ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู- ฝน โดย aoikyosuke
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู- ฝน โดย aoikyosuke  (อ่าน 215691 ครั้ง)

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
เอาเรื่องใหม่ของคุณเท็นมาให้อ่านกันอีกเรื่องหนึ่ง  ได้รับอนุญาตจากคุณเท็นเรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องห่วง อิอิ :m23:

เรื่องนี้คุณเท็นเค้าชอบเป็นการส่วนตัวด้วย เราเองก็ชอบเหมือนกัน เลยอยากเอามาให้เพื่อนๆพี่ๆ น้องๆ ที่น่ารักในเล้าได้อ่านกัน

อ่านแล้วแสดงความคิดเห็นกันได้นะ  :m23:

ขอบคุณคุณเท็นที่เขียนงานสนุกๆๆมาให้ได้อ่านกันแบ่งปันความสุขกัน  :m5:


กรุณาอ่านกติกาในการเข้าเล้าเป็ดกันด้วยนะ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความที่ไม่เหมาะสมและเกิดความขัดแย้ง
3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขอนุญาตเจ้าของเรื่องก่อน

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่

http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

*** ขออนุญาตแก้ไขคำห้อยท้ายของชื่อเรื่อง เพื่อลดความรุงรังของหัวข้อ  แต่หากผู้แต่งมีเรื่องแจ้งเพิ่มเติม ก็สามารถแก้ไขชื่อเรื่องได้ตามปกติค่ะ
 ทิพย์โมบอร์ดนิยาย

Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 14-09-2010 22:00:08 โดย THIP »

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู- ฝน ตอน 1 ความสะใจ

“ฝนเหี้ยเอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย หยุดตกซะที่สิเว้ยยยยยยยยยยย กูเกลียดฝนเว้ยยยยยย สัตว์แม่ง...ใครขโมยร่มกู...กูจะเอาตีนเหยียบหน้ามันโว้ยยยยยยยยยยย”

เสียงฟ้าคำรามลั่น แต่ไอ้ปูไม่เคยคิดจะสนใจ เดินตะโกนเสียงดังลั่น ไปตลอดทาง เหมือนกับคนบ้า

ไอ้พวกสัตว์ที่ห้องแม่งแกล้งกู.......กูจะฆ่ามัน.......เกลียดฝนเว้ยยยยยยยยยย กูเกลียดฝน

ดูเด่ะเสื้อเน่าเลย รองเท้าก็เน่า สรุปว่าทั้งตัว แม่งเน่าทั้งตัว เซ็งแม่งจริง ๆ เลย
อ้าว แล้วนั่น.........เหยื่อนี่หว่า......หนูฝน...น้องน้ำฝน....เสร็จกู...ขอสนองความถ่อยกูหน่อยเถอะ แก้เครียด
เกลียดฝน มันต้องแกล้งไอ้ฝน.......เอาให้แม่งโง่เลย สะใจกูจริงเว้ยยยยยยย กร๊ากกกกกกก

น้ำฝนเดินเอื่อย ๆ กอดหนังสือเรียนแน่น เพราะกลัวว่าจะโดนสายฝนที่ซัดกระหน่ำ ทำให้ตัวเปียกปอน
ไม่ชอบสายฝนเลย เพราะทำให้ตัวเปียก.......แต่ดันชื่อน้ำฝน...ดีนะที่เอาร่มคันใหญ่มาไม่งั้นคงจะลำบากแย่

เดินอยู่ดี ๆ ก็ถูกกระโดดเตะเข้าที่กลางหลัง พร้อมกับที่หนังสือปลิวกระจาย ร่มที่กางเปลี่ยนทิศทาง ปลิวไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้..........พอทำท่าจะเซ
ก็โดนเตะซ้ำอีกครั้ง จนหนังสือตกลงบนพื้นเปียกเละเทะไปหมด ทั้งคนทั้งหนังสือ เมื่อกำลังจะก้มลงเก็บ ก็ปรากฏร่างของตัวต้นเหตุ

“น้องน้ำฝน.....กลับบ้านคนเดียวเหรอจ๊ะ.........พี่ปูเปียกน้องน้ำฝนก็ต้องเปียกด้วยสิจ๊ะ..........”

เสียงหัวเราะเยาะของอันธพาลประจำถิ่น พร้อมกับที่เสื้อชอร์ปถูกถอดออก โยนพาดบ่า ก่อนที่ร่างนั้นจะยืนหัวเราะขำกับท่าทางงก ๆ เงิ่น ๆ พยายามเก็บหนังสือที่เปียกน้ำของไอ้ยักษ์ตัวสูงแต่ปัญญาอ่อนนั้น.......

“คุณปู....หนังสือเปียกหมดแล้วนะครับ.......” ไอ้ยักษ์ตัวโต ยืนทำหน้าเหมือนกับจะร้องไห้ ก้มลงไปเก็บหนังสือเปียก ๆ พร้อมกับที่พยายามจะหยิบร่มขึ้นมากาง สภาพตอนนี้เปียกมอมแมม ทั้งที่พยายามระวังแล้วไม่ให้เปียก
แต่ก็ถูกคุณปูทำให้เปียกเละเทะแบบนี้จนได้

“มึงกล้าหือกูเหรอ.........ทำไม.....มึงกล้าหือใช่มั้ย.........ไอ้โง่...ตัวก็โตสมองเท่าสมองมด.......เอาดิ...กูกำลังเซ็ง
อยากมีเรื่อง.......ไม่รู้ไอ้เหี้ยตัวไหนเอาร่มกูไป.......กูเลยประชดแม่งเลย.......ไม่มีร่มกูก็กลับบ้านได้....แล้วทำไม
เปียกนิดเปียกหน่อย มึงกล้าหือเหรอ ไอ้ฝน”

ฝ่ามือเล็ก ๆ ผลักไหล่ของคนตัวสูงอย่างไม่กลัวเกรง และใช้มือตี กระทบเข้าที่แผ่นหลังกว้างของคนตัวสูงนั้นอย่างแรง จนอีกฝ่ายเซถลา

“ผมเจ็บนะครับคุณปู....คุณปูเป็นอันธพาล..ผมไม่คุยกับคุณปูแล้ว”

ถึงจะพยายามเดินหนี แต่ก็ถูกยืนขวางเอาไว้

“ไอ้ฝนมึงกล้าเดินหนีกูเหรอ......ทำไมวะ....เดี๋ยวนี้มึงกล้าเหรอ......ไอ้ฝน..ทำไมวะ..กูอันธพาลแล้วทำไม
มึงจะทำไมกู....มึงจะทำไมกู หะ มึงจะทำไมวะ..ไอ้ฝน”

เสียงตะโกนก้อง แข่งกับเสียงฝน ที่ตกกระหน่ำ ไม่ได้ทำให้ไอ้ปูจอมอันธพาล....สนใจเลยสักนิด
ยิ่งเห็นว่าไอ้ยักษ์มันไม่สู้ ยิ่งรู้สึกสนุกอย่างบอกไม่ถูก

“ไม่ทำอะไรหรอกครับ....แต่คุณปูไม่น่าทำอย่างนี้...ผมเปียกหมดแล้ว”

ไม่อยากจะต่อล้อต่อเถียงกับคุณปูเลย เพราะว่าคุณปูไม่มีเหตุผล อะไรก็ใช้แต่กำลัง.....เห็นเป็นไม่ได้ ต้องเข้ามาแกล้งมาทำให้เสียใจ ทำไมถึงโชคร้ายต้องมาเจอกับคุณปูด้วยนะ ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ
เจอที่ไหนก็มีแต่โชคร้ายที่นั่น

อันธพาลอย่างไอ้ปูมีหรือจะทนได้ คนตั้งใจมาหาเรื่อง พูดอะไรนิดอะไรหน่อย ก็ไม่เข้าหูซะแล้ว

ยิ่งไอ้ท่าทางเซื่อง ๆ โง่ ๆ โตแต่ตัวแบบนี้ยิ่งชอบ......
----------
เห็นน้ำที่กำลังนองพื้นเลย เตะน้ำให้กระเด็นใส่หน้าของคนที่พยายามจะเช็ดหนังสือที่เปียกและเอามาถือเอาไว้
ยิ่งได้เห็น ยิ่งได้แกล้งยิ่งสะใจ

ไอ้โง่ฝน แก้เครียดให้กูได้จริง ๆ

“คุณปูครับ........ผมไม่อยากเจอคุณปูแล้ว...ดีแต่แกล้ง..อันธพาลจริง ๆ เลยนะครับ”

ขืนอยู่ต่อ ไม่รู้จะโดนแกล้งอะไรอีก หนังสือเปียก ๆ ถูกเก็บขึ้นมา พร้อมกับที่ยักษ์ตัวใหญ่ แต่ใจปลาซิว รีบวิ่งหนีคนที่ยืนหัวเราะสะใจอยู่ท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำ

“เฮ้ยยยยยยยยยยยย อย่าลืมกลับบ้านไปบอกแม่มึงด้วยนะว่าโดนกูแกล้งอะไรบ้าง..อย่าลืมนะเว้ย ไอ้ยักษ์ใจปลาซิว ขำเว้ยยยยยย ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

คุณน้ำฝนเดินจากไปหลังจากที่โดนไอ้ปูจอมอันธพาลแกล้งจนพอใจแล้ว
พร้อมกับที่ไอ้ปู จอมอันธพาล ยังยืนหัวเราะสะใจอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ตกกระหน่ำ

ดีจริง ๆ หาที่ระบายได้........ถ้าไม่เจอไอ้ยักษ์นี่กูคงหงุดหงิดกว่านี้
ฮ่า ฮ่า ฮ่า สนุกเว้ย ไอ้น้ำฝน ยักษ์ปัญญาอ่อน วิ่งไปตายเลยมึง สะใจเว้ย สะใจ

“อย่าลืมให้แม่มึงชงนมให้แดกด้วยนะเว้ยยยยยยยยย ฮ่า ฮ่า ฮ่า สะใจเว้ย”

เสียงตะโกนลั่นยังตามไปหลอกหลอน ยักษ์ตัวโต อย่างไม่ลดละ

เกลียดคุณปู....เกลียดคุณปูที่นิสัยไม่ดี...เป็นอันธพาลแบบนี้ สักวันนะ...ถ้ามีสักวัน..ที่มีใครมาแกล้งคุณปูได้แบบนี้
แล้วคุณปูจะรู้สึก

TBC…..

อ่านแล้วแสดงความเห็นด้วยนะจ๊ะ อิอิ จะพยายามมาอัพให้ต่อเนื่องจ้า :m23:

stupidchild

  • บุคคลทั่วไป
เจิมมั่ยเนี่ยยย

ก้แบบว่า ตกลง ยักนั่น เปน รับรึ จิ้นไม่ถูกเลยงานนี้

เอาเปนว่าเอามาต่อดีกว่า ให้เข้าใจปายยเลยยยย

╠$£êN╣

  • บุคคลทั่วไป

โอ้วววว!!! ความรักของเด็กช่างกลกับเด็กเรียน (อ่ะป่าว)

มาต่อไวๆนะครับ ชอบนิยายโหดร้ายทารุณมากมาย (โรคจิตเล็กๆ)
   :m3: :m3:

ออฟไลน์ ที่ปรึกษาไอทีขั้นต้น

  • Administrator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1320/-22
ชอบเรื่องนี้ที่สุดเหมือนกัน ยอดเยี่ยมไร้คำบรรยาย
 :m3: :m3: :m3: :m3:

three

  • บุคคลทั่วไป
พระเอกนี้เถื่อนได้ใจจริงชอบแกล้งคนอื่น :m18:

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Turn_righT

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
นึกถึงข้าวโพดกะภานุตอนแรกๆ เลยนะเนี่ย  :a4:

คนตัวเล็กมาแนวโหดๆ คนตัวใหญ่มาแนวหงิมๆ

แล้วตอนท้ายน้ำฝนจะกลับมาคุมเกมรึป่าวน้อ...อิอิ  :m4:

เด็กช่างเถื่อนๆ ชอบบบบบ อะหุ อะหุ  :m3:

FOAM

  • บุคคลทั่วไป
เถื่อนๆ แบบนี้ ผมชอบ

ขอบคุณครับ

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
 :impress: :impress: :impress:

อ่าครับสนุกดีครับผม

เอ้..ว่าแต่ฝนทำไมถึงยอมให้นายปู แกล้งละครับ

เป็นผมนะ เหอๆๆตายไปกันข้างหนึ่งแล้ว

เป็นกำลังใจให้ครับ รีบๆๆมาต่อนะครับ

 :impress: :impress: :impress:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ ~ScAreD:SAcreD~

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1811
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +264/-2
ชอบ แนวตบจูบแบบเนี๊ย

ยิ่งเป็นช่างกล ยิ่งเถื่อนได้ใจ

สะใจดี :m3:  :m3:  :m3:

ออฟไลน์ pongsj

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 6054
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +213/-9
เคยอ่านเรื่องนี้มาแล้ว แล้วทำให้ต้องไปตามอ่านนิยายของคุณเท็นทุกเรื่องเลย

สนุกมากๆทุกเรื่องย้ำเลยทุกเรื่องจิงๆ โดยเฉพาะเรื่องชุด"ปรัชญาช่างกล" เนี่ยสนุกทุกภาคเลย :m1:

เดี่ยวจะติดตาม อ่านอีกน่ะค้าบบบบบบบบบ อ่านกี่ทีก็สนุกอ่ะ อิอิ  :m3:

ออฟไลน์ cargo

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 521
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-1

      ผู้ชายจะมาหลงรักกันเอง  เหมือนนิยายได้ป่าวหว่า  ....  :เฮ้อ: :เฮ้อ:
 
      มะค่อยชอบแบบเฉิ่ม ๆ อะ   แต่ ตอ้งมีตอนหวานแน่ผมว่า  :m26: :m26:

      เกลียดกันแต่เริ่ม  งานนี้รับรองอ้อนกันซะหวานเยิ้มแน่   :m10: :m25: 

     มาต่อนะคับ TBC :a2: :a2:
 

armani

  • บุคคลทั่วไป
ชอบจิงๆ เลยเถื่อนๆ แบบนี้น่ะ
 :m3: :m3:

three

  • บุคคลทั่วไป

leau_dissey

  • บุคคลทั่วไป
 :impress:มารออ่านนะคะ จบเมื่อไหร่บอกด้วยค่ะ ชอบให้จบก่อนจะได้อ่านทีเดียวเลย :m13:

ป.ล.กำลังอยากรู้เรื่องของสองคนนี่พอดีเลย

mu_off

  • บุคคลทั่วไป
อ๊ะ...เหอๆ..

คุณปู..ชอบแกล้งคุณฝนเหรอคับ..  :m12:

แกล้งไปแกล้งมา..ระวังจะเกิดเรื่องนะคับ..  :m1:

bigpoman1

  • บุคคลทั่วไป
เริ่มเข้าสู่โหมดดองเค็มแล้วครับ :m16:

three

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
แหะ แหะ มาแล้วจ้า ไม่ดองจ้าไม่ดอง ของดองกินมากๆๆไม่ดี อิอิ

ดีใจจังที่ได้ผลตอบรับกันขนาดนี้ (กระโดด ตีลังกา ม้วนเกลียว สามตลบ 5555)

รู้สึกว่าถูกใจในความเถื่อนๆ ดิบๆ ออกแนวซาดิสต์นิดๆๆ กันหลายคนจัง อิอิ  รู้น๊าคิดไรกันอยู่อ่ะ 55555  :laugh:

ต่อกันเลยละกัน

ตอนที่แล้ว
“เฮ้ยยยยยยยยยยยย อย่าลืมกลับบ้านไปบอกแม่มึงด้วยนะว่าโดนกูแกล้งอะไรบ้าง..อย่าลืมนะเว้ย ไอ้ยักษ์ใจปลาซิว ขำเว้ยยยยยย ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

คุณน้ำฝนเดินจากไปหลังจากที่โดนไอ้ปูจอมอันธพาลแกล้งจนพอใจแล้ว
พร้อมกับที่ไอ้ปู จอมอันธพาล ยังยืนหัวเราะสะใจอยู่ท่ามกลางสายฝนที่ตกกระหน่ำ

ดีจริง ๆ หาที่ระบายได้........ถ้าไม่เจอไอ้ยักษ์นี่กูคงหงุดหงิดกว่านี้
ฮ่า ฮ่า ฮ่า สนุกเว้ย ไอ้น้ำฝน ยักษ์ปัญญาอ่อน วิ่งไปตายเลยมึง สะใจเว้ย สะใจ

“อย่าลืมให้แม่มึงชงนมให้แดกด้วยนะเว้ยยยยยยยยย ฮ่า ฮ่า ฮ่า สะใจเว้ย”

เสียงตะโกนลั่นยังตามไปหลอกหลอน ยักษ์ตัวโต อย่างไม่ลดละ

เกลียดคุณปู....เกลียดคุณปูที่นิสัยไม่ดี...เป็นอันธพาลแบบนี้ สักวันนะ...ถ้ามีสักวัน..ที่มีใครมาแกล้งคุณปูได้แบบนี้
แล้วคุณปูจะรู้สึก


ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู- ฝน ตอน นิสัยของอันธพาล

ร่างสูงที่เดินมา และยกมือขึ้นปาดหยดเลือดที่มุมปาก อย่างไม่แคร์สายตาใคร ทำให้คนที่ตัวใหญ่กว่าอย่าง

น้ำฝนต้องแอบมอง และพยายามเดินหนีออกห่าง

“มึงจะไปไหนไอ้ฝน.........มานี่เลยนะ” หนุ่มร่างสูงวิ่งมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของคนที่ทำท่าจะขยับกายหนีห่าง

คุณปูอันธพาล ไม่อยากเข้าใกล้เลย ถือว่ามีร่างกายแข็งแรงกว่าคนอื่น เลยหาเรื่องคนนั้นคนนี้ไปทั่ว
แทนที่จะเอาไว้เล่นกีฬาหรือช่วยเหลือคน กลับเอาไว้ต่อยตี และทำตัวเกเร แบบนี้ใครจะอยากคบด้วยกันล่ะ

“ผมต้องท่องหนังสือ....ถ้าคุณปูไม่มีอะไรแล้ว..ผมขอตัวนะครับ”

แม้จะพยายามถอยหนี แต่หนังสือสองสามเล่มที่คุณปูถือยู่ก็ถูกตีกระแทกเข้าที่กลางใบหน้า

“โอ้ยยยยยยยยย ผมเจ็บนะครับคุณปู....ทำไมถึงทำอย่างนี้ล่ะครับ” เมื่อน้ำฝนพยายามเอามือลูบหน้าผากด้วยความเจ็บ แต่คนที่เที่ยวไปมีเรื่องกับชาวบ้านมา จนหน้าตาเละเทะ ก็ไม่คิดจะสนใจ แถมซ้ำยังถ่มเลือดในโพรงปากทิ้ง ก่อนจะถอดเสื้อชอร์ปและเอาไปพาดบ่าไว้

“500 ดิ...ขอเงินใช้หน่อย....กูอยากไปตีสนุ๊ก...แต่เสียบอลหมดแล้ว...เร็วเด่ะ” ฝ่ามือเล็ก ๆ เล็กกว่าแน่เมื่อเทียบกับมือของยักษ์ตัวโต แต่อย่าไปเทียบกับใคร เพราะถ้าเทียบ.....มือของไอ้ปู อันธพาล คงใหญ่กว่าชาวบ้านอย่างแน่นอน

“เงินของผมเอาไว้ซื้อขนมกินนะครับ...ใครเค้าจะให้คุณปูเอาไปทำอะไรไม่ดีอย่างนั้นล่ะ”

น้ำเสียงทุ้มห้าวเอ่ยบอกก่อนจะพยายามเดินเลี่ยงหนีห่าง เบื่อนิสัยคุณปู ชอบไถเงิน ชอบทำตัวเกเร ชอบทำตัวอันธพาล ไม่เคยทำอะไรดี ๆ เลยสักอย่าง

“250 ก็ได้...เร็วเด่ะ” ยังมีการต่อรองอีก....พอเห็นว่าไม่ได้แน่ ๆ ก็เลยต้องลดให้ แถมซ้ำไอ้ปูยังมีการพูดเหมือนต่อราคาของอีก

“เท่าไหร่ก็ไม่ให้หรอกครับ....ทำไมผมต้องให้เงินคุณปูด้วยล่ะ....ถ้าคุณปูจะกินข้าวผมก็คงให้ แต่คุณปูเอาไปใช้อย่างนี้ ใครจะให้กันล่ะครับ”

ยักษ์ตัวโตเอ่ยบอก และทำเสียงดังใส่อย่างไม่กลัวเกรง

-------------------
“ไอ้ฝน....ทำไมกูจะเอาเงินไปทำอะไรมันก็เรื่องของกู.....อย่ามาเสือกหน่อยเลย ไม่ให้ก็คือไม่ให้....แม่งเอ้ย”

เสียงกร่นด่า ตามมาพร้อมกับที่ คุณปู ถ่มเลือดออกจากปากอีกครั้ง.....
ก่อนจะทำหน้าหงุดหงิดโมโหแล้วเดินจากไป….วันนี้นอกจากใช้หนังสือตีเข้าที่ใบหน้า คุณปูไม่ได้ทำอะไรน้ำฝนอีก
ยักษ์ตัวโตยืนมอง คนที่เดินจากไปแล้ว ด้วยความเบื่อหน่าย

เมื่อก่อนก็ไม่ใช่คนแบบนี้ซะหน่อย ออกจะเป็นคนดี ช่วยเหลือคนด้วยซ้ำ แต่ทำไมกลายเป็นคนอันธพาล
ชอบมีเรื่องชกต่อยกับคนอื่นอย่างนี้ก็ไม่รู้

สงสัยคราวนี้คงไปมีเรื่องกับใคร แล้วโดนเขาซ้อมจนเละกลับมาแน่ ๆ

แถมซ้ำยังมีการมาไถเงินอีก นิสัยไม่ดีเลย เอาเงินไปกินข้าวก็พอว่า นี่จะเอาเงินไปทำเรื่องเหลวไหล แล้วใครจะให้กันล่ะ มิหนำซ้ำ เจอกันทีไร บางทีก็หาเรื่องเตะบ้าง ต่อยบ้าง

แกล้งให้เจ็บตัวอีกก็บ่อย แล้วแบบนี้จะมีใครอยากคบหากันล่ะ

นิสัยไม่ดีเลยจริง ๆ คุณปู

อันที่จริง น้ำฝน ไม่ใช่คนที่ยอมอะไรใครได้ง่าย ๆ ไม่ใช่ว่าโตแต่ตัวแล้วจะได้เที่ยวไปรังแกคนเขาจนทั่ว
คนอย่างฝน ถ้าลงมือกับใคร คน ๆ นั้นคงเจ็บหนัก แต่ที่ไม่อยากจะทำอะไรคุณปู ก็เพราะว่า ครั้งหนึ่ง
สมัยเด็ก ๆ คุณปูเคยช่วยเอาไว้ไม่ให้จมน้ำตายก็แค่นั้น หลังจากนั้น ก็เหมือนกับว่าคุณปูเป็นผู้ช่วยชีวิตเลยไม่อยากจะทำอะไรมากนัก เพราะวัน ๆ คุณปูก็เที่ยวไปมีเรื่องกับใคร ๆ เขาจนทั่วแล้ว

ยักษ์ตัวโตเดินกอดหนังสือเรียน เดินตามหลังคนที่เดินนำหน้าด้วยความเบื่อหน่าย

แล้วดูคุณปูทำสิ

เตะกระป๋องน้ำอัดลมจนไปกระแทกกับถังขยะอีก

แย่จริง ๆ นิสัยแบบนี้ หาความเป็นสุภาพบุรุษไม่ได้.....แบบนี้ตายไปสิบชาติคงไม่ได้แต่งงานกับผู้หญิงดี ๆ หรอก

น้ำฝนยืนมองแผ่นหลังของคนที่เดินโมโหจากไปแล้ว

คงจะมีแต่เขาคนเดียวที่ยอมให้คุณปูเตะเล่นเป็นกระสอบข้าวสาร แต่ถ้าเลี่ยงได้ก็อยากจะเลี่ยง ไม่อยากเผชิญหน้า
เพราะคำว่ามีบุญคุณมันค้ำคออยู่ พ่อแม่พี่น้องของเขาก็ไม่มีใครเป็นอันธพาลแบบคุณปูสักคน

แต่เขามันโชคร้ายเองที่ โดนอันธพาลช่วยเอาไว้

คำสอนที่ว่า ต้องสำนึกบุญคุณ ถ้าหากใครมีพระคุณด้วย ก็อย่าลืมเด็ดขาด ก็ไม่เพราะไอ้คำนี้หรือไง ที่ทำให้เขาต้องทนให้คุณปู แกล้ง ทุกครั้ง ที่เจอ

สักวันหนึ่งเถอะ
สักวันหนึ่งคำว่าบุญคุณ คงได้หมดไปสักวัน
เพราะคุณปูทำตัวของตัวเอง

TBC…..

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Turn_righT

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
คุณปูเองก็คงจะมีความหลังฝังใจใช่มั้ยอ่ะ...ถึงได้กลายเป็นอันธพาล

น้ำฝนนี่ตอนแรกนึกว่าหงอๆ ที่จริงแล้วเป็นคนใจเย็นนี่เอง (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย  :m28: )

ติดตามอยู่จ้า  :m4:  :m4:

three

  • บุคคลทั่วไป

ken_krub

  • บุคคลทั่วไป

three

  • บุคคลทั่วไป

niph

  • บุคคลทั่วไป
จาคอยดูคุณน้ำฝนถอดคราบ

จาคอยดูคุณปูถูกปราบ

จาคอยดูต่อปายยยยยยย
 :m7: :m7: :m7:

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
 :impress: :impress: :impress:

อ่าครับ แบบนี้นี่เองที่น้ำฝน

ไม่ตอบโต้ปู อ่า เข้าใจแล้วครับผม

มาต่อนะครับ สู้ๆๆๆๆๆ

 :impress: :impress: :impress:

bigpoman1

  • บุคคลทั่วไป
ฝนที่จริงก็แข็งแรงนี่หน่า แล้วอย่างนี้ใครจะจัดการใครกันเนี่ย :m10:

ตอนต่อไปเร็วๆนะครับ อยากอ่านตอนนั้นเร็วๆ :m25:

mu_off

  • บุคคลทั่วไป
อืมงืม... รอคับรอ...

ยังไม่ค่อย get มาต่อเร็วๆนะค้าบ...  :m13:

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
คุณปูเองก็คงจะมีความหลังฝังใจใช่มั้ยอ่ะ...ถึงได้กลายเป็นอันธพาล

น้ำฝนนี่ตอนแรกนึกว่าหงอๆ ที่จริงแล้วเป็นคนใจเย็นนี่เอง (เกี่ยวกันมั้ยเนี่ย  :m28: )<<<<อิอิ แบบนี้ต้องติดตามอ่ะ

ติดตามอยู่จ้า  :m4:  :m4:<<<<ขอบคุณจ้า

น่าสงสารฝนจัง :m29:<<<< ต้องมาติดตามดูต่ออ่ะว่าจะเป็นอย่างงัย

เป็นกำลังใจให้ครับ <<<<ขอบคุณ ขอบคุณ อิอิ มาติดตามกันนะ

รอครับรอ :a12:<<<<มาแล้ว มาแล้วจ้า

จาคอยดูคุณน้ำฝนถอดคราบ
จาคอยดูคุณปูถูกปราบ
จาคอยดูต่อปายยยยยยย
 :m7: :m7: :m7:<<<<<ถูกต้องแล้วคร๊าบบบ  :laugh: :laugh:

:impress: :impress: :impress:

อ่าครับ แบบนี้นี่เองที่น้ำฝน
ไม่ตอบโต้ปู อ่า เข้าใจแล้วครับผม
มาต่อนะครับ สู้ๆๆๆๆๆ
 :impress: :impress: :impress:<<<<< อิอิ ขอบคุณจ้า

ฝนที่จริงก็แข็งแรงนี่หน่า แล้วอย่างนี้ใครจะจัดการใครกันเนี่ย :m10:

ตอนต่อไปเร็วๆนะครับ อยากอ่านตอนนั้นเร็วๆ :m25:<<<<มาต่อแล้วจ้า

อืมงืม... รอคับรอ...

ยังไม่ค่อย get มาต่อเร็วๆนะค้าบ...  :m13:<<<<มาแล้วจ้า

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
ตอนที่แล้ว

คงจะมีแต่เขาคนเดียวที่ยอมให้คุณปูเตะเล่นเป็นกระสอบข้าวสาร แต่ถ้าเลี่ยงได้ก็อยากจะเลี่ยง ไม่อยากเผชิญหน้า
เพราะคำว่ามีบุญคุณมันค้ำคออยู่ พ่อแม่พี่น้องของเขาก็ไม่มีใครเป็นอันธพาลแบบคุณปูสักคน

แต่เขามันโชคร้ายเองที่ โดนอันธพาลช่วยเอาไว้

คำสอนที่ว่า ต้องสำนึกบุญคุณ ถ้าหากใครมีพระคุณด้วย ก็อย่าลืมเด็ดขาด ก็ไม่เพราะไอ้คำนี้หรือไง ที่ทำให้เขาต้องทนให้คุณปู แกล้ง ทุกครั้ง ที่เจอ

สักวันหนึ่งเถอะ
สักวันหนึ่งคำว่าบุญคุณ คงได้หมดไปสักวัน
เพราะคุณปูทำตัวของตัวเอง


ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู-ฝน ตอน ชีวิตของปู

“เออ....ขอหน่อยก็ไม่ได้...ไอ้ฝน....น้องหนูฝน..งกชะมัด..กูไม่เอาก็ได้วะ”

ไอ้ปู อันธพาล เดินไปเรื่อย ๆ พร้อมกับ ยกมือขึ้นแตะที่ริมฝีปากตัวเอง เลือดยังไหลไม่หยุด....
ปากคงแตก...แล้วแม่งยังเจ็บไปทั้งตัวอีก

ห่าเอ้ย....ถ้าเลือกได้ไม่อยากทำเล้ย ต่อยกับชาวบ้าน เจ็บตัวชิบหาย
แถมซ้ำ.....งวดนี้ยังไม่ได้เงินใช้อีก...........เพราะแพ้น็อค.... เสือกแพ้อีกกู....ขึ้นชกแล้วแพ้
ใครจะอยากจ่ายค่าตัวให้ล่ะวะ

ค่าตัวก็โดนหัก จากที่คราวก่อน เคยยืมเงินเจ้าของค่ายไปจ่ายค่าหนังสือไอ้กุ้งเอาไว้
เลยไม่มีเหลือสักบาท

กะจะไถเงินไอ้ห่าฝนไปซื้อยาซะหน่อย มันก็เสือกไม่ให้อีก แล้วเย็นนี้จะทำยังไงดีวะเนี่ย
ยังไม่มีค่ากับข้าวเลย.........เซ็งเว้ย

ไอ้ปู อันธพาล มีเรื่องกับคนอื่นไปทั่ว เดินครุ่นคิดอะไรไปเรื่อย

ทำไงดีวะ เหลือ 20 บาท แล้วพรุ่งนี้ไอ้กุ้งมันจะเอาเงินที่ไหนไปโรงเรียนวะเนี่ย

แค่คิดก็เครียด ยิ่งเครียดก็ยิ่งเซ็ง

วันก่อนไปสมัครงานเป็นเด็กเสริฟ เขาเสือกไม่รับอีก เพราะเห็นหน้าตา เละเทะ คงคิดว่าเป็นพวกชอบมีเรื่องกับชาวบ้าน ก็เลย ไม่รับเข้าทำงานซะอีก

ไอ้ร้านเก่าที่ทำงาน.....เจ้าของร้านเสือกเป็นตุ๊ด กะจะมอมเหล้าเอากูทำผัว เลยจัดการต่อยสั่งสอนมันไป สุดท้ายก็โดนไล่ออกมาซะ เซ็งเลย

ไอ้ปู อันธพาล ร่างสูง ถอนใจด้วยความเบื่อหน่าย กับชีวิตที่ต้องเอาตัวรอดไปวัน ๆ ของตัวเอง

มองที่แขน แล้วก็คงต้องใช้วิธีนั้นอีกแล้ว

ต้องขายเลือดอีกแล้วเหรอเนี่ย..........เอาวะแม่ง.....ขายก็ขายวะ....แค่พอมีค่ากับข้าวให้มันรอดไปก่อนแล้วกัน
เรื่องค่าเทอมของไอ้กุ้ง....เดี๋ยวค่อยคิดดีกว่า ว่าจะเอายังไงต่อดี

ร่างสูงนั้น ตัดสินใจหันหลังเดินกลับ ออกจากซอยเข้าบ้าน และมองใบหน้าของไอ้ยักษ์ตัวโต ที่เดินตามมาติด ๆ
“มองทำเหี้ยอะไร.....กูจะไปตีสนุ๊ก.....มึงไม่ให้เงินกู....กูไปหาเอาข้างหน้าก็ได้....ไร้น้ำใจจริง ๆ มึง
ไอ้หน้าโง่”

ไอ้ปู เดินจากไปแล้ว มิหนำซ้ำยังมีการมาด่าน้ำฝนซะอีก

ยักษ์ตัวโตถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย

เป็นเวรกรรมอะไรนักหนา ที่ต้องมาเจอคุณปูตอนกลับบ้านล่ะเนี่ย.....ไม่โดนต่อยเล่น
ก็โดนพูดแต่สิ่งแย่ ๆ ใส่

เบื่อคุณปูจริง ๆ เบื่อมาก เป็นคนที่ไม่มีใครเขาอยากคบหรอกคนแบบนี้

ความเบื่อหน่ายของ น้ำฝน ผู้เพียบพร้อมไปซะทุกอย่าง คือการที่ต้องมาพบ กับคนนิสัยแย่ ๆ อย่างไอ้ปู

แต่ก็ไม่เคยรู้เลยว่าคนที่ทำตัวงี่เง่า และมีนิสัยอันธพาล มีชีวิตแบบไหน

รู้แต่ว่า โดนด่าบ้างล่ะ โดนแกล้งแบบเจ็บ ๆ บ้างล่ะ ........... เจอกันมานาน ตั้งแต่เด็กจนโต
จนกลายเป็นความผูกพันธ์ลึก ๆ ภายในใจที่ต่างฝ่ายต่างไม่เคยรู้ตัว

น้ำฝนเดินกลับบ้าน พร้อมกับที่ครอบครัวอบอุ่น มีอาหาร มีเครื่องอำนวยความสะดวกทุกอย่าง ไว้รอเวลาที่กลับถึงบ้าน และชีวิตก็ไม่ต้องคิดอะไรให้ปวดหัว

แต่คนอีกคน.........ที่กำลังเดินมุ่งหน้าไปโรงพยาบาล
และเป็นคนนิสัยไม่ดี เป็นที่รังเกียจของน้ำฝน
กำลังต้องใช้เลือดของตัวเอง เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว
ให้อยู่รอดไปอีกวัน
คนสองคนช่างมีชีวิตที่ตรงข้ามกันเหลือเกิน

TBC…..
ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู- ฝน ตอน รอยยิ้มของปู

“พี่ปู....อาจารย์เขาให้ผลัดได้ถึงวันศุกร์นะ”

เสียงของน้องสาว แว่วดังอยู่ในสมองกลับไปกลับมา วันนี้วันพุธแล้ว จะเอาเงินค่าเทอมที่ไหนไปให้เขาวะ
กลุ้มเว้ยยยยยยยยยยย

ไอ้ปู เดินเอื่อย ๆ พร้อมกับ มาม่าหนึ่งซอง ที่แวะซื้อที่ร้านค้าหน้าปากซอย.....

เหลืออีก 2 วัน กูจะไปหาเงินมาจากที่ไหนวะ

ขายเลือดกิน....

ตายแน่

ขายจนตัวซีดจะตายแล้วเนี่ย

ต่อยมวย

เจ้าของค่ายบอกว่า ไปรักษาตัวให้ดีก่อนแล้วค่อยมาขึ้นชก ถ้า ชกแล้วแพ้ก็ไม่อยากให้ขึ้นชกเด็ดขาด

กระชากสร้อยชาวบ้านแม่งเลยดีมั้ย.........เออ ไม่เคยเห็นใครกระชากสร้าอยแล้วไม่โดนจับสักคน ไอ้กุ้งคงได้ไปนั่งเกาะลูกกรงเอาโอเลี้ยงไปส่งพี่มันแน่ แต่คงไม่ได้กินโอเลี้ยง เพราะไม่มีตังค์ซื้อ เหอะ เหอะ เหอะ ขำชิบหาย

หน้ายังบวมช้ำจากการขึ้นชกครั้งก่อน แถมยารักษามีแค่ยาหม่อง โชคดีที่ร่างกายมันรักษาหายเร็ว
ไม่งั้นไอ้กุ้งมันคงได้กินน้ำลูบท้องอีกหลายวันแน่ ๆ เลย เพราะพี่มันไม่มีปัญญาหาเงินมาซื้อข้าวให้มันกิน

ชีวิต มีกันอยู่สองคนพี่น้อง อาศัยที่ห้องเช่าเล็ก ๆ อยู่ และหางานพิเศษทำ หัวก็ไม่ใช่ว่าจะดี อาศัยแต่แรงเยอะ เลยมีแรงทำนั่นทำนี่ได้ แบกข้าวสารก็ใช่ว่าจะไม่เคย แต่โรงสีมันดันขายที่ไปซะนี่ เลยไม่มีข้าวสารให้แบกอีก

เด็กเสริฟ

ล้างจาน

ทำมาหมด

และโดนไล่ออกหมด....เพียงเพราะแค่...หน้าตากวนตีนไม่เป็นที่ถูกใจ

หยดน้ำที่หล่นลงที่ใบหน้าทำให้รู้ว่า ฝนเริ่มตกอีกแล้ว

“กูเกลียดฝนโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย แม่งจะตกมาทำเหี้ยอะไรนักหนาวะ....โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยย”

ไอ้ปู อันธพาล ยืนตะโกนด่าฟ้าด่าฝน ให้มันหายเครียดบ้าง เกลียดฝน เพราะทำให้ผ้าเปียก ต้องซักผ้า
เปลืองน้ำ....เปลืองแฟ้บ...แถมฝนมันยังสาดเข้ามาในห้อง ต้องหาพลาสติกคลุม ฟูกไม่ให้เปียก
ไอ้กุ้งไม่สบายอีก ถ้าโดนฝนเดี๋ยวต้องหาค่ายาให้มันอีก

โอว ชีวิตกูนี่แม่งรันทดจริง ๆ เมื่อไหร่จะมีเจ้าคุณปู่มาตามเจอสักทีวะ กูจะได้มีสมบัติกับเขาซะที ฮ่า ฮ่า ฮ่า

คิดแล้วก็เซ็.

ไดเทุนยากจน ที่ทำให้ไปเรียนในสายอาชีพ จากโรงเรียนช่างกลได้ ก็นับว่าโชคดีสุดขั้ว

ยังดีที่ไอ้กุ้งมันเรียนเก่ง ได้ทุนเรียนดีมาบ้าง เลยพออยู่รอดไปได้วัน ๆ

แต่เรื่องกินเรื่องค่าเทอมนี่ก็ใช่ว่าเขาจะออกให้หมด ก็มีที่ต้องจ่ายเองบ้าง

แหม้....ชีวิตไอ้ปู.....ชีวิตกู บัดซบสิ้นดีเลยจริง ๆ ให้ตายเหอะวะ จะมีชีวิตใครเหี้ยบัดซบเหมือนชีวิตกูอีกมั้ยวะเนี่ย

หิวว่ะ หิวจนแสบท้อง ไอ้กุ้งมันบอกว่าพรุ่งนี้มันสอบ งั้นต้มมาม่าอืด ๆ ให้มันกิน ท้องมันจะได้อิ่ม ๆ มันจะได้มีแรงสอบดีกว่า...........ไอ้ปูคิดอย่างอารมณ์ดี

เอาเหอะ ชีวิตกูมันก็บัดซบจนเกินจะพอแล้ว

ให้น้องสาวเรียนสูง ๆ ดีกว่า เผื่ออนาคตมันจะได้ไม่เป็นเหมือนพี่มัน ยิ่งโตมันก็ยิ่งน่ารักนะไอ้กุ้งเนี่ย
คิดถึงแล้ว ค่อยมีกำลังใจหน่อย กลับบ้านไปมันก็เก็บทำความสะอาดห้องซะเรียบร้อย
และยังมีบีบนวด ให้อีก เพราะรู้ว่าพี่มันคงจะเหนื่อย เห็นไอ้ปูร้องไห้หลายครั้ง ตอนที่หน้าตาเละเทะ
ก็ได้แต่ปลอบใจมันว่าไม่เป็นไร เป็นรอยแผลของลูกผู้ชาย เป็นน้องพี่ปูต้องอดทน ก็เห็นมันหยุดร้องแต่โดยดี

ป่านนี้มันคงจะกลับจากโรงเรียนแล้วล่ะนะ.......คงกำลังนั่งชะเง้อรอพี่มันกลับมาแล้วแหละป่านนี้

ไอ้ปูคิดอย่างมีความสุข มองฝนที่ตกลงมา แล้วก็เบื่อ......เกลียดฝนตก.....ไม่รู้ทำไมถึงเกลียด
รู้แต่ว่าวันที่ฝนตก มักจะมีแต่เรื่องซวย......

อันธพาลปู ยืนหลบฝนอยู่ที่ศาลาพักผู้โดยสาร มองห่อมาม่าในมืออย่างมีความสุข
ไอ้กุ้งน้องสาวที่รัก........วันนี้คงได้อิ่มไปอีกมื้อ..........เฮ่อ กำลังใจในชีวิตก็มีแค่ไอ้กุ้งคนเดียวจริง ๆ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
หนุ่มร่างยักษ์รีบวิ่งเข้ามาในศาลาพักผู้โดยสารเพราะวันนี้ลืมเอาร่มไป.....และก็ได้เห็นว่าใครยืนอยู่ในศาลา

คุณปูอีกแล้ว...........เดี๋ยวคงได้หาเรื่องอีกแน่ ๆ

อยากจะบ้าตาย.....เกลียดนิสัยแย่ ๆ ของคุณปูจริง ๆ ดูหน้าสิ ยังเป็นรอยช้ำอยู่เลย แผลคราวก่อนก็ยังไม่หาย
ไม่รู้จะเอาแผลใหม่เมื่อไหร่อีก....แค่คิดก็เบื่อหน่ายแล้ว

น้ำฝน เข้าไปหลบฝนในศาลา และยืนให้ห่างอันธพาลมากที่สุด

เดี๋ยวเหอะ เดี๋ยวพอเหลือบเห็น ก็คงเดินเข้ามาเรื่องอีกล่ะ

ชกท้อง

ชกแขน

ต่อยหลัง

ต่อยหน้า

เอาหนังสือตีหัว

เตะขา

อะไรอีกล่ะ เตะน้ำให้กระจายมาโดน

แย่งร่ม

ไถเงิน.....

อะไรอีกนะ....เฮ่อ เยอะมากจนนับไม่ถ้วน

“ฮัดเช่ย” เสียงจามของคนที่ยืนอยู่อีกฝั่งของศาลา ทำให้น้ำฝนต้องเหลียวมอง

จามเป็นด้วยเรอะ....เหอะ....อย่างคุณปูเนี่ย ป่วยเป็นด้วยเหรอ.....ไม่น่าเชื่อ
เวลาป่วยคงตลกดีพิลึก........นอนให้คนมาดูแล แค่คิดก็ขำแล้ว....

ใบหน้าของหนุ่มร่างใหญ่มองอีกคนที่ยืนกอดอกอยู่อีกมุมหนึ่ง....ไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้มีใครมาร่วมอยู่ในศาลา

ใบหน้าคม ผิวสีน้ำตาลอ่อน...ร่างกายสูงใหญ่....

คุณปูก็มีร่างกายแข็งแรงขนาดนี้......น่าจะไปเป็นตำรวจ...หรือไปทำอาชีพที่ได้ใช้ความแข็งแรง ช่วยเหลือผู้คน บุรุษพยาบาล ก็คงพอไหว แต่คงเป็นไม่ได้ เพราะคุณปู ชอบหาเรื่อง ถ้าไปเป็นจริง คงได้ฆ่าคนไข้ตายแน่ ๆ

น้ำฝนยืนคิดนั่นคิดนี่ไปเรื่อย ๆ ดีแล้วล่ะ ไม่มายุ่งด้วยก็ดีแล้ว ขออย่าให้หันมาเจอเลย จะเป็นพระคุณอย่างมาก

ไอ้ปู....เลิกยืนกอดอก และยกซองมาม่าในมือขึ้นมามองก่อนจะอมยิ้ม....
รอยยิ้มจากพี่ชาย
ที่มีแต่ความรู้สึกปลื้มใจ.....ที่วันนี้น้องจะได้อิ่ม....ก่อนจะไปสอบพรุ่งนี้เช้า

ใบหน้าที่แสดงสีหน้าอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อน

คุณปูกำลังยิ้ม จนเห็นเขี้ยวเล็ก ๆ ทั้งสองข้างที่มุมปาก

ยิ้มแบบที่ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างคุณปูจะยิ้มได้..........ยิ้มอย่างสดชื่น....

คนเรามองซองมาม่าก็ยิ้มได้ขนาดนี้เลยเหรอ.....แถมซ้ำ....พอยิ้มแบบนี้...ยังไม่เหมือนคุณปู ที่ชอบหาเรื่องใคร ๆ
มันดูอ่อนโยนจริงใจ.....ไม่อยากจะเชื่อว่าคุณปูจะยิ้มแบบนี้เป็น

ดวงตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของคนที่ยืนยิ้มและเหม่อมองสายฝนที่ยังคงซัดกระหน่ำอย่างไม่ลืมหูลืมตา

น้ำฝนขมวดคิ้วมุ่น เมื่อเห็นว่าใบหน้าของคนที่ยืนอยู่อีกมุม กลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม

คุณปูเวลายิ้มก็น่ารักดีอยู่แล้ว จะหุบยิ้ม กลับมาทำหน้าบึ้งเหมือนเดิมทำไม
ทั้งที่เวลายิ้มแบบนั้น ก็ดูดี ดูน่ารัก ไม่เหมือนคุณปูที่ชอบหาเรื่อง
ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าจะหุบยิ้มทำไม
น่ารักมากขนาดนั้นแท้ ๆ
รู้ตัวบ้างมั้ยล่ะนั่น ว่าตัวเองยิ้มอย่างอ่อนโยนอย่างนั้นก็เป็น

TBC…

ขอบคุณที่มาติดตามกันนะจ๊ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด