✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} - พิเศษ2/2 25.03.2016
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} - พิเศษ2/2 25.03.2016  (อ่าน 37857 ครั้ง)

ออฟไลน์ Raccoooon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-2
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0





นิยายเรื่องอื่นๆ


M y N o v e l ::

▆ ▇ █ Maybe….I’ll try?-เล่นของสูง █ ▇ ▆    [F i n i s h e d ]
  ☀ ☼ Dear Sunshine : วาดตะวัน ☼ ☀    [ F i n i s h e d ]
  ※ MR.GREY ※     [ F i n i s h e d ]
  ♦ Wake me up #รีบตื่น ♦     [I n P r o c e s s . . .]


[เรื่องสั้น] ✡ ส ม ห ม า ย ✎    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] :: ◤| Summer Wine |⊿ ::     [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ♪ ♫ :: SENSORY SERIES :: HEAR ♪ ♫      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]░【 GROWTH 】#รีบโต      [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] 。• ✈ Page 49 ✈ •。    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น]♡ ☽ Lucky Cat ☾ ♡    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] ✖ Soon We'll be found ✖    [ F i n i s h e d ]
[เรื่องสั้น] #อย่าปล่อยให้ความตายหลงรักคุณ    [ F i n i s h e d ]



Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 30-11-2017 14:09:06 โดย Raccoooon »

ออฟไลน์ Raccoooon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-2
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #1 เมื่อ16-03-2016 21:59:58 »

ส ม ห ม า ย


สมหมายเป็นชื่อร้านขายเครื่องเขียนแห่งหนึ่ง มีที่ตั้งอยู่ในตำแหน่งที่นักศึกษาเรียกกันว่าหลังมอ เป็นร้านเครื่องเขียนเก่าแก่ มีมานานกว่า20ปี เป็นร้านที่มีนักศึกษาเข้าออกเป็นประจำ และมีนักศึกษาขาประจำอยู่สองคณะ คือจิตรกรรมและสถาปัตยกรรม..


“ไปสมหมาย ใครเอาอะไรมั่ง”

“กูๆ เอาพริตต์หลอดเล็กสอง”

“เงินด้วย”

“เออๆ”

“ไอ้เอ๋อ กูฝากซื้อชานอ้อยบางแผ่นนึง”

“ตังด้วย”

“เอ๋อ กูเอาบัลซ่าสองมิลแผ่นนึง นี่ตัง”

“มีใครเอาอะไรอีกมั้ย”


เมื่อในห้องเงียบไร้ปฏิกิริยาตอบรับแบบเมื่อครู่ จึงเดินออกมาจากห้องสตูดิโอ ตรงไปยังร้านสมหมายตามที่ว่าไว้



ผมไม่ได้ชื่อ ‘เอ๋อ’ อย่างที่ไอ้พวกบ้านั่นว่า ชื่อนี้มันมีที่มาเพราะเจ้าของร้านสมหมาย ที่เหมาะกับชื่อเอ๋อยิ่งกว่าผมอีก


“หมายยย มาเอาของแล้ว ซื้อเค้กมาฝากด้วย”

“หื้อ เอ๋อหรอ แปปนึงนะ ไปรอหลังร้านเลย”


เจ้าของร้านปัจจุบันส่งยิ้มร่าเหมือนปกติมาให้ผม ทำเอาอดยิ้มตามด้วยไม่ได้ เสียงเพลงในร้านยังคงเป็นเพลงยุด 90 อย่างที่เจ้าของร้านชอบ ผมจัดแจงวางเค้กที่เพิ่งซื้อก่อนเข้ามาในร้านสดๆร้อนๆวางบนโต๊ะ หยิบเก้าอี้พลาสติกแถวนั้นมานั่งรอคุณเจ้าของร้านอย่างรอคอย มีไอ้พี่ตั๊บโผล่มากวนตีนอยู่บ่อยๆ


“ไง มาคราวนี้มาปล้นอะไรไปอีกล่ะ”

“ไรพี่ ไม่ได้เคยปล้นเหอะ เขาเต็มใจให้ผมเองทั้งนั้น”

คนฟังได้แต่เบะปากทำหน้าตาน่ารังเกียจก่อนเดินออกไปตามเสียงเรียกของเจ้านาย

ไม่นาน คนที่ผมรอก็มาถึง

“โทษที รอนานมั้ย เดี๋ยวขึ้นไปหยิบของให้รอแปปนึงนะ”

“หมาย...”

“หื้ออ?” ผมจับข้อมือขาวๆนั่นไว้ ใบหน้าใสหันกลับมายิ้มกว้างให้อีกครั้ง อยากจะบอกว่าไม่ต้องรีบก็ได้ เพราะอยากอยู่ด้วยกันนานๆ แต่เชื่อเถอะ ไอ้คนตรงหน้าแม่งไม่รู้เรื่องอะไรหรอก


เรื่องที่ผมจีบเขามานับห้าปีนี่ก็ด้วย


สุดท้ายก็ยอมปล่อยแขนเขาไป


นั่งดูดกาแฟสดที่สั่งซื้อไปพร้อมกับเค้กตรงหน้าไปพลางๆ

‘หมาย’ ที่ว่าหมายถึง ลูกเจ้าของร้านสมหมาย แน่นอนมันไม่ได้ชื่อหมายหรอก แต่เรียกหมายกันมาตั้งแต่รุ่นพี่ปีไหนไม่รู้แล้ว คือเรียกกันตั้งแต่เจ้าของร้านยังเป็นรุ่นพ่ออ่ะ พ่อมันก็ชื่อสมหมายตามชื่อร้านนั่นแหละไม่ได้ยากอะไรเลย ละพอมันติดปาก จากรุ่นต่อรุ่นก็เลยเรียกเจ้าของร้านว่าสมหมายไปซะงั้น


ถึงแม้สมหมายรุ่นปัจจุบันจะหน้าตาละอ่อนยิ่งกว่าเด็กปีหนึ่งก็ตาม


ไอ้สมหมายจูเนียร์ เป็นอดีตนักศึกษาม.เดียวกับผม เคยถามได้ความว่ามันเคยเรียนอยู่คณะบริหาร พอเรียนจบพ่อมัน(สมหมายรุ่นแรก)ก็ให้มันมาบริหารร้านเครื่องเขียนนี้เลย ผมรู้จักกับมันตั้งแต่ช่วงรับน้องปีหนึ่ง หลงรักในความเด๋อด๋าของมันตั้งแต่ตอนนั้น ตามจีบมาห้าปีจนตอนนี้จะจบอยู่แล้วแม่งไม่ติดสักที


เอาจริงๆคือ ยังไม่รู้เลยว่ามันรู้ตัวไหมว่าผมจีบมันอยู่


คิดแล้วก็กลุ้ม...


“เอ๋อ มาแล้วๆ”

“อย่าวิ่งดิ เดี๋ยวก็ล้มหรอก” ผมว่า หลังจากที่เคยเห็นคนตรงหน้าสะดุดล้มบันไดนี่ไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง

“ไม่ล้มแล้ว อ่ะนี่ โฟมอัดที่บอก ใช้ได้มั้ย”

“อือ ใช้ได้ๆ”

“มีบัลซ่าแท่งที่มันหักๆด้วยนะ แถมให้ เอาไปให้เพื่อนๆใช้กันด้วยนะ”

เจ้าของเสียงใสๆนั่นยิ้มกว้างจนผมนึกสงสัยว่าไม่เมื่อยปากบ้างหรือไง ฉีกยิ้มแม่งอยู่นั่น เห็นแล้วหมั่นเขี้ยวอยากเอามือไปหยำๆแก้มอูมๆนั่น

ผมซื้อของอีกสองสามอย่างตามที่จดลิสต์มา เมื่อเช็คว่าไม่ขาดอะไรแล้วก็เดินไปจ่ายตัง

“260 บาท”

ผมยื่นแบ็งค์แดงสามใบให้ไอ้พี่ตั๊บที่เพิ่งผันตัวมาเป็นพนักงานคิดเงินชั่วคราว พี่ตั๊บทอนเงินมาให้ผมพร้อมกับประโยคที่ทำให้ผมอยากเอาฝ่าตีนประทับรอยหน้า

“เค้กนั่นของมึงใช่ป่ะ กูแอบกินไปแล้วคำนึงนะ”

“ตั๊บบบบบ แอบกินเค้กเราหรออออ!!” ตามด้วยเสียงโวยวายของเจ้าของร้านตามมาจากหลังร้าน

เคลียร์กับเรื่องวุ่นวายได้แปปนึงก็กลับ เอาจริงๆหมายมันโวยวายไปอย่างนั้นแหละ ผมรู้ว่ายังไงมันก็ต้องเอาไปแจกจ่ายแบ่งปันให้พนักงานในร้านทุกคนได้ชิมอยู่แล้ว เหมือนทุกครั้งนั่นแหละ


ไอ้หมายเอ๋อของผมเป็นอย่างไงก็อย่างนั้น แม้จะผ่านมาห้าปีแล้วก็ตาม


วีรกรรมของหมายเป็นที่รู้จักกันดีของคนในคณะผมและคณะข้างเคียงอย่างจิตรกรรม ที่เข้าๆออกๆร้านนี้เป็นว่าเล่น


ไอ้หมายในช่วงแรกๆนี่อย่างเด๋อ หยิบของผิดถูกไปหมด จะซื้อชานอ้อยไปตัดโมไอ้หมายน้อยแม่งหยิบร้อยปอนด์มาให้เฉย ทำอะไรก็ซุ่มซ่าม เดินชนนู่นชนนี่จนเหมือนจะพังร้านมากกว่าจัดของ รวมถึงไม่เคยว่าใครหรือนักศึกษาคนไหนที่เรียกมันว่าหมาย ชื่อพ่อของมันเลย มีแต่ยิ้มกว้างๆให้เขาไปทั่ว รุ่นน้องมาเล่นหัวมันก็บ่อย(ผมก็หนึ่งในนั้น) แต่มันก็ไม่เคยว่าอะไรใครอีกนั่นแหละ
โคตรเอ๋อ


จนเป็นที่มาของชื่อผมเนี่ย ที่ไปหลงรักคนเอ๋อ


เป็นที่รู้กันเกือบทั้งคณะว่าผมหลงรักไอ้เจ้าของร้านสมหมายจอมเอ๋อนี่ พอเพื่อนๆเริ่มเรียกผมว่าเอ๋อแทนชื่อจริง ไปๆมาๆคนในคณะกลับรู้จักผมด้วยชื่อเอ๋อ ลองไปถามหาผมจากชื่อจริงๆดูดิ รับรองไม่มีใครรู้จัก และพอได้ชื่อนี้มาปรากฏว่าไอ้หมายน้อยมันได้ยินเพื่อนผมเรียก มันเลยเรียกผมว่าเอ๋อเออออกันไป


เอ๋อยิ่งกว่านั้นคือดันจีบไม่ติดมาห้าปีแล้ว ไอ้คนถูกจีบก็ไม่ได้รู้ตัวแม้แต่น้อย ถึงจะเคยบอกไปแล้วว่าจีบมันอยู่มันก็อื้มๆ ยิ้มกว้างห่าเหวเหมือนเดิม อยากจะซื้อทิ้งจริงๆไอ้รอยยิ้มเนี่ย คนอะไรเอะอะอะไรก็ยิ้มอยู่นั่นแหละ


ไม่รู้ว่าสุดท้ายมันเข้าใจไหมว่าตัวเองถูกจีบอยู่ แต่ผมก็จีบมันอย่างนี้มาเรื่อยๆและมันก็เป็นอย่างนั้นมาเรื่อยๆ จนเข้าปีสุดท้ายของการเรียนแล้ว... สถาปัตย์เรียนห้าปีครับไม่ได้เปอร์...อยากจะแขวนป้ายนี้ไว้จริงๆเวลามีใครถามว่าเรียนปีไหน พอบอกปีห้าเสือกทำหน้าสงสารใส่อีก บอกไม่เป็นไรนะจบช้าไม่ได้แปลว่าไม่เก่ง พ่องดิ คือกูเรียนห้าปีครับ


และตอนนี้ก็กำลังทำตัวจบธีสิสนรกนี่อยู่พอดี จบปีนี้ก็จบ หลังจากนี้ก็ต้องออกจากมหาลัย แน่นอน คงไม่ได้ไปเจอไอ้หมายทุกวันแล้วด้วย...



ผมเข้าสตูดิโอที่เป็นแหล่งทำงานของผมและเพื่อนๆก่อนแจกจ่ายอุปกรณ์ตามสั่งให้แต่ละคนพร้อมเงินทอนบางส่วน ไม่ช้าก็กลับไปทำงานของตัวเอง


หลังจากที่จีบมันจนหลอกขอไลน์ได้ตอนปีสอง ไอ้หมายก็มันก็ใช้ไลน์เพื่อบอกผมว่าวันนี้มีของเสียที่เอาไปขายไม่ได้ในสต็อกอะไรบ้าง ให้มาเอาได้วันไหน ทั้งๆที่ผมใช้มันเพื่อถามหาสารทุกข์สุขดิบ บอกฝันดีมันทุกวันทุกคืน ไอ้เอ๋อนี่แม่งเอ๋อจริงๆ
แล้วเสือกรักคนเอ๋ออีกไง ต้องทำใจ


อย่างวันนี้ผมไปเอาโฟมอัดที่มีบางส่วนพังยับ แต่มีบางส่วนยังใช้งานได้อยู่จากไอ้หมาย ตอนแรกดีใจแทบตายนึกว่ามันตอบรับรักแล้ว ถึงยอมให้ผมมีสิทธิพิเศษมารับของเหลือทิ้งได้เนี่ย แต่จริงๆคือหมายแม่งแจกทุกคน ถึงบางคนจะไม่ได้มีไลน์มันแบบผม แต่พอมันเจอหน้ามันจำได้มันก็แจก


แม่งเอ้ย


นี่อีกไม่ถึงอาทิตย์ก็จะส่งธีสิสรอบสุดท้ายอยู่แล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรคืบหน้ากับไอ้หมายนี่เลย..


ร้านสมหมายเปิดแปดโมงปิดห้าทุ่ม ผมวิ่งเข้าวิ่งออกร้านวันละสองรอบอย่างต่ำ หนึ่งเพราะอุปกรณ์ขาดแคลน สอง เพราะเวลาเพื่อนๆขาดแคลนอุปกรณ์ผมก็จะเป็นคนอาสาไปซื้อให้ สาม จากเหตุผลข้อสอง ไปเพราะอยากเจอหน้าหมายมันนานๆก่อนเรียนจบ


แต่คนเอ๋อก็ยังเป็นคนเอ๋อ ไอ้หมายมันก็ยิ้มๆของมันไปวันๆ ทั้งๆที่ผมบอกมันแทบตายว่าจะเรียนจบแล้วนะ จะไม่ได้เจอกันแล้วนะ รู้ไหมมันพูดว่าไง

“อื้อ น่าเสียดายเนอะ”

จุก จุกไปเลยไอ่สัส รู้เลยว่าความพยายามห้าปีไม่เคยมีความหมายกับคนอย่างเอ๋อ ผมแม่งอกหักอย่างสมบูรณ์แบบในวันสุดท้ายของการส่งธีสิส



หลังจากหลับเป็นตาย และผ่านการพรีเซนท์มาได้ ผมก็หมดความจำเป็นที่ต้องไปมหาลัยแล้ว พวกเพื่อนๆในกลุ่มเลยนัดเลี้ยงกันวันสุดท้าย



เวลาสี่ทุ่มเศษแต่พวกผมเมาเป็นหมา เพราะเป็นการแดกกันแบบครบกลุ่มครั้งสุดท้าย ไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะได้มานั่งสุมหัวด้วยกันแบบนี้รึเปล่า หรือถ้ามี...บรรยากาศมันก็คงไม่ใช่อย่างตอนนี้


ผลัดกันบ่นเรื่องราวสารพัดกันไปมา จนสุดท้ายเรื่องมาจบลงที่ผมกับไอ้หมาย


“สรุป พวกมึงก็ไม่ได้คบกัน”

“เออ”

“เชี่ยยย เสือเอ๋อแม่งไร้น้ำยาว่ะ”

“กูไม่ได้ไร้น้ำยา น้ำยากูมีเต็มแต่เขาไม่เอานี่สัด”

“โถ ไอ้เอ๋อแดกแห้วฮ่าๆๆๆ ไม่เป็นไรเพื่อน จบไปก็หาใหม่เนอะ ห้าปีที่ผ่านมาก็สิวๆ เดี๋ยวก็ลืม”

“...ใครจะไปลืมได้วะ กูโคตรรักมันเลยแม่งเอ้ย”

“คิดถึงเขาล่ะสิ เอางี้ๆ โทรหาแม่งเลยไอ้เอ๋อ”

“ไอ้บ้า โทรไปทำเหียกไร”

“เฮ้ยย ลองโทรดูๆ แล้วอยากพูดอะไรกับหมายเป็นครั้งสุดท้ายก็พูด”

“....”

สุดท้าย เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ ผมเลยยอมทำตามไอ้พวกเพื่อนเลวนี่อย่างช่วยไม่ได้ ควักมือถือมากดตัวเลขสิบหลักที่จำได้ขึ้นใจ

‘ฮัลโหล’

“โหล หมาย...”

‘เอ๋อหรอ มีอะไรรึเปล่า กำลังจะปิดร้านแล้วนะ ถ้าจะเอาอะไรก็รีบๆมานะ’

ไอ้หมายเอ้ย นี่ไม่รุ้หรือจำไม่ได้เนี่ยว่ากูส่งธีสิสไปแล้ว นึกถึงหน้าเด๋อด๋าของมันก็อดคิดถึงไม่ได้

“..หมาย...อยากเจอ”

‘หือ จะมาหาหรอ’

“เปล่า...หมายมาหาผมได้ไหม อยู่ร้านOOเนี่ย”

‘……..’


ปลายสายตอบกลับด้วยความเงียบ ผมจึงกดตัดสาย จะไปหวังอะไรวะ อย่างไอ้หมายเนี่ยนะจะมาร้านเหล้า มึงฝันหรอ วันๆมันก็เอาแต่อยู่ในร้านกับกลับบ้าน สนใจก็แต่เรื่องร้าน มันเคยมีผมอยู่ในหัวที่ไหน


หลังจากวางสายจากเจ้าของหัวใจ พวกเพื่อนเวรก็เข้ามารุมปลอบกันใหญ่พร้อมกับเทของมึนเมาในแก้วผมไม่หยุด จากที่มึนๆอยู่แล้วตอนนี้แม่งหมาชิบหายเลย จะยืนก็ไม่ไหว อย่าว่าแต่ยืนเลย แค่จะโงหัวยังทำไม่ค่อยได้เลย




ก็นั่นแหละ อย่างที่บอกว่าสภาพอย่างหมา เพราะงั้นการที่จะเห็นไอ้หมายมานั่งข้างๆนี่ก็คงเป็นอาการจิตหลอนเหมือนกัน


.


 ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡

เพิ่งเคยลองลงเรื่องสั้นครั้งแรก ฝากติชมด้วยนะคะ ^^

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #2 เมื่อ16-03-2016 23:08:20 »

น้องหมายในใจรู้ป่ะว่าเอ๋อมาจีบ???

(เดาว่ารู้ ;p)


ปอลอ รอวาดตะวันครึ่งหลังอยุ่นะค้าาาา

ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-43
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #3 เมื่อ17-03-2016 09:43:14 »

ฉันกำลังติดตามนิยายเรื่องนี้

ออฟไลน์ Pimiiz

  • สาววายเลือดเข้มข้น ><
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 3
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-1
    • Pimiiz'z
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #4 เมื่อ17-03-2016 10:08:42 »

ชอบไอ้หมาย รอๆๆๆๆ  :katai5: :katai5: :katai5: :katai5:

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #5 เมื่อ17-03-2016 10:27:54 »

รอตอนต่อไปจ้า  o13

ออฟไลน์ treenature

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 423
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +134/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #6 เมื่อ17-03-2016 11:11:42 »

เอ๋อจีบให้ติดนะ

ออฟไลน์ Bb nale

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 559
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #7 เมื่อ17-03-2016 15:08:29 »

คิดว่าเขาเป็นภาพหลอนแล้วแกจะทำอะไรเขาเปล่าวะเอ๋อ

ออฟไลน์ Raccoooon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-2
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎
«ตอบ #8 เมื่อ17-03-2016 19:51:57 »

“อืม...”


แสงอาทิตย์ตะกรุยผ้าม่านสาดลงมากลางหน้า ผมตื่นมาด้วยสภาพร่างกายเหมือนโดนรุมกระทืบ ปวดหัวปวดตัวไปหมด จะปวดสุดก็หัวนี่แหละปวดเหมือนมีใครเอาอะไรมาฟาด ครั้นพอขยับตัวหวังจะลุกไปหาน้ำดื่มกลับต้องช็อคตาค้างกับภาพตรงหน้า



ไอ้หมาย!!


ไอ้สัด มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เชี่ยยยย กูตกใจมากเกือบหลุดกรี๊ดแล้วเนี่ย เชี่ย ชิบหายยย


ไอ้หมายน้อยมันนอนขดตัวห่มผ้าอยู่ข้างๆ กลั้นใจถลกผ้าห่มก็ค่อยโล่งใจที่เสื้อผ้ามันครบถ้วนสมบูรณ์ดี กูเครียดจนหอบแดกเลย นึกว่าทำอะไรมันลงไป


หลังจากที่ปีนข้ามตัวมันออกจากเตียงได้ ผมก็ตรงไปแดกน้ำเป็นอย่างแรก ดื่มเอาให้แอลกอฮอล์ที่ยังหลงเหลืออยู่ออกไปให้หมด ยังไม่ทันจะได้ดื่มหมดขวด ไอ้คนในห้องก็ขยับยุกยิกตัวจนตื่น


“หมาย..ตื่นละหรอ เอาน้ำไหม”


คนบนเตียงส่งหน้าสะลึมสะลือมาเป็นคำตอบ ผมเลยยื่นแก้วน้ำไปให้คนตรงหน้า หมายรับไปดื่มแบบงงๆ


หัวใจผมเต้นโครมคราม


อันที่จริง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ผมกับหมายได้อยู่ด้วยกันสองต่อสอง แบบสองต่อสองจริงๆ ไม่ใช่อยู่ในห้องเก็บของสองคนในร้านเหมือนครั้งก่อนๆ...ใช่สิ ผมเป็นนักศึกษาและหมายเป็นเจ้าของร้าน เวลาที่เราจะได้ออกไปเดทกันแบบคู่รักอื่นๆไม่มีหรอก ไอ้หมายแม่งติดร้านอย่างกับอะไร แถมผมก็มีแต่งานงานงาน


เพราะงั้น การที่หมายมาอยู่ในห้องผมแบบสองต่อสองแบบนี้จึงเป็นเรื่องยากมากที่จะบังคับหัวใจที่เต้นสนั่นนี้ให้สงบลง


บางที...นี่อาจจะเป็นการส่งท้ายความรักที่ดีที่สุดก็ได้


ไอ้หมายส่งแก้วคืนมาแล้วเดินมึนๆไปห้องน้ำ และนั่น...ทำให้ผมเห็นรอยอะไรบางอย่างหลุดลอดออกมาจากสาบเสื้อ


“หมาย!”

“หื้อออ”

“...มานี่เดี๋ยวสิ”

“เอ๋อมีอะไร” คนตรงหน้าเลิกคิ้วสงสัย ยังไม่ทันที่เขาจะได้ถามอะไรต่อผมก็ถลกเสื้อเขาขึ้น

“เฮ้ยยยย!”

เฮ้ยยยยยย!”

เสียงตกใจของสองคนดังลั่นห้อง เสียงหนึ่งมาจากไอ้หมายที่มันคงตกใจในการกระทำของผม ส่วนอีกเสียงเป็นของผมเอง เพราะเมื่อเปิดเสื้อเขาแล้วผมเจอ


รอยจูบ...เต็มไปหมด


ผมยืนตาค้าง ไอ้หมายดึงเสื้อปิดพุงมันแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป


“เอ๋อคนกาม!” แน่ะ มีการตะโกน คิดว่าปลอดภัยหรออยู่ในนั้นน่ะหา เดี๋ยวออกมาต้องเค้นให้รู้เรื่อง


ผ่านไปหลายสิบนาทีอยู่เหมือนกันกว่าไอ้หมายจะยอมออกมา คนตรงหน้าด้อมๆมองๆอยู่แถวประตูห้องน้ำสักพัก ผมไม่รอช้ารีบไปดักทางมันไว้

“หมาย...ตอบผมมาดีๆนะ รอยนั่นมาจากไหน”

“...” คนเอ๋อตรงหน้าผมได้แต่อ้าปากค้างเหมือนเป็นโรคเอ๋อจริงๆ หรือจริงๆมันเป็นอยู่แล้ววะ

“ใครทำหมาย”

“...”

“หมาย ตอบมา ใครทำหมาย” ผมเร่งถามมัน ด้วยหวังคำตอบว่าจะไม่ใช่อย่างที่นึกคิด

“...ไม่บอก”

“หมาย!....เฮ้อ แล้วหมายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

“เอ๊า ก็เอ๋อโทรเรียกเราเอง” เหมือนจะคุ้นๆ

“แล้ว..”

“ก็เอ๋อเมาเป็นหมา เพื่อนเอ๋อก็เมาเป็นหมา เราเลยต้องมาส่งนี่ไง” เจ้าตัวว่าพลางทำหน้าบึ้งไม่พอใจ แก้มป่องนั่นเหมือนจะพองขึ้นเล็กน้อยจนอยากเอามือไปบีบให้หายหมั่นเขี้ยว

“แล้ว....”

“แล้วก็แบกเอ๋อมาที่หอเอ๋อไง ละเอ๋อก็.......”

“อะไร”

“...”

“ผมทำอะไร”

“...ไม่”

“หมาย...ผมทำอะไรหมายรึเปล่า” ผมถาม กลั้นเสียงไม่ให้สั่น ด้วยกลัวว่าในความคิดนั้นจะเป็นจริง


ความคิดที่ว่า ผมข่มขืนหมาย


“ไม่ได้ทำ...เอ๋อไม่ได้ทำ...” คนตรงหน้าว่าเสียงเบา

“แล้วรอยนั่น...”

“เอ๋อทำ...แต่เอ๋อไม่ได้ทำ”

เหี้ยไรวะเนี่ย มึงช่วยพูดให้เข้าใจหน่อยได้มั้ยวะ

“หมายความว่าไง”

“ก็เอ๋อ.........เราไม่เล่าแล้ว จะไปเปิดร้านแล้ว”

คนตรงหน้าเริ่มร้องขัดขืน จนผมต้องกั้นเขาไม่ให้เจ้าตัววิ่งพรวดออกไปข้างนอกห้องได้ จะกลัวอะไรขนาดนั้น หมายน้อยเริ่มร้องงอแง  เกาะแขนผมก้มหน้างุด ใบหน้าน่ารักเปื้อนสีแดง


หมายเขิน? หมายเขินอะไร?


หรือหมายโกรธ?


“หมาย...เล่าให้ผมฟังหน่อย นะครับ...นะ”

“เล่าไปแล้วไง ไม่เล่าแล้ว”

“หมายเขินผมหรอ”

“ไม่ได้เขิน”

“งั้นหมายโกรธ?”

“......”

“หมายโกรธอะไร?”

“ก็....” คนน่ารักว่าแค่นั้นก่อนอ้าปากค้างตามคำขึ้นต้นประโยค แต่ไม่มีเสียงใดเอ่ยขยายความ

“ก็อะไร”

“ก็เอ๋อลามก เอ๋อคนกาม ลามก!!”

“เดี๋ยวๆหมาย ผมไปลามกตอนไหน”

“ก็เมื่อคืนเอ๋อจะปล้ำเร-” น้ำเสียงขาดช่วง คนเผลอสารภาพความจริงเบิกตาโตเมื่อได้สติว่าเผลอพูดอะไรออกไป คนเด๋ออย่างหมายก็หลอกง่ายอย่างนี้


“ผม? จะปล้ำ? หมาย?”


“....” คราวนี้คนตรงหน้าไม่ยอมตอบ เอาแต่ก้มหน้างุดๆ คงเป็นคำตอบให้ผมได้แล้ว...


ไอ้สัด มึงคิดจะทำอะไรลงไปวะ! เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้างสารภาพเลยว่าจำไม่ได้สักนิด ภาพแม่งตัดตั้งแต่ผมอยู่ในร้านเหล้านั่นแล้ว และผมก็มั่นใจพอว่าคนอย่างหมายไม่โกหกใครหรอก เอาจริงๆมันคงโกหกใครไม่เป็นแน่ๆ และถ้าอย่างนั้น..เมื่อคืนคงเป็นผมที่คิดจะทำร้ายมันจริงๆ...


“....ต..แต่เอ๋อไม่ได้ทำอะไรหรอกนะ” เมื่อเห็นผมเงียบ คนตรงหน้าเลยเริ่มพูด

“....ผมหยุดตัวเองทันหรอ?”

“เปล่า...เราหยุดเอ๋อไว้ได้ทัน”

“หมายทำยังไง...”

“ก..ก็หยิบอะไรแถวๆนั้นตีหัวเอ๋อ...” ไอ้หมายพูดเสียงเบา แต่ในห้องที่เงียบสงบนี้ ผมได้ยินประโยคนี้ชัดแจ๋ว

“อ..อะไรนะ” คนตรงหน้าไม่ตอบซ้ำซากพยายามดิ้นหลุด

“หมายเอาอะไรฟาดผม”

“ก..ก็อะไรพังก็อันนั้นแหละ!”  ไอ้หมายตะโกนว่า ทำให้ผมหันไปมองรอบห้องก่อนจะพบโคมไฟตั้งโต๊ะที่มีสภาพยับเยินอยู่ข้างเตียง....”

“หมายเอาโคมไฟฟาดผมหรอ!”  มิน่าล่ะตื่นมาถึงเจ็บหัวเหมือนจะแตก


แกร๊ก

อ้าว เฮ้ย!

เพราะมัวแต่มองหาของพังในห้องตามคำบอกกล่าวผู้ประทุษร้าย ปรากฏว่าไอ้หมายมันใช้จังหวะนี้วิ่งหลบออกจากห้องผมไป
ผมควานหากุญแจห้องเพื่อพบว่ามันวางอยู่บนโต๊ะทำงานผม ผมคว้ามันแล้วรีบวิ่งออกไปหาไอ้หมาย ไอ้หมายกำลังเข้าไปในลิฟท์ เมื่อมันเห็นผมมันรีบกดปิดประตูลิฟท์รัวๆจนผมคิดว่าถ้าจะวิ่งเข้าลิฟท์ตอนนี้คงไม่ทันแน่ๆ


จึงใช้แรงกายที่มีอยู่วิ่งลงบันได หออยู่ชั้นสี่น่าจะทันอยู่ถ้าเร่งฝีเท้ากันหน่อย


ผมวิ่งสุดชีวิตมาจนถึงชั้นหนึ่งเพื่อพบว่าไอ้หมายกำลังออกจากลิฟต์มาพอดีพร้อมกับคนข้างในอีกสองสามคนที่ในตอนแรกผมไม่เห็นพวกเขาอยู่ในลิฟต์ คิดว่าตัวเองโชคดีพอควรเลยที่ระหว่างทางลิฟต์มันเปิดรับคนระหว่างชั้นไปด้วย ไม่งั้นคงต้องเหนื่อยกว่านี้


ไอ้หมายทำหน้าเหวอเมื่อเห็นผมอยู่ข้างหน้า ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรผมก็อุ้มเจ้าตัวดีกลับเข้าไปในลิฟต์อีกครั้ง ไอ้หมายโวยวายจนคนอื่นๆหันมามอง เสียแต่ไม่นานประตูลิฟต์ก็ปิดลง ไม่มีใครช่วยมันได้แล้ว


ผมยังไม่วางใจปล่อยไอ้หมายลง จึงยังอุ้มมันพาดบ่าอยู่อย่างนั้น หมายร้องงอแงแต่ผมไม่ได้สนใจ พอลิฟต์กลับขึ้นไปถึงชั้นที่ผมอยู่อีกครั้งผมก็พาร่างของตัวเองและเจ้าของดวงใจกลับเข้าห้องเดิม


“เอ๋อปล่อยเรา” หมายว่าเสียงยานคราง คงจะเหนื่อยกับการโวยวายแล้วมั้ง ผมอุ้มหมายไปวางไว้ที่เตียงดังเดิม กลับสู่จุดเริ่มต้นใหม่








 ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡



ตอนแรกนึกว่าจะประมาณสองตอนจบ แต่ดูท่าต้องต่ออีกตอนถึงจะจบเสียแล้ว ^^'

ฝากเอ๋อกับหมายไว้ในอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นมากๆค่ะ   :L2:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {สอง}
«ตอบ #9 เมื่อ17-03-2016 20:42:19 »

 :z3:

กรีดร้อง

เอ๋อโดนโคมไฟซัดเปรี้ยงเลย

งานนี้เคลียร์กันดีๆ ขอคบให้เสร็จสรรพด้วยล่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {สอง}
« ตอบ #9 เมื่อ: 17-03-2016 20:42:19 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Raccoooon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-2
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #10 เมื่อ18-03-2016 19:13:43 »



เอาเข้าจริงผมไม่ได้โกรธที่เขาเอาโคมไฟฟาดหัวหรอกนะ แต่ผมอยากรู้มากกว่าว่าหลังจากนั้นเป็นยังไง ทำไมหมายยังยอมมานอนกับผมอยู่อีก รวมถึงมันจะหนีผมไปทำไมตอนนี้แทนที่จะรีบชิ่งกลับตั้งแต่เมื่อคืน


“หมาย”

“...”

“หมายหนีผมทำไม”

“ก็เรา.....”

“ก็อะไร พูดให้จบๆดิหมาย”

“ก็เดี๋ยวเอ๋อโกรธแล้วทำร้ายเราอีกทำยังไง...”

“.............ผมขอโทษ..”

“......”

“ผมขอโทษนะหมาย จะไม่ทำแล้วนะ”

“ไม่เชื่อ เดี๋ยวเอ๋อกินเหล้าอีกก็ทำอีก”

“ไม่ทำแล้ว”

“ทำแน่ๆ”

“เอ๊ะ ก็บอกว่าไม่ไงเล่า”

“ก็เมื่อคืนเอ๋อบอกเราเองว่าจะทำอีก”

!!!

“ม..ไม่ได้พูด!”

“เอ๋อพูด!”

“ผมพูดว่าอะไร”

“เอ๋อบอกว่า คนเป็นแฟนกันก็ต้องทำอย่างนี้กันอยู่แล้ว...”

หือ...เดี๋ยวนะ ผมว่ามันมีอะไรแปลกๆ...

“แต่หมาย...”

“ก็เอ๋อเป็นแฟนเรา...”

“ห้ะ! ตอนไหน!”

“หื้อ? ไม่ใช่หรอ”


ผมเกาหัวแรง หน้านิ่วคิ้วขมวดใส่คนตรงหน้าที่ติ๊ต่างว่าเป็นแฟนผมตอนไหนไม่รู้ ถึงแม้ว่าจะเป็นการติ๊ต่างที่ดีกับผมก็เถอะ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ต้องการเหตุผลมาอธิบายความเป็นแฟนที่ว่านี้


“ผมจำไม่เห็นได้เลยว่าขอหมายเป็นแฟนตอนไหน” จริงๆนะครับ ถึงจะจีบเขามานานแต่ไม่เคยขอเลย ไม่ใช่อะไร ผมอยากรอให้หมายมั่นใจว่าชอบผมแล้วๆแน่ก่อนถึงจะขอคบ แน่ล่ะ ที่ผ่านมาหมายไม่เคยบอกว่าชอบผมเลย...


“.....” คนตรงหน้าส่งความเงียบให้เป็นคำตอบ หมายก้มหน้านิ่ง นิ่งเสียจนน่ากลัว


“หมาย...”


แหมะ

“เฮ้ยยยยยยยยย”

ผมยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆเขาก่อนพบว่า...หยาดน้ำตาหนึ่งหยดไหลออกมาจากดวงตาดวงน้อย จากหนึ่งหยดกลายเป็นหยาด หมายไม่ได้สนใจอาการตกใจของผม เขานั่งก้มหน้าเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือน้ำตาไหล...

“หมายร้องไห้ทำไม”

“.....”

“หมาย..หมาย...”

“ฮึก..จะกลับบ้าน...”

“เฮ้ย ไม่เอาดิ ไม่ให้กลับ หมายร้องไห้ทำไม”

“จะกลับบ้านนนน ฮือออออ” สุดท้ายเด็กในร่างผู้ใหญ่ก็ร้องไห้จ้า ทำเอาผมงงแล้วงงอีก

“โอ๋ๆ หมายไม่ร้องนะ ชู่ว...”

ผมที่ทำอะไรไม่ถูกได้แต่คว้าเขามากอดปลอบประโลมเอาไว้ ไม่รู้ว่าหมายร้องไห้เพราะอะไร แต่เขาร้องไม่หยุดเหมือนเด็กทารก ร้องแบบที่ผมไม่รู้สาเหตุ

“จ..จะ กลับบ้าน ฮึก จะกลับบ้านแล้ว...”

“ไม่เอา ไม่ให้กลับ บอกผมก่อนได้ไหมว่าร้องไห้ทำไม”

“...”

“หืม คนดี”

“ม..ไม่..”

“หืม?”

“เราอกหัก ฮึก”

“เดี๋ยวววว หมายไปอกหักตอนไหน หมายไปรักใครตอนไหน หือ?”

“ก็ตะกี้ ฮึก เอ๋อหักอกเรา เอ๋อไม่ได้รักเรา ฮืออออออ”

“.....”

คราวนี้เป็นผมเองที่นิ่งค้างกับคำพูดของเขา คนตัวเล็กดิ้นขลุกขลักในอ้อมกอดของผมจนเรียกสติผมกลับมา

“หมาย...หมายชอบผมหรอ”

“อือ” คนในอ้อมกอดผมตอบพร้อมพยักศีรษะขึ้นลงงุดๆ

“...แล้วหมาย...คิดว่าเราคบกันหรอ?”

“...อือ เราคิดไปเอง..ฮือ เอ๋อปล่อยเรานะ...”

ผมตอบแทนเขาด้วยการกอดรัดให้แน่นขึ้น

“อื๊ออออออ” คนน่ารักครางต่อต้านกับสัมผัสที่รัดแน่น

“ตอนไหน...”

“?”

“หมายคิดว่าเราคบกันตอนไหน...”

“ไม่ตอบแล้วได้ไหมอ่ะ ฮึก เอ๋อ เราเจ็บเหมือนจะตายเลย อายด้วยฮือออ ขอโทษนะ...ฮือ”

“หมาย ตอบผม..” ผมว่าเสียงเข้ม หมายอึกอักอยู่พักใหญ่ๆก่อนสะอื้นตอบ

“ฮึก...ตอนเอ๋อปีสอง ตอนที่เอ๋อบอกว่าจีบเราอยู่...”

“ก็เลยคิดว่าคบกัน?”

“”อือ...แต่มันไม่ใช่นี่ อื๊อออออออออออออออออ เอ๋อออ เจ็บบบบ”


ผมกอดเขาแน่นจนไม่เหลือช่องว่างให้แม้อากาศผ่าน ไอ้หมาย ไอ้เอ๋อเอ้ย ไอ้...โว้ยยย มีใครที่ไหนมีความคิดเด๋อด๋าได้เท่ามันมั้ยเนี่ย หืม


สรุปคือที่ผ่านมาผมคิดว่าผมจีบมันไม่ติด แต่จริงๆติดตั้งแต่บอกมันว่าขอจีบแล้ว แถมไอ้คนเจ้าปัญหาตรงหน้าดันคิดว่าจีบคือการขอเป็นแฟนอีก ที่มันยอมนอนกับผมเมื่อคืนก็เป็นเพราะมันชอบผม? โว้ยยย บ้าบอ ไอ้หมาย มึงมันบ้า ไอ้เอ๋อเอ้ย


 “อื๊อออ เอ๋อปล่อยเรา หายใจไม่ออก”


ผมคลายอ้อมกอดออกเล็กน้อยก่อนคนตรงหน้าจะขาดใจตาย แต่ก็ยังกอดเขาแน่นอยู่ดี ยิ่งเห็นหน้างอของมันแล้วยิ่งต้องรีบปรับความเข้าใจอย่างเร่งด่วนเลย


“รัก...นะ...” กระซิบลงข้างหูเขา แม้จะแผ่วเบาแต่เชื่อว่าหมายของผมได้ยินแน่ๆ จากอาการแน่นิ่งของเขาแล้ว..

“เอ๋อไม่ได้รัก”

“รักสิ”

“ไม่ได้รัก!”

“เอ๊ บอกว่ารักก็รักไง”

“ไม่ได้รัก เอ๋อไม่ได้เป็นแฟนเรา ไม่ได้รัก!”


ไอ้เด็กโง่เอ้ย อดสบถคำนี้ในใจไม่ได้แม้ว่าหมายมันจะโตกว่าผมห้าปีเต็มเลยก็ตาม


ใครสั่งใครสอนว่าไม่ได้เป็นแฟนต้องหมายความว่าไม่ได้รักวะ แล้วใครแม่งไปบอกไอ้หมายว่าจีบคือการขอเป็นแฟน หรือมันคิดเอาเอง โว้ยยย ไอ้หมาย ไอ้บ๊องง


“ผมรัก! โอเคๆ รักหมายนะ เป็นแฟนกันนะ โอเคไหม”

“...”


เมื่อไร้เสียงตอบรับ ผมจึงอ้อนวอนเขาอีกครั้งโดยการจุมพิตเบาๆ..ที่ปากบางนั่น


“โอเคไหม...”

“อือ..”


ใจผมเต้นกระหน่ำ ไอ้บ้าเอ้ย แล้วที่ผ่านมาสามสี่ปีนี่กูทำอะไรวะ จีบติดตั้งนานแล้วเพิ่งมารู้ตัวตอนเรียนจบ ไอ้บ้า ที่บ้าที่สุดก็ไอ้หมายนั่นแหละ คนบ้าอะไรชอบทำอะไรให้มันยุ่งยาก

“อื๊อออ เอ๋อ เอ๋อออ”

หมายครางท้วงเมื่อผมเข้าฟัดแก้มนิ่มนั่น หวังจะสัมผัสมานานแล้ว พอได้มาเป็นเจ้าของเลยอยากฟัดให้หายหมั่นเขี้ยว ผมฟัดเขาไปทั้งตัวจนล้มไปนอนกันทั้งคู่ เห็นไอ้หมายดิ้นพรวดๆแล้วยิ่งน่าแกล้ง


“หมาย...ชอบผมจริงๆหรอ”

“..ชอบจริงๆ”

“ทำไมผมไม่รู้เลยล่ะ หมายไม่เคยบอกผมเลย”

“ก็เอ๋อไม่ถาม” เอ๊า แล้วใครมันจะไปกล้าวะ ไอ้คนขี้มโน ทีตัวเองคิดว่าจีบคือการขอเป็นแฟนผมยังไม่ได้คิดบัญชีเลย

“แล้วถ้าผมถามหมายจะตอบหรอ”

“ตอบ”

“ตอบว่าอะไร”

“ชอบเอ๋อมากที่สุด” อื้อหือ ใจผมงี้พองฟูเลย ยังกะอยู่ในโลกมาร์ชเมลโล่ว เหมือนจะบินได้

“แล้วที่ผ่านมาทำไม...ไม่สนใจกันเลยล่ะ”

“ไม่สนยังไง”

“ก็หมายทำกับคนอื่นเหมือนๆกันหมด”

“ไม่เหมือน!”

“เหมือน หมายยิ้มให้ทุกคน เล่นกับทุกคน ให้ของทุกคน แถมยังให้ของที่ผมซื้อให้กับคนอื่นอีก ผมเลยนึกว่า...หมายไม่ได้ชอบ...”

“เอ๋อพูดไปเรื่อย! หมายไม่ได้ยิ้มกับทุกคนซะหน่อย!”

“ยิ้มสิ เห็นๆอยู่”

“ไม่ได้ยิ้ม กับคนอื่นเรายิ้มการค้า แต่กับเอ๋อเรายิ้มจากใจ”

“...”

“จริงๆนะ ดูนี่ดิๆๆ อันนี้ยิ้มให้ลูกค้า” เขาว่าพลางฉีกยิ้ม

“อันนี้ยิ้มให้เอ๋อ” เขาว่าพลางฉีกยิ้มอีก...

มันต่างกันตรงไหนวะ

“ไม่เห็นจะต่างกันเลย”

“ต่างสิ ต่างๆ เอ๋อดูตาเราสิ นี่ไงๆ นี่ยิ้มให้เอ๋อไง ให้เอ๋อคนเดียว” ถึงผมจะไม่เห็นว่ามันต่างกันตรงไหน แต่สุดท้ายก็ต้องยอมเด็กโข่งตรงหน้าอยู่ดี

“ต่างก็ต่าง” ผมว่าพลางฉายรอยยิ้มบนใบหน้า หมายทำให้ผมมีความสุขจริงๆให้ตาย

“ละก็เราต้องเล่นกับทุกคน ทุกคนจะได้ซื้อของเราไง มันเป็นเทคนิคการค้าขายรู้จักป่ะ ละก็นะๆเราให้ของเอ๋อเป็นคนแรกสุดตลอดนั่นแหละ ให้เอ๋อได้เลือกก่อน เอ๋อนั่นแหละซื่อบื้อดูไม่ออก”

“เอ๊า” ใครมันจะไปรู้ว่าให้ก่อนให้หลังตอนไหน

“ละก็ ที่แบ่งขนมของเอ๋อให้ทุกคนเพราะอยากทุกคนเห็นว่าเอ๋อรักเราไง นี่ไง แบ่งความรักของเอ๋อกับเราให้กับทุกคนไง ไม่ดีหรอ..”

“.....”

“เรารู้ว่าถ้าเอ๋อจบไปคงไม่ได้เจอกันบ่อยๆ แต่เราก็อยู่ของเราอย่างนี้ อยู่ร้านต่อไปเนี่ยแหละ เอ๋อเคยบอกอยากไปทำงานต่างจังหวัดก็ไม่เป็นไร เรารออยู่ตรงนี้ อยากมาหาเมื่อไหร่ก็มานะ เราอยู่รอตลอด..”

“...”

“เอ๋ออออออออออออออออออออออออ”


ผมทนคนน่ารักไม่ไหว ก้มลงไปฟัดแก้มพองๆนั่นอีกครั้งและอีกครั้ง ไอ้หมายดิ้นพรวดๆแต่ผมไม่หยุดหรอก เอาให้สมกับที่รอแบบโง่ๆมาตั้งสามสี่ปี ถ้ามันบอกผมตั้งแต่แรกว่าชอบเหมือนกันก็คงไม่ต้องเสียเวลางี่เง่าอะไรขนาดนี้ เสียดายเวลาชะมัด ไอ้หมายคนเอ๋อเอ้ย!


“ถ้างั้น...ก็ขอแบบเมื่อคืนก็ได้ดิ”

“ขออะไร?”

“ก็แบบเมื่อคืน...”

“เอ๋อลามก เอ๋อคนกามมมม กามๆๆๆ”

“ก็ไหนๆก็เคยบอกไปแล้วนี่ว่าคนเป็นแฟนต้องทำกันอยู่แล้ว ตอนนี้ก็เป็นแฟนกันนี่”

“....”

“ขอนะ”

“ไม่ให้!!”






สุดท้ายก็สมดั่งใจหมายจนได้






✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡

สมหมายสมใจ  :hao7:

หมายจอมเอ๋อเอ้ย



ออฟไลน์ rivayu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 21
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-1
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #11 เมื่อ18-03-2016 21:08:46 »

น่ารักอะ :-[

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #12 เมื่อ18-03-2016 21:34:12 »

ใครเอ๋อกว่ากันหนอ
 :pig4:  :pig4:  :pig4:

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #13 เมื่อ18-03-2016 21:47:59 »

น่ารักจนอยากลงไปแดดิ้น   :m1: :m1:
 :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ BlueCherries

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +159/-17
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #14 เมื่อ18-03-2016 21:50:27 »

จากมุมคนอ่าน

เอ๋อ เอ๋อที่สุดละ หึหึ

 :laugh:

รีบๆหางานใกล้ร้านสมหมายได้แล้วววววววววววววววววววว

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3594
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #15 เมื่อ18-03-2016 22:05:26 »

หมายจอมเอ๋อ เอ๋อรอหมาย ฮ่าๆๆๆ กว่าจะเข้าใจ จบพอดีเลย ถ้าไม่โทรหาหมายมาก็ไม่รู้แน่ๆๆเลย

ออฟไลน์ Nighttime

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 68
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #16 เมื่อ18-03-2016 22:32:56 »

สนุก!!!อ่าาาาา จะมีตอนพิเศษมัยนี้ :hao7: เขียนได้น่ารักน่าติดตามมาก

ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-43
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #17 เมื่อ19-03-2016 04:22:38 »

เหวยยยยยยย จบบนเตียง.. แค่นี้....ได้งัยยยยยย

ออฟไลน์ packy

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 176
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #18 เมื่อ19-03-2016 10:20:37 »

หมายน่ารักอ่ะ เอ๋อยิ่งกว่าเอ๋ออีก

ออฟไลน์ Mouse2U

  • บังเอิญ'โลกกลม'..
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3532
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +223/-10
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #19 เมื่อ19-03-2016 10:57:29 »

หลังจากนี้คงต้องเปิดใจคุยกันให้เยอะๆ เสียแล้วล่ะค่ะเอ๋อ ไม่อย่างนั้นคงได้เข้าใจกันไปคนละทางกับหมายแบบนี้อีกแน่ แบบว่าอดฟัดแก้มอูมๆ ที่จ้องอยู่ทุกวันมาตั้งหลายปีแน่ะ
เนอะ :m20:

ขอบคุณค่ะ :pig4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
« ตอบ #19 เมื่อ: 19-03-2016 10:57:29 »





ออฟไลน์ Meomay

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 12
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #20 เมื่อ20-03-2016 01:21:02 »

เป็นการล้อชื่อพ่อที่เหนือขั้นมากกกกกก 55555555555555555555
โอยยยยยยยย น่ารักไปไหนคะเรื่องนี้
 เหมือนเรียก couple name ตลอดเวลาทั้งๆที่มันคือชื่อพ่อและชื่อล้อ
5555555555555555555555555555
บรรยายคำอื่นนอกจากคำว่าน่าระกไม่ได้เลยอ่ะ ชอบบบบบบ :impress2: :impress2:

ออฟไลน์ larynx

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 822
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-1
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #21 เมื่อ20-03-2016 14:04:45 »

หมายน่ารักมากกกกกกกกก เอ๋อคนมาได้ยังไงนานขนาดนี้  :impress2: :man1: :man1:

ออฟไลน์ jejiiee

  • cannot open this page
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #22 เมื่อ20-03-2016 15:04:54 »

น่ารักอะไรเบอร์นั้นนนน  :hao7:

ออฟไลน์ poterdow

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 662
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-1
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #23 เมื่อ20-03-2016 20:13:48 »

น่ารักมากกกกกกกกกกกอ่ะ เอ๋อหมาย

ออฟไลน์ Cloudnine

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #24 เมื่อ20-03-2016 21:37:44 »

ฟินแรงงงงงงงงงง
ไอ้เอ๋อมันเอ๋อกว่าไอ้หมายรึเปล่าฟร้ะ
 :z1:

ออฟไลน์ yunjae123

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 948
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-1
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #25 เมื่อ20-03-2016 21:48:30 »

สรุปเอ๋อก็เอ๋อ หมายก็เอ๋อ
เอ๋อเจอเอ๋อ เลยเอ๋อมาถึงคนอ่าน 5555555
หมายน่ารักมากเลยอ่าา ดูเด็กน้อย เอ็นดูอ่าาา  :impress2:

ออฟไลน์ Bb nale

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 559
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-0
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #26 เมื่อ22-03-2016 17:50:05 »

คือเอ๋อทั้งคู่ โอย ขำ 5555
ขอบคุณผลงานดีๆนะ

ออฟไลน์ chaoyui

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1144
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-3
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} 18.03.2016
«ตอบ #27 เมื่อ22-03-2016 18:56:36 »

น่ารักมากเลยยยย งื้ออออ :-[

ออฟไลน์ Raccoooon

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 298
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +185/-2
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} - พิเศษ1 24.03.2016
«ตอบ #28 เมื่อ24-03-2016 21:32:54 »

Special


ไม่ได้ทำอะไรหรอก


ไอ้หมายมันไม่ยอม ดิ้นลูกเดียว จริงๆก็ไม่ได้หวังอะไรมาก คิดว่าเผื่อฟลุ๊คได้ก็ดี แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าหมายมันหวงตัวไปทำไม
ตอนนี้ก็คบกันปกติเหมือนคนทั่วไป ที่เปลี่ยนแปลงมากที่สุดก็คงเป็นผมที่เลือกทำงานในจังหวัด ไม่ไปไหนแล้ว อดอยากมาตั้งห้าปี ถ้าต้องไปไกลไอ้หมายอีกต้องขาดใจตายแน่ๆ ขอกลับจากการทำงานเหนื่อยๆมาฟัดแก้มอูมๆนั่นทุกวันก็มีความสุขมากพอแล้ว


ส่วนอีกเรื่องก็คือ ผมบังคับให้ไอ้หมายมาอยู่ด้วยกัน อ้างด้วยเรื่องที่หอผมใกล้กับร้านมันมากกว่าบ้านไอ้หมาย แทนที่มันจะต้องเหนื่อยขับรถไกลๆจากบ้านมาร้านทุกวัน ให้มันมาอยู่กับผมที่อยู่ใกล้ร้านมากกว่าแถมยังคอยไปรับไปส่งได้อีกยังจะดีกว่า
เวลาอยู่ด้วยกันก็เยอะขึ้นด้วยไง


หมายมันก็โอเค เออออตามเขาหมดแหละคนนี้อ่ะ


แต่ตอนนี้แม่งเจอวิกฤตว่ะ...

ไม่ใช่เรื่องที่ทำงานหรืออะไร ....มันเป็นเรื่องที่กูเจอพี่ไอ้หมาย

คือไอ้หมายมันเป็นน้องคนสุดท้องของสมหมายแฟมิลี่อ่ะ ที่ผ่านมาก็เคยเจอพี่มันแต่เจอแค่พี่หนึ่งกับพี่สาม(ชื่อจริงๆชื่อไรไม่รู้ว่ะจำไม่ได้เลยเรียกไปตามลำดับอาวุโส) แล้วเฮียสามเคยบอกว่าเฮียสองเป็นคนที่ดุสุดและหวงไอ้หมายมากที่สุดในบ้าน


ถ้าถามว่าผมไปรู้จักพี่ชายไอ้หมายมันได้ยังไง คำตอบก็คือ...ลูกชายบ้านนี้ผลัดกันมาดูไอ้หมายกันบ่อยๆ เห็นเฮียหนึ่งบ้างนานๆที เฮียสองเคยเจอครั้งเดียว แต่ที่ผมเห็นบ่อยสุดก็เฮียสาม  พอรู้จักกับเฮียสามอยู่บ้างเพราะผมก็มาสิงร้านนี้บ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้บอกแกหรอกนะว่าผมจีบน้องแกอยู่ ถึงอย่างนั้นก็ยังพยายามแอบถามข้อมูลไอ้หมายไว้จนได้นั่นแหละ


...ละตอนนั้นเฮียสองแกเจอกูตอนกูกำลังจี๋จ๋ากับไอ้หมายหลังร้านไง


ชิบหายเลย


เลยต้องมานั่งเครียดอยู่อย่างนี้ไง เฮียสองแม่งส่งสายตารังเกียจผมสุดๆ ฆ่าได้คงฆ่าไปแล้ว เฮียแกจ้องผมกับไอ้หมายนานมาก บรรยากาศตอนนั้นคือโคตรอึดอัด เหมือนมีแรงดันมหาศาลกดหัวผมอยู่


แต่ไอ้หมายแม่งไม่รู้สึกอะไรหรอก มันก็ทักเฮียของมันไปไม่รู้เรื่องราว


“...ข้างๆนี่ใคร”

“อ๋อ อันนี้เอ๋อ แฟนน้อง”

ว่าพลางยิ้มร่าเหมือนเด็กขี้อวด ถ้าเป็นในสถานการณ์อื่นผมคงยิ้มกว้าง คว้ามันมาฟัดให้ชุ่มปอดไปแล้ว แต่ตอนนั้นมันไม่ใช่ไง
สิ้นเสียงไอ้หมาย หน้าผมซีดกว่าเดิม...และเฮียสองก็ทำหน้าเหมือนอยากฆ่าคนมากกว่าเดิม คนโชคดีคนนั้นคงเป็นใครไม่ได้หรอกนอกจากผมเอง

เสียงหัวเราะในลำคอเฮียแกไม่ต่างอะไรกับเสียงผีร้าย

และเสียงที่ออกจากปากแกในประโยคต่อมาเหมือนเป็นเสียงมัจจุราช

“หรอ...ไม่พาแฟนไปเยี่ยมพ่อที่บ้านหน่อยล่ะ”

เท่านั้นแหละ เหมือนโดนทุบหัว ผมนี่ได้แต่ส่งยิ้มค้างให้พี่สะใภ้ ส่วนไอ้หมายก็ไม่ได้ช่วยอะไรผมเลย

“หืม ป๊าอยากเจอหรอ”

“อืม ก็เป็นแฟนกันไม่ใช่หรอ พาไปให้ป๊ารู้จักก็ไม่เสียหายนี่”

“เอางั้นก็ได้ วันอาทิตย์มั้ยอ่ะ แล้วต้องปิดร้านไหม”

“แล้วแต่ เอาที่ว่างเลย มาตอนเย็นๆก็ได้ ปิดร้านไวหน่อย”

“โอเค”

“อืม มาเยี่ยมแค่นี้แหละเดี๋ยวบอกไอ้พวกนั้นให้ แล้วเจอกัน”

“ได้เลย”

สุดท้ายเฮียแกก็จากไปด้วยใบหน้ายิ้มร้ายส่งท้ายให้ผม

แล้วใครมันจะไปสั่งมัจจุราชได้

เลยมานั่งเครียดกุมขมับอยู่ตอนนี้เนี่ย ให้ตายเหอะ



.



วันอาทิตย์ที่ 27 มีนาคม 25xx จะเป็นวันที่ผมต้องจารึกลงในชีวิตว่าเป็นช่วงที่เลวร้ายที่สุด ผมตื่นตั้งแต่หกโมงเพื่อมานั่งนึกสถานการณ์ที่ต้องเจอแล้วอยากตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอด จนไอ้หมายตื่นไปเปิดร้านแล้วผมก็ยังสั่นไม่หยุด นั่งสั่นมันแม่งหลังร้านเนี่ยจะทำไม

เจอพ่อแฟนเลยนะครับคุณ!

ถ้าเขาไม่พอใจผมทำไงอ่ะ เห็นๆอยู่ว่าแค่เฮียสองแกก็เกลียดขี้หน้าผมจะตายแล้ว นี่ยังไม่ได้บอกเฮียสามกับเฮียหนึ่งอีก เฮียสามอาจจะช็อกที่เด็กเมื่อวานซืนอย่างผมในวันนั้น กลายมาเป็นแฟนน้องชายตัวเองในวันนี้

เชี่ย กูต้องโดนฆ่าหมกบ้านไอ้หมายแน่ๆ

พ่อมันผมไม่รู้ว่านิสัยเป็นยังไง แม้จะเป็นเจ้าของร้านสมหมายยุกบุกเบิกก็เถอะ แต่ผมไม่เคยเห็นแกมาเยี่ยมเลยสักครั้ง แต่หมายมันบอกว่าใจดีสุดๆ

แต่ไอ้หมายบอกอ่ะ ไอ้หมายอ่ะ ไอ้หมาย มันเชื่ออะไรได้ที่ไหนเล่า


บ้านไอ้หมายคุณแม่เสียไปนานแล้วครับ และเพราะอย่างนั้นด้วยแหละพวกเฮียๆแกถึงหวงไอ้หมายกัน หนึ่งเพราะมันเป็นน้องเล็กที่เอ๋อๆดูน่าเป็นห่วง และสอง ไอ้หมายมันหน้าเหมือนแม่มาก...


เหมือนกำลังเดินเข้าไปในถ้ำเสือเพื่อไปอุ้มลูกหมี...


“เอ๋อ ไปกันยัง”

เฮือก!

นี่ถึงเวลาแล้วเรอะ!!

“เอ๋อ เป็นอะไรดูเครียดๆ”

“..ก็...เปล่า”

“กังวลหรอ ป๊าเราไม่ดุหรอกนะ ถ้าดุเดี๋ยวเราปกป้องเอ๋อเอง”

“....”

ผมมองรอยยิ้มเจิดจ้าของคนตรงหน้าพลางนึกอยากจะกระชากมันเข้ามากอด ลงกลอนประตูร้านแล้วจับฟัดแม่งตรงนี้


คนอะไรวะน่ารักเป็นบ้า!


สุดท้ายไอ้หมายก็ลากผมออกมาจากหลังร้านจนได้ มานั่งสั่นขับรถแทน...เชี่ย อีกไม่กี่นาทีข้างหน้ากูต้องเจอพ่อและพี่ชายมันแล้วหรอวะ ให้เอาอะไรมาพร้อมเนี่ย พรีเซ้นท์ทีสิสยังไม่สั่นเท่านี้เลย ผมขับรถไปด้วยใจหวาดหวั่น มีไอ้หมายนั่งบอกทางไปเรื่อยๆ


อันที่จริงก็รู้แหละว่าบ้านมันอยู่แถวไหนเคยหลอกถามอยู่ แต่ไม่เคยไปสักครั้ง มากสุดก็แค่เปิดกูเกิ้ลแมพส่องหลังคาบ้านมันเอาอ่ะ...


พอมานึกๆดูแล้วทำไมขี้ป็อดขนาดนี้วะกรู เอาหน่อยวะ ไหนๆก็ไหนๆ


“ถึงแล้วๆ หลังนี้เลย”






...เอาตรงๆแมนๆ...กูไม่คิดว่าเป็นหลังนี้ คิดว่าอย่างน้อยก็หลังเล็กๆข้างๆไงไอ้สัด!

อยากจะกรี๊ดดดดดดด

ถึงจะเคยถามว่าบ้านมันอยู่ไหน แต่ไอ้หมายมันก็บอกแค่อยู่หมู่บ้านนี้ซอยนี้ตรงหน้าบ้านเป็นแบบนี้ แต่ไม่ได้ระบุเป็นหลังไง ละกูเกิ้ลแมพมันไม่ได้เข้าไปถ่ายรูปในหมู่บ้าน มันเห็นได้แค่หลังคาอ่ะเข้าใจกูป่ะ กูก็เลยนึกว่าเป็นบ้านสองชั้นทั่วไปไง


ไม่ใช่บ้านที่แทบจะเป็นคฤหาสน์แบบนี้!


รู้ตัวอีกทีกูก็เอารถเข้ามาจอดในบ้านมันเรียบร้อย...พร้อมๆกับวิญญาณกูที่หลุดออกไปแล้ว...

เป็นลูกคุณหนูทำไมกูไม่เห็นรู้เลยวะ ถ้าบอกว่าข้างในบ้านมีบอดี้การ์ดสักสิบคนรอเชือดกูอยู่กูก็เชื่ออ้ะ

ไอ้หมายพยายามลากผมจากโรงจอดรถเข้าสู่ประตูบ้าน จริงๆแค่ขืนมันหน่อยก็ได้แล้ว แต่ก็อยากสู้ไง ถึงกูจะเป็นแค่สถาปนิกจบใหม่ไม่มีตังอะไรมากมายแต่ก็อยากสู้เพื่อไอ้หมายอ่ะ

เลยยอมเดินก้าวข้ามธรณีประตูไปเสียโดยดี

“อามายยยยย”

“อาตี๋!”

ทันทีที่เข้าถึง ผมก็เจอเด็กคนหนึ่งวิ่งเข้าหาไอ้หมายพร้อมกอดหมับ ส่วนคุณแฟนก็ก้มลงไปกอดจุ๊บแก้มซ้ายทีขวาทีหัวเราะกันเอิ้กอ๊ากเหมือนรุ่นเดียวกัน เหอ ว่าแต่เด็กนี่ลูกใครวะ

“อามาย คิดถึงจุ๊บๆ” ไอ้เด็กนี่ยังคงหอมแก้มแฟนผมอยู่อย่างนั้น อยากจะคว้าไอ้หมายเข้ามากอดแต่ก็ดูจะเกินไป หึงอะไรกับแค่เด็กห้าขวบเนี่ย

“อาตี๋..อ้าว กลับมาแล้วหรอ”

“หวัดดีครับอาซ้อ ซ้อนี่แฟนผม เอ๋อนี่อาซ้อแฟนเฮีย”

“ดีเลย ทางนี้เพิ่งจัดโต๊ะเสร็จพอดี เดี๋ยวพา...แฟน....เอ่อ..ไปทานข้าวกัน...นะ” ในขณะที่คิดหึงไอ้หมายกับเด็กห้าขวบนี่ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา เดาว่าน่าจะเป็นคุณแม่ของเด็กคนนี้ และเป็นภรรยาของเฮียหนึ่ง


แต่ที่ติดใจคือ..เจ๊แกเล่นพูดเสียงตะกุกตะกักตอนพูดว่าแฟนพร้อมหันมาเจอผมเนี่ย...


เพราะผมเป็นผู้ชายหรอ?


ยังไม่ทันได้นึกหดหู่ต่อไอ้หมายก็ลากผมเข้าไปในห้องทานข้าว มือหนึ่งจูงเด็กตี๋อีกมือจูงผม...เออ เอาเข้าไป ว่าแต่ที่ไอ้เด็กตี๋เรียกหมายว่ามายผมยังงงอยู่เลย มายไม่ใช่ชื่อจริงๆของมันนี่?

“หมาย ทำไมน้องเรียกหมายว่ามายอ่ะ”

“อ๋อ ชื่อแม่เรา...”

“....”

“....”

“..ห้ะ”

“อื๋อ? ก็ชื่อแม่เราไง มายด์ แล้วเราก็หน้าเหมือนแม่ ตี๋น้อยเลยเรียก”


แล้วทำไมไม่ให้เรียกชื่อจริงๆล่ะวะ! ยังไม่ทันจะได้ถามต่อก็มาถึงห้องทานข้าวที่อยู่กันครบองค์... เฮียทั้งสามนั่งคุยกันเฮฮา ตรงหัวโต๊ะมีคนที่ผมไม่เคยเห็น เป็นใครไม่ได้นอกจาก

พ่อไอ้หมาย

พอผมเข้ามาพร้อมกับไอ้หมาย ประสาทสัมผัสในตัวแทบจะหยุดทำงาน ตัวชายิบเลยทีเดียว...ผมรวบรวมความกล้ายกมือไหว้ทุกคนในบ้าน

เฮียหนึ่ง...ผมมองสีหน้าไม่ออก

เฮียสอง...มองผมด้วยความรังเกียจ

เฮียสาม...มองผมด้วยความตกใจ

อาซ้อ...ไม่กล้ามองผม

ส่วนคนสุดท้าย...คุณสมหมายตัวจริง...มองผมแล้วยิ้ม...

?

หือ

“มากันแล้วเรอะ มาๆนั่งๆ ไปพวกเอ็งก็ไปพาแฟนไอ้ตัวเล็กมานั่งดิ”


พ่อหมายว่าพร้อมยิ้มกว้าง เห้ย ผิดคาดอ่ะ ผมไม่ได้เตรียมรับมือกับรอยยิ้มพ่อตา ได้แต่คิดว่าพ่อไอ้หมายต้องเกลียดตูเหมือนเฮียสองแน่ๆ แต่ก็ไม่


คุณสมหมายเป็นผู้ชายรุ่นลุงที่ดูสุขภาพดี ถึงจะมีผมหงอกแซมบ้างประปราย แต่โดยรวมถือว่าเป็นคนดูแลตัวเองดีมากๆคนหนึ่ง

ผมยกมือไหว้แก


“สวัสดีครับ”

“ป๊า นี่เอ๋อ เป็นแฟน”

“เออๆ รู้แล้ว เฮียเอ็งบอกแล้วว่าเอ็งจะพาแฟนมาบ้าน”

“อื้อ คนนี้ไง”

คำพูดไอ้หมายทำผมสุขและทุกข์ไปพร้อมๆกัน...

“เอ๊ ก็บอกว่ารู้แล้วไงวุ้ย เห่อแฟนไปได้”

“ก็แฟนคนแรก”

หือ

อะไรนะ

“หมาย.. หมายความว่าไง”

“ก็เอ๋อเป็นแฟนคนแรกไง”

“เฮ้ย จริงดิ คนแรกเลยหรอ เฮ้ย หมายหลอกผมป่ะเนี่ย”

“เอ๊า พูดจริงก็หาว่าโกหกอีก”



“ไอ้นี่มันไม่มีแฟนก็เพราะไอ้พวกนี้แหละ พี่มันแต่ละตัวหวงยังกะจงอางหวงไข่ ใครเข้ามาใกล้นิดหน่อยก็ไล่ไปหมด มีแต่เอ็งเนี่ยที่หลุดรอดเข้ามาได้ไงไม่รู้ ว่าแต่เอ็งเรียกลูกข้าว่าอะไรนะ”


“....”



ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ไอ้ตกใจที่ตัวเองเป็นแฟนมันคนแรกก็ใช่ ไอ้ที่ตัวเองหลุดรอดมาจากป้อมปราการของเฮียๆทั้งหลายก็ใช่ แต่ที่น่าตกใจที่สุดคือ...



ผม เสือก เรียก ชื่อ พ่อ มัน ต่อ หน้า พ่อ มัน




ชิบหาย


.






 ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡ ✡

ทีแรกว่าจะไม่ลงแล้ว แต่ไหนก็เขียนมาแล้วเลยลงซะหน่อย  :o8:

อยากจะเอามาลงเต็มๆเหมือนกันแต่ไม่ไหวแล้ว ต้องปั่นงานแงงง  :katai4: :katai4:

คิดถึงไอ้เอ๋อน้องหมายเนอะ

ตอนนี้ก็เอาไอ้เอ๋อขี้ป็อดไปก่อน

แล้วตอนหน้าจะตามมาติดๆค่ะ  :katai4: :katai4: :katai4:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-03-2016 13:09:19 โดย xyxear »

ออฟไลน์ cchompoo

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1403
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-4
Re: ✡ ส ม ห ม า ย ✎ {จบ} - พิเศษ1/2 24.03.2016
«ตอบ #29 เมื่อ24-03-2016 21:54:45 »

หมายน่ารักอะ ขอฟัดสะก80ทีได้ไหม ?
อั๊ก ! โดนเอ๋อตบ
  รอตอนต่อไปนาจา

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด