[mpreg] รอยชัง | #รอยชัง 'สองพี่น้อง' หน้า 84 27/2/59
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: [mpreg] รอยชัง | #รอยชัง 'สองพี่น้อง' หน้า 84 27/2/59  (อ่าน 674731 ครั้ง)

ออฟไลน์ Akikojae

  • พี่ยุนรักน้องแจ ★彡
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1137/-17
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ด กรุณาอ่านทุกคน
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วย

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่ :katai2-1:

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)





รวบรวมนิยายที่ akikojae แต่งค่ะ ขอแปะไว้ให้คนที่ตามนะคะ


เรื่องยาว


★彡Back Seat .. ไอ้หน้าสวยที่รัก จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=43056.0

วันทองเดอะซีรีย์  จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=43108.0

3096 days ..  ขังลืม  จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=43086.0

★.:*・เครื่องปรุง กับ ถุงทอง・*:.★  จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=43459.0

♛ ขุนแผน ปะทะ แก้วหน้าม้าเดอะซีรีย์ ♞  จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=44328.0

รักต้องยุ่ง ❤️ จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=45221.0

Nanny Mania | พี่เลี้ยงเด็กจอมดื้อ ปะทะ คุณพ่อจอมโหด จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=46499.0

Retribution | รักนั้นคืนสนอง
Apology | รักนี้คอยเสนอ On air

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=48421.0;topicseen




เรื่องสั้น


เรื่องสั้น ผมรักน้องจังเลยครับ  จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=43048.0

เรื่องสั้น ต้องการพี่ชาย 4p nc  จบ

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=43373.0

เรื่องสั้น  (รั ก) ล อ บ ออนแอร์

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=45844.0
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-02-2016 15:29:33 โดย Akikojae »

ออฟไลน์ Akikojae

  • พี่ยุนรักน้องแจ ★彡
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1137/-17
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #1 เมื่อ02-11-2015 00:13:11 »

สารบัญ
บทนำรอยชัง ๑รอยชัง ๒รอยชัง ๓รอยชัง ๔
รอยชัง ๕รอยชัง ๖รอยชัง ๗รอยชัง ๘รอยชัง ๙
รอยชัง ๑๐รอยชัง ๑๑รอยชัง ๑๒รอยชัง ๑๓
รอยชัง ๑๔รอยชัง ๑๕รอยชัง ๑๖รอยชัง ๑๗รอยชัง ๑๘
รอยชัง ๑๙รอยชัง ๒๐รอยชัง ๒๑รอยชัง ๒๒
รอยชัง ๒๓รอยชัง ๒๔รอยชัง ๒๕รอยชัง ๒๖
อินไซด์ บทนำอินไซด์ ๑รอยชัง ๒๗อินไซด์ ๒
รอยชัง ๒๘อินไซด์ ๓อินไซด์ สเปเชียลรอยชัง ๒๙
รอยชัง ๓๐อินไซด์ ๔รอยชัง ๓๑อินไซด์ สเปเชียล งอแง
รอยชัง ๓๒อินไซด์ ๕รอยชัง ๓๓รอยชัง ๓๔
รอยชัง ๓๕รอยชัง ๓๖รอยชัง ๓๗รอยชัง ๓๘
อินไซด์ วาเลนไทน์เดย์จบบริบูรณ์รอยชัง คู่ชีวิตอินไซด์ คู่ชีวิต
รอยชัง สองพี่น้อง



บทนำ


"ไอ้สาระเลวเอ้ย มึงยังมีความเป็นคนอยู่บ้างไหมห๊ะ กูถามเนี่ยว่ามึงยังมีความเป็นคนอยู่บ้างไหม!" อัศวินจ่อปืนชี้ไปที่หัวของไอ้ระยำคนหนึ่ง ไอ้นี่มันชื่อว่าโสภณเป็นลูกน้องของเขามาหลายปี ตำแหน่งมันก็ไม่ใช่น้อยๆ เป็นถึงหัวหน้าคนงาน แต่กลับทำตัวเป็นจงอางพ่นพิษ มันรวมหัวกับศัตรูคบคิดวางแผนเผาไม้สักในไร่ของเขาไปถึงสองไร่ ยิ่งพูดยิ่งเจ็บใจ ไหนจะส่วนที่ลุกลาม รวมๆแล้วก็สามไร่พอดี

"ทำไมไม่ตอบกูวะ!" อัศวินลุกเป็นไฟ

ปังงง!

ในเมื่อมันหยิ่งในศักดิ์ศรีมากกว่าชีวิต ก็สมควรที่เขาจะต้องใช้ความรุนแรงกับมัน ลูกปืน 3.5 มม. ถูกอัดใส่ขาคนที่เอาแต่นิ่งให้ได้รู้สำนึก ให้มันร้องโอดโอยซะ มันจะได้ปริปาก

"จะตอบหรือไม่ตอบ มึงจะเอายังไง!" ยั่วโมโห ยั่วโทสะ หยิ่ง จองหอง

สันดานหยาบขนาดนี้คงไม่ต้องรอให้มันตอบ

"พวกมึงจัดการมัน เอาให้ตาย เผาบ้านมันทิ้ง จัดการทุกอย่างให้เหมือนกับว่าไฟใหม้ อย่าให้มีหลักฐานสาวมาถึงตัวกู ส่วนมึงไอ้น้อยมากับกู" เมื่อสรุปความตายให้คนที่มันทำเขาชิบหายแล้วก็หันไปสั่งลูกน้อง

"นายจะไปปาง หรือจะกลับบ้านใหญ่ครับ" ลูกน้องเอ่ยถาม เพราะนายตัวเองเอาแน่เอานอนไม่ได้

"ไปปาง หาคนไว้พร้อมหรือยัง กูจะเก็บซากที่เหลือ ถมที่ ก่อนจะดูว่าจะทำอะไรได้อีก" อัศวินเดินไปก็พูดกับลูกน้องไป เขาเก็บปืนที่เพิ่งใช้เมื่อครู่เหน็บไว้ข้างเอวก่อนจะก้าวขึ้นรถบรรทุกหกล้อ ให้ไอ้น้อยเป็นคนขับ เดี๋ยวจะต้องแวะเอาของอีกก็ไม่อยากให้เสียเวลา

"พร้อมครับ ห้าสิบคนพอไหวครับ" น้อยพูด และอัศวินก็ทำแค่เพียงพยักหน้ารับ

"เอ่อ นายครับ" คนข้างๆเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม จนเขาต้องหันมา

"อะไรของเอ็ง จะพูดอะไรก็พูดมา" เขาขมวดคิ้ว วันนี้มันวันซวยอะไร ต้องถ่อสังขารขึ้นมาจากสุราษฎร์เพื่อเจอปัญหาเหี้ยๆแบบนี้

"เรื่องที่ให้พวกมันจัดการไอ้โสภณ .." น้อยเอ่ยเสียขาดหาย

"อืม" เขารอให้มันว่าต่อ

"นายรู้แล้วใช่ไหมว่ามันมีลูกชายอาศัยอยู่ด้วยอีกคน" ไอ้น้อยพูด และนั่นทำให้เขาฉุกคิด

"กูไม่ได้ให้ฆ่าลูกมัน ถ้ามึงกลัวก็โทรไปสั่ง บอกกูให้ฆ่าแต่พ่อ" เขาบอก อย่างน้อยๆเขาก็ไม่ได้อยากฆ่าใครเพิ่ม ถึงแม้ว่าอยากจะฆ่าล้างบางมันก็ตาม

"แต่นายเพิ่งจะสั่งให้พวกมันเผาบ้าน แล้ว .." น้อยยังไม่ทันเอ่ยจบ

"มันคงมีญาติพี่น้องบ้างล่ะ มึงจะห่วงมันทำไมวะ" เขาไม่เข้าใจ จะย้ำทำไมนักหนา!

"ผมได้ข่าวมาว่าลูกมันป่วยบ่อย อายุก็เพิ่งจะขึ้นมอปลาย แถมไอ้โสภณไร้ญาติขาดมิตรครับนาย มันมาอยู่นี่ตั้งแต่เมียตายเท่าอายุลูกชายมันก็ไม่เคยเห็นมันมีญาติ" น้อยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงสาร

"กูจำเป็นจะต้องรับรู้เรื่องความทุกข์ของมันด้วยเหรอวะ" เขาสบถ "เอาเป็นว่ามึงต่อสายไปหาไอ้พวกนั้น บอกถ้าเจอเด็กที่น่าจะเป็นลูกไอ้โสภณก็ให้ปล่อยไปซะ หรือเอามันไปทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลก็ได้ มึงว่ามันป่วยบ่อยไม่ใช่รึ"

อัศวินเริ่มจะปวดหัว เรื่องไร่ไม้สักสัมปทานยังไม่จบก็มีเรื่องไม่เป็นเรื่องมาให้กวนใจ พรุ่งนี้เขายังต้องจัดการเรื่องราวอีกมากมาย เรื่องไร้สาระจึงไม่อยากเก็บมาให้รกสมอง

เสียงคนงานดังโหวกเหวกโวยวายอยู่ด้านนอก อัศวินลงจากรถได้ก็เดินดุ่มๆเข้าห้องทำงานมาในทันที จัดเตรียมเอกสารและของสำคัญที่จะต้องใช้ในวันพรุ่งนี้

"เอ้า ขนไม้ลงมาให้หมด แล้วเอาลังพวกนี้ขึ้นไปแทน รีบๆนะโว้ย นายอารมณ์ไม่ดี!" น้อยสั่งคนงาน กะว่าพอขนไม้ลงขนลังขึ้นคงเสร็จทันเจ้านายพอดี

"พี่น้อยๆ!" เสียงคนงานบนรถตะโกนเรียกอย่างตื่นตระหนก

"เออ มีอะไร!" น้อยถาม จุดบุหรี่ขึ้นสูบ

"ใครไม่รู้ว่ะพี่ นอนซุกอยู่ด้านใน ฉันส่องไฟฉายไปเกือบช็อคตาย พี่มาดูมันหน่อย" ลูกน้องรีบบอก น้อยดูดบุหรี่พลางเดินมามอง

"ไหนวะ"

"นี่จ่ะ" ลูกน้องชี้ เอาไฟส่อง

"กูมองไม่เห็นหน้า เอ้า ยืนมองจะช่วยมันได้ไหม ไปเอาตัวมันลงมา!" เขาด่าลูกน้องที่มายืนมุง ไอ้พวกนี้นี่ซื่อบื้อ ไม่ได้ความ

กว่าจะช่วยกันแบกยกลงมาได้ก็เหนื่อยเอาเรื่อง น้อยเคลียร์ทางคนที่ยืนมุงก่อนจะเดินมาดูมันใกล้ๆ

"ใครวะ มีใครเคยเห็นหน้ามันบ้าง!" น้อยถามพวกลูกน้อง

"ไหนๆ" เสียงเอ็ดตะโรดังขึ้นก่อนจะมีคนยกมือ

"ฉันจ่ะ ฉันเคยเห็น ลูกชายตาโสภณจ่ะ ข้าไม่รู้ชื่อหรอก รู้แค่ว่าพ่อมันหวงยิ่งกว่าอะไร ไม่ยอมให้ออกนอกบ้านเลยจ่ะ แต่เผอิญฉันไปหาหมอคลินิคท้ายตลาด เจอมันกับพ่อในนั้นจ่ะ ใช่มันแน่ๆจ่ะพี่" เล่าไปด้วยความไม่ประสีประสา และทำให้คนตรงหน้ากังวล

"ชิบหาย! ถ้าคุณอัศวินรู้!!" น้อยพลั้งปากออกมาเสียงดัง โดยที่ไม่รู้เลยว่าใครกำลังเดินมาทางนี้

"พวกมึงมุงอะไรกัน ทำไมไม่ทำงาน" อัศวินหัวเสีย เขากำลังรีบ "ไอ้น้อย ขนลังเสร็จหรือยัง!"

"พวกมึงไปขนลังต่อให้เสร็จ ไป!" น้อยไล่ ก่อนจะหันไปบอกเจ้านาย "เอ่อ ครับ พอดีมีเรื่องนิดหน่อยครับ"

อัศวินจุดบุหรี่ขึ้นสูบคลายความตึงเครียด "เรื่องห่าอะไรอีก" เขาถาม สีหน้าไม่พอใจ

"นี่ครับ" น้อยเปิดทางให้คนตรงหน้า

"ใคร" อัศวินเพียงแค่ถาม มองร่างที่สลบเหมือดเหมือนว่าโลกนี้ไร้ความเคลื่อนไหว เด็ก อายุน่าจะราวๆ 17-18 ตัวขาว ใส่เสื้อผ้ามอซอแต่เนื้อตัวสะอาด มีรอยบ้างจากการถูกเศษซากอะไรสักอย่างข่วน เขามองหน้ามันไม่ชัดเพราะไฟส่องไม่ถึง

"คือ .. เอ่อ" น้อยชั่งใจ จะบอกดี หรือ ไม่บอกดี จะบอก ..

"อมพะนำทำไมวะ!" อัศวินด่า น้อยสะดุ้งตกใจรีบเอ่ย

"มันคือลูกของไอ้โสภณครับ!"

พูดจบตัวมันก็ปิดตาปี๋ ไม่กล้ามองหน้าเจ้านายว่าตอนนี้เลือดปรี๊ดขึ้นหน้าไปถึงไหนแล้ว

ความเงียบเข้าครอบงำ น้อยค่อยๆลืมตาขึ้นดูหนึ่งข้างช้าๆ

ก่อนจะต้องเบิกตาโพรง

แกร๊ก

เสียงเหนี่ยวไกดังขึ้นตรงหน้า

"นาย! นายครับ! อย่าครับนาย อย่าทำเด็กมันเลยนะครับนาย ผมขอร้อง มันจะเป็นตราบาปติดตัวนายนะครับ" น้อยโพร่งถ้อยคำที่คิดว่าจะช่วยคนตรงหน้าให้รอดพ้นจากปืนที่จออยู่ตรงขมับได้

ตื่นสิโว้ยยยย!

ตื่นสิ แล้ววิ่งหนีไปให้ไกลๆ!!!!!

ได้แต่ภาวนา แต่เหมือนคนที่สลบอยู่ก็ยังไม่รู้สึก

"ปัดโธ่เว้ย!" เสียงสบถดังลั่น

ปัง! ปัง! ปัง!

โชคดีแค่ไหนที่อัศวินเปลี่ยนใจยิงปืนขึ้นฟ้า น้อยถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก นึกว่าจะได้ดูฉากฆาตรกรรมต่อหน้าต่อตาเสียแล้ว

"มึงจะทำอะไรกับมันก็ได้ แต่กูไม่อยากเห็นหน้ามัน!" เขาบอก เมื่อความโกรธเข้าครอบงำ เขาก็พร้อมที่จะทำได้ทุกอย่าง แม้กระทั่ง ฆ่าคน

"แต่ว่า .. มันป่วยนะครับนาย ดูสิตัวร้อนเป็นไฟ" น้อยเอ่ยอย่างกล้าๆกลัวๆ

"อย่างน้อย เราเอามันไปทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลทางผ่าน" น้อยสงสาร "ถึงมือหมอมันคงไม่เป็นไร" ถึงได้กล้าเอ่ยขอกับเจ้านายเพียงนี้

"มึงนี่มันจริงๆ หาเรื่องให้กูตลอด!" อัศวินเริ่มรำคาญ

"จะเอาไงก็เอา กูรีบ!" เขาว่าก่อนจะก้าวเท้าไปขึ้นรถ

น้อยมองตามเจ้านายอย่างขอบคุณ ก่อนจะให้ลูกน้องมาหามไอ้เด็กนี่ขึ้นรถ คนอะไร เสียงปืนก็ว่าดังยังหลับอยู่ได้

"อย่ามาตายบนรถเสียก่อนละมึง!"

น้อยว่าก่อนจะปิดท้ายรถแล้วตามเจ้านายขึ้นรถไป จุดมุ่งหมายในคืนนี้คือไร่อีกที่ที่ต้องไปดู ทางผ่านที่จะไปมีโรงพยาบาลเล็กๆที่เปิด 24 ชั่วโมง อย่างน้อยไอ้เด็กนี่ก็ยังมีโอกาสรอด อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องร่วมทำบาปอีกเป็นครั้งที่สอง


TBC.


Talk: คราวนี้ลองเปลี่ยนแนวดูบ้าง เรื่องนี้ mpreg นะคะ
เรื่องแรกของโกะเลยที่นายเอกจะท้องได้ ตื่นเต้นเป็นบ้า 55555

สกรีมในทวิตเตอร์ฝากติดแท็ก #รอยชัง ด้วยนะคะ
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
:กอด1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-02-2016 15:37:30 โดย Akikojae »

ออฟไลน์ wikawee

  • มีชีวิตอยู่เพื่อทำฝันให้เป็นจริง
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1190
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-7
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #2 เมื่อ02-11-2015 00:15:52 »

มันจะเป็นแนว SM ไหมอ่ะ ยางทีการที่นายเอกถูกทำน้ายบ่อยๆก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าพิศมัยเท่าไหรนะ เห้อออๆๆๆ 

ทำโสภณถึงได้ปิดปากเงียบแบบนั้นล่ะ กูจะตายก็ได้ ศักดิ์ศรีกูมีล้นฟ้า แล้วไม่คิดถึงลูกเลยหรอ?? สงสารลูกของนายจัง :hao5: :hao5:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-11-2015 09:33:41 โดย wikawee »

ออฟไลน์ painture

  • work hard play hard <3
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #3 เมื่อ02-11-2015 01:26:43 »

กรีดร้อง
ดิบเถื่อน เอาใจไปเลยยยยย

 :m13: :m1: :m1:

ออฟไลน์ เหนือฟ้ายังมีจักรวาล

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 56
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #4 เมื่อ02-11-2015 01:31:20 »

รอเลย5555

ออฟไลน์ fammi50

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #5 เมื่อ02-11-2015 01:32:21 »

เถื่อน ถ่อย สถุล 5555555 โอ๊ยยยยยยยยยยย ตามหามานาน  :hao7:

ออฟไลน์ ที่เดิมในหัวใจสาววาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 157
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #6 เมื่อ02-11-2015 01:38:18 »

ว้าวๆๆ เรื่องใหม่คุณโกะ  :katai2-1:

ออฟไลน์ cheyp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1537
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #7 เมื่อ02-11-2015 01:40:24 »

เปิดมาแบบชอบเลยอ่ะ
รอตอนต่อไปคร่า
 :กอด1:

ออฟไลน์ yymomo

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 922
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-3
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #8 เมื่อ02-11-2015 02:13:58 »

ส่วนใหญ่ปางไม้มักอยู่ทางเหนือ งานนี้ต้องเรียกว่าพ่อเลี้ยงสินะ หุหุ

งานนี้ ถ้าพระเอกคือพ่อเลี้ยง งานนี้คงต้องนวดแป้งเตรียมทำเส้นมาม่ากันเลย

พ่อเลี้ยงเราสั่งฆ่าพ่อน้องเค้าขนาดนั้น แล้วความประทับใจแรกเริ่ม = ฆ่า

จะรักกันเนี่ยคงน้ำตาหลายปี๊ป มาม่าหลายลัง ยิ่งMpreg อีก งานนี้ ซดกันไตวายคร่าา
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-11-2015 02:20:56 โดย yymomo »

ออฟไลน์ Freja

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2397
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-4
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #9 เมื่อ02-11-2015 03:11:18 »

มายินดีกับการเปิดตัวเรื่องใหม่ค่ะ
เปิดมาก็ครบรสเลย

แรงมากๆเลยที่สั่งฆ่ากัน  :hao4:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
« ตอบ #9 เมื่อ: 02-11-2015 03:11:18 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #10 เมื่อ02-11-2015 06:48:16 »

 :mc4: เรื่องนี้ท่าจะดุเดือดมาก

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #11 เมื่อ02-11-2015 08:37:28 »

อื้อหือ ดุเดือดตั้งแต่เริ่มเลย

ออฟไลน์ liza sarin

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2562
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +91/-14
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #12 เมื่อ02-11-2015 08:43:23 »

ไปต้มน้ำรอก่อน

ออฟไลน์ Jthida

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-3
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #13 เมื่อ02-11-2015 08:51:23 »

ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆ

ออฟไลน์ hormonesyj

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 728
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-3
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #14 เมื่อ02-11-2015 12:04:48 »

ตามทุกเรื่องค่า เถื่อนมากอัศวิน

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +194/-19
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #15 เมื่อ02-11-2015 12:57:42 »

 :mc4:

ออฟไลน์ จุ๊บจิ๊บจ๊ะจ๋า

  • I LOVE MY SMILE
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1892
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +103/-4
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #16 เมื่อ02-11-2015 13:01:22 »

ฮิ้ววววววววววววว :กอด1: :impress2:

ออฟไลน์ black sakura

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1657
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +67/-8
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #17 เมื่อ02-11-2015 13:19:32 »

 :katai1: :katai1:

ออฟไลน์ aom2529

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 888
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #18 เมื่อ02-11-2015 13:41:33 »

 :ling3: :ling3: :ling3: ตื่นเต้น ๆ หวาดเสียว ๆ .. โสภณนี่ถูกบังคับให้ทำป่ะ..อาจจะไม่อยากทำก็ได้..  :ling3: :ling3: :ling3:

ออฟไลน์ jilantern

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-1
Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #19 เมื่อ02-11-2015 15:24:58 »

ติดตามค่าาาาา
ชอบๆๆๆๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: [mpreg] รอยชัง | บทนำ หน้า 1 2/11/58
« ตอบ #19 เมื่อ: 02-11-2015 15:24:58 »





ออฟไลน์ Akikojae

  • พี่ยุนรักน้องแจ ★彡
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1417
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1137/-17
Re: [mpreg] รอยชัง | บทที่ ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #20 เมื่อ02-11-2015 15:31:58 »

รอยชัง ๑


ท้องฟ้าสีดำสนิทไร้แสงดาวในคืนนี้บ่งบอกได้ชัดเจนว่าทางที่กำลังจะไปนั้นฝนใกล้จะเทลงมาเต็มที น้อยเร่งฝีเท้าเหยียบคันเร่งจนมิด ทางเข้าไร่อีกแห่งนั้นเป็นถนนดินแดง เขายังไม่อยากตกหล่มอยู่ในบ่อดินตอนห้าทุ่มเที่ยงคืนแบบนี้แน่นอน และนั่นจะยิ่งทำให้เจ้านายอารมณ์เสีย ไม่แน่ รายต่อไป อาจจะเป็นเขาเองที่เดือดร้อน

"นายครับ ผมว่าเราควรเปลี่ยนเส้นทาง" น้อยเอ่ย หากไปทางเดิมจะทำให้เสียเวลาและฝนจะตกลงมาเสียก่อน ของหลังรถอาจมีปัญหา ไม่คุ้มเสี่ยง

"ตามใจ" อัศวินไม่ทันคิดจึงได้พูดออกไป เขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่า

ทางนั้นเป็นทางเดียวที่มีโรงพยาบาล

...

พวกเขามาถึงไร่กันก่อนฝนจะตกเพียงแค่อึดใจเดียว ขนของลงเสร็จเรียบร้อยฝนก็กระหน่ำเทลงมาอย่างรุนแรงและยังไม่มีท่าทีจะหยุดง่ายๆ

อัศวินเดินเข้าบ้านพักหลังเล็กๆที่สร้างไว้พอพักได้เป็นครั้งคราว เขาถอดเสื้อตัวนอกที่ชุ่มไปด้วยน้ำฝนออกเผยให้เห็นมัดกล้ามสีน้ำผึ้งเหลือบแทนที่เกิดจากการออกแดด รอยแผลเป็นตามร่างกายที่เกิดมาจากการต่อสู้ยิ่งทำให้เขาดูเถื่อนถ่อยลงไปอีก หน้าตาคมเข้มและหนวดเคราที่ยังไม่ได้โกนออกเพราะไม่มีเวลาก็ยิ่งทำให้หนุ่มรูปงามคนนี้ดูดุและน่ากลัวมากในสายตาคนที่พบเห็น และนี่คือสิ่งที่ อัศวิน จารุพงษ์ไพศาล ต้องการให้เป็น

หลังจากที่พ่อเขาได้จากไปเพราะการไม่ลงรอยจากการปันผลประโยชน์ที่ดินสัมปะทานรังนก คู่อริจ่อยิงศรีษะพ่อเขาอย่างไม่ไว้หน้า ตอนนั้นเขายังเป็นแค่เด็กนักศึกษาธรรมดา ไม่ได้ต้องการที่จะสืบทอดกิจการของบ้านแต่อย่างใด หลังจากพ่อเสียเขาเหลือเพียงแค่มารดาและน้องสาว จากเด็กมหาลัยธรรมดา เขาต้องช่วยเหลือตัวเองจนจบปริญญาตรี ก่อนจะเข้ามารับช่วงต่อจากบิดาอย่างขัดไม่ได้

อัศวินค่อยๆเรียนรู้งานจากมือขวาของพ่อ ลุงชัย แกคอยสั่งสอนและอบรมอัศวินมาจนเขากลายเป็นคนที่แข็งแกร่งและมีคนนับหน้าถือตาได้ถึงเพียงนี้ เขาใช้เวลาว่างเรียนต่อปริญญาโทและจบมันไว้แค่นั้น ผู้ชายอายุ 32 ปี ที่ยังไม่มีลูกมีเมีย มีแค่ครอบครัวและลูกน้องทั้งหลายที่ต้องดูแล

ปางไม้ที่ลำปางเป็นแค่ส่วนหนึ่งในกิจการ ปกติเขาจะให้มารดาและน้องสาวคอยดูแล แต่คราวนี้เรื่องมันร้ายแรงเกินไป ปกติแล้วเขาจะอยู่คุมเกาะรังนกอยู่ที่สุราษฎร์ เพราะเขาเป็นลูกชายเพียงคนเดียวและญาติพี่น้องก็ไม่มีใครที่พอจะไว้วางใจได้ ความรับผิดชอบจึงต้องตกอยู่กับเขาเพียงผู้เดียว แม้จะเหนื่อย แต่ก็ท้อไม่ได้ อีกสิ่งที่เขาจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นก็คือความตาย หากว่าเขาตายไปอีกคน แม่กับน้องคงไม่เหลือใคร และเขาคงจะตายตาไม่หลับ ถ้าต้องเห็นสองคนนั้นอยู่อย่างไม่มีความสุข

ก๊อก  ก๊อก

"เข้ามา" เขาที่กำลังดูเอกสารบอกคนด้านนอก

"นายจะรับอะไรร้อนๆไหมครับ หรือถ้าหิวข้าวผมจะได้ทำไข่เจียวให้" น้อยถาม แม้มันจะเลยเที่ยงคืนมาแล้ว แต่อัศวินยังไม่ได้ทานอะไรเลยตั้งแต่เย็น

"ขอแค่น้ำอุ่นพอ มึงจะทำอะไรก็ไปทำ พรุ่งนี้เช้ากูจะกลับบ้าน เคลียร์งานให้เสร็จก่อนรังนกจะส่งออก หลังจากนั้นกูต้องกลับไปเกาะ ทิ้งทางนู้นไว้นานเกินไปก็ไม่ดี พวกจ้องจะเอามันเยอะ แค่นี้กูก็ปวดหัวจะแย่" เขาเอ่ย พิงพนักเก้าอี้อย่างหมดแรง ทางนั้นก็เร่งออกเพราะหน้านี้นกนางแอ่นผลิตรังนกได้เยอะ เป็นเวลากอบโกย แต่กลับต้องมาติดงานทางนี้เพราะลูกน้องชั่วๆสมคบคิดกับศัตรูช่วยกันทำลายเขา

ใช้คำว่า ระยำ ยังน้อยไป

"ไอ้เด็กนั่นมันฟื้นรึยัง" พอคิดถึงพ่อก็นึกขึ้นได้ว่าเด็กนั่นมันยังอยู่

"เอ่อ" น้อยหลบตา กลัวว่านายจะทำอะไรไอ้เด็กนั่น บอกตามตรงเขาไม่อยากเห็นนายฆ่าคนบริสุทธิ์

"กูไม่ลืมหรอกนะ แล้วที่มึงเปลี่ยนเส้นทาง ก็เพราะมึงไม่อยากเอามันไปทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลใช่ไหมล่ะ! เหอะ นึกว่ากูโง่หรือไง แต่พอมาคิดๆดู ตอนนี้กูเริ่มอยากรู้แล้วว่าพ่อมันสมคบคิดกับใครอีกบ้าง กูว่าจะต้องมีคนงานในปางเราอีกคนสองคนที่รวมหัวกับมัน เพียงแต่ไอ้โสภณไม่ยอมซักทอด" เขาประสานมือไว้ที่คออย่างครุ่นคิด

"มึงทำไงก็ได้ให้มันฟื้น พรุ่งนี้กูจะง้างปากมันก่อนจะเอามันไปทิ้งไว้ที่ไหนสักแห่ง ออกไปได้แล้ว กูง่วงแล้ว" เขาไล่ลูกน้องคนสนิท อย่างน้อยถ้าเด็กนั่นมันรู้อะไรบ้างก็คงจะดี ที่เขาแค้นและถึงขั้นต้องฆ่าพ่อมันก็เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่าง อีกอย่าง เขาเกลียดคนที่หักหลังได้แม้แต่กระทั่งผู้มีพระคุณ เขาไม่ได้เสียดายไม้สักจนคิดฆ่าคน เพียงแต่เขาฆ่าเพราะมันคือคนที่สมควรตาย!

...

น้อยปิดประตูลงอย่างทอดถอนใจ คราวนี้นายพูดจริงทำจริงแน่นอน ถ้าไอ้เด็กนี่ไม่ปริปากและยั่วโทสะเอามากๆอาจจะเดือดร้อนได้

"กูจะต้องทำไงวะเนี่ย มึงถึงจะตื่น" น้อยส่ายหัว มองร่างบางที่หลับอยู่บนแคร่ไม้เก่าๆ มีเสื้อผ้าที่ไม่ใช้แล้วใช้ห่มกาย น้อยใช้เตาถ่านจุดไฟไว้ข้างๆ เผื่อมันจะหายหนาวขึ้นมาบ้าง เขายอมสละที่นอนให้ ยอมนอนที่เก้าอี้แคบๆเพราะสงสารมัน

ขนาดพ่อตายมึงยังไม่รู้ แล้วชีวิตมึงจะเป็นไงต่อไปกูยังนึกภาพไม่ออก

แสงแดดที่ส่องเข้ามาในห้องทำให้อัศวินค่อยๆลืมตาขึ้น หกโมงเช้าอากาศที่นี่ค่อนข้างหนาวเย็น ยิ่งโดยเฉพาะอยู่ท่ามกลางป่าเขาแบบนี้

เขาเช็ดตัวลวกๆเพราะคิดว่าอีกเดี๋ยวค่อยไปอาบที่บ้านใหญ่ เก็บเอกสารและเตรียมรองเท้าบูธเตรียมตัวสำรวจไร่

"นาย" น้อยรีบลุกขึ้น เขากำลังเช็ดตัวให้มัน หลังจากที่ตื่นมาได้ยินเสียงเพ้อหาคนเป็นพ่อ พอแตะตัวมันเขาก็สะดุ้งเฮือก ร้อนราวกับไฟ เลยต้องเช็ดตัวเพื่อขับไอร้อนลงบ้าง เขายังไม่อยากให้มันมาตายในสภาพแบบนี้

"มันฟื้นมาบ้างไหม" อัศวินถาม ปลายตามองเพียงเล็กน้อย

"ไม่เลยครับ เมื่อรุ่งสางเพ้อหาพ่อ ตัวมันร้อนราวไฟระอุ ผมกลัวว่ามันจะตาย เลย .." 

"พอ! กูถามก็ตอบมาตามนั้น ไม่ต้องลงรายละเอียด!" อัศวินบอกคนที่ดูลุกลน

"มึงเฝ้ามันไว้ กูจะออกไปตรวจไร่ กลับมาเราจะไปบ้านใหญ่กัน เอ้อ แล้วอย่าเพิ่งให้มันตายล่ะ เพราะกูยังมีเรื่องต้องถามและอยากได้ยินจากปากมัน!" อัศวินสั่งลูกน้องก่อนจะออกมาจากบ้าน ที่นี่เป็นไร่ไม้มะค่าที่มีเขาเพียงคนเดียวในจังหวัดที่ได้ครอบครอง เขาไม่คิดจะขายไม้พวกนี้เพราะมันผิดกฏหมาย แต่ก็ต้องป้องกันไอ้พวกอยากได้ของคนอื่น

ที่นี่มีเวรยามอาวุธครบมือเฝ้าประมาณสิบคน อัศวินเดินดูรอบๆ ที่นี่เหมาะจะปล่อยให้เป็นของหลวง แต่แม่เขาไม่ยอม บอกเป็นมรดกตกทอด เขาจึงขัดไม่ได้ ทำได้แค่เพียงรักษามันไว้ อย่าให้เป็นเหมือนไม้สักที่เขาหละหลวมจนเกินไป

"เสร็จแล้วหรือครับนาย" น้อยรีบถามเมื่ออัศวินเดินเข้ามา เขาเช็ดตัวให้เด็กนี่อยู่ตลอด ตอนนี้เหมือนไข้จะเริ่มจางและอาการเพ้อหายไป

"เออ กูจะเข้าไปเอาของ มึงพามันไปขึ้นรถ ดับฟืนไฟให้เรียบร้อย สตาร์ทเครื่องรอได้เลย" อัศวินบอกก่อนจะเดินเข้าห้อง เก็บของ สัมภาระที่สำคัญแล้วออกมา

ตอนนี้พวกเขาอยู่ระหว่างทางกลับบ้าน อัศวินโทรคุยกับเพื่อนที่เป็นตำรวจเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้น ตอนนี้ตำรวจเองก็กำลังหาหลักฐานเพิ่มเติม แต่อัศวินยังไม่พอใจ กฎหมายเล่นงานไอ้พวกนี้ได้ไม่ถึงใจหรอก มันต้องกฎเถื่อนที่เขาเป็นคนสร้างขึ้น ถึงจะเหมาะกับพวกมัน

เกือบชั่วโมงพวกเขาก็ถึงบ้าน จารุพงษ์ไพศาล บ้านหลังนี้มีขนาดและอาณาเขตใหญ่โต ทำจากไม้สักและไม้มะค่าทั้งหลัง โชคดีที่มันถูกสร้างขึ้นเมื่อหลายสิบปีก่อนที่จะมีกฎหมายห้าม ไม่อย่างนั้นคงจะเป็นเรื่องเป็นราวกันอีก

"พี่วิน!" เมื่อได้ยินเสียงรถ อัจฉรา หรือ อัจ น้องสาวเพียงคนเดียวของอัศวินก็รีบออกมาต้อนรับคนเป็นพี่กลับบ้าน

"ไงเรา สวยขึ้นอีกแล้วใช่ไหม" อัศวินขยี้หัวน้องสาว อายุก็ปาไปยี่สิบห้าแล้ว หน้าตาก็สะสวยเพราะได้แม่มา แต่ไม่ยักมีแฟน

"สวยขึ้นอะไรเล่า ว่าแต่เรื่องเป็นไงบ้าง น้องกลัวแทบตาย" อัจฉราคล้องแขนพี่ชายเพื่ออ้อน

"ไปคุยกันในบ้าน น้อย! พาเด็กนั่นไปไว้ในเรือนหลังบ้าน แล้วตามหมอมาดูมัน สายๆกูไปจะดู!" เขาสั่งลูกน้องก่อนจะพาน้องสาวเดินเข้าบ้าน อยากอาบน้ำเต็มทน เหม็นเหงื่อตัวเองจะแย่

"เด็กนั่น ใครคะพี่วิน" น้องสาวถาม สั่งให้คนใช้ไปยกน้ำมา

"ลูกชายไอ้โสภณ พี่จะเค้นมัน เผื่อมันจะรู้อะไรบ้าง" อัศวินบอก ถอดเสื้อนอกและกระบอกปืนไว้บนโต๊ะ

"ตายจริง ลูกชายเหรอคะ น้องไม่เห็นรู้ว่าลุงโสภณมีลูกชาย" อัจฉราเอ่ยอย่างสงสัย

"เห็นว่าไม่ให้ลูกออกไปไหนเลยเพราะป่วย โรคติดต่อหรือเปล่าก็ไม่รู้" เขาว่า ไม่อย่างนั้นจะเก็บมันไว้แต่ในบ้านทำไม หนังสือหนังหาได้เรียนหรือเปล่าก็ไม่รู้

"ตาวินของแม่ คิดถึงจังเลยลูก" อำพร มารดาของทั้งอัศวินและอัจฉราปรี่เข้ามาหาลูกชายที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือน

"ครับ ผมก็คิดถึง" เขาไหว้แม่ก่อนจะกอดจนพอใจแล้วพากันนั่งลง

"แม่ว่าเรื่องนี้ต้องมีเบื้องหลัง โสภณไม่ใช่คนแบบนั้น แม่มั่นใจ" อำพรเอ่ย

"ไม่ว่าจะมีเบื้องหลังหรือไม่แต่มันก็หักหลังเรา มันคือคนทรยศคนหนึ่ง" เขาไม่สนใจว่สมันจะเคยเป็นคนดีหรือไม่ รู้แค่เพียงสมแล้วที่ตายไปเสียได้

"เอาเถอะ มาพูดเรื่องของเราดีกว่า นี่ถ้าไม่มีเรื่องมีราวแกคงไม่คิดขึ้นมาเยี่ยมแม่ใช่ไหม" อำพรว่าอย่างน้อยใจ

"จริงค่ะ พี่เขาต้องแอบมีเมียซุกอยู่ที่นู่นแน่ๆ" อัจฉราเสริม ก่อนจะโดนพี่ชายเอื้อมไปเขกหัว

"อูยย"

"ช่วงนี้มุกก็งอก รังนกก็เพิ่มขึ้น ถ้าผมไม่อยู่ดูแลแล้วใครจะทำล่ะครับ" อัศวินอ้อนมารดา เวลาอยู่กับครอบครัว มาดขรึม หน้านิ่ง ถมึงตึงจะไม่มีให้เห็น เขาจะใช้มันเวลาอยู่นอกบ้านเท่านั้น

"เห้อๆๆ ชีวิตฉันเนี่ยน้า มีผัวผัวก็ตาย มีลูกยังต้องอยู่ไกลกันอีก มันเหมือนต้องคำสาปจริงๆสิน่า" อำพรเอ่ยอย่างทอดถอนใจ

"หรือจะให้ผมยกเกาะทั้งหมดให้หลวงครับ แล้วกลับมาอยู่นี่ ผมพร้อมเสมอนะ รอแม่สั่ง" อัศวินยกยิ้ม คุณนาย อำพร ขี้งกอย่างกับอะไร มีหรือจะยกเกาะทั้งเกาะทำบุญ ได้หน้า ไม่ได้เงิน อำพรไม่เอาค่ะ

"ตาวินนี่นะ!" หล่อนฟาดที่แขนลูกชายตัวดี "ไปๆ ให้เด็กจัดข้าวไว้ให้ มีแต่ของที่ลูกชอบทั้งนั้น ทานเสร็จก็ไปอาบน้ำ จะทำอะไรค่อยว่ากัน"

ใช้เวลากับมารดาและน้องสาว ตอนนี้เขาก็กลับมาทำธุระของตน ชำระล้างร่างกายที่เต็มไปด้วยคราบเหงื่อไคลก่อนจะออกมาแต่งตัว เขามีนัดกับลูกชายของคนทรยศ เขาจะเค้นมันจนกว่ามันจะพูด แต่ถ้ามันไม่พูด เขาคงจะต้องใช้ไม้แข็งกับมัน

เรือนหลังบ้านเป็นเรือนที่คุณย่าเคยอยู่ พอท่านสิ้นที่นี่ก็ถูกปิดตาย แต่มารดามักจะให้คนมาทำความสะอาดทุกอาทิตย์เนื่องจากของใช้คุณย่ายังถูกเก็บไว้ที่นี่ทั้งหมด

อัศวินเดินเลาะมาเรื่อยๆจนถึงเรือนหลังเล็ก ที่เคยมาวิ่งเล่นตอนเขายังเด็กๆ ประตูถูกเปิดอยู่และมีรองเท้าของลูกน้องเขาทำให้รู้ว่ามันคงยังไม่ไปไหน

"นาย" น้อยหันมาหาเจ้านายทันที

"หมอล่ะ" เขาถาม อย่างน้อยก็ต้องให้ตรวจเพื่อแน่ใจว่าจะยังไม่ตายในเร็ววันนี้

"กลับไปแล้วครับ" น้อยเอ่ย เขาเองยังไม่ได้อาบน้ำกินข้าว มัวแต่ดูแลมัน

"มันเป็นอะไร" ปรายตาถาม ยังสลบอยู่อีกรึ ไม่คิดจะลุกมาขี้เยี่ยวบ้างหรือไง

"ไข้ป่าครับ หมอให้ยาแล้วก็ฉีดยาไปแล้ว อีกไม่นานคงหาย" น้อยพูด ข้างๆมีถุงยาวางไว้ ในนั้นมียาอยู่หลายซอง

"แล้วเมื่อไหร่มันจะตื่นล่ะวะเนี่ย กูมีงานมีการต้องทำนะ!" เขาสบถ ไอ้เด็กเวรนี่นอกจากจะไม่มีประโยชน์แล้วยังเป็นภาระ ฆ่าให้ตายตามพ่อมันไปก็สิ้นเรื่อง

"นายจะกลับสุราฎษร์เมื่อไหร่ครับ" น้อยถาม มันเองก็ต้องไปเช่นเดียวกัน

"พรุ่งนี้เช้า" อัศวินตอบ พลางจุดบุหรี่ขึ้นดูด

"ทำไมรีบกลับล่ะครับ แล้วทางนี้!" น้อยเองก็ตกใจ ไหนว่าจะอยู่เคลียร์ให้เรียบร้อยเสียก่อนค่อยกลับ

"กูไม่อยากทิ้งทางนั้น มึงก็รู้ไอ้พวกเวรตะไลจ้องจะเล่นงานอยู่ ที่นี่มันเสียไปแล้ว กูเอาคืนมาไม่ได้ ทางนู้นกูเองก็ไม่อยากเสียท่าอีก เอาเป็นว่าพรุ่งนี้กูจะขึ้นเครื่องกลับ ส่วนมึง เอารถกูขับตามลงไปแล้วกัน" อัศวินบอกพลางขยับตัวลุกขึ้น เขามีนัดกับเพื่อนที่เป็นตำรวจ ต้องรีบไปเพราะมันเองก็ออกมานานไม่ได้

"เอ่อ นายครับ ถ้าพรุ่งนี้พวกเรากลับ แล้วเด็กนี่ ..?" น้อยแค่อยากถามให้แน่ใจ ครั้นจะจับมันใส่รถแล้วพาไปด้วยเลยโดยที่ไม่ได้รับอนุญาต มันกับเด็กนี่คงจะตายหมู่

"กูรู้มึงเองก็คิดไว้แล้ว ก็เอาแบบที่มึงคิดนั่นแหละ แต่ถ้าไปถึงโน่นมันยังไร้ประโยชน์นอนตายให้กูเสียค่ายาอยู่แบบนี้ กูจะเอามันไปทิ้งไว้ท้ายเกาะ ให้อีแร้งมันมารุมทึ้งจนกว่ามันจะตาย

น้อยได้แต่กระเดือกน้ำลายที่แสนเหนียวลงคอ แค่คิดภาพตามก็สยองพองเกล้าแล้ว ใช่ว่านายจะพูดขู่เสียเมื่อไหร่ คราวที่แล้วไอ้ชดคนงานเอามุกเป็นร้อยๆเม็ดไปขาย นายเล่นซะปางตายก่อนจะให้คนเอามันไปปล่อยไว้ท้ายเกาะอย่างที่พูด บรึ๋ยยย คนอะไร โหด เหี้ยม อำมหิตได้อีก

.....

อัศวินขับรถออกมาเจอกับเพื่อนตามที่นัด ผู้กองวินัย หรือไอ้นัย เพื่อนตั้งแต่สมัยประถม ตอนนี้ก็ยังคงเป็นเพื่อนรักกันอยู่ไม่ต่าง

"ว่าไงนายหัว มึงนี่ไม่ทิ้งคราบโจรเลยนะ" วินัยทักเพื่อนรักที่จะกลายเป็นหัวหน้าโจรเข้าไปทุกวัน

"ไม่ได้หรอก เดี๋ยวไอ้พวกลูกน้องมันจะเล่นหัวกู" เขาเอ่ย ก่อนจะนั่งลงแล้วสั่งอะไรร้อนๆมาดื่ม

"เรื่องที่ให้กูไปดู ตอนนี้กูกำลังสงสัยปางชาติบุตรของไอ้ชาติ เสี่ยนักค้าไม้และเจ้าพ่อพนัน ถ้าจำไม่ผิดมันเคยส่งคนมาด้อมๆมองๆ บางทีมันอาจเป็นตัวการที่ทำให้ไร่มึงโดนเผา" วินัยเอ่ยสีหน้าเคร่งเครียด

"ถ้าเป็นมันจริงๆกูจะไม่ว่าเลย แต่ถ้าไม่ใช่มันจะเริ่มยากขึ้นทุกที" ที่เขาเอ่ยหมายถึงเพราะไอ้ชาติเป็นคนทำอะไรโผงผางไม่รอบคอบ คิดจะทำอะไรก็ทำ โอกาสจับตัวมันไม่ยาก แต่ถ้าคราวนี้เป็นฝีมือของปางมืดแห่งอื่น เห็นทีคดีจะยากขึ้น

"กูได้ข่าวว่ามึงมีพยาน ทำไมไม่เอามาให้กู" วินัยถามถึงโสภณ แต่อัศวินไม่อยากบอกความจริงให้เพื่อนฟัง เป็นปกติที่เพื่อนจะไม่จับเพื่อนเข้าคุก และอัศวินไม่อยากให้วินัยคิดมาก

"กูจะพามันไปโน่นด้วย กูมีวิธีเค้นความจริงจากมัน" เขานึกไปถึงลูกชายของไอ้โสภณ อย่างน้อยๆเรื่องนี้เขาไม่ได้โกหก มันเองก็อาจจะรู้เห็นเป็นใจกับพ่อมันก็ได้ใครจะไปรู้

"มึงอย่าผลีผลามฆ่ามันนะโว้ย อย่างน้อยมันจะเป็นพยานปากสำคัญ" วินัยเอ่ย ส่วนอัศวินทำได้แค่ร้องหึ

ช้าไปแล้วละเพื่อน คนที่มึงถามหามันได้ตายไปแล้ว

เขาอยู่คุยกับเพื่อนรักอีกไม่นานก็ต้องเข้าไปดูไร่ต่อ ตอนนี้คนงานถมดินและเกลี่ยกันอย่างขมักเม้น โชคดีที่วันนี้แดดแรงทำเอาดินที่เปียกชื้นกลับมาร่วนซุยแบบเดิม

อัศวินเดินสำรวจคร่าวๆ ตีค่าความเสียหายคงนับเป็นจำนวนเงินไม่ได้ เขาอยู่สั่งงานลูกน้องและคนที่ไว้ใจได้อีกสองชั่วโมงถึงจะได้กลับบ้าน มาคราวนี้นอกจากจะเหนื่อยกายแล้วยังต้องมาเครียดเพิ่มด้วย แม้เงินที่มีอยู่ในธนาคารจะกินภายในชาตินี้ไม่หมด แต่เขาก็ไม่ได้อยากเบิกมาใช้จ่ายเรื่องเฮงซวยแบบนี้

กลับมาถึงบ้านเขาก็จัดกระเป๋าเล็กๆ ในนั้นมีปืนกับเอกสารบางอย่างที่ไม่สำคัญ จะฝากติดรถไอ้น้อยไป ส่วนเขาจะไปเครื่องก่อน ถ้าไปรถธรรมดาสิบกว่าชั่วโมงจะถึง แต่ถ้าไปเครื่องแปปเดียวก็ถึง เขาอยากมีเวลาทำอะไรมากขึ้น ดีกว่ามานั่งรออยู่บนรถทั้งวันแบบนั้น

รุ่งเช้าอัศวินให้คนรถขับไปส่งเขาที่เชียงใหม่เพื่อต่อเครื่องไปสุราษฎร์ เขาสั่งน้อยมันไว้แล้วว่าอย่างไรก็อย่าให้ไอ้เด็กนั่นตาย ให้มันไปถึงเกาะและเผยความจริงให้เขารู้ก่อน หลังจากนั้นจะทำอะไรก็เชิญ

น้อยจัดเตรียมรถราให้ปลอดภัย เช็คลมยาง น้ำมันเครื่อง ทำทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนจะออกเดินทาง ไอ้เด็กนั่นมันยังไม่ฟื้น คนเป็นไข้ป่านี่เพ้อแบบนี้ทุกคนหรือเปล่าวะ

"พ่  อ  จ๋ ... า" เสียงเด็กในอ้อมแขนเพ้อ น้อยทำเพียงส่ายหัวแล้วเอามันไปใส่ไว้เบาะข้าง เอนพนักพิงจนสุด ให้มันได้นอนอย่างสบาย

น้อยลาคุณนายและคุณอัจก่อนจะขึ้นรถ ไหว้พระขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองก่อนจะออกตัว อย่างน้อยถ้าเร่งเครื่องไม่หยุดสิบห้าชั่วโมงไม่น่าเกินสิบแปดชั่วโมงก็น่าจะถึง เขาเคยขับอยู่บ่อยๆจึงไม่มีปัญหา

น้อยเหลือบมองเด็กตัวขาวข้างๆเป็นระยะ หน้าตามันสะสวยน่าเอ็นดูคงจะได้แม่มาเยอะ เค้าโครงใบหน้าแทบไม่มีอะไรเหมือนโสภณเลยสักนิด อย่าว่างั้นงี้เลย ตัวเขาน่ะไม่มีปัญญาดูแลใครหรอก แต่นี่พอเห็นมันแล้วก็อดคิดถึงลูกชายที่บ้านไม่ได้ ป่านนี้คงร้องไห้งอแงออดอ้อนแม่มันน่ะแหละ ลูกชายเขาก็ป่วยออดๆแอดๆแบบนี้ เห็นมันก็สะท้อนถึงหน้าลูก จะไม่ช่วยก็จะดูเลวเกินคน ก็ทำได้แต่เพียงช่วยให้มันมีชีวิตรอดไปแต่ละวัน เพราะเขาไม่รู้เลย ว่าวันไหนที่มันฟื้นขึ้นมาแล้วทำเจ้านายไม่สบอารมณ์

วันนั้น ไอ้น้อยคนนี้ก็คงจะช่วยเอ็งไม่ได้เหมือนกัน

TBC.


Talk: นายเอกเรายังเป็นเจ้าชายนิทราอยู่ 55
ขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจนะคะ หวังว่าจะไม่ทำให้คนอ่านผิดหวังนะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-11-2015 15:47:36 โดย Akikojae »

ออฟไลน์ Moose

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1267
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #21 เมื่อ02-11-2015 16:08:39 »

น่าติดตามมาก

ออฟไลน์ painture

  • work hard play hard <3
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #22 เมื่อ02-11-2015 17:15:49 »

งอมแงม   :impress2:

ออฟไลน์ fammi50

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 457
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-2
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #23 เมื่อ02-11-2015 17:45:19 »

ไปฆ่าพ่อเค้ามาแล้วจะรักกันอีท่าไหนเนี่ย

ออฟไลน์ jilantern

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 465
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-1
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #24 เมื่อ02-11-2015 17:45:35 »

น้องหลับนานจังงงง

ออฟไลน์ boonpa

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2364
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +132/-9
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #25 เมื่อ02-11-2015 18:13:55 »

 :เฮ้อ: จะโดนอะไรอีกน้าหนูน้อย

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #26 เมื่อ02-11-2015 18:43:42 »

คุณวินจะโหดร้ายกับนายเอกเรามากมั้ยนะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 03-11-2015 22:57:02 โดย snowboxs »

ออฟไลน์ jum1201

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-5
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #27 เมื่อ02-11-2015 20:01:05 »

เถื่อนดีแท้พ่อพระเอก นายเอกยังหลับไม่รู้เรื่องเลยนิ
แล้วจะรักกันได้ยังไงละที่นี้ หรือว่าาาาา........

ออฟไลน์ sirikanda28

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1765
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +117/-3
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #28 เมื่อ02-11-2015 20:38:45 »

น่าสงสารนะ พ่อก็
ตายไปแล้วต้องเจอ
กับเรื่องน่ากลัวอีก :mew4:

ออฟไลน์ kun

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3598
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +122/-10
Re: [mpreg] รอยชัง | รอยชัง ๑ หน้า 1 2/11/58
«ตอบ #29 เมื่อ02-11-2015 20:38:56 »

แนวตบจูบด้วยอ่ะ
นายหัวเถื่อนๆๆๆชอบๆๆๆๆ
รอดูนายเอกฟื้น

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด