็ดน้ำตา “ขอโทษครับ ไม่ร้องสิ่”



          “ฮืออออ มิ้งคิดไปเองหรอ มิ้ง..ฮืออออ” ลูกแมวตัวเล็กปล่อยโอออกมาสุดเสียง สองเท้าเล็กๆพยายามดันอกผมเพื่อขืนตัวออกจากอ้อมกอด



          “โอ๋นะครับ ไม่ร้องๆ พี่ล้อเล่น หมอกช่วยพูดหน่อย” ผมหันไปขอความช่วยเหลือหมอกฟ้าที่ยืนมองอยู่สักพักแล้ว แต่อีกฝ่ายเพียงยกมุมปากขึ้นแสยะยิ้ม



          “หึ เราไม่ว่าง เคลียร์เองนะ”



          “เฮ้ย! เดี๋ยวดิ่หมอกฟ้า!”



          “บั้ยบัยยย” หมอกฟ้ายิ้มเยาะก่อนจะหันหลังเดินกลับเข้าบ้านไป ส่วนมุ้งมิ้งก็ยังพยายามดิ้นจากอ้อมแขนผมไม่หยุด



          “ฮือออออ พี่ไฟไปไกลๆเลย มายุ่งกับมิ้งทำไม” มุ้งมิ้งว่าพร้อมกับสะอึกสะอื้น เห็นน้องร้องไห้หนัก ๆ ใจผมยิ่งจะพัง ตั้งใจจะแกล้งเล่น ๆ แต่ไม่ทันคิดว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกแย่ขนาดไหน อีกทั้งน้องยังเด็กมาก จะเซ้นส์ซิทีฟก็ไม่แปลก



          “โถ่ หยุดร้องก่อนเร็ว พี่ล้อเราเล่น”



          “ไม่ ปล่อยมิ้งนะ พี่ไฟอย่ามากอด ฮืออ” น้องสะบัดตัวแรงขึ้น แต่ผมก็ล็อคไว้แน่นกว่า พยายามลูบหัวให้น้องใจเย็นลง น้องไม่ยอมฟังอะไรเลยตอนนี้ ทั้งส่ายหน้าแล้วก็ดิ้นเพื่อให้หลุดจากอ้อมแขนผมอย่างเดียว



          “มุ้งมิ้งฟังพี่ก่อน ฟังพี่ดี ๆ นะครับ” ผมเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง น้องไม่ตอบอะไรกลับ แต่ก็หยุดดิ้น



          “ฮึ่ก..”



          “พี่ชอบเรานะ ที่ผ่านมาพี่ก็จีบอย่างที่เข้าใจนั่นแหละ ไม่ร้องนะครับ” ผมอธิบาย แต่น้องก็ส่ายหน้ากลับรัว ๆ



          “โกหก มิ้งไม่เชื่อ” ร่างเล็กพูดแล้วทำหน้างอ น้ำตายังคงไหลอย่างต่อเนื่อง



          “เชื่อเถอะครับ นะ” ผมพยายามอ้อนวอนด้วยเสียงอ่อนแบบที่ไม่เคยใช้พูดกับใคร โน้มใบหน้าเข้าใกล้แล้วประทับริมฝีปากเบา ๆ ที่หน้าผากของอีกฝ่าย



          จุ้บ



          “อ๊ะ!” มุ้งมิ้งสะดุ้ง ตวัดสายตาไม่พอใจใส่ “มา..ฮึ่ก..จุ้บทำไม ไปจุ้บเขานู้นสิ่” น้องประชดเคือง ๆ



          “เขาไหนล่ะครับ”



          “ก็ที่คุยกันเมื่อกี๊”



          “นั่นใครก็ไม่รู้ ไม่รู้จักจริงๆนะ แล้วอีกอย่างพี่ก็รักเรา พี่ไม่ได้รักเขา”



          “อึก..”



          ลูกแมวตัวเล็กชะงักเมื่อได้ยินคำคำนั้น น้องเลิกขืนตัวออกจากอ้อมแขนแล้ว ผมจึงกระชับตัวของเขาเข้ามากอดให้แน่นขึ้น



          “พี่อาจจะแกล้งเราแรงไปหน่อย แต่ครั้งนี้ขอให้เชื่อคำพูดพี่ เพราะมันไม่ใช่คำที่พี่จะเอามาใช้พูดเล่นๆ”



          “…”



          “พี่รักเราจริง ๆ นะครับ



          “…”



          “เป็นแฟนกันนะ



          “…”



          อีกฝ่ายเงียบไปจนผมใจหาย แต่แล้วเมื่อคลายอ้อมกอดลงก็พบว่า..



          …หลับ…



          ครับ..ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่



          แต่ไอ้ที่ผมพูดไปเมื่อครู่นี้ก็คงไม่น่าจะได้ยิน



          เฮ้อ..ไม่เป็นไร



          ยังมีเวลาให้ผมได้บอกเขาอีกเหลือเฟือ



          แต่แก้มกลมๆน่าฟัดจริงๆ ขอหน่อยแล้วกัน



          ฟอดดดดด










=============================================

คิดถึงกันใช่มั้ยล่าาาาาาาาาาาา

ตอนหน้าจบละนะคะ..

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +262/-6
อ้าวชิ่งหลับได้ไงลูกมิ้ง

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
น่าย๊าก...กกกกกกกกกก   o13

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-6
เล่นไม่รู้เรื่องเลยไอ้พี่ไฟ

 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
อ่าว หลับกลางอากาศซะอย่างนั้น
มิ้งงงงงง ลูกกกกกก

ออฟไลน์ milin03

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 522
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
ไม่อยากให้จบเลยยยยย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ milin03

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 522
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1

ออฟไลน์ mmacchiato

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 27
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ทำไมพี่ไฟละมุนแบบนี้หล่ะคะลูกกก

ออฟไลน์ baibuabuaz

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
รอค่าาาาา

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0


ตอนที่ 12 THE END



           [Morkfah’s Part]



          เรายืนขำพี่ไฟอยู่ในบ้าน สมน้ำหน้า แกล้งเขาดีนัก พึ่งเคยเห็นพี่มันใช้เสียงอ้อนวอนขนาดนี้ ปกติขี้เก็กแค่ไหนก็รู้ๆกันอยู่  พอเห็นว่ามิ้งหลับเราเลยขึ้นไปลากภีมให้ตามลงมาเพื่ออุ้มมุ้งมิ้งเข้าบ้าน ลูกแมวตัวเล็กถูกวางลงบนที่นอนอย่างเบามือ เราแกล้งขึ้นไปนอนกอดมุ้งมิ้งแต่พี่ไฟก็คาบหลังคอเราไปวางอีกเตียงทันทีส่วนตัวเองก็ขึ้นไปนอนกอดมุ้งมิ้งแทน



          โอ๊ย  หมั่นไส้จริงๆ



          เหม็นความรัก!



          เราปล่อยพี่ไฟกับมุ้งมิ้งให้นอนสวีทกันอยู่ในห้องแล้วลงมานอนที่โซฟาในห้องนั่งเล่นแทน วันนี้เป็นวันหยุด ทั้งภีมแล้วก็ลีโอเลยอยู่บ้าน แน่นอนว่าถ้าวันนี้เป็นวันหยุดเมื่อคืนทั้งคู่น่าจะไม่ได้นอน..คงจะตื่นกันเที่ยงๆนู่นแหละ เท่ากับว่าโซฟาเป็นของเรา ^^



          “เฮ้ย!” สี่เท้าต้องหยุดชะงักเมื่อเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นกลับเจอสุนัขพันธุ์ไซบีเรียนฮัสกี้นิสัยไม่ดีกำลังนอนอยู่บนโซฟาตัดหน้าเราไปก่อนแล้ว



          จิ๊!



          “จะนั่งหรอ มาสิ่” อีกฝ่ายหันมาชวนเมื่อเห็นเราเดินมาทางนี้



          เราเม้มปากชั่งใจ คืออยากนอนเล่นที่โซฟาก็จริงแต่ก็ไม่ได้อยากนอนกับใครอะ เข้าใจเราใช่ป้ะ



          “พี่นอนไปเถอะ” เราบอกแล้วเดินออกไปนั่งทีสวนหน้าบ้านแทน แต่ก็ต้องขมวดคิ้วเมื่อพี่คิงเดินตามออกมา



          “เข้าไปสิ่ พี่ไม่เข้าไปแล้ว” เขาว่าอย่างนั้นแล้วเดินไปนอนที่โรงจอดรถ



          เรามองเขาอย่างไม่เข้าใจเท่าไหร่ บวกกับรู้สึกแปลกๆ เหมือเราเอาเปรียบเลย



          อันที่จริงเราควรจะรู้สึกดีใจที่ได้นอนคนเดียวสงบๆ แต่ไม่รู้ทำไมถึงกลายเป็นรู้สึกไม่ดีเลย



          เข้าไปนอนกลิ้งในบ้านได้สักพักแดดก็เริ่มออก เราไม่ชอบอากาศร้อนๆเท่าไหร่ เลยใช้เท้ากดไปที่รีโมทแอร์ให้ทำงาน ลีโอวางไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟาแล้วก็สอนให้เราเปิด แค่จิ้มลงไปที่ปุ่มที่ใหญ่ที่สุดมันก็ไม่ได้ยากอะไร



          แต่เราอยุ่ในบ้านยังร้อน



          พี่คิงที่อยู่ในโรงจอดรถอบๆจะร้อนมั้ยอะ



          เรารู้มาว่าหมาพันธุ์นี้ชอบอากาศเย็น ๆ ด้วยไม่ใช่หรือไง



          เฮ้อ!




          หลังจากคิดไปคิดมา รู้ตัวอีกทีเราก็อยู่ที่โรงจอดรถแล้ว ร้อนโคตรๆ



          “มานอนไรตรงนี้ เข้าไปข้างในดิ่” เราบอก เขาลืมตาขึ้นมามองเรางงๆ “มองไรเล่า เข้าบ้านดิ่ เราร้อนแล้วนะ” พูดจบเราก็เดินกลับเข้ามาในบ้าน ไม่นานพี่คิงก็เดินตามเข้ามา



          “ไม่กลัวพี่แล้วหรือไง” เขาเอ่ยถามหลังจากเข้ามาในบ้านเรียบร้อย พี่คิงนั่งลงที่ข้างโซฟา ส่วนเราก็กระโดดขึ้นไปนอนบนโซฟาเพราะพื้นมันเย็น



          “ใครกลัว?” เราย้อนถาม เราไม่เคยกลัวใครทั้งนั้นแหละ แค่ไม่อยากเข้าใกล้หรอก



          “เด็กแถวนี้” มองมาทางเราขนาดนั้นไม่พูดชื่อออกมาเลยเล่า!



          “เราไม่เคยกลัว พี่นั่นแหละชอบทำตัวนิสัยไม่ดี”



          “ก็แค่กับไอ้ไฟเท่านั้นแหละน่า”



          ไม่จริงอะ




          “พี่ไฟเล่าตอนที่พี่จะทำอะไรไม่ดีกับมุ้งมิ้งให้เราฟังแล้ว” เราจิกตามองแรงใส่ คิดว่าเราไม่รู้หรือไง



          “เฮ้อ ก็ฟังแต่ไอ้ไฟ” เขาถอนหายใจหน่ายๆ “ตอนนั้นภีมกับลีโอกำลังทำกิจกรรมกันอยู่ พี่เลยพามุ้งมิ้งออกมา แล้วได้กลิ่นไอ้ไฟว่าอยู่ใกล้ๆเลยลองแหย่เล่นซะหน่อยก็แค่นั้น”



          เราขมวดคิ้ว..ไม่รู้ว่าจะเชื่อดีหรือเปล่า แต่ท่าทางอีกฝ่ายก็ดูเหมือนไม่ได้โกหก



          “แล้วตอนนั้นที่เหยียบจานข้าวพี่ไฟอะ” เราถามต่อ อีกฝ่ายแสยะยิ้ม



          “ก็หมั่นไส้”



          เอ้า!



          “นิสัยไม่ดีจริงๆด้วย”



          “ครับๆ นิสัยไม่ดีก็นิสัยไม่ดี”



          เราเลิกสนใจพี่คิงแล้วขดตัวซุกเข้ากับโซฟา



          รู้มั้ย..



          แมวใช้เวลา 75 เปอร์เซ็นต์ต่อ 1 วันในการนอน



          เพราะงั้นตอนนี้เราจะใช้โควตา 75 เปอร์เซ็นต์ ของเราแล้ว



          นอนละ



          ฝันดี z Z










          [Moongming’s Part]



          อื้อ..อุ่นจัง



          ผมค่อย ๆ ลืมตาขึ้นก็พบว่าตัวเองกำลังอยู่ในอ้อมแขนของพี่ไฟ ความอบอุ่นที่โอบรอบตัวแบบนี้ทำให้คิดถึงหม่ามี๊จังเลย



          ผมขยับตัวเขาหาไออุ่นจากอีกฝ่ายให้แนบชิดยิ่งกว่าเดิม แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าก่อนหน้านี้โกรธพี่ไฟอยู่จึงผละออก



          ไม่กอดแล้ว!



          พลั่ก!



          ผมผลักพี่ไฟออกแรงๆ แต่ด้วยความที่อีกฝ่ายตัวโตกว่ามากจึงแทบไม่ขยับเลยสักนิดเลยพยายามขยับตัวดิ้นออกจากอ้อมแขนของเขาแทน



          “ตื่นแล้วหรอ” เขาค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียขณะที่ผมดิ้นขนเกือบหลุดแล้ว



          “อือ” ผมตอบสั้นๆ



          เขาขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่าผมกำลังพยายามหนีออกจากอ้อมแขนจึงคว้าตัวเข้าไปกอดจนแน่น



          “พี่ไฟ ปล่อย!!” ผมโวยวาย แต่เขาไม่สนใจ อีกทั้งยังยิ้มมุมปากก่อนจะกระซิบที่ข้างหู



          “อยากกอด”



          “ไม่ให้กอด! มิ้งหิวแล้ว มิ้งจะลุก”



          “อย่าพึ่งสิ่ เมื่อคืนยังเคลียร์กันไม่จบนะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเว้าวอน แต่ใครสนล่ะ



          “มิ้งไม่มีอะไรจะคุยกับพี่”



          “แต่พี่มี”



          เอาแต่ใจ!



          “…” ผมไม่ตอบ พลิกตัวหันหน้าไปอีกทาง กลายเป็นว่าตอนนี้พี่ไฟนอนกอดผมจากทางด้านหลังแทน



          “อย่าหลับตอนพี่กำลังพูดอีกล่ะ”



          “…”



          เมื่อเห็นว่าผมยังคงไม่ตอบ เขาจึงขยับเอาคางมาเกยบนไหล่



          โง้ยย มันจักจี้นะ



          อย่าหายใจใส่แก้มกันแบบนี้สิ่



          “คบกันนะ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหู



          “ฮะ?” ผมชะงัก หันกลับไปมองหน้าอีกฝ่าย “พี่ไฟว่าไงนะ”



          “ตกใจอะไรขนาดนั้น” เขาหัวเราะเบาๆ พร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาให้จมูกชนกัน



          “ตะ…ตอนมิ้งหลับ พี่ไฟพูดแบบนี้หรอ”



          “ก็ใช่น่ะสิ่ รอคำตอบตั้งนานด้วย เห็นเงียบไปก็นึกว่าเราจะปฏิเสธพี่แล้ว ที่ไหนได้..หลับ” เขาเอ่ยยิ้มๆ ส่วนผมน่ะเขินจนมุดเข้ากับอกอีกฝ่ายแทน ไม่กล้าจ้องตาแล้ว



          “ก็พอร้องไห้แล้วมันใช่พลังงานเยอะนี่นา พี่นั่นแหละผิด” ผมบ่นงุ้งงิ้งในลำคอ เขาลูบหัวผมอย่างเอ็นดูแล้วจูบเบาๆที่หน้าผาก



          “โอเค พี่ยอมรับผิดก็ได้ แล้วเราอะ จะยอมคบกับพี่ได้ยัง”



          ผมเม้มปาก ก่อนจะพยักหน้าลง



          “…อืม”



          “ว่าไงนะ ดังๆหน่อย”



          “ก็อืมไง” แกล้งไม่ได้ยินใช่ไหมเนี่ย!



          “อืมอะไรอะ”



          “ก็ตกลงไง คบกัน!! ดังพอยังเล่า!!” ผมตะโกนลั่น ขณะที่อีกฝ่ายหัวเราะแล้วก็ยิ้มอย่างพอใจ



          “เอาดังอีกซิ” พี่ไฟยิ้มกวน ๆ ใส่ ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ



          “ไม่พูดแล้ว ไปไกลๆเลย”



          “ไปไกลก็หอมไม่ได้ดิ่” พูดจบก็โน้มใบหน้าลงมาอย่างรวดเร็ว



          ฟอดดดดดด



          “พี่ไฟ!!!!” ผมตีไหล่เขาเสียงดัง คิดถูกหรือคิดผิดที่ตอบตกลงเนี่ย



          “ตาแก่ฉวยโอกาส” เสียงหมอกฟ้าตะโกนว่าพี่ไฟ โง้ยย ลืมไปเลยว่าหมอกฟ้าก็อยุ่ในห้อง แปลว่าเห็นหมดเลยใช่มั้ย



          อายง่ะ -///-



          “แก่แต่มีแฟนแล้วกัน” พี่ไฟแสยะยิ้มกวนๆใส่หมอกฟ้า



          “ข่มหรอ ข่มหรออ!!” หมอกฟ้าตาโต มองจิกกลับมาแรงมาก อย่าพึ่งตีกันนะ ใจเย็นๆ “เดียวเราจะมีแฟนให้ดู!”





           [END]










ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
ว่าที่แฟนหมอกฟ้า..คือพี่คิงหรือเปล่า??? จบแล้วจริงเหรอ เอาอี๊ก..กกกกกกก :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Khunkwanz

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 7
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
แงงง น่ารักมากค่ะ ><

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0


SPECIAL I


           "ไง เด็กๆ"


           "เชี่ย พี่คิง! เราจะฟ้องลีโอว่าพี่แอบขึ้นมาห้องเรา" หมอกฟ้าโวยลั่นเมื่อจู่ๆพี่คิงก็โผล่ขึ้นมาที่ชั้นสองของบ้าน


           "ทำไมใจร้ายจังวะ แค่จะมาทักทายมุ้งมิ้ง เนอะ" เขาหันมาทางผมที่ทำได้เพียงส่ายหน้างงๆ


           "ไม่รู้ครับ" เนอะอะไรง่ะ ผมก็ไม่ได้รู้มาก่อนนี่ว่าพี่เขาจะมา


           " ไปซะที เราเหม็น" หมอกฟ้าเอ่ยอย่างไม่พอใจพร้อมกับหายใจออกแรงๆ


           "เหม็นอะไร ตัวพี่หอมจะตาย..มาดมสิ่"


           "ไม่โว้ย! พี่ไฟเล่าให้เราฟังหมดแล้วนะเรื่องที่พี่จะทำอะไรมุ้งมิ้งน่ะ ไปไกลๆก่อนที่เล็บเราจะไปฝากรอยไว้ที่หน้าพี่"


           "โห น่ากลัวมาก" พี่คิงยิ้มกวนประสาทใส่หมอกฟ้า ทำให้อีกฝ่ายยิ่งไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่


           "กูพึ่งรู้ว่าหมาได้รับอนุญาตให้ขึ้นมาชั้นสองของบ้านได้" เสียงเข้มของพี่ไฟดังขึ้นขัดการสนทนาระหว่างหมอกฟ้ากับพี่คิง


           " ได้ไม่ได้แล้วไง เจ้านายไม่อยู่ทั้งคู่ ใครจะรู้"


           "ก็ได้รู้แน่ แค่ฉันลากลีโอมาดูขนหมาที่หล่นเต็มพรมนี่" พี่ไฟแสยะยิ้มอย่างคนเหนือกว่า


           “หึ มาเยี่ยมนิดเยี่ยมหน่อยทำเป็นหวงถิ่น ถ้าคราวหน้าลูกแมวแถวนี้หลงไปแถวๆห้องกู อย่าคิดว่าจะรอดออกมา"


           พี่คิงพูดทิ้งท้ายไว้อย่างนั้นก่อนจะยอมเดินกลับลงไปที่ด้านล่าง


           "มิ้ง เราจะอธิบายกฎแบบจริงจังนะโอเคมั้ย" หมอกฟ้าหันมาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงจริงจัง


           "อื้อ"


           "ข้อแรก ห้ามออกจากห้องนอนตอนกลางคืน ไม่ว่าจะได้ยินเสียงลีโอร้องแปลกๆหรืออะไรก็ตาม"


           "ทำไมอะ ลีโอร้องมิ้งต้องไปช่วยสิ่" ผมขมวดคิ้วพร้อมกับถามอย่างไม่เข้าใจ


           "..."


           "...?" ผมเอียงคอมองอีกฝ่าย รอคำตอบ หมอกฟ้าแทบจะยกเท้าก่ายหน้าผากเลย ผมถามอะไรผิดอ่า


           "...พี่ไฟอธิบายที เราไม่รู้จะเล่าไง มุ้งมิ้งใสเกินไปอะ"


           "เฮ้อ มันไม่ใช่เรื่องของเด็กไง เอาเป็นว่าอย่าออกจากห้องทุกกรณี ถ้ามันอดไม่ได้จริงๆก็เรียกฉันหรือหมอกฟ้าให้ออกไปด้วย เข้าใจไหม"


           "มิ้งเข้าใจก็ได้"


           "ดี"


           "ข้อสองคือ ห้ามไปใกล้ห้องไอ้พี่คิง"
           

           "ทะ--"


           "ไม่ต้องถาม" พี่ไฟพูดขัดเมื่อผมกำลังจะถามเหตุผล


           "ง่ะ"


           "ข้อสาม ห้ามออกไปเดินเล่นหน้าบ้านคนเดียว"


           "..." ผมพยักหน้า จริงๆก็อยากถามแต่ดูหน้าพี่ไฟแล้วไม่ถามดีกว่า


           "แค่นี้แหละ ทำได้มั้ย"


           "ก็ได้" ผมพยักหน้าตอบรับ
           

           "ถ้าทำผิดกฏ จะโดนลงโทษ" พี่ไฟเอ่ยพร้อมกับขยับหน้าเข้ามาใกล้..กะ..ใกล้เกินไปแล้วว!!


           “พี่ไฟถะ..ถอยออกไปก่อน”


           “ทำไม”


           “มันใกล้เกินไป”


           “พูดว่าอะไรนะพี่ไม่ค่อยได้ยิน สงสัยยืนไกลกันเกินไป” เขาเอ่ยพร้อมกับขยับใบหน้าเข้ามาชิด ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดข้างแก้มทำเอาผมสั่นไปทั้งตัวละใจ


           “มะ..หมอกฟ้าช่วยมิ้งด้วย” ผมร้องขอความช่วยเหลือ หากแต่หมอกฟ้าก็เพียงแค่หัวเราะบัวๆก่อนจะเดินไปนอนต่อ


           เง้อ


           ไม่ได้นะหมอกฟ้ากลับมาก่อนเซ่!!


           “กลัวอะไรขนาดนั้น” พี่ไฟถามปนหัวเราะเบาๆเมื่อเห็นผมสั่นไม่หยุด


           “พี่ไฟก็อย่ามาใกล้นักสิ”


           “พี่อยากอยู่ใกล้ๆแฟนไม่ได้หรอ”


           ฟอดดด


           “พี่ไฟ!!”


           ตั้งใจจะให้เขินตายไปเลยใช่มั้ย


           แง๊..


           “รักนะครับ”


           “ระ..รู้แล้ว” ผมตอบกลับไปอย่างตุกุกตะกัก อยู่ดีๆมาบอกรักทำไมเล่า


           “พี่ขี้หึงมากๆด้วย อย่าไปใกล้ไอ้คิงมันมากนัก เข้าใจมั้ย”


           “งือ..เข้าใจแล้ว พี่ไฟก็ถอยไปได้แล้ว” ผมพยายามใช้เท้าหน้าดันให้พี่ไฟขยับออกไป แต่อีกฝ่ายไม่ขยับเลยสักนิด


           ฮื่ย


           นี่ดันสุดแรงแล้วนะ


           “ขอหอมอีกที”


           ฟอดดด


           “พี่ไฟ!!” หอมบ่อยขนาดนี้ ถ้าแก้มมิ้งช้ำขึ้นมาใครจะรับผิดชอบ




           ----------------------------------------------------------




DO U MISS ME?

APOLOGIZE FOR LATE

ALWAYS LOVE U



LadyYuly




ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1

ออฟไลน์ patompong888

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 116
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออนไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-4

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ colorofthewind21

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1825
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +31/-1
แง่มมม นึกว่าตาฝาดนะเนี่ยย ขอคู่ให้พี่คิงกับหมอกฟ้าหน่อยค่าา เอ๊ะๆหรือจะให้คู่กันเองดีน้าา คึคึ

ออฟไลน์ nittanid33333

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 185
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
นว้องงงง มีแต่คำว่านว้องงงง  :ling3:

ออฟไลน์ patompong888

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 116
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ มนุษย์บิน

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 361
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
 :L2: :3123: :L2: อมยิ้มทั้งเรื่องเลยน่ารักมากกกก

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
น้องงงง ทำไมออกไปช่วยไม่ได้ล่ะ? นั่นสินะ ฮาาาา
น่าเอ็นดูอีกแล้ววววว

ออฟไลน์ lizzii

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6975
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +270/-2
เรื่องแมว ๆ นี่น่ารักจริง ๆ ด้วย

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0

มี E-Book แล้วนะค้าาา
ที่Website MEB เลยย ราคา 199 บาท [จำนวนหน้ารวม 205 หน้า]

มีตอนพิเศษ 5 ตอน ประมาณ 30-40หน้าค่ะ(เราไม่แน่ใจจำนวนหน้า T^T)



รูปเล่มยังไม่มีแพลนรีปริ้นท์นะคะ คิดว่าน่าจะไม่รีแล้วจ้า หรือถ้ารีจริงๆคงเป็นตอนเราเรียนจบ (อีก4ปีนู้นเลย)







« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 11-02-2019 21:55:07 โดย LadyYuly »

ออฟไลน์ megatef4

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 86
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
น่ารักมาก แต่เราทาสหมา 555  ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆค่า :L2:

ออฟไลน์ unicorncolour

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 949
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
น่ารักทุกคู่  :-[

ออฟไลน์ lostinthelight

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 128
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
น้องมุ้งมิ้งน้ารักมากกกกกกๆ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด