Dragon’s Love...รักร้ายนายมังกร Yaoi (Boy’s Love) 18+ END (27/03/59)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: Dragon’s Love...รักร้ายนายมังกร Yaoi (Boy’s Love) 18+ END (27/03/59)  (อ่าน 194304 ครั้ง)

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
อีดราก้อน เลววววววว

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7
โหยยยย ค้างมากกกกกกกกกก

 :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ MaRiTt_TCL

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1513
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-6
สงสารเหนืออ่าาา

ออฟไลน์ GuoJeng

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
ค้างมาก ค้างอยู่ในคฤหาส์คุณมังกร ๕๕๕
   ตอนใหม่มาเร็วๆนะคับ

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Dragon’s Love 2
( Phupa x Tai )
     ใต้ไม่เข้าใจว่าทำไมอยู่ๆเขาและพี่ชายต้องเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หรูหลังโตหลังนี้ด้วยแม้ว่าพี่เหนือจะบอกเขาว่าพี่เหนือมา

ทำงานเป็นคนรับใช้ใช้หนี้ที่นี่แต่ยังไงเขาก็ไม่เชื่อ
 
     “คุณดรากอนบอกว่าถ้าคุณมาถึงแล้วให้ไปพบท่านด้วยครับ”ใต้มองร่างสูงที่เดินเข้ามาหาพี่ชายของเขาอย่างสงสัย  หมอนี่

เป็นใครแล้วทำไมเรียกพี่เหนือว่าคุณ?

     “เอ่อ...แล้วใต้ล่ะครับ”

     “เดี๋ยวให้ป้าบังอร  หัวหน้าแม่บ้านพาไปยังห้องพักครับ”เหนือหันไปมองหน้าน้องชายนิดๆก่อนจะเดินตามภูผาไป  ใต้มอง

ตามอย่างใช้ความคิดก่อนจะถูกป้าแม่บ้านพาไปยังห้องพัก...บอกเขาทีว่านี่มันคือห้องพักของคนรับใช้! ห้องนอนที่กว้าง

พอๆกับบ้านเก่าของเขาทั้งหลัง  เตียงขนาด6ฟุตที่ดูท่าจะนุ่มน่าดูแล้วไหนจะห้องน้ำในตัวที่มีฝักบัว  มีอ่างอาบน้ำอีก  นี่มันเรื่อง

อะไรกันแน่!! ใต้นั่งรอพี่ชายอย่างใจจดใจจ่อถ้ากลับมาเมื่อไหร่เขาจะซักให้หมดเปลือกเลย

ก็อกๆๆ

เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้ใต้ต้องลุกไปดูก่อนจะพบกับร่างสูงเมื่อกี้ยืนอยู่หน้าห้อง

     “มีอะไรขาดเหลือหรือเปล่าครับ  ถ้ามีบอกกับป้าแม่บ้านได้”ภูผาพูดขึ้นกับร่างเล็กน้องชายของเหนือ  คุณเหนือเป็นคนของ

คุณดรากอน  ความจริงคำว่าคนของคุณดรากอนไม่ได้หมายความว่าจะต้องเป็นเจ้านายของเขาอีกคนเพราะเขารับใช้แค่คุณดรา

กอนคนเดียวเท่านั้นแต่แปลก...แปลกที่อยู่ๆคุณดรากอนให้คุณเหนือเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ในขณะที่เด็กคนก่อนๆไม่มีสิทธิ์นั่นก็

แปลว่าคุณดรากอนให้ความสนใจคุณเหนือมากกว่าคนอื่นๆ

     “ไม่มี”ภูผาพยักหน้ารับแล้วทำท่าจะหันหลังกลับแต่ก็โดนเสียงใสเรียกไว้ก่อน

     “นี่ลุงถามไรหน่อยดิ”คิ้วหนาขมวดทันทีกับสรรพนามที่อีกคนใช้เรียก  ลุงงั้นเหรอ?  ได้ข่าวว่าเขาพึ่งอายุ25นะไม่ใช่40

     “ลุง?”

     “ก็ใช่น่ะสิ  ดูจากหน้าก็รู้ว่าลุงน่ะแก่กว่าผมตั้งเยอะ”ใต้ว่าอย่างมั่นอกมั่นใจ
 
     “ผมพึ่ง25”ภูผาว่าพร้อมขมวดคิ้ว

     “อย่ามาอำกันน่าลุง  แก่ก็ว่าตามแก่ดิ”ใต้ว่าพร้อมแสร้งทำหน้าอย่างไม่เชื่อ  ใช่ว่าคนตรงหน้าจะแก่อย่างที่เขาบอกแต่ท่าทาง

ดูขรึมๆเหมือนมนุษย์ลุงทำให้เขาอยากเรียกอีกคนแบบนั้น

     “มีอะไรจะถามผม”ภูผาถามอย่างตัดบทเพราะไม่อยากเถียงกับเด็กกะโปโลท่าทางยังไม่โตคนนี้

     “พี่เหนือเข้ามาอยู่ที่นี่ทำไม”ภูผาขมวดคิ้ว  เด็กนี่ไม่รู้?
 
     “ไม่รู้?”

     “เอ้า  ถ้ารู้จะถามมั้ยล่ะ  ลุงนี่นอกจากจะแก่แล้วยังแปลกคน”ใต้ว่าอย่างกวนๆซึ่งนั่นก็ทำให้คิ้วเข้มขมวดเข้าไปใหญ่ คึๆ  ดู

ขมวดคิ้วเข้าดิแทบจะถูกกันเป็นโบว์อยู่ล่ะ

     “ผมไม่อยากคุยกับคุณละ”ภูผาว่าพร้อมเดินหนีแต่ก็โดนใต้วิ่งมาดักหน้าเสียก่อน

     “อะไรของลุงเนี่ย  ผมถามดีๆนะ”ใต้ว่าอย่างหงุดหงิด

    “แต่คุณควรจะพูดจาให้มีมารยาทกับคนที่อายุมากกว่าคุณนะ  อายุแค่นี้พูดจาแบบนี้ใครเขาจะรักจะเอ็นดูกัน”ดุเสร็จก็เดินหนี

อีกคนไปทันที  ใต้ยืนกำมือแน่นด้วยความโมโหอีกคน  ฮึ่ย์  คิดว่าเป็นใครวะถึงได้มาสั่งสอนเขาแบบนี้  พ่อก็ไม่ใช่!...

แม้ว่าใต้จะพยายามถามเหนือถึงเรื่องที่มาอยู่คฤหาสน์หลังใหญ่นี้เท่าไหร่พี่ชายของเขาก็บ่ายเบี่ยงในคำตอบมาตลอกทำให้ใต้

เลิกที่จะถามแต่ใช่ว่าเลิกที่จะหาคำตอบ ในเมื่อพี่เหนือไม่บอกเขาเขาก็จะหาคำตอบเอง!

     “ลุงกำลังจะไปไหนน่ะ”ใต้ถามขึ้นขณะที่เห็นภูผาเดินลากกระเป๋าเดินทางออกมาจากในบ้าน  ทั้งๆที่อยู่บ้านเดียวกันแท้ๆเขา

กลับไม่ค่อยเจอตาลุงนี่เท่าไหร่  ไหนจะเจ้านายใหญ่ที่ชื่อคุณดรากอนอะไรนี่เขาก็ยังไม่เคยเจอแม้แต่ครั้งเดียว  ทำตัวลึกลับ

กันเสียจริง

    “ไปทำงาน”ภูผาตอบสั้นๆ

     “ที่ไหนน่ะ  มีกระเป๋าเดินทางด้วย  ต่างจังหวัดเหรอ”ใต้ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น

     “ต่างประเทศ  สิงคโปร์”

    “สิงคโปร์!! โห  จริงดิลุง  ลุงจะได้นั่งเครื่องบินด้วยเหรอ  เท่อ่ะๆๆ  โหยยยย  อิจฉาลุงอ่ะ”ใต้ว่าตาเป็นประกายจนภูผาแอบขำ

ร่างเล็กในใจไม่ได้  เด็กนี่ทั้งๆที่เป็นน้องชายคุณเหนือแท้ๆแต่กลับนิสัยแตกต่างกันสุดขั้ว  คุณเหนือทั้งเงียบ  ขี้อายแต่ในขณะที่

เด็กนี่กล้าพูด  กล้าทำแถมยังดูดื้ออีกด้วย

    “ไม่เคยขึ้นเครื่องบินหรือไง”ภูผาแกล้งถามกลับ  ทั้งๆที่ในใจก็งงตัวเองเหมือนกันว่าจะไปคุยกับเด็กนี่ทำไม  ปวดประสาท

เปล่าๆ

     “ก็ไม่เคยน่ะสิลุง  ตอนเห็นในทีวีนะเครื่องมันอย่างใหญ่อ่ะ  แอร์ก็สวยอย่างงี้”ใต้ว่าอย่างตื่นเต้นจนภูผาอดไม่ได้ที่จะเอามือยี

ผัวอีกคนเบาๆอย่างเอ็นดู

     “สักวันจะพาขึ้น”

    “จริงนะลุง  พูดแล้วนะ!!”ใต้ยิ้มกว้าง ภูผาพยักหน้า

    “เอ้ย  แล้วลุงมาจับหัวผมทำไมเนี่ย  ผมเสียทรงหมด  ฮึ่ย์”ใต้ว่าพร้อมปัดมืออีกคนออกจากหัวแล้วจัดผม(ที่ไม่เป็นทรงอยู่

แล้ว)ของตัวเอง  ภูผาส่ายหัวอย่างหน่ายๆใจนิดๆ...

     “เรื่องเรียนของเด็กนั่นเรียบร้อยดีมั้ย”ดรากอนถามขึ้นขณะที่อยู่บนเครื่องบิน

     “เรียบร้อยดีครับคุณเหนือเลือกเรียนบริหารครับ”ดรากอนเลิกคิ้วอย่างแปลกใจในคำตอบนิดๆแต่ก็ไม่ได้ถามต่อ

     “ว่าแต่นายไปสนิทกับน้องชายของเด็กนั่นเมื่อไหร่กัน”

     “ผมน่ะเหรอ?”

    “เด็กนั่นค่อนข้างดื้อ  ผมไม่ได้อยากยุ่งด้วยเท่าไหร่”ภูผาพูดต่อ  ดรากอนยักไหล่พลางอ่านในหนังสือพิมพ์ในมือต่อในขณะที่

ภูผากลับกำลังคิดเรื่องที่ดรากอนถาม  เขาเนี่ยนะสนิทกับเด็กดื้อนั่น  ไม่มีทางเสียหรอกดื้อๆแบบนั้นแค่อยู่ด้วยสามนาทีก็

ปวดหัวละ...แม้ว่าจะย้ายเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์หลังใหญ่แต่ใช่ว่าใต้จะนั่งๆนอนๆอยู่เฉยๆเขาและพี่ชายช่วยงานทุกอย่างใน

คฤหาสน์ที่พอช่วยได้แม้ว่าป้าบังอรหัวหน้าแม่บ้านจะห้ามก็เถอะแต่เรื่องอะไรเขาจะฟัง  จนตอนนี้เขากับคนในบ้านสนิทกันไป

แล้วโดยเฉพาะลุงแจ่มคนสวนนี่ซี้กับเขาเลยเพราะเขาชอบไปช่วยลุงแจ่มปลุกต้นไม้บ่อยๆ

     “มอมแมมมาเชียว”เหนือทักน้องชายขึ้น

     “พึ่งช่วยลุงแจ่มลงกุหลาบน่ะพี่เหนือ  กุหลาบนอกดอกใหญ่ๆทั้งนั้นเลยพี่เหนือ”ใต้ว่าอย่างตื่นเต้นจนเหนือต้องลูบหัวน้อง

ชายเบาๆอย่างเอ็นดู  ความอบอุ่นจากมือของพี่ชายแผ่มาถึงใต้ได้ไม่ยากแต่แปลกทำไมตอนอิตาลุงนั่นลูบหัวนอกจากจะรู้สึก

อบอุ่นแล้วยังรู้สึกบางอย่างแปลกๆ

     “ช่วยได้แต่อย่าทำอะไรเกินตัวนะ  เราก็ไม่ได้แข็งแรงอะไรมากมาย”เหนือว่าอย่างเป็นห่วง

     “รู้ล่ะน่า  พี่เหนืออย่าได้ห่วง”ใต้ว่ายิ้มๆ



























คู่รองอาจจะเอื่อยๆหน่อยนะคะไม่ได้มีอะไรหวือหวาเพราะใต้ยังเด็ก  อิๆ    ฝากติดตามและให้กำลังใจด้วยนะคะ  ^ ^
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ sanri

  • เวลาไม่ใช่ตัวพิสูจน์ทุกสิ่งเสมอไป
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1553
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-9
น้องใต้จ๊ะ เกรียนได้อีกลูก  :laugh:

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Dragon’s Love 6
     “คุณดรากอน!!”ทั้งเชอรี่และกิ๊ฟซี่อุทานเสียงดังอย่างตกใจก่อนจะผละออกจากเหนือ  ภูผารีบเข้าไปพยุงเหนือที่ตอนนี้สภาพ

แทบดูไม่ได้ใบหน้าสวยหวานเต็มไปด้วยรอยช้ำแถมยังมีเลือดที่มุมปากอีกด้วย

     “ตามฉันเข้ามาทั้งหมด”ดรากอนว่าเสียงเข้ม

เพี้ยะ!

เพี้ยะ!

มือหนาตบเข้าที่ใบหน้าของสองหญิงสาวอย่างแรงจนเลือดซิบที่มุมปาก  เหนือมองที่คนตัวสูงตัวสั่นไม่คิดว่าคุณดรากอนจะกล้า

ตบผู้หญิงแบบนี้แถมใบหน้าหน้าหล่อของอีกคนยังนิ่งงันเสียจนน่ากลัว

     “ถ้าจะมาแล้วมาก่อเรื่องก็กลับไปซะ  ไปแล้วอย่าโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นอีก”ดรากอนว่าเสียงเข้ม

     “คุณดรากอน”สองหญิงสาวอุทานลั่นด้วยความตกใจ

     “ฮึกๆ  อย่าไล่เชอรี่เลยนะคะคุณดรากอน  เชอรี่ผิดไปแล้ว”เชอรี่ร้องห่มร้องไห้คุกเข่ากอดแข้งกอดขาร่างสูงอย่างอ้อนวอน

ทันที

     “กิ๊ฟซี่ก็ผิดไปแล้วเหมือนกันค่ะ  ฮืออออออ”กิ๊ฟซี่เองก็ทำเช่นเดียวกัน

     “ป้าบังอรพาเหนือขึ้นไปทำแผล”ดรากอนไม่สนใจแต่กลับหันไปสั่งหญิงวัยกลางคน

    “ค่ะคุณท่าน”หลังจากที่เหนือเดินตามป้าบังอรไปแล้วดรากอนก็หันกลับมามองสองหญิงสาวที่นั่งร้องห่มร้องไห้

     “ภูผาจัดเช็ดให้ฉันสักสองใบ”สองหญิงสาวมองดรากอนอย่างงงๆ

    “เอาไปซะแล้วไสหัวออกไปจากชีวิตของฉัน”พูดจบก็ปาเช็ดใส่หน้าสงอสาวก่อนจะเดินขึ้นชั้นบนของบ้านไป

     “คุณดรากอน  ไม่นะคะ  ม่ายยยยยยย!!!”...

     “ปกติคุณดรากอนเขาดุแบบนี้เหรอครับป้า”เหนือถามขึ้นขณะที่กำลังทำแผล

     “คุณดรากอนท่านเป็นพี่ชายคนโตของบ้านค่ะ  ถูกเลี้ยงมาในกรอบทุกอย่างต้องเด็ดขาด  ไม่แปลกที่ท่านจะเป็นแบบนี้”ป้า

บังอรว่า

     “แต่คุณผู้หญิงทั้งสองคนจะไม่เป็นอะไรจริงๆเหรอครับ”เหนือถามอย่างเป็นห่วง  ทั้งๆที่สองหญิงสาวทำกับเขาขนาดนี้แต่

เหนือก็อดเห็นใจไม่ได้  เขาพอจะดูออกว่าสองหญิงสาวรักและเทิดทูนคุณดรากอนแค่ไหนไม่งั้นคงไม่นั่งกอดแข้งกอดขาคุณ

ดรากอนในสภาพไร้ศักดิ์ศรีแบบนั้นแน่

     “ห่วงแต่คนอื่น”เสียงทุ้มว่าก่อนที่ร่างสูงของดรากอนจะเดินเข้ามาในห้อง  ร่างสูงพยักหน้าให้ป้าบังอรออกไป  หลังจากที่

หญิงวัยกลางคนออกไปแล้วก็เหลือเพียงเหนือและดรากอนเท่านั้น  ร่างบางรู้สึกว่าเขารู้สึกอึดอัดแปลกๆเหมือนว่าถูกจ้องด้วงตา

คู่คมตลอดเวลา

     “หันมานี่”เสียงทุ้มสั่ง

     “อ๊ะ”เหนือสะดุ้งเบาๆที่ร่างสูงจับเข้าที่หน้าของเขา

     “เฮอะ  สู้คนไม่เป็นหรือไง”ดรากอนพึมพำ

     “คุณดรากอนครับ...”เหนือเงยหน้ามาสบตาอีกคน  ดรากอนเลิกคิ้ว

     “...ผมขอยกเลิกสัญญาที่ผมต้องเป็นเด็...โอ๊ย”เหนือร้องลั่นทันทีในขณะที่ยังพูดไม่จบเมื่อโดนร่างสูงบีบคางอย่างแรง  แค่

รอยช้ำจากที่โดยตบก็ว่าเจ็บพอแล้วยังมาโดยอีกคนรุนแรงใส่อีก

     “คิดจะพูดอะไรฮะ”ดรากอนถามเสียงเข้มด้วยความไม่พอใจ

     “ผะ...ผม...ผมคิดว่ามันน่าจะมีทางเลือกอื่น  ผมจะหาเงินมาคืนคุณให้เร็วที่สุดแต่ผมขอ...ขอ...”

     “น้ำหน้าอย่างนายจะมีปัญญาเอาเงินที่ไหนมาคืนฉันฮะ  คนที่มีแต่ตัวอย่างนายจะทำอะไรได้นอกจากนอนให้ฉันเอา”

     “โอ๊ย  ปล่อยผมนะครับ  อย่านะครับ”เหนือว่าพร้อมพยายามขัดขืนอีคนที่ขึ้นค่อมตัวเองเอาไว้

     “สงสัยเพราะฉันไม่ได้แตะต้องนายสินะนายถึงคิดพยศ”ดรากอนว่าพร้อมรวบมือทั้งสองข้างของเหนือเข้าด้วยกันก่อนจะปลด

เนคไทมามัดไว้

     “อย่านะครับ  ฮึก  อย่าทำผมนะครับ”เหนือสะอึกสะอื้นเมื่อรับรู้ถึงว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น  เขารู้ว่าเขาอยู่ในสถานะไหนแต่เขา

ก็คิดว่าอีกคนจะปราณีเขา  จะเมตตาเขาแต่สิ่งที่อีกคนทำอยู่มันไม่ใช่เลย  มันไม่ต่างอะไรกับการข่มขืนสักนิด

     “น้ำตาไม่ได้ช่วยอะไรนายหรอก”ดรากอนว่าอย่างเย็นชาก่อนจะจัดการเสื้อผ้าของอีกคนและตัวเองออกจนเปล่าเปลือย 

เหนือสะอึกสะอื้นจนตัวโยนแต่ดรากอนก็หาได้สนใจไม่

     “อ๊ะ...”เหนือสะดุ้งเมื่อลิ้นหนาแตะเข้าที่ยอดอกของเขา  ดรากอนกระตุกยิ้มก่อนจะจัดการครอบครองยอดอกของอีกคนส่วน

อีกข้างก็ขย้ำซะจนมันส์มือ

     “อ๊ะ...อ๊า...”เหนือครางไม่ขาดปากเมื่อริมฝีปากหนาของอีกคนค่อยๆเลื่อนลงมาจากยอดอกจนถึงหลุมกลางกาย 

     “อื้ออออออออ”

     “เสียวสินะ”เหนือหน้าร้อนทันทีกับคำพูดของอีกคน  ทั้งๆที่ปฏิเสธอีกคนแต่กลับมีอารมณ์ร่วมเสียอย่างนั้น

     “อ๊ะ...อื้อ...อ๊า...อื้อ...อ๊ะ...อ๊า...”เหนือครางไม่หยุดเมื่อมือหนาจับเข้าที่แก่นกายของเขาแล้วรูดขึ้นรูดลงจนแทบจะปลด

ปล่อยแต่ดรากอนหรือจะใจดียอมให้อีกคนปลดปล่อยก่อนว่าแล้วนิ้วเรียวก็สอดเข้าไปในช่องทางด้านหลังของอีกคนทันทีจาก

หนึ่งนิ้วก็เป็นสองนิ้วสามนิ้วตามลำดับ

     “อ๊า...จะ...เจ็บ...อื้อออออออ”เหนือร้องลั่นเมื่อแก่นกายใหญ่สอดแทรกเข้ามา  ดวงตากลมโตมีน้ำตาไหลลงมาเป็นสายด้วย

ความเจ็บปวดแม้ว่าอีกคนจะเบิกทางให้เขาแล้วแต่เพราะขนาดที่ใหญ่โตของอีกคนมันทำให้เจ็บปวดมากจริงๆ

     “อื้อออออออ”ร่างสูงขยับเข้าออกรัวเร็วด้วยความโมโหในตัวอีกคนที่ยังคุกกรุ่นอยู่โดยที่เหนือทำได้แต่กัดปากกลั้นเสียงคราง

ที่น่าอับอายเอาไว้  แค่มีอารมณ์ร่วมกับอีกคนเขาก็เสียศักดิ์ศรีพอแล้วเขาจะไม่มีวันปล่อยเสียงน่าอายออกไปแน่

     “ครางออกมา  ฉันบอกให้ครางออกมาไง”ดรากอนว่าอย่างไม่พอใจในท่าทางพยศของอีกคน

     “ได้...พยศนักใช่มั้ย”ดรากอนว่าก่อนจะถอนแก่นกายออกแล้วเอามาจ่อที่ปากของอีกคน

     “อื้ออออออออ”เหนือพยายามขัดขืนอีกคนที่พยายามจะบีบปากของเขาให้อ้าออก

     “อ้า! ฉันบอกให้อ้า!”

    “แค่ก”เหนือแทบจะสำลักออกมาเมื่อแก่นกายใหญ่ถูกดันเข้าไปในโพรงปากของเขา

     “อมมัน  เลียมัน  ทำสิ!”เหนือน้ำตาไหลพรากก่อนจะทำตามคำสั่งที่แสนใจร้ายของอีกคนอย่างเลี่ยงไม่ได้  แม้ว่าอีกคนจะมี

ท่าทางเงอะงะไร้ประสบการณ์แต่ดรากอนกับรู้สึกดีไม่น้อยจนในที่สุดก็ปลดปล่อยออกมาจนเต็มโพรงปากบาง

     “แค่กๆๆ”เหนือสำลักออกมาจนน้ำรักของอีกคนไหลเยิ้มไปทั่วคอของเขาไปหมด  ดรากอนมองภาพตรงหน้าอย่างเกิดอารมณ์

อีกครั้งทั้งๆที่พึ่งปลดปล่อยไปเมื่อครู่  ไม่เคยมีใครเร้าอารมณ์เขาได้เท่านี้มาก่อนให้ตายสิ!

     “อ๊า”เหนือครางลั่นเมื่ออยู่ๆแก่นกายใหญ่ก็กลับมาสอดแทรกที่ช่องทางด้านหลังของเขา  มันยังไม่จบอีกเหรอเหนือได้แต่

ถามตัวเองในใจทั้งน้ำตา

     “ถ้านายไม่ครางออกมาเป็นชื่อฉันฉันก็จะทำให้นายครางให้ได้”ดรากอนว่าพร้อมกับขยับสะโพกเข้าออกอย่างแรงจนเหนือ

แทบจะแอ่นสะโพกตามไม่ทัน  เสียงครางหวานครางจนเสียงแหบแห้งบวกกับน้ำตาที่ไหลลงมาไม่ขาดจนในที่สุดเหนือก็หมด

สติไป




















อิดรากอน อิเลววววววววววววววววว!!!! แต่งเองเกลียดเองค่ะ  ณ จุดๆนี้!! >0< ฝากให้กำลังน้องเหนือกันด้วยนะคะ  นางน่า

สงสารมาก  T^T
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ GuoJeng

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +44/-1
มังกรนี่เขาเป็นพระเอกแบบตบจูบ ตบจูบจริงๆ เอะอะก็ปล้ำ ๕๕๕ แบบนี้สนุกดีคับ
รอ รออ่านตอนต่อไปคับ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Nene promporn

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 47
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ตายซะ ไอ้พระเอกบ้าาา :angry2:
ทำร้ายเหนือเก๊าตะไม
 :m15:

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
สนุกๆ ต่ออีก

2 คู่?

ตอนใต้บรรยายรอบแรกดูเป็นผู้ใหญ่นะ ที่อยากปกป้องพี่ พออยู่กับภูผานี่ เด็กน้อยมาก

ออฟไลน์ sanri

  • เวลาไม่ใช่ตัวพิสูจน์ทุกสิ่งเสมอไป
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1553
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-9
อิดรากอน คุยกันก่อนสิยะ มาถึงก็ซัดเอาๆเนี่ย  :mew5:
แต่รู้สึกมันจะสั้นไปน๊าคนแต่งจ๋า  :hao5:

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Dragon’s Love 7

     ดรากอนมองร่างบางที่นอนสลบอยู่ด้วยสภาพร่างกายที่เต็มไปด้วยรอยรักที่เขาฝากไว้  ไหนจะส่วนล่างที่เต็มไปด้วยน้ำรัก

ของเขาที่ปลดปล่อยออกมายังไม่ได้ทำความสะอาดด้วยความรู้สึกแปลกๆในใจ   เขายอมรับว่าเขาโกรธ  โกรธทั้งเรื่องสอง

หญิงสาวและโกรธเรื่องเหนือด้วยเลยทำให้เผลอทำรุนแรงกับอีกคนไป  ทั้งๆที่ปกติแล้วเขาไม่เคยที่จะต้องทำรุนแรงหรือบังคับ

ขืนใจใครเพราะอย่างที่บอกทุกคนที่เข้ามาล้วนเสนอตัวให้เขาทั้งนั้นแต่เหนือเป็นคนแรก  เป็นคนแรกที่ทำให้เขาต้องทำเรื่อง

รุนแรงอะไรแบบนี้  ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด  คนอย่างดรากอนเป็นคนที่เด็ดขาดกับชีวิตตีกรอบไว้ชัดเจนแต่เหนือกำลังจะทำให้เขา

ออกนอกกรอบ

     “ไปตามป้าบังอรมาดูแลด้วย”ดรากอนสั่งกับภูผาหลังจากที่ใส่ชุดคลุมเดินออกมาจากห้องนอนของเหนือ  ภูผาพยักหน้ารับ

ก่อนจะทำตามคำสั่งของผู้เป็นนายโดยการไปตามป้าบังอรมาดูแลเหนือ...เหนือค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา  ร่างกายเจ็บระบมไปหมด

จนแทบจะลุกไม่ไหว

     “ตื่นแล้วเหรอพี่เหนือ”ใต้ว่า  เหนือหันไปมองน้องชายที่ตาแดงๆเหมือนกับพึ่งผ่านการร้องไห้อย่างหนักด้วยความตกใจ 

ทำไมใต้?

     “เกิดอะไรขึ้นน่ะใต้  ทำไม?”เหนือถามน้องชายอย่างร้อนรน

     “ใต้ต่างหากที่ต้องถามพี่เหนือ  ฮึก  เกิดอะไรขึ้น  ฮึก  ทำไมไม่เคยบอกอะไรใต้เลย”เหนือน้ำตาคลอ  น้องคงรู้เรื่องหมดแล้ว

สินะเพราะสภาพของเขาตอนนี้คงไม่สามารถปิดบังอะไรน้องได้อีกแล้ว 

     “ฮึก  พี่...”

     “ฮือออออออออ  พี่เหนือใต้ขอโทษ  ใต้ขอโทษ”ใต้โผกอดพี่ชายก่อนจะร้องไห้โฮออกมาอย่างหนักอย่างที่ไม่เคยเป็นมา

ก่อน  เหนือเองก็อดไม่ได้ที่ร้องตาม  มันไม่ใช่ความผิดของใต้  ไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้น  มันอาจจะเป็นสิ่งที่ฟ้าลิขิตขึ้นมา

แล้วก็ได้ที่ทำให้ชีวิตของเขาสองพี่น้องต้องเป็นแบบนี้

     “อย่าโทษตัวเองนะใต้  ฮึก”

     “พี่เหนือ  ฮึก   พี่เหนืออย่าทนเลยนะ  เราหนีไปจากที่นี่กันเถอะ  ฮึก  หนีไปไหนก็ได้  ฮึก  ไปไกลๆจากคนใจร้ายพวกนี้”ใต้

ว่าไปก็ปาดน้ำตาไป

     “เราจะหนีไปไหนได้ล่ะหืม  ใต้ยังต้องเรียนหนังสือนะ  ยังต้องมีอนาคต”เหนือว่าทั้งน้ำตาพร้อมกับลูบหัวของน้องชายอย่าง

อ่อนโยน

     “แต่...”

     “พี่ทำทุกอย่างเพื่อใต้   ตอนนี้พี่ทำได้เพียงอดทน  พี่เชื่อว่าถ้าคุณดรากอนเบื่อพี่  เขาคงจะปล่อยพี่ไป”...หลายวันผ่าน

ไป...หลังจากวันที่ดรากอนทำรุนแรงกับเหนือทั้งสองคนก็ไม่ได้เจอกันเท่าไหร่เจอกันก็เพียงแต่เวลาร่วมโต๊ะอาหารเย็นเท่านั้น 

แม้ว่าเหนือจะยินดีที่จะกินข้าวในครัวกับพวกสาวใช้แต่ดรากอนไม่ยอมและบังคับให้อีกคนกินข้าวกับเขา

     “เดี๋ยวผมช่วยนะครับ”เหนือว่าพร้อมกับช่วยป้าบังอรตั้งโต๊ะอาหารเย็น  เห็นป้าบังอรบอกว่าวันนี้น้องชายทั้งสามคนของคุณ

ดรากอนจะมากินข้าวที่นี่   ป้าบังอรเลยจัดเตรียมอาหารไว้มากมาย

     “ทำไมมาอยู่ที่นี่”ดรากอนถามเสียงเข้มที่เห็นเหนือกำลังเดินถือถ้วยแกงมาจัดเรียงที่โต๊ะอาหาร

     “เอ่อ...ผมมาช่วยป้าบังอรจัดโต๊ะครับ”เหนือตอบ

     “หน้าที่นายหรือไง”ดรากอนว่าอย่างดุๆ

     “แต่ผมแค่อย่างช่วย”เหนือตอบเสียงแผ่วแต่ก่อนที่ทั้งคู่จะได้พูดคุยอะไรกันมากกว่านั้นเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นก่อน

     “ว้าว  อาหารน่ากินจัง  กลิ่นหอมไปถึงหน้าบ้านเลย”ทั้งเหนือและดรากอนหันไปมองที่ต้นเสียงทันทีก่อนที่ร่างสูงทั้งสามคน

จะเดินเข้ามา 

     “มาแล้วก็ดี”ดรากอนว่าก่อนจะเดินไปนั่งประจำที่  เหนือทำท่าจะเดินหนีเข้าไปในครัวเพราะคิดว่าเวลานี้เป็นเวลาอาหารของ

พวกพี่น้องไม่เกี่ยวกับเขา

     “จะไปไหน  นั่งลง”ดรากอนว่าเสียงเข้ม  เหนือมองร่างสูงอีกสามคนอย่างลังเลก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างๆดรากอนอย่างทุก

วัน

     “นี่น่ะเหรอที่ไทเกอร์มันบอก”ร่างสูงที่ท่าทางนิ่งๆเย็นชาๆกล่าวขึ้น 

     “มันบอกอะไรแก”ดรากอนถามเสียงเรียบ  ในขณะที่ ‘ไทเกอร์’ ผู้ถูกกล่าวถึงก้มหน้าก้มตากินอย่างไม่ใส่ใจ

     “บอกว่าพี่เอาคนเข้ามาอยู่ในบ้าน”’ไลออน’ ตอบ

     “น่ารักจังชื่ออะไรครับ”ไทเกอร์ว่าพร้อมส่งยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยใส่เหนือ  จนเหนือรู้สึกแปลกๆ

     “อย่าออกนอกหน้ามากนัก”ดรากอนว่าอย่างไม่ค่อยพอใจ

    “หวงก็บอกดิพี่”ไทเกอร์แซวๆ  ดรากอนส่งสายตาโหดๆใส่ซึ่งนั่นก็ทำให้ไทเกอร์สงบปากสงบคำทันที

     “ท่าทางน่าจะอายุพอๆกับผม”คนที่นั่งเงียบอยู่นานพูดขึ้นบ้าง ‘ฟ็อกซ์’ หันไปส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรให้เหนือ  เหนือเองก็ส่งยิ้ม

กลับมาเพราะเห็นท่าทางว่าคนๆนี้ท่าทางจะเป็นมิตรน่าดู

     “รอยยิ้มจอมปลอม”ไทเกอร์พึมพำ...หลังจากที่กินข้าวเสร็จสี่พี่น้องก็เข้ามานั่งคุยกันที่ห้องทำงานของดรากอน

     “พี่คิดดีแล้วเหรอที่เอาเด็กนั่นมาอยู่ที่นี่”ไลออนเป็นคนถามขึ้น

     “ทำไม?”ดรากอนถามกลับ

     “อยู่ๆพี่มาให้ความสำคัญกับคนๆหนึ่งพี่คิดว่าคู่ขาของพี่จะพอใจหรือไง  ไหนจะศัตรูของพี่อีกแบบนี้ไม่เป็นจุดอ่อนของพี่หรือ

ไง”

     “สำคัญ?  ฉันบอกหรือไงว่าเด็กนั่นสำคัญ”ดรากอนว่าพร้อมกับก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารในแฟ้มอย่างไม่สนใจใครเท่าไหร่

     “แน่ใจนะว่าไม่สำคัญ”ไทเกอร์ถามอย่างกวนๆ

     “ถ้าใช่แล้วแกจะทำไม”

    “งั้นผมขอนะ โอ๊ย”ไทเกอร์ร้องลั่นทันทีเมื่อปากกาแท่งหรูของพี่ชายขว้างมาโดนหัวของเขาอย่างจัง  แม่นชิบหายพี่ใครวะ!

     “หุบปากแกซะ”ดรากอนว่าเสียงเรียบ  ไทเกอร์ขมุบขมิบปากพึมพำก่อนจะหันไปส่งตาขวางใส่น้องชายคนเล็กที่กำลังหัวเราะ

เขาอยู่

     “เงียบไปเลยไอ้ฟ็อกซ์”...เหนือไม่รู้ว่าอยู่ๆทำไมคุณดรากอนถึงสั่งให้คุณภูผามาตามเขาไปหากลางดึก  แม้ว่าในใจจะกลัวว่า

จะโดนกระทำเรื่องพรรค์นั้นอีกแต่พอคิดแล้วว่าเขาอยู่ในบ้านนี้ในฐานะอะไรเขาก็ได้แต่เพียงทำใจยอมรับมันเท่านั้น

     “เอ่อ...”เหนือไม่รู้จะพูดอะไรดีเมื่อเข้ามาก็เห็นว่าร่างสูงก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่  ทั้งๆที่นี่ก็จะเที่ยงคืนแล้วทำไมคุณดรากอน

ถึงไม่ไปพักผ่อนกันนะ

     “มานวดให้หน่อย  ปวดไหล่”ดรากอนว่า  เหนือเบิกตาอย่างงงๆ

    “ไม่ได้ยินหรือไง”ดรากอนเงยหน้าขึ้นมาขมวดคิ้วใส่อีกคนทำให้เหนือต้องรีบปรี่เข้าไปหาอีกคนทันที   ดรากอนรู้สึกผ่อน

คลายไม่ใช่น้อยที่มือนิ่มๆของอีกคนกำลังนวดไหล่ให้เขา 

     “อื้มมมมม”ดรากอนครางในลำคอเบาๆอย่างพอใจจนเหนืออดที่จะยิ้มน้อยๆไม่ได้  อย่างน้อยก็รู้สึกว่าตัวเองมีประโยชน์ขึ้นมา

บ้างไม่ได้เพียงแต่ใช้ร่างกายปรนเปรออีกคน

     “อ๊ะ”เหนืออุทานเมื่ออยู่ๆก็หมุนเก้าอี้ทำงานมาหาเขาแล้วดึงเขาให้นั่งลงค่อมตัก

     “คะ...คุณดรากอน”

     “...”ไม่มีคำพูดใดๆออกมาจากปากหนามีแต่นัยน์ตาคมที่มองมาที่ใบหน้าของเหนืออย่างสำรวจและพิจารณาจนเหนือรู้สึกร้อน

วูบวาบไปหมด  นัยน์ตาคมนี่มีอิทธิพลต่อเขาจริงๆ

     “อะ...เอ่อ...คุณดรา...”ไม่ทันจะได้พูดอะไรเสียงหวานก็ถูกสกัดกั้นด้วยริมฝีปากหนาของอีกคนทันที  ลิ้นร้อนทำหน้าที่อย่าง

ดีสอดแทรกเข้าไปเชยชิมความหวานในโพรงปากบางอย่างรวดเร็ว  จากจังหวะอ่อนโยนค่อยๆร้อนแรงขึ้นจนเหนือหายใจไม่

ทันจนต้องทุบหน้าอกอีกคนเบาๆ

     “แฮ่กๆๆ”เหนือหอบทันทีที่ถอนจูบ

    “ไร้ประสบการณ์”ดรากอนว่าเสียงเรียบ  เหนือรู้สึกอับอายที่มาโดยต่อว่าอย่างนี้  เขารู้ว่าเมื่อเทียบกับเด็กๆคนอื่นของคุณ

ดรากอน  เขาคงมันห่วยแตกที่สุด     

     “ขะ...ขอโทษครับ”
     “อ๊ะ”เสียงหวานอุทานออกมาเมื่อจมูกโด่งของอีกคนสูดดมตามซอกคอของเขา  ไม่
พอเพียงแค่นั้นปากหนาก็พรมจูบไปด้วย

     “ขอโทษไม่พอหรอก”ดรากอนพึมพำ

     “อื้อออ....แล้วผม  อ๊ะ  ต้องทำยังไงครับ”เหนือถามตะกุกตะกัก

    “ทำให้ฉันพอใจ”สิ้นเสียงปากหนาก็ครอบครองริมฝีปากบางของอีกคนอีกรอบก่อนที่ทุกอย่างจะเป็นไปตามความต้องการของ

ดรากอนโดยที่เหนือไม่สามารถขัดขืนได้หรือบางทีเหนือเองก็อาจจะเผลอไผลไปกับอีกคนก็เป็นไปได้
 






















ตอนนี้แปร่งๆหน่อยนะคะ  ง่วงมากเลย  แต่งไปตาก็จะหลับ  T^T  ฝากติดตามด้วยนะคะ  ให้กำลังใจน้องเหนือกันด้วยเน้อออออ

อออออออออ!!!
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Dragon’s Love 3
( Phupa x Tai )

   ใต้ที่พึ่งกลับมาจากโรงเรียนก็เดินเข้าบ้านอย่างทุกวันไม่วายที่จะทักทายลุงยาม  ทักทายลุงคนสวนหรือหลายๆคนจนตอนนี้

เขากลายเป็นที่รักของคนทั้งบ้านไปเสียแล้ว  ตากลมมองหาพี่ชายที่ปกติแล้วช่วงเย็นๆแบบนี้จะมาช่วยป้าบังอรเตรียมอาหาร

เย็นแต่ทำไมวันนี้ถึงมีป้าบังอรอยู่คนเดียวในครัวนะ

     “จ๊ะเอ๋”

    “อุ๊ยตาย ตาเถรตก”ป้าบังอรอุทานอย่างตกใจเมื่อเจอเด็กหนุ่มแกล้งเข้าให้  ใต้หัวเราะคิกคักทันที

     “มาไม่ให้ซุ่มให้เสียงป้าตกใจหมดเลย”ป้าบังอรว่าอย่างไม่จริงจังเพราะเธอเริ่มชินกับนิสัยขี้เล่นของเด็กหนุ่มคนนี้ไปเสียแล้ว 

แม้จะรู้จักกันได้ไม่นานแต่เธอก็รู้สึกเอ็นดูสองพี่น้องคู่นี้มากจริงๆเพราะทั้งคู่ช่างเป็นเด็กดีจริงๆ

     “พี่เหนือไปไหนฮะป้า”ใต้ถามขึ้นพร้อมกวาดสายตามองหาพี่ชาย

     “เอ่อ...คือ...”หญิงวัยกลางคนอึกอัก

     “มีอะไรเหรอฮะ”ไม่ทันรอป้าบังอรตอบใต้ก็รีบวิ่งขึ้นไปบนห้องนอนของเขากับพี่ชายทันที  ทันทีที่เปิดเข้าไปใต้ก็พบกับพี่

ชายของตัวเองที่นอนอยู่บนเตียง...ใช่  พี่เหนือกำลังนอนหลับแต่ใบหน้าที่แดงช้ำเป็นรอยมือ  ไหนจะตามซอกคอขาวของ

พี่ชายที่มีรอยบางอย่างที่แม้เขาจะเด็กแต่เขาก็เป็นผู้ชายทำไมเขาจะไม่รู้ว่ามันคือรอยอะไร

     “มะ...มันเกิดอะไรขึ้นฮะ”ใต้ถามเสียงแผ่วกับหญิงวัยกลางคนที่วิ่งตามเขามา  ใต้มองสีหน้าลำบากใจของป้าบังอรด้วยสายตา

อ้อนวอน  บางทีมันคงถึงเวลาแล้วที่เขาควรจะรู้ว่าพี่เหนือเข้ามาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไรกันแน่

     “ใต้จะไปพบเขา  จะไปพบคุณดรากอนอะไรนั่น”หลังจากที่ฟังเรื่องราวจากปากของป้าบังอรใต้ก็สั่นไปด้วยความโกรธ  ตอนนี้

เขาอยากจะตั๊นหน้าไอ้คนแก่บ้ากามที่บังอาจทำกับพี่ชายของเขาแบบนี้  พี่เหนือต้องทรมานขนาดไหนที่โดนคนตัณหากลับ

แบบนั้นย่ำยีศักดิ์ศรีแบบนี้

     “อย่าเลยนะใต้  ป้าว่า...”

     “ใต้จะไปพบเขา”ใต้ว่าเสียงแข็งจนป้าบังบังอรจนใจต้องพาเด็กหนุ่มายังห้องทำงานของนายท่าน

     “ไอ้คนเลว”เสียงใสว่าเสียงดังเมื่อเปิดประตูเข้ามาโดยที่ยังไม่ได้ขออนุญาต  ดรากอนเงยหน้าจากเอกสารมามองเด็กหนุ่ม

ด้วยสายตาเย็นเชียบและภูผาเองก็รู้สึกตกใจไม่ใช่น้อยที่อยู่ๆใต้เข้ามาในห้องนี้

     “ใครให้นายเข้ามา”ดรากอนถามเสียงเรียบที่เต็มไปด้วยความคุกกรุ่น

     “ผมเข้ามาเอง  คุณมันเลว  คุณทำแบบนั้นกับพี่เหนือได้ยังไง  คนรวยอย่างคุณมันก็ดีแต่รังแกคนจน  รวยเสียเปล่าแต่กลับ

ทำตัวไม่ดี  ไม่น่าเกิดมารวยเลยจริงๆ”ใต้ว่าไปก็สะอึกสะอื้นไปเมื่อนึกถึงว่าพี่ชายของเขาต้องโดนกระทำโหดร้ายแค่ไหน

     “ภูผา”

     “ครับ”ภูผารับคำ

     “พาเด็กนี่ออกไป  รบกวนเวลางานของฉัน”ดรากอนว่าอย่างไม่สนใจซึ่งนั่นก็ทำให้ใต้โกรธมาก

     “ผมไม่ไป  คุณไม่มีสิทธิ์มาไล่ผม  ผม  โอ๊ย!  ลุงปล่อยนะ บอกให้ปล่อยไง  เจ็บนะ  ไอ้ลุงบ้า!!”ใต้ร้องลั่นเมื่อภูผาฉุด

กระชากลากดึงเขาออกจากห้องทำงานของดรากอน 

     “ปล่อยนะไอ้ลุงบ้า  จะพาไปไหนวะ    เจ็บนะเว้ย!! บอกว่าเจ็บไงเล่า!!”ใต้โวยวายไม่หยุดที่ถูกพามาหลังบ้านท่ามกลาง

สายตาสงสัยของเหล่าสาวใช้ 

พลั้ก!

ตุบ!

ภูผาเหวี่ยงแขนร่างเล็กจนใต้ล้มไปกองกับพื้น  ตากลมมองมาที่คนตัวสูงด้วยความเครียดแค้นปนน้อยใจ  ทั้งๆที่หลายวันก่อนเขา

ยังรู้สึกดีกับอีตาลุงนี่ขึ้นมานิดๆแล้วแต่ความรู้สึกดีนั่นมันหายไปหมดแล้ว  หายไปหมดเลย!

     “อย่าทำตัวมีปัญหา  แล้วนายก็ไม่มีสิทธิ์ไปด่าคุณดรากอนแบบนั้น”ภูผาว่าเสียงเรียบพร้อมกับมองอีกคนด้วยความไม่พอใจ

     “ทำไมจะไม่มีสิทธิ์  หมอนั่นเป็นใครวิเศษมาจากไหนทำไมผมถึงแตกต้องไม่ได้  คนทำเลวก็ต้องโดนด่า  ความจริงผมอยาก

จะต่อย...โอ๊ย”ใต้ร้องลั่นทันทีที่ภูผามาบีบคางเขาเอาไว้

     “อย่าพูดจาก้าวร้าวหรือทำแบบนี้อีกเพราะคุณดรากอนไม่ใช่คนที่นายจะเล่นด้วยได้”ภูผาว่า

     “ทำไมล่ะ  แค่รวยกว่าก็มีค่าของความเป็นคนมากกว่าคนจนหรือไง  แค่คนๆนั้นทำกับพี่เหนือขนาดนั้น  พี่เหนือต้องเจ็บปวด

แค่ไหนไม่มีใครเห็นใจเลยหรือไง!!”ใต้เถียง 

     “แต่พี่ชายของนายต้องตกอยู่ในสภาพแบบนั้นก็เพราะนายไม่ใช่หรือไง”ภูผาว่าเสียงเรียบ  ใต้หยุดชะงักทันทีกับคำพูดของ

อีกคน  น้ำตาค่อยๆไหลลงมาจากดวงตากลมอย่างไร้เสียงสะอื้น  ใช่...เขารู้ว่าพี่เหนือต้องตกอยู่ในสภาพนี้เพราะเขา  ใช่...เขารู้

ดี  เขาพยายามโทษคนอื่น  โยนความผิดให้คนอื่นโดยที่ลืมมองย้อนกลับมาว่าความผิดที่แท้จริงเป็นของใครถ้าไม่ใช่เขา

     “ฮึก...ผมผิดเอง  ฮึก  พี่เหนือต้องเป็นแบบนี้เพราะผม  ฮึก  ถ้าไม่มีผมพี่เหนือคงไม่ต้อง  ฮึก ทนทุกข์ทรมานแบบนี้  ฮือออ

อออออออ”ใต้ปล่อยโฮอย่างหนักจนภูผาเองยังตกใจที่อยู่ๆคนตัวเล็กก็ปล่อยโฮออกมา  ร่างสูงทำอะไรไม่ถูกก่อนจะค่อยๆนั่ง

ยองๆตรงหน้าคนตัวเล็กแล้วดึงคนตัวเล็กเข้ามากอด

     “ฮือออออออออ  ผมมันเลวเอง  ฮืออออออออ  ถ้าไม่มีผมพี่เหนือคง  ฮึก  ไม่เป็นแบบนี้  ฮือออออออ  ทำไมผมไม่ตายๆไป

ซะ  ฮืออออออออออออ”ภูผารู้สึกแปลกๆในใจไม่ใช่น้อยกับคำตัดพ้อที่ออกมาขากคนตัวเล็ก  ใช่...เขากำลังสงสาร  สงสารเด็ก

วัย15ที่พึ่งหายป่วยจากโรคหัวใจ  ที่พึ่งมารับรู้เรื่องราวที่หนักเกินกว่าเด็กตัวเท่านี้จะรับไว้  มือหนาลูบหัวของใต้เบาๆแต่กลับไม่มี

คำพูดปลอบประโลมอะไรออกมาจากปากหนา  ถ้าใต้ว่าคุณดรากอนเลว  เขาเองก็คงเลวไม่แพ้คุณดรากอนนั่นแหละ...หลังจาก

ที่ร้องไห้ซบกับอกกว้างของอีกคนอยู่นานใต้ก็ผละออก  ใบหน้าน่ารักที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา  ดวงตากลมโตที่แดงไปหมด

ทำให้ภูผาอดไม่ได้ที่จะยื่นมือมาเช็ดน้ำตาให้อีกคนเบาๆ

     “หยุดร้องซะ  พี่นายคงไม่สบายใจที่เห็นนายร้องไห้แบบนี้”ภูผาว่า

     “แต่ผม  ฮึก”

     “มันไม่ใช่ความผิดของนายจำไว้แค่นี้พอ”...ใต้นั่งมองพี่ชายที่ยังนอนหลับอยู่ในขณะที่ในหัวก็คิดอะไรหลายอย่าง  หนี...ใช่ 

เขาอยากพาพี่เหนือหนี  หนีไปที่ไหนก็ได้  หนีไปให้ไกลๆ  หนีไปให้พ้นจากคนใจร้ายพวกนี้ 

     “ตื่นแล้วเหรอพี่เหนือ”ใต้ว่า  เหนือหันไปมองน้องชายที่ตาแดงๆเหมือนกับพึ่งผ่านการร้องไห้อย่างหนักด้วยความตกใจ 

ทำไมใต้?

     “เกิดอะไรขึ้นน่ะใต้  ทำไม?”เหนือถามน้องชายอย่างร้อนรน

     “ใต้ต่างหากที่ต้องถามพี่เหนือ  ฮึก  เกิดอะไรขึ้น  ฮึก  ทำไมไม่เคยบอกอะไรใต้เลย”ใต้ที่หยุดร้องไห้ไปแล้วก็ร้องไห้ออกมา

อีกครั้ง  ซึ่งนั่นก็ทำให้เหนืออดที่จะน้ำตาคลอตามไม่ได้

     “ฮึก  พี่...”

     “ฮือออออออออ  พี่เหนือใต้ขอโทษ  ใต้ขอโทษ”ใต้โผกอดพี่ชายก่อนจะร้องไห้โฮออกมาอย่างหนัก

     “อย่าโทษตัวเองนะใต้  ฮึก”

     “พี่เหนือ  ฮึก   พี่เหนืออย่าทนเลยนะ  เราหนีไปจากที่นี่กันเถอะ  ฮึก  หนีไปไหนก็ได้  ฮึก  ไปไกลๆจากคนใจร้ายพวกนี้”ใต้

ว่าไปก็ปาดน้ำตาไป  แม้ว่าเขาจะยังไม่ได้วางแผนอะไรแต่ทางออกที่เขาคิดออกในตอนนี้ก็มีเพียงวิธีนี้เท่านั้น

     “เราจะหนีไปไหนได้ล่ะหืม  ใต้ยังต้องเรียนหนังสือนะ  ยังต้องมีอนาคต”

     “แต่...”

     “พี่ทำทุกอย่างเพื่อใต้   ตอนนี้พี่ทำได้เพียงอดทน  พี่เชื่อว่าถ้าคุณดรากอนเบื่อพี่  เขาคงจะปล่อยพี่ไป”ใต้มองหน้าพี่ชายทั้ง

น้ำตา  ทำไมพี่เหนือต้งทำเพื่อเขาขนาดนี้...
















ตอนนี้เป็นตอนดราม่าของน้องใต้เนอะ  ฮือออออออออ  สงสารน้อง  T^T  ฝากให้กำลังใจสองพี่น้องคู่นี้ด้วยนะคะ
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
เฮ้อออ. พี่น้องสู้ๆ นะ

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
ภูผาเหมือนจะดุ แต่ก็ช่วยปลอบเด็ก
ดรากอนน่าจะหลงเหนืออยู่ไม่น้อย

ออฟไลน์ sanri

  • เวลาไม่ใช่ตัวพิสูจน์ทุกสิ่งเสมอไป
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1553
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-9
โฮะๆ รอวันที่คนแก่จะหลงเด็กน้อยจนโงหัวไม่ขึ้น  :hao3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Dragon’s Love 8

     วันนี้เป็นวันแรกที่เหนือมาเรียนที่มหาวิทยาลัย  มหาวิทยาลัยที่เหนือมาเรียนเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังที่นักศึกษาส่วน

มากไม่พ้นพวกไฮโซ  บ้านรวยมีอันจะกินแน่ๆ  ความจริงเขาไม่เคยคิดอยากจะเรียนมหาวิทยาลัยที่ค่าเทอมแพงแสนแพงแบบ

นี้หรอกแต่ตอนนี้มันหมดช่วงแอดมิดชั่นไปแล้ว  มหาวิทยาลัยรัฐบาลส่วนใหญ่ก็ปิดรับไปหมดแล้วเขาเลยต้องมาเรียนที่นี่อย่าง

หลีกเลี่ยงไม่ได้  เสียงพูดคุยจ็อกแจ็กจอแจดังขึ้นเป็นระยะขณะที่เหนือเดินมาตามทาง  เมื่อมาถึงห้องเรียนเหนือก็กวาดสายตา

หาที่นั่งเหมาะๆ

    “นั่งนี่กับเรามั้ย”เสียงหนึ่งถามขึ้นทำให้เหนือหันไปมองก่อนจะพบกับผู้หญิงหน้าตาดีคนหนึ่งที่กำลังส่งยิ้มให้เขาอย่างเป็นมิตร

     “เอ่อ...ขอบใจนะ”เหนือว่าพร้อมส่งยิ้มให้อีกคนเช่นกันก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะเรียนข้างๆหญิงสาวคนนั้น

     “เรานานานะ  นายล่ะ?”

     “เราเหนือ”

     “นานานี่ใครอ่ะ”ยังไม่ทันที่นานาจะได้ถามอะไรเหนือต่อเสียงนึ่งก็ดังขึ้นพร้อมกับผู้หญิงอีกสามคนที่เดินเข้ามาหานานา

     “เหนือเพื่อนใหม่เราเอง  เหนือนี่ชมพู  แพรว  อลิซนะเพื่อนเรา”นานาว่าพร้อมหันไปแนะนำเพื่อนอีกสามคนของตัวเองให้

เหนือได้รู้จัก  เหนือยิ้มให้หญิงสาวทั้งสามคนอย่างเป็นมิตรแต่กลับไม่ได้รับรอยยิ้มกลับมา

     “เอ่อ...เหนือ  ว่าแต่ทำไมเหนือถึงมาเรียนคณะนี้เหรอ?”นานาที่เห็นถึงสถานการณ์กระอักกระอ่วนจังชวนเหนือคุยทันที

     “แค่โดนสั่งให้มาเรียนน่ะ”เหนือว่าเสียงแผ่ว

     “อย่าซีเรียสนะ  เราเองก็โดนพ่อสั่งให้มาเรียนเหมือนกัน  ความจริงเราน่ะอยากเรียน...”และนานาก็เล่าไปเรื่อย  ชวยเหนือคุย

โน่นคุยนี่จนอาจารย์มา  เหนือรู้สึกดีนิดๆที่อย่างน้อยมาเรียนเขาก็มีเพื่อน  นานาเป็นคนน่ารักเหนือรู้สึกได้  รูปร่างหน้าตาก็น่ารักดู

ท่าทางจะเป็นลูกคนรวยมีเงิน  อิจฉา?...ใช่  เหนือกำลังอิจฉานานาที่นานาดูร่าเริง  ดูเหมือนว่าไม่มีเรื่องให้ต้องทุกข์ต่างจาก

เขา...เลิกเรียน...

     “เลิกเรียนแล้วเหนือกลับยังไงอ่ะ”นานาถามขึ้น

     “มีคนมารับน่ะ”เหนือตอบ

     “ว้า...ว่าจะชวนไปกินไอศกรีมโยเกิร์ตหน้ามอสักหน่อย  เอาไว้คราวหน้าเนอะ”นานาว่าอย่างเสียดายนิดๆ

     “อื้ม...เอ่อ  รถเรามาแล้ว  เราไปก่อนนะ”เหนือว่าก่อนจะเดินไปยังรถคันหรูที่จอดรอทันที  เหนือรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่รถ

ที่มารับเขาคือรถของคุณดรากอนและพอเข้าไปในรถความสงสัยก็คลี่คลายไปเมื่อพบอีกคนนั่งอยู่ในรถด้วย

     “วันนี้ฉันจะกินข้าวนอกบ้าน”ดรากอนพูดแค่นี้  ไม่มีคำทักทายใดๆ  ความจริงเหนือก็ไม่ได้คาดหวังคำทักทายอะไรจากอีกคน

เสียหน่อย...นานามองไปยังรถคันหรูที่เหนือพึ่งขึ้นไปอย่างสนใจ  รถคันนี้?

     “เอ๊ะ  นั่นมันรถคุณดรากอนใช่มั้ย?”อลิซพูดขึ้น

     “แน่ใจเหรอว่าเป็นรถคุณดรากอน”ชมพูถาม

     “ยิ่งกว่าแน่ย่ะ  นานา  เธอว่าใช่มั้ย?  ฉันว่าคนโปรดระดับต้นๆอย่างเธอน่าจะเคยขึ้นนะ”อลิซหันมาถามนานาด้วยรอยยิ้ม
เหยียดๆ  นานานิ่งงันไม่ตอบ  มันหมายความว่ายังไงกัน  คุณดรากอน?  เหนือ?  หรือที่ข่าวลือบอกว่าคุณดรากอนพาเด็กเข้าไป

อยู่ในบ้านคือเหนืองั้นเหรอ?  มันจะไม่บังเอิญไปหน่อยหรือไง

     “ต๊ายตาย  นานาหน้าซีดเลยแฮะ  เอาน่าๆ  คุณดรากอนก็งี้แหละเด็กเยอะเป็นธรรมดา”แพรวว่าบ้างก่อนจะหันไปกระตุกร้าย

ใส่กับอลิซและชมพู

     “ฉันขอตัว”นานาว่า...เหนือรู้สึกอึดอัดไม่ใช่น้อยที่ต้องนั่งเงียบๆภายใต้เสียงแอร์ของรถคันหรูที่ดังออกมาเบาๆ  แม้ว่าเบามาก

แต่เขาก็สามารถได้ยินมันได้เพราะบรรยากาศในรถช่างเงียบเสียเหลือเกิน

     “อยากกินอะไร”ดรากอนถามขึ้น

     “เอ่อ...ถามผมเหรอครับ?”

     “ถ้าไม่ถามนายจะให้ฉันถามใครฮะ”ดรากอนว่าเสียงเรียบ

     “เอ่อ...อะไรก็ได้ครับ  ผมเลือกไม่ค่อยเก่ง”เหนือตอบ

     “งั้นไปร้านอาหารฝรั่งเศสละกัน”ดรากอนสั่งภูผาที่กำลังขับรถอยู่...เหนือมองบรรยากาศร้านอาหารฝรั่งเศสที่มาถึงอย่างตื่นตา

ตื่นใจไม่ใช่น้อย  กลิ่นอายความเป็นฝรั่งเศสกระทบเข้ามาอย่างจังไม่ว่าจะเป็นบรรยากาศ  อุปกรณ์ตกแต่งร้าน  เสื้อผ้าของ

พนักงานหรือกลิ่นอาหารที่ส่งกลิ่นยั่วยวนน้ำย่อยในกระเพาะอาหาร  ทุกอย่างล้วนสื่อถึงฝรั่งเศสไปหมด

     “สั่งสิ  อยากกินอะไรก็กิน”ดรากอนว่า  เหนือหยิบเมนูอาหารขึ้นมาดู...เอ่อ...จะง่ายังไงดี  แค่รายชื่ออาหารเขาก็ไม่รู้จักแล้ว 

แล้วจะให้เขาสั่งมันได้ยังไง  ดรากอนกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆกับท่าทางขมวดคิ้วของอีกคนขณะที่มองรายการอาหารอย่าง

เคร่งเครียด

     “เอาแบบเดิมสองที่”ดรากอนหันไปสั่งกับพนักงาน

     “กินที่ฉันสั่งนั่นแหละ”เหนือพยักหน้ารับ...เมื่ออาหารมาเสิร์ฟเหนือก็ตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้นทันที  ว้าว!! น่ากินมาก!

     “อันนี้เรียกว่าอะไรเหรอครับ”เหนือถามอย่างกระตือรือร้นจนดรากอนแอบขำในใจ

     “ฟัวกราส์”ดรากอนตอบ

     “น่ากินมากๆเลยครับ”เหนือว่าพร้อมยิ้มกว้าง

     “งั้นก็กินซะสิ”เหนือพยักหน้ารับก่อนจะกินฟัวกราส์ตรงหน้าอย่างเอร็ดอร่อย  ดรากอนเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไม

เขาต้องมานั่งมองคนตรงหน้ากินด้วย  ปกติมากับคู่ขาหรือเด็กคนไหนก็มีแต่คนพวกนั้นจะพยายามออเซาะเขา  ป้อนอาหาร

เขาโดยที่เขาหาใส่ใจไม่แต่นี่เขากำลังทำอะไรอยู่กัน!

     “ครับ?”เหนือเอียงคอมองคนตัวสูงตรงหน้าอย่างงๆที่อีกคนกำลังมองเขาอยู่

     “เปล่า”ดรากอนว่า...

     “อาหารอร่อยมากเลยครับ ขอบคุณนะครับ”เหนือหันไปบอกกับคนตัวสูงขณะที่กำลังเดินออกจากร้านอาหารหรู

     “ขอบคุณ?”ดรากอนเลิกคิ้วถาม

    “ใช่ครับ  ผมไม่เคยกินอาหารอร่อยๆแบบนี้มาก่อนเลย”เหนือว่าหน้าซื่อๆ

     “ถ้ารู้สึกขอบคุณคืนนี้ก็ต้องทำให้ฉันพอใจสิ”ดรากอนว่าพร้อมกระตุกยิ้ม  เหนือที่ตอนแรกเหมือนจะไม่เข้าใจแต่พอนึกขึ้นได้

ใบหน้าสวยก็ขึ้นสีทันที 

     “ตะ...แต่ว่า...”

     “จะปฏิเสธ?”

     “พรุ่งนี้ผมมีเรียน8โมงเช้า”เหนือว่า

      “งั้นฉันจะไม่รุนแรงกับนายละกัน”...กง่าที่เหนือจะได้นอนก็ปาไปตี2  แม้ว่าอีกคนจะบอกว่าจะไม่รุนแรงกับเขาก็ตามแต่รอย

จูบรอยกัดก็ยังเต็มซอกคอและแผ่นอก  แล้วพรุ่งนี้เขาจะไปเรียนยังไงไม่ให้ใครเห็นรอยพวกนี้ล่ะ  งื้ออออออออออออ  T^T...

     “สวัสดีเหนือ”นานาทักอีกคนขึ้นพร้อมรอยยิ้มที่ในใจไม่ได้ยิ้มตาม

     “สวัสดีนานา”เหนือส่งยิ้มกลับก่อนจะค่อยๆนั่งลงที่เก้าอี้เพราะช่องทางด้านหลังยังคงระบมอยู่

     “นอนดึกเหรอ  ดูเพลียๆ”เหนือชะงักกึกทันทีกับคำถามของอีกคนก่อนที่ใบหน้าสวยจะขึ้นสีเมื่อนึกถึงบทรักร้อนแรงของอีก

คนเมื่อคืน

     “อ่ะ...อืม”เหนือหลบสายตานานาอย่างเขินอายซึ่งนั่นก็ทำให้นานากำมือแน่นด้วยความไม่พอใจ  ยิ่งบวกกับได้เห็นรอยศิส

มาร์คที่ซอกคอขาวของอีกคนก็ยิ่งทำให้เธอเจ็บใจเข้าไปใหญ่  ใครๆก็รู้ว่าคุณดรากอนเวลามีสัมผัสกับใครจะไม่ฝากรอยไว้เด็ด

ขาดแต่กลับเหนือ?  ถ้าเหนือคิดจะเข้ามาเป็นคนดปรดของคุณดรากอนละก็เธอบอกเลยเธอไม่ยอมแน่  ไม่ใช่แค่เธอไม่ยอมคู่ขา

หรือเด็กอีกหลายคนของคุณดรากอนก็ไม่ยอมเช่นกัน!

















อิคุณดรากอนเด็กเยอะไปมั้ย?  ต้องเข้าใจนะคะว่านางเป็นนักธุรกิจ  มีสัมพันธ์ทั้งเชิงธุรกิจหรือระบายความใคร่ไปทั่วตามนิสัย

ของผู้ชายรวยๆเงินเหลือเฟือ 5555  อย่ารังเกียจนางน้า  รอนางรักน้องเหนือก่อนรับรองเลิกหมดแน่!!
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ ormn

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3925
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
    • http:///uc.exteenblog.com/riko-tomo/images/23213506_1208714389_3598161_Okane_ga_Nai_v01_ch01_pg002__Cover.jpg
 :katai1: :katai1: :katai1: :katai1:น้องเหนือตูจะรอดไหมอะ :katai1: :katai1: :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8196
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-11
อีนานาจะทำไรเหนืออะ อย่านะ

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
ว่าแล้วต้องไม่ได้เพื่อนดี

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ Jang_B2UTY

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 382
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +83/-5
Dragon’s Love 4
( Phupa x Tai )
     ทุกวันหลังจากที่กลับมาจากโรงเรียนใต้ก็จะชอบมานั่งเล่นที่ใต้ต้นมะม่วงหลังคฤหาสน์ที่ลุงคนสวนปลูกเอาไว้  วันนี้ก็เช่นกัน 

ร่างเล็กถือสมุดการบ้านมาวางที่โต๊ะหินอ่อนใต้ต้นไม้เพื่อทำการบ้าน  วันนี้พี่เหนือไม่กลับมากินข้าวเย็นพร้อมเขาเห็นว่า

คุณดรากอนพาไปกินข้าวข้างนอก  เขาก็ไม่รู้หรอกนะว่าอิตาคุณดรากอนนั่นเป็นคนดีหรือไม่ดีแล้วเห็นพี่ชายของเขาอยู่ในฐานะ

อะไรเพียงแค่พี่เหนือไม่ร้องไห้  ไม่มีน้ำตากับสิ่งที่เป็นอยู่เขาก็โอเคแล้ว

     “โอ๊ย  ยากๆๆ”ใต้โวยวายพร้อมกับมือเล็กที่ขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด  เขาล่ะไม่ถูกกับวิชาคณิตศาสตร์ที่สุด  เรียกว่าโง่เลย

ก็ว่าได้แล้วดูการบ้านที่ครูให้มาสิ  ทั้งเยอะทั้งยากทำไปสามข้อปวดหัว ตาลาย  คล้ายจะเป็นไข้หวัดสายพันธุ์ใหม่ (เอ่อ) 

     “หืมม”ใต้เลิกคิ้วเมื่อเงยหน้าขึ้นไปบนหัวก็พบว่าบนจ้นมะม่วงมีลูกมะม่วงกำลังลูกใหญ่ได้ที่น่าตาน่ากินอยู่สองสามลูก  จะว่า

ไปเขาก็ไม่ได้กินมะม่วงน้ำปลาหวานมานานแล้วแฮะ  ชวนป้าบังอรกับพี่ๆคนอื่นกินเห็นจะดี...ว่าแล้วร่างเล็กก็ละจากการบ้าน

ก่อนจะจัดการปีนขึ้นไปบนต้นมะม่วงทันที 

     “ขึ้นไปทำอะไรน่ะ  ลงมาเดี๋ยวนี้”เสียงทุ้มดังขึ้นขณะที่ใต้กำลังเด็ดลูกมะม่วง  ตากลมมองลงมาข้างล่างก็พบกับคนตัวสูงที่

เขาไม่อยากจะเจอสักเท่าไหร่  ก็ตั้งแต่วันที่เขาร้องไห้เรื่องพี่เหนือเขากับอิตาลุงภูผาก็ไม่ได้คุยกันอีกเลยและดูเหมือนอิตาลุงก็

ไม่ได้อยากจะคุยกับเขาเสียด้วยแล้วทำไมเขาต้องเป็นฝ่ายเข้าไปชวนด้วยล่ะ  ใช่มั้ย!

     “เรื่องของผมน่ะ”ใต้ว่าอย่างไม่สนใจคนข้างล่าง

     “เป็นคนดีๆไม่ชอบ ชอบเป็นลิงหรือไง”ภูผาบ่น

     “แล้วลิงบ้านลุงคุยภาษาคนได้หรือไง”ใต้ก็เถียงอย่างไม่ยอม  ภูผาส่ายหน้านิดๆกับการเถียงคำไม่ตกฟากของอีกคน  ก็

เข้าใจนะว่าใต้ยังเด็กแต่เด็กดื้อแบบนี้มันก็น่าหนักใจเหมือนกัน

    “ลงมาได้แล้ว  คุณเหนือกลับมาแล้ว”ภูผาว่า  ใต้ก็พยักหน้ารับก่อนจะทำท่าจะลงแต่อยู่ๆแผนการหนึ่งก็แวบเข้ามาในสมอง

     “ลุงเดี๋ยวสิ!”ใต้เรียกอีกคนไว้
 
     “ผมลงไม่ได้  ช่วยหน่อยสิ”ใต้แสร้งทำเสียงอ่อย  ภูผาขมวดคิ้วทันทีกับคำพูดของอีกคน  จะลงไม่ได้ได้ยังไงในเมื่อก็ขึ้นไป

ได้

     “ลงไม่ได้?”

     “ก็ใช่น่ะสิ  ตอนขึ้นมาก็ไม่รู้มันจะสูงขนาดนี้  กลัวอ่ะลุง  ผมกลัวววว”ใต้ว่า

    “แล้วจะให้ฉันทำยังไง”ภูผาถาม

     “ลุงก็รอรับผมสิ  ผมจะกระโดดลงไป”ใต้ว่าพลางขำขันอยู่ในใจ  มีเหรอที่คนอย่างเขาจะลงจากต้นไม้ไม่ได้แต่เขาแค่อยาก

แกล้งให้อีกคนเจ็บตัวเพราะความหมั่นไส้เท่านั้นแหละ  ลงคิดดูนะถ้าเขากระโดดลงไปแล้วอิตาลุงนี่รับเขามีหวังได้หงายหลังลง

ไปกระแทกกับพื้นแน่ๆ  เผลอๆเดี้ยงไปวันสองวัน  แค่คิดก็สะใจพิลึกละ

    “ทำอย่างนั้นจะไม่เจ็บตัวทั้งคู่หรือไง”ภูผาค้าน

     “หรือว่าลุงจะไม่ช่วยผม  ฮึ  ก็ได้  งั้นผมก็จะนั่งอยู่บนต้นไม้นี่ล่ะ  ผมก็คงลงไปเจอพี่เหนือไม่ได้”เหนือแสร้งงอน  ภูผาถอน

หายใจอย่างเหนื่อยหน่าย

     “โอเคๆ  กระโดดลงมาฉันจะรับ”ภูผาว่าพร้อมอ้าแขนรอรับอีกคน  ใต้ยกยิ้มก่อนจะกระโดดลงมาทันที

พลั้ก!

ตุบ!
 
จุ๊บ!

    ดวงตากลมโตเลิกกว้างทันทีที่ปากของเขากระทบเข้าที่แก้มของอีกคนอย่างจัง  ใต้รีบเด้งออกจากอ้อมกอดของอีกคนทันที

ก่อนจะรีบวิ่งไปเอาสมุดการบ้านแล้ววิ่งหนีอีกคนเข้าบ้านไปทันทีโดยไม่มีคำพูดใดๆ  ภูผามองตามร่างเล็กอย่างขบขันในใจก่อน

ที่มือหนาจะลูบแก้มข้างที่คนตัวเล็กทิ้งรอยจูบเอาไว้เบาๆพร้อมยกยิ้ม  บางทีเจ็บตัวครั้งนี้ก็คุ้มดีเหมือนกันนะ...หลังจากเรื่องน่า

อายตอนเย็นผ่านไปใต้ก็ต้องมานั่งงมกับการบ้านที่ยังไม่เสร็จต่อ  ถ้าไม่ต้องส่งพรุ่งนี้เขาจะไม่รีบเลย  ครูก็ไม่รู้จะรีบไปไหนสั่ง

วันนี้  ส่งพรุ่งนี้  นี่เห็นนักเรียนเป็นอัจฉริยะเหมือนไอน์สไตน์ทุกคนเลยสินะ!

     “ทำอะไรอยู่น่ะ”ใต้สะดุ้งทันที  ก่อนจะหันไปมองเจ้าของเสียงที่เดินเข้ามาเขาในสภาพชุดนอนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน  ปกติ

เวลาเจออิตาลุงก็ใส่สูทดูเขร่งขรึมตลอดแต่พอใส่เสื้อผ้าสบายๆแบบนี้ก็ดูอบอุ่นแปลกๆ  เอ๊ยๆ  อบองอบอุ่นอะไรสงสัยจะคิด

เลขจนสมองเบลอไปละ

     “ทะ...ทำการบ้าน”ใต้ตอบเสียงสั่น  อยากจะยกมือขึ้นมาตบปากตัวเองเสียจริงๆ  สั่นบ้าอะไรก็ไม่รู้แล้วรู้อย่างนี้น่าจะนั่ง

ทำการบ้านในห้องดีกว่าไม่น่าออกมาทำตรงโต๊ะอาหารแบบนี้เลย

     “ไหนขอดูหน่อย”ภูผาว่าพร้อมหยิบสมุดการบ้านของอีกคนไปดูทันที

     “คิดแบบนี้มันใช่ที่ไหนกัน”ภูผาว่าพร้อมชี้ไปยังข้อที่ใต้ทำผิด

    “ก็คนมันไม่เก่งนี่”ใต้เชิดปากอย่างไม่พอใจที่ถูกตำหนิ

     “มานี่เดี๋ยวสอนให้  ข้อนี้มันต้องคิด...”ภูผาค่อมตัวร่างเล็กที่นั่งอยู่กับเก้าอี้เอาไว้ก่อนจะค่อยๆอธิบายการคำนวณให้ร่างเล็ก

ฟังแต่ดูเหมือนใต้จะไม่ได้สนใจฟังเลยแม้แต่น้อย  ร่างเล็กตัวใจเต้นตึกตักๆอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนไม่รู้เพราะความใกล้ชิด

หรือกลิ่นหอมเย็นๆที่ออกมาจากตัวของอีกคนมันทำให้เขาผิดปกติแบบนี้

     “เข้าใจมั้ย”ภูผาถามย้ำ

     “ฮะ...อะไรนะ”ใต้สะดุ้ง

    “นี่ไม่ได้ฟังที่อธิบายเลยหรือไง”ภูผาขมวดคิ้ว

     “กะ...ก็ฟัง  แต่มันไม่เข้าใจนี่”ใต้เถียงข้างๆคูๆ

     “งั้นเดี๋ยวอธิบายให้ฟังใหม่”ว่าแล้วภูผาก็นั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆคนตัวเล็กก่อนจะเริ่มอธิบายการบ้านให้ใต้ฟังอีกครั้ง...หลังจาก

ที่ทำการบ้านเสร็จใต้ก็กลับมายังห้องนอนก็พบว่าพี่เหนือไม่ได้อยู่ที่ห้อง  ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอยู่ไหน  ใต้ล้มตัวลงบนเตียงกว้างก่อน

จะพลิกไปพลิกมาอย่างนอนไม่หลับ  จะหลับตาทีก็เห็นหน้าของใครบางคนเข้ามา  งื้ออออออ  นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเขาเนี่ย! 

จริงสิ  พี่เหนือเคยบอกว่าถ้านอนไม่หลับให้ดื่มนมอุ่นๆให้อิ่มท้อง  ว่าแล้วใต้ก็ดีดตัวลุกออกจากเตียงนอนแล้วเดินยังห้องครัว

ทันที

     “ดึกแล้ว...”

     “พรวด  แค่กๆๆ”ไม่ทันที่ภูผาจะถามจบร่างเล็กก็สำลักนมในปากออกมาเพราะความตกใจ  ภูผาปรี่เข้ามาดูอีกคนที่ไอแค่กๆ

จนน้ำหูน้ำตาไหลทันที  ทำไมแค่ทักแค่นี้ต้องตกใจขนาดนี้เลยนะ

     “แค่กๆๆ  ลุงบ้า  แค่กๆๆ  มาไม่ให้ซุ่มให้เสียง”ใต้ว่าไปไอไป  ก็จะไม่ให้ตกใจได้ยังไงในเมื่อสาเหตุที่เขานอนไม่หลับจนต้อง

มาหาอะไรกินก็เพราะคนตรงหน้านี่  ไม่คิดว่าออกมาแล้วจะเจออีก  รู้งี้ไม่ออกมาดีกว่า

     “ก็ใครจะรู้ล่ะว่าขวัญอ่อนขนาดนี้”ภูผาว่าพร้อมกับเอามือมาเช็ดปากที่คนที่เปรอะเปลื้อนไปด้วยคาบนม  ใต้ยืนนิ่งงันทันทีกับ

การกระทำของอีกคนก่อนที่ตากลมจะมองหน้าอีกคนนิ่งๆ

     “ทีหน้าทีหลังจะไม่ทำให้ตกใจละ  ดูสิ  เปื้อนไปหมด”ภูผาว่าพร้อมกับเช็ดปากให้อีกไปด้วยโดยที่ไม่รู้ว่าอีกคนหน้าแดงแค่

ไหนแล้วตอนนี้

     “ผะ...ผม  เช็ดเองได้”ใต้ว่า  ภูผากำลังจะบ่นในความดื้อของอีกคนแต่พอเงยหน้าขึ้นมาเห็นใบหน้าน่ารักแดงระเรื่อไปหมดก็

อดที่ไม่ได้ที่จะใจกระตุก

     “อะ..เอ่อ...”ภูผาเองก็เริ่มทำตัวไม่ถูก

     “งื้ออออออออออ  ไอ้ลุงบ้า!”ใต้ว่าอีกคนก่อนจะวิ่งหนีทันที  ภูผามองตามอีกคนนิ่งๆก่อนที่ริมฝีปากจะค่อยคลี่ยิ้มจนในที่สุดก็

ยิ้มกว้างอย่างไม่เป็นมาก่อน

















งื้อออออออออ  ทำไมตอนนี้ละมุน >////<  ความจริงชอบคู่นี้มากกว่าคู่หลักค่ะ  55555  ฝากติดตามด้วยนะคะ!

ปล.  มีคนถามเฟิร์นว่าทำไมไม่แต่งคู่หลักให้จบแล้วค่อยแต่งคู่รอง  คือว่าถ้าเฟิร์นแต่งคู่หลักจบแล้วต่อด้วยคู่รอง  คนอ่านก็ต้อง

อ่านเหตุการณ์ย้อนกลับ  เข้าใจมั้ยคะ?  แต่ถ้าแต่งพร้อมกันเหตุการณ์มันจะได้ดำเนินไปพร้อมๆกัน  อาจจะขัดใจไปหน่อย  ขอ

โทษน้า
___จางบิวตี้___

ออฟไลน์ yowyow

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4188
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +139/-7

ออฟไลน์ YounIn

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1524
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-8
แต่งพร้อมนี่แหละ น่ารักๆ

ออฟไลน์ sanri

  • เวลาไม่ใช่ตัวพิสูจน์ทุกสิ่งเสมอไป
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1553
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-9
แต่งพร้อมกันไปแหละจ้าคนแต่งจ๋า  :-[
เหนือจะโดนกลั่นแกล้งอะไรไหมเนี่ย  :hao4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด