((เรื่องสั้น))เมียหลวง ตอนที่ 13 up 9 มิถุนายน 2562 (รักกันแค่ตอนหายใจก็พอ)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ((เรื่องสั้น))เมียหลวง ตอนที่ 13 up 9 มิถุนายน 2562 (รักกันแค่ตอนหายใจก็พอ)  (อ่าน 124869 ครั้ง)

ออฟไลน์ ╰Äρρłәßәѓѓÿ╮

  • There can be miracles When you believe
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
    • Twitter
เธอหายไปไหนนนนนนนนคนเขียนนนนนนนนน 1เดือนแล้วนะ.....  :o12: :sad4:

ออฟไลน์ Riko

  • {น า ย พ ร า น จ อ ม หื่ น}
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 145
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
    • tumblr
อะแฮ่ม โอมมม จงกลับมาาาาาาาาา  :katai4:

ออฟไลน์ cakecoke

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
เมียหลวง

 :laugh5:

ตอนที่ 9


“พี่ขอโทษทั้งสองคนนะ พี่ไม่รู้จริงๆ ว่าสมายด์รู้ได้ไงว่าพี่จะมาที่นี้”


“พี่ไม่ต้องขอโทษผมหรอก คนที่ควรจะขอโทษนะคือยัยเด็กไม่รู้จักโตคนนี้ต่างหาก”
ผมได้แต่คิดในใจและ บอกปัดๆพี่ไนท์ไปว่าไม่ได้ติดใจกับเหตุการณ์ครั้งนี้ เพราะอย่างไง พี่ไนท์ก็จะยกเลิกการหมั้นครั้งนี้แล้ว แถมยังใจดีมากขนาดเสนอถอนหุ้นจากบริษัทของพ่อสมายด์ด้วย
หลังจากผมเก็บกวาดสถานที่เกิดเหตุเสร็จผมก็ไล่ยัยเค้กกับพี่ไนท์ให้พาเจ้าตัวเล็กกลับบ้าน เพราะจู่ๆผมก็อยากอยู่คนเดียว อยากทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้น ทบทวนความสึกของตัวเอง อะไรหลายๆอย่างที่มันผ่านเข้ามาและผ่านออกไป


บางครั้งผมก็เหนื่อย เพราะทุกครั้งที่ส่องกระจก ผมก็พบเพียง ผู้ชายคนนึ่งที่มีร่องรอยของความเจ็บปวดจากแววตา


บางครั้งผมก็อยากจะยิ้ม แต่ทุกครั้งที่ผมจะยิ้ม กลับฉุกคิดถึงเรื่องราวในอนาคตที่มันเฝ้าเพียรกระซิบบอก ว่าผมกำลังจะหมดเวลาแล้ว


ผมพยายามหลายครั้งที่จะตัดใจจากความรักครั้งนี้ แต่ทุกครั้งที่คิดจะทำก็มักจะมีรอยยิ้มของผู้ชายคนนั้นเข้ามาเสมอ รอยยิ้มที่ทำให้ผมมีความสุข รอยยิ้มที่เป็นเหมือนคมมีดที่กรีดลงบนหัวใจที่บอบช้ำของผม
ทำไมนะ ? ทำไมผมต้องเป็นแบบนี้ด้วย ทำไมต้องยอม ยอมทั้งที่รู้ว่าไม่มีทางได้หัวใจเขากลับคืนมา แม้จะพยายามทำดีแค่ไหน สิ่งที่ได้กลับมาคือ ถ้อยคำถากถาง ด่าทอต่อว่า ว่าความรักของผมมันทุเรศ น่ารังเกียจ น่าขยะแขยง
เขาจะรู้บางไหมนะ ว่าผมก็เหนื่อยเป็น หมดเรี่ยวแรงที่จะก้าวเดิน
เขาจะรู้ไหมนะว่า ทุกคำพูดของเขา มันบั่นทอนจิตของผมมากแค่ไหน



ผมควรจะหยุดเดินแล้วใช่ไหม ?



มาถึงจุดนี้แล้ว





ผมทำได้เพียงแค่หลับตาแล้วยิ้มมุมปาก พึมพำออกมาเบาๆกับตัวเองว่า 






“ไม่มีทาง”







ผมลืมตามพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดหาเบอร์ของคนสำคัญ รอสายไม่นานคนปลายสายก็รับ
“อยู่ไหน” ผมยิงคำถามโดยไม่ปล่อยให้คนปลายสายได้เอ่ยอะไรออกมา
(เอ่อ พี่เกมส์ใช่ไหมครับ) ไม่ใช่สมาทด์แล้วใครรับสาย ผมกับตอบคำถามแทนคำถามที่ติดอยู่ในหัว
“ใช่ครับ ผมเกมส์พูดสาย”ผมกับตอบคำถามแทนคำถามที่ติดอยู่ในหัว
(ผมต้านะพี่จำได้ไหม) ต้าเพื่อนสนิทของสมาร์ทสิน่ะ
“จำได้สิ แล้วสมาร์ทไปไหนล่ะน้องต้า”
(มันหลับนะพี่ คงจะตื่นสายๆอ่ะครับ เอ่อ..พี่ครับ อย่าหาว่าผมละลาบละล่วงเลยนะครับ มันกับพี่ทะเลาะกันหรือเปล่าครับ)
“ทำไมเหรอ สมาทด์เล่าอะไรให้เราฟังละ”
(เปล่าหรอกพี่เกมส์ แต่วันที่มาถึงหอผมอ่ะ มันก็เอาแต่กินเหล้า แล้วก็ร้องไห้เหมือนหมา ผมถามอะไรมันก็ไม่ตอบ ผมเห็นมันนั่งโทรหาสมายด์ด้วยนะพี่ แต่โทรเท่าไหร่สมายด์ก็ไม่รับสาย แถมมันยังอยู่ในสภาพแบบนี้มาจนจะอาทิตย์หนึ่งแล้วนะพี่)
“เป็นไปได้ขนาดนั้นเลยเหรอ”ผมพึมพำเสียงเบาหวิว    งี่เง่า! โง่! ผมไม่รู้จะหาคำบรรยายใดๆกับอาการควายอกหักอย่างสมาร์ทว่าอะไรดี มันเกินคำบรรยายจริงๆให้ตายเถอะ
(ผมมีเรียนนะพี่ ผมคงดูแลมันไม่ได้ เดี๋ยวผมพามันไปส่งนะพี่เกมส์)
“ลำบากเราแย่เลยนะต้า ไว้คราวหน้าพี่จะเลี้ยงขอบคุณเรานะ”ผมพูดขอบคุณน้องต้าเสร็จแล้วกดตัดสายพลางลุกขึ้นไปจัดห้องของสมาร์ทให้เรียบร้อยก่อนที่เจ้าของห้องจะมาถึง

รอไม่นานน้องต้าก็มาถึง สภาพของทั้งสองคนดูทุลักทุเลเพราะต้าต้องแบกร่างของสมาร์ทที่เมาหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว ขึ้นไปชั้นบนโดยที่ผมได้แต่เดินตามเพราะขืนเข้าไปช่วยได้โดยทับแน่ๆเพราะแทนที่จะช่วยน้องต้าให้เร็วขึ้นจะทำให้ช้าลงเพราะผมไปเกะกะเสียเปล่า ผมเลยระเห็จตัวมายืนรอที่เตียงภายในห้องนอน
“ตัวมันหนักอย่างกับควายเลยพี่เกมส์” ควาย อ่ะน้องต้าคงหมายถึงสมาร์ทตัวหนักมาก เลยเอาไปเปรียบกับควาย ผมอยากจะกระซิบบอกน้องต้าจริงๆว่าไม่ใช่แค่ตัวหรอกนะที่เหมือนควายแต่สมองก็ด้วย
“นั้นสิ พี่ก็เคยพยายามจะแบกสมาร์ทนะ แต่ก็นะไม่ไหวเลย หนักจะตายชัก ฮ่าฮ่า” ผมหัวเราะกับบทสนทนาแปลกๆของผมกับน้องต้า ที่เหมือนผมสองคนจะหลอกด่าสมาร์ทตอนเมาหลับอย่างไงอย่างงั้นเลย
“พี่เกมส์นี้เวลาหัวเราะแล้วน่ารักจัง”ห๊ะ!
“เอ่อ ไม่หรอกพี่ว่าต้ารีบไปเรียนเถอะ เดี๋ยวทางนี้พี่ดูแลสมาร์ทเองไม่ต้องห่วงนะ”
ผมตัดบทพร้อมกลับเดินลงไปส่งน้องต้าที่หน้าบ้าน แต่เจ้าตัวกลับไม่ยอมขึ้นรถเอาแต่ยืนจ้องหน้าผม
“หน้าพี่มีอะไรติดอยู่เหรอครับน้องต้า”
“เอ่อเปล่าครับ ผมแค่จะบอกพี่ว่า สมาร์ทมันไม่เหลือใครแล้วนะครับพี่ นอกจากพี่แล้วก็คงไม่มีใครจะยอมมันได้เท่าพี่ ผมขอร้องละครับ ช่วยดูแลมันด้วยนะครับ ผมเป็นเพื่อนก็ช่วยอะไรมันไม่ได้มาก เช่นเรื่องหัวใจ ผมช่วยมันไม่ได้จริงๆ ไม่มีใครช่วยมันได้นอกจากพี่ พี่เกมส์ครับได้โปรดอย่าพึ่งท้อนะครับ ผมว่าตอนนี้สมาร์ทมันคงสับสน”
“พี่สัญญาอะไรกับเราไม่ได้หรอกนะต้า แต่พี่จะทำให้ดีที่สุดนะ”ผมโบกมือบ๊ายบายไล่หลังรถที่เคลื่อนตัวออกไปจากบ้าน แล้วพาตัวเองกลับเข้าไปในครัวเตรียมน้ำอุ่นไว้เช็ดตัวสมาร์ทก่อนที่เจ้าตัวจะตื่นแล้วมีเรื่องวุ่นวายตามมา

ผมบิดผ้าจนหมาดแล้วเช็ดลงไปแขนทั้งสองข้างของคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงอย่างเบามือ และไล้ลงมาจนถึงที่ข้อมือที่มีรอยแผลเป็นที่ผมเห็นที่ไรก็อดใจหายไม่ได้ ถ้าวันนั้นผมไม่เข้ามาเจอเสียก่อน ผมคงต้องเสียเขาไปตลอดกาลแน่ๆ


“อย่าทำอะไรโง่ๆแบบนั้นอีกนะ”


ผมก็คงได้แต่ภาวนาให้เหตุการณ์บ้าๆนั้นไม่เกิดขึ้นอีก เพราะสมาร์ทคงไม่โชคดีเหมือนคราวที่แล้วแน่ๆ คิดไปคิดมา ก็แปลกนะครับ ทั้งที่รู้ว่าอีกฝ่ายโกหกก็ยังยอมที่จะเชื่อ ทั้งที่รู้ว่าตัวเองเป็นของตายแต่ก็ยังดิ้นรนให้อีกฝ่ายเห็นค่า เพราะทำอะไรไม่คิดแบบนนี้ไง นายถึงยังเจ็บแบบนี้
ผมมองใบหน้าที่กำลังเช็ดอย่างเบามือ สมาร์ทผอมลงไปมาก แก้มสองข้างนั้นตอบ แถมยังไม่โกนหนวนโกนเครา ปล่อยตัวแบบนี้ สาวๆที่ไหนเขาจะแล คงมีแต่ผมละมั่งครับที่จะมาคอยนั่งเฝ้านั่งดูแลเขา


“กินข้าวบ้างนะ อย่าเอาแต่กินเหล้า”


ผมเคยเตือนเขาบ่อยๆด้วยประโยคแบบนี้ แต่สมาร์ทก็ไม่เคยฟัง  ทั้งที่ผมเตือนเพราะผมเป็นห่วง ทั้งที่ผมเตือนเพราะผมรัก เขากลับมองข้ามความห่วงใยของผม กลับตอบแทนผมด้วยคำพูดเสียดแทง
ผมค่อยพยุงตัวเขาขึ้นและจับเขาใส่เสื้อและกางเกงชุดใหม่ เพราะตัวเก่ามันเน่ามาก ผมกลัวว่าเขาจะคันถ้าผมไม่เปลี่ยนให้ พอเปลี่ยนเสร็จผมก็แทบจะหมดแรง สมาร์ทตัวใหญ่ทำให้ผมต้องออกแรงมากกว่าปกติ
หลังเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จผมก็เก็บอ่างน้ำและอุปกรณ์ต่างๆ ไปไว้ในห้องครัวแล้วขึ้นไปบนห้องเพื่อดูอาการของคนหลับอีกครั้งหนึ่ง สภาพตอนนอนหลับนี้สมาร์ทดูเด็กมากๆ แขนข้างหนึ่งก็กอดหมอนข้างขาก็ก่ายไปทั่วผมอยากจะหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระทึกจริงๆเลย
ผมยิ้มมุมปากก่อนที่จะทรุดตัวนั่งลงข้างๆเตียงพลางสอดมือลงไปใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ที่คลุมร่างกายของสมาร์ทไว้มิดชิดแล้วสอดมือผมเข้าไปกุมมือของสมาร์ทไว้



“ตื่นขึ้นมาแล้วอย่าก่อเรื่องล่ะ ควายน้อย








COME BACK!!!
กราบสวัสดี คนอ่านทุกท่านนนนนนน! ผมกลับมาแล้ววววววววว  :m5:

คิดถึง  สมาร์ท ไหมครับ  :katai3:

แต่ สมาร์ท คิดถึงทุกคนเลยนะ  :กอด1:



ออฟไลน์ IsDeer

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2519
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-8
เมื่อไหร่ควายน้อยจะฉลาดซักที  :serius2:

ออฟไลน์ ฤดูใบไม้หลากสี

  • ผู้เป็นอิสระเหนือทุกสิ่ง
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 544
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-2
    • อิสระ ไม่อาจพรากไปจากเรา, จินตนาการก็อยู่คู่เราจนสิ้นลมหายใจ
อ่านๆ มาเนี่ย นายเอกแซ่บมาก แต่ควายน้อยน่ะ ต้องรอให้คนที่พยายามทำให้ควายเป็นคนตายก่อนสินะ ถึงจะเห็นค่า

พระเอกไทยของแท้เลย

ออฟไลน์ supamat_ice

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 133
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-3
อยากอ่านตอนเสียเกมส์ไปจริงจริง ดูสิไอ้สมาร์ทจะเป็นยังไง จะมีใครมาทำแบบนี้ให้ไหม เหอะๆ โง่จริงควายเรียกโคตรพ่อเลย

ออฟไลน์ ╰Äρρłәßәѓѓÿ╮

  • There can be miracles When you believe
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
    • Twitter
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราอยากอ่านตอนจบมากที่สุด คงสะใจดี หึหึ  กลับไปกินหญ้าต่อเถอะ ชิชิ :z6:

ปอลิง. คนเขียนหายไปนานต้องชดเชยอีกหลายๆตอนนะ  o18

ออฟไลน์ anuruk97

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 476
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-4
อยากให้ถึงเวลาที่เกมส์ต้องรักตัวเอง  บ้าง     และอยากรู้ว่าหากวันหนึ่งสมาทเสียเกมส์ไปจริงๆๆๆๆจะเป็นอย่างไร
และอยากอ่านตอนที่เกมส์หึงหวงสมาทโดยไม่รู้ตัวบ้าง น่าจะโหดใช่น้อย

ออฟไลน์ hibarihao

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1061
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1
เศร้าอ่ะ T-T

ออฟไลน์ fay 13

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5635
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +286/-44

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






INeLo

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Yร้าย

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +39/-1
อิสมาร์ท ...แกไม่ต้องคิดถึงใครเลย...ไปคิดถึงพี่เกมส์เหอะ..ควายน้อยของพี่เกมส์...เอิ๊ก เอิ๊ก...

ออฟไลน์ snowboxs

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5445
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +124/-7
เฮ้อออ ฟื้นขึ้นมาจะว่าอะไรเกมส์อีกหรือเปล่า

ออฟไลน์ Sohso

  • You are my precious thing And I will always love you.
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1372
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-3
รอตอนต่อไปมาไวๆนะคับ

ออฟไลน์ Fujoshi

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 759
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +38/-2
ในที่สุดก็กลับมา

ฮือออออ
ยินดีต้อนรับการกลับมานะคะ

รอตอนต่อไปค่ะ
ว่าแต่เกมส์เป็นอะไร ป่วยอะไรหรือเปล่า
ตกลงเรื่องนี้ดรามาชิมิ

ออฟไลน์ raluf

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 499
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-1
กรี๊ดดดด ยินดีต้อนรับการกลับมาค่าาาา
ความน้อยของพี่เกมส์มันน่ากระทืบจริงๆ โง่อะไรขนาดนี้ รักอะไรนังสมายนักหนาเนี่ย พี่เกมส์สู้ๆนะคะ

ออฟไลน์ sang som

  • เจ็บจิต!!
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1609
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-6
เมื่อไหร่จะหายโง่ซักทีสมาร์ท

ออฟไลน์ GIRL [Y] 100%

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 139
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-0
เลิกโง่สักทีสมาร์ท
ทำดีกับพี่เกมส์หน่อยซิ เสียพี่เขาไปแล้วจะรู้สึก

ออฟไลน์ HoMoSiS

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 80
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
ควายอกหัก 555555
อยากให้ตาสว่างซะทีทั้งควายน้อยทั้งเกมส์ เลอกรักคนที่ทำตัวไร้ค่ากับเราซะที

ออฟไลน์ Inwoสูs

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1214
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
อยากเห็นจุดสิ้นสุด จุดบรรจบของเรื่องนี้จริง ๆ คุณ  ส  ทั้ง 2 จะทำเยี่ยงไร  :hao3:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ -Otto-

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 882
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +42/-0
อยากอ่านต่อ :z10:

ออฟไลน์ Guy_BLove

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 230
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
มาต่อเร็วๆนะคะ  :hao7: :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ killerofcao

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 199
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-1
แซดแทนเมียหลวง

ออฟไลน์ ลิงภูเขา

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 816
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-4
โถ่..พ่อควายน้อย  :m20:

พี่เกมส์เรียกซะน่ารักเชียว  :laugh: :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ Yara

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +18/-2
ความรักมันบังคับกันไม่ได้ ทั้งบังคับให้รัก แล้วก็เลิกรัก
แต่ยังไงก็ขอให้รักตัวเองกันด้วยนะ

ออฟไลน์ himoru

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 394
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-3
กลับมาแบบยาวๆเลยนะคะ อย่าหายไปอีก โฮกกกกกก
อ่านแล้วยิ่งเศร้า งึดดดดด

ออฟไลน์ tamako

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1198
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +65/-6
อ่านแล้วเศร้า
แต่แอบสงสัยเรื่องเกมส์มากๆ ประโยคที่ย้ำว่าชีวิตคนเรามันสั้นนั้นแหละ
ถ้าเป็นอย่างที่สงสัยคิดว่าคงดร่าม่ามากกว่านี้แน่ๆ

พู่กันและหยดหมึก

  • บุคคลทั่วไป

มาต่อเถอะ พลีสสสส

อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว

กลับไปอ่านตอนแรกยันตอนล่าสุด ก็ยิ่งเกลียดอิสมาร์ทมากไปทุกทีเมื่อไหร่จะหายโง่เนี่ย

ชอบเกมส์นะ

แล้วก็รักคนเขียนค่ะ  :hao7: รออ่านอยู่น้า

ออฟไลน์ КίmY

  • BJYX♥
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1714
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-3
โอ๊ยยย เมื่อไหร่จะฉลาดกับเขาสักทีนะ หัดมองคนที่อยู่ข้างๆบ้างเถอะน้องควายน้อย  :fire:
รอนะฮะ  :')

ออฟไลน์ ╰Äρρłәßәѓѓÿ╮

  • There can be miracles When you believe
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 458
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-0
    • Twitter
เชื่อเถอะพี่cakecokeว่าหนูยังรอนิยายเรื่องนี้อยู่ หนูยังมาวนเวียนมาดูบ่อยๆ  :katai4:
ได้โปรดสงสารหนูบ้าง คนรอมันท้อ (Meเอามือปาดน้ำตา)  :o12:
หนูค้างกับนิยายเรื่องนี้มาก  :sad4:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด