นิยายรักของขวัญ 7 ปี <หนุ่ม IT กับ DJ สุดหล่อ>
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: นิยายรักของขวัญ 7 ปี <หนุ่ม IT กับ DJ สุดหล่อ>  (อ่าน 515424 ครั้ง)

Mr.A_KUNG

  • บุคคลทั่วไป
เย้ๆๆดีใจจังที่นายเอมาต่อ....แก้เครียดได้เยอะเลย.....นายกะเรารุ่นเดียวกันเลยหว่า....กัลปพฤกษ์ช่อที่40.....
ช่วงนี้เราก็เหนื่อยและเครียดเหมือนเดิมเพราะปีสุดท้ายแล้วจะจบแล้วเย้ๆๆๆๆส่วนหอเราเหรอ...เราอยู่หอคณะคร้าบๆๆหน้าคณะวิศวะอ่ะ


เรารอนายอยู่น่าคร้าบ....รีบๆมาต่อนะนายเอ :m16:

ja ne

  • บุคคลทั่วไป

RaMin

  • บุคคลทั่วไป
พี่เอ มินรออยุ่น้าคับ นอนรอเลยเอ้า :a12:

(^_^)Jawaa!!!

  • บุคคลทั่วไป
ใจจิง อยากเชียร์หมอทีนะ

แต่ตัวจิงอ่ะ พี่นิคอ่ะดิ เสียดายจัง :เฮ้อ:

แต่ก้นะ รออ่านตอนต่อปายยย

รีบมานะคร้าบบบบ :oni2:

Mp_qM

  • บุคคลทั่วไป
ชอบมากเลยคร๊าบ มาต่อไวไวน๊า

gift_deb

  • บุคคลทั่วไป
แล้วทำไมพี่นิคต้องทำหน้าบึ้งด้วย หรือว่าเริ่มหึงโดยไม่รู้ตัว :m1:

ออฟไลน์ nana

  • 아주마 애기 두명 ㅋㅋ
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +138/-2

ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-25
เข้ามารอ่านทุกวันเรย :oni3: :oni3: :oni3:


แต่ทามมายวันนี้ยางม่ามา :serius2: :sad2: :o12:


มาต่อเร็วๆนะ :bye2:

รอ  ร้อ  รอ.... :oni1:

A_wAy_G_mAn

  • บุคคลทั่วไป
RaMin -- พี่ไม่ได้เสน่ห์แรงอะไรหรอกครับ :m23: แค่เราเป็นตัวของเราเอง แล้วแต่ใครเขาจะเห็นเสน่ห์ในตัวเราครับน้องมิน  (ขอบคุณที่มานอนรอนะครับ)

thomaskung --- กิจกรรมคึกคักมีตลอดทั้งปีจริงๆครับ บ้างพวกทำแต่กิจกรรมไม่เรียนเลยก็มีครับ ถ้าเราแบ่งเวลาเป็นก็ไม่มีปัญหาครับ :a4:


Mr.A_KUNG --- อ้าวรุ่นเดียวกันเฉยเลย  :mc4: นายก็ต้องเป็นรุ่นน้องพี่หมออ่ะดิ่  อยู่หอตรงข้ามวิดวะอ่ะ เครียดมากไม่ดีนะครับ เป็นกำลังใจให้ครับ :L2:

sakiko --- ขอบคุณครับที่เข้ามารออ่านทุกวัน  พอดีวันนี้มาลงช้าหน่อยครับ สงสัยนั่งหน้าคอมนานไปหน่อยเลยมีอาการปวดๆตาครับ o2 เพิ่งค่อยยังชั่งเลยเอามาลงต่อครับ


 :pig4: :pig4: :pig4:ขอบคุณทุกเม้นนะครับ และทุกท่านที่มาอ่านครับ :L1: :L1: :L1:


 
 


A_wAy_G_mAn

  • บุคคลทั่วไป
                              บทที่ห้า --- สองต่อสอง (ภาคจบ)



“แฟนพี่..........เหรอ?” เสียงเด็กหนุ่มทำให้ผมยืนอึ้ง และคนที่อยู่ข้างหลังผมหน้าบึ้งทันที

“ป่าววว...ไม่ใช่ๆ รุ่นพี่ในมอ”ผมรีบปฏิเสธพัลวัน

“เอ่อ.....ภูนี่พี่นิค รุ่นพี่ในมอ พี่นิคนี่ภู รุ่นน้องที่โรงเรียนเก่า”ผมแนะนำทั้งสองคนให้รู้จักกัน

“ไปพี่ ไปกินติมกัน” ภูไม่พูดเปล่า เดินเข้ามาจับแขนผมแล้วทำท่าจะดึงตัวผมไป

“ไม่มีมารยาท” พี่นิคเอ่ยขึ้นพร้อมจับแขนอีกข้างของผมไว้

“ว่าใคร” ภูปล่อยผมหันหน้ามาทางพี่นิคท่าทางจะเอาเรื่อง

“แล้วแต่ใครจะรับ” พี่นิคบอก

“พูดงี้ สงสัยอยากวูบเข้าโรงบาล” ภูพูดพร้อมยกกำปั้นขึ้น

“ภู” ผมทำเสียงดุแล้วหันไปมองภูด้วยสายตาไม่พอใจ ทำให้ภูเอามือลง แล้วหันหลังหนี

“ภูๆ  พี่มาธุระ  ไว้วันหลังนะ  เอาเบอร์มาซิ  เดี๋ยวพี่โทรนัด” ผมเดินเข้าไปพูดภู

ภูยิ้มออกมาหน่อยๆ “จริงนะครับ เอาเบอร์พี่มาดีกว่า เดี๋ยวผมยิงไป”

“ไปยัง เร็ว” พี่นิคทำเสียงเข้มๆดุๆเพื่อเรียกผม 

ผมรีบให้เบอร์ภู  แล้วภูก็ยิงเข้ามา 

“แล้วเจอกันครับ”ภูบอกพร้อมเดินไปโดยไม่หันมามองพี่นิคเลย

“เจอกัน”ผมพูดพร้อมโบกมือให้

“หึ ! มีรุ่นน้องอย่างนี้นี่เอง มิน่า...” พี่นิคพูดพร้อมเดินนำหน้าผม

“มิน่า อะไรพี่ พูดดีๆนะ”ผมพูด แล้วสาวเท้าให้ยาวขึ้นเพื่อเดินให้ทันพี่แก

“ป่าวว  ไม่มีอะไร  ก็แค่ไม่ชอบเด็กที่ไม่มีสัมมาคารวะ ยกไหว้ซักครั้งก็ไม่มี  อีกอย่างยังอยู่ในชุดนักเรียน ทำเป็นมาเดินห้าง นึกว่าเท่มากนักไง” พี่นิคใส่มาชุดใหญ่

“พี่ก้อ  ทำเป็นหัวโบราณไปได้  อย่าบอกนะว่าพี่ไม่เคยใส่ชุดนักเรียนมาเดินห้าง”ผมย้อน

“ไม่เคย  คนอย่างพี่ไม่ทำอะไรให้เสียชื่อถึงสถาบันหรอก”พี่นิคพูดอย่างหนักแน่น

“คร้าบบบบ ๆ พี่นายกคนดี  พี่ดีเจคนเก่ง” ผมออกแนวประชด

พี่นิคทำท่าจะเอามือมาตบหัวผม แต่โทรศัพท์พี่แกดังขึ้นก่อน ผมเลยรอดตัวไป

“ครับพี่ ....... อะไรนะครับ ON AIR ตอนนี้เลยเหรอครับ ...... ครับๆ ........อีก 20 นาทีไปถึงครับ”พี่นิคพูดโทรศัพท์ แล้วหน้าเครียดทันที

“มีอะไรป่าวพี่”ผมถาม

“พี่ที่สถานนีเขาโทรมา  บอกว่าให้พี่รีบไปเข้ารายการด่วนเลย มีสัมภาษณ์สด พอดี พี่คนที่เขารับผิดชอบรายการช่วงนี้ ท้องเสียจัดรายการไม่ได้ เลยให้พี่ไปจัดแทน เอาไงดีล่ะ”

“พี่ไปเถอะครับ คอมพรุ่งนี้ค่อยมาเอาก็ได้ เดี๋ยวผมเดินไปบอกที่ร้านให้ เงินก็วางมัดจำไปแล้วคงไม่มีปัญหา”ผมเสนอทางออก

“แล้วเอจะกลับบ้านยังไง”

“ผมนั่งสองแถวไปก็ได้ ใกล้แค่นี้เอง เดินไปยังได้เลย พี่ไปเหอะ”

“แล้วเรื่องนัดทานข้าวกับที่บ้านเอ ล่ะ”พี่นิคเป็นกังวล

“โธ่เอ๊ย นึกว่าเรื่องอะไร วันหลังก็ได้ครับ ไปๆพี่ เดี๋ยวไม่ทัน ป่ะผมเดินไปส่งที่รถ”

ผมเดินไปส่งพี่แกที่รถ พี่เขาขึ้นไปสตาร์ทรถ แต่มันก็ไม่มีวี่แววว่าจะติดให้เลย

“แม่งเอ๊ย  เป็นไรว่ะ คนยิ่งรีบๆ อยู่ด้วย ไอ้รถไม่รักดี เดี๋ยวขายทิ้งซื้อมอไซค์แทนเลยนิ่”พี่นิคสบถออกมาพร้อมเดินไปเปิดกระโปรงรถขึ้นเพื่อเช็คดูเครื่อง

(มอไซค์เหรอ ใช่ซิ --- ผมคิด) “พี่ๆ ถ้าผมหามอไซค์ให้พี่ได้ พี่เอาป่ะ” ผมถาม

“จะเอามาจากไหน อย่าบอกนะว่าจะต่อสายตรงเอาแถวนี้ ติดคุกหัวโตเลยนะ”พี่นิคบอก

“โห....ดูผมดูเลวขนาดนั้นเชียว ไม่ใช่หรอกน่า  ตกลงเอาแล้วกันนะ”ผมบอก

“สงสัยพี่คงต้องโทรไปยกเลิกพี่เขาแล้วล่ะ คงไปไม่ทัน เสียดาย นักร้องคนนี้คิวไม่ค่อยวางด้วยอุตส่าห์จะได้สัมภาษณ์”พี่นิคพูดเบาๆด้วยน้ำเสียงผิดหวังเล็กน้อย พร้อมกำลังจะกดโทรศัพท์

“อย่าเพิ่งพี่ คอยเดี๋ยว พี่ไปทันแน่ๆ”ผมบอกพร้อมโทรศัพท์

“ภูเหรอ ยังอยากกินติมอยู่ป่าว ....... ภูมามอไซค์ใช่ป่าว........งั้นพี่ยืมมอไซค์หน่อยได้ป่ะ....โอเคๆ เจอกันที่ลานจอดรถนะ ด่วนมากๆ .......ขอบใจๆ เร็วๆนะ”ผมพูดโทรศัพท์

“พี่ได้รถแล้ว ไม่เกิน3นาทีถึงรถมาถึง”ผมหันไปบอกพี่นิค

พี่นิคมองผมทำหน้า งงๆ แล้วก็ก้มหน้าก้มตาดูเครื่องต่อไป

“พี่เอๆ ทางนี้ๆ” ผมหันไปมองตามเสียงก็เห็นภูขี่มอเตอร์ไซค์คันเก่งมา ผมโบกมือให้ พี่นิคเงยหน้าขึ้นมาดู

“อย่าบอกนะว่าให้พี่เอารถไอ้เด็กนี่ไป”พี่นิคพูด พร้อมกับภูจอดรถลงมายืน

“ใช่แล้วพี่ พี่จัดรายการเสร็จ ค่อยเอามาคืน ผมกับน้องจะคอยอยู่ที่นี่”ผมบอก

“อะไรพี่เอ พี่จะเอารถผมให้คนอื่นใช้เหรอ พี่ก็รู้ว่าผมรักรถผมมากแค่ไหน ถ้าเป็นคนอื่นผมไม่ให้จับ ผมนึกว่าพี่จะใช้เอง”ภูเริ่มโวยวาย

“เอ พี่ก็ไม่อยากรบกวนคนอื่น โดยเฉพาะรถที่แต่งแบบไม่ได้มาตรฐาน”พี่นิคเอาคืน

“หยุดก่อนทั้งสองคนเลย”ผมทนไม่ไหวกลัวว่าจะเป็นเรื่อง “ภู พี่ยืมหน่อย ถ้าเป็นอะไรไปพี่รับผิดชอบเอง พี่นิค พี่ก็ใช้ๆไปเถอะ เดี๋ยวเสียงาน  นะๆๆ  ขอร้องทั้งสองคนเลย”

“ก็ได้  ผมเห็นแก่พี่เอนะ  ใช้ให้ระวังด้วย  ถ้ารถเป็นไรมามีเรื่อง”ภูพูดพร้อมส่งกุญแจมอไซค์มาให้ผม  ผมเดินไปหาพี่นิค

“พี่เอ้าๆ รีบไปซิ เร็วๆ ไม่ต้องคิดมาก คนกันเอง”ผมบอกพร้อมยัดกุญแจมอเตอร์ไซค์ลงในมือพี่แก

พี่นิคดูลังเลใจเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ “งั้น ข้างล่างชั้นใต้ดินมีอู่รถอยู่  เอช่วยจัดการรถของพี่ให้ทีนะ แล้วคอยอยู่ที่นี่ จัดรายการเสร็จพี่จะรีบมา”พี่นิคสั่งก่อนบิดมอเตอร์ไซค์ออกไปอย่างเร็ว

“เฮ่อ.........” ผมโล่งอก

“อย่าขับเร็วแบบนั้นซิว่ะ เครื่องเจ๊งหมด แม่ง รถนะโว้ยไม่ใช่จรวด” ภูตะโกนไล่หลังพี่นิค

“เอาน่าๆ ภู พี่ขอบใจมากเลยนะ เดี๋ยวเอารถไปอู่ก่อน แล้ววันนี้อยากกินไร พี่เลี้ยงไม่อั้น”ผมบอก

ภูทำท่าคิดอะไรบางอย่างแล้วยิ้มออกมา “พี่ผมเปลี่ยนใจแล้ว ผมอยากกลับบ้าน”

“กลับบ้าน แล้วจะกลับยังไง แล้ว.......”ผมจะพูดต่อแต่ภูขัดขึ้น

“ให้ที่บ้านมารับ พี่ลืมไปแล้วเหรอ ที่บ้านผมอ่ะ เป็นอู่ซ่อมรถนะ เอารถซังกะบ๊วยคันนี้ไปซ่อมที่บ้านผมก็ได้ ผมลดให้ครึ่งราคา คุณภาพดีเยี่ยมรับรองด้วยเกียรติของลูกชายเจ้าของอู่”ภูพูด

“แล้ว.......”ผมทำหน้ากังวล

“อ๋อ พี่เอกลัว ไอ้พี่นั่นกลับมาแล้วไม่เจอใช่ม้า ก็โทรบอกดิ่”ภูเสนอ

(ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องไปอยู่ในห้างคนเยอะๆ น่าเบื่อ อีกอย่างได้ส่วนลดตั้งครึ่งราคา—ผมคิด)

...

ว่าแล้วผมก็ไปที่บ้านของภู โดยมีลูกน้องของพ่อภูมาลากรถไปที่อู่  ผมกับภูก็สนิทกันพอตัว แต่นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เคยมาที่บ้านของภู  ผมคิดว่าบ้านของภูคงเหมือนกับอู่ซ่อมรถทั่วๆไปคือหน้าบ้านเปิดเป็นอู่ คนพักอาศัยอยู่หลังบ้านและชั้นบน แต่พอไปถึงก็แปลกใจเล็กน้อย เพราะอู่ซ่อมรถ(ที่ใหญ่มาก)แยกเป็นสัดส่วนคนละส่วนกับบ้าน บ้านอยู่ถัดลงไปหลังอู่ เป็นบ้านสองชั้นที่ปกคลุมไปด้วยต้นไม้ทำให้ดูร่มรื่นน่าอยู่ เข้ามาแล้วรู้สึกได้ถึงความเย็นแบบสบายๆ

“ทำไรอยู่อ่ะแม่”ภูทัก

“กลับบ้านแต่วันเป็นกับเขาเหมือนกันเหรอ”ผู้หญิงวัยกลางคนที่กำลังวุ่นกับการทำครัวทักตอบ

“อ้าว แม่ก้อ งั้นออกไปก่อนนะ ค่ำๆค่อยกลับมาใหม่”ภูตอบกลับแบบกวนๆ

“ไม่ต้องมากวนเลยไอ้ลูกคนนี้ มีนมกับคุกกี้ถั่วที่แกชอบอยู่ในตู้เย็น ถ้าหิวก็ไปกินก่อน กับข้าวยังไม่เสร็จ ไม่รู้ว่าจะกลับบ้านเร็วเป็นนี่ ทุกทีตะวันไม่ตกดินเข้าบ้านไม่เป็น สงสัยวันนี้ฝนคงจะตกใหญ่”ผู้เป็นแม่บ่นโดยไม่ได้หันมาดูเลยว่ามีคนมากับลูกชายตัวเอง

 (ฝนอย่าตกนะ เดี๋ยวพี่นิคขี่มอไซค์กลับไม่ได้ เออ....ใช่เรายังไม่ได้โทรบอกพี่แกเลยนี่หว่า
คงออนแอร์อยู่อย่าเพิ่งเลย--- ผมนึก)

“แม่ ๆ แม่ ”ภูเรียกเพื่อให้แม่หันมามอง

“จะเรียกอะไรเล่า  เห็นมั๊ยคนกำลังวุ่น  พี่แจงของแก ไปตลาดตั้งนานแล้วยังไม่กลับมาอีก สงสัยจะไปเหมาทั้งตลาดแล้วมั้ง”แม่บ่นเสร็จก็หันหน้ามามอง

“อ้าวพ่อหนุ่มนั่นใครล่ะ”แม่ถามขึ้น ผมยกมือไหว้

“รุ่นพี่ที่โรงเรียนภู ตอนนี้เรียนอยู่มอขอ พอดีเอารถมาซ่อม”ภูแนะนำผม

“จ๊ะๆ ไหว้พระ โทษทีแม่ไม่ทันได้มอง”แม่พูดพร้อมรับไหว้

“มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ”ผมเสนอตัว

“ทำครัวเป็นด้วยเหรอ”แม่หันมาถาม

“ก็พอได้ครับ ตอนเด็กก็เคยช่วยคุณแม่ครับ”ผมตอบ

“เออ......ดีๆ  ไม่เหมือนเจ้าภู รายนั้นอะไรก็ไม่ทำซักอย่าง เอะอะ อะไรก็พี่แจง ๆ  ไอ้แจงก็เหลือเกินทำให้ทุกอย่าง เหลือแต่ถุงเท้ากับกางเกงในนี่แหละมั้งยังไม่ได้ซักให้”แม่บ่นพร้อมเลื่อนถาดกระเทียมมาให้ผมช่วยปลอก

“แม่รู้ได้ไงว่าพี่เขาไม่ซักให้”ภูถาม

เพี๊ยะ! เสียงแม่ตบที่หลังภู “บอกแล้วไงว่าของส่วนตัวให้ซักเอง”แม่พูด

“โอ๊ย...แม่อ่ะ  ก็ฟังให้จบก่อนดิ่  ก็พี่แจงเขาซักให้ภูตอนเด็กๆไง ไม่ใช่ตอนนี้”ภูตอบพร้อมเอามือมาลูบที่หลังเบาๆ

“ไปๆ ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า หาน้ำหาท่ามาให้พี่เขากินด้วย”แม่บอก

ภูเดินไปหยิบน้ำมาให้ผม แล้วหยิบนมกับคุกกี้เดินขึ้นไปบนบ้าน

“เออ.......มาตั้งนานยังไม่ได้ถามชื่อเลย พ่อหนุ่มชื่ออะไรล่ะ”แม่ถามผม

“เอ ครับ”

“เป็นรุ่นพี่ของเจ้าภูเหรอ”

“ครับ”

“เจ้าภูอยู่ที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้าง”

“ก็ดีครับ แต่บางครั้งก็......มีซนบ้างครับ”(ผมอยากบอกว่ามันกวนสุดๆ เป็นหัวโจ๊กเลย แต่เกรงใจ)

“บอกมาเถอะ ไม่ต้องเกรงใจแม่หรอก” (เหมือนแม่รู้ใจผม)

“ภู  เค้าก็  บางครั้งก็ทำตัวกวนๆ แต่ไม่มีอะไรมากหรอกครับ” (ผมอยากบอกว่ามันชอบหาเรื่อง ทำตัวเป็นอันธพาล แต่ไม่กล้า เดี๋ยวอดส่วนลดครึ่งราคา อิอิ)

“ชอบกวนๆ ชอบหาเรื่องทำตัวเหมือนอันธพาลใช่ไหม ที่จริงจะโทษภูก็ไม่ได้หรอก ภูมันน่าสงสาร ตอนมันยังเด็กๆ ตอนนั้นพ่อกับแม่ไม่ได้มีลูกน้องคนงานในอู่เยอะเหมือนทุกวันนี้ แม่ต้องคอยวิ่งหน้าวิ่งหลังไม่มีเวลาเลี้ยงมันเท่าไหร่หรอก ก็ได้เจ้าแจงลูกของพี่สาวแม่นี่แหละมาเป็นพี่เลี้ยงให้มันคอยช่วยแม่ทำงานบ้านงานช่องสารพัด ไอ้ภูตอนนั้นมันติดพี่แจงมาก เจ้าแจงก็รักน้องคนนี้มาก  ขนาดหัวหน้าช่างที่อู่มาขอมันแต่งงานแล้วเขาจะให้มันไปอยู่ด้วยมันยังไม่ยอมเลย มันบอกว่าถ้าแต่งแล้วต้องให้มันอยู่ที่นี่จะได้เลี้ยงเจ้าภู ไปๆมาๆอู่รถก็กลายเป็นเรือนหอให้มันไป”แม่เล่าความหลังให้ฟัง

“แต่ภูเขาก็เป็นคนดีนะครับ”ผมรีบพูด ไม่อยากให้แม่รู้สึกผิด

“แม่ก็มีลูกกับเขาคนเดียว ก็อดห่วงมันไม่ได้ แต่แม่ดีใจนะที่มันมีเพื่อนอย่างเรา เราเป็นคนแรกเลยนะที่พาเข้ามาถึงบ้าน เพื่อนคนอื่นๆมันพามาแต่ที่อู่โน้น เพื่อนมันแต่ละคนที่เคยพามานะ  แม่เห็นแล้วใจจะวายกับเด็กสมัยนี้ ผิดกับเราดูสุภาพ น่ารัก รู้จักความ ยังไงแม่ก็ฝากเราช่วยๆดูเจ้าภูมันด้วยนะ เห็นมันเป็นน้องชายซักคน ทนๆกับมันเอาหน่อยนะ” แม่ฝากฝัง พี่แจงกลับจากตลาดพอดี

“ไปเหมาตลาด หรือไง ยายแจง วันนี้เจ้าภูกลับมาแล้วนะ นี่เพื่อนภู”แม่แนะนำ ผมยกมือไหว้

“พี่เอๆ ช่วยดู MP 3 ให้ผมหน่อยซิ มันเอาลงคอมไม่ได้  อ้าวพี่แจง หวัดดีครับ”ภูบอกผม พร้อมทักพี่แจง

“ดู้ ดู กลับมา มันยังไม่สวัสดีแม่มันเลย มันสวัสดีแต่พี่แจง เราไปดูให้มันเถอะ เดี๋ยวแม่ให้แจงช่วยทำต่อเอง”แม่บ่น

“แม่บอกให้เปลี่ยนชุดนักเรียน ทำไมยังไม่เปลี่ยนอีกล่ะ เชื่อฟังแม่บ้างซิ”ผมพูดระหว่างเดินขึ้นไปห้องภู

“โห  อะไรเนี๊ยะพี่  อยู่กับแม่แป๊บเดียว  โดนแม่ล้างสมอง ติดนิสัยขี้บ่นมาเลยเหรอ”

แล้วภูก็เปิดประตูเข้าไปในห้อง  ห้องภูก็เหมือนกับห้องเด็กวัยรุ่นหนุ่มทั่วๆไป มีภาพนักเกตบอลคนโปรด มีเหรียญที่ได้ไปจากการแข่งบาสแขวนอยู่เป็นสิบๆเหรียญ แต่สภาพห้องดูสะอาดเป็นระเบียบมาก

“ห้องดูสะอาดเป็นระเบียบดีนะ”ผมชมพร้อมนั่งลงที่หน้าคอม

“ก็พี่แจงเขาจัดให้ทุกวัน”ภูตอบ

“โธ่เอ๊ย เราตั้งเซฟโหมดไว้มันก็ลงไม่ได้ซิ”ผมตอบพร้อมหันไปทางภู

ภูกำลังถอดเสื้อนักเรียนออก ทำให้ผมเห็นสัดส่วนท่อนบนของภู กล้ามอก กล้ามแขน กล้ามท้องแบบน้อยๆพองาม ผิวสีแทน มันช่างรับกับใบหน้าหนุ่มน้อยที่ดูเข้มๆนี้จัง

“ชอบหุ่นผมอ่ะดิ่” ภูพูดพร้อมแบ่งกล้ามแขนให้ดู ก่อนคว้าเสื้อบาสมาใส่แล้วทำท่าถอดกางเกง ผมรีบหันหน้าเข้าจอคอมเหมือนเดิม (ที่จริงอยากเห็นจะตาย กลัวคุมใจไม่อยู่ --- อิอิ)

ผมว่าจะเปิดเพลงในคอมฟังแต่สายตาก็ไปสะดุดที่โฟรเดอร์ที่มีชื่อว่า My Love ผมลองคลิกเข้าไปดูในนั้นมีภาพเด็กผู้หญิงน่ารัก สามสี่คน ผมคิดในใจว่าคงเป็นแฟนเจ้าภูตั้งชื่อซะ My Love ขนาดนั้นผมนั่งดูต่อไปก็ต้องเจอกับสิ่งที่ทำให้ผมอึ้งคือ รูปฝาแฝดพี่น้อง ต้นกับต่อ ที่เป็นทีมบาสด้วยกันผมจำได้ และที่อึ้งกว่านั้นคือมีรูปผมรวมอยู่ด้วยนับสิบๆรูป  ผมรีบเปิดหนีไปแล้วตาก็เห็นโฟรเดอร์อีกอันที่ซ้อนอยู่ชื่อ wOw ผมคลิ๊กเข้าไปดูมันเป็นคลิปVDOโป๊เยอะแยะมากมาย แต่ที่ทำให้ผมอึ้งกำลังสองคือ หนึ่งในคลิปพวกนั้นมีคลิปแบบชายกับชายด้วย ผมรีบปิดแต่ไม่ทันแล้ว  ภูเปลี่ยนชุดเสร็จเดินเข้ามายืนดูที่หลังผม

“เอ๊ย! พี่เห็นได้ไง ผมซ่อนไว้ดีแล้วนะ”ภูตกใจ

“ก็ไม่เห็นเป็นไรนี่ ก็เรื่องปกติที่ผู้ชายทั่วๆไปเขาจะดูกัน แต่ทำไมมีคลิปผู้ชายด้วยล่ะ”ผมพูดแก้เขิน
“อันนั้นผมโหลดมาผิดพี่ หรือว่าพี่อยากดู”ภูตอบพร้อมถามผมคืน

“ไม่......ไม่เอา”ผมบอกอย่างอายๆ

“ลองดูก็ดีนะพี่ ผมยังไม่ได้ดูเลย”ภูบอก

“ไม่เอาๆ ลงไปช่วยแม่ต่อดีกว่า”ผมบอกพร้อมลุกขึ้น แต่ภูดึงแขนผมไว้ทำให้ผมเซ ภูเข้ามารับแล้วผลักผมลงที่เตียง ภูนอนทับผมทันที ตอนนี้มือทั้งสองข้างของภูกำมือผมไว้แน่นจนผมเจ็บ เสียงหัวใจผมกับหัวใจภูเต้นดังมากจนได้ยินถึงกัน 

“จะทำอะไร ภู”ผมถาม

“ก็ทำเหมือนในคลิปนะซิครับพี่”ภูพูดพร้อมทำท่าจะก้มลงมาจูบผม แต่ผมหันหน้าหนี

“เล่นอะไรแผลงๆ ไม่เอาไม่เล่นแล้ว”ผมทำใจดีสู้เสือบอกไป

“ใครว่าผมจะเล่น ผมจะทำจริงๆ”ภูพูดพร้อมเอาหน้ามาใกล้ผมมากขึ้น

“ภูเป็นเกย์เหรอ แต่พี่เป็นผู้ชายนะ”ผมถามเพื่อเตือนสติ

“เมื่อก่อนนี้ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร ตั้งแต่เจอพี่เมื่อกีฬาสีปีที่แล้ว ผมก็รู้สึกดีๆกับพี่ อยากเป็นเจ้าของตัวพี่ ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับพี่ ผมรู้แค่นั้น”ภูพูดพร้อมเอาหน้ามาไซร้ที่คอผม

“ภู พี่ว่าภูกำลังสับสนอะไรบางอย่างนะ  ถ้าภูทำอะไรพี่  พี่จะร้องให้คนช่วย แล้วถ้าแม่ภูรู้เรื่องนี้จะเป็นยังไง  คิดบ้างซิ”ผมขู่ แล้วนอนนิ่งๆไม่พยายามดิ้น  ภูหยุดชะงัก

“ว้า.........กำลังสนุกอยู่เชียว หมดมู้ดเลย  ผมแหย่พี่เล่นเฉยๆ  ไม่มีอะไร”ภูลุกขึ้นพร้อมทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ผมลุกขึ้นนั่งที่เตียง งงกับสิ่งที่ภูพูดและทำลงไปเมื่อกี้นี้ ผมมองมาที่ภู

“ไม่มีอะไรพี่ ผมแกล้งพี่เล่นๆ แต่ที่พูดผมพูดจริงๆนะ 555”ภูพูดแบบร้อนตัว

“อ่ะ  ไม่เชื่ออีก  ผมไม่ใช่เกย์จริงๆพี่  ผมน่ะแมนๆ  ผมผู้หญิงมารุมจีบตรึม  ไม่ใช่เกย์แน่นอน  ถ้าเป็นไบว่าไปอย่าง ได้สองทาง 5555”ภูพูดพร้อมหัวเราะกลบเกลื่อน

“อือๆ.......พี่ก็เข้าใจว่าเราล้อเล่นนั่นแหละ  อย่างเราออกจะแมนจะมาชอบพี่ได้ยังไงเน๊อะ”ผมรีบรับมุขเพราะอยากให้ทุกอย่างดีขึ้น พร้อมไปเปิดวิทยุที่บนหัวเตียงเพื่อทำลายบรรยากาศที่น่าอึดอัด

“ครับ มาถึงช่วงสุดท้ายของเราแล้วนะครับ ตอนนี้เราอยู่กับ..........”เสียงดีเจดังออกมาจากวิทยุ

“ภูๆ นี่ไงพี่คนที่เอารถภูไป กำลังออกอากาศอยู่เลย”ผมบอกอย่างตื่นเต้น “ใช่ พี่ยังไม่ได้โทรบอกพี่เขาเลย เดี๋ยวกลับมาไม่เจอรถจะเป็นห่วง ไว้จบรายการค่อยโทรดีกว่า”ผมพูดต่อ

“จะห่วงรถ หรือห่วงคนก็ไม่รู้  ผมเข้าใจแล้ว.....เพราะไอ้พี่ดีเจอะไรของพี่นั้นใช่ไหม”ภูพูดพร้อมเปิดประตูห้องวิ่งออกไป  ผมไม่เข้าใจสิ่งที่เด็กคนนี้ทำกับผมเลย  ผมรีบปิดวิทยุแล้วตามลงมาข้างล่าง แต่ก็ไม่เห็นภู เลยเดินเข้าไปในครัว ทำท่ามองหา

“อ้าวนึกว่าออกไปด้วยกัน เห็นเจ้าภูมันบอกว่ามันจะออกไปเล่นบาสกับเพื่อนน่ะ ค่ำๆถึงกลับ  ว่าแล้วพระอาทิตย์ไม่ตกดิน เข้าบ้านไม่เป็นไอ้ลูกคนนี้”แม่บ่น

“งั้นผมขอไปที่ดูรถอู่ก่อนนะครับ ถ้ารถเสร็จผมคงกลับเลย”ผมบอก

“นึกว่าจะอยู่กินข้าวกินปลากันก่อน ทำเพื่อซะเยอะเลย เอาๆ ตามใจ”

“ครับ ไว้คราวหน้าแล้วกันครับ สวัสดีครับ”ผมบอกพร้อมยกมือไหว้ลาแม่กับพี่แจง

“จ๊ะๆ ไหว้พระเถอะลูก” แม่บอก

ผมเดินมาที่อู่เจอพ่อของภู พ่อของภูบอกว่ารถเสร็จแล้ว ไม่เป็นอะไรมากแค่หม้อน้ำในแบตมันหมดแล้วก็อะไรอีกอย่างสองอย่าง แต่ผมไม่มีใจที่จะฟัง ผมถามราคาค่าซ่อม พ่อบอกว่า ภูมันบอกว่า ให้พ่อซ่อมให้ฟรี ไปเถอะ ไม่เอาตังหรอก ฝากดูเจ้าภูด้วยก็แล้วกัน  ผมขอบคุณแล้วขับรถออกไป

ผมมองดูนาฬิกาในรถจะทุ่มแล้ว นัดกับอาอี๊ไว้นี่ เอาไงดี  ผมตัดสินใจจอดรถโทรศัพท์บอกพี่นิคว่าให้มาเจอกันที่บ้านของผม จะได้เอารถไปคืนที่บ้านภู ถ้าไปเจอกันที่ตึกคอมเสียเวลาย้อนไปย้อนมาพร้อมบอกเส้นทางมาที่บ้านผม แล้วก็โทรบอกอาอี๊ว่าจะไปช้าหน่อย ถ้าหิวไม่ต้องคอยกินก่อนเลย แล้วก็ไม่ลืมโทรไปบอกหนึ่งว่าวันนี้จะนอนบ้าน เดี๋ยวหนึ่งจะเป็นห่วงถ้ากลับมาหอแล้วไม่เจอผม

.................................................................................................

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






A_wAy_G_mAn

  • บุคคลทั่วไป
                       บทที่ห้า --- สองต่อสอง (ภาคจบ) ((ต่อ))


หลังจากส่งรถมอเตอร์ไซค์คืนที่บ้านภูเรียบร้อยแล้ว พี่นิคก็มาขับรถ(ตอนเอารถไปคืนแม่ก็บ่นว่า ภูยังไม่กลับจะสองทุ่มแล้ว --- ผมชักเป็นห่วงภูตะหงิดๆ คิดถึงคำพูดและการกระทำของภู)

(ผมแกล้งทำ แต่พูดจริงๆ .......... เพราะไอ้พี่ดีเจคนนั้นใช่ไหม .......... ตั้งแต่กีฬาสีปีที่แล้ว.......ใช่กีฬาสีปีที่แล้ว เราลืมมันไปได้ยังไงน่ะ)

“คิดอะไรอยู่  ถามไม่ตอบ”พี่นิคถาม

“เปล่าๆ ไม่มีอะไร พี่ถามว่าอะไร”ผมพูด

“ก็ถามว่าทำไมถึงเอารถมาซ่อมที่บ้านไอ้เด็กนั่นได้”

“น้องเขาชื่อภู  ภูผาเทพ  ไม่ใช่ไอ้เด็กนั่น”

“ภูผานรกซิไม่ว่า ดูทำตัวซิ ดึกขนาดนี้แล้ว ยังไม่เข้าบ้านอีก ทำให้พ่อแม่ที่บ้านเป็นห่วง”พี่นิคบ่น

ผมเล่าเรื่องทั้งหมดให้พี่นิคฟัง (ยกเว้นเรื่องที่เกิดบนห้องของภู) พี่นิคถามโน่นซักนี่มาตลอดทางจนกลับมาถึงบ้านของอาอี๊อีกรอบ

“อาเอ ไล้เหลี่ยวๆ”อาอี๊ออกมาทักพร้อมบอกคนในบ้าน (ไล้เหลี่ยว เป็นภาษาจีนแต้จิ๋ว แปลว่ามาแล้ว) 

(ที่บ้านอาอี๊ อยู่ด้วยกัน ห้าคน มีอาอี๊ อาเตี๋ยวที่ไม่ค่อยอยู่บ้านเพราะต้องเดินสายไปดูบริษัทสาขาตามต่างจังหวัด เดือนหนึ่งจะได้กลับบ้านแค่ครั้งสองครั้ง เพราะเหตุนี้อาอี๊กับอาเตี๋ยวถึงไม่มีลูกมั้ง ถึงว่าตอนผมจะมาอยู่ที่ขอนแก่นพากันดีใจยกใหญ่  อาเตี๋ยวกลัวอาอี๊เหงาเลยจ้างแม่บ้าน(ป้าต้อย)กับคนสวน(ลุงชัยซึ่งเป็นสามีภรรยากัน) มาอยู่เป็นเพื่อนอาอี๊ ตอนแรกลุงชัยกับป้าต้อยก็มาตอนเช้าค่ำๆก็กลับ อาอี๋เห็นว่ากลับกลางค่ำกลางคืนเป็นอันตราย เลยยกบ้านหลังเล็กที่อยู่ในบริเวณเดียวกัน ให้ไปอยู่กันจะได้ไม่ต้องไปกลับ (บ้านอาอี๊มีสามหลังอยู่ในบริเวณเดียวกัน มีหลังใหญ่สามชั้นอยู่ตรงกลางเป็นหลังที่อาเตี๋ยวกับอาอี๊อยู่ ถัดมาทางขวามืออีกหลังเป็นบ้านสองชั้น อาอี๊สร้างให้ผม พอรู้ว่าผมจะมาอยู่ที่ขอนแก่นและไว้ใช้เป็นที่รับรองเหล่าวงศาคณาญาติเวลามากันเยอะๆ บ้านหลังใหญ่จะไม่พอ  อีกหลังเป็นบ้านชั้นเดียวที่อาอี๊ ยกให้ครอบครัวลุงชัยอยู่)  อาอี๊ยังให้ป้าต้อยเอาลูกสาว(ชื่อแก้ว อายุห่างจากผมสี่ปีเห็นจะได้)มาเลี้ยงพร้อมส่งเสียให้เล่าเรียนอีกด้วย เพราะเหตุนี้ครอบครัวลุงชัยเลยเป็นเหมือนญาติห่างๆของพวกเรา (เพราะแกอยู่กับอาอี๊มาตั้งเกือบสิบห้าปี)

“หวัดดีครับอาอี๊ ลุงชัย ป้าต้อย อ้าว แก้วยังไม่นอนอีกเหรอ อี๊ นี่พี่นิค พี่นิคนี่อาอี๊ ลุงชัย ป้าต้อย แล้วก็แก้ว”ผมทักทุกคน พี่นิคก็ไหว้ตามผม แก้วมองพี่นิคอย่างไม่ละสายตา

“อาแก้วอีไม่ยอมนอน อีบ๊อกจะเจออาเฮียเอก่อน ฮ่าๆ” อาอี๊บอกพร้อมหัวเราะอย่างอารมณ์ดี (อี ในที่นี้ไม่ใช่คำหยาบนะครับ เป็นคำที่คนจีนชอบเรียกติดปากเวลาแทนคนอื่น ประมาณคำว่า “เขา”)

“ไปๆ ไปเจี๊ยะปึ่งกัน หิวแล้ว”อาอี๊บอก (เจี๊ยะปึ่ง แปลว่า ทานข้าว(ต้องเป็นข้าวสวยนะครับ) ถ้าเป็นข้าวต้มจะใช้ว่า เจี๊ยะม่วย)

“บอกไม่ต้องไงอี๊ หิวก็กินก่อนเลย”ผมบอก

“อาเนี๊ยะ แกยอมที่ไหนล่ะคะ คุณเอ ป้าบอกให้ทานก็บอกว่าจะคอย อาเอๆ”ป้าต้อยรายงานพร้อมตักข้าวให้ทุกคนเสร็จก็เดินไปกินข้าวในครัวกับลุงชัยและแก้ว
(อาเนี๊ยะ ย่อมาจาก อาเหล่าเน๊ยะ แปลว่าเถ้าแก่หญิง ประมาณคำว่า “คุณนาย”)

“พูดมากน่า อาต้อย”อาอี๊บอกแบบอายๆ   ผมหัวเราะ

“กินเยอะๆ ดูซิ ไปอยู่ในมอ ม่ายทันด้ายสามอาทิ๊ด ผอมเหลือแต่กระดูกแหล้ว”(เวลาพูดอาอี๊จะออกสำเนียงจีนๆ ฟังดูทะแม่งๆ --- ผมเลยพยายามสะกดให้เหมือนคำพูด เช่น อาทิตย์เป็นอาทิ๊ด)

“พี่นิคกินเยอะๆ นะครับ กินไม่หมด ไม่ให้กลับนะ”ผมแซว เพราะเห็นแกนั่งเงียบ

“กินเยอะๆ ไม่ต้องเกรงใจ ในครัวยังมีอีก” อาอี๊บอกพี่นิคพร้อมคีบเต้าหู้ลงในจานให้พี่นิค

“ครับ ขอบคุณครับ”พี่นิคพูดพร้อมทำหน้าหยีๆประมาณว่าไม่ชอบกินเต้าหู้ ผมเลยตักเต้าหู้ในจานพี่นิคมากินเอง พี่นิคยิ้มออกทำท่าโล่งใจ

“อาเออ่า.....ลื้ออ่า....เสียมาระย๊าด”อาอี๊ดุผม พร้อมคีบเต้าหู้ให้พี่นิคใหม่ คราวนี้สองชิ้นเลย  พี่นิคทำหน้าแย่กว่าเดิม ผมอดยิ้มออกมาไม่ได้

“เสียมารยาทอะไรอาอี๊  อี๊แหละเสียมารยาท  ถามเขาก่อนซิจะกินไหม  ตักให้ถ้าเขาไม่ชอบจะทำไง”ผมพูด

“ลื้อไม่ชอบเต้าหู้เหรอ ลื้อกินไม่เป็นอ่า”อาอี๊ถามพี่นิค

“เป็นครับๆ ชอบครับๆ”พี่นิคตอบพร้อมตักเข้าหู้เข้าปาก แต่ดูหน้าพี่แกแย่สุดทน

“อาเอ ลื้อซี้ซั้วต่า คนชอบบอกไม่ชอบ”อาอี๊หันมาค้อนให้ผม ผมหัวเราะกับหน้าตาของพี่นิค
(ซี๊ซั้วต่า แปลว่า มั่ว ประมาณว่า อย่ามามั่วนิ่ม)

“ถ้าพี่ชอบก็กินเยอะๆนะ” ไม่พูดเปล่าผมตักเต้าหู้ให้อีกก้อน พี่นิคหันมาส่งสายตาประมาณจะฆ่าผมให้ได้

“อาเอนะ ตอนเด็กๆอีก็ไม่ชอบกินเต้าหู้  ไม่กินผัก  กินยาก  จะกินแต่ไข่เจียวๆ อาม่าอีตามใจ มาอยู่กับอาอี๊ม่ายด้าย อาอี๊บังคับให้กินทุกอย๊างเลย อีเลยกินเป็น ไม่อย่างน้านนาไปอยู่ที่ไหนก็ลำบ๊าก ถ้าเลือกกิน อานิคว่าจริงไหม”อาอี๊ขายผมซะงั้น

“ครับ เต้าหู้นี่ก็ดีต่อสุขภาพด้วยนะครับ” พี่นิคไหลไปตามน้ำ 

ระหว่างทานข้าวอาอี๊คุยกับพี่นิคถูกคอกันมาก จนเหมือนผมอยู่คนละวงเลย จนทานเสร็จป้าต้อยกับแก้วก็มาเก็บจานจะไปล้าง  ผมก็ช่วยเก็บ เดินตามเข้าไปในครัวปล่อยให้พี่นิคคุยกับอาอี๊ไปอย่างถูกอกถูกใจ

“เฮียเอๆ พี่คนนั้นใช่ดีเจนิค คลื่น103 ใช่เปล่า”แก้วถามขึ้นระหว่างล้างจาน

“ใช่  ทำไมเหรอ”ผมถามพร้อมวางจานที่เก็บมาลงให้แก้วล้าง

“กรี๊ดใช่จริงๆด้วย เห็นไหมแม่ แก้วจำเสียงได้”แก้วพูดพร้อมหันหน้ามาทางป้าต้อย

“ไม่มีอะไรหรอกครับคุณเอ พอทั้งกันแม่ทั้งลูก เขาสงสัยว่าเพื่อนคุณเอใช่ ดีเจอะไรนั่นหรือเปล่า”ลุงชัยตอบ

“แหมพ่อเอ็ง ก็เคยฟังแต่เสียงเขานี่นา วันนี้ได้เห็นตัวเป็นๆ มันก็ตื่นเต้นซิ”ป้าต้อยท้วง

“ใช่ๆแม่ เสียงที่ว่าดูหล่อมีเสน่ห์แล้ว ตัวจริงยิ่งว่าอีก ดูซิคุยกับอาเนี๊ยะออกรสออกชาติ อาเนี๊ยะดูมีความสุขมากเลย ระวังน้า.....เฮียเอ เดี๋ยวตกกระป๋องไม่รู้ด้วย เจอดีเจสุดหล่อพูดเก่งมาแย่งซีน”แก้วพูด

“แก้วนี่ก็พูดไปเรื่อย”ป้าต้อยเตือน ผมหัวเราะ

“เฮียเอๆ ขอลายเซ็นให้แก้วหน่อยดิ่ ขอพี่เขาถ่ายรูปด้วยได้ม้า  จะเอาไปอวดเพื่อนที่โรงเรียน”แก้วพูดต่อ

“โอ๊ย   ยายแก้ว เลอะเทอะใหญ่แล้วเรา คุณเออย่าไปฟังมันนะคะ”ป้าต้อยบอก

“หรือแม่ไม่อยากได้”แก้วย้อน

“ก็ได้ๆ เดี๋ยวบอกให้”ผมพูดแล้วยิ้มๆ

“งั้นขอเพื่อป้าด้วยนะคะ จะเอาไปให้แม่ค้าที่ตลาดดู”ป้าแก้วบอก

“พอกันทั้งแม่ทั้งลูก”ลุงชัยพูดพร้อมส่ายหัว ผมเดินออกมาเห็นอาอี๊กับพี่นิคย้ายไปนั่งที่โซฟารับแขกหน้าบ้านก็เดินตามไปนั่ง

“อาราย อานิค ลื้อจะกลับได้ยางงาย ดึกมากเหลี้ยว ขับรถขับลา กลางค่ำกลางคืนมันอันตะร๊าย”อาอี๊บอกเมื่อเห็นพี่นิคทำท่าเหมือนจะขอตัวกลับ

“คือ....ผม”พี่นิคกำลังหาเหตุผล พร้อมหันหน้ามาทาง ผมส่งสายตาแบบว่าช่วยพูดที

“อี๊ พี่เขามีธุระต้องทำน่ะ”ผมช่วยหาเหตุผลให้

“ธุระอารายดึกดื่นป่านนี้  อีจะไปหาจาโบ้ละซิ  ง้านอี๊ไม่ขัดแหล้ว  อี๊เข้าใจ”อาอี๊พูดพร้อมหัวเราะ

“จาโบ้ มันคืออะไรอ่ะ”พี่นิคกระซิบถามผม

“จาโบ้ ก็ ผู้หญิง ไงพี่”ผมบอก

“ไม่ครับอาอี๊ ผมยังไม่มีแฟนครับ” พี่นิคบอกอาอี๊อย่างร้อนรน

“ม่ายมีแฟน ด้ายยางงาย  ออกจะหล่อแถมนิสัยดีขนาดนี้ ใครม่ายร้ากก็ตาถั่วแหล้ว  อาเอของอี๊อีกคน  หน้าตาก็ไม่ขี้ริ้วขี้เหร่ แต่ม่ายเห็นเคยพาว่าที่หลานสะใภ้มาแนะนำบ้างเลย ไม่เหมือนอาเอ็กซ์ อีพามาจนแม่เลือกไม่ถูกว่าเอาใครดี 555”อาอี๊ขายผมกับไอ้เอ็กซ์เพื่อนผมที่อยู่บ้านใกล้ๆกัน

“งั้นผมค้าง ก็ได้ครับ พรุ่งนี้จะได้ออกไปเอาคอมค่อยกลับเข้ามอ”พี่นิคบอก

“ดีแล้วๆ ว่าแต่ไม่มีจาโบ้คอยแน่นะ  เดี๋ยวอีจาโบ้ขัดใจ จะมาว่าอี๊ม่ายด้ายนะ5555”

“ไม่มีจริงครับ ไม่มีจริง”พี่นิครีบปฏิเสธ

“งั้นเดี๋ยวไปนอนบ้านอาเออีแล้วกันนะ  อี๊จะให้อาต้อยกับอาแก้วอีไปจัดห้องให้”

“ไม่ต้องรบกวนขนาดนั้นก็ได้ครับ ที่ไหนผมก็นอนได้ครับ แค่ไม่มียุงก็พอ ผมแพ้ยุงครับ”
พี่นิคบอก

“ไม่ต้องเกรงจายๆ เดี๋ยวให้อาต้อยอีจัดการให้  อาต้อย  อาต้อย  อาแก้ว”อาอี๊เรียก

“สงสัยไปนอนแล้วมั้ง เห็นไฟในครัวปิดแล้วนิ่”ผมบอก

“ม่ายเป็นรายๆ เดี๋ยวโทรไปตาม”อาอี๊บอกพร้อมเดินไปจะโทรศัพท์

“งั้นผมไม่รบกวนดีกว่าครับ ผมกลับเข้ามอดีกว่า”พี่นิคออกอาการเกรงใจ

“ไอ้หยา ลือจะกลับด้ายยางงาย”

“เอางี้ ให้พี่เขานอนห้องเอก็ได้ คืนเดียวเอง”ผมรีบตัดปัญหาทุกอย่าง

“จะด้ายยางงาย ห้องนอนของคายของมันซิ”

“ไม่เป็นไรครับ ได้ครับ ผมนอนได้ครับ”พี่นิครีบบอกอาอี๊ก่อนที่จะโทรศัพท์

“เอาๆ ตามจายลื้อสองคนแล้วกัน งั้นไปนอนได้แหล้ว ดึกมากแหล้ว”อาอี๊บอก

ผมกับพี่นิคเดินจากบ้านของอาอี๊ออกมาไปถึงนาทีก็ถึงบ้านผม

“อาอี๊ของเอนี่ น่ารักดีเน๊อะ คุยเก่งดี”พี่นิคชวนคุย

“แกคงเหงานะ พอเห็นมีเหยื่อใหม่ๆมาก็หวานปากเลย”ผมตอบ

“อาอี๊คงรวยมาซินะ อยู่กันไม่กี่คน สร้างบ้านหลายหลังเลย”

“ที่จริงก็มีแค่หลังที่อาอี๊อยู่กับหลังของลุงชัยนั่นแหละ หลังนี้เพิ่งสร้างตอนที่เอจะมาอยู่ขอนแก่นเอง เพิ่งสร้างได้ 6-7 ปีเองมั้ง”

“อาอี๊คงรักเอมากซินะ”

“ก็คงแบบนั้น อี๊แกไม่ลูกน่ะ ตอนแรกที่แกสร้างบ้าน แกบอกว่าสร้างเอาไว้หลายๆชั้น หลายๆห้องเอาไว้เพื่อลูก เพื่อหลาน พูดไปแล้วน่าสงสารเน๊อะ เข้าบ้านดีกว่า”ผมเปิดประตู

บ้านที่ผมอยู่มีสามห้องนอน ห้องนอนผมอยู่ข้างบน อีกสองห้องนานๆทีจะมีญาติมาพักได้แต่ปิดทิ้งเอาไว้ หรือบางวันผมอารมณ์ดีๆก็ย้ายมานอนห้องอื่นบ้าง

“ห้องผมรกหน่อยนะ”ผมบอกพร้อมเดินเข้าไปในห้องที่คุ้นเคย ภายในห้องผมมีคอมชุดใหญ่ที่มีสารพัดสายโยงเข้า โยงออกดูวุ่นไปหมด

“พี่อาบน้ำก่อนแล้วกัน ชุดนอนผมพี่คงใส่ได้มั้ง”ผมพูดพร้อมหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วชุดนอนของผมให้พี่แก

ผมเดินไปเปิดแอร์แล้วนั่งลงที่หน้าคอมเปิดเครื่องขึ้นพร้อมเล่นเกมอย่างเมามันส์

“เล่นเกมเป็นเด็กๆไปได้” พี่นิคนุ่งผ้าเช็ดตัวเดินออกมาจากห้องน้ำ พร้อมทักผมก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นชุดนอนของผม

“ถ้าพี่ง่วง นอนก่อนเลยก็ได้นะ ผมเล่นอีกเดี๋ยว”ผมตอบโดยไม่ละสายาจากเกม

“ไม่ต้องเลย  ไปอาบน้ำ  แล้วเข้านอนเดี๋ยวนี้  แล้วชุดนอนทำไมมันดูคุณหนูอย่างนี้”ผมนิคบอก

ผมหันไปมองพี่นิค “คุณหนูตรงไหน ชุดนอนเขาก็อย่างนี้กันทั้งนั้นแหละพี่”

“ก็ปกติอยู่หอ พี่ใส่แต่บ๊อกเซ่อร์นอนนี่หว่า”พี่นิคบอกแล้วเดินไปทิ้งตัวลงที่นอน “นุ่มจัง เตียงอย่างนี้ได้นอนกับแฟนคงดีซินะ”

“คิดอะไรพี่ ทะลึ่งแล้ว”ผมบอก

“เรานั่นแหละคิดอะไร ทะลึ่ง เป็นเด็กเป็นเล็ก”พี่นิคตอบกลับพร้อมไปคว้าเอาหมอนข้างไปกอด

“พี่หมอนข้างผม เอาคืนมาเลย”ผมลุกออกจากหน้าคอมไปแย่งเอาหมอนข้างคืนมา

“เราติดหมอนข้างเหรอ 5555 ทำไม ไม่หาจาโบ้มากอดล่ะ”พี่นิคแซว

“พูดอะไรก็ไม่รู้ ไปอาบน้ำดีกว่า”ผมเดินไปห้องน้ำ

“เดี๋ยว พรุ่งนี้ไปเอาคอมด้วยกันนะ หวังว่ารถคงไม่เสีย หรือไปเจอไอ้เด็กนั่นอีก”พี่นิคชวน

ผมพยักหน้ารับ แล้วทำให้ผมคิดถึงภูขึ้นมาทันทีกับคำว่าไอ้เด็กนั่น จะกลับเข้าบ้านหรือยังนะ แล้วภูมันเป็นอะไรของมันการกระทำที่มันแสดงออกบนห้องนอนของมันกับคำพูดแปลกๆของมัน ให้ตายซิผมไม่เข้าใจเลย

ผมอาบน้ำไปคิดไป ทำไมน้า เวลาที่เราได้อยู่กันสองต่อสองกับใคร ความรู้สึกมันถึงไม่เหมือนกัน อย่างเวลาเราอยู่สองต่อสองกับหนึ่ง หรือกับบอย หรือกับไอ้เอ็กซ์ ความรู้สึกเหล่านั้นมันก็เพียงเพื่อนกัน กับภูเวลาอยู่ต่อสองเหมือนเรามีน้องเพิ่มขึ้นมาอีกคน กับพี่หมอทีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสองถึงแม้ความรู้สึกมันยังไม่ชัดเจนแต่เราก็ว่าน่าจะเป็นเหมือนพี่ชาย แต่กับพี่นิคทำไมเราให้ความรู้สึกตรงนี้ออกมาไม่ได้นะ มันคือความรู้สึกอะไรกันแน่

ผมอาบน้ำเสร็จเดินออกมาเห็นพี่นิคหลับไปแล้ว  ผมแอบไปดึงหมอนข้างกลับมากอดแล้วเข้านอน

........................................................................

“ซี๊ด..........อ้าส์...........เบาซิ.........เดี๋ยวคนอื่นได้ยิน”

“เอ  ........อ่า.....เอ   ....ไม่ไหวแล้วครับ........อ้าส์..........”ผมปล่อยนมข้นออกจากเจ้าเอน้อย  ทำให้มือของอีกฝ่ายเลอะเทอะ

“เลอะหมดเลย ไปล้างมือก่อนนะ”

“เดี๋ยวๆ ผมยังไม่รู้จักคุณเลย เดี๋ยวๆ ๆ”ผมเรียกแล้วรีบเอามือคว้าแขนของคนที่ทำให้ผมขึ้นสวรรค์เมื่อครู่ เขาหันหน้ามา เป็นหน้าพี่นิค สลับเป็นหน้าพี่หมอที สลับเป็นหน้าเจ้าภู “อะไรกัน ไม่.....”
ผมสะดุ้งตื่น ฝันอะไรบ้าๆว่ะ แต่เอ๊ะ ทำไมที่เป้ามันเปียกๆหว่า ผมหันไปมองที่ข้างเตียงพี่นิคไม่อยู่แล้ว หันไปมองนาฬิกาจะเก้าโมงแล้ว 

“อ้าวตื่นแล้วเหรอ กำลังจะมาตามให้ไปทานข้าว อาอี๊คอยตั้งนานแล้ว”พี่นิคเปิดประตูเข้ามา

“เพิ่งตื่น พี่ตื่นนานหรือยัง”ผมตอบพร้อมเอาผ้าห่มมาปิดที่เป้าตัวเองไว้กลัวพี่นิคเห็น

“ก็ตื่นเพราะเสียงนายนอนละเมออะไรก็ไม่รู้ เลยอาบน้ำแล้วไปนั่งดูทีวีเป็นเพื่อนอาอี๊”พี่นิคตอบ

“เดี๋ยวผมอาบน้ำแล้วผมตามไป พี่ลงไปก่อนเลย”ผมบอก พี่นิคปิดประตู  ผมค่อยๆเอาผ้าออกแล้วมองที่เป้าตัวเองพร้อมนึกถึงความฝัน (สงสัยก่อนนอนเราคงคิดเรื่องพี่นิค พี่หมอทีและเจ้าภูมาก ถึงกับทำเอาฝันเปียกเลยเหรอว่ะ  แล้วเราละเมออะไรพี่เขาถึงตื่นว่ะ  หวังว่าคงไม่ใช่เสียงซี้ดส์...อ้าส์........หรอกนะ  น่าอายชะมัดเลย)

วันนั้นผมกับพี่นิคออกไปเอาคอม  กลับมาที่บ้านอาอี๊อีกทีเกือบเย็น อาอี๊พยายามให้พี่นิคค้างต่ออีกคืน แต่วันนี้วันเสาร์พี่นิคติดจัดรายการ พออาอี๊รู้ว่าพี่นิคเป็นดีเจก็คะยั้นคะยอให้ผมเอากล้องมาถ่ายรูปคู่เอาไว้ซะงั้น สรุปว่าวันนั้นทุกคนในบ้านได้ถ่ายรูปคู่กับพี่นิคหมดเลยพร้อมได้ลายเซ็นต์เป็นของแถมอีก (เฮ่อ..........อาอี๊เราก็เป็นไปกับเขาด้วยนะ)


+++ จบบทที่ห้า (ภาคจบ) +++


*** ข้อคิดคำคมประจำบท ***
-   แม่ก็มีลูกกับเขาคนเดียว ก็อดห่วงมันไม่ได้
-   เวลาที่เราได้อยู่กันสองต่อสองกับใคร ความรู้สึกมันถึงไม่เหมือนกัน


  p.s. ช่วงนี้อาจจะมาลงช้าหน่อยนะครับ อาการเก่ากำเริบเวลานั่งหน้าคอมนาน (ปวดตา) o2 แต่จะพยายามมาลงให้ทุกวันให้ได้ครับ

- เห็นหลายเม้นท์เชียร์พี่หมอที ผมมานั่งคิดๆดูชีวิตจริงเป็นพี่นิค  แต่ในนิยายเปลี่ยนก็ได้นี่นา  :laugh:
ลองจัดทำโพลโหวตดีไหมครับว่าจะเลือกใครระหว่างพี่นิค พี่หมอที  หรือไม่ได้ใครเลย (แต่ผมยังมีตัวเลือกมาให้อีกนะครับ ไว้ใกล้จบๆมาโหวตกัน ในคนอ่านมีส่วนร่วมในตอนจบ) :m4:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
โหวตให้นิค  หุหุ เชียร์น้องคณะ  :m32: :m32: :m32:

ออฟไลน์ สมุนไพร

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1581
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +144/-3
จิงๆแล้วโดนพี่นิคลักหลับป่าว :m12:

ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-25
มาแล้ว มาแล้ว

โหวตให้พี่นิคค่ะ o13



พี่เอ มาต่อทุกวันเรยนะ  :oni3:



เด๋ว จาเข้า มา ดู ทุกวัน :oni1:

วันละ หลายๆๆเวลา :oni2:


 :bye2:  :L2: :bye2:

ultramanzaku

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ kdds

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1471
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +40/-5
ให้พี่นิคเป็นพระเอกอ่ะดีแล้วจ๊ะ
ชอบคนปากร้ายกวนโอ๊ยอย่างงี๊แหล่ะ หุ หุ หุ  :m4: (อุ๊บส์...ว่าแฟนเอ โกรธไหมเนี่ยะ)

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
 :impress: :impress: :impress:

อ่าครับผม พี่นิคมีหึงหน่อยๆๆนะครับ

ผมดูออก อิอิ ไม่เป็นไรครับ

เพราะผมเชียร์พี่นิคอยู่แล้ว อะ

:impress: :impress: :impress:

numtannaka

  • บุคคลทั่วไป
 :m1: โดนลักหลับป่าวเน้อ อิอิ
แต่ยังไงเค้าก็รักคุณหมอนะ ชอบคนสุภาพอ่อนโยน  :o8:
พี่นิคก็ชอบค่ะ งั้นขอสองเลยได้มะ  :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ patee

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-3
มาเป็นแฟนคลับคุณเออีกคน

ตัวละครเยอะมากล้วนแต่หล่อสวยระดับเทพทั้งนั้น

 o13 o13 o13

YO DEA

  • บุคคลทั่วไป

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






DekDoy

  • บุคคลทั่วไป
อ่านตอนแนะนำตัวละคร

เกือบท้ออ่ะ ไม่อยากอ่านต่อแระ

แต่พอได้อ่านแล้ว...คุ้มค่ากับการรอคอยจริงๆ

อิอิ มาต่อไว

Mr.A_KUNG

  • บุคคลทั่วไป
รอนายเสมอนะนายเอ..................เฮ้อเหนื่อยจังไอ้การอยู่เวรนี่...โชคดีเอาโน้ตบุ้คมาเล่นแก้เซ็งที่รพ.คริๆๆ

ออฟไลน์ zandwizz

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2245
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +148/-7
 :a3: :a3: :a3: :a3: :a3:


ได้อ่านที จุใจกานไปเรยทีเดียว


ว่าแต่ ทำไมเราไม่มีอย่างนี้บ้างหว่า


ไปแระ บาย


 :a4: :a4: :a4: :a4: :a4:

jammy

  • บุคคลทั่วไป
เอาละซิมีคนมารุมรัก เหมาหมดเลยดีไหมเนี่ย555+ :กอด1:

ออฟไลน์ Otaku

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 792
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +314/-1
เพิ่งจะว่างมานั่งในที่สุดก็อ่านตามทันแล้ว    :laugh:

เชียร์พี่นิค แต่ก็เสียดาพี่ทีอ่ะ  เอาสองคนเลยได้ป่ะ
 :m1:

(^_^)Jawaa!!!

  • บุคคลทั่วไป
เสียดายพี่หมอทีง่ะ :m1:

แต่พี่นิคก้ โออ่ะ คริคริ :m1:

ออฟไลน์ cassper_W

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2052
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +135/-1
โหวตตต  คุงนิคค

พี่หมอทีก็ดี  แต่ว่าพระเอกเราเร้าใจกว่า 5555+ :laugh:

ultramanzaku

  • บุคคลทั่วไป
ชอบภู หุหุ


พี่นิคน่ากลัว

เคร่งเกิน  :angry2:

ออฟไลน์ sakiko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3189
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +137/-25
รอ ร้อ รอ  :oni1:


รอ มาตั้งแต่ เช้าแล้วอ่า :serius2: :sad2: :o12:



แล้วก็รอ ต่อ ปาย :laugh:

 :bye2: :L2: :bye2:


RaMin

  • บุคคลทั่วไป

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด