★ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด ภาค 2【ปู❤โจ】EP.21 สัญญาครับ [22/06/20]P13
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ★ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด ภาค 2【ปู❤โจ】EP.21 สัญญาครับ [22/06/20]P13  (อ่าน 57982 ครั้ง)

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
อิจฉาคนหวานนนนนนนนนนนน... :serius2: :serius2: :serius2:

ออฟไลน์ ❣☾月亮☽❣

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6774
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-6

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
"ช่างมันเถอะ กูผิดเองที่มีแฟนโง่ไม่ทันคน"
มิน ไม่ได้รอบตัว รอบจัด ฉลาด ทันคน เหมือนทิว
นี่ถ้าทิวไม่ลงไป มินอาจเจอคนโรคจิต
ตามติดเข้ามาพัวพัน ขนาดรู้จักชื่อมิน ด้วย
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ thanza1970

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
รับของขวัญ อย่างไรครับ

 :mew2: :mew2:

ออฟไลน์ thanza1970

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
      มินน่ารักตลอด
 :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ labelle

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2685
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +81/-0
ได้อ่านตอนใหม่แล้ว ดีใจค่ะ

ความหวงยังไม่เปลี่ยน ความโหดก็ตามมาติดๆ ทิว เบาบ้างนะ มินเป็นห่วง
มินก็ยังแข็งเหมือนเดิม แต่ความอ้อนไม่แพ้ใคร

โจน่ารัก ปูมีความหึง หวง หนักมาก

ทีมชายอาการหนักมากค่ะ แต่ทักก็ขึ้นกันปรื๊ดดด

ออฟไลน์ Star_ss

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-3
★ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด ภาค 2
【ทิว❤มิน】


  :pig4: :เครดิตภาพ: ขอบคุณภาพจาก IG และเวปไซค์ค่ะ



【EP.12 หึง+หวง(ไอ้ป๋า)】





ครืดดด ครืดดด ครืดดด....



"โทรมาไมอีกเนี้ยะ กูทำงานนะเว้ยทิว!!"


"กูรู้ว่าทำงานแต่กูจะโทรมีอะไรไหมไอ้แห้ง!!"


"มึงอยู่ฝ่ายสืบสวนสอบสวนรึไงห๊ะ!! โทรจิกกูจัง"


"คงใช่มั้งเพราะมึงมันชอบทำตัวน่าสงสัย"


"ไอ้ทิว!!"


"คร๊าบ.... เรียกว่าที่รักซิครับ"


"ไอ้ทิว!! มึงกวนประสาทกูใช่ไหม?!!"


"งั้นเรียกว่าผัวก่อนแล้วคืนนี้จะมีรางวัลให้ หึหึ"


"ไอ้ทิว!!"


"ฮ่าๆๆ สบายใจล่ะ กูรู้แล้วว่ามึงรักกูมากมิน เย็นนี้เจอกันนะที่รักเดี๋ยวผัวขับรถไปรับที่ทำงานนะครับ จุ๊บๆ จ๊วบ!"


"ไอ้บ้าทิว!!" กูก็จะตายไปตามมัน ปากก็ด่าแต่หน้าเสือกยิ้ม




ตั้งแต่ผมกลับมาจากหนีมันไปกับพี่ม่านครั้งนั้นผมก็โดนไอ้ป๋าสิงยิ่งกว่าวิญญาณเร่ร่อน ผมแม่งเริ่มจะทนไม่ไหวกับพฤติกรรมบ้าๆ ของไอ้ป๋ามันแล้วล่ะครับ มันเกินไปจริงๆ นะ แม่ง!! วันนี้มันโทรหาผมเป็นสิบรอบแล้วนะครับ ผมจะนั่งทำงานอย่างมีสมาธิมันก็โทรมาทำลายสมาธิผมทุกทีให้ตายเหอะ!!




"เฮียโทรมาอีกแล้วเหรอพี่มิน?"


"เออ!! อย่ายุ่งน่าทำงานไป!! งานนี้ไม่เสร็จไม่ต้องกลับบ้านนะเว้ย!!"


"โหหห.... อะไรว้า... ไม่ยุติธรรมเลย" น้องที่มาช่วยงานโปรเจคผมโอดครวญ


"เดี๋ยวกูมา ไปคลายเครียดแป๊ป"



ผมลุกเดินออกจากโต๊ะทำงานทันที ขอไปคลายเครียดสักพักค่อยกลับขึ้นมาทำงานต่อครับ
ไอ้ที่ว่าไปคลายเครียดนี่ก็ไม่ได้ไปไหนไกลหรอกครับ ผมแค่ลงมาจิบกาแฟแก้ง่วงก็แค่นั้นเอง ทำงานเครียดๆ ได้ผ่อนคลายบ้างก็ดี ช่วงนี้ผมโดนควบคุมพฤติกรรมครับ ไอ้ป๋าตามติดทุกฝีก้าวจะก้าวซ้ายก้าวขวาก็มีไอ้ป๋าไปด้วย ถามว่าผมอึดอัดไหมก็ไม่ได้อึดอัดอะไรหรอกครับ ผมรู้ว่าไอ้ป๋ามันแกล้งผมไปอย่างงั้นแหละ ไม่รู้จะหวงอะไรผมนักหนาทั้งๆ ที่อยู่กับมันแทบจะยี่สิบสี่ชั่วโมงอยู่และถ้าไม่นับเวลาที่ผมทำงาน เหอะๆ





เฮ้ออ... จะว่าไปแล้วตอนนี้ผมมีเรื่องให้คิดหนักนิดหน่อยครับ เมื่อวันก่อนโทรไปปรึกษาพี่หมอเนย์เพราะไอ้ป๋ามลทิวมันบ่นปวดหัวบ่อยๆ ผมก็ไม่รู้ว่ามันปวดหัวจากสาเหตุอะไร บางครั้งถึงขั้นต้องกินยาแก้ปวดเลยที่เดียว ผมรู้สึกกังวลมากครับ ผมกลัวว่ามันจะเป็นอะไรที่ผมก็ไม่รู้ผมเลยแอบไปปรึกษาพี่เนย์มา พี่เนย์บอกให้ผมพวกไอ้ป๋าไปตรวจแสกนสมองดูก่อน เพราะจากอาการที่ผมเล่าพี่เนย์ก็ยังสรุปหาสาเหตุไม่ได้เลยอยากให้มาลองตรวจซ้ำอีกที ดีนะที่ผมบอกมันแล้วมันยังทำตามที่ผมบอกยอมไปตรวจตามที่ผมขอ ช่วงนี้ไอ้ป๋ามันทำงานหนักและค่อนข้างเครียด ร้านที่เริ่มขยายสาขาออกไปแล้วไหนยังธุรกิจที่นำเข้าเหล้าจากต่างประเทศมาขายในไทยอีก งานนี้พี่ปูมันแนะนำไอ้ป๋าครับเพราะตลาดมันค่อนข้างกว้างมากพี่ปูทำคนเดียวไม่ไหว แกไม่อยากให้ใครมาทำธุรกิจแบบเดียวกับแกแต่ถ้าเป็นไอ้ป๋าแกโอเค อย่างน้อยก็เป็นที่ปรึกษาแล้วช่วยกันหาลูกค้าด้วยกัน แต่สองคนนี้เขาไม่ได้หุ้นกันหรอกนะครับ ทำของใครของมันแยกกันอย่างชัดเจน ผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทำแบบนี้แต่ไอ้ป๋ามันบอกผมว่าไอ้ปูเชื่อใจมันพอๆ กับที่มันเชื่อใจเพื่อนรักของมันนั่นแหละครับ เรื่องนี้ผมไม่ยุ่งดีกว่าเนอะ





เมื่อสองวันก่อนไอ้ป๋าก็พูดเรื่องเดิมๆ กับผม มันอยากให้ผมเลิกทำงานแล้วหันมันช่วยมันดูแลร้านครับ สาขาสองที่เชียงใหม่ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้ไปดูเท่าไหร่เพราะต่างคนต่างยุ่งด้วยกันทั้งคู่ ผมบอกจะบินไปดูให้ไอ้ป๋ามันก็ไม่ยอมบอกว่ารอไปพร้อมกัน มันไม่อยากปล่อยให้ผมไปคนเดียว เมื่อร้านขยายสาขาลูกน้องมันก็เยอะขึ้นเป็นสองเท่า การบริหารจัดการร้านก็ดูยุ่งวุ่นวายกว่าเดิมจนต้องนั่งทำงานดึกๆ ติดกันหลายวัน ผมเห็นแล้วก็สงสารมันครับ ผมเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาที่บ้านของผม พ่อกับแม่และพี่ชายผมก็ไม่ได้ว่าอะไรถ้าผมจะเลิกทำงานที่ผมทำอยู่แล้วออกมาช่วยงานไอ้ป๋า พี่ชายผมก็ดูแลกิจการทางบ้านอยู่แล้วก็เลยไม่ได้ห่วงอะไรถ้าผมจะทำสิ่งที่ผมอยากทำ พ่อกับแม่ผมสนับสนุนทุกอย่างถ้าเป็นสิ่งที่ผมเลือกแล้ว พวกท่านบอกว่าอยากทำอะไรก็ทำได้เลยแค่ขอให้ผมมีความตั้งใจก็พอท่านจะสนับสนุนผมเต็มที่ครับ ผมก้มลงกราบท่านทั้งสองแล้วสวดกอดด้วยความรัก




ครืดดด ครืดดด ครืดดด.....



"เออว่าไง?"


"ไอ้มินวันนี้เฮียเข้าร้านกี่โมงวะ?"


"มึงจะถามทำไมไอ้เหี้ยทีน"


"อ้าว!! กูก็ต้องมีธุระดิวะ บอกมาๆ เฮียเข้าร้านกี่โมง?"


"บ่ายๆ มั้ง มึงลองโทรไปถามมันดูแล้วกัน"


"เออๆ งั้นเดี๋ยวกูโทรถามเฮียแปป แค่นี้นะเว้ย บาย"


"เออ! รีบๆ วางไปเลย สัส!!"


ไอ้ห่าทีนนี่ก็อีกตัว ทุกวันนี้แม่งยิ่งกว่าพนักงานร้านไปแดกเหล้าที่ร้านไอ้ป๋าทุกวัน พาสาวไปไม่ซ้ำแต่ละวันผมล่ะเพลีย!




หลังจากจิบกาแฟเสร็จผมก็ขึ้นไปนั่งทำงานต่อ โครงการนี้อีกไม่นานผมคงทำเสร็จ ปิดโครงการนี้สัญญาผมก็หมดพอดีครับ ผมคิดเอาไว้ว่ารอให้โครงการนี้เสร็จเรียบร้อยผมจะออกไปช่วยไอ้ป๋าดูแลร้านอย่างจริงจัง ผมเห็นมันทำคนเดียวผมก็สงสาร ไอ้ป๋ามันบอกผมว่ามันทำได้ผมไม่ต้องห่วงมันไม่อยากให้ผมลำบากเดี๋ยวที่บ้านผมจะหาว่ามันเลี้ยงผมไม่ดี มันใช่ป่ะ!! ผมเป็นผู้ชายเหมือนมันนะเว้ยจะมาปกป้องอะไรนักหนาก็ไม่รู้ แต่เรื่องนี้ผมยังไม่ได้บอกมันนะครับ เดี๋ยวบอกไปแล้วจะเร่งวันเร่งคืนให้ผมเลิกทำงานไปอีก เฮ้อออ....





ถึงเวลาเลิกงานผมก็สั่งงานสำหรับวันพรุ่งนี้ให้ทีมผมได้เตรียมข้อมูลไว้ล่วงหน้า เลิกงานผมก็โทรบอกไอ้ป๋าว่าไม่ต้องมารับเพราะเดี๋ยวจะพาน้องๆ ไปกินข้าวเย็นก่อนแล้วจะแวะไปหาที่ร้าน ไอ้ป๋ามันโวยวายเล็กน้อยครับแต่ก็ยอมให้ผมไปกินข้าวเย็นกันน้องๆ ที่ทำงาน พอผมกินเสร็จผมก็รีบตรงดิ่งไปที่ร้านทันทีเพราะไม่อยากโดนบ่นจนหูชา




"สวัสดีครับคุณมิน" ไอ้เก่งวิ่งออกมาต้อนรับผมที่หน้าร้าน


"นายมึงไปไหน?" ผมถาม


"นายไปดูโกดังหลังร้านครับ คุณมินไปรอนายที่ห้องทำงานก่อนไหมครับเดี๋ยวผมให้เด็กเอาน้ำขึ้นไปให้"


"อืม... ขอบใจ งั้นกูไปรอที่ห้องทำงานแล้วกัน" ผมบอกไอ้เก่ง


"ครับ เดี๋ยวนายออกมาแล้วผมจะบอกนายให้ครับว่าคุณมินมาถึงแล้ว"


"เออ... มึงไปทำงานต่อเถอะ"


"ครับคุณมิน"




ผมเดินผ่านพนักงานที่เริ่มจัดร้านเตรียมต้องรับลูกค้าเข้าร้าน ทุกคนต่างทักทายผมเหมือนทุกๆ วัน ผมเดินขึ้นไปบนห้องทำงานแล้ววางกระเป๋าเอกสารลงที่โต๊ะก่อนจะนอนแผ่บนโซฟาอย่างหมดแรง




"เฮ้อออ.... เหนื่อยฉิบหาย"



ก๊อก ก๊อก ก๊อก....


เสียงเคาะประตูดังขึ้นผมเลยลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองไปที่ประตู




"เข้ามาดิวะรออะไร!"


"โหห.. ผมก็ต้องเคาะก่อนดิครับคุณมิน เดี๋ยวเฮียเก่งรู้ว่าผมทำตัวไม่มีมารยาทอีกผมก็โดนเด้งดิครับ"


"หึหึ... มึงกลัวมันขนาดนั้นเลยเหรอวะไอ้หน่อย"


"โหหห... กลัวดิครับคุณมิน น้ำเย็นๆ ครับผม"


"มึงกลัวไอ้เก่งนะถูกแล้วเพราะมันเป็นหัวหน้ามึง ถ้ามึงงี่เง่าเมื่อไหร่กูบอกให้ไอ้เก่งจัดการมึงแน่!" ผมแกล้งขู่มันเล่นๆ


"เฮ้ย!! คุณมินจะทำแบบนั้นไม่ได้!! ไอ้หน่อยยังไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะคร๊าบ" ไอ้หน่อยโวยวาย


"เออๆ กูรู้แล้วน่า มึงทำตัวดีขนาดนี้กูจะไปใส่ร้ายมึงได้ไง ออกไปได้แล้วไปป่านนี้ไอ้เก่งมันเรียกหามึงแล้วมั้ง" ไอ้หน่อยทำหน้าซีดทันที


"งั้นผมไปก่อนนะคุณมิน เดี๋ยวเฮียเรียกผมจะไม่ได้ยินครับ"


"ตั้งใจทำงานนะมึง อย่าให้กูจับได้ว่าอู้งานไม่งั้นมึงเจอดีแน่ หึหึ"


"ครับๆ ผมจะตั้งใจทำงานครับ"




ผมได้แต่นั่งขำท่าทางร้อนรนของไอ้หน่อย มันคงจะกลัวไอ้เก่งมากแต่ผมว่ามันเกรงใจมากกว่าครับ เพราะถ้าไม่ได้ไอ้เก่งไอ้หน่อยมันคงเป็นเด็กไม่มีอนาคตไปแล้วก็ได้




ช่วงนี้อย่าว่าแต่ไอ้ป๋าที่หักโหมทำแต่งานเลยครับเพราะผมก็ไม่ต่างจากมันสักเท่าไหร่ ผมต้องการเร่งให้โครงการเสร็จเร็วเพราะจะได้ออกมาช่วยแบ่งเบาภาระให้ไอ้ป๋ามันบ้าง งานนี้กลายเป็นผมก็อดหลับอดนอนพอๆ กัน แต่ผมมันจะแกล้งหลับก่อนไอ้ป๋าครับ พอได้ยินเสียงก๊อกแก๊กก็รู้ทันทีว่าไอ้ป๋ากำลังเก็บของเตรียมตัวเข้านอน ผมก็ต้องไว้กว่าเก็บของเสร็จก็กระโดดขึ้นที่นอนทันทีเพราะถ้ามันรู้ว่าผมนั่งทำงานจนดึกก็โดนบ่นจนหูชาซิครับ




ฟอดดด....

ผมปรือตาขึ้นมามองก็เห็นไอ้ป๋านั่งยิ้มหล่ออยู่ข้างๆ ผมแล้วครับ ไอ้นี่ยิ่งอายุเยอะยิ่งมีเสน่ห์เว้ยเฮ้ย!!




"ทำไมไม่เข้าไปนอนในห้อง?"


"หื้ออ... กูแค่พักสายตาเฉยๆ ไม่ได้นอนสักหน่อย" ผมบิดขี้เกียจด้วยความเคยชิน


"ถ้าง่วงก็กลับไปนอนที่คอนโดก่อนก็ได้ เดี๋ยวกูเคลียร์งานเสร็จแล้วจะตามไป"


"ไม่อ่ะกูขี้เกียจขับรถ มึงไปทำงานเถอะเดี๋ยวกูเล่นเกมส์รอ" ฮ่าๆๆ ดูมีสาระไหมล่ะเล่นเกมส์รอ


"หึหึ โตขนาดนี้แล้วยังไม่เลิกเล่นเกมส์อีกเหรอวะ" ไอ้ป๋าผลักหัวผมเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว


"เล่นแก้เครียดเว้ยไม่ได้จริงจังเหอะ!!"


"คร๊าบ... งั้นไปนอนเล่นในห้องนู้นไป เดี๋ยวกูทำงานเสร็จจะเข้าไปตามกลับบ้าน"


"อืม... มึงทำงานไปแล้วกันมีอะไรก็เรียกกู"


"เดี๋ยวกูตรวจบัญชีอีกสักพักแล้วจะลงไปดูลูกค้าข้างล่างสักหน่อย มึงอยากได้อะไรก็โทรเรียกเด็กในร้านให้มันเอามาให้"


"ไม่อ่ะ กูอิ่มแล้วมึงไปทำงานเถอะไม่ต้องห่วงกูมากนักหรอก"


จุ๊บบบ....
ไอ้ป๋ามันก้มลงมาจุ๊บปากผมเฉยเลย อร๊ากกก... ไอ้บ้ากูเขินนะเว้ย!!



"ก็มีมึงให้ห่วงคนเดียวนี่หว่า... กูทำงานก่อนนะที่รัก"


"โหห... ไอ้บ้า!! แม่งทำกูเขินอีกล่ะ" ผมลุกพรวดแล้วเดินเข้าไปในห้องพักอีกห้องทันที แม่งกูอาบฉิบหาย!!


"ฮ่าๆๆ ไอ้แห้งเอ้ย!! เขินเป็นด้วยเว้ยเฮ้ย!!" เสียงหัวเราะไอ้ป๋ายังคงตามหลอกหลอนผมมาติดๆ



เฮ้ออ... กูก็เขินเพราะมึงชอบทำแบบนี้กับกูนี่แหละไอ้ทิว




ผมทำตามที่ไอ้ป๋าบอกเข้ามานอนรอเงียบๆ ในห้องพักที่ผมคุ้นเคย ห้องนี้แม่งทำให้ผมคิดถึงวันที่เจอมันครั้งแรก บทรักที่เร่าร้อนที่ผมไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ในคืนนั้นมันทำให้ชีวิตผมเปลี่ยนจนถึงทุกวันนี้ ใครจะไปรู้ละครับว่าผมจะมาลงเอยกับมันได้ถึงทุกวันนี้ ผมนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนผมคล้อยหลับไปในที่สุด




ผมรู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีมองนาฬิกาก็สี่ทุ่มกว่าเข้าไปแล้ว ผมลุกขึ้นจากที่นอนแล้วเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำให้รู้สึกสดชื่นก่อนจะเดินออกมาหาไอ้ป๋า อ้าว!! มันไม่ได้อยู่ในห้องทำงาน สงสัยมันจะลงไปทักทายลูกค้าข้างล่างนั่นแหละครับ ผมเดินไปหยุดยืนตรงกระจกที่สามารถมองเห็นด้านล่างของร้านได้ กวาดสายตามองหาไอ้ป๋าซึ่งไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังอยู่ส่วนไหนของร้าน อ่ะฮ่า... ผมเจอมันแล้วครับ ไอ้ป๋ามันกำลัง.... มันกำลัง... หัวเราะยิ้มเชื่อมกับลูกค้าสาวๆ ที่อกแทบจะทะลักออกมานอกเสื้อสายเดี่ยว




"ระริกระรี่เลยนะมึง"



ผมเดินไปนั่งลงที่โซฟาคว้าเอาไอโฟนออกมากดดูนั่นดูนี่ไปเรื่อย เวลาผ่านไปเกือบสิบนาทีก็ยังไม่มีทีท่าว่าไอ้ป๋ามันจะขึ้นมาผมเลยพิมพ์ไลน์ไปตามมันเพราะผมรู้สึกอยากกลับบ้านแล้วอ่ะครับ



มิน: อยู่ไหน?

ทิว: อยู่ข้างล่าง มีไร?

มิน: เมื่อไหร่งานจะเสร็จ?

ทิว: อีกสิบนาทีเดี๋ยวขึ้นไปหา

มิน: เออ! ให้ไวกูอยากกลับบ้าน

ทิว: ครับผม

แล้วมันก็ส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจให้ผม ไอ้บ้านี่!! กูไม่ได้อยากได้สติ๊กเกอร์แต่กูอยากให้มึงขึ้นมาบนห้องทำงานเดี๋ยวนี้เว้ย!! ผมได้แต่คิดในใจ




เวลาผ่านไปสิบห้านาทีผมก็ยังไม่เห็นวี่แววว่าไอ้ป๋ามันจะขึ้นมาตามที่บอก ผมตัดสินใจลุกขึ้นไปมองหามันผ่านกระจกใสอีกครั้ง


 
"ที่เดิมเลยนะมึง!!"
ผมหยิบไอโฟนขึ้นมากดด้วยความไว




มิน: อยู่ไหนแล้ว?



ผมมองผ่านกระจกเห็นไอ้ป๋ากำลังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูแต่แม่สาวอกอึ๋มนั่นกำลังวาดแขนมากอดคอไอ้ป๋าเอาไว้แน่น เธอหัวเราะชอบใจเป็นที่สุดส่วนไอ้ป๋าก็ไม่ได้ทำอะไรนอกเสียจาก



ติง!!


ทิว: กำลังจะขึ้นไปแล้วครับ

หื้อออ.... นี่มึงรีบแล้วใช่ไหมมึงพูด!!

มิน: ไม่ต้องขึ้นมาแล้ว

ทิว: อ้าว!! ทำไม?

ทิว: มิน... ทำไมเงียบเป็นไร

ทิว: ส่งสติ๊กเกอร์ทำหน้างง

ทิว: มิน....



งานนี้ไม่ต้องไลน์ไม่ต้องเลยมันแล้ว!! เดี๋ยวกูลงไปหามึงเองไอ้ทิว!!
ขาผมไวกว่าความคิดซึ่งใช้เวลาไม่ถึงห้านาทีผมก็มาหยุดยืนอยู่ข้างหลังไอ้ป๋าแล้วครับ




"ทิวคะ... ดื่มอีกแก้วซิคะ น่ะๆๆ ดื่มเป็นเพื่อนกันก่อนนานๆ อีฟจะกลับมาไทยสักทีนะคะ"


"พอเถอะอีฟ เดี๋ยวผมต้องขอตัวแล้วนะครับ"


"ไม่อ้าววว... อีฟไม่ให้ทิวกลับหรอก อิอิ นานๆ มาเที่ยวที่ร้านแล้วจะเจอทิวสุดหล่อตัวเป็นๆ สักที งานนี้อีฟขอจองตัวทั้งคืนเลยได้ไหมคะ?"


"หึหึ ไม่ได้หรอกครับ อีฟดื่มกับเพื่อนๆ ต่อนะครับ ผมขอตัวก่อน"


"ไม่อ้าววว... ทิวอยู่เป็นเพื่อนอีฟก่อนนะคะ อีฟเหงามากกก... คิดถึงทิวมากด้วย"



จุ๊บบบ....



ชัด!! เต็มๆ ตาเลยกู ไอ้ทิวมึงก็ไม่เห็นกูอยู่ในสายตาเลยนะมึง!!!



"อีฟเมาแล้วนะครับ ดื่มกับเพื่อนต่อนะผมขอตัวกลับก่อน" ไอ้ป๋าพยายามแกะแขนแม่เสือสาวออกจากคอมันครับ


"คริคริ... จั๊กจี้จังเลยค่ะทิว" เธอหัวเราะชอบใจใหญ่ ไอ้ป๋าก็ใจดีเกินไปแล้วนะมึง!!


"มานี่เดี๋ยวผมช่วยแกะเอง!!"


"มิน!!" ไอ้ป๋าหันมาทำหน้าเป็นหมาเอ๋อทันที


"อร๊าย!! ยุ่งอะไรด้วยเนี้ยะ"


"อ้าว!! เดี๋ยวผมช่วยแกะแขนป้าออกไงครับ เมาแล้วก็กลับไปนอนได้แล้วครับป้า!!"


"ตายๆๆ แกเรียกใครป้าย๊ะ!! ทิวคะไล่เด็กคนนี้ไปทีค่ะ อีฟไม่โอเคเลย"


"ผมว่าอีฟปล่อยผมก่อนนะครับ เดี๋ยวผมงานเข้า"


"ไม่!! ทำไมทิวต้องไปกลัวเด็กคนนี้ด้วยล่ะคะ ชิส์!!" เธอเบ๊ะปากใส่ผม


"เด็กบ้านป้าดิ!! ทิวมึงจะแกะเองหรือให้กูถีบออก" ผมยื่นข้อเสนอให้ไอ้ป๋ามีโอกาสได้ตัดสินใจ


"แป๊ปๆ กำลังแกะอยู่เนี้ยะ ใจเย็นๆ นะที่รัก"


"ให้ไวเลย!!" ผมยืนกอดอกออกคำสั่งด้วยสีหน้าไปพอใจสักเท่าไหร่


"ที่รัก? ทิวหมายถึงใครเหรอคะ?"


ผมได้แต่ยืนนิ่งเก็บอารมณ์แล้วปล่อยให้ไอ้ป๋ามันจัดการตัวเอง



"แฟนผมครับอีฟ"


"ห๊ะ!!! แฟน!!!"


"หึหึ หรือจะเรียกว่าเมียก็ได้นะครับ เราได้เสียกันแล้ว"


"ห๊ะ!! มะ...ม่ะ.... เมียงั้นเหรอ?" เธอทำท่าทางตกใจ เพื่อนๆ ที่มาเที่ยวกับเธอต่างก็อ้าปากค้างด้วยกันทุกคน


"แฟนก็พอม่ะ เมียเอาไว้ใช้เรียกเวลาอยู่บนเตียงก็พอ" ผมพูดออกไปอย่างอัตโนมัติ ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมลืมคำว่าอาย


"ครับๆ ป่ะๆ กลับบ้านกัน" ไอ้ป๋ามันเดินมาหาผมหลังจากผละออกจากแม่เสือสาวสำเร็จ


"อ่อยแรงนะมึง!! เดี๋ยวถึงบ้านค่อยเคลียร์!!"



ผมเดินนำหน้าด้วยความโมโห เดี๋ยวนี้หัดกลับไปพูดจาจ๊ะจ๋ากลับสาวๆ ลับหลังผมซะงั้น พอห่างสายตาก็กลับไปนิสัยเดิมตลอด แม่ง!!



คำว่าเมียเอาไว้เรียกเวลาอยู่บนเตียงงั้นเหรอ อร๊ากกก... นี่กูพูดอะไรออกไปวะเนี้ยะ สติๆ เรียกสติกลับมาด่วนเลยไอ้มิน วันนี้มึงทำตัวขายขี้หน้ามากมึงรู้ตัวไหม!! เป็นเพราะมึงคนเดียวเลยไอ้ทิว!! ถ้ามึงไม่มัวแต่ยืนอ่อยผู้หญิงอยู่ก็คงไม่สติหลุดพูดแบบนั้นออกไปหรอก โธ่วุ้ย!! อับอายขายขี้หน้าที่สุด!




ปัง!!!



โมโหแม่งฉิบหาย ไม่เข้าใจตัวเองเดี๋ยวนี้หงุดหงิดง่ายโคตรๆ ช่วงนี้ไอ้ทิวมันดูผ่องๆ ยังไงก็ไม่รู้ อ่อล่าแม่งมาเต็มเดินกับมันทีไรสาวๆ แม่งชอบแอบมองตลอด บางทีหนักเข้าหน่อยก็พวกเกย์เด็กอ่อยยับแบบไม่สนใจว่ามีผมยืนอยู่ข้างๆ มัน เหอะ!! ช่วงนี้เสน่ห์เหลือร้ายจริงๆ นะมึง!!




"อารมณ์เสียอะไรอีก ลูกค้าก็แค่เมาไม่มีอะไรหรอกน่า" ผมหยุดเดินแล้วหันไปมองมันด้วยสายตาแบบไหนผมก็ไม่รู้ตัวเหมือนกัน


"อ้าว!! เดี๋ยวๆ นี่อย่าบอกนะว่าหึงกูน่ะ"


"กูพูดสักคำยังว่าหึง!!"


"แหมๆ ก็เปล่าพูดแต่มึงทำท่าทางยังกับหึงกูงั้นแหละ"


"เลอะเทอะ!! ถอยกูจะไปอาบน้ำนอน"



พลั่ก!!


อารมณ์ไม่ดียังเสือกมาล้อเลียนกูอีก!! เบื่อขี้หน้ามึงจริงๆ ชอบยิ้มชอบทำหล่อ งั้นๆ แหละ กูสนใจที่ไหนมึงจะทำอะไรก็เชิญเหอะ!!




ผมเดินเข้าห้องน้ำโดยที่ไม่สนใจไอ้ทิวที่กำลังยืนยิ้มร่าพอใจกับท่าทีของผม เออ!! กูหึงมึงมั้ง!! แล้วไงใครแคร์ อวดหล่ออวดเท่อีกดิ อ่ะโด่!! พูดเลยมึงอ่ะหล่อไปก็เท่านั้นแหละ เหอะ!!



ปังๆๆ



"มินเปิดประตูหน่อยกูอาบด้วย" ผมหันไปมองค้อนที่ประตูโดยอัตโนมัติ


"ไม่เปิดเว้ย!! กูจะอาบคนเดียว"



ปังๆๆ



"มินคร๊าบ... ที่รักเปิดหน่อยนะครับ"


"มึงไม่ต้องมาทำเสียงแบบนี้เลย!! กูไม่เปิดเว้ย!!"


"ฮ่าๆๆๆ เออๆ ไม่เปิดก็ไม่เปิด รีบอาบเร็วๆ กูจะได้อาบบ้าง" ดูมันดิครับ หัวเราะบ้าอะไรก็ไม่รู้



ผมเปิดน้ำใส่อ่างแล้วลงไปแช่กะให้สบายตัวขึ้นหน่อย มันช่วยคลายอารมณ์ตอนนี้ของผมได้แต่พอภาพนั้นฉายซ้ำผมก็เริ่มหงุดหงิด ใช้มือฟาดน้ำระบายอารมณ์อย่างบ้าคลั่ง โมโหเว้ย!! เดี๋ยวนี้หัดทำตัวอ่อยสาวนะมึง ได้!! ถึงทีกูบ้างเหอะแล้วมึงจะเสียใจ




ผมใช้เวลาอาบน้ำค่อยข้างนานพอสมควร เปิดประตูออกมาไอ้ทิวมันก็ไม่อยู่ในห้องนอนแล้วครับ สงสัยคงนั่งทำงานอยู่อีกห้องตามเคย ผมจัดการเช็ดตัวจนแห้งแล้วหาชุดนอนมาใส่ก่อนจะปิดไฟแล้วกระโดดขึ้นเตียงนอนทันที งานนี้ไม่มีรอ ไม่มีอารมณ์ นอนใครนอนมันเว้ย!!



แกร็ก....




เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงผมก็ยังคงนอนลืมตาอยู่ในความมืด เสียงเปิดประตูทำให้ผมหันไปมองไอ้คนที่กำลังเดินเข้าห้องมา มันหยุดยืนอยู่หน้าประตูแล้วมองมาตรงที่ผมนอนอยู่ห้าวิแล้วเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ เหอะ!! เรื่องของมึง ผมได้แต่พูดกับตัวเองแบบนี้แล้วขดตัวเข้าไปในผ้าห่มพยายามข่มตาให้หลับ




เวลาผ่านไปสักพักผมก็ยังคงนอนลืมตาอยู่ในความมืดเหมือนเดิม ให้ตายเหอะครับ แม่ง!! นอนยังไงก็นอนไม่หลับว่ะ!! สักพักแสงไฟจากห้องน้ำก็ส่องสว่างขึ้น ผมนอนหันหลังให้เลยแกล้งทำเนียนว่าหลับไปแล้ว แสงไฟดับลงอีกครั้งสักพักเตียงนอนอีกฝั่งก็ยวบลงเพราะมีอีกคนขึ้นมานอนซ้อนข้างหลังผมแล้วรวบตัวผมไปไว้ในอ้อมกอดเหมือนทุกคืน




ฟอดดด....




กลิ่นหอมจากครีมอาบน้ำที่ผมคุ้นเคย อ้อมกอดที่เคยชินเพราะถูกมันกอดเวลานอนทุกคืน ปลายจมูกที่สัมผัสที่แก้มผมเบาๆ ก่อนนอนเหมือนทุกครั้ง แม่ง!! กูปวดหนึบที่ใจยังไงก็ไม่รู้เหมือนคนกำลังน้อยใจไม่มีใครรักยังไงอย่างงั้นเลย
มืออุ้นๆ กำลังล้วงเข้ามาในเสื้อนอนของผมแล้ววางทาบไว้บนอกข้างซ้ายตรงที่หัวใจผมกำลังเต้นแรงจนผิดจังหวะ



จุ๊บบบ....



"ฝันดีนะที่รัก"
ผมไม่รู้ว่าผมกำลังเป็นอะไร โกรธ น้อยใจ งอแงงั้นเหรอ ไอ้น้ำตาบ้าก็มาคลออยู่ที่ลูกกะตาซะงั้น บ้าจริง!!


"วันนี้กูหึงมึง!" จู่ๆ ผมก็พูดประโยคนี้ออกมา


"หึหึ กูดีใจที่มึงหึงกูนะ"
ผมพลิกตัวหันหน้าเข้าหาไอ้ป๋า มันดึงมือออกจากเสื้อนอนผมแล้วเปลี่ยนที่วางเป็นก้นผมแทน


"แต่กูไม่ค่อยโอเค กูอึดอัด" ผมบอกออกไปตามความรู้สึกที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้


"ตอนกูหึงมึงกูก็รู้สึกแบบนี้แหละ"


งับ!! ไอ้ป๋างับลงที่จมูกผมเบาๆ



"กูไม่โอเค" ผมรู้ครับว่าผมค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเองแต่ผมรู้สึกอย่างนี้จริงๆ นิ


"หึหึ ตอนกูหึงมึงกูก็ไม่โอเคเหมือนกัน"


"มึงแม่ง!! นิสัยเสีย" ด่ามันไปก็เท่านั้นเหมือนผมกำลังด่าตัวเองซะมากกว่า


"รักกูมากล่ะซิ หึหึ"



จุ๊บบบบ....
ไม่ต้องมาจุ๊บกูเลย!! กูยังหึงมึงอยู่ไอ้บ้า!!



"ก็เท่าเดิมนั้นแหละ" เพี๊ยะ!! กูอยากตบปากตัวเองให้แตกจริงๆ โว๊ยย!!!


"เหรอ? จริงดิ? จริงอ่ะ? ไหนๆ รักกูแค่ไหนพูดให้ฟังหน่อย" ไอ้ทิวยังคงล้อเลียนผมไม่เลิก


"ก็เท่าเดิมเหมือนกันทุกวันนั้นแหละ โธ่เว้ย!!"


"หึหึ แสดงว่ารักกูมากที่สุดทุกวันซินะ" ผมแอบอมยิ้มตามที่มันพูด


"คงงั้นมั้ง!"




"งั้นคืนนี้.... บอกรักกูให้กูชื่นใจหน่อยได้ไหม?"



"อือออ... ได้แต่มึงห้ามทำตัวแบบคืนนี้อีก"



"อือออ... ได้ครับที่รัก จุ๊บบบ... งั้นเริ่มเลยนะ"




"อือออ... พร้อมเสมอ"



TBC.





คืนนี้น้องมินจะบอกรักป๋ายังไงน้า...
เฮือกกก.... เลือดพุ่ง!!
2D 3D หรือ 4D ยังไงๆ 555+
ตอนนี้ถ้าอ่านแล้วค้างต้องขอโทษจริงๆ กร๊ากกก...
แนะนำให้ไปจัดการไอ้เด็กที่มาก่อกวนเวลาการเขียนนิยายของเค้าคนนั้นเลย
ทักมาตอนสำคัญทุกทีน่าตีจริงๆ หึหึ

ขอบคุณทุกเม้นทุกกำลังที่เม้นให้คนเขียนได้อ่านแล้วดีใจนะคะ
มันดีต่อใจเหมือนเวลาที่คนอ่านได้อ่านนิยายยังไงยังงั้น รักเลย
ขอบคุณมากๆ ค่ะ


ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-6
ป๋ารักมินขนาดนี้ คงไม่ไหวั่นไหวกับอกอึ๋มง่ายๆ หรอกน่า

แต่นานๆ มินจะออกอาการหึงป๋าซักที เล่นบทโหดเชียว     :katai2-1:

ออฟไลน์ zaturday

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ส่วนใหญ่มีแต่ทิว หึงมิน
แต่คราวนี้ก็น่าให้มิน หึงนะ
ทิว ปล่อยให้ชะนีอีฟ คลอเคลียอยู่ที่เดิมไม่ขยับออก
อย่างที่มินจับตาดูอยู่
มิน ทั้งหึง หวง ห่วง ทิวเลย
       :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ thanza1970

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
ขอบคุณมากๆ น่ะครับ

ฟิน ฟิน

ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
ไหนๆ..ใครบังอาจมาขัดจังหวะการเขียนนิยายของคนเขียนของเค้าาาาา...เค้าจะไปจัดการรร.. o18 o18 o18

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5591
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-11

ออฟไลน์ Star_ss

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-3
★ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด ภาค 2
【ทิว❤มิน】


  :pig4: :เครดิตภาพ: ขอบคุณภาพจาก IG และเวปไซค์ค่ะ



【EP.13 วิธีบอกรักไอ้ป๋า】






งับ!!!




"หึหึ... มึงกำลังเอาคืนกูใช่ไหม?" ไอ้ป๋าหัวเราะชอบใจ


"หรือมึงไม่ชอบแบบนี้หื้อ... แบบนี้ล่ะชอบรึเปล่า?"




มินปีนขึ้นไปนั่งคร่อมอยู่บนตัวไอ้ป๋า มือไม้มันก็ซุกซนลูบไล้ไปทั่วต้นขาของมินก่อนจะเริ่มล้วงเข้าไปในขากางเกงนอนตัวจิ๋วแล้วลูบไล้เบาๆ จนมินขนลุกซู่ไปทั้งตัว




"หือออ... ชอบครับ ชอบมากเลย"




สะโพกมินกำลังขยับขึ้นลงบดเบียดส่วนสำคัญของเขาทั้งสองจนเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มินสัมผัสได้ถึงความอุ่นว๊าบเมื่อแก่นกายของเขาทั้งสองเสียดสีกันผ่านเนื้อผ้าบางๆ สองมือของมินทำหน้าที่ลูบไล้ไปจนทั่วอกแกร่ง กล้ามเนื้อหนาแน่นบ่งบอกว่าผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนัก ก้นของมินถูกครอบครองด้วยสองมือสากที่กำลังขย้ำเหมือนราชสีห์ที่กำลังจะง้าบลูกกวางน้อย




"อือออ... มินครับ อย่างนั้น... อือออ.... ดีมาก"




มินยกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะก้มลงกดจูบลงเบาๆ ที่กลางหน้าผากทิวแล้วไล่จูบลงมาที่หัวคิ้ว เปลือกตาจนมาจบที่ปลายหมูก ปากบางแตะสัมผัสลงเบาๆ ที่ปากทิวอย่างเชื่องช้า ขบเม้นที่ริมฝีปากหนาช้าๆ อย่างตั้งใจ ทิวเชิดหน้าขึ้นรับจูบที่กำลังหยอกเย้าให้เขาลุ่มหลง เพียงปากนุ่มสัมผัสลงที่ปากเขาเบาๆ ก็ทำให้ความต้องการก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ ร่างกายของทั้งสองยังคงบดเบียดเสียดสีกันอย่างไม่หยุดหย่อน มือไม้ลูบไล้ไปทั่วพื้นที่บนเรือนร่างที่เริ่มรุ่มร้อนเต็มเปี่ยมไปด้วยความต้องการ ริมฝีปากของทั้งสองยังคงหยอกล้อกันด้วยการจูบที่แสนจะเชิญชวนทำให้อีกฝ่ายเริ่มขัดใจเล็กน้อย





"อือออ....."




เสียงครางคำรามข่มขู่เริ่มส่งสัญญาณถึงความต้องการที่อยากจะล่วงล้ำเข้าไปสัมผัสรสหวานในโพรงปากนุ่มเต็มที ทิวละมือจากก้นแน่นอันหวงแหนก่อนจะคว้าต้นคอมินไว้ในกำมือแล้วกดลงมารับจูบอันดูดดื่ม มินมีหรือจะขัดขืนเมื่อคนรักต้องการขนาดนั้นก็ตามใจยอมให้ทิวปล้นจูบด้วยความหื่นกระหาย ทิวลากลิ้นไปมาที่ริมฝีปากบางก่อนจะใช้ลิ้นดุนดันให้มินเผยปากพร้อมรับบทจูบที่เร่าร้อนอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ทิวแทรกลิ้นเข้าไปในโพรงปากนุ่มกวาดชิมลิ้มรสหวานอย่างหื่นกระหาย ปลายลิ้นสัมผัสหยอกล้อเกี่ยวรัดกันอย่างไม่หยุดพัก กวาดรัดตวัดลิ้นกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือสากลูบไล้เข้าไปในเสื้อนอนตัวบางก่อนจะลูบคลำอย่างหนำใจ





"อือออ...."




เสียงครางยังคงดังก้องเมื่อร่างกายถูกสัมผัสที่จุดอ่อนไหว สองมือลูบคลำที่อกอุ่นแล้วสะกิดเบาๆ ให้พอสยิวที่สองจุกน้อยๆ มินเกร็งร่างทุกครั้งเมื่อร่างกายถูกมือสากของทิวสัมผัส ไม่ว่าทิวจะสัมผัสส่วนไหนก็ทำให้มินถึงกับอ่อนยวบจนแทบจะหมดแรงต้านทาน ทิวกดจูบย้ำๆ อีกครั้งก่อนจะละออกจากปากของมิน




"อืออ..." เสียงครางที่บ่งบอกว่ากำลังไม่พอใจเพราะทิวถอนจูบออกในขณะที่มินยังคงเคลิบเคลิ้มอยู่กับจูบอันเร่าร้อนที่สุดแสนวิเศษ


"หึหึ..." เสียงหัวเราะในลำคอของทิวทำให้คนข้างบนไม่พอใจจนต้องมีบทลงโทษกับความผิดในครั้งนี้




ตุบ!!




มินทุบเข้าที่อกของทิวด้วยความหมั่นใส้ก่อนจะใช้สองมือถอดเสื้อนอนของตัวเองออกแล้วถลกเสื้อนอนของทิวขึ้นไปกองไว้ที่ลำคอออย่างขัดใจ




"ถอดเอง!"





ทิวได้แต่หัวเราะหึหึให้กับความน่ารักแปลกๆ ในแบบของมินก่อนจะจัดการสอดเสื้อตัวเองออกตามคำสั่ง
มินก้มลงจูบซุกไซ้ที่ซอกคอของทิวอย่างไม่รอช้า ทั้งกัดทั้งดูดซุกไซ้จนทิวครางด้วยความเสียวซ่าน แก่นกายที่ขยายใหญ่จนเต็มที่มันปวดหนึบจนแทบจะระเบิด ความอยากความต้องการกำลังก่อตัวขึ้นเรื่อยๆ จนแทบจะทนรอต่อไปไม่ไหว มินก็กำลังสนุกอยู่กับสองตุ่มไตบนอกแกร่งของทิว





"ซี๊ดดด... ดีครับที่รัก อ่าา...."




ปากมินยังคงทำหน้าที่ได้ดีสร้างความเสียวซ่านให้กับทิวไม่ให้ทิวได้หยุดพักหายใจ มือสากก็ลูบไล้ไปตามลำตัวอย่างไม่มีหยุดพักเช่นกัน ส่วนล่างก็กำลังเสียดสีกันอย่างหนักหน่วงร่างกายแนบชิดเสียดสีกันจนแทบจะเป็นเนื้อเดียว เมื่อความต้องการมันเกินขีดจำกัดความอดทนก็กลายเป็นศูนย์ ทิวไม่รอช้าอีกต่อไปจับมินผลิกตัวลงไปนอนราบกับที่นอนก่อนจะขึ้นคร่อมร่างของมินเอาไว้




"ทนไม่ไหวแล้วเหรอวะ?"



"อืม... ยั่วกันขนาดนี้ใครจะทนไหว หื้อ... คืนนี้มึงไม่ต้องนอนแล้วกัน โทษฐานยั่วกูจนกูตะบะแตก"




จุ๊บบบ....



ทิวจุ๊บปากลงที่ปากของมินอย่างมันเขี้ยว มินนอนฉีกยิ้มอย่างพอใจ ใครยั่วใครงานนี้มินไม่สนเพราะคำตอบเดียวตอนนี้คือทิวต้องเป็นของมินคนเดียวเท่านั้น นอกจากมินทิวจะต้องไม่มองใครอีก





ทิวจัดการถอดกางเกงนอกและในของเขากับมินด้วยความเร่งรีบจนทั้งสองร่างกายเปล่าเปลือยด้วยกันทั้งคู่ ทิวกลืนน้ำลายเฮื้อกใหญ่ลงคอด้วยความกระหาย แก่นกายก็ชูชันพร้อมรบ ของมินก็ใช่ย่อยไม่เคยจะน้อยหน้ากันสักครั้ง ทั้งสองต่างประชันหน้าแบบไม่มีใครยอมใคร ทิวจัดการจูบประกบปากมินอีกครั้ง มือหนึ่งก็ลูบไล้วนเวียนอยู่ที่สะโพกแน่นส่วนอีกมือก็จัดการอยู่กับสองจุกน้อยสลับกันไปมาอย่างสนุกมือ มินเชิดหน้ารับจูบอันดูดดื่มและเร่าร้อน จูบที่โคตรดีฟ จูบที่เร่าร้อนจนชวนหลงไหลพาให้เคลิบเคลิ้มติดใจไม่อยากให้หยุดแม้แต่วินาทีเดียว มันถูกใจ มันดีจนเหนือคำบรรยาย มันรู้สึกดีทุกครั้งเมื่อได้จูบนี้จากทิวคนที่เขารักที่สุด





"อือออ...." เสียงครางคำรามของทั้งสองดังสลับกันอย่างไม่หยุดหย่อน




มินสั่นสะท้านไปทั่วร่างเมื่อมือสากของทิวสัมผัสเข้าที่จุดอ่อนไหวก่อนจะลูบไล้ขึ้นลงอย่างช้าๆ อย่างขัดใจ มินส่งเสียงไม่พอใจทั้งๆ ที่ปากของเขาทั้งสองยังคงจูบกันอย่างดูดดื่ม ทิวยกยิ้มเล็กน้อยก่อนเริ่มสาวมือขึ้นลงให้เร็วขึ้น มินแอ่นสะโพกตามการควบคุมของทิวอย่างเลี่ยงไม่ได้ แค่ถูกทิวสัมผัสก็อ่อนระทวยไปทั้งตัวแล้วแต่นี้ทิวเล่นปรนเปรอมอบความสุขให้ขนาดนี้ยิ่งทำให้มินแทบจะทนต่อไปอีกไม่ไหว เสียงครางสลับกับเสียงหอบหายใจดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้อง





มินเริ่มขาดอากาศหายใจเพราะความเสียวซ่านกำลังวิ่งพุ่งพลานไปทั่วทั้งร่างของเขาในตอนนี้ ทิวกดจูบเน้นๆ อีกสองสามครั้งก่อนจะละปากออกมาจากปากมินแล้วเปลี่ยนไปซุกไซ้ที่ซอกคอขาว ลิ้นสากลากเลียไปทั่วพื้นที่ มินครางปลดปล่อยอารมณ์เต็มที่เมื่อมันเสียวจนแทบจะทนต่อไปไม่ไหว สองมือมินจิกเข้าที่หลังของทิวอย่างแรงเพื่อระบายความเสียว ทิวยิ้มมุมปากอย่างพอใจเงยหน้ามองคนรักที่กำลังทำหน้าเหยเกกับปากแน่นเมื่อใกล้จะปลดปล่อยเต็มที





"อ่าาา... ทิวเร็วอีก ซี๊ดดด...."


"มีความสุขใช่ไหม? อืออ..." ทิวถามคนรัก


"ครับ... รักมึงนะ จูบกูหน่อยทิว อืออ...."




ทิวมีหรือจะรีรอเมื่อคนรักขอมาทิวก็จัดให้ทุกอย่างไม่มีขาดตกบกพร่อง ปากหนาประกบจูบปากบางทันที ลิ้นร้อนถูกส่งเข้าไปในโพรงปากนุ่ม ตวัดชิมลิ้มรสหวานจนทั่วทุกซอกทุกมุม ลิ้นร้อนต้อนรัดตวัดเกี่ยวกันอย่างเร่าร้อน มือสากก็ยังคงทำหน้าที่รูดขึ้นลงที่จุดอ่อนไหวของมินด้วยความเร็วไม่มีเสียจังหวะ มือของมินก็คว้าหมับเข้าที่แก่นกายของทิว มินรู้สึกถึงความแข็งแกร่งของคนรัก มันทั้งใหญ่ทั้งแข็งแรงไม่มีที่ติ ความร้อนแผ่ซ่านออกมาจากแก่นกายของทิวจนมินรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว ใจนึงก็นึกกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นอีกไม่กี่นาทีแต่อีกใจนึงก็พร้อมต้อนรับมันอย่างเต็มใจ เมื่อเขาได้รับความสุขที่ทิวมอบให้มินก็พร้อมจะมอบความสุขนั้นให้ทิวเช่นกัน




ทิวจูบย้ำๆ ที่ปากบางก่อนจะละปากออกมาให้มินได้มีอากาศสำหรับหายใจ ทิวมองหน้าคนรักด้วยแววตาฉ่ำเยิ้ม ช่วงเวลาที่เขามีเซ็กส์กับมินมันเป็นช่วงเวลาที่เขามีความสุขที่สุดไม่ว่าจะครั้งไหน ใบหน้าของมินตอนที่กำลังถูกเขาปรนเปรอมอบความสุขให้มันช่างชวนให้หลงไหลซะเหลือเกิน แววตาหยาดเยิ้มที่กำลังสุขสม ปากแดงๆ ที่เขาชอบจูบ แก้มขาวๆ ที่เขาชอบหอมมันทำให้เขามีความสุขทุกครั้งที่ได้มองใบหน้าของคนๆ นี้ คนที่ขึ้นชื่อว่าเมียอันเป็นที่รัก




"ซี๊ดดด... ทิวเร็วอีก อ่าา... ใกล้แล้ว... อืออออ...."




สิ้นเสียงครางของคนรักทิวก็เร่งความเร็วใช้มือสากสาวแก่นกายของมินด้วยความเร็ว มินเกร็งร่างเชิดหน้าซี๊ดปาดด้วยความเสียวก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักออกมาในที่สุด ทิวลดความเร็วลงก่อนจะรูดขึ้นลงรีดน้ำสีขาวขุ่นออกมาแล้วก้มลงไปใช้ลิ้นเลียด้วยความเสียดาย มินใช้สองมือขยุ้มเส้นผมของทิวไว้จนเต็มมือ ปากอุ่นๆ ของทิวครอบลงที่ส่วนอ่อนไหวของมินเขาทั้งดูดทั้งดุนลิ้นทำให้มินเกร็งร่างอีกครั้งด้วยความเสียว




"อือออ... ทิวพอแล้ว... อ่าาา...." ทิวละปากจากแก่นกายของมินก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองมินที่กำลังมองมาทางทิวด้วยแววตาฉ่ำเยิ้ม


"หึหึ..." ทิวหัวเราะในลำคออย่างพอใจ



มินยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะดึงตัวทิวเข้ามากอดไว้แน่น




"ขอบคุณนะ..."




ทิวกอดมินกลับแล้วลูบที่หัวมินอย่างอ่อนโยน มินเป็นคนแรกที่เขามอบความรักให้ทั้งหมดของหัวใจอย่างไม่มีข้อแม้ คนๆ เดียวที่เขาไม่เคยรีรอที่จะทำในสิ่งที่เขาไม่เคยทำให้ใครมาก่อน คนสุดท้ายที่เขาจะรักและอยู่ด้วยกันตลอดไป




"เพราะกูรักมึงมากไง"




มินน้ำตาไหลทันทีที่ได้ฟังเขากอดทิวแน่นขึ้นกว่าเดิมก่อนจะซุกหน้าหาที่ซับน้ำตาบนอกอุ่นๆ ของทิว



"ไอ้บ้า!! กูก็รักมึงมากเหมือนกันนั่นแหละ"





พรึ่บ!!




มินพลักทิวให้นอนลงราบกับที่นอน หัวของทิวหันไปทางปลายเตียง ใบหน้ากำลังยิ้มกริ่มอย่างมีความสุข มองหน้าคนขี้อายแต่พยายามทำใจกล้าว่าข้าไม่อาย มินอมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าลงไปมองแก่นกายของทิวด้วยความเขิน มันกำลังผงกหัวเชิญชวนให้มินเข้าไปหา มินกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ก่อนจะตัดสินใจก้มหน้าเข้าไปใกล้เพื่อทักทายมัน




"ซี๊ดดด.... อ่าาา......"




ทิวครางเสียงกระเส่าเมื่อมินครอบปากอุ่นๆ ลงที่แก่นกายอันมหึมาของตัวเอง มินเหลือกตาขึ้นมามองหน้าทิวเล็กน้อยก่อนจะเผยยิ้มเมื่อเห็นทิวหลับตาปี๋ซี๊ดปากด้วยความเสียว ปากของมินเริ่มขยับขึ้นลงดูดรัดแก่นกายของทิวเอาไว้แน่น มินครอบปากลงไปเกือบสุดและรูดขึ้นลงจนเกือบสุดความยาว เสียงครางกระเส่าของทิวทำให้มินเริ่มเพิ่มความเร็วขึ้นทีละน้อย สองมือของทิวเกาะกุมเส้นผมอันนุ่มเลื่อนของมินเอาไว้แล้วลูบไล้เพื่อระบายความเสียว




"ซี๊ดดด.... ดีมากครับที่รัก อ่าาา....."




มินเพิ่มความเร็วมากขึ้นทั้งดูดทั้งดุลดุ้นขนาดใหญ่จนเต็มโพรงปาก ครอบลงจะสุดและรูดขึ้นจนถึงปลายอยู่หลายครั้ง สะโพกแกร่งขยับเข้าออกมาแรงดูดรัดของปากอุ่นๆ ที่กำลังสร้างความสุขสมให้เขาอย่างไม่รู้จบ มินใช้อีกมือเป็นตัวช่วยแล้วขยับขึ้นลงเป็นจังหวะเดียวกันก่อนจะละปากออกจากแล้วใช้ลิ้นเลียขึ้นลงสุดความยาว มือมินยังคงทำหน้าที่ขยับขึ้นลงด้วยความเร็ว ลิ้นอุ่นก็ตวัดเลียส่วนปลายเพื่อชิมรสน้ำรักที่กำลังไหลเยิ้มออกมาทีละน้อย




"ซี๊ดดดด... อ่าาา... อู้ววว...." เสียงครางของทิวดังกึงก้องไปทั่วทั้งห้อง


"ดีไหมทิว?" มินถามคนรัก


"อ๊ะ!! อ่าาาา....."




ยังไม่ทันที่จะได้คำตอบที่ต้องการมินก็สะดุ้งตัวด้วยความเสียวก่อนไม่แพ้กันเมื่อถูกนิ้วของทิวกำลังเล่นงานอยู่ที่ช่องทางรักอย่างไม่ทันตั้งตัว ทิวส่งนิ้วเข้าไปทักทายกับช่องทางอันคับแคบ




"ซี๊ดดดด.... ดีมากเลยครับ อือออ...." ทิวครางเสียงระงม




มินกัดปากแน่นข่มความเสียวเมื่อทิวเริ่มขยับนิ้วเข้าออกรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เมื่อมินตั้งสติได้ก็ครอบปากลงที่แก่นกายทิวอีกครั้งแล้วรูดขึ้นลงอย่างไม่รีรอ นิ้วของทิวก็ทำหน้าที่เตรียมความพร้อมให้มินจากสองนิ้วก็เพิ่มเป็นสามจนทิวคิดว่ามินคงพร้อมแล้วที่จะรองรับความเป็นชายจากเขา




"มินพร้อมไหมครับ อ่าาา...."




มินเงยหน้ามองทิวเล็กน้อยแล้วละปากออกจากแก่นกายของทิวแล้วจูบลงเบาๆ อีกหนึ่งทีก่อนจะเคลื่อนตัวขึ้นไปนั่งคร่อมทิวเอาไว้แล้วกดจูบลงที่ปากของทิวเป็นการส่งสัญญาณ มินคลี่ยิ้มด้วยความเต็มใจก่อนจะจับแก่นกายของทิวให้ตั้งตระหง่านขึ้น ทิวช่วยจับประคองตัวมินเอาไว้ มินค่อยๆ กดตัวลงช้าๆ แต่ด้วยความที่ไม่มีตัวช่วยอะไรเลยทำให้มินหยุดชะงักทันที




"ไหวไหม?" ทิวถามเพราะรู้สึกเป็นห่วงคนรัก


"อืม.... ไหว" มินตอบออกไปแบบนั้นทั้งที่ความจริงความเจ็บมันวิ่งแปล๊บกระแทกเข้าสู่ร่างของเขาอย่างจัง แต่เพื่อไม่อยากให้ทิวเป็นกังวลเขาจึงฝืนยิ้มออกไป




ทิวรู้ดีว่ามินพยายามอดทนเพราะไม่อยากให้เขาเป็นห่วงทิวจึงหาตัวช่วยด้วยน้ำสีขาวขุ่นที่ออกมาจากตัวของเขานั้นเอง ทิวจับตัวมินให้นั่งอยู่บนขาของเขาแล้วจัดการรีบน้ำรักตัวเองด้วยมืออันแข็งแกร่ง เขาใช้เวลาไม่นานนักก็ได้ตัวช่วยที่น่าพอใจ ทิวใช้นิ้วกวาดเอาน้ำรักของตนส่วนมินก็รู้หน้าที่ตัวเองขยับตัวให้ทิวจัดการให้เสร็จสับ มินจูบลงที่ปากทิวเน้นๆ สองครั้งทำให้คนที่นอนรออยู่ถึงกับกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่ไหว




"ถ้าไม่ไหวก็ต้องบอกรู้ไหมหื้ออ..."





จุ๊บบบบ....



ทิวใช้สองมือจับใบหน้าคนรักแล้วกระชากลงมาจูบด้วยความมันเขี้ยว ยิ่งนานวันยิ่งทำให้ตัวเขาหลงจนโงหัวไม่ขึ้น





ตุบ!!!



"มึงอ่ะ กูอายนะเว้ย!!" มินยิ้มเขิน


"หึหึ... แค่นี้กูก็หลงมึงจะแย่อยู่แล้วอย่าทำให้กูหลงมึงมากไปกว่านี้ได้ไหมวะ" ทิวพูดด้วยรอยยิ้ม


"ไม่มีวันซะหรอกเพราะต่อจากนี้มึงต้องมองกูคนเดียวเท่านั้น" มินยิ้มตาหวานเชื่อม


"แค่นี้กูก็รักมึงจะตายอยู่แล้วไอ้แห้ง"





ทั้งสองคนต่างพอใจในคำตอบสายตาจ้องมองกันอย่างไม่ลดล่ะ ใครรักใครมากกว่ากันตอนนี้คงจะวัดหาค่ามาประเมินไม่ได้ มินก้มลงจูบทิวเบาๆ ก่อนจะเริ่มเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ จนทำให้ทิวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น มินจับเข้าที่แก่นกายของทิวรูดขึ้นลงอย่างเป็นจังหวะในขนาดที่ทิวก็จัดการเตรียมความพร้อมให้มินอีกครั้ง





เมื่อมินพร้อมที่จะต้อนรับแก่นกายอันมหึมาที่เขาก็แอบกลัวแต่ก็สนุกสุดเหวี่ยงทุกครั้งเมื่อได้ลิ้มลอง เขาค่อยๆ จับส่วนปลายกดวนไปมาด้วยนิ้วจนทิวซี๊ดปากด้วยความเสียว มินจับส่วนปลายถูไปมาวนเวียนอยู่ที่ช่องทางรักอันหวงแหน ทิวเสียวซี๊ดทุกครั้งเมื่อมินแกล้งกดตัวลงแล้วยกขึ้นมันทำให้ส่วนปลายของทิวได้สัมผัสไออุ่นจากผนังนุ่มๆ ที่ชุ่มไปด้วยน้ำรัก มินกดตัวลงแล้วยกขึ้นอยู่อย่างนั้นทำให้ส่วนปลายผลุบเข้าผลุบออกจนทิวแทบจะทนต่อไปไม่ไหว





เพี๊ยะ!!!




เสียงฝ่ามือฟาดเข้าที่บั้นท้ายของมินด้วยความมันเขี้ยวในความขี้เล่นของคนรัก มินหัวเราะหึหึในลำคอ ทิวมันเขี้ยวจึงกัดเข้าที่ปากคนรักเป็นทำโทษ มินซี๊ดปากเล็กน้อยก่อนจะกัดปากทิวเพื่อเป็นการเอาคืน ทั้งสองต่างหยอกล้อกันไปมาด้วยบทจูบที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเลือดอ่อนๆ ยิ่งสร้างความซ่าบซ่านให้กับเขาทั้งสองมากขึ้นไปอีก




"อือออ....." เสียงครางขัดใจทำให้มินพอใจยิ่งนัก





เมื่อมินแกล้งทิวจนพอใจก็เริ่มกดตัวลงช้าๆ ช่องทางรักตอดตุบๆ จนทำให้ทิวจูบมินรุนแรงขึ้น แก่นกายของทิวกำลังเข้าไปสัมผัสความอ่อนนุ่มรุ่มร้อนภายในกายมินทีละนิดๆ มินบิดตัวไปมาเพื่อให้แท่งร้อนนั้นเข้าไปข้างในได้ง่ายขึ้น รสจูบที่ดูดดื่มบวกความเสียวที่วิ่งพล่านไปทั่วทั้งร่างกายทำให้มินและทิวซี๊ดปากอย่างห้ามไว้ไม่อยู่ มินจูบย้ำๆ ที่ปากของทิวก่อนจะละปากออก ดวงตาอันฉ่ำเยิ้มสะกดให้ทิวจ้องมองมินอย่างไม่ละสายตาไปไหน มินกดตัวลงเรื่อยๆ ด้วยใบหน้าที่เหยเกซี๊ดปากด้วยความเสียวก่อนจะเชิดหน้ากัดปากแน่นเมื่อร่างกายของเขาทั้งสองเชื่อมต่อกันอย่างสมบูรณ์




"ซี๊ดดด.... อ่าาาา...."



ข้างในของมินตอดรัดทิวอย่างไม่หยุดหย่อน มันทั้งแน่นทั้งคับบีบรัดแก่นกายของทิวจนแทบจะขยับตัวไม่ได้



"อือออ....." มินกัดปากแน่น


"มินอย่าเกร็งครับที่รัก ซี๊ดดดด...."




การที่มินเกร็งตัวด้วยความเจ็บปวดแต่เหมือนจะเป็นผลดีของอีกคนที่ชอบความทรมานเพราะความเสียวที่เหนือคำบรรยาย ช่องทางรักอันคับแคบของมินบีบรัดจนทิวแทบจนทนต่อไปไม่ไหวอยากจะกระแทกกระทั้นคนรักให้หนำใจแต่ต้องหักห้ามใจตัวเองเอาไว้




"แป๊ปนะทิว... อือออ...."




มินเริ่มขยับตัวช้าๆ เมื่อร่างกายของเขาพร้อมแล้วที่จะมอบความสุขให้แก่ทิว มินเริ่มขยับทิวก็ซี๊ดปากครางกระเส่าเพราะมันทั้งตอดทั้งรัดเขาไว้แน่น ตุบๆๆ แรงตอดรัดทำให้เขาแทบคลั่ง ความอดทนก็แทบจะไม่มีเหลือ มินขยับตัวเข้าออกจากช้าๆ แล้วเร่งความเร็วขึ้นเรื่อยๆ




สวบ สวบ สวบ~~~~




เสียงผลุบเข้าผลุบออกของส่วนที่กำลังเชื่อมต่อเป็นเสียงที่เพิ่มอารมณ์ได้เป็นอย่างดี เม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นบนใบหน้า มินกัดปากแน่นแล้วโยกสะโพกซ้ายขวาก่อนจะเร่งความเร็วสูงสุด ทิวอดรนทนไม่ไหวกระแทกสวนเข้าใส่มินทันที




ปัก ปัก ปัก~~~~




"อ๊ะ อ๊ะ... ทิว... แรงไป ซี๊ดดด..."




ปัก ปัก ปัก~~~~~




เสียงครางดังระงม ทิวหูอื้อตาลายเมื่อความเสียวมันแล่นแปล๊บเข้ามาในโสตประสาทเลยกระแทกใส่มินไม่มียั้ง ร่างของมินกระเด้งกระดอนตามแรงกระแทกของทิวจนมินเริ่มทรงตัวไม่ไหว สองมือวางทาบลงที่หน้าอกแกร่งเพื่อช่วยพยุงตัวเองเอาไว้แต่แรงกระแทกอันมหาศาลทำให้มินถึงกระเข่าอ่อนทรุดตัวลงนอนราบทาบทับไปบนตัวของทิว สะโพกแกร่งกระแทกกระทั้นทั้งแรงและเร็วอย่างไม่มีหยุดพัก




ปัก ปัก ปัก~~~~




"อ๊ะ อ๊ะ~~~ ทิวมันลึกไป อึ่ก!!"



ความหื่นกระหายทำให้ทิวกระแทกแท่นร้อนใส่มินไม่ยั้งโดยไม่ฟังเสียงร้องห้าม



"ซี๊ดดด.... มินตอดทิวแรงๆ เลยครับ อ่าาา...."




ความต้องการอยู่เหนือความปราณีมีแรงเท่าไหร่ทิวไผ่กระแทกแรงไปเท่านั้น มินเสียวซ่านไปทั้งร่ายกาย มันทั้งจุกทั้งเสียวจนมินกัดเข้าที่ไหล่ของทิวอย่างแรงหวังว่าระบายความเสียวนั้นออกไปได้บ้าง




ปัก ปัก ปัก~~~~




"ซี๊ดดด... มินครับตอดแรงๆ อีก อือออ... ดีมากครับ ซี๊ดดด..."




ยิ่งทิวกระแทกแรงเท่าไหร่ช่องทางรักมินก็ยิ่งตอดรัดทิวมากขึ้นเท่านั้น ร่างของมินสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก แขนขาหมดเรี่ยวหมดแรงที่จะต้านทานบทรักที่เร่าร้อนและรุนแรงในครั้งนี้ แม้เขาจะถูกกระแทกกระทั้งแรงเท่าไหร่มินก็ยังคงตอบรับบทรักของนี้ของทิวได้เป็นอย่างดีเยี่ยม ทิวกัดฟันแน่นสวนกระแทกแก่นกายเข้าออกไม่มีเสียจังหวะ เสียงร้องห้ามอันใดก็ไม่เป็นผลเมื่อคนที่ควบคุมบทรักกำลังเสพสุขกับช่องทางรักที่กำลังปรมเปรอให้กับเขาอย่างไม่ลดล่ะ ทิวซุกไซ้ไปทั่วซอกคอขาว สะโพกยังคงกระแทกเข้าออกด้วยความเร็วที่เพิ่มระดับความแรงมากขึ้น มินซบหน้ากัดฟังอดกลั้นต่อความเสียวที่ทิวปรนเปรอให้อย่างไม่หยุดหย่อน





"อ๊ะ... ทิว... ซี๊ดดด...."




สิ้นเสียงครางมินก็ปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นฉีดพ่นไปบนตัวของทิว เมื่อคนรักถึงฝั่งฝันแล้วทิวจึงเร่งความเร็วเต็มกำลังกระแทกเน้นๆ อีกสี่ห้าครั้งก็ฉีดน้ำรักเข้าไปในตัวมินทันที




"ซี๊ดดดด.... อ่าาาา....."




มินสะดุ้งตัวทันทีเมื่อน้ำอุ่นๆ ฉีดพุ่งเข้าไปในตัวของเขา มันอุ่นว๊าบไปทั่วทุกพื้นที่ ทิวกระแทกเข้าออกอีกสองสามครั้งก่อนจะพรมจูบคนรักแทนคำบอกรักอันแสนหอมหวาน




จุ๊บ จุ๊บ.....




มินนอนสงบนิ่งหอบหายใจเหนื่อยอยู่บนตัวของทิว แผ่นอกของเขาทั้งสองแนบชิดกันจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นของอีกคน ทิวทั้งกอดทั้งจูบมินโดยที่ร่างกายเขายังคงเชื่อมต่อกันอยู่อย่างนั้น




"ดีไหมมิน ชอบไหมครับ?" จุ๊บบบ...




มินได้แต่พยักหน้าหงึกๆ อยู่ที่ซอกคอของทิว ลมหายใจอุ่นๆ พ่นรดต้นคอจนทิวขนลุกซู่ ส่วนล่างของมินยังตอดรัดทิวเป็นระยะ แก่นกายที่เริ่มขยายใหญ่ขึ้นอีกครั้งทำให้มินสะดุ้นตื่นจากผวังแล้วเงยหน้าขึ้นมามองทิว




จุ๊บบบบ....


ทิวจุ๊บที่ปากมินอย่างหยอกล้อส่วนอีกคนมองค้อนจนตาเขียว



"อีกรอบนะที่รัก... จุ๊บบ..."


"รอบสุดท้ายนะ" มินพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง




ทิวยิ้มรับแต่มินชักหวาดกลัวกับรอยยิ้มแบบนี้ สำหรับทิวไม่เคยพอแค่รอบที่สองหรือสามมินคิดแล้วว่าคืนนี้คงต้องตายคาอกทิวเป็นแน่และพรุ่งนี้คงเขียนใบลาป่วยรอได้เลย




ร่างกายของทิวกระปรี้กระเปร่าสุดๆ ผิดจากมินที่เริ่มอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด มินพยักหน้าตอบรับทำให้ทิวยิ้มกว้าง คนอย่างทิวหรือจะรอช้าจับตัวมินพลิกลงให้นอนราบกับที่นอนทันที สองขายาวถูกจับมาเกี่ยวรัดไว้ที่เอวของทิวแล้วบทรักอันเร่าร้อนก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง




สะโพกแกร่งพร้อมแรงกระแทกอันหนักหน่วงทำให้มินร้องครางดังสนั่นห้อง เสียงซู๊ดปากด้วยความเสียว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง ทิวกัดปากแน่นอดกลั้นอารมณ์ดิบไว้ไม่ไหวจับมินพลิกตัวหน้าคว่ำตัวราบไปกับที่นอนยกสะโพกมินขึ้นสูงแล้วกระแทกความเป็นชายใส่เมียรักไม่ยั้ง




ปัก ปัก ปัก~~~~




"อ๊ะ อ๊ะ... ทิวกูจุก อือออ.... อ่าาา...."


"อือออ.... นิดเดียวนะมิน อดทนนะครับ"



จุ๊บบบ....


ทิวก้มลงจูบที่แก้มของมินเป็นการปลอบโยนก่อนจะเร่งความเร็วกระแทกเข้าออกอย่างไม่ยั้ง



ผับ ผับ ผับ~~~~



ปัก ปัก ปัก~~~~




ร่างของมินสั่งคลอนตามแรงกระแทกของทิว เขาทั้งกัดทั้งดูดแผ่นหลังของมินด้วยความหื่นกระหาย บทรักที่รุนแรง รุ้มร้อนและแสนจะยาวนานแต่ไม่มีทางที่จะลดความแรงลงเลยแม้แต่น้อย ด้านในตัวมินที่ตอดรัดทิวอย่างต่อเนื่องทำให้ทิวซี๊ดปากด้วยความเสียวอยู่ตลอดเวลา ยิ่งร่างกายมินตอดรัดทิวมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งทำให้ทิวแสดงบทรักรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น




ปัก ปัก ปัก~~~~~




"อ่าาา... ตอดแรงๆ เลยครับที่รัก อือออ... ดีครับดีมากเลย" ทิวพูดเสียงกระเส่า


"อ๊ะ อ๊ะ.... ทิวแรงอีกใกล้แล้ว อ่าาา....."




แล้วมินก็ปลดปล่อยความสุขอีกครั้ง ทิวกระแทกเน้นๆ ย้ำๆ ต่อสักพักก็พ่นน้ำรักเข้าในตัวมินเป็นครั้งที่สอง ทิวก้มลงไปจูบปากมินอย่างเร่าร้อน ส่วนล่างก็พยับเข้าออกช้าๆ พอให้ได้อารมณ์เสียว เขารู้สึกหลงรักในร่างกายนี้มากขึ้นทุกวัน มินนอนหอบหายใจหมดแรงในท่านอนคว่ำราบไปกับที่นอนโดยมีทิวทาบทับร่างมินเอาไว้




"อือออ... ทิว...." มินครางชื่อคนรักด้วยเสียงที่แหบพร่า


"มันยังตอดอยู่เลยมิน ทิวขออยู่ในตัวมินก่อนนะครับที่รัก" จุ๊บบบ...




คำขอร้องที่แสนจะหวานหูทำเอามินไม่กล้าที่จะปฏิเสธคนรัก มินขยับตัวเล็กน้อยทำให้ทิวจับตัวมินให้นอนในท่าตะแคงข้าง ส่วนล่างที่เชื่อมต่อกันทิวยังคงขยับเข้าออกอย่างช้าๆ เนิบๆ มินได้แต่นอนหอบหายใจหมดแรงไม่มีแรงที่จะขัดขืนคนรัก ไม่ว่าทิวจะทำอะไรเขาตอนนี้เขาก็คงไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อต้านและทำได้เพียงตอบรับคำขอของทิวเท่านั้น




"อืออออ.... ทิว.... อ่าาา...."


"ดีไหมครับ ทำอีกรอบนะที่รัก ซี๊ดดด...."




ทิวเริ่มขยับเข้าออกในจังหวะที่เร็วขึ้นเรื่อยๆ ขาของมินถูกยกขึ้นสูงก่อนที่ทิวจะใช้ท่อนแขนประคองเอาไว้ มินหันหน้ามาหาทิวที่นอนทาบอยู่ด้านหลังก่อนจะเผยปากเชิญชวนให้ทิวจูบเขาอีกครั้ง ทิวประกบปากจูบมินทันทีโดยไม่รอช้า สะโพกแกร่งเริ่มกระแทกเข้าออกหนักหน่วงยิ่งขึ้น มินใช้มือจับเข้าที่แก่นกายตัวเองแล้วรูดขึ้นลงเป็นจังหวะเดียวกันกระที่ทิวกระแทกเขาทางด้านหลัง








อ่านต่อด้านล่างค่ะ....


ออฟไลน์ Star_ss

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-3
อ่านต่อจากด้านบนค่ะ....








ผับ ผับ ผับ~~~~





เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นหวั่นไหว เสียงครางยังคงดังกึกก้องไปทั่วทั้งห้อง ทุกซอกทุกมุมของร่างกายถูกตีตราด้วยรอยจูบจากทิว ร่ายกายของทั้งสองเชื่อมผสานบทรักกันอย่างเนินนาน ทิวจับมินอุ้มขึ้นจนตัวลอยถอดแท่นร้อนจนเกือบสุดแล้วกระแทกเข้าไปในตัวมินเน้นๆ ย้ำๆ อยู่หลายครั้ง มินเกี่ยวรัดคอทิวเอาไว้แน่นพอๆ กับส่วนล่างที่กำลังตอดรัดแก่นกายทิวเอาไว้แน่นเช่นกัน ทิวสวนสะโพกอยู่ในท่านั้นสักพักแล้วจับตัวมินนอนลงที่นอน ร่างของมินถูกทิวโหมกระหน่ำส่งมอบความสุขกับบทรักที่แสนจะเร่าร้อนด้วยแรงกระแทกที่ทั้งแรงและดุดันอย่างไม่หยุดพัก มีแรงเท่าไหร่ทิวใส่แบบไม่ยั้ง ความเสียวซาบซ่านถูกส่งผ่านทางเรือนร่างของคนทั้งสองจนวินาทีสุดท้าย บทรักจบลงและเริ่มต้นใหม่อยู่หลายครั้งเพื่อตอบสนองความต้องการที่ไม่มีที่สิ้นสุดของผู้ชายคนที่ขึ้นชื่อว่าผัว ร่างกายของเมียรักอ่อนแรงลงเมื่อน้ำรักครั้งสุดท้ายฉีดพ้นออกมาเพียงเล็กน้อย ส่วนอีกคนก็ฉีดพุ่งน้ำรักเข้าไปข้างในตัวเมียอันเป็นที่รัก





"ซี๊ดดด..... อ่าาาา......."





ทิวพรมจูบไปทั่วใบหน้าของมินที่นอนหมดแรงอยู่ในอ้อมกอดของเขา มินค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองคนรักที่กำลังส่งยิ้มให้เขาก่อนจะประกบจูบปากเขาด้วยรสจูบที่อ่อนหวานและนุ่มนวล เปลือกตามินค่อยๆ ปิดลงช้าๆ แล้วการตอบสนองของเมียรักก็หยุดไปทันที ทิวยังคงกอบโกยความสุขอยู่กับร่างของมินที่หลับไหลอยู่ในอ้อมกอดของเขาจนเขาพอใจ






หลังจากกอบโกยความสุขจนพอใจแล้วทิวก็อุ้มมินพาไปชำระร่างกายจนสะอาดทุกซอกทุกมุมก่อนจะพามานอนพักไว้ที่โซฟาตัวยาว ก้มจูบลงที่หน้าผากของมินอย่างอ่อนโยนแล้วหาผ้ามาห่มร่างมินเอาไว้เพื่อกันความหนาว จากนั้นทิวก็จัดการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนผืนใหม่แล้วอุ้มมินขึ้นมานอนบนที่นอนนุ่มห่มผ้าให้มินแล้วแทรกตัวเข้าไปในผ้าห่มผืนหนา ทิวไม่รอช้าที่จะรวบตัวมินเข้ามากอด มินขยับตัวเข้าหาไออุ่นด้วยความเคยชินแล้วสักพักทิวก็ผลอยหลับตามมินไปในที่สุด






....






แสงสว่างสาดส่องผ่านผ้าม่านผืนบางตรงระเบียงสูงทำให้มินเริ่มขยับตัวเล็กน้อย กึ่ก!! เพียงมินขยับตัวความเจ็บก็วิ่งพุ่งเข้าชนร่างมินอย่างจัง




"โอ๊ยยย..." เสียงร้องที่แหบพร่าจนแทบจะไม่มีเสียงก็ทำให้ทิวปรือตาขึ้นมามองคนรักที่นอนหน้าเหยเกด้วยความเจ็บ




จุ๊บบบ....
ทิวกดจูบลงที่หน้าผากมินเบาๆ ทำให้มินค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองทิวที่กำลังยิ้มร่าอย่างมีความสุข




"อรุณสวัสดิ์ครับที่รัก"



คนพูดดูหน้าตาเปี่ยมล้นไปด้วยความสุขแต่คนฟังกลับรู้สึกตรงกันข้ามเหมือนร่างกายกำลังแตกซ่านเป็นเสี่ยงๆ



"ไอ้บ้าทิว!!"



มินพยายามเปล่งเสียงออกมาแต่ก็แทบจะไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมาแม้แต่น้อย ถึงจะไม่ได้ยินเสียงแต่ทิวก็อ่านปากมินออกเป็นอย่างดีเพราะเป็นประโยคที่เขาฟังอยู่เกือบทุกวัน




"หึหึ.... บอกรักกันแต่เช้าเลยนะ" ทิวพูดออกไปทั้งๆ ที่นาฬิกาบอกเวลาบ่ายสองโมงยี่สิบนาที




งับ!!




"โอ๊ยย!!!" มินกัดเข้าที่อกเข้าที่หน้าอกของทิวอย่างแรงด้วยความมันเขี้ยว



"โทรศัพท์" มินร้องหาโทรศัพท์ทันทีเพราะวันนี้เป็นวันที่เขาต้องไปทำงานแต่ดันลุกไม่ไหวแค่ขยับตัวยังเป็นเรื่องยากสำหรับเขาในตอนนี้



"โทรไปลางานให้แล้วครับไม่ต้องห่วง หึหึ"



"หึ!! ทีอย่างนี้ล่ะไว!" มินบ่นคนรักในสภาพที่ตากำลังจะปิดลงอีกครั้ง



"เดี๋ยวๆ นี่อย่าบอกนะจะนอนต่อน่ะ" มินลืมตาขึ้นอีกครั้งก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้งสุดๆ



"กูง่วง!! มึงเอากูหนักขนาดนี้กูจะเอาแรงที่ไหนลุกล่ะ" เสียงของมินขาดๆ หายๆ แต่ทิวก็เข้าใจทุกคำพูดที่มินพูดกับเขา



"ฮ่าๆๆๆ จริงอ่ะ?" ทิวหัวเราะอย่างพอใจเพราะเขารู้สึกอยากแกล้งมินตลอดเวลา



"ตลกตายล่ะ!! เพราะมึงคนเดียวเลย" มินว่าคนรักไม่จริงจังนัก



จุ๊บบบ....
ทิวจุ๊บลงที่ปากมินด้วยความเร็วก่อนจะยิ้มกริ่ม




"เมื่อคืนมึงโคตรน่ารักเลยรู้ป่ะ" มินตีหน้านิ่งพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่ให้ทิวเห็น



^_^



"แบบนี้กูรักตายเลย"



ฟอดด.... ฟอดดด.... ฟอดดด....




"อือออ... ทิว!"





ทิวระดมหอมมินอยู่หลายครั้งแต่มินก็ไม่มีแรงพอที่จะห้ามทิวเลยทำได้แค่หัวเราะกับสิ่งที่ทิวกำลังทำกับเขา เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งสองคนดังไปทั่วทั้งห้อง คนนึงแกล้งทำหน้างอส่วนอีกคนก็ตามง้อคอยเอาใจ ทิวรวบตัวมินเข้ามากอดไว้แนบอก มินซบหน้าลงที่อกของทิวก่อนจะจูบลงเบาๆ ส่วนทิวก็จูบลงที่หน้าผากมินอย่างอ่อนโยนแล้วทั้งสองคนก็ยิ้มให้กันอย่างมีความสุข เวลาผ่านไปไม่นานนักมินก็ผลอยหลับคาอกทิวไปอีกครั้ง




"ฝันดีนะที่รักของไอ้ทิว"




จุ๊บบบบ....





TBC.






หลังจากเขียนตอนนี้จบก็นั่งไว้อาลัยให้กับตัวเอง
เฮ้ออ... แล้วต่อไปตูจะเขียนยังไง ฉากแบบนี้คงหมดลงเพียงแค่นี้ซินะ
ตอนต่อไปเดากันไม่ออกถูกม่ะ ฮ่าๆๆ เล่นจบซะแบบนี้ ไม่ค้างเป็นพอเนอะ 555+
เอาเป็นว่ารอลุ้นกันนะคะว่าเรื่องราวความรักของไอ้ป๋ากับหนูมินจะเป็นยังไงต่อไป
บั๊ยยย.... จุ๊บคนอ่าน

ปล. เม้นกันวันละนิดจิตแจ่มใสนะคะ อิอิ




ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0

ออฟไลน์ ่jjay

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 454
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +70/-0
ดุเดือดกันเหลือเกินนนน :haun4: :haun4:

ออฟไลน์ วายซ่า

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2224
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +205/-6
ร้อนแรงกันจริงนะ  ป๋าก็เพลามือกะน้องมินบ้างเหอะ   :hao7:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ แม่น้องเปา

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 209
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
ขอเลือดให้เราด้วยค่า.. :jul1: :jul1:

ออฟไลน์ rmlab

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1679
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-2

ออฟไลน์ minneemint

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +45/-0

ออฟไลน์ thanza1970

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
แบบนี้ใครจะไม่ตายล่ะ

ออฟไลน์ insunhwen

  • FREEDOM!!!!
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 867
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +53/-5

ออฟไลน์ Star_ss

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-3
★ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด ภาค 2
【ทิว❤มิน】


  :pig4: :เครดิตภาพ: ขอบคุณภาพจาก IG และเวปไซค์ค่ะ



【EP.14 กังวล】





เฮ้ออ.... วันเสาร์ที่โคตรจะสดใสหลังจากโดนไอ้ป๋าจัดหนักจนต้องลาพักตูดให้หายเจ็บก่อนแล้วผมค่อยเข้าบริษัทไปเคลียร์งานด้วยสภาพที่ผมเห็นตัวเองเดินผ่านกระจกนี่แทบจะทำใจไม่ได้ มันเหมือนคนป่วยหนักที่ต้องนอนพักให้น้ำเกลือตามโรงพยาบาลอ่ะครับ ผมผิดเองที่ตามใจมันจนลืมรักร่างกายตัวเองให้มากกว่านี้ พังๆ สภาพผมแบบพังพินาศ





ผมนั่งทำงานไปไอ้น้องที่ทำโปรเจคด้วยกันมันก็ได้แต่ส่งสายตาล้อเลียนผมตลอดเวลาจนผมต้องกำราบให้รู้ซะบ้างว่ากูหัวหน้าทีมนะเว้ย!! มึงจะมาใช้สายตาล้อเลียนกูแบบนี้ไม่ได้ งานมีเท่าไหร่ผมทุ่มให้สุดตัวกะว่าโปรเจคแม่งจบทันสิ้นเดือนนี้แน่นอนเอาดิ!! พวกมันสามตัวร้องโอดโอยกันขอความเห็นใจแต่ผมไม่มีให้นี่ดิครับและอีกอย่างคือผมก็อยากเลิกรับงานแล้วหันมาช่วยงานไอ้ป๋าอย่างจริงจังสักที






หลังจากทำงานเครียดๆ เหนื่อยมาหลายวันพอถึงวันหยุดผมก็ต้องพักให้เต็มที่ซะหน่อย ซึ่งตอนนี้มันก็ยังไม่ใช่เวลาที่ผมจะลุกจากเตียงนอนอันแสนนุ่มที่ผมโคตรคิดถึง อ่าาา.... สบายโคตรๆ เลยครับ





หมับ!!





ขาและแขนผมก็พาดทับอยู่บนร่างไอ้ป๋าที่ยังนอนหลับสนิท แอบกอดมันตอนหลับทีไรผมโคตรรู้สึกดี วันไหนตื่นก่อนแล้วได้แอบมองได้แกล้งไอ้คนที่กำลังหลับอยู่ข้างๆ เหมือนผมได้เติมพลังยังไงก็ไม่รู้ หึหึ ร่างคนที่นอนเปลือยท่อนบนโชว์ให้เห็นกล้ามท้องเป็นมัดๆ เห็นแล้วมันเขี้ยวอยากกัดด้วยความหมั่นใส้ คนห่าอะไรหุ่นดีฉิบหาย นี่ขนาดไม่ค่อยมีเวลาออกกำลังกายนะหุ่นมันยังดีขนาดนี้ผมนี่โคตรจะอิจฉามันเลย






ผมพยายามออกกำลังกายเพราะอยากมีกล้ามท้องสวยๆ แบบมันนะครับแต่พอเริ่มก็ทำได้แค่แป๊ปๆ ก็เลิกเพราะติดขี้เกียจติดการนอนซะมากกว่า ส่วนไอ้ป๋านี่ฟิตเนสผมก็ไม่ค่อยเห็นมันจะไปสักเท่าไหร่แต่นานๆ ทีจะชวนผมไปเล่นสักสองชั่วโมงเมื่อมีเวลาว่างพร้อมกันแต่ทำไมมันถึงหุ่นดีแบบนี้ก็ไม่รู้ เหอะ!! พูดตรงๆ นะครับผมเกลียดพวกเล่นกล้ามว่ะ ผมว่าแม่งเห็นแล้วจะอ้วกพวกผิวดำๆ เลื่อมๆ พวกที่ออกกำลังกายจนกล้ามแขนป่องเหมือนกำลังจะแตกผมเลยบอกไอ้ป๋าว่ากล้ามท้องกูโอเคแต่ไอ้ก้ามปูเนี้ยะกูไม่โอเค เพราะกล้ามที่แขนมันผมก็ว่าโอเคแล้วนะแต่ถ้าจะให้มากกว่านี้ผมคงขอบายครับแค่นี้เวลามันเดินไปไหนมาไหนกับผมก็ทำให้ผมด้อยมากล่ะ ถ้ามันจะมีมากกว่านี้ผมคงไม่เดินด้วยหรอก เหอะ!!  ผมนี่ไม่เข้าใจเลยว่ามันน่ามองตรงไหนผมว่ามันน่าอ๊วกมากกว่าผมเลยไม่นิยมเข้าฟิตเนสสักเท่าไหร่เลยเน้นแดกเหล้ามากกว่า ฮ่าๆๆ





"อือออ...." ไอ้ป๋าเริ่มขยับตัวเล็กน้อยแล้วนอนต่อ




ผมขยับตัวเข้าหามันอีกนิด มุดหน้าเข้าหาไออุ่นก่อนจะเคลิ้มหลับตามมันไปในที่สุด





.......





"มิน...."



"อืออ...."



"ตื่นได้แล้ว" ฟอดดดด.....





ผมรู้สึกถึงสัมผัสชื่นๆ กดลงที่แก้มผมทำให้ผมขยับตัวเข้าหาความอุ่นอีกครั้ง กูยังไม่อยากตื่นเลยอย่าเพิ่งปลุกกูนะทิว ผมได้แต่คิดในใจทั้งที่รู้สึกตัวเพราะถูกมันกวนใจด้วยการลูบไล้มือสากๆ ไปทั่วแผ่นหลังของผม อ่าาา... อย่าลูบดิวะกูขนลุกนะเว้ย!! ถึงในใจจะค้านแต่แม่งโคตรรู้สึกดี






"หึหึ... ตื่นได้แล้วมิน" ผมปรือตาขึ้นมามองไอ้ป๋าที่นอนยิ้มร่ามองมาที่ผม



"กี่โมงแล้ววะ?" พอถามเสร็จผมก็ขดตัวกอดตัวอุ่นๆ ของไอ้ป๋าไว้แน่น ก็มันรู้สึกดีนี่หว่า...



"สิบเอ็ดโมงแล้วมึงไม่หิวข้าวรึไง หื้อ?"



มือไอ้ป๋ากำลังลูบไล้ที่เส้นผมของผมอย่างเบามือ



"หิวแต่ขี้เกียจตื่น" ผมยังคงยืนยันคำตอบเดิม



"หึหึ... แล้วจะหายหิวไหมวะถ้าไม่ตื่นขึ้นมากิน ลุกขึ้นไปอาบน้ำหาอะไรกินก่อนแล้วค่อยมานอนต่อก็ได้"



"กูอยากกินอาหารญี่ปุ่นอ่ะ มึงพากูไปกินหน่อยดิ" ผมเงยหน้าขึ้นมาบอกไอ้ป๋า รู้สึกอยากกินขึ้นมาซะงั้น



"อืม... ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวกูพาไปกิน" คำตอบเป็นที่พอใจทำให้ผมมีแรงลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว



"อื้อออ.... ถ้าไม่ติดอยากกินนะวันนี้กูนะนอนแม่งทั้งวันเลย" ผมลุกขึ้นนั่งก่อนจะยืดตัวบิดขี้เกียจเล็กน้อย



"ขนเริ่มยาวขึ้นทุกวันล่ะเมียกู ว่างๆ ต้องพาไปตัดขนซะหน่อย หึหึ"




ควับ!!




"โอ๊ยยย!!! มินอย่าบิดหัวนมกูคร๊าบ!!"



"มึงกล้าว่ากูเป็นหมา!!"



"โอ๊ยยย!!! ไม่ใช่ครับที่รัก มึงกำลังเข้าใจกูผิดแล้ว โอ๊ยย!! มินกูเจ็บ!!"



"หนอย!! กล้าแหย่หนวดเสือเหรอไอ้ทิว!!"




พรึ่บ!!




"เฮ้ย!! ไอ้ทิว!!" สถานการณ์เลวร้ายลงทันทีเมื่อไอ้ป๋ามันพลิกตัวแล้วขึ้นคร่อมผม




จุ๊บบบ....




"หัวนมกูแทบขาดเล่นแรงนะไอ้แห้ง!!"




ฟอดดด... ฟอดดด....




"ฮื้ออ... ไอ้ทิว!! ถอยไปเลย!!"



"หึหึ... เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งกับกูงั้นเหรอ กระแทกหนักๆ สักยกก่อนแดกข้าวดีไหม?"



"อื้ออ... ไอ้ทิวอย่า!! เดี๋ยวแม่งไม่ได้แดกข้าว!!"



"ตอนนี้กูเริ่มไม่อยากแดกข้าวแล้วซิ" ไอ้ป๋ายิ้มร้าย



"เดี๋ยวๆ มึงอย่ามองกูแบบนั้นทิว กูหิวข้าว!!" ผมแหกปากเสียงดังลั่นห้อง



"งั้นจูบกูก่อนแล้วกูจะปล่อย"



"ไม่เว้ย!! จูบแล้วมึงชอบยาวทุกที"



"น่านะ... นะครับที่รัก" จุ๊บบบ...



"อื้ออ... ไอ้ทิวอย่า!!"





ขนลุกสู่เลยกู งานนี้กูจะรอดไหมแม่งเล่นเอาอาวุธกดทับปืนกลกูแบบนี้ ไม่เอานะเว้ย!! ตอนนี้กูยังไม่พร้อมรบนะเว้ย!! ในใจผมได้แต่คิดห้ามแต่ร่างกายผมแม่งไม่รักดีนี่ดิ!! ดันครางออกมาซะงั้น โอ๊ยย!!





"หึหึ... ปากก็ร้องห้ามแต่ของมึงมันเริ่มสู้กูแล้วนะที่รัก"





ไอ้ป๋าเริ่มซุกไซ้ที่ซอกคอของผมก่อนจะกดอาวุธลับของมันให้เสียดสีกับส่วนอ่อนไหวของผมที่ซุกตัวอยู่ใต้กางเกงนอน อ่าาา... อย่านะเว้ย!! อย่าตื่นเต้น อย่าเพิ่งไปสู่กับมันเด็ดขาด อื้ออ.... กูจะรอดไหม





"ไอ้ทิว... อื้ออ... มึงอย่าแกล้งกู"





อร๊ากกก.... กูอยากตายตรงนี้!! ยิ่งกูห้ามมึงก็ยิ่งทำให้กูตะบะแตกไอ้บ้า!! เล่นกระแทกเป้าตุงๆ มึงเข้าที่ปืนกลกูแบบนี้แล้วจะให้กูทนไหวได้ไงไอ้บ้าทิว!! มึงแม่งชอบใช้กำลังกับจุดอ่อนกูแบบนี้แล้วจะไม่ให้กูสั่นได้ไง อ่าาา...





จุ๊บบบ...




"สักรอบก่อนกินข้าวนะครับ อ่าาา...." ไอ้ป๋าพูดเสียงแหบพร่า




หมับ!!!





อึ่ก!!!





"อ่าาา.... ทิวอย่ารูดมัน อื้ออ...."





คำร้องห้ามผมคงไม่ทำให้ไอ้ป๋าหยุดเพียงแค่นี้แน่นอน ยิ่งพูดห้ามเท่าไหร่มันก็ยิ่งจัดการผมหนักขึ้นๆ มืออุ่นๆ กับปากที่ซุกไซ้บนร่างกายของผมในตอนนี้ทำให้อารมณ์ผมกำลังเตลิดไปไกล ในเมื่อห้ามไม่ได้แล้วผมคงต้องเลยตามเลยแล้วครับ





"อื้ออ... มินอ้าขากว้างๆ ครับที่รัก อ่าา..."



"อ๊ะ!! ทิวอื้ออ...."





เหอะ!! ผมล่ะอยากกระโดดถีบไอ้คนที่เดินผิวปากอารมณ์ดีข้างๆ นี่ผมจังว่ะ มึงเดินตัวเบาแต่กูนี่ต้องพยายามเดินให้ปกติที่สุดนี่มันไม่ยุติธรรมเลยนะเว้ย!! ยิ่งอยู่กับมันผมก็ยิ่งหื่นกามตามมันขึ้นไปทุกที เวลาที่ถูกมันสัมผัสตัวเมื่อไหร่นี่แทนที่จะกลัวเจ็บถอยกรูเข้ารังแต่ร่างกายผมดันตอบรับสัมผัสจากมันอย่างห้ามยังไงก็ห้ามไว้ไม่อยู่ มันใส่แรงมาผมใส่แรงกลับเหมือนกำลังวัดว่าใครเหนือใครแต่ผมนี่อยู่ใต้มันตลอด หึ!! สักวันเถอะไอ้ป๋ากูจะเอามึงคืนบ้างคอยดู!!





โอ๊ยยย... เจ็บตูดฉิบหาย!!





"หึหึ... เดินดีๆ ดิวะ กลัวคนอื่นไม่รู้เหรอว่าเพิ่งโดนกูเอาก่อนออกมากินข้าวอ่ะ หื้ออ?"



"เฮ้ย!! มึงถอยไปเลยทิว" แม่งทำท่าจะกระโจนเข้ามาจูบผมซะงั้น เดี๋ยวนี้ไม่มีปิดบังชอบแสดงออกไปทั่วจริงๆ ผมล่ะเหนื่อยใจ





หมับ!!





"ผัวกอดเมียมันผิดตรงไหน?" พูดยังไม่ทันขาดคำมันก็รวบตัวผมเข้าไปกอดแล้วเดินหน้าตาเฉย



"เฮ้ย!! มึงอายคนอื่นบ้างก็ได้นะทิว"





คือคนที่เดินไปเดินมาในห้างต่างหันมามองที่ผมสองคนอ่ะครับ ถามว่าตั้งแต่ที่ได้ไอ้ป๋ามาเป็นแฟนเนี้ยะมีวันไหนบ้างดีกว่าที่มันไม่ทำให้ผมต้องอายต่อหน้าคนที่ไม่รู้จัก





"อายทำไมกูจะเดินกอดมึงที่ไหนก็ได้เพราะมึงคือเมียกู"



"กูบอกอย่าใช้คำว่าเมียในที่สาธารณะไง!" ผมพูดเสียงเบาๆ รอดไรฟัน



"อ่อ... ครับๆ คุณแฟน พอใจยัง?"



"เออ!! แล้วเอาแขนออกได้แล้วอายคนอื่นเข้า"





แปะ!!





"โอ๊ย!! มึงตีหน้าผากกูไมเนี้ยะ!!" ผมลูบหน้าผากตัวเองปอยๆ ด้วยความเจ็บ



"อยู่กับกูมีอะไรต้องอาย หล่อก็หล่อ รวยก็รวย แถมรักมึงมากขนาดนี้มีแต่คนจะอิจฉาอยากได้กูไปทำผัวล่ะซิไม่ว่า หื้อ!! มีแต่มึงล่ะมั้งมินที่มองไม่เห็นความเพอร์เฟคของแฟนตัวเอง"



"เหอะ!! กูก็ว่าธรรมดานั่นแหละทิวมึงอย่าเว่อหน่อยเลย"



"หึหึ... งั้นเหรอ" ผมล่ะเกลียดเวลามันทำหน้าแบบนี้ใส่ผมจริงๆ



"เหอะ!! ก็งั้นๆ แหละ"




หมับ!!





"ซี๊ดด... ไอ้ทิวมึง!!" แม่งบีบก้นผมโคตรแรง ไอ้ผัวบ้า!!



"แล้วอย่ามาร้องไห้เสียใจล่ะไอ้แห้ง" ฟอดดด....



อร๊ากกก... มึงจะหอมแก้มกูทำไม!! คนแม่งมองกันหมดแล้วนะเว้ย!! กูอาย!!!





....






"อยากกินอะไรมิน สั่งสักทีซิเห็นดูจนเมนูจะทะลุอยู่แล้ว"



"ก็อยากกินหลายอย่างขอคิดแป๊ปดิ" อันนี้ก็อยากกิน อันนู้นก็อยากกิน โอ๊ย!! น่ากินไปหมดเลยว่ะ



"งั้นคิดไปก่อนนะเดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแป๊ป"



"ทิวๆ ถ้ากูสั่งมาเยอะมึงต้องช่วยกูกินให้หมดนะ"



"หึหึ... อยากกินก็สั่งเลย" มันต้องอย่างนี้ดิ!! กูรักมึงตายเลย



"น้องครับๆ พี่สั่งอาหารหน่อยครับ"



"ถ้าอาหารมาก็กินไปก่อนเลย เดี๋ยวมา"



"เออ... ให้ไว้ด้วยรอ..."






ผมจัดการสั่งอาหารทุกอย่างที่ผมอยากกิน เทปุระกุ้งตัวใหญ่ๆ สลัดปลาแซลมอลที่แสนอร่อย ข้าวหน้าปลาไหลที่โคตรชอบ สุกี้ญี่ปุ่นที่แสนเย้ายวนใจ หื้อออ... น่ากินไปหมด ของไอ้ป๋าไม่ต้องห่วงครับที่ผมสั่งมามันกินหมดนั่นแหละแต่ถ้าอยากกินอะไรเพิ่มเดี๋ยวมันก็สั่งเพิ่มเองแหละ






ผมนั่งชะเง้อคอยาวรอไอ้ทิวที่บอกจะไปเข้าห้องน้ำ รอจนอาหารที่สั่งมาเสริฟวางจนเต็มโต๊ะมันก็ยังไม่กลับมา ถ้าบอกว่าไปห้องน้ำเพราะปวดขี้นี่ผมว่ามันต้องขี้ออกจนหมดตัวแล้วล่ะมั้งถ้าจะไปนานขนาดนี้





"นานเกินไปป่าววะ"





ผมได้แต่นั่งกลืนน้ำลายมองอาหารที่อสนจะน่ากินอยู่ข้างหน้า อีกใจก็อยากรอให้ไอ้ทิวมาก่อนแล้วค่อยเริ่มกินพร้อมกิน เวลาผ่านไปเกือบยี่สิบนาทีผมเริ่มทนรอไม่ไหว ด่าตัวเองใจในว่ากูนี่โง่ป่าววะแทนที่จะโทรตามมันตั้งแต่แรกก็จบ นึกขึ้นได้ก็จัดการหยิบโทรศัพท์มากดโทรออกหามันทันที






Tru Tru Tru.....




"ทิวอยู่ไหน?" เมื่อรู้ว่าอีกฝั่งรับสายผมก็ถามคำถามออกไปทันที



"กำลังเดินไปที่ร้าน"



"ทำไมไปนานจังวะ กูนั่งหิ้วท้องรอมึงอยู่ตั้งนาน"



"ก็บอกให้กินก่อนกูไง แค่นี้นะถึงหน้าร้านแล้ว"





ผมยังไม่ทันจะบ่นมันให้หายโมโหไอ้ทิวก็ตัดสายผมไปซะก่อน ผมเงยหน้าขึ้นมองไปทางหน้าร้านก็เห็นมันกำลังเดินเข้ามาในร้านแล้วเดินตรงที่หาผม





"ทำไมไปนานจังวะ?"



"ท้องเสียนะ"



"ไปกินอะไรมาท้องเสียแล้วนี่ดีขึ้นยังไปหาหมอไหม?"



"ไม่เป็นไรกูดีขึ้นแล้ว กินๆ หิวไม่ใช่เหรอ บอกว่าไม่ต้องรอๆ มึงเนี้ยะนะ"



"แต่กูดูหน้ามึงซี๊ดๆ นะทิว ไปหาหมอเหอะ"



"คิดมากน่า... คนท้องเสียขาดน้ำมันก็หน้าซี๊ดแบบนี้นี่แหละ จะกินได้ยังกูเริ่มหิวล่ะ"



"อืม... ถ้าปวดท้องอีกมึงต้องไปหาหมอนะ"



"เออ... รู้แล้วครับ อ่ะๆ กินนี่เข้าไปมึงชอบไม่ใช่เหรอ" ไอ้ทิวตักสลัดปลาแซลมอลใส่จานให้ผม



"มึงก็ดินเยอะๆ ล่ะ เอาไรอีกป่ะเดี๋ยวกูเรียกพนักงานให้"



"พอแล้ว... แค่นี้ก็กินให้หมดก่อน"



"เออๆ อย่าบ่นกูนะเพราะมึงบอกเองว่าอยากกินอะไรก็ให้สั่งได้เลย แล้วที่สำคัญมึงบอกมึงจะช่วยกูกินให้หมด"



"หึหึ... ครับๆ ตามคำสั่งเลยครับ" แม่ง!! ล้อเลียนกูนะเดี๊ยะๆ





หลังจากนั้นผมกับไอ้ทิวก็ช่วยกันกินอาหารที่สั่งมาจนเกลี้ยงเลยครับ ผมนี่โคตรอิ่ม ไอ้ทิวนี่บ่นว่าแน่นท้องมาก ก็แน่แหละสั่งมาเยอะขนาดนั้น ฮ่าๆๆ มึงอยากตามใจกูเองช่วยไม่ได้นะ






"ทิวกูอยากดูเสื้อผ้า" พอท้องอิ่มผมก็ยังไม่อยากกลับห้องครับ ไหนๆ ออกมาข้างนอกแล้วก็หาเรื่องใช้เงินแฟนซะหน่อย หึหึ



"อาทิตย์ที่แล้วเพิ่งซื้อไปได้ข่าวว่ายังไม่ได้ใส่"



"เฮ้ย!! แต่คอลเล็คชั่นนี้ออกใหม่อ่ะกูเห็นในไอจีร้านที่กูฟอลโล่อยู่เขาอัพว่านำเข้ามาในไทยแล้วกูเลยอยากซื้อเก็บไว้อ่ะ"



"หึหึ... คอลเล็คชั่นใหม่ของมึงนี่ออกใหม่ทุกอาทิตย์เลยเนอะ"



"เออๆ มึงไม่ต้องซื้อให้กูก็ได้เดี๋ยวกูซื้อเอง!!"




หมับ!!
ไอ้ทิวคว้ามือผมเอาไว้



"ใครบอกว่าจะไม่ซื้อให้ หื้ออ... มึงอยากได้อะไรกูให้มึงได้ทุกอย่างอยู่แล้วมิน"



"มึงก็เป็นแบบนี้ตลอดกูเลยเสียนิสัย"



"หึหึ... เพราะมึงเป็นคนแบบนี้แหละกูถึงรักมึง"






แทนที่ไอ้ทิวจะต่อว่าผมเรื่องที่ผมชอบเอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ซื้อมันหมดซะทุกอย่าง งี่เง่าก็เท่านั้น เอาแต่ใจก็ที่สุด ใช้กำลังกับมันก็บ่อย ชอบทำอะไรตามใจตัวเองจนทำให้มันต้องตามแก้ก็หลายครั้งแต่มันไม่เคยขัดใจผมเลยสักครั้งเดียว นี่แหละครับที่ทำให้ผมคิดว่าถ้าไม่มีมันอยู่ข้างๆ ผมเหมือนทุกวันนี้ผมจะอยู่ต่อไปได้ยังไง






"กูไม่เยากได้เสื้อล่ะ กูอยากกลับบ้าน"



"อย่ามาทำตัวดีตอนนี้มินเพราะมันไม่ทันแล้ว หึหึ ไปๆ อยากได้เสื้อตัวไหนกูซื้อให้หมด เมียคนเดียวของกูอยากได้อะไรกูจัดให้อยู่แล้ว"



"มึงแม่ง!! ชอบตามใจกู"






ไอ้ทิวหัวเราะชอบใจ วันนี้ดูมันอารมณ์ดีเป็นพิเศษ มันลากผมไปร้านเสื้อผ้าที่ผมร้องหนักร้องหนาวว่าอยากได้ เสื้อทุกตัวที่มันหยิบขึ้นมาคือตัวที่ผมชอบและอยากได้มากๆ มันรู้ใจผมทุกอย่าง พอซื้อของผมเสร็จผมก็ลากมันไปลองเสื้อของมันบ้างครับ พอผมถูกใจตัวไหนก็ยัดใส่มือให้มันเข้าไปลองว่าใส่พอดีไหม ชอบตัวที่ผมเลือกให้มันรึเปล่า





"เป็นไงหล่อไหม?"



"หื้ออ.... หล่อมาก!! ไม่ค่อยหลงตัวเองเลยว่างั้น"



"อ้าว!! ก็คนมันหล่อจริงๆ นี่หว่า" ไอ้ทิวยังคงยิ้มออกมาอย่างพอใจจนทำให้ผมเริ่มหมั่นใส้ขึ้นมานิดๆ ล่ะ



"งั้นเอาสามตัวนี้นะ มึงอยากได้ตัวไหนอีกรึป่าวทิว?" ผมเดินไปดูเสื้อยืดอีกด้านกะว่าจะซื้อเอาไปใส่สบายๆ เวลาอยู่ห้องไม่ได้ออกไปไหน



"เอาแค่นี้ก่อนครับ"





ผมหันกลับไปมองก็เห็นไอ้ทิวกำลังยื่นเสื้อให้พนักงานแต่สายตาของผมไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น มองไกลออกไปอีกนิดผมเห็นผู้หญิงคนนึงกำลังมองมาที่ไอ้ทิวแต่พอเธอเห็นว่าผมกำลังมองเธออยู่เธอก็หายไปทันที





"ใครวะ?"



"มินเอาอะไรเพิ่มอีกไหม?"



"อืมๆ เอาตัวนี้อีกสองตัว"


ผมเดินเอาเสื้อไปยื่นให้พนักงานแล้วหยุดยืนข้างไอ้ทิว มองไปทางเดิมก่อนจะกวาดสายตามองรอบๆ




"เป็นอะไร?"



"หึ! ป่าวๆ ไม่มีอะไร"



"จะกลับเลยหรือจะไปไหนต่ออีกไหม?"



"หึ... ว่าไงนะ พูดใหม่ดิเมื่อกี้ไม่ทันได้ฟัง"



"มองอะไรอยู่มิน ใจลอยไปไหน ฮื้อ?"



"ป่าวๆ ไม่ได้มองอะไร ไปจ่ายเงินแล้วกลับกันเถอะกูอยากกลับไปนอน"



"อืม... ยืนรอแป๊ป"



"มินเป็นอะไร?"



"ป่าว... ไม่มีอะไรกูแค่รู้สึกง่วงนอนน่ะ"



"หึหึ... นิ่งเป็นหลับขยับเป็นแดกจริงๆ เลยเมียกู"




เพี๊ยะ!!




"หลอกด่ากูตลอด!! ตั้งใจขับรถไปเลย"



"จะให้ซื้ออะไรขึ้นไปแช่ตู้เย็นไว้เลยไหมจะได้หิ้วขึ้นไปทีเดียว"



"ซื้อที่ซุปเปอร์ข้างล่างใช่ป่ะ?"



"อืม... หรือมึงอยากจะแวะซื้อที่อื่นล่ะ"



"ไม่ๆ ซื้อที่ใต้คอนโดนั่นแหละง่ายดี"



"โอเคตามนั้น"



พอขับรถมาถึงคอนโดผมสองคนก็พากันแวะซื้อของกินของใช้ที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตข้างล่าง วันนี้ไอ้ทิวมันดูหน้าซี๊ดๆ ยังไงไม่รู้ ท้องเสียหายแล้วจริงรึเปล่าผมก็ไม่รู้อีก แล้วไหนจะผู้หญิงที่แอบมองไอ้ทิวคนนั้นอีก ไม่รู้ผมคิดไปเองรึเปล่านะแต่ผมว่าเขายืนมองมาทางไอ้ทิวจริงๆ เฮ้ออ... วันนี้มีแต่เรื่องให้คิดจนปวดหัวไปหมดเลยว่ะ






"มินเอาแป๊ปซี่ไหม?" ไอ้ทิวมันตะโกนออกมาจากห้องครัว



"ไม่เอาอ่ะ มึงเก็บของเสร็จยัง?" ผมตะโกนกลับไป



"อืม... เสร็จแล้วแป๊ปนะ" สักพักมันก็เดินออกมา



"ทำไมไม่เข้าไปนอนในห้อง?"



"ทิว... มานี่หน่อย" ผมตบลงที่นั่งข้างๆ แล้วมันก็เดินเข้ามาหาผม



"เป็นอะไร ทำไมทำคิ้วย่นขนาดนี้มีอะไรจะบอกกูไหม?"



"ทิวมึงหายท้องเสียรึยัง?" ผมซบลงที่ไหล่ไอ้ทิวแล้วถามด้วยความเป็นห่วง




ฟอดดด....





"หายแล้ว... นี่มึงกำลังเป็นห่วงกู?"



"อืม... กูเห็นหน้าตามึงซีดเซียวเหมือนคนไม่ค่อยสบายยังไงไม่รู้" ผมกอดเอวมันไว้หลวมๆ แล้วซบหน้าลงที่ไหลของมัน



"หึหึ... กูไม่เป็นไรแล้วอย่าคิดมาก" ทิวมันลูบหัวผมเบาๆ



"จริงๆ นะ มึงห้ามโกหกกูนะ"



"คร๊าบ.... ไม่โกหกครับเมีย หึหึ"



"ถ้ามีอะไรมึงต้องบอกกูคนแรก"



"โอเคๆ รับทราบครับผม"



"กอดกูซิ"



"หึหึ... นี่เป็นคำสั่งหรือขอร้อง?"



"คำสั่ง!!"




หมับ!!




"กอดแล้วๆ โอเครึยัง?"



"อืม... โอเคแล้ว"





จำคำสัญญามึงไว้ให้ขึ้นใจนะไอ้ทิว กูต้องเป็นคนแรกที่รู้เรื่องของมึง มึงสัญญาแล้วต้องทำตามสัญญานะ กูพร้อมรับรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับมึงเสมอ กูรักมึงนะทิว




TBC.





โปรดติดตามตอนต่อไปฮะ


ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7534
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
ทิว ท้องเสียจริงหรือ
ไม่ใช่ที่หายไปนานเพราะคุยกับผู้หญิง
ผู้หญิงที่แอบมองทิว เคยเป็นอะไรกับทิวหรือเปล่า
      :L1: :L1: :L1:
 :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ Star_ss

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-3
★ผัวขี้หึงVSเมียขาโหด ภาค 2
【ทิว❤มิน】


  :pig4: :เครดิตภาพ: ขอบคุณภาพจาก IG และเวปไซค์ค่ะ



【ตอนพิเศษวันสงกรานต์ (กูอยากเล่นน้ำ!!)】





ครืดดด... ครืดดด...




ใครแม่งโทรมารบกวนตอนกูนอนกอดเมียวะเนี้ยะ!! ผมปรือตาขึ้นมามองก็เห็นมินกำลังควานมือหาโทรศัพท์ไปทั่วทั้งที่ยังไม่ลืมตา เฮ้ออ... กูคงต้องช่วยมึงซินะมิน





"อ่ะนี่" ผมยัดโทรศัพท์ใส่มือมิน





ครืดดด... ครืดดด....





"อืม... ขอบใจ"




จุ๊บบบ....





"ไม่เป็นไรครับ"




มินปรือตาขึ้นมามองผมก่อนจะเบะปากใส่ด้วยความหมั่นใส้แล้วรับโทรศัพท์ที่กำลังสั่นเป็นเจ้าเข้าอยู่ในมือตอนนี้




"เออ!! โทรมาหาใครวะ?!!" ผมนี่สะดุ้งเลย นี่เมียกูเป็นอะไรมากป่าววะ



"มิน.. นั่นน่ะโทรศัพท์มึง" ผมสะกิดบอกมินแล้วนอนกอดเมียต่อ



"เออว่ะ!! ฮัลโหลว่าไงใครโทรมา... กูนอนอยู่ แค่นี้นะ!!" เฮ้ออ... เมียกูโคตรกวนตีนเลยว่ะ



["เฮ้ย!! ไอ้ห่า!! กูยังไม่ได้พูดสักคำเสือกจะวางสายกู อย่าเพิ่งวางนะเว้ย!!"]



มินปรือตาขึ้นมามองหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้งก่อนจะแนบหูกับโทรศัพท์แล้วพูดกับปลายสายด้วยประโยคที่น่าฟังที่สุด




"เออไอ้สัส!! ถือสายรอแป๊ป!!"



"แม่ง!! โทรมากวนกูแต่เช้า!! ทิวขยับไปหน่อยดิกูคุยโทรศัพท์ไม่ถนัด"



"เกี่ยวอะไรกับกูล่ะ! มึงก็ใช้ปากพูดหูฟังไปซิ!! ส่วนตัวมึงอ่ะของกู หึหึ"





เรื่องอะไรจะยอมปล่อยง่ายๆ กูจะกอดมึงแบบนี้ไปตลอดมึงจะทำไมครับเมีย หึหึ กูกอดของกูมาตั้งนานมึงมีสิทธิ์อะไรมาบอกให้กูเลิกกอดมึง หื้ออ... สักทีดีไหม!! เดี๊ยะปั๊ด!!




ฟอดดด....





"เฮ้ย!! ทิวอยู่เฉยๆ ดิ๊!!"



"ก็คุยไปดิ!!" ผมยังคงหน้าด้านต่อ มินมันคงรู้ว่าห้ามผมคงจะยากเลยเลิกสนใจผมแล้วหันไปคุยโทรศัพท์แทน



"เออ... ว่าไง?"



["มึงนอนอยู่กับเฮียเหรอวะ?"]



"เออดิ!! ไม่ให้นอนกับมันแล้วจะให้กูนอนกับใคร มึงนี่กูพูดแปลกนะไอ้เหี้ยทีน!!"



["เออๆ กูขอโทษไอ้สัส!! กูแค่จะโทรมาบอกว่าพวกกูจะไปเล่นน้ำสงกรานต์กันพรุ่งนี้มึงจะไปด้วยไหม?"]



"ที่ไหนวะ?"



[สีลม มึงจะไปด้วยไหม?"]



"เออ... เดี๋ยวกูถามทิวมันก่อนว่าจะไปไหม เดี๋ยวกูโทรบอกอีกที"



เออดีวุ้ย... มีมาถามกูก่อนด้วย น่ารักจริงๆ เลยเมียใครวะ หึหึ ว่าแต่.... มินมันจะถามเรื่องอะไรวะ



["เออๆ เอาไงก็โทรมาบอกแล้วกันพวกกูจะได้เตรียมตัวถูก"]



"เออๆ เดี๋ยวกูโทรบอก แค่นี้กูง่วง!!"



["แหมๆ เมื่อคืนโดนเฮียจัดหนักมาล่ะซิ หึหึ โดนไปกี่ดอกวะถึงหมดแรงขนาดนี้"]



"เสือก!! เรื่องของกูไม่ต้องยุ่ง สัส!!"



ทำไมเมียกูโหดแท้วะ!! ยอมใจเมีย... ผมนอนฟังอยู่นานแต่ไม่รู้ว่าฝั่งนู้นแม่งคุยเรื่องอะไร เดี๋ยวค่อยถามมินทีหลังก็ได้วะ



["ฮ่าๆๆๆ เออ! กูไม่กวนล่ะ มึงนอนต่อไปเหอะ"]



"เออ!! แค่นี้!" แล้วมินก็วางสายก่อนจะโยนโทรศัพท์ลงที่นอนที่ไหนสักที่ผมมองตามไม่ทัน



"ใครโทรมา?"



"ไอ้ทีน" มินพลิกตัวหันหน้าเข้ามาหาผม



"มันโทรมาทำไม?" ผมถามต่อก่อนจะกดจมูกลงไปสูดดมแก้มเมียอย่างชื่นใจ



"มันโทรมาชวนไปเล่นน้ำสงกรานต์" มินตอบแล้วกอดก่ายผมไว้ทั้งตัว ถ้าขายกสูงอีกนิดคงจะพาดคอผมพอดี



"โตขนาดนี้แล้วยังจะเล่นน้ำสงกรานต์กันอีกเหรอวะ"



"พวกกูยังวัยรุ่นอยู่ทิว มึงแก่แล้วมึงคงไม่เข้าใจกูหรอก"




งับ!!!





"โอ๊ย!!! มึงกัดหูกูทำไม?!!"





เพี๊ยะ!!!




แม่ง!! แขนกูแทบหักฟาดลงมาแบบไม่ทันตั้งตัวเลย หื้อ!! เดี๋ยวมึงจะโดนไม่ใช่น้อย เดี๋ยวเหอะ!!





"หึหึ ปากดีจริงๆ เดี๋ยวกูเอากระบอกปืนยัดปากให้พูดไม่ได้เลย" มินลืมตาขึ้นมามองผม



"กระบอกนี้น่ะเหรอ?"





หมั่บ!!!





"โอ๊ยย!!! มินกูเจ็บนะเว้ย!! อืออ..."




อ่าา.... เต็มๆ เลยครับ มินจับเข้าที่กระบอกปืนที่ผมพกติดตัวทุกวัน อ่าา... จะบอกมันดีไหมว่าผมโคตรรู้สึกดีเลยเวลามันจับปืนกระบอกนี้ของผม หึหึ





"อยากสูญพันธุ์ใช่ไหม? หื้อ!!"




มินกำแน่นขึ้นกว่าเดิมแต่หารู้ไม่ว่าผมแม่งโคตรอยากจับมันกดตอนนี้เลย สักยกดีไหม หื้อ!!




"หึหึ... คนอย่างกูไม่สูญพันธุ์ง่ายๆ หรอก จำไว้!!"




พรึ่บ!!



ผมพลิกตัวขึ้นคร่อมมิน มันทำหน้างอจ้องหน้าผมอย่างเอาเรื่อง




"พอเลย!! กูยังไม่หายเจ็บ"




มินใช้มือดันหน้าผมให้ออกห่างจากปากของมัน ด้วยความหน้าด้านที่ผมมีอยู่เต็มเปี่ยมก็พยายามก้มหน้าลงไปจะจูบเมียให้หายมันเขี้ยว





"อย่าดิวะ!! กูแค่จะจูบอรุณสวัสดิ์มึงเฉยๆ นะ!"



"ไอ้หื่น!! เมื่อคืนก็จูบจนปากกูจะเปื่อยคาปากมึงอยู่แล้วนะ!" มินบ่นผมไม่จริงจังนัก



"เมื่อคืนก็ส่วนของเมื่อคืนดิ เช้านี้กูยังไม่ได้จูบมึงเลยแห้ง นะครับนะ..." มีความอ้อนเล็กน้อยถึงปานกลาง หึหึ



"อืม... งั้นให้เวลาหนึ่งนาที เริ่ม!!"




อุ๊ปส์!!!






หลังจากได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการผมก็ประกบจูบปากมินทันที มินเผยปากให้ผมได้แทรกลิ้นเข้าไปชกชิมลิ้มรสหวานในโพรงปากนุ่ม ลิ้นเราทั้งสองต่างเกี่ยวรัดหยอกล้อกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เราสองคนจูบกันอยู่สักพักก็ผละปากออกจากกันก่อนจะมองหน้ากันเล็กน้อย มินคลี่ยิ้มส่งมาให้ผมจนทำให้ผมต้องยิ้มตอบแล้วกดจูบลงย้ำๆ อีกหลายทีด้วยความมันเขี้ยว เมียกูน่ารักฉิบหาย หึ่ม!!





จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บบบบ....






"หึหึ... มันเขี้ยวว่ะ" พูดจบผมก็ล้มตัวลงไปนอนแผ่ข้างๆ มิน



"ทิวกูไปเล่นสงกรานต์กับพวกไอ้ทีนนะ มึงจะไปกับกูไหม?"





มินพลิกตัวนอนตะแคงข้างแล้วกอดผมอย่างเอาใจ มันชอบทำแบบนี้เวลาอยากขออะไรหรือให้ผมทำอะไรให้มันครับ ประจำเลย!! แล้วถามว่ากูยอมไหม บอกเลยว่า....





"ถ้ากูบอกว่าไม่ให้ไปมึงจะทำตามไหม?"



"ไม่!! เพราะปีที่แล้วกูได้เล่นแค่แป๊ปเดียวแล้วมึงก็ลากกูกลับ กูมัวแต่คลุกอยู่กับมึงอยู่โรงแรมปีนี้กูก็เลยตั้งใจว่าจะไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนๆ ของกูแบบจัดหนัก หึหึ" เป็นไงล่ะครับคำตอบของเมียผม



"แล้วปีนี้มึงไม่อยากอยู่กับกูรึไง หื้อ?" ฟอดดด....



"อย่ามาเยอะทิว!! กูอยู่กับมึงแทบจะ 24 ชั่วโมงแล้วมึงไม่เบื่อบ้างรึไง"



"ไม่เบื่อ!! ถ้ากูตอบแบบนี้มึงจะไม่เป็นกับเพื่อนมึงใช่ไหม?"



"ป่าว!! กูก็จะไปเหมือนเดิมนั่นแหละ กูชวนมึงแล้วถ้ามึงจะไม่ไปก็เรื่องของมึง!!"



"เฮ้ย!! ได้ไงล่ะ อย่าไปเลยนะมินแดดร้อนขนาดนั้น คนแม่งก็เยอะมึงจะไปเดินเบียนคนเยอะๆ ทำไม ร้อนตายชัก!!"





ผมพยายามเกลี่ยกล่อมมินให้ยอมเปลี่ยนใจไม่ไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนมันแล้วมาคลุกอยู่กับผมแทนแต่งานนี้ดูสถานการณ์แล้วไม่น่าจะง่ายอย่างที่คิดครับ





"ไม่!! กูจะไปเล่นน้ำสงกรานต์!! กูอยากเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนกู!!"






มินโวยวายขึ้นเสียงดังลั่นห้อง เออ! เมียใครวะโคตรกวนตีนเลย เอาแต่ใจฉิบหาย!! กูเริ่มสงสัยนี่เมียกูเรียนจบปริญญาแล้วจริงๆ เหรอวะ นิสัยเด็กฉิบหายใครจะรู้ล่ะว่ามันทำงานเป็นหัวหน้าคนอยู่เกือบปี หึหึ





พรึ่บ!!





"อ้าวเฮ้ย!! จะไปไหน?"



"กูปวดขี้!!" พูดจบมินมันก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ



"เฮ้อออ.... ถ้ามึงจะพูดไม่ฟังขนาดนี้กูก็คงต้องตามไปเฝ้ามึงซินะ"






ถามว่าผมโอเคกับเรื่องนี้ไหมบอกเลยว่าไม่ครับ แต่ถ้ามันยืนยันจะไปผมก็จะไม่ยอมปล่อยให้มันไปคนเดียวแน่นอนถึงมันจะไปกับเพื่อนๆ มันก็เถอะ แม่ง!! ไปเล่นน้ำที่สีลมนี่ถ้าผมไม่ไปคุมผมว่าเมียผมไม่รอดเงื้อมือตัวผู้ตัวอื่นที่คอยจ้องจะแดกเมียผมแน่!! ยิ่งมันได้เสียเป็นเมียผมแล้วฟีโรโมนมันยิ่งฟุ้งกระจายไปทั่วจนทำเอาผมเกือบฆ่าคนตายเพราะมันหลายต่อหลายครั้งแล้วครับ เมียกูใครก็ห้ามแตะโว๊ย!!






เอาวะ!! เอาไงเอากัน ในเมื่อมินมันไม่ยอมทำตามที่ผมบอกงั้นผมก็ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด เป็นไงเป็นกันครับงานนี้!!





Tru... Tru... Tru....





["ว่าไงวะ?"]



"มึงอยู่ไหนวะ?" ผมถามไอ้ปู



["คอนโด มึงถามทำเหี้ยอะไร!"]



"หึหึ กูไม่ได้ถามทำเหี้ยแต่กูกำลังถามตัวเหี้ยอยู่ว่ะ"



["กวนตีนไอ้สัส!! มีอะไรก็ว่ามา... แล้วเสือกโทรมาทำเหี้ยอะไรแต่เช้าก็ไม่รู้!!"]



"พรุ่งนี้มึงว่างไหม?"



["ทำไม?"]



"ไอ้สัส!! กูถามก็ตอบมาดิวะ!"



[เออๆ ว่าง... มีไรก็ว่ามา"]



"งั้นพรุ่งนี้ทำตัวให้พร้อมเดี๋ยวกูนัดเวลาอีกที" ผมบอกมันไปแค่นั้น



["อ้าว!! นี่จิตใจมึงทำด้วยอะไรวะ!! จะไม่บอกกูสักคำรึไงว่าจะพากูไปฆ่าหมกป่าที่ไหน"]



"เออน่า... มึงเตรียมตัวให้พร้อมแล้วกันเดี๋ยวกูโทรบอกอีกที แค่นี้นะ"



["เออๆ เรื่องของมึงเหอะ!! แค่นี้กูจะนอนต่อ"] //"โจขยับมานี่"//



"หึหึ... มึงนอนกกเมียมึนต่อเหอะกูไม่กวนล่ะ"



["เออ!!"]





ผมวางสายจากไอ้ปูเสร็จก็โทรหาไอ้ฟิวต่อ นัดหมายเวลาอีกเล็กน้อยแล้วให้ไอ้ฟิวโทรบอกไอ้มาร์กับไอ้เนย์ถึงโปรแกรมวันพรุ่งนี้ ไอ้ฟิวกำลังบ่นปวดหัวพอดีเพราะเมียมันก็งอแงจะไปเล่นน้ำสงกรานต์เหมือนกันกับเมียผม งานนี้เลยเข้าทางไอ้ฟิวครับ เพื่อไม่ให้เมียห่างหูห่างตาและอยู่ในสายตามันตลอดเวลามันเลยรีบตอบตกลงผมทันที ไงล่ะมึงมีเมียเด็กก็แบบนี้แหละ หึหึ แต่พอหันไปมองที่ประตูห้องน้ำผมก็คิดว่าเมียผมแม่งก็ไม่ต่างจากเมียไอ้ฟิวสักเท่าไหร่หรอกครับ เด็กฉิบ!!






ผมจัดการโทรไปสั่งงานไอ้เก่งเล็กน้อย วันนี้ที่ร้านเริ่มจัดงานตอนรับวันสงกรานต์เพื่อรองรับลูกค้าที่จะมาเที่ยวที่ร้านครับ สำหรับลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการที่ร้านของผมตั้งแต่วันนี้ยาวไปจนถึงวันที่ยี่สิบเลยครับ เรียกกันว่างานไหลกันเลยก็ว่าได้ไม่ต้องไปไหนไกลแค่มาเที่ยวที่ร้านผมก็ไหลได้เหมือนกัน หึหึ






หน้าร้านจะมีพนักงานที่คอยตรวจความเรียบร้อยตามกฏของสถานที่เที่ยวทั่วไป หลังจากผ่านการ์ดหน้าร้านมาได้ก็จะมีพนักงานแจกปืนฉีดน้ำขนาดเล็กกับซองกันน้ำให้ลูกค้า ผมตั้งใจให้ลูกค้าเล่นพอสนุกสนานครับแต่มีกฏว่าห้ามนำสิ่งต้องห้ามเข้ามาในร้านและห้ามสร้างความเดือดร้อนให้ลูกค้าท่านอื่นครับ






ผมนอนรอมินอยู่สักพักรู้สึกว่ามันหายเข้าไปในห้องน้ำนานเกินไปแล้วครับ ผมลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะหยิบกางเกงนอนที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมแล้วเดินตรงไปที่หน้าห้องน้ำ






ก๊อก ก๊อก ก๊อก....




"มินทำอะไร?"




.....





เงียบครับ ไม่มีเสียตอบรับใดๆ





ปัง ปัง ปัง!!





"มิน!! มึงทำอะไรอยู่ห๊ะ!!"




แกร็ก....




"มิน!!"




o0!!





"ห่าเฮ้ย!! กูตกใจหมด ทำไมเรียกแล้วไม่ตอบหื้อ?!!" ผมเดินเข้าไปหยุดยืนข้างมิน



"กูเผลอหลับอ่ะ มึงลงมาอาบน้ำพร้อมกูดิทิวจะได้ถูตัวให้กูด้วย" มินมันพูดด้วยท่าทีที่ผ่อนคลายสุดๆ แต่ผมนี่แทบกุมขมับเลยครับ ห่า!! ให้กูยืนเรียกเสือกไม่ตอบ



"มึงเนี้ยะน่ะ!! ชอบทำให้กูประสาทเสียอยู่เรื่อยเลยให้ตายซิ!!"





ผมจัดการถอดกางเกงนอนตัวที่เพิ่งใส่มาเมื่อกี้แล้วโยนลงตะกร้าก่อนจะลงไปนั่งซ้อนด้านหลังมินอยู่ในอ่างอาบน้ำ มินเอนตัวมาพิงที่อกแกร่งของผม






"จะอาบน้ำทำไมไม่บอกกูตั้งแต่แรก หื้อ?"



"ตอนแรกกูแค่จะมาล้างหน้าแปลงฟันเฉยๆ แต่กูเหนียวตัวเลยเปลี่ยนใจอาบน้ำเลยดีกว่า"



"ปวดตัวมากไหม?"





ฟอดดด.... ผมหอมที่แก้มของมินด้วยความมันเขี้ยวแล้วถามพร้อมกับควักน้ำใส่มือแล้วลูบไล้ตั้งแต่หัวไหล่ลงมาที่แขนของมิน






"อืม... ปวด"



"กูขอโทษที่ทำให้มึงเจ็บ"





ฟอดดดด....





ผมกดจมูกลงที่ขมับของมินก่อนจะโอบกอดมินไว้ในอ้อมกอด





"อืม... ไม่เป็นไร กูชินกับความหื่นของมึงล่ะ หึหึ"






จากที่ผมกำลังซึ้งใจมันที่มันยอมเจ็บตัวเพื่อทำให้ผมมีความสุขที่สุดในชีวิตแต่คำพูดมันทำให้บรรยากาศซึ้งๆ อบอุ่นๆ ของผมหายวับไปกับตา






"หึหึ... กวนตีนกูให้ตลอดนะไอ้แห้ง"



"อือออ.... ทิวอย่า..."






ผมกดจมูกสูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคย เริ่มไล่จากหลังใบหูจนไปจนถึงซอกคอขาวที่กระตุ้นความต้องการของผมทุกครั้งที่ได้สัมผัส ผมพรมจูบซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอมินจนอารมณ์ผมเริ่ดเตลิดไปไกลแล้วท่าจะหยุดยากแล้วครับ






"อืออ... ทิวพอก่อน อ่าา... เราต้องไปบ้านแม่... กันนะ อืออ...."



"อือออ... ขอแป๊ปนึงนะ"






ด้วยอารมณ์ที่เตลิดไปไกล ตอนแรกว่าจะแค่กอบโกยความสุขเล็กๆ น้อยๆ แต่ด้วยอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ผมอดใจไว้ไม่ไหวก็เลยจัดมินไปหนึ่งยกก่อนที่ผมจะช่วยมินอาบน้ำล้างตัวแล้วออกมาแต่งตัวเพื่อพามินไปรดน้ำขอพรจากพ่อแม่ของเราครับ




......





"อ้าวมินมาแล้วเหรอลูก ทำไมหน้าซีดๆ แบบนั้นล่ะไม่สบายรึเปล่า?"



"สวัสดีครับแม่" ผมกับมินยกมือไหว้แม่มินพร้อมกัน



"สวัสดีจ๊ะ น้องเป็นอะไรรึเปล่าทิวทำไมหน้าซีดแบบนั้นล่ะ"






ผมได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้แม่ยายผมครับ ท่านขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเดินเข้ามากอดมินส่วนเมียผมก็กอดอ้อนแม่ตัวเองสุดฤทธิ์ พอแม่ยายผมไม่ได้คำตอบจากลูกชายสุดที่รักก็หันมาคาดคั้นเอาคำตอบจากผมแทนครับ ผมจะบอกแม่ยายผมยังไงดีล่ะ จะให้บอกว่าเพราะผมเก็บเกี่ยวความสุขจากลูกรักของแม่งั้นเหรอ ผมจะถูกคาดโทษไหมที่ทำให้ลูกชายสุดที่รักเขาหมดเรี่ยวหมดแรงขนาดนี้






"ผมไม่ได้เป็นอะไรครับแม่ เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อยแค่นั้นเอง" มินมองค้อนผมตาเขียว



"ทำไมไม่พักผ่อนเยอะๆ ล่ะลูก ผอมไปรึเปล่าเนี้ยะ ทิวเอาของไปวางก่อนซิลูก อ่อ... พ่อนั่งรอเราสองคนอยู่ในห้องรับแขกแน่ะ ป่ะๆ เข้าไปหาพ่อกัน"



"ครับแม่"






ผมเดินตามหลังมินกันแม่เข้ามายังห้องรับแขกของบ้าน ผมวางกระเช้าผลไม้กับแบรนด์ไว้ที่โต๊ะกลางก่อนจะยกมือไหว้คุณพ่อตาที่นั่งรอพวกผมอยู่ครับ





"พ่อครับ... สวัสดีครับ" ผมกับมินยกมือไหว้ท่านพร้อมกัน



แม่เดินไปนั่งลงข้างพ่อที่โซฟาตัวใหญ่ส่วนผมกับมินนั่งที่โซฟาเดี่ยวฝั่งเดียวกันครับ





"อืม... ไหวพระๆ มากันแล้วเหรอ"



"ครับพ่อ ขอโทษนะครับที่ผมพามินมาหาช้าไปหน่อย"



"เฮ้ย!! ช้าเช้อที่ไหนนี่เพิ่งจะสิบโมงเอง เอ่อใช่... แล้วกินข้าวกินปลากันมารึยังล่ะ?"



"มิกกี้ไปไหนอ่ะแม่?" มินถามหาหลานรัก



"มิกกี้ออกไปข้างนอกกับพี่ชายกับพี่สะใภ้เรานั่นแหละ เมื่อกี้โทรมาบอกแม่แล้วว่ากำลังกลับให้เราสองคนอยู่รอก่อน"



"เออ... ทิวไปบ้านพ่อแม่เรามารึยัง?" พ่อตาผมถามขึ้น



"ผมพามินมาหาพ่อกับแม่ก่อนน่ะครับแล้วค่อยไปบ้านผมทีหลัง"



"อ้าวเหรอ! งั้นฝากบอกพ่อเราด้วยว่าพ่อคอนเฟริมกับคุณสุรชาติไปแล้วแค่เตรียมร่างกายให้พร้อมก็พอ หึหึ"



"ได้ครับ เดี๋ยวผมบอกพ่อผมให้นะครับ"



"เชอะ!! นี่จะหนีฉันไปตีกอล์ฟอีกแล้วล่ะซิ"



"หึหึ คุณอย่ามางอนผมหน่อยเลย ทีคุณหนีไปช๊อปปิ้งกับแม่เจ้าทิวผมยังไม่ว่าอะไรสักคำเลยนะ"



"ฉันหนีไปที่ไหนล่ะ ฉันก็บอกคุณตลอดนั่นแหละ ชิส์!!"





ผมกับมินนั่งฟังพ่อกับแม่มินถกเถียงกันอย่างสนุกสนาน ไม่ได้เถียงกันจริงจังอะไรหรอกครับผมว่าพวกท่านหยอกล้อกันมากกว่าเพราะหน้าตาดูมีความสุขมากกว่าจะมีความทุกข์ซะอีก เรานั่งคุยกันไปสักพักก็ได้ยินเสียงเด็กน้อยที่วิ่งเรียกชื่อพวกผมดังมาแต่ไกล





"อามินฮะ"



"หึหึ... ว่าไงหื้อ... คิดถึงอาไหมครับ?"





ฟอดดด... ฟอดดด...





มินทั้งกอดทั้งฟัดหลานจนผมรู้สึกอิจฉาหลานเลยครับ





"คิดถึงฮะ" มิกกี้ตอบ



"มิกกี้สวัสดีอาทิวรึยังครับ เดี๋ยวอาทิวไม่รักไม่รู้ด้วยนะ หึหึ"



"อาทิวฮะ สวัสดีฮะ... มิกกี้คิดถึงอาทิวม๊ากมากฮะ คึคึ" มิกกี้วิ่งเข้ามากอดผมบ้าง ผมเห็นก็อดเอ็นดูหลานไม่ได้ ขี้อ้อนจริงๆ เจ้าหลานชายคนนี้



"คิดถึงครับ มาให้อาหอมให้หายคิดถึงหน่อย"



"ได้ฮะ" มิกกี้เขย่งตัวเข้ามาหาผมแล้วยื่นแก้มให้ผมฟัดก่อนที่มิกกี้จะหอมแก้มผมคืน




ฟอดดด.... ฟอดดด....





"ดูท่ามิกกี้จะคิดถึงนายมากนะทิว" พี่ชายมินเดินเข้ามาพร้อมกับพี่สะใภ้



"หึหึ ผมก็ติดมิกกี้เหมือนกันนั่นแหละครับ" ผมตอบ



"ไปซื้ออะไรกันมาเยอะแยะอ่ะ?" มินถามพี่ชายตัวเอง



"ไปซื้อของนิดหน่อยจ๊ะ เดี๋ยวมินอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะวันนี้พี่จะทำของโปรดให้ทานจ๊ะ"



"โหห... พี่สะใภ้ผมนี่นางฟ้าชัดๆ งั้นมื้อนี้ผมกับทิวของฝากท้องด้วยนะครับพี่ฟ้า"



"จ้า... ยินดีมากจ๊ะ งั้นม่อนคุยกับน้องไปก่อนนะคะ ฟ้าขอไปเตรียมอาหารก่อน"



"เดี๋ยวแม่ไปช่วยฟ้าแล้วกัน"






แม่มินกับพี่ฟ้าเดินเข้าไปในครัวส่วนพวกผมก็นั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน เราทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุข หลังจากทานอาหารกันเสร็จก็รดน้ำดำหัวขอพรจากพ่อกับแม่ของมินเพื่อเป็นศิริมงคลกับชีวิต ท่านก็ให้พรลูกหลานจนครบทุกคน งานนี้สุขกันไปตามๆ กันครับ ได้ทานข้าวกับพร้อมหน้าแถมยังได้รับพรดีๆ จากพระในบ้านอีก ผมเห็นมินหน้าตาดูมีความสุขก็ทำให้ผมรู้สึกดีตามไปด้วยครับ







หลังจากเสร็จจากบ้านมินผมก็พามินขับรถไปยังบ้านของผมทันที พอมาถึงยังทิพย์ก็รีบออกมาดึงมินไปยืนหลบมุมคุยกันยุกยิกๆ อยู่สองคนแล้วค่อยเดินตามผมเข้ามาในบ้าน พ่อกับแม่ผมก็ให้พรผมกับมินเหมือนที่พ่อแม่มินให้มานั่นแหละครับ แต่คนที่ได้มากสุดน่าจะเป็นมินมากกว่าเพราะรายนี้แม่ผมรักเหลือเกิน ยัยทิพย์น้องสาวผมก็เอ็นดูมินมากเช่นเดียวกัน






"เดี๋ยวคุยกับแม่ไปก่อนนะกูออกไปโทรศัพท์แป๊ปเดียวมา" ผมพูดบอก



"คุยตรงนี้ไม่ได้รึไง?" มินหันมาพูดตาขวาง



"เออน่า... คุยกับยัยทิพย์กับแม่ไปก่อน" ผมขยี้หัวมินเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกมาคุยโทรศัพท์ข้างนอก






Tru... Tru... Tru....




["เออว่าไง?"]



"มึงเตรียมสถานที่เรียบร้อยรึยัง?"



"เออ!! เรียบร้อยแล้ว กูโทรไปบอกไอ้ฟิวกับไอ้เนย์ล่ะ ส่วนเพื่อนๆ เมียมึงอ่ะพอรู้เรื่องก็ดี้ด้ากันใหญ่ไอ้ห่า!! กูนึกว่าฟูงลิงแตก" ไอ้มาร์บอก





งานนี้ไอ้ฟิวโยนให้ไอ้มาร์เป็นคนจัดการเพราะมันดูเป็นคนที่ว่างสุดในกลุ่ม ไอ้เนย์มันต้องเคลียร์คิวคนไข้ส่วนไอ้ฟิวนี่มันกำลังหลอกล่อเมียมันไม่ให้งอแงเพราะมันก็เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ มันบอกไม่อยากให้เมียมันเสียนิสัยตั้งแต่เด็กเพราะถูกตามใจ แต่มันนั่นแหละโคตรตามใจเมียมันเลยไอ้ควาย!!






"หึหึ.. แล้วเรื่องรถอ่ะ มึงจะเอาไงจะให้ขับไปกันเองหรือเอารถตู้ไปคันเดียว"



"กูว่าเอารถตู้ไปคันเดียวก็ดีนะเพราะกูขี้เกียจขับรถไปเองว่ะ"



"เออๆ งั้นเดียวเอารถตู้ร้านกูไป มึงเตรียมตัวให้พร้อมแล้วกัน"



"โอเค กูจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว รอเมาอย่าเดียวพอ หึหึ"



"อืม... พรุ่งนี้เจอกัน"






ผมวางสายจากไอ้มาร์เรียบร้อยก็โทรไปนัดหมายกับไอ้ปูเรื่องเวลานัด พอคุยกับไอ้ปูเรียบร้อยผมก็เดินไปที่รถก่อนจะเปิดรถแล้วหยิบบุหรี่ในซองออกมาชิว ผมนั่งสูบบุหรี่อยู่สวนหน้าบ้านอยู่สักพักมินก็เดินหน้างอเข้ามาหาผม





"ออกมาทำไม?" ผมถามพร้อมกับดับบุหรี่แล้วทิ้งใส่ถังขยะเล็กๆ ข้างม้านั่ง



"โทรศัพท์หาใครวะโคตรนาน"



"หึหึ กูโทรไปสั่งงานเด็กๆ ที่ร้านน่ะ มึงออกมาทำไมยังไม่ได้ตอบกูเลยนะ" ผมดึงมินให้มานั่งลงข้างผมแต่มินมันฝืนตัวเอาไว้ไม่ยอมนั่งครับ



"แม่มึงบอกให้อยู่กินข้าวเย็นก่อนค่อยกลับ"



"อืม... ก็กินดิ กูตั้งใจแบบนั้นอยู่แล้ว"



"นั่งลงดิวะ ยืนมองหน้ากูอยู่ได้" ผมดึงมินให้นั่งลงอีกครั้ง คราวนี้มันยอมนั่งแล้วครับ



"สูบบุหรี่อีกแล้วนะมึง!" มินบ่นผมไม่จริงจังนัก



"บ่นอะไรหนักหนาหื้อ วันนี้กูเพิ่งสูบแค่มวนเดียวเอง" ผมกอดคอมินโน้มตัวมินเข้ามาใกล้





ตุบ!!!





"กูแค่พูดเฉยๆ มึงก็บอกว่ากูบ่นตลอด สรุปพรุ่งนี้มึงไปกับกูไหม?"



"ไปไหน?" ผมถามทั้งที่รู้อยู่ว่ามันถามเรื่องอะไร



"ไปเล่นสงกรานต์ไง!! กูจะได้โทรไปบอกไอ้ทีน"



"ไม่ต้องไป กูไม่อนุญาต" ผมตอบด้วยน้ำเสียงปกติ



"ทำไม?!!" มินถามขึ้นเสียงดัง



"ไม่ทำไม กูแค่ไม่ให้ไป"



"มึงแม่ง!!"




พรึ่บ!!!





"อ้าวเฮ้ย!! จะไปไหน?"



"เรื่องของกู!!"





ฮ่าๆๆ ผมล่ะกลั้นขำตั้งนาน เวลามินมันโดนขัดใจสิ่งแรกที่จะทำคือโวยวายแล้วตามด้วยการเดินหนีผมแบบนี้แหละครับ ตอนนี้ผมคงต้องปล่อยมันไปก่อนคืนนี้ค่อยง้อครับ หึหึ






ผมกับมินอยู่ทานข้าวเย็นกับครอบครัวของผม หลังจากทานเสร็จเราก็นั่งคุยกับพ่อแม่ผมอีกสักพักก็ขอตัวกลับมาดูแลร้าน วันนี้ที่ร้านจัดงานสงกรานต์ขึ้นวันแรกลูกค้าที่ไม่ได้ออกต่างจังหวัดคงหลั่งไหลกันมาเที่ยวค่อนข้างเยอะ ตั้งแต่ผมบอกไม่ยอมให้มินไปเที่ยวสงกรานต์กับเพื่อนมินก็นั่งเงียบไม่คุยกับผมตลอดทาง ตอนอยู่บ้านก็คุยแต่กับพ่อแม่ผมกับยัยทิพย์ พอมาถึงร้านมินก็เดินขึ้นไปที่ห้องทำงานของผมทันที






"นายครับ คุณมินอารมณ์ไม่ค่อยดีเหรอครับนาย" ไอ้เก่งมันจับสังเกตุนายน้อยมันได้เป็นอย่างดี



"หึหึ วันนี้มันต้องใช้ความอดทนมากกว่าทุกวันนะไอ้เก่ง นายอีกคนของมึนโดนขัดใจนิดหน่อยว่ะ ถ้ามันโวยวายมึงก็อดทนหน่อยแล้วกัน" ผมพูดบอกไอ้เก่ง



"เฮ้ออ... นายก็ชอบขัดใจคุณมินอยู่เรื่อยเลยนะครับ" ไอ้เก่งมันถึงขั้นถอนหายใจเหนื่อย



"อ้าวไอ้นี่!! สรุปใครเป็นนายมึงกันแน่วะ!!" ผมง้างมือทำท่าจะตบหัวมัน ไอ้เก่งมันก็หดคอหนีผมทันที



"โหห... นายครับ จะเป็นนายหรือคุณมินก็นายผมทั้งสองคนนั่นแหละครับ คุณมินก็เมียนายส่วนนายก็จ่ายค่าจ้างให้ผม"



"หึหึ มึงนี่ฉลาดตอบ ไปๆ ไปทำงานได้แล้วลูกค้าเริ่มเข้าร้านกันแล้ว"



"ครับนาย"



"เออ! มึงเอาของว่างขึ้นไปให้เมียกูหน่อยเผื่อเมียกูจะอารมณ์ดีขึ้น หึหึ"



"ได้ครับนาย"





ผมเดินขึ้นมาบนห้องทำงานที่อยู่ชั้นลอยของร้าน เปิดประตูเข้าไปก็เห็นมินกำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โซฟา มินเหลือบมองมาที่ผมเล็กน้อยก่อนจะทำท่าเหมือนไม่สนใจผมเหมือนเดิม ผมส่ายหัวอย่างขำๆ แล้วเดินไปนั่งลงที่โต๊ะทำงานก่อนจะหยิบบัญชีร้านขึ้นมาดู






"มินมึงจะกินอะไรไหม?" ผมแกล้งถามทั้งๆ ที่ผมสั่งไอ้เก่งไว้แล้ว




.....





เงียบครับ






"วันนี้อยากกินเหล้าไหม โทรชวนพวกเพื่อนๆ มึงมากินที่ร้านดิ" ผมพูดอย่างเอาใจ



"มิน!!"



"อะไร!! เรียกกูอยู่ได้มึงจะทำงานก็ทำไปดิ!!" มินลุกขึ้นนั่งแล้วโวยวายผมด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดสุดๆ



"หึหึ มานี่ดิ"



"ไม่!! มึงทำงานไปไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับกู!!"



"มิน! กูบอกให้ลุกแล้วเดินมานี่!!" ผมเริ่มทำเสียงดุแล้วออกคำสั่ง




......





มินทำเป็นไม่สนใจนั่งลงที่โซฟาตัวเดิมแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อ






"มึงจะลุกมาหากูดีๆ หรือจะให้กูเดินไปหาแล้วจะมึงกดที่โซฟาห๊ะ!!"



"แม่ง!! ทำไมชอบออกคำสั่งกับกูจังวะ!!"





มินเดินเข้ามาหาผมด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดสุดๆ แต่สงสัยคงกลัวจะโดนผมจับกดที่โซฟามากกว่าเลยยอมเดินมาตามคำสั่ง มินมันรู้ครับว่าถ้าผมพูดผมทำจริงเสมอ หึหึ





"นั่งลง" ผมตบลงที่ตักตัวเอง



"มีอะไรก็พูดมาดิ กูยืนฟังได้"



"มิน... นั่งลง" ผมพูดเสียงกดต่ำลงกว่าเดิม



"เออ!! นั่งก็นั่ง!!"





พรึ่บ!!





แม่ง!! มินมันนั่งลงแบบเอาก้นกระแทกตักผมโคตรแรง แต่แทนที่ผมจะเจ็บดันเป็นไอ้คนที่นั่งอยู่บนตักผมเจ็บแทน หน้าเหยเกเลยท่าทางจะเจ็บมาก มึงลืมไปแล้วเหรอครับเมียว่ากูเพิ่งจัดมึงซ้ำไปอีกรอบเมื่อเช้า ไหนจะแผลเก่าของเมื่อคืนอีก ฮ่าๆๆๆ ผมล่ะอดขำมันไม่ได้ มินมันเก๊กน่าดู












อ่านต่อด้านล่างค่ะ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-04-2017 01:24:15 โดย Star_ss »

ออฟไลน์ Star_ss

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +136/-3
ต่อจากด้านบนนะคะ







"มึงจะงอนกูทำไมเนี้ยะหื้อ?"




ฟอดดดด....




ผมหอมลงที่แก้มมัน มินมันพยายามหลบครับแต่ผมไวกว่า หึหึ





"ใครบอกกูงอนมึง!! กูปกติเหอะ!!"



"อ้าว! นี่ปกติหรอกเหรอ กูนึกว่างอนกูเรื่องที่ไม่ให้ไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนซะอีก" ผมกอดเอวมินเอาไหวหลวมๆ



"หึ!! ถึงมึงไม่ให้กูไปกูก็จะไปกับเพื่อนกูอยู่ดี มึงห้ามกูไม่ได้หรอก!! อ่อ... กูไปเองก็ได้ถึงมึงไม่ไปกับกูเหอะ!!"





ฟังแล้วแปลกๆ ว่าไหมครับ นี่มันงอนผมเรื่องที่ผมไม่ยอมให้มันไปหรือเรื่องที่ผมไม่ยอมไปเล่นน้ำสงกรานต์กับมัน แต่เอ๊ะ!! หรือทั้งสองเรื่อง





"กูไม่ให้ไปมึงยังจะขัดคำสั่งกูอีกเหรอวะ?"




.....




มันเงียบครับ ไม่ยอมตอบ....





"ว่าไง... ถ้ากูไม่ให้ไปมึงก็จะไปให้ได้ใช่ไหม? หื้อ"



"ก็กูจะไปกับพวกไอ้ทีนไม่เห็นจะเป็นไรเลย" มินมันพูดบอกเสียงเบา



"เพื่อนมึงจะไปกันแน่เหรอวะ?"



ผมถามอย่างขำๆ เพราะนี้ผมว่าพวกเพื่อนๆ มันกำลังเตรียมตัวไปที่อื่นมากกว่าครับ



"ไปดิ!! มันเป็นคนโทรมาชวนกูเองนะเว้ย!!"



"หึหึ งั้นโทรไปถามเพื่อนมึงแล้วกันว่าจะไปกันกี่โมง"



"จริงอ่ะ มึงยอมให้กูไปแล้วใช่ป่ะ แล้วมึงจะไปกับกูด้วยใช่ป่ะ?" มินถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสุดๆ



"อืม... ลองโทรไปถามเพื่อนมึงดูก่อน"



"โอเค" มินรีบกดโทรศัพท์หาเพื่อนมันทันที ผมนี่กลั้นขำแทบไม่ไหว



Tru... Tru....




["สวัสดีครับเพื่อน"]



"สวัสดีครับเพื่อนเหี้ยอะไรของมึงไอ้เหี้ยทีน มึงแดกยาผิดมารึไง!!"



["อ้าว!! มึงนี่ก็แปลกว่ะ กูก็แค่อยากพูดเพราะๆ กับมึงบ้างก็เท่านั้นเองไอ้เพื่อนรัก"]



"ถุย!! กูเชื่อฉิบหาย!! พอๆ เข้าเรื่องได้ล่ะ พรุ่งนี้มึงจะไปเล่นน้ำที่สีลมกี่โมงวะ?"



["เล่นน้ำอะไรวะ?"]



"อ้าวไอ้นี่!! เล่นน้ำสงกรานต์ไงที่มึงโทรมาชวนกูเมื่อเช้านี้ไงไอ้ควาย!!"





ผมยิ้มที่มุมปากทันทีที่มินเริ่มโวยวาย ผมพอได้ยินว่าปลายสายพูดอะไรเพราะมินมันนั่งอยู่บนตักผมไงครับ ไอ้เหี้ยทีนก็แสบชอบกวนโมโหเมียกูว่ะ หึหึ





["อ้าว!! อ่อ... ยกเลิกว่ะมึง กูเพิ่งคิดได้ว่ากลัวตัวจะดำว่ะ ไม่เล่นล่ะ"]



"เป็นเหี้ยอะไรของมึงเนี้ยะ!! โทรมาชวนกูแต่เช้าแล้วเสือกบอกยกเลิก!!"



มินโวยวายหนักมาครับ มันหันมามองหน้าผมก่อนจะหันไปคุยโทรศัพท์ต่อ





["เออๆ ขอโทษทีว่ะ พอดีกูเพิ่งคิดขึ้นได้ว่าติดธุระว่ะเพื่อน เอาไว้วันหลังแล้วกัน"]



"กวนตีนไอ้สัส!! แม่งกูเถียงกับไอ้ทิวตั้งนานกว่ามันจะยอมให้ไปเสือกมายกเลิกกู"



["เฮ้ย!! กูขอโทษๆๆ เอาเป็นว่างานนี้ยกเลิกแล้วกันนะเพื่อน เจอกันอีกทีปีหน้าเลยแล้วกัน"]



"ชาติหน้าเลยไหมไอ้สัสทีน!! แค่นี้นะไอ้ควาย!!" แล้วมินก็วางสายไอ้ทีนไปก่อนจะหันมามองค้อนผมยกใหญ่



"เดี๋ยวๆ มองกูแบบนี้หมายความว่ายังไง?"



"เพราะมึงนั่นแหละ!! ถ้ายอมให้กูไปตั้งแต่แรกไอ้เหี้ยทีนก็ไม่ต้องมายกเลิกกูแบบนี้หรอก!!"



"อ้าวๆ เดี๋ยวก่อน... ไอ้ทีนมันติดธุระไม่ใช่เหรอวะ แล้วมึงมาเหวี่ยงกูทำไมเนี้ยะ"



"โธ่เว้ย!! ไม่รู้โว๊ยกูหงุดหงิด!!"





พรึ่บ!!





ตึก ตึก ตึก!!






มินลุกขึ้นจากตักผมแล้วเดินกระทืบเท้าเสียงดังด้วยอารมณ์หงุดหงิดก่อนจะไปนั่งลงที่โซฟา





"หึหึ ชอบพาลว่ะ"



"เงียบปากไปเลย!!"





ก๊อก ก๊อก ก๊อก....





เสียงประตูดังขึ้นทำให้ผมกับมินหันไปมองพร้อมกัน





"เออ! เข้ามาได้"



"ผมเอาของว่างเข้ามาให้ครับนาย" ไอ้หน่อยพูดขึ้นด้วยสีหน้าหวั่นๆ ผมว่าไอ้เก่งคงบอกสถานการณ์มันคราวๆ แล้วมั้งครับ



"อืม... เอาไปให้นายมึงนู้น"



"สวัสดีครับคุณมิน ผมเอาของว่ามาให้ครับ"



"เป็นเหี้ยอะไร เสือกพูดเพราะกับกู"



"โหห... คุณมินก็พูดไปนั่น ผมก็พูดแบบนี้กับคุณมินตลอดนั่นแหละครับ"



"เออๆ มึงไปเอาเหล้ามาให้กูดิ๊!!" มินสั่งก่อนจะล้มตัวลงนอนที่โซฟา



"นายครับ.. เอาไงอ่ะ?" ไอ้หน่อยหันมาถามความคิดเห็นจากผม



"มึงจะหันไปถามมันทำไม คนอยากแดกเหล้าคือกูไม่ใช่นายมึง"



ไอ้หน่อยถึงขั้นสะดุ้งผมเห็นแล้วก็รู้สึกสงสารมันเลย หึหึ



"นายมึงกำลังแผงฤทธิ์อยู่อย่าไปขัดใจมัน ไปเอาเหล้ามาไป"



"ครับๆ คุณมินรอแป๊ปนึงนะครับ เดี๋ยวผมรีบไปเอาให้เดี๋ยวนี้เลย"





ไอ้หน่อยวิ่งออกไปจากห้องด้วยความรนราน ผมได้แต่ส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ โดนขัดใจเข้าหน่อยเป็นแบบนี้ทุกที หึหึ






ไอ้หน่อยหายไปสักพักก็กลับมาพร้อมเหล้ากับถังน้ำแข็ง มันรินเหล้าใส่แก้วให้นายมันอย่างตั้งใจก่อนจะขอตัวออกไปทำงานต่อ มินนั่งจิบเหล้าดับอารมณ์ส่วนผมก็นั่งทำงานครับ






วันนี้ลูกค้าที่มาเที่ยวที่ร้านค่อนข้างเยอะ เหตุการณ์ทุกอย่างปกติดีไม่มีการทะเลาะวิวาทกันในร้าน ลูกค้าส่วนใหญ่สนุกกับงานสงกรานต์ที่ทางร้านผมจัดขึ้นเลยไม่มีปัญหาวุ่ยวายตามมา ผมนั่งทำงานไปเรื่อยๆ หันไปมองอีกทีเหล้าก็หมดไปเกือบครึ่งขวด แต่ที่น่ากลัวก็นั้นก็คือเมียผมที่กำลังนอนสลบคาแก้วเหล้าอยู่บนโซฟานี่ซิครับ






ผมลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานแล้วเดินไปหยุดยืนอยู่ข้างมิน ผมก้มลงไปหยิบแก้วเหล้าออกจากมือมินที่ถือแก้วเหล้าไว้แล้วนอนกอดเหมือนกอดของรักก่อนจะกดลงจูบที่หน้าผากมินเบาๆ






"หึหึ เอาแต่ใจหนักขึ้นทุกวันเลยนะแห้ง"






ผมอุ้มมินขึ้นมาแนบอก มินขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่สองมือจะโอบกอดที่คอผมเอาไว้ทั้งที่ยังหลับไม่รู้ตัว ผมคลี่ยิ้มให้กับความน่ารักแบบงี่เง่าของเมียตัวเองแล้วอุ้มมินเข้าไปนอนในห้องนอนที่อยู่ในห้องทำงานของผม ผมวางมินลงบนเตียงนุ่มแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้มินไว้กันหนาว ผมหยิบรีโมทขึ้นมันปรับแอร์อีกเล็กน้อยก่อนจะก้มลงจูบที่ขมับของมินอย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินกลับออกไปทำงานที่ค้างเอาไว้ให้เสร็จ




...




...




...






หลังจากเคลียร์งานจนเสร็จสั่งงานไอ้เก่งอีกเล็กน้อยเพราะผมจะไม่ได้เข้าร้านอีกหลายวัน ไอ้เก่งรายงานสถานการ์ภายในร้านให้ผมฟังตามปกติ มันจัดการตรวจสต๊อกร้านแล้วรายงานผมทุกความเคลื่อนไหวแบบนี้จะไม่ให้ผมไว้ใจมันได้ยังไงล่ะครับ





"มึงไปทำงานต่อเถอะ ช่วงกูไม่อยู่มีอะไรด่วนค่อยโทรหากู"



"ครับนาย เอ่อ... แล้วนี่นายจะกลับไปพักผ่อนเลยรึเปล่าครับ ผมว่าวันนี้ไม่น่ามีปัญหาอะไรนายพาคุณมินกลับไปพักผ่อนเลยก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมดูร้านให้ครับนาย"



"เออ... ขอบใจมึงมาก กูว่าจะพามินกลับพอดีเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว"



"ครับนาย งั้นเดี๋ยวผมไปบอกเด็กให้เตรียมรถรอแล้วจะขึ้นมาช่วยนายถือของนะครับ"





ผมพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต ไอ้เก่งเดินออกจากห้องทำงานไปส่วนผมก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานแล้วเดินเข้าไปยังห้องนอนที่มินนอนอยู่ มินยังคงนอนหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียงกว้าง ผมเดินเข้าไปนั่งลงข้างมินก่อนจะเอื้อมมือไปลูบลงที่หัวมินเบาๆ





"มินตื่นได้แล้ว"



"อืออ...." มินครางอย่างขัดใจก่อนจะขยับตัวเพียงเล็กน้อย




จุ๊บบบบ....





"ตื่นได้แล้วแห้ง" ผมตบที่แก้มมินเบาๆ พอให้รู้สึกตัว



"อืออ..."





ผมได้แต่ยิ้มก่อนจะส่ายหัวอย่างขำๆ งานนี้ผมว่าคงไม่ยอมตื่นง่ายๆ เล่นกินเหล้าไปคนเดียวเกือบครึ่งขวดขนาดนั้น ผมยัดโทรศัพท์ของผมและมินใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง ผมก้มลงช้อนตัวมินแล้วอุ้มขึ้นร่างคนขี้โวยวายไว้แนบอก มือของมินกำเสื้อผมไว้แน่นอย่างอัตโนมัติ




จุ๊บบบ...




"มินเอาแขนคล้องคอกูเร็ว" ผมกระซิบที่ข้างหูมินเบาๆ





พรึ่บ!!






แขนทั้งสองข้างของมินเกี่ยวรัดคอผมไว้แน่นก่อนจะซุกหน้าเข้าแนบชิดอกของผม ผมหัวเราะหึหึในลำคอก่อนจะอุ้มมินเดินออกจากห้องทำนอน ไอ้เก่งขึ้นมายืนรอผมอยู่ในห้องทำงานพอมันเห็นผมกำลังอุ้มมินออกมามันก็รีบวิ่งไปเปิดประตูให้ผมแล้วเดินนำหน้าผมไปเพื่อเคลียร์ทางให้ ลูกค้าที่มาเที่ยวในร้านต่างมองมาที่ผมด้วยความสนใจ ผมไม่รู้สึกอายอะไรหรอกครับเพราะผมไม่ค่อยแคร์สายตาคนอื่นอยู่แล้วใครจะมองยังไงก็ช่างเขา ส่วนลูกน้องของผมพวกมันคงชินแล้วกับภาพแบบนี้อาจจะมีแอบยิ้มแอบขำกันบ้างแต่ถ้าเจอสายตาผมมองกลับไปพวกมันจะหน้าถอดสีทันที







ผมอุ้มมินไปจนถึงรถโดยมีไอ้เก่งคอยเปิดประตูรถรออยู่ข้างหลังร้าน ผมวางมินลงบนเบาะข้างคนขับอย่างเบามือ มินขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะหลับต่อแบบไม่สนใจโลกภายนอก ผมจัดการคาดเข็มขัดให้เมียรักของผมก่อนจะปิดประตูรถแล้วหันมาย้ำเรื่องงานกับไอ้เก่งอีกนิดหน่อยก่อนจะขับรถกลับคอนโด ผมใช้เวลาขับรถไม่นานมากนักก็เลี้ยวรถเข้าจอดยังที่จอดรถประจำของผม







"มินถึงบ้านเราแล้ว"



"อืออ... อย่ากวนใจกู!! กูจะนอน"



"หึหึ ขนาดเมายังไม่วายงอนกูนะไอ้แห้ง" ผมพูดอย่างขำๆ






เมื่อการปลุกให้มินตื่นไม่เป็นผล ทางเลือกสุดท้ายก็คือผมจะต้องอุ้มมินขึ้นห้องนั่นแหละครับ ไม่รู้จะโกรธอะไรยาวนานขนาดนี้ให้ตายซิ! โดนขัดใจทีไรคนที่เหนื่อยสุดเป็นผมทุกที แต่ผมก็เต็มใจนะ หึหึ







ผมอุ้มมินขึ้นมาถึงห้องก่อนจะวางร่างเมียรักบนเตียงนุ่ม กดจูบลงที่ขมับอย่างอ่อนโยนแล้วเดินเข้าไปเตรียมผ้ากับกะละมังน้ำขนาดเล็กแล้วจัดการเช็ดตัวเปลี่ยนชุดนอนให้เสร็จสับเรียบร้อย มินได้แต่บ่นงึมงำต่อว่าผมเบาๆ อยู่ในลำคอแต่ผมก็พอจับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง งานนี้คงจะงอนหนักพอสมควรล่ะครับ หึหึ







หลังจากผมเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้มินเสร็จก็จัดการอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายของตัวเองบ้าง ผมสวมใส่ชุดนอนเรียบร้อยก็เดินออกไปตรวจความเรียบร้อบรอบๆ ห้อง ปิดไฟทุกดวงจนทั้งห้องตกอยู่ในความมืดก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องนอน ผมแทรกตัวเองเข้าไปในผ้าห่ม เอื้อมมือไปปิดไฟข้างหัวเตียงแล้วรวบตัวมินเข้ามากอดไว้เหมือนทุกๆ คืน






จุ๊บบบ....




"ฝันดีนะแห้ง เลิกงอนกูได้แล้วรู้ไหม หื้ออ..."




ฟอดดด....




มินขยับเข้าหาอ้อมกอดของผมอย่างอัตโนมัติแล้วผมก็ผลอยหลับตามมินไป








เช้า.....






"อืออ..."




ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะมินเริ่มขยับตัวไปมาอยู่ในอ้อมกอดของผม แสงสว่างลอดผ่านม่านมาเพียงเล็กน้อยทำให้ผมหันไปมองนาฬิกา





"เจ็ดโมง... นอนต่ออีกนิดแล้วกัน"





ผมรวบตัวมินเข้ามากอดไว้เหมือนเดิมแต่มินดันผลักที่อกผมดันผมเอาไว้ ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่มินจะละมือออกจากอกของผมแล้วเปลี่ยนไปกุมที่หัวของตัวเองแทน





"อืออ...." มินครางออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่



"มิน... มินเป็นอะไรรึเปล่า?" ผมเขย่าตัวมินไม่แรงนัก มินค่อยๆ ปรือตาขึ้นมามองผม



"ทิวกูปวดหัว" มินพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ



"เฮ้ออ... ปวดมากไหมไหนบอกกูซิ" ผมกดจูบลงที่หน้าผากมินเบาๆ



"ปวดมากอ่ะ อืออ... กูปวดหัวอ่ะทิว" มินซุกหน้าเข้าที่อกของผม ผมลูบหลังปลอบก่อนจะจูบลงที่เรือนผมอย่างเอาใจ



"ก็เล่นกินคนเดียวซะครึ่งขวดขนาดนั้น หึหึ"





ปึ่ก!!!





"กูปวดหัวมึงได้ยินไหมวะ!!"



"โอ๋ๆ ได้ยินแล้วครับ ได้ยินแล้ว"




ฟอดดด...





"นอนรอกูแป๊ปนะเดี๋ยวไปหายามาให้กิน"



"อืม... เร็วๆ นะ"





ผมลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินออกไปยังห้องครัวทันที ผมหยุดยืนอยู่สักพักก็กลับเข้าไปในห้องนอนเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหาเสื้อยืดมาใส่ เดินไปหยิบกุญแจกับกระเป๋าเงินแล้วลงไปด้านล่างของคอนโด ผมใช้เวลาไม่นานก็กลับมาพร้อมกับถุงโจ๊กร้อนๆ ผมจัดการเทโจ๊กใส่ถ้วยขนาดพอเหมาะแล้วเทน้ำใส่แก้วพร้อมกับเตรียมยาแก้ปวดอีกสองเม็ดแล้วเดินถือถาดอาหารเข้าไปในห้องนอน





แกร็กก....





"หายไปไหนมา?"



"ไปซื้อโจ๊กมาให้มึงไง กินโจ๊กลองท้องก่อนจะได้กินยา" ผมเดินไปวางถาดไว้โต๊ะข้างหัวเตียงอย่างระวัง



"กูไม่อยากกินโจ๊กอ่ะ กูกินยาเลยได้ป่าววะ กูปวดหัวโคตรเลยอ่ะ"



"ไม่ได้! กินโจ๊กก่อนไม่งั้นยาจะกัดกระเพาะมึงเข้าใจไหม กินนิดเดียวก็ยังดีฝืนกินหน่อยดิวะ!"



"อืมๆ กินก็กินทำไมต้องดุด้วยวะ!!"



"หึหึ ก็กูพูดดีๆ มึงไม่ค่อยจะฟัง" ผมต่อว่ามินไม่จริงจังนัก



"พูดดีตายล่ะ!! เอาโจ๊กมาดิ๊"



"นั่งเฉยๆ เดี๋ยวกูป้อนเองจะได้เลิกงอแงเหมือนเด็กๆ สักที หึหึ"





ปึ่ก!!





"มึงนั่นแหละเด็ก!!"






มินกินโจ๊กที่ผมเป็นคนป้อนได้ไปเกือบครึ่งก็บ่นว่าอิ่ม ผมเลยยื่นยาใส่มือให้มินแล้วตามด้วยแก้วน้ำ ผมสั่งให้มินนั่งรอให้อาหารย่อยอีกสักพักก็ให้มินนอนพักโดยมีผมนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ เวลาผ่านไปไม่นานนักมินผลอยหลับไปส่วนผมก็ลุกเอาชามโจ๊กที่เหลือไปล้างทำความสะอาดในห้องครัวก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำแล้วแต่งตัวอยู่ในชุดสบาย






เอาไป 60% ก่อนนะคะ 555+
อีก 40% ติดไว้ก่อนเดี๋ยวมาต่อให้
ใครไม่เม้นมีงอน 555+ รักนะจุ๊บๆ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-04-2017 01:24:52 โดย Star_ss »

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด