[ เรื่องสั้นจบแล้ว ] Cat's diary รักแมวๆ
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [ เรื่องสั้นจบแล้ว ] Cat's diary รักแมวๆ  (อ่าน 20674 ครั้ง)

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3

ออฟไลน์ lemonpreaw

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 946
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +7/-1
น้องมิ้งน่ารัก

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-4

ออฟไลน์ tipppppp

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 134
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
โอ๊ยยยยย น่ารักกันจังลูก :mew1:

ออฟไลน์ Timber Huang

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 57
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
 :o8:เขินแบบไม่ไหวแล้ววววววว :-[

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6149
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +454/-10
มิ้งอ่อยแบบไม่รู้ตัวป่ะเนี่ย 55555

ออฟไลน์ beerby-witch

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-2

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ dena

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 71
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ koikoi

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4057
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +311/-13
มุ้งมิ้งสมชื่อจริงๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Persephone

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 52
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
โอ้ย น่ารักอ่ะมุ้งมิ้งมุ้งมิ้งมากๆเลยอ่า พี่ไฟก้จะขี้เก๊กไปมะ ทำน้องเสียใจหลายรอบล่ะ บอกเลยว่าไม่ได้โฟกัสภีมลีโอเลย เพราะคู่น้องแมวมันตะมุตะมิมากอ่ะ

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0





       ตอนที่ 8 เด็กขี้งอน







       “กูว่าลูกอ้วนขึ้นว่ะ” ภีมเอ่ยขึ้นขณะที่กำลังนั่งเล่นกับพวกเราอยู่ที่หน้าทีวี ผมงี้หันขวับเลย



       ไหน?



       ใครอ้วน!?




       “หมอกหรือมิ้ง” ลีโอถาม ผมกับหมอกฟ้าหันไปมองหน้าภีมอย่างกดดัน



       พูดดีๆนะป๊า!



       “เนี่ย” เขาไม่ได้เอ่ยชื่อ แต่อุ้มผมชูขึ้นให้เห็นหน้าท้องที่แบนราบ..แบนราบจริงๆนะ เชื่อมิ้งสิ่



       “ขนฟูเฉยๆเปล่า ลูกเป็นเปอร์เซียร์” คนตัวหอมช้อนตัวผมจากมือภีมไปอุ้มแทน “โอ๊ะ! หนักขึ้นเยอะเหมือนกันแฮะ”



       “ม๊าว!!” ผมส่งเสียงร้องประท้วงอย่างไม่พอใจ มาว่ามิ้งอ้วนได้ไงเล่า!



       “หึหึ” พี่ไฟหัวเราะในลำคอเบาๆแต่ผมได้ยินเลยหันไปมองค้อนตาเขียวปัดใส่ บิดตัวออกจากมือตัวหอมที่อุ้มเอาไว้แล้วกระโดดลงพื้นวิ่งไปตรงซอกหลังชั้นวางทีวี



       "อ้าว ลูกงอนเลย เพราะมึงอะภีม" ลีโอหันไปว่าคนข้างๆ



       "ไฟไปง้อน้องให้ป๊าดิ๊" เสียงภีมเอ่ย



       มิ้งไม่ได้อยากโดนง้อสักหน่อย


       เชอะ




       “ลูกหมูขี้งอน”



       ขวับ



       ผมหันไปทางต้นเสียงก็เจอพี่ไฟยืนทำหน้าตากวนๆใส่ ป๊าให้มาง้อมิ้งแล้วทำไมพี่ไฟมาพูดแบบนี้ล่ะ



       “มิ้งเป็นแมว!” ผมเถียงกลับ แต่เขาก็ไม่ได้สพทกสะท้าน แถมยังยิ้มขำใส่ผมอีก



       “แมวอะไรกลมขนาดนี้ หืม?”



       “ใครกลม? ม๊าวว!!!!!”



       ผมร้องขู่พร้อมกับจ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง พองขนจนฟูไปทั้งตัวตามสัญชาตญาณ วางสองเท้าหน้าแนบลงกับพื้นแล้วโก่งตัวเตรียมกระโจนใส่อีกฝ่าย



       “คิดว่ากระโดดมาใส่ฉันแล้วจะทำอะไรต่อ กัดหรอ? สู้ชนะฉันได้หรือไง”



       กึก



       ความคิดที่จะไปกระโจนใส่เขาหยุดชะงัก



       ปัดโถ่!!



       ไม่ทำแล้วก็ได้



       ฮึ่ยย




       “ไง? ไม่โดดใส่ฉันแล้วหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงล้อเลียน ใช่สิ่ ตัวเองทั้งตัวใหญ่แล้วก็แข็งแรงกว่านี่ จะทำอะไรก็ได้ มิ้งทำอะไรไม่ได้เลยนี่



       “ไปไกลๆเลยนะ มิ้งไม่อยากเห็นหน้าแล้ว” ผมหน้างอ ไม่อยากเจอ ไม่อยากคุยอะไรกับเขาทั้งสิ้น



       “สั่ง?”



       “…”ผมเม้มปากเข้าหากันแน่น เออใส่สิ่ มิ้งมิ้นไม่มีสิทธิ์จะทำอะไรเลยนี่ “งั้นมิ้งไปเองก็ได้”



       ผมตัดบทแล้วเดินออกอีกฝั่งที่ไม่มีเขายืนขวางอยู่ ถ้าขึ้นห้องก็คงถูกตามไปกวนประสาทอีกแน่ เพราะงั้น…ไปที่อื่นดีกว่า



       เมื่อตัดสินใจดังนั้นก็วิ่งไปในครัวแล้วก็พบว่ามีหน้าต่างถูกเปิดเอาไว้หนึ่งบาน สี่เท้าถอยหลังเล็กน้อยเพื่อตั้งหลังก่อนจะกระโดดขึ้นเก้าอี้แล้วกระโดดต่อขึ้นไปบนเคาท์เตอร์ จากนั้นก็กระโดดออกจากบ้านมาทางหน้าต่างอย่างง่ายดาย



       ตุ้บ



       อุ้ก!




       ผมหล่นลงกับพื้น โชคดีที่เป็นสนามหญ้าเลยเพียงแค่จุกเล็กน้อยแต่ไม่ได้เป็นอะไรมากนัก ลุกขึ้นสะบัดหัวไล่ความมึนเล็กน้อยแล้วก้าวเท้าเดินต่อ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อถูกขวางไว้



       “มาได้ยังไงล่ะเนี่ย” เสียงทุ้มอันคุ้นหูเอ่ยขึ้นตรงหน้า ผมเบิกตากว้างเมื่อเห็นว่าเขาคือพี่คิง  อยากตีตัวเองจังเลย ทั้งๆที่ได้กลิ่นของเขาว่าอยู่ไม่ไกลแท้ๆทำไมไม่เอะใจว่าเขาจะอยู่ใกล้ได้ขนาดนี้กันนะ



       งืออ แย่แน่ๆ พี่ไฟกับหมอกฟ้าเคยบอกว่าพี่คิงเป็นหมาที่ใจร้ายแล้วก็นิสัยไม่ดีด้วย



       “มะ..มิ้ง เอ่อ..”



       ซู่!!!!



       ผมยังไม่ทันได้เอ่ยให้เป็นประโยคฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก พี่คิงไม่รีรออะไรก็รีบคาบผมแล้วพามาหลบฝนที่โรงจอดรถ



       “โทษทีที่ชวนคุยทั้งๆที่ฝนกำลังจะตก เปียกมากหรือเปล่าเราน่ะ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ทำไมกันล่ะ? ทำไมเขาดูเป็นห่วงผมทั้งๆที่เมื่อครู่นี้จะทิ้งผมให้ตากฝนอยู่ตรงนั้นก็ได้



       “มะ..ไม่ครับ” ผมตอบไปตามจริง พี่คิงรีบพาผมมาหลบไวมากจึงเปียกเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น แต่ก็แอบหนาวหน่อยๆแฮะ



       ผมเลียขนในส่วนที่เปียก พี่คิงดูเหมือนจะอยากช่วยแต่เขาก็คงรู้ว่าน้ำลายสุนัขคงจะทำให้ขนผมเปียกมากกว่าเดิมจึงนั่งมองผมเลียขนตัวเองอยู่ใกล้ๆ



       เมื่อจัดระเบียบขนตัวเองเสร็จผมก็นอนขดตัวเข้ากับกำแพง พี่คิงขยับมานอนชิดตัวผมพร้อมกับยกเท้าหน้ามารวบตัวผมให้ขยับไปนอนซุกที่ตัวอุ่นๆของเขา



       “หนาวใช่มั้ย อยู่อย่างนี้ไปก่อนนะ”



       ผมพยักหน้าตอบเบาๆ



       อุ่นจัง



       “พี่คิง”



       “ครับ?”



       “มิ้งอ้วนมั้ยง่ะ” ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะอะไรที่ทำให้ผมถามคำถามนี้กับเขา แต่ก็ถามไปแล้วอะ



       “หา? คำถามแบบไหนเนี่ย” พี่คิงดูไม่ค่อยเข้าใจที่จู่ๆผมก็ถามอะไรอย่างนี้จึงอธิบาย



       “จู่ๆทุกคนในบ้านก็บอกว่ามิ้งอ้วนอะ มิ้งไม่ชอบเลย มิ้งอ้วนจริงๆใช่เปล่า” ผมถามซ้ำพร้อมกับทำหน้ามุ่ย ถึงจะอยากรู้คำตอบในมุมมองของพี่คิงแต่ว่าอีกใจก็ไม่อยากรู้คำตอบง่ะ



       “อืม..จะว่ายังไงดีล่ะ” เขามองผมอย่างครุ่นคิด “พี่ว่าเป็นเพราะเราขนฟู พอมีเนื้อมีหนังนิดหน่อยใครๆเลยรู้สึกว่าอ้วนมั้ง”



       “งั้นก็แปลว่าอ้วนจริงๆ” ผมหน้างอหนักกว่าเดิม  งืออ ไม่อยากเป็นลูกหมูแบบที่พี่ไฟว่าอะ เป็นครั้งแรกเลยนะที่ไม่ชอบขนฟูๆของตัวเอง 



       “ไม่ทำหน้าแบบนั้นสิ่” พี่คิงยิ้มปลอบ พร้อมกับลูบหลังหัวเบาๆ



       “งือ ก็มิ้ง..”



       “พี่ชอบ”



       “หา?” ผมชะงัก อะไรคือ’พี่ชอบ’



       “แบบเราน่ะ พี่ชอบนะ” เขาขยายความพร้อมกับส่งยิ้มเล็ฏๆให้ แต่ผมก็ไม่เข้าใจอยู่ดี



       “พี่คิงหมายความว่าไงครับ ชอบที่มิ้งอ้วนหรอ มิ้งยังไม่ชอบตัวมิ้งเองเลยนะ”



       “ฮ่ะ ๆ ก็หุ่นแบบนี้แล้วยังน่ารักแบบนี้น่ะกำลังน่าฟัดเลย ไม่ต้องครียดหรอกน่า”



       “นะ..น่าฟัด?” ผมเอียงคอ “พี่คิงจะกัดมิ้งหรอ”



       “ไม่ใช่อย่างนั้นสิ่ น่าฟัดแบบนี้ครับ”



       ฟอด ฟอดดด



       “อ๊ะ! ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆ มันจั๊กจี้ อื้ออ ฮ่าๆๆๆ” ผมเอียงคอหลบจมูกของเขาที่โน้มลงมาหอมผมสลับซ้ายขวาอยู่หลายที



       “สบายใจขึ้นหรือยังเรา” เขาถามพร้อมกับยิ้มเอ็นดู



      จริง ๆ พี่คิงก็ไม่ได้แย่ซะหน่อย



       อยากรู้จังว่าเขากับพี่ไฟโกรธอะไรกัน




       “สบายใจขึ้นเยอะเลย ขอบคุณนะครับ”



       “ไม่เป็นไรหรอก พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ” เขาส่งยิ้มบางๆให้



       “จริงๆ…มิ้งมีเรื่องเครียดอีกเรื่องด้วยแหละ” ไหนๆพี่คิงก็ใจดีกังมิ้งแล้ว มิ้งปรึกษาเรื่องอื่นไปด้วยเลยแล้วกัน แหะๆ แต่พี่เขาจะรำคาญมั้ยนะ



       “เล่าได้นะ”



       เยส!



       พี่คิงยอมให้ปรึกษาด้วยแหละ




       “ทำไมพี่คิงถึงเรียกแทนตัวเองว่าพี่กับมิ้งง่ะ”



       “อ้าว..ไม่ได้หรอ” พี่คิงทำหน้าเหวอเมื่อได้ฟังคำถาม



       “ได้! ได้สิ่” ผมรีบแก้ไม่ใหอีกฝ่ายเข้าใจผิด “มิ้งชอบที่พี่คิงคุยกับมิ้งแบบนี้แต่ว่าไม่เห็นพี่ไฟเขา...”



       ผมเล่าไม่จบประโยคแต่พี่คิงก็พยักหน้าเข้าใจ



       “ไฟมันคุยกับเราว่าไงล่ะ”



       “ฉันครับ พี่ไฟเรียกแทนตัวเองว่าฉัน ฟังแล้วรู้สึกห่างเหินมากๆ แล้วเขาก็ชอบก็นิสัยไม่ดีใส่มิ้งด้วยอะ”



       “นิสัยไม่ดี?”



       “เขาว่ามิ้งเป็นลูกหมู  ไม่เห็นจะเหมือนเลย!”



       “โห..นิสัยไม่ดีเนอะ” พี่คิงพยักหน้าตามแบบยิ้มๆ



       “ใช่ครับ นิสัยไม่ดีมากๆๆ”



       “งั้นก็อย่าไปเข้าใกล้มันบ่อยๆสิ่ มาเล่นกับพี่แทน” เขาเอ่ยชวนแบบที่ผมไม่คาดคิด



       “ได้หรอครับ?”



       “ได้สิ่”



       “ตะ..แต่ว่าตอนนั้นที่มากับพี่คิงพี่ไฟเขาก็โกรธ..”



       “งั้นถ้ามิ้งไปอยู่กับไฟแล้วพี่โกรธ มิ้งจะไม่เข้าใกล้มันไหม”



       “..ง่า พี่คิง”



       “เพราะงั้นสรุปแล้วคือเราจะทำอะไรก็ให้มันขึ้นอยู่กับตัวเรานี่แหละ คนอื่นจะว่าไงก็ช่าง”



       “อ๋า..แบบนั้นจะไม่โดนดุหรอครับ”



       “โดนดุก็มาอยู่กับพี่ไงครับ” พี่คิงเอ่ยเสียงนุ่มพร้อมกับลูบหัวผมเบาๆ



       “งื้อ ทำไมพี่คิงใจดี”



       “ใจดีแค่กับแมวที่น่ารักๆเท่านั้นแหละ แบบไอ้ไฟถ้าเจอก็ตีกันทุกทีอย่างที่เคยเห็นนั่นแหละ”



       “แล้วหมอกฟ้าล่ะครับ”



       “ไม่รู้สิ่ เคยเจอไม่กี่หน ไอ้ไฟมันคอยกันน้องมันไม่ให้มาเจอกับพี่น่ะ น่ารักดีนะแต่หยิ่งชะมัด”



       “หมอกฟ้าไม่หยิงน้า ใจดีกับมิ้งมากๆๆด้วย” ผมรีบแก้เมื่อพี่คิงเข้าใจหมอกฟ้าผิด  หากแต่เมื่อฟังผมพูดจบ หูทั้งสองข้างของเขาก็ลู่ลง


       
       “อ่า..คงเป็นเพราะพี่เป็นหมามั้ง เลยโดนรังเกียจ” พี่คิงทำหน้าเศร้า ไม่ได้นะๆๆ อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ่



       “ไม่จริงน่า ถึงพี่คิงจะเป็นหมาแต่ก็ใจดีออก”



       “ฮ่ะๆ มีแค่เรานั่นแหละที่บอกแบบนี้”



       “งื้อ มิ้งพูดความจริงจากใจเลย”



       “ขอบคุณนะครับ”



       “อื้อ” ผมพยักหน้า “แล้วพี่คิงเหงาหรือเปล่า”



       “ฮ่ะ ๆ มันก็มีบ้าง พี่เป็นหมาแถมยังชอบตีกันกับไอ้ไฟเลยโดนภีมกับลีโอกันให้อยู่ในห้องหรือไม่ก็นอกบ้านน่ะ มันก็อดไม่ได้ที่จะเหงาแหละนะ”



       “งั้นเดี๋ยวมิ้งจะมาเล่นด้วยบ่อยๆนะ!” ผมเอ่ยเสียงใส



       “หืม?”



       “พี่คิงจะได้ไม่เหงาไง มิ้งจะแอบมาหาพี่คิงบ่อยๆเลย“



       “แน่นะ?” เขาถามย้ำ ผมจึงส่งยิ้มกว้างแล้วตอบกลับไป



       “สัญญาครับ ^^ ฮ้าวววววว”  พูดจบผมก็อ้าปากหาวด้วยความง่วง เวลาฝนตกมันน่านอนมากเลยง่า



       “อ้าว ง่วงแล้วหรอเรา งั้นนอนกันเนอะ” ผมพยักหน้าตอบ



       “ขอบคุณที่ให้ซุกนะครับ ตัวพี่คิงอุ๊นอุ่น”



       “ถ้าอุ่นก็ซุกมาเต็มที่เลย ฝันหวานๆล่ะ”



       “อื้อ ฝันหวานเหมือนกันนะครับพี่คิง” ผมขยับร่างกายซุกเข้าหาตัวเขามากขึ้นด้วยความหนาว ดวงตาทั้งสองข้างค่อยๆหรี่เล็กลงเรื่อยๆจนกระทั่งจมดิ่งลงสู่ห้วงนิทรา..







-----------------------------------------------------------




อุ้ย…ใครเป็นพระเอกกันแน่น้อวววววววววววว

พี่คิงเอง พี่คิงคนเดิม เพิ่มเติมคือแสนดีจังเล้ยยยยยยยยย

แต่ก็ไม่รู้ว่าเรียกว่าแสนดีหรือฉวยโอกาสอะนะ 5555555555555555555

ในส่วนของหนูมิ้งของเรานั้นก็ติดกับดักไปเรียบร้อย แล้วพี่ไฟจะได้คู่กับน้องมั้ยอะ ดูไม่มีวี่แววเลย..

คึคึ

ขอบคุณที่รอเรานะคะ เยิ้บยูววว





[ปล.ตัวใหญ่ๆ]
เรื่องนี้เราคาดว่าจะพิมพ์เล่มนะคะ น่าจะทำอีบุ๊กด้วย(ปกติส่วนมากอ่านเว็บไหนกันหรอคะ) คาดว่าราคาไม่น่าเกิน 200 บาท เดี๋ยวยังไงเรามาคอนเฟิร์มอีกทีน้าา มีใครสนใจรับเด็กๆไปเลี้ยงดูมั้ยคะ ><













« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 04-06-2017 21:58:43 โดย LadyYuly »

ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-4

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
พี่คิงมีความอ้อย..ยยยยยยย พี่ไฟจะนกจริงๆหรา รอ..อออออ   o12

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-6
น่าสงสารพี่คิงนะ เพราะเป็นหมาเลยต้องเหงา แล้วภีมกับลีโอก็ทั้งรักทั้งหลงน้องแมวมากกว่า

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3
 พี่ไฟขี้เก๊กกับขี้แกล้งน่ามิ้ง
้พี่คิงก็ดูน่ารัก :katai5:

ออฟไลน์ Persephone

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 52
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
พี่คิงทำคะแนนนำไปไกลล่ะดูแลมิ้งน่ารักมาก :-[ ส่วนพี่ไฟคะแนนติดลบโทษฐานมาว่ามิ้งเป็นลูกหมูจะกู้คะแนนคืนได้ไหมเนี่ย  :hao3:

ถ้าพี่ไฟยังไม่เลิกเก็กจะเชียร์ให้คนเขียนเปลี่ยนบทจากบันทึกของแมวเป็นรักข้ามสายพันธุ์เลยคอยดู(ขู่ :angry2:)

 :pig4: :pig4: :pig4:

PersephoNE.

ออฟไลน์ MorethanMore

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 102
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
หมากะแมว ทำไงละเนี่ยกะขนาด 555

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0


ตอนที่ 9 Apologize





       [Kwhanfire's Part]



       หงุดหงิด



       ไม่สิ่..มันมากกว่านั้น



       มีคำไหนที่อธิบายความรุ้สึกของผมในตอนนี้ได้มากกว่าคำว่าหงุดหงิดมั้ยวะ



       หลังจากที่ทุกคน(รวมถึงผม)แกล้งว่าลูกหมูอ้วนจนงอนแล้วเดินหนีไปผมก็คิดว่าจะเดินขึ้นไปบนห้อง แต่เมื่อเดินขึ้นไปดูกลับพบว่าในห้องนั้นว่างเปล่า เราทุกคนแยกย้ายกันหาจนทั่วบ้านก็ไม่เจอ



       หรือจะแอบออกไปข้างนอก?



       ความคิดที่ผุดขึ้นมาในในหัวทำให้ผมใจไม่ค่อยดี



       ข้างนอกมีไอ้คิงอยู่ อีกทั้งฝนก็ทำท่าจะตกแล้วด้วย ถ้ามุ้งมิ้งหนีไปข้างนอกจริงๆไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่



       ซู่!!!!!!!!!!



       เสียงฝนเทลงมาอย่างหนักหน่วงทำให้ในใจของผมผมยิ่งเป็นกังวล



       ไปแอบอยู่ที่ไหน



       ออกมาเถอะ




       “ภีม ลืมปิดหน้าต่างหรอ!?”



       เสียงลีโอตะโกนดังขึ้นมาจากในครัว ผมเบิกตากว้าง วิ่งปราดเข้าไปในครัวทันที ผมกระโดดขึ้นไปที่ขอบหน้าต่างแล้วก็ต้องชะงักเมื่อสูดกลิ่นแล้วพบว่า..



       ฟืดด



       แม่งเอ๊ย! ตรงนี้มีกลิ่นของมุ้งมิ้งติดอยู่ 



       แอบกระโดดออกไปแน่ๆ




       ฟุ่บ!



       “เฮ้ย ไฟ!!?” ลีโอร้องเรียกเสียงหลงอย่างตกใจเมื่อผมกระโดดผ่านเหน้าเขาออกไปนอกหน้าต่าง สายฝนที่โหมกระหน่ำลงมาแรงจนร่างกายเปียกไปหมดทุกส่วนก็ไม่อาจหยุดผมได้



       หนาวแค่ไหนก็ช่างมัน



       ผมต้องหามุ้งมิ้งให้เจอ



       ผมพยายามดมกลิ่นหาอีกฝ่ายแต่ฝนที่ตกลงมาทำให้สนามหญ้าเปียกชุ่มและไม่สามารถตามจากกลิ่นได้  แต่ใครจะสนล่ะวะ เดินไปเรื่อยๆยังไงก็ต้องเจอ ฝนตกแบบนี้ยังไงอีกฝ่ายก็คงไปได้ไม่ไกลนัก



       แต่แล้วเมื่อผมเดินมาจนถึงโรงจอดรถก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อพบว่าไอ้คิงมันนอนกอดมุ้งมิ้งเอาไว้อย่างแนบชิด



       “มึงทำอะไรมุ้งมิ้ง!!”



       ผมตวาดลั่น โก่งตัวพร้อมสู้เต็มที่ หากแต่อีกฝ่ายเพียงแค่ลืมตาขึ้นแล้วแสยะยิ้ม



       “หึ มาถึงก็โวยวายเลยนะ อันที่จริงมึงต้องขอบคุณกูมากกว่า” มันพูดด้วยน้ำเสียงกวนประสาททำให้ผมยิ่งโมโห



       “ทำไมกูต้องขอบคุณมึง”



       “ถ้าไม่ได้กู น้องจะเป็นยังไงลองคิดดูสิ่” มันเอ่ยพร้อมกับยกเท้าที่โอบตัวมุ้งมิ้วเอาไว้ขั้น เผยให้เห็นลูกแมวตัวเล็กนอนขดตัวอย่างหนาวสั่น



       วูบบ



       ผมขบกรามแน่นเมื่อลมหนาวๆพัดเข้ามาปะทะร่างเล็กๆนั่นให้ซุกตัวเข้าหาไออุ่นจากร่างกายของศัตรู ผมกัดฟันก่อนจะเอ่ยคำที่ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาพูดกับหมาอย่างมัน



       “ขอบใจ!” ผมกระแทกเสียงอย่างไม่เต็มใจนัก ส่วนอีกฝ่ายคลียิ้มด้วยความพอใจ ผมวิ่งเข้าบ้านไปเรียกภีมกับลีโอให้มาอุ้มมุ้งมิ้งเข้าบ้าน พวกเขาจะถนอมน้องได้ดีกว่าผม เพราะผมทั้งตัวเปียกและทำได้เพียงคาบเขาที่หลังคอเท่านั้น คงจะดีกว่าถ้าเป็นภีมกับลีโออุ้มเข้าไป แต่โคตรรู้สึกแย่ที่เหมือนผมดูแลเขาไม่ได้เลย







       [Moongminng's Part]



       “ตอนไฟร้องให้ไปดูแล้วเห็นมิ้งนอนนิ่งอยู่กับคิงกูแม่งหัวใจจะวาย นึกว่าลูกโดนกัดตาย ที่ไหนได้ กลับเป็นคนดูแลให้ความอบอุ่นน้องซะงั้น”



       “อืม กูก็ตกใจ คิงมันคงจะเอ็นดูมุ้งมิ้งมั้ง”



       เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้นไม่ไกลนักช่วยปลุกผมให้ลืมตาขึ้น



       อ๊ะ!? ทำไมผมมาอยู่บนที่นอนของตัวเองได้ล่ะ



       ผมขมวดคิ้วเมื่อพบว่าตัวเองไม่ได้อยู่ที่โรงจอดรถเหมือนตอนก่อนที่จะหลับไป



       “ตื่นแล้วหรอตัวป่วน” หมอกฟ้าเอ่ยพร้อมกับเลียขนให้ ลีโอที่เห็นว่าผมตื่นแล้วก็เอื้อมมือมาลูกศีรษะให้เบาๆ



       “หมอกฟ้า มิ้งมาอยู่นี่ได้ไงอะ” ผมร้องถามอย่างไม่เข้าใจ จำได้ว่าตอนแรกผมนอนซุกพี่คิงอยู่ที่โรงจอดรถ แล้วทำไมตอนตื่นมากลับกลายเป็นว่ามาอยู่บนเตียงของตัวเองล่ะ



       “ก็ทุกคนเขาตามหามิ้งกันทั่วบ้านแล้วไม่เจอ พี่ไฟมันได้กลิ่นมิ้งที่ขอบหน้าต่างเลยกระโดดออกไปตามหาจนเจอมิ้งอยู่กับพี่คิงนั่นแหละ”



       “ตะ..แต่ตอนนั้นฝนมันตกนี่”



       “ก็ใช่น่ะสิ่ ตอนพี่ไฟกระโดดออกนอกหน้าต่างไปทุกคนตกใจกันมากเลยนะ ยิ่งพอเจอว่ามิ้งไปอยู่กับใครยิ่งตกใจกันใหญ่”



       “แล้วเขาทะเลาะกันหรือเปล่า”



       “ไม่เห็นมีแผลนะ แต่พี่ไฟนี่เปียกฝนไปทั้งตัวเลย ตอนนี้นอนอยู่ที่โรงพยาบาล”



        พี่เขาป่วยเพราะออกมาตามหามิ้งหรอ..



       ผมขมวดคิ้วหากันเมื่อนึกถึงพี่ไฟพี่ตอนนี้คงนอนซมอยู่ที่โรงพยาบาล



        เป็นแบบนี้อีกแล้ว



       ทำเหมือนจะแกล้งมิ้งแต่สุดท้ายก็มาทำดีด้วยทุกที



       โง้ยย..ใจเต้นแรงอีกแล้ว



       พี่ไฟนิสัยไม่ดี



       ทำมิ้งใจเต้นผิดปกติบ่อยเกินไปแล้วนะ..







       [3 วันต่อมา]



       เนื่องจากภีมติดเคสด่วนในตอนเช้ามืดจนกระทั้งสายแล้วก็ยังไม่กลับ ลีโอกับผมและหมอกฟ้าจึงเป็นฝ่ายไปรับที่ไฟกลับจากโรงพยาบาลสัตว์ด้วยกัน ระหว่างทางพวกเราไม่ได้คุยอะไรกันเลยแม้แต่ประโยคเดียว แต่เมื่อถึงบ้านผมก็รวบรวมความกล้าเดินไปหาพี่ไฟที่เตียงนอนของเขา



       “พะ…พี่ไฟ” ผมเรียกเสียงเบา



       “…” เขาเพียงลืมตาขึ้นมองผมนิ่งๆ ไม่ตอบอะไรกลับ



       “คือ…ยังไม่สบายตัวอยู่มั้ยอะ”  พูดจบก็อยากตีหัวตัวเองแรงๆ ถามอะไรออกไปเนี่ย มันสามวันและหมอก็ให้กลับบ้านแล้วก็ต้องหายแล้วสิ่



       “ฉันสบายดีแล้ว” เขาตอบเสียงเรียบ ใช้คำว่าฉันอีกแล้วอะ ทำไมทีกับหมอกฟ้ายังใช้คำว่าพี่ได้เลย



       “พี่ไฟ..” ผมเรียกอีก



       “มีอะไรก็พูดๆมา”



        แง



       อย่าทำเสียงดุสิ่




       “มิ้ง..มิ้งขอโทษ” ผมพูดเสียงอ่อย พี่ไฟหันขมวดคิ้วใส่



       “ขอโทษทำไม”



       “ก็มิ้งทำให้พี่ไฟไม่สบาย ตะ..แต่ว่าพี่ไฟก็ต้องขอโทษมิ้งเหมือนกัน”



       “…” เขามองผมด้วยสายตาประมาณว่า  อะไรวะ



        ฮือ น่ากลัวอะ



       แต่ว่ายังไงมิ้งก็จะพูด!





       “ก็พี่ไฟมาว่ามิ้งก่อนนี่” ผมเอ่ยพร้อมกับทำหน้างอ



       “ก็เลยต้องประชดด้วยการหนีออกจากบ้านไปแบบนั้น?”



       “ก็มัน..โกรธง่ะ” ผมเบะปาก ถ้าไม่เลิกทำหน้าดุแบบนั้นมิ้งจะร้องไห้แล้วนะ



       “เฮ้อ” เขาพ่นลมหายใจออกมายาวๆ ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ผมขอ “อืม ฉันขอโทษ”



        “ง่ะ ไม่เอาแบบนี้สิ่” ผมท้วง ไหนๆก็พูดแล้วพูดดีๆหน่อยไม่เป็นหรือไงเล่า



       “จะเอาแบบไหนอีก”



       “ไม่เอาคำว่าฉันได้ไหมอะ มิ้ง…ไม่ชอบเลย” พูดจบก็โดนอีกฝ่ายมองแรงใส่ แง พี่ไฟจะกินหัวมิ้งมั้ยอะ มิ้งเรื่องมากไปหรือเปล่า



       “กูขอโทษ จะเอางี้?” เขาถามกลับเสียงห้วน



       “ไม่ใช่แบบนี้สิ่” ผมจะเคืองแล้วนะ พูดแบบนี้มันแย่กว่าคำว่าฉันอีกไม่ใช่หรือไงเล่า ผมทำหน้ายุ่งใส่แบบที่เขาก็คลียิ้มออกมาเมื่อแกล้งผมได้ นี่สรุปที่ทำหน้าโหดๆคือตั้งใจแกล้งผมหรอ?



       “หึหึ แล้วจะให้พูดยังไง”



       “ก็มิ้งยังเรียกพี่ไฟว่าพี่ พี่ไฟก็เรียกแทนตัวเองว่าพี่สิ่ เรียกมิ้งว่าน้องด้วย! ละ..แล้วก็พูดเพราะๆด้วย” ผมพรั่งพรูสิ่งที่คิดเอาไว้อยู่ในใจออกไปจนหมด เขายกยิ้มแบบไม่น่าไว้ใจก่อนจะตอบกลับมาว่า..



       “อ้วน”



       “พี่ไฟ!!!!!!!!” ผมสะบัดหน้าใส่ เตรียมจะเดินหนี แต่อีกฝ่ายกลับหัวเราะพร้อมกับคว้าตัวผมเอาไว้



       “อย่าพึ่งหนีดิ พี่ขอโทษนะครับ” เขาเอ่ยเสียงนุ่มพร้อมกับขยับใบหน้าเข้ามาใกล้ จากนั้นก็เลียขนให้ผมอย่างอ่อนโยนก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงข้างหู ลมหายใจอุ่นๆที่เป่ารดรินใบหูทำเอาใจผมสั่น “หายโกรธพี่นะ”



       แง๊..



       หมอกฟ้าาาาาา



       พี่ไฟแกล้งมิ้งอีกแล้วววววววววว!!!






----------------------------------------------------------
       พี่ไฟไม่ได้มาเล่นๆ พี่มาทวงบัลลังก์พระเอกคืนจ้าาาาา
 

       ขออนุญาตแจ้งข่าววววววววววว

เปิด [Pre-order]  cat’s diary รักแมวๆ

วันนี้ – 8 กันยายน 2560

พิเศษ โอนภายในวันที่ 8 มิถุนายน จัดส่งฟรี


ในเล่มประกอบด้วย
- เนื้อหาหลัก 12ตอน
- ตอนพิเศษ 5 ตอน [(ลงเว็บ) 1 ตอน + (ไม่ลงเว็บ) 4 ตอน]

ฟรี!! Mini Novel เรื่องสั้น 1 เล่ม

ราคาปกติ 230 บาท  [ไม่รวมค่าจัดส่ง]
ราคารอบ [Pre-order]  200 บาท  [ไม่รวมค่าจัดส่ง]

โอนภายในวันที่ 8 มิถุนายน จัดส่งฟรี

โอนตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายนเป็นต้นไป ค่าจัดส่งลงทะเบียน 40 บาท



[กรณีที่อ่านแล้วมีความงงๆนะคะ เช็คราคาที่ต้องโอนจากตรงนี้ก็ได้ค่ะ ^^]


สั่ง 1 เล่ม โอนภายในวันที่ 8 มิถุนายน โอน 200 บาท
สั่ง 2 เล่ม โอนภายในวันที่ 8 มิถุนายน โอน 400 บาท
-----------------
สั่ง 1 เล่ม โอนตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายนเป็นต้นไป โอน 240 บาท
สั่ง 2 เล่ม โอนตั้งแต่วันที่ 9 มิถุนายนเป็นต้นไป โอน 440 บาท



เลขบัญชี : 475-2-86795-7
ธนาคาร : กสิกรไทย (กทม.)
ชื่อบัญชี : ธาราธร กลั่นฉอ้อน 
[ในชื่อบัญชีคำนำหน้าเป็นด.ญ.นะคะ เปิดบัญชีเมื่อตอนอายุ 14 ตอนนี้ 18 แล้ว แต่ธนาคารไม่เปลี่ยนให้ T^T]



แบบฟอร์มการแจ้งโอน

ชื่อ :
ที่อยู่ :
เบอร์โทรศัพท์ :
จำนวนเล่ม :
วันที่โอน :
เวลาที่โอน :
จำนวนเงินที่โอน :

แจ้งโอนได้ที่
Email : fkladyyuly@gmail.คอม
หรือ Line : fkenchantress
 
ขอบคุณที่เอ็นดูเด็กๆนะคะ <3




ออฟไลน์ puiiz

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3601
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +131/-4

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
พี่ไฟ..เป็นแมวตลก 555 น่ารัก  :catrun:

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5370
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-6

ออฟไลน์ บีเวอร์

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 384
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
 :hao7: :hao7: :hao7:
อั้ยยยยยยยยย

ออฟไลน์ Persephone

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 52
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
เห้ย พี่ไฟมาทวงบัลลังก์คืนแล้ววววว ทำน้องใจเต้นผิดปกติแบบนี้รับผิดชอบด้วยนะคะ :o8:
 :pig4: :L1:

PersephoNE.

ออฟไลน์ LadyYuly

  • สวัสดีค่าา เลดี้ยูลี่นะคะ LadyYuly เรียกยูก็ได้จ้า
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
    • www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44045.0
​ตอนที่ 10 Take a bath & Diet







          [Morkfah’s Part]



          “อาบน้ำกันเหอะเด็กๆ วันนี้อากาศร้อนพอดี จะได้ไม่หนาวกัน” ลีโอบอกพวกเราแล้วจึงหันไปสั่งให้ภีมเตรียมอุปกรณ์อาบน้ำให้ “ไหนใครอยากอาบก่อน”



          “เมี้ยววว” โชคดีที่มุ้งมิ้งร้องตอบเป็นตัวแรก เราไม่ค่อยชอบอาบน้ำเท่าไหร่ มันหนาวอะ



          ลีโออุ้มมุ้งมิ้งเข้าไปในห้องน้ำแล้ววางลงในกะละมังที่ภีมรองน้ำอุ่นเอาไว้ให้ครึ่งหนึ่ง เรากับพี่ไฟเดินตามเข้าไปแล้วนั่งรอ ลีโอวักน้ำลูบไปตามตัวของมุ้งมิ้งอย่างเบามือจนเปียกไปทั้งตัว จากนั้นก็ชะโลมแชมพูแล้วนวดวนไปตามแนวขน เมื่อขนฟูๆสีขาวของลูกแมวตัวเล็กเปียกก็ลู่ลงแนบกับลำตัวทำให้เห็นว่าเมื่อขนมุ้งมิ้งไม่ฟูแล้วนั้นก็…พุงป่องอยู่ดี



          แต่ก็นะ มุ้งมิ้งกินเยอะขนาดนี้เราก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่ล่ะ แต่เอาจริงๆเราว่าแบบมุ้งมิ้งยังไม่เรียกว่าอ้วนหรอก แค่มีเนื้อนุ่มๆน่าฟัดเล่นมากกว่า..แล้วเหมือนว่าคนแถวนี้จะคิดเหมือนเราด้วย



          “เก็บอาการหน่อยป้ะ”  เรายิ้มมุมปาก ปรายตามองแมวขี้เก๊กข้างๆที่ชอบแอบมองมุ้งมิ้งเวลาเจ้าตัวเผลออยู่เสมอ



          “..เงียบไว้ก่อนล่ะ” พี่ไฟบอกเรานิ่ง ๆ แล้วแกล้งหันไปมองอย่างอื่นเพราะมุ้งมิ้งหันมาทางนี้พอดี



          “คุยอะไรกันหร--แหยะๆๆ ฟองเข้าปากมิ้งอะ ขมมม” มุ้งมิ้งอ้าปากพยายามคายฟองออก เราได้แต่หัวเราะแล้วส่ายหัว



          “เฮ้ย กินฟองทำไมล่ะครับลูก” ลีโอว่าแล้วเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่มาพับแล้วสอดเข้าปากเล็กๆเพื่อเช็ดฟองที่ติดลิ้นมุ้งมิ้งออก จากนั้นก็ล้างตัวจนฟองหมดเกลี้ยง



          “เรียบร้อย อะมึงพาลูกไปเช็ดตัว” เขาบอกกับภีมพร้อมกับอุ้มมุ้งมิ้งส่งให้อีกฝ่าย



          เมื่ออาบเสร็จเรียบร้อยแล้วคิวต่อไปก็เป็นเรากับพี่ไฟ แต่เราเสียสละให้พี่ไฟก่อนเลย ด้วยรัก :) 



          เรานั่งรอแบบเซ็งๆ โอเครู้แหละว่าสุดท้ายตัวเองก็ต้องโดนอาบแต่ขอเวลาทำใจหน่อยเถอะ แปปเดียวก็ยังดี



          “หมอกฟ้า ถึงตาเราแล้ว มาเร็ว” ลีโอสั่งเมื่ออุ้มพี่ไฟส่งให้ภีมพาไปเป่าขนแล้ว



          เราพ่นลมหายใจแรงนิดหน่อย โถ่ก็มันไม่ชอบนี่นา หนาวจะตาย



          “จะเดินมาเองหรือให้อุ้มครับ?” ลีโอเริ่มขู่เมื่อเราไม่ยอมขยับ



          โห่ ขอทำใจก่อนสิ่



          ซู่!!



          “ม๊าววววววววว!!!!!!”



          ลีโอ!!!!



          เรากระโดดหนี มองค้อนใส่ ก็ลีโอเล่นเอามือตักน้ำมาสาดใส่เราอะ!



          “ไม่ต้องมาทำหน้าเคืองเลย ก็เราลีลาเอง มาเร็ว รีบอาบจะได้หายหนาวเร็วๆ”



          ชิส์!



          ถ้าไม่ติดว่ารักเราข่วนไปแล้วนะ ฮึ่ยย




          กว่าเราจะอาบน้ำเสร็จก็กินเวลานานพอสมควร ก็พอโดนลีโอวักน้ำใส่ทีเราก็หนีที จนอีกฝ่ายต้องอุ้มเราขึ้นมานั่งบนตักแล้วใช้มือโอบตัวเราไว้ข้างนึง ส่วนอีกข้างก็อาบน้ำให้เรา



          หึหึ



          จริง ๆ มันเป็นแผนหรอก



          จะมาทำเราเปียก ทำเราหนาวคนเดียวได้ไงอะ



          ตัวเองก็เปียกไปด้วยกันซะเลย จะได้เข้าใจว่าเราหนาว!



          “ฮู่วว เสร็จซะที เล่นพ่อเปียกไปทั้งตัวแล้วไหมงละหืม? ไอ้ตัวแสบ”



          “เมี้ยววว” เราชูคอร้องรับแบบไม่ได้รู้สึกผิด ก็ตั้งใจให้เปียกนี่นา



          “เสร็จยั—เฮ้ย ทำไมเปียกกันทั้งคนทั้งแมวเลยอะ” ภีมผงะเมื่อเปิดประตูห้องน้ำมาเห็นเราเปียกกันทั้งคู่



          “หมอกฟ้าดิ้นตลอด กูเลยต้องกอดไว้เนี่ย อะ เอาลูกไปเป่าขนก่อนเดี๋ยวหนาว” ลีโอส่งผมให้ภีม เขารีบพาผมไปเช็ดตัวแล้วใช้ไดรเป่าจนขนแห้งและนุ่มฟูแบบเดิม



           “กลับห้องได้แล้ว ป๊าจะไปอาบน้ำบ้าง” ภีมบอกพวกเราพร้อมกับยิ้มแปลกๆ  เราเกือบจะงงแต่ก็เข้าใจทันทีเมื่อปิดไดรเป่าผมแล้วได้ยินเสียงจากห้องน้ำว่าตอนนี้ลีโอกำลังอาบน้ำ



          หึ เรารู้ทันนะภีม



          “ทุกคนยิ้มอะไรกันอะ มิ้งอยากเข้าใจบ้าง” มุ้งมิ้งเอียงคอถาม เรานี่หัวเราะพรืดเลย แต่ว่าไม่ได้ตอบ



          “ไม่ต้องรู้หรอก” พี่ไฟตัดบทแล้วพาพวกเราเดินกลับห้อง



          พอถึงห้องแล้วเราสามตัวก็เลียขนตัวเองเพื่อทำความสะอาด ถึงแม้จะพึ่งอาบน้ำแต่ก็ยังติดนิสัยทำความสะอาดขนด้วยการเลียอยู่ดี



          เราหันไปมองทางมุ้งมิ้งก็เห็นว่าอีกฝ่ายยังมีสีหน้ายุ่งๆเพราะอยากเข้าใจเรื่องเมื่อครู่อยู่ เราเลยเดินไปช่วยเลียขนให้ เผื่อจะเลิก ๆ คิดเรื่องนี้ไป เพราะเราก็ไม่รู้จะอธิบายว่าไงดี



          “ทำไมมิ้งไม่เข้าใจอยู่คนเดียวเลย” ลูกแมวตัวเล็กบ่นงึมงำ



          “ไม่ใช่เรื่องของเด็กหรอกน่า” พี่ไฟบอกแล้วขยับมาเลียขนให้มุ้งมิ้งเช่นกัน



          "อะ...อ๊าา"



          ชิบ..



          เสียงลีโอครางดังออกมาจากในห้องน้ำทำเอาเราชะงักไปนิดหน่อย



          โถ่ อุส่าจะไม่ให้มุ้งมิ้งรู้อะไรแบบนี้แล้วเชียว



          “ทำไมลีโอร้องแปลกๆอีกแล้วอะ เหมือนที่มิ้งเคยได้ยินตอนคืนแรกที่ออกจากห้องไปตอนกลางคืนเลย”



          “ห๊ะ? คืนนั้นไปเจอสองคนนั้นด้วยหรอ เห็นอะไรด้วยมั้ย หรือแค่ได้ยินเสียง” เราถาม มุ้งมิ้งส่ายหน้าก่อนจะตอบ



          “มิ้งมองไม่ถนัดง่ะ ตอนนั้นมันมืดมาก ๆ”



          “อ๋ออ..ดีแล้วๆ” เราถอนหายใจโล่งอก ใสๆต่อไปนั่นแหละมิ้ง อย่าพึ่งรู้เลย รู้เยอะแบบเรานี่เรียกแก่แดดล่ะ



          “ไม่เห็นจะดีเลย บอกมิ้งเถอะนะ มิ้งอยากเข้าใจ” มุ้งมิ้งเริ่มรบเร้า เราเม้มปากก่อนจะหันไปหาตัวช่วย



          “คือ...พี่ไฟอธิบายที เค้าไม่รู้จะเล่าไง มุ้งมิ้งใสเกินไปอะ" เราพูดจบพี่ไฟก็กุมหัวตัวเองแล้วส่ายหน้า



          “ยังไม่ต้องรู้แหละ ดีแล้ว”



          "อะ..อา"


          เราอยากเดินไปบอกภีมกับลีโอจังเลยว่าห้องมันไม่เก็บเสียง เฮ้อ..







          [ Moongming’s Part ]



          ตอนนี้ก็ใกล้จะหัวค่ำแล้ว มิ้งกับหมอกฟ้าเริ่มหิวหน่อย ๆ แต่ภีมกับลีโอดูท่าจะเหนื่อยกับการอาบน้ำให้พวกเราจึงทำให้พากันหลับยาวทั้งคู่ ส่วนเรื่องที่อยากรู้เมื่อตอนกลางวันก็ยังคงไม่ได้รู้เหมือนเดิม จนกระทั่งสองทุ่มกว่า ๆ ภีมก็ตื่นแล้วรีบเอาอาหารกระป๋องของแมวมาเทให้



          ผมกินไปไม่มากเท่าปกติ เพราะว่ากินแค่พออิ่ม แต่เมื่อภีมหันมาเห็นก็ขมวดคิ้ว



          “มุ้งมิ้งกินเหลือหรอ?” เขาถามอย่างแปลกใจเมื่อเห็นว่ายังมีอาหารอยู่ในจาน



          “ทำไมกินไม่หมด” พี่ไฟถามกึ่งดุ ผมเลยหน้างอ



          “ก็มิ้งอิ่มแล้วเนี่ย” ผมตอบไปตามจริง ถ้าเป็นเมื่อก่อนคือกินต่อจนกินไม่ไหวค่อยเลิกกินมันเลยกลายเป็นกินเยอะอะ แต่ถ้าเอาแค่อิ่มจริง ๆ มิ้งก็ไม่ได้กินมากอะไรอยู่แล้ว



          “ใช่หรอ” เขาถามย้ำ



          “งื้อ อิ่มแล้วจริง ๆ ” ผมยืนยันคำเดิม แต่พี่ไฟก็ดูเหมือนจะไม่เชื่อ



          “กิน ให้ หมด” เขาย้ำทีละคำช้าๆ



          โถ่..พอกินเยอะก็บอกว่าอ้วน



          พอกินน้อยก็มาบังคับให้กินให้หมด



          จะเอาไงกันแน่เนี่ย




          “ไม่ต้องมาทำหน้าแบบนั้น รู้นะว่าแอบว่าพี่ในใจ”             



          “…” ผมก้มหน้าลง เปล่า ไม่ได้กลัวอะไร แต่เขินที่พี่เขาเรียกแทนตัวเองว่าพี่ง่ะ  มันยังไม่ชินเท่าไหร่ ได้ยินแล้วใจเต้นแรงทุกที ไม่กล้ามองหน้าเลย



          “กลัวอ้วนแล้วไม่น่ารักอะดิ๊?” หมอกฟ้าเอ่ยแซวแบบที่ผมก็ทำได้เพียงก้มหน้างุดกว่าเดิม



          “กินเข้าไปเถอะน่า” พี่ไฟบอกพร้อมกับดันจานข้าวมาให้ตรงหน้า



          “ไม่เอา มิ้งอยากหุ่นดีๆบ้าง” ผมส่ายหัวทั้งที่ยังคงก้มหน้าอยู่ แล้วดันจานข้าวกลับ



          “อย่าดื้อ” เขาพูดเสียงแข็ง ๆ ใส่



          เอาอีกแล้วอะ



          มิ้งไม่ชอบจริง ๆ นะ




          “อย่าดุกันสิ่” ผมเบะปาก ช้อนตามอย่างเคือง ๆ แต่พี่ไฟเบือนหน้าหนีแล้วดันจานข้าวกลับมาให้อีกครั้ง



          “ก็กินให้หมด”



          “เดี๋ยวอ้วนแล้วทุกคนก็ล้อมิ้งอีกอ่ะ” ผมพูดบ่นพร้อมกับจะดันจานข้าวกลับที่เดิมแต่พี่ไฟใช้เท้าหน้ากดขอบจานเอาไว้ไม่ให้ผมดันได้แล้วใน้มลงมาพูดใกล้ๆ



          “แค่แกล้งเฉยๆน่า พี่ไม่ได้บอกว่าอ้วนแล้วไม่น่ารักสักหน่อย”



          กึก



          ผมเบิกตากว้างเมื่อฟังเขาพูดจบ ได้แต่ยืนนิ่งค้างอย่างนั้นด้วยความทำตัวไม่ถูก ขณะที่อีกฝ่ายเองก็นิ่งไปเหมือนกัน



          หมายความว่ามิ้ง..



          น่ารัก?



          “เอาแล้ว..หลุดพูดเองนะ” หมอกฟ้าพูดกลั้วหัวเราะ



          “กินข้าวเร็ว ๆ ทั้งคู่นั่นแหละ!” พี่ไฟพูดเสียงเข้มใส่แบบไม่หันมามองทางนี้แล้วเดินหนีไปที่อื่นทันที



          “หูยย กลัวจังเลย” หมอกฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงล้อเลียนก่อนจะส่ายหัวอย่างระอา “ทำเป็นโมโหกลบเกลื่อน” เขาบ่นพึมพำแต่ดังพอให้ได้ยิน ผมเหลือบตาไปมองหมอกฟ้าก็พบว่าเขากำลังมองมาทางนี้พร้อมกับยกมุมปากขึ้นยิ้มเล็ก ๆ เลยก้มหน้าก้มตากินอาหารในจานต่อแก้เขินจนหมดเกลี้ยง



          ลืมไปเลยว่าจะลดความอ้วน



          ;___;



          เอาไว้พรุ่งนี้แล้วกันนะ..



          หรือถ้าพี่ไฟว่าน่ารัก..งะ..งั้น…ไม่ลดแล้วดีมั้ย



          [To be continue]





---------------------------------------------------

          ปล.ความคืบหน้าในส่วนเนื้อเรื่องคือเขียนจบแย้ว แต่กำลังรีไรท์บางจุด และProofคำผิด

ส่วนปกได้ภาพร่างแล้วเน้อ  [ยังไม่ได้ตัดเส้นลงสี รอกันแปปนุง นักวาดค่อนข้างยุ่งประมาณนึง]

แต่เอามาอวดคร่าวๆก่อน 5555555


          [รูปขึ้นมั้ยอะ]



          ละอีก 2 พาร์จจะจบแล้ววววววววววววว


          ต่อจากตอนจบเรามีสเปแถมให้อีกตอนด้วยนะๆ


          ถ้าไม่จุใจ มีสเปเพิ่มอีกในเล่ม(ขายของอีกแล้ว) 55555555555


          เดี๋ยวจะลงตัวอย่างของตอนพิเศษในเล่มให้ด้วย เพื่อแบบใครไม่ชอบตอนพิเศษก็อ่านแค่ในเว็บก็ได้เน้อ


          เอาจริงๆไม่ค่อยซีเรียสเรื่องจำนวนยอดจองขนาดนั้น ถ้าเยอะเราก็ดีใจ แต่ถ้าไม่เยอะเราก็เข้าใจ แฮร่


          เราไม่ได้เขียนเป็นอาชีพ แต่เป็นแค่งานอดิเรก ได้ขนาดนี้เราก็เขินมากแล้ว >< ขอบคุณที่สนับสนุนกันนะคะ


          สนับสนุนในที่นี้เราไม่ได้หมายถึงว่าเฉพาะคนที่ซื้อนะ แต่รวมไปถึงยอดวิวและคอมเม้นที่เป็นกำลังใจให้เรามาโดยตลอดเลยด้วย


          เราไม่โกรธเคืองถ้าจะมีนักอ่านเงาอ่านเรื่องนี้ของเราอยู่


          เราเข้าใจฟีลแหละบางทีชอบแหละ ตามแหละ แต่ไม่รู้จะเม้นว่าไง 5555


          ยังไงเราก็อยากขอบคุณมากๆ ที่ชอบนิยายเรื่องนี้


          ขอบคุณคอมเม้นด้วยที่คอยเป็นกำลังใจให้เราสู้ๆตลอด


          เขียนเรื่องนี้มันยากตรงที่เราต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับแมวค่อนข้างเยอะ แล้วก็นั่งสังเกตพฤติกรรมแมวของเราด้วยว่าเป็นแแบบไหน 5555555 มีความตามติดชีวิตแมวไปอี๊กก


          รู้สึกจะTalkยาวกว่านิยายแล้วป้ะเนี่ย 555555555555 เจอกันสัปดาห์หน้า จุ๊บ!





« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 17-06-2017 16:04:28 โดย LadyYuly »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2899
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1
พี่ไฟมีความเขิน..นนนน แอบฟินไปกะพี่ภีมกับลีโอ โฮะๆๆ  :catrun:

ออฟไลน์ BAKA

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3273
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +66/-10
กลมๆก็น่ารักดีนะลูกกก เนอะพี่ไฟเนอะ ฮาาา

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1495
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-3

ออฟไลน์ Kkfu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 37
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-1
ฮือออออออออ มันน่ารักมากๆเลยยยยย

ออฟไลน์ milin03

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 522
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-1
อยากให้เขียนเป็นเรื่องยาวจริงๆน้าาาา :mew1: :mew1:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด