[เรื่องสั้น]✖ ✖ มากกว่าพี่แต่ไม่ใช่ลุง ✖ ✖ [UP! แรกพบ+เปิดจอง 20/11/56 p.14]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]✖ ✖ มากกว่าพี่แต่ไม่ใช่ลุง ✖ ✖ [UP! แรกพบ+เปิดจอง 20/11/56 p.14]  (อ่าน 178282 ครั้ง)

ออฟไลน์ Indigo

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1028/-7
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม


กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 



Indigo  Entertainment จำใจเสนอ.......


นิยายที่ทำให้คุณลืมไปเลยว่า 'คุณเคยอายุเท่าไหร่'



หักเข็มนาฬิกา แล้วมาเริงร่ากับชีวิตกันดีกว่า!!!!!

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-11-2013 00:33:51 โดย Indigo »

ออฟไลน์ Indigo

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 446
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1028/-7
Chapter1


เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด...


เสียงล้อเหล็กครูดไปกับพื้นซีเมนต์ดังเอี๊ยดอ๊าดชวนใช้รู้สึกเสียวฟันขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่  มันมาอีกแล้ว.....มันมาอีกแล้ว....  ในใจของเขากู่ร้อง

   หากมองลอดรั้วเหล็กสีขาวที่กั้นหน้าบ้านแล้วก็จะเห็นภาพที่คุ้นตาเกิดซ้ำๆประหนึ่งค่าอุบัติซ้ำในการเกิดแผ่นดินไหว....  เรติน่าสะท้อนภาพอันคุ้นเคย  เด็กหนุ่มในชุดเสื้อช็อปสีกรมท่าอันเป็นเอกลักษณ์ประจำคณะกำลังเลื่อนรั้วเหล็กที่ขึ้นสนิมเกรอะกรังจนต้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัยว่าทำไมไม่ทาสีทับหรือหยอดน้ำมันเสียบ้าง

   .....ไม่รู้รึไง มันหนวกหูชาวบ้านน่ะ!!!!!....


   พอเลื่อนประตูไปสุดจนแก้วหูแทบแตกแล้ว ผู้ชายคนนั้นก็ถอยรถเข้าไปจอดในบ้านก่อนจะลงจากรถมาสแครชล้อรั้วให้ได้เสียวไปถึงแก้วหูขั้นในอีกครั้งจนคนที่มองอยู่ถึงกับเบ้หน้ายกมือขึ้นอุดหู.....

   เขากำลังจับจ้องภาพนั้นผ่านรั้วบ้านโดยไม่มีอะไรกั้นขวาง  รายงานงบประมาณที่อยู่บนโต๊ะถูกละเลยเมื่อมีบางสิ่งมาดึงความสนใจได้มากกว่า  มือซ้ายควงปากกาลูกลื่นราคาแพงเล่นอย่างไม่รู้ตัว  นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาหอบงานออกมานั่งอยู่บนม้านั่งในสวนหย่อมเล็กๆที่เขาเป็นคนบรรจงออกแบบเลือกสรรมาด้วยความภูมิใจ และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขานั่งมองภาพกิจกรรมง่ายๆที่เกิดขึ้นทุกวันอย่างนี้ด้วย

   เหมือนมีจิตสัมผัสบางอย่างทำให้เด็กหนุ่มหันหน้าจากประตูเข้ามาสบประสานสายตาเข้ากับคนที่จ้องมองทุกการกระทำตลอดเวลาอยู่แล้ว  ดวงตาสีดำคมลึกนั่นมีแววตาบางอย่างที่ทำให้ทุกคนที่ถูกจ้องต้องกลั้นหายใจด้วยความรู้สึกวาบโหวงในใจ....  เขาเป็นชายหนุ่มที่มีใบหน้าอันหล่อเหลา....  โดยเฉพาะคิ้วหนาๆเข้มๆนั่นถือเป็นเสน่ห์เฉพาะตัว  และในตอนนี้มันกำลังเลิกขึ้นสูงแสดงความสงสัยที่ไม่อาจปกปิดไว้....

























   “มองไรลุง”

   ไอ้-เด็ก-เปรต!!!!!!!!!!!!!!!!!!

   ชายวัยกลางคนแทบขว้างปากกาในมือ หมายมั่นให้มันปักลงกลางหัวไอ้หนุ่มปากหมาที่ยังคงลอยหน้าลอยตาขนอุปกรณ์การเรียนของมันลงจากรถอย่างไม่สนใจว่าเมื่อกี้ไปเหยียบเท้าใครเข้า...

   …..เย็นไว้ชล.....เย็นไว้...  มันกำลังทำให้เราดิ้นตามมัน  อย่าไปหัวเสียกับไอ้เด็กเมื่อวานซืนเลย...


   ชลธีนับหนึ่งถึงร้อยในใจ และกำลังจะเพิ่มเป็นพันในไม่ช้าเมื่อไอ้หนุ่มเสื้อสีกรมท่ายังไม่ยอมเข้าบ้านเสียที  เหมือนจะรอให้เขาเดือดแล้วก่อคดีฆาตกรรมขึ้น  มันเดินไปเอาสายยางมารถน้ำต้นไม้ในยามเย็นพลางร้องเพลงผิวปากอย่างอารมณ์ดี

   “ก็โสดโสด อยู่ทางนี้ยังโสดโสด อยากเอารักมาโหลดโหลด  เธอใช่ไหมที่ฟ้ามาโปรดฟ้ามาโปรด....ฟ้ามาโปรด”


   เขาผิวปากร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี  ถ้าไม่ติดว่ามือถือสายยางอยู่ล่ะก็รับรองได้ว่ามีเต้นโชว์กันบ้าง  เด็กหนุ่มเดาะลิ้นในปากเป็นการยั่วโมโห ซึ่งคาดว่ามันได้ผลไม่ใช่น้อยเพราะมือของชลที่จับปากกาด้ามเงาวับอยู่นั่นเริ่มกำมันแน่นขึ้นเสียจนแทบหักคามือ  ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็เติมเชื้อเพลิงด้วยการแกล้งรดน้ำข้ามรั้วบ้านมันเสียเลย...


   “อัค!!!!ไม่ต้องมารดน้ำเผื่อบ้านกู!!!!” ชายหนุ่มผิวปากอย่างผู้กำชัยที่สามารถทำใช้ชลลุกขึ้นมาด่าได้
   “โห....คนอุตส่าห์มีน้ำใจ  ทำไมลุงไม่เห็นค่าเลย”
   “เลิกกวนตีนกูซะที  ถ้ามึงจะรดขนาดนั้นไม่รดหน้ากูไปเลยล่ะ”
   “เอ๊า!!! ไม่บอกแต่แรกล่ะลุง  เดี๋ยวผมจัดให้” เห็นอีกฝ่ายยกสายยางสูงขึ้นแบบนั้น  ชลได้แต่รีบลนลานรวบแฟ้มบนโต๊ะมากอดแล้ววิ่งออกไปให้ไกลจากรั้วกั้นสัตว์นรกนั่น
   “ไอ้เด็กเวรเอ๊ย!!!!” พอตั้งสติได้เขาก็ไม่ลืมด่ามันด้วย “พ่อแม่ไม่สั่งสอนรึไงวะ”
   “จุ๊ๆๆๆ...” อัคคีจุ๊ปากพลางส่ายหน้าเบาๆ “พ่อแม่ผมก็หุ้นส่วนลุงนั่นแหละครับ  มีอะไรไม่พอใจบอกเล่ากันได้นี่”

   มาถึงตรงนี้ชลธีได้แต่อ้าปากพะงาบๆมีแต่ลมไม่มีคำด่า....  ใช่แล้วมันเป็นเรื่องจริงที่ว่าพ่อแม่ไอ้เด็กนี่เป็นหุ้นส่วนรายใหญ่ในบริษัทเขา และยังเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องมามีรั้วบ้านติดสิ่งมีชีวิตที่ไม่น่ามีชีวิตที่สุดอย่างไอ้เด็กอัคคีนี่ด้วย!!!

   “ถึงกับอึ้งเลยเหรอลุง” อัคคีว่าขำๆแล้วเดินไปปิดก๊อกน้ำเป็นสัญญาณว่าวันนี้เขามีความสุขที่ได้แกล้งคนแก่เพียงพอแล้ว
   “เลิกเรียกกูว่าลุงซะทีเถอะ  ไม่ได้แก่ขนาดนั้นเว่ย”
   “ห่างกัน14ปีนี่เรียกว่าไม่แก่เหรอลุง?” เด็กหนุ่มยักคิ้วหลิ่วตา “ระยะเวลาพอให้เด็กทารกโตเป็นสาวเลยนะนั่น”
   “ไอ้อัค!!!!”
   “ฮ่าๆๆๆๆ หน้าลุงตอนนี้ตลกชะมัดเลยว่ะ  แกล้งคนแก่แล้วมันอารมณ์ดีจริงจริ๊ง” ว่าแล้วเด็กหนุ่มก็ผิวปากเดินเข้าบ้านไปอย่างอารมณ์ดี  ผิดกับอารมณ์ของชลธีลิบลับทั้งๆที่พื้นที่ห่างกันเพียงรั้วกั้นเท่านั้น


   ชายวัยกลางคนกระแทกแฟ้มเอกสารลงกับโต๊ะหินอ่อนแรงๆอย่างไม่กลัวบุบสลาย ตามมาด้วยการกระแทกตูดนั่งแรงๆเป็นการระบายอารมณ์เคียดแค้นที่ทำอะไรไม่ได้  ชลธีพยายามเอาน้ำเข้าลูบโดยบอกตัวเองว่ามันแค่เด็กน่าจะไปเอาอะไรกับมันล่ะ....

   เขาถอนหายใจพลางใช้นิ้วมือคลึงที่หัวคิ้วเบาๆเพื่อผ่อนคลายด้วยเพราะอารมณ์แบบนี้คงไม่ทำให้เขาสะสางงานได้แน่ๆ แล้วถ้างบประมาณไม่เสร็จภายในวันนี้พรุ่งนี้เขาจะเอาอะไรไปเสนอที่ประชุมล่ะ  คิดไปมือก็ลูบปลายคางทีเริ่มมีหนวดเคราขึ้นบางๆเพราะไม่มีเวลาดูแลตัวเอง  พนักงานบริษัทเป็นอาชีพที่ไม่สร้างสรรค์อย่างที่มารดาเขาเคยพูดไว้จริงๆเสียด้วย แต่เมื่อเลือกเดินทางนี้แล้วยังไงก็ต้องเดินไปให้สุดถนนสายนี้เท่านั้นแหละ....

   ชลธีเป็นชายหนุ่มวัย35ปี  และเป็นมนุษย์เงินเดินในบริษัทผลิตเครื่องดื่มบรรจุขวดแห่งหนึ่ง....  ช่างเป็นชีวิตที่จืดชืด...ใครๆก็บอกเช่นนั้น  และที่จืดชืดยิ่งกว่าก็คือชายวัย35ปีที่ยังโสด!!!!!!!!

   ‘เอาวะ....ผู้ชายแก่ใช่จะหาเมียไม่ได้นี่หว่า’ เขาพร่ำบอกตัวเองทุกวัน



   อันที่จริงเขาไม่ใช่ผู้ชายไร้เสน่ห์อะไรหรอก  ใบหน้าของชายหนุ่มหล่อเหลาไม่แพ้ใครในสมัยเรียนเลย  เขามีโครงหน้าที่สมบูรณ์แบบเสียจนเพื่อนๆพากันอิจฉา  มีรอยยิ้มที่เร้าอารมณ์หญิงสาว  แถมยังเป็นนักกีฬาบาสของมหาลัยด้วยความสูง180เซ็นอีกต่างหาก  เรียกได้ว่าเขาเป็นเพอร์เฟคแมนเลยล่ะ



   แต่แล้วก็เหมือนฟ้าเล่นตลก  ความเพอร์เฟคของเขาเหมือนดาบสองคมที่ย้อนกลับมาทำลายตัวเขาเองช้าๆ...

   ‘กูไม่เอาคนนี้หรอก...แค่ควงเล่นๆน่า  ชอบโทรจิกน่ารำคาญจะตาย’
   ‘คนนี้เหรอ...ไม่ไหวมั้ง  ตาเขาโตไม่เท่ากันเกิดลูกกูออกมาแบบนั้นอายเขาตายเลย’
   ‘พอแอบจับมือแล้วมือสากว่ะ ไม่ไหวๆไม่ใช่สาวน้อยบอบบางจริงๆนี่หว่า’
   ‘เมาแล้วเลื้อย  เป็นตัวอย่างที่ไม่ดี  คนนี้ตัดทิ้ง’


   และอื่นๆอีกมากมายที่ทำให้สาวๆค่อยๆเก็บกระเป๋าลากออกไปจากชีวิตเขาทีละคนๆ  แรกๆชลธีก็ยักไหล่ไม่แคร์สื่ออยู่หรอก แต่หลังๆเพื่อนเขาแต่งงานกันจนอุ้มลูกกันไปหมดแล้วถึงได้สำเหนียกว่าตัวเองได้ก้าวขึ้นคานไปแล้วครึ่งตัว!!!!!




   ตอนแรก....อยากได้คนที่ดีพอ...
   ต่อมา.....อยากได้คนที่พอดี....



   แต่ตอนนี้......ขอแค่มีก็พอ!!!!!!!!!


   แล้วไอ้เพื่อนๆทั้งหลายก็ชอบอุ้มลูกมาอวดเขาอยู่เรื่อย  แถมยังพูดจาเยาะเย้ยว่าไอ้นิสัยช่างเลือกของเขามันทำให้เขาเป็นโสดอยู่ถึงทุกวันนี้  นี่สินะที่เขาเรียกว่าหัวเราะทีหลังดังกว่า  ไอ้ครั้นจะกลับไปรีเทิร์นกับสาวๆที่เคยคบกัน  พวกเธอก็เล่นแต่งงานมีลูกมีผัวกันไปหมดแล้ว....

   “เอาวะ  เป็นหนุ่มโสดเท่จะตาย”

   ชลธีพึมพำพลางพับแขนเสื้อขึ้นเพื่อลุยงานต่อ เพราะตอนนี้ไม่มีสัตว์นรกตัวใดมาคอยกวนใจเขาแล้ว  ใช่แล้ว...ไอ้เด็กข้างบ้านนั่นแหละตัวหายนะของชีวิตของชลธี!!!!  ซึ่งตัวเขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมหุ้นส่วนของเขาทั้งสองคนก็ออกจะเป็นคนสุภาพเรียบร้อย  ทำไมนะ...ทำไมถึงคลอดไอ้เด็กเวรนี่ออกมาได้!!!

   อัคคี...แม้แต่ชื่อก็รู้ว่าเป็นศัตรูกับเขา  มันเป็นเด็กเวรตะไลข้างบ้านเขาเอง  เพราะเป็นหมู่บ้านจัดสรรที่อยู่ใกล้กับบริษัทที่สุด  ทำให้พนักงานจำนวนมาอาศัยอยู่ที่นี่ แต่น่าแปลกที่พ่อแม่ของอัคคีซื้อบ้านไว้แต่ดันไม่มาอยู่  แถมยังทิ้งระเบิดลูกยักษ์ให้อาศัยอยู่ในบ้านคนเดียวด้วย  บางครั้งชลธีก็แอบวางแผนการฆาตกรรมในใจทุกครั้งที่หยิบโคนันขึ้นมาอ่าน  อ๊อ...ว่าไปนี่เขาอายุขนาดนี้แล้วทำไมโคนันมันยังไม่โตอีกวะ....ชลธีไม่เข้าใจจริงๆ

   แม้ว่าอัคคีจะเป็นเด็กหนุ่มที่หน้าตาดีมากคนหนึ่งแต่นิสัยของเขากลบหน้าตาไปหมด  เขากำลังศึกษาอยู่ในคณะวิศวกรรมศาสตร์ในมหาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง  ด้วยวัย21ปี  พูดง่ายๆก็คือตอนนี้เรียนอยู่ปี3นั่นแหละ  แรกๆชลธีไม่เข้าใจว่าทำไมอัคคีถึงแยกตัวออกมาอยู่คนเดียวในบ้านเดี่ยวหลังนี้.....แต่หลังจากได้ใช้ชีวิตรั้วติดกันมานานถึง8ปีแล้วก็ค้นพบความจริง...


   .....พ่อแม่คงทนมันไม่ได้สินะ.....คงเป็นความอับอายของวงศ์ตระกูลที่มีลูกแบบนี้....


   ตอนแรกที่ครอบครัวนั้นย้ายเข้ามาอัคคีมีอายุเพียง13ปีเท่านั้น  ชลธียังจดจำแววตาซื่อใสของเด็กชายตัวผอมๆที่มาเกาะรั้วบ้านแล้วส่งยิ้มให้เขาชวนออกไปวิ่งเล่นด้วยกันทุกวัน

   ‘พี่ชลไปวิ่งเล่นกับอัคนะครับ’

   แต่พออยู่กันไปได้สักพักอัคคีก็เริ่มโตเป็นวัยรุ่น  ช่วงมัธยมปลายเนี้ยแหละเป็นจุดเริ่มต้นของหายนะ  เมื่อคุณหุ้นส่วนที่รักทั้งสองย้ายไปอยู่ที่อื่นกันแต่กลับทิ้งเด็กนี่ไว้เป็นผีเฝ้าบ้านแทน

   ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่อัคคีกลายเป็นเด็กนรกที่ชลธีนึกอยากจะวางเพลิงข้างบ้านวันละหลายๆรอบ  ถ้าไม่ติดว่ากลัวมันจะลามมาถึงบ้านเขาล่ะก็นะ


   จาก‘พี่ชล’....กลายเป็น ‘ลุง’

   มึงจะอัพอายุให้กูเร็วไปไหนวะ!!!!




   อัคคีกลายเป็นเด็กหนุ่มที่หล่อเหลาในรอยยิ้มกวนๆกับคิ้วหนาๆที่ชวนให้เส้นประสาทที่เท้าชลธีกระตุกทุกครั้งไป  เด็กนี่ชอบมาเล่นหน้าเล่นตาให้เขาประสาทเสียอยู่เรื่อย  จากเด็กผอมๆแห้งๆกลายเป็นชายหนุ่มหุ่นนักกีฬาที่สูงกว่าเขาราว7-8เซ็นเห็นจะได้  มันเนี้ยแหละทำให้ชลธีได้รู้ซึ้งถึงพัฒนาการเด็กว่ามันเป็นเรื่องน่ากลัวขนาดไหน  รู้อย่างนี้เขาชิ่งฆ่าปาดคอมันเสียตั้งแต่ยังเล็กก็ดี

   เรื่องวีรกรรมไม่ต้องพูดถึง....ถ้ามีประกวดเรียงความเรื่องนี้ ชลธีมั่นใจมากกว่าเขาจะต้องสอยมาสักรางวัลแน่ๆ   ไอ้เด็กไฟบรรลัยกัลป์ชอบขนกองทัพเพื่อนนรกของมันมาทุกๆวันศุกร์แล้วมากินเหล้าส่งเสียงดังอยู่ในบ้าน  บางครั้งมีเปิดเพลงเต้นกันยังกับผับ  ไอ้ครั้นชลธีจะไปปลุกระดมชาวบ้านมาด่าก็ทำไม่ได้เพราะบ้านหลังข้างๆในระแวกนั้นต่างเป็นบ้านที่เจ้าของซื้อทิ้งไว้แล้วไม่มาอยู่ บาปกรรมนี้จึงตกเป็นลิขสิทธิ์ของชลธีแต่เพียงผู้เดียว....

   นอกจากเรื่องหลักๆทั่วไปแล้วยังมีเหตุการณ์เมื่อสี่ปีที่แล้วที่เขาเผลอทำกระต่ายที่เลี้ยงไว้หลุดออกจากกรง  วิ่งหาซะทั่วบ้าน  รู้อีกทีก็ตอนที่มีเสียงโหวกเหวกโวยวายหน้าบ้าน  ภาพที่เห็นทำเอาชลธีอดข้าวไปหลายวัน....กระต่ายแสนรักของเขานอนแน่นิ่งอยู่ใต้ล้อรถคันงามของไอ้อัคคี...

   ตอนนั้นมันเอาแต่ขอโทษขอโพยเขา แต่เขาเองก็ไม่ยอมตอบอะไรมันนอกจากอุ้มศพกระต่ายผู้โชคร้ายไปฝังเท่านั้น  ชลธีสะเทือนใจกับเหตุการณ์ครั้งนั้นมากจนไม่กล้าเลี้ยงสัตว์อะไรอีกเลย  เขาโทษตัวเองว่าเป็นคนประมาทปล่อยมันออกมาเอง แต่ลึกๆในใจก็นึกโกรธอัคคีที่ถอยรถไม่ดูตาม้าตาเรือนั่นแหละ...

   ช่วงนั้นมันก็สำนึกไปช่วงหนึ่งถึงกับไม่กล้ามาเล่นหัวเขาอยู่สักพัก แต่พอเวลาผ่านไปนานๆก็กลับมาแหย่เขาใหม่อยู่ดี  โดยเฉพาะช่วงเย็นของทุกวันที่เขาจะหอบงานออกไปนั่งทำในสวนเหมือนเช่นวันนี้  มันจะกลายเป็นไพร์มไทม์ให้ไอ้เด็กนี่ล้อเลียนเขาเล่นอยู่นั่นแหละ  แรกๆชลธีก็ยึดคติเล่นกับหมาหมาเลียหน้าอยู่แหละ แต่ด้วยความสามารถในการทำลายล้างของอัคคีสูงเกินเขาจะรับไหวจริงๆ  เลยกลายเป็นว่าต้องมีเรื่องกันทุกครั้งก่อนเข้าบ้าน  นี่ถ้าลูกน้องในบริษัทมาเห็นก็ไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเหมือนกัน.....

   เสียงขูดขีดปากกาปลายแหลมกับกระดาษสีขาวหยุดลงแล้ว....  ชลธีปิดแฟ้มลงก่อนจะเอนตัวลงกับพนักพิงด้วยความเหนื่อยล้า....  ที่เหลือก็แค่นำเสนอแผนงานพรุ่งนี้เท่านั้น...  หัวสมองของเขาทำงานอย่างเป็นระบบมันเริ่มวางแผนว่าจะไปนอนแช่น้ำอุ่นๆให้หายเมื่อย  ตามด้วยหนังสักเรื่อง ดูไปกินข้าวไป แล้วก็ค่อยเข้านอน....







   “อ้าว....ไม่เจอแป๊บเดียวแก่ตายแล้วเหรอลุง” แต่สมองไม่ได้ประมวลผลข้อนี้เอาไว้เสียด้วย....


   อัคคียักคิ้วหนาๆนั่นให้พลางผิวปากล้อเลียน  อ๊อ....ดูจากชุดแล้วน่าจะออกไปร่อนข้างนอก

   “ไอ้เด็กใจแตก” ชลพึมพำ
   “ใครจะอยู่ติดบ้านแห้งเหี่ยวเหมือนลุงล่ะ” เขาว่ากันว่าหูเด็กหนุ่มประสาทดีนี่ถ้าจะจริง “ลุงก็ออกไปเที่ยวด้วยสิ  จะได้หาเมียกับเขาได้สักที”
   “......” ชลเงียบเป็นคำตอบเพราะไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด  โดยเฉพาะเวลาอยู่ต่อหน้าไอ้เด็กนี่ที่ไรความสุขุมเป็นผู้ใหญ่ของเขาหายหมด
   “เฮ้อออออออออออออ....เพิ่งจะสามสิบห้า  หูตึงไปซะแล้วเหรอ  น่าสงสารจัง”
   “......................”
   “เฮ้!!!!! ลุง!!!!!!” อัคคีไม่เคยย่อท้ออะไรง่ายๆอยู่แล้ว  ยิ่งเรื่องแกล้งเหยื่อข้างบ้านนี่ของชอบเขาเลยล่ะ  ชายหนุ่มเดินไปเกาะรั้วบ้านที่สูงประมาณอกเขาแล้วยักคิ้วใส่อีกคน “ไปเที่ยวกันป่ะ”
   “ไม่ไป....”
   “อ๊อ....ผมลืมไป” เขาดีดนิ้ว “ลุงกลัวเขาตรวจบัตรแล้วอายุเกินใช่ป่ะ  กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”
   “ไอ้อัค!!!! อย่าอยู่เลยมึง!!!!!!!!!!!”

   ความสุขุมสลายหายไปกับอากาศ  เมื่อชลธีถลาเข้าไปบีบคอเพื่อนบ้านหมายมั่นว่าจะให้ตาย  อัคคีหัวเราะเสียงดังลั่นแม้ว่าจะเกือบถูกปลิดลมหายใจก็ตาม  เขาดิ้นหนีจนหลุดออกมาจากสองมือนั่นได้ไม่ยากนัก  ก่อนจะเดินควงกุญแจรถผิวปากเป็นเพลงอย่าอารมณ์ดีที่ทำให้ชายวัยกลางคนหัวเสียได้...


.....ดีใจยิ่งกว่าได้ออสก้าอีกว่ะ.....


   เขาหัวเราะเบาๆตอนที่ปิดประตูรถแล้วออกสตาร์ทราตรีนี้  อัคคีถอยรถออกจากบ้านแต่ก็ยังมิวายขยับกระจกหลังดูอาการของเหยื่อที่ตอนนี้ทำหน้าเหมือนวางแผนจะขว้างก้อนหินเข้าไปในบ้านเขาแล้วอดขำไม่ได้....


   ....ไม่มีอะไรสนุกเท่าแกล้งคนแก่อีกแล้ว....

   ชลธีเป็นตัวคลายเครียดชั้นดีสำหรับเขา  ไม่รู้ว่าทำไมเวลาได้เห็นตาลุงใส่สูทผูกไทด์ข้างบ้านฟิวส์ขาดลุกขึ้นมาโวยวายเป็นเด็กยิ่งกระตุ้นเอ็นโดรฟินในตัวเขาเสียทุกทีเลย  กลับมาจากมหาลัยเรียนเครียดๆ แต่พอเจอหน้าอำมหิตเหมือนจะขวิดคนตายของชลธีแล้วเป็นอันหายเครียดทุกที

   เขาเสยผมลวกๆพลางกดเปิดกระจกรับลมผสมกลิ่นควันรถจากภายนอก  มุมปากยกยิ้มเมื่อยังนึกถึงภาพใบหน้าเมื่อกี้ไม่หาย...




   ชลธีเหรอ? 


....น้ำอะไร....เดือดเป็นไฟเลยนะลุง....






.............................................................................
..................................................
.....................................
..................


   ตั้งแต่จำความได้ชลคิดว่าเขาไม่เคยไปทำให้ใครเดือดร้อนมากมาย  ส่วนมากก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆน้อยๆ แต่ไม่รู้ว่าในอดีตชาติปางไหนเขาไปทำบาปกรรมอะไรกับใครไว้.....มันถึงได้ย้อนกลับมาแทงเขาแบบนี้!!!!!!!


   “อ้าวนั่น....ยกไหวมั้ยน่ะลุง”
   “เงียบไปเลยนะไอ้อัค  กูยกเองได้เว่ย!!!!!!”

   ชลธีหันไปตวาดคู่กรณีที่ยังคงลอยหน้าลอยตาเดินตัวปลิวไปสนใจจะช่วยเขาเลยแถมยังมีผิวปากเป็นเพลงกินตับอีก.....โอ๊ย....อยากจะเอากระถางต้นไม้ในมือทุ่มกลางกบาลมันเสียจริง

   นรกตกใส่กลางหัวแต่เช้า!!!! เมื่อคุณนายแม่ของอัคคีมาเคาะประตูเรียกเขาแต่เช้าด้วยมิตรไมตรีเอาของฝากจากสิงคโปร์มาให้  ชลกระดิกหางดีใจกับช็อกโกแลตยี่ห้อโปรดได้ไม่นานก็อยากจะเขวี้ยงกล่องขาวๆนั่นทิ้ง....

   ‘ชลจัดสวนเป็นใช่มั้ยจ๊ะ  พี่ฝากช่วยไปจัดสวนที่บ้านพี่หน่อยนะ  ตาอัคไม่ดูแลจนต้นไม้ตายไปหลายต้นเลย’

   มันจะไม่ตายได้ไงครับ.... ลูกคุณนายเล่นรดน้ำกวนตีนผมทุกเย็นซะขนาดนี้  รากไม่เน่าก็ไม่รู้จะว่าไงแล้ว...

   แล้วที่พี่เอากล่องช็อกโกแลตยัดปากผมตั้งแต่เปิดประตูมานี่ไม่ใช่ว่าบังคับกันกลายๆแล้วหรือไง?....  ชลเลยต้องกล้ำกลืนฝืนทนพยักหน้าตอบรับไปทั้งๆที่ในใจส่ายหน้าจนหัวหลุดออกมาแล้ว

   สภาพเหตุการณ์จึงเป็นดังที่เห็นนี้  ผู้ชายสองคนที่กำลังต่อสู้กับอากาศร้อนและของหนักในศูนย์กลางแหล่งจำหน่ายต้นไม้อย่างจตุจักร  อ๋อ...ไม่สิ  ที่กำลังต่อสู้อยู่น่ะมันแค่นายสายน้ำคนเดียว.....

   “เฮ้ย!!!! เลิกเดินตัวปลิวแล้วมาช่วยยกเดี๋ยวนี้เลย  ผู้ชายอะไรเรียนวิศวะซะเปล่า....ตุ๊ดเปล่าวะ”
   “ลุงนั่นแหละตุ๊ด  เป็นนักบาสเก่าไม่ใช่แบกแค่นี้ทำเป็นบ่นนะ”

   คนรับใช้ชะงักไปนิดนึง....แอบตกใจที่เด็กหนุ่มจำได้ด้วยว่าเขาเคยเป็นนักบาสมาก่อน....ถ้าจำไม่ผิดเขาเคยเล่าเรื่องนี้ให้ฟังตั้งแต่สมัยที่ยังญาติดีกันอยู่นี่นา.....  ไม่น่าเชื่อว่าจะจำเรื่องของเขาได้....

   “เอ๊า!!เหม่ออะไรน่ะลุง  คนอุตส่าห์ช่วยถือเห็นทำหน้าเบ้จนตีนกาขึ้นมาหมดแล้วเนี้ย”
   “โอ๊ยยยยยยยยยยยยยย!!!!!  เลิกกวนตีนกูซะทีคร้าบบบบบ คุณชาย!!!!!!” อัคคีหัวเราะแล้วสอดมือเข้าไปช่วยประคองกระถาง จนมือพวกเขาสัมผัสกันเบาๆ.....ชลสะดุ้งเล็กน้อย แต่อีกฝ่ายกลับทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแถมยังเดินแร๊ฟเพลง ’กรุณาฟังให้จบ’ โชว์สาวๆที่เดินผ่านไปมาอีก.....  ชลธีแทบเอาหัวมุดกระถางด้วยความอับอาย  เข้าใจว่าวัยรุ่นชอบโชว์อ๊อฟ....แต่หนุ่มอ๊อฟฟิตอย่างเขามันเลยวัยแบบนั้นไปนานแล้ว...

   แดดร้อนๆส่งผลให้มือของทั้งคู่เหนียวไปด้วยเหงื่อจนชลรู้สึกอึดอัดเพราะมือของไอ้เด็กนี่ทับเขาอยู่เต็มๆเลยน่ะสิ..

   เขาขยับพยายามดึงมือออก “อัค...มึงถือคนเดียวละกันมือกูเป็นเหงื่อหมดแล้ว”
   “ไม่!!!!!!” ไม่ว่าเปล่าอัคคียังคว้าหมับเข้าที่มืออีกฝ่ายเสียแน่น “ลุงห้ามเอามือออกนะ”
   “เรื่องอะไร...กูถือมาตั้งไกลแล้วตามึงบ้างสิ” ชลธีดิ้นขืนมือออก ซึ่งไม่ยากเย็นเท่าไหร่นักเพราะเหงื่อที่ขับออกมาเป็นตัวหล่อลื่นชั้นดี แต่ที่เขาคาดไม่ถึงน่ะ.....

   ตุบ!!!!

   อัคคีวางกระถางลงกับพื้นหน้าตาเฉย  เขาจ้องหน้าคนเตี้ยกว่าอย่างท้าทาย “ถ้าลุงไม่ช่วยผมแบกงั้นเราก็ทิ้งกระถางไว้ที่นี่แหละ”
   “เออ...สวนบ้านมึงกูไม่เกี่ยว”
   “เออ...รับปากแม่ผมแล้ว ผมไม่เกี่ยว”

   จึ๊ก!!!  เข้าไปกลางใจคนแก่เลยทีเดียว  หน้าที่การงานที่ค้ำคอทำให้เขายังต้องมาตามง้อคุณหุ้นส่วนนี้....ให้ตายเหอะ  เขาอยากกลับไปเป็นเด็กมหาลัยที่ไม่พอใจใครก็ซัดหน้ามันซะเลย ซึ่งไม่ต้องบอกก็รู้ว่าใครจะโดนเป็นรายแรก

   ฝ่ายอัคคีเห็นชลทำหน้างอเกินความจำเป็นจนเหมือนจะระเบิดออกมา  เขาเลยต้องพลิกลิ้นไม่ให้เสียบรรยากาศ “ก็ผมแบกคนเดียวไม่ไหวอ่ะลุง  กระถางเหี้ยไรโคตรหนักเลย”
   “อย่ามาสำออยครับคุณชายอัค  มึงเป็นนักกีฬาเหมือนกันไม่ใช่”
   “โห....ลุงอ่ะ  ผมยังหนุ่มๆนะครับ  ใครจะไปถึก อึด ตึงแบบลุงล่ะ”

   หนอย....ไอ้นี่มึงกล้าพูดนะ  มึงตัวใหญ่กว่ากูอีกได้มั้ย แสรดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!

   
   เมื่อเห็นว่าเถียงไปก็เหมือนสีซอให้ควายฟัง  สุดท้ายก็ได้ภาพผู้ชายสองคนช่วยกันยกกระถางในขณะที่มือกุมกันไว้ตลอดเวลา....  อัคคียิ้มอย่างผู้ชนะกับมืออุ่นๆในอุ้งมือเขา....



   เขาก็แค่เห็นหน้าชลธีแล้วอยากจับมือ.....ไม่เห็นแปลกเลยนี่?




TBC





แอบแวบมาลงเรื่องสั้นค่ะ  จบภายในสามตอนนะคะ เพิ่งเคยเขียนเรื่องสั้นครั้งแรกไม่รู้ออกมาเป็นไงบ้าง
คราวนี้ลองเขียนแบบบรรยายโดยบุคคลที่สามดูบ้าง  อ่านรู้เรื่องไม่รู้เรื่องบอกด้วยนะคะ จะนำไปปรับปรุงแก้ไขค่ะ :m15:
เราไม่ดองลุงแน่นอนค่ะ เพราะจะดองเด็กแทน เอ้ย!! ไม่ใช่!! ไว้เดี๋ยวจะมาทยอยลงให้จบนะคะ
หวังว่าทุกคนจะชอบลุงชลกับเด็กอัคนะ


ประกาศ!!! คนเขียนมีแฟนเพจแล้วนะคะ เข้าไปกดไลท์ด้วยล่ะ บังคับ!!
Indigo's Fan page

PS.คินไปป์รอแป๊บนะจ๊ะ ขอไปปั่นงานให้เสร็จก่อน ฟิ้ววววววววววววววววว

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
จิ้มๆ







อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยโคอ่อนกินหญ้าแก่ เริ่ดๆ อ่ะ เอาอีกๆๆๆๆๆๆๆๆๆสักสอบตอนจบได้มั้ยคะ สามตอนมันสั้นไปน๊าาาาาาาาาา :z1: :z1: :z1:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-12-2011 02:05:11 โดย samsoon@doll »

ออฟไลน์ pasallatel

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 328
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
 :laugh: :laugh: แหมๆ น้องอัคเนียนได้โล่
เรื่องนี้สนุกมากค่ะ มาต่อเร็วๆ นะคะ o13

ออฟไลน์ THiiCHA

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2070
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +208/-4
อร๊ายยยยย ตื่นเต้นๆๆ  :mc4:

เรื่องสั้นยามดึก

อัคคี  ✖  ชลธี

ชอบแนวนี้อ๊า ไม่อยากให้จบแค่สามตอนเลยแฮะ << บ๊ะ แล้วเค้าจะเรียกเรื่องสั้นหรอเอ็ง

ก็แหม เค้า อยากอ่านอ๊า  รออ่านตอนต่อไปน๊า

ปล. ฮั่นแหนะๆ พ่วงท้ายด้วยแฟนเพจ ว่าแล้วก็รีบกดด่วนๆ จิ้มมม จุ้ม 555

ออฟไลน์ WinterRose

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 104
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-1
อั๊ยยะ!
เรื่องนี้สเป็คอ่ะ >///////////<
ช๊อบชอบแฟนเด็กเนี่ย

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8867
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +946/-15

ออฟไลน์ RoseBullet

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1035
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-2
ไอ้น้องอัค กวนตีนได้โล่อ่ะ
แค่นี้ลุงก็เหม็นขี้หน้าเอ็งจะตายแล้ว
จะไปรักกันอิท่าไหนเนี่ย -w-

อ่านตอนแรกก็สนุกแล้วววว
อยากอ่านมากกว่าสามตอนอ่ะคนเขียนนนนน

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4633
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +276/-6
น้องอัคชอบลุงชลก็บอกมาเถอะ
ทำเป็นแกล้งลุงเค้า

 :L2: :L2:

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2909
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
ปูเสื่อรออ่านสนุกจ้า :impress2:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ MiSS-U

  • {^o^} {^3^}
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4489
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2799/-11
 :mc4:

ขอติดตามชลกะอัคด้วยคนค่ะ

ออฟไลน์ yeyong

  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6088
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +917/-25
สนุกค่ะ สงสัยลุงคงกระอักเลือดก่อนจะจบไหมเนี่ย

beatheart

  • บุคคลทั่วไป
เรื่องนี้ใช่เลยๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

มาต่อเร็วๆนะ 

อิลุงจะเป็นประสาทตายก่อนไหมเนี่ย

ออฟไลน์ TENSHINEKO

  • A heart can be broken, but it keeps beating just the same.
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 218
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1

ออฟไลน์ POPEA

  • Blood Type :: Y
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2154
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-3
    • http://writer.dek-d.com/popae/writer/view.php?id=794488
จิ้มเรื่องใหม่จ้า~
ติดตามๆ
 :z13:

ออฟไลน์ ooopimmyooo

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 435
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +36/-0
ชอบมากกกกกกกกกกกกก

เคะแก่กว่า โคตรชอบอ่ะ ><'

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4732
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
จับมือลุงแบบเนียนๆเลยนะ หึหึ

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2634
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-3
งานนี้ดูท่าโคแก่จะถูกเคี้ยวซะแล้วนะเนี่ย

ออฟไลน์ Rafael

  • เพราะคนเราเกิดมาเพื่อแตกต่าง
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4453
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +684/-7
โอ้วว เรื่องนี้ท่าทางจะมัน+ฮาดีแฮะ 555
ชอบบบค่า

ออฟไลน์ zombi

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1461
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +63/-5
น่ารักมากๆๆ
อยากมีเด็กข้างบ้านแบบนี้บ้าง

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ misso

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
สะดุดชื่อเรื่องเลยแวบเข้ามา ฮ่าๆ

เรื่องนี้น่ารักอะ ยาวมากกว่าสามตอนได้มั้ยคะ

น้องไฟกับลุงน้ำ

:impress2:

OTAKKIEZ

  • บุคคลทั่วไป
แหมๆ ริอาจเล่นของสูง(วัย) นะนายอัคคี !

ออฟไลน์ Pigstar

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 441
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-0
ไม่แปลกเลยค้าบ บ บ
แถวบ้านผมเรียกอารมณ์หลงแก่  :laugh:

ออฟไลน์ oiruop

  • เ รื่ อ ง โ ง่ โ ง่ นี่ ฉ ล า ด นั ก ⊙﹏⊙∥
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 512
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-0
    • https://www.facebook.com/book.yaoi?fref=ts

flawless

  • บุคคลทั่วไป
เห็นภาพ ใครรับ ใครรุก 555+
อยากมีเด็กแสบมากวนใจทุกวัน
เหมือนคุณชลธีบ้างจัง

ออฟไลน์ nomo9

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
5555  สงสัยจะเป็นลุงน้ำเดือดกะน้องไฟเย็นแทนอ่ะดิ ^^

ออฟไลน์ SungMinKRu

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 573
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +151/-0
    • https://www.facebook.com/pages/SungMinKRu-Boys-Love/311662138876399
ฮาได้อีกสองคู่นี้ อิอิ :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:  อยากได้เดกเวรหล่อๆแบบนี้มายุข้างบ้านมั้งจัง :z1: :z1:

ออฟไลน์ CarToonMiZa

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6756
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +820/-41

ออฟไลน์ Lemon_Tea

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1702
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +71/-2
ชอบคุณลุงก็บอกมาเถอะ
อย่าไปปั่นหัวเขามาก
เดี๋ยวชลไม่ชอบขี้หน้า ย้ายบ้านหนีน้า

ออฟไลน์ ลู่เคอOlive♥

  • แซ่บเว่อร์
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1043
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +95/-8
พระเอกโครตกวน...อะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด