ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู- ฝน โดย aoikyosuke
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู- ฝน โดย aoikyosuke  (อ่าน 216931 ครั้ง)

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50

niph

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
Re: ปรัชญาช่างกลยū
«ตอบ #62 เมื่อ13-11-2007 19:53:05 »

มาแล้วจ้า   o1ขอบคุณที่มาติดตามกันนะ ดีใจมากด้วยที่ชอบ อิอิ ดีใจกันทั่วหน้า มีความสุขจ้า

ความเดิมตอนที่แล้ว

หน้าตาอย่างกูเนี่ย...จะมีใครเอามั้ยวะ
ถ้าไปขายตัวจริง ๆ ... มันจะพอมีคนซื้อหรือเปล่า

ขนาดอีเจ๊กระเทย ที่เป็นเจ้าของร้านที่ไปเสริฟ มันยังอยาก
เอาทำผัวเลย มันก็คงต้องมีคนหลงผิดบ้างล่ะว๊า

ยิ่งคิดก็ยิ่งขำ

ยิ่งขำก็ยิ่ง อยากร้องไห้

ไม่นึกว่าตัวเองจะไร้ศักดิ์ศรีได้ขนาดนี้

ถ้าไอ้กุ้งมันรู้ว่าพี่มันกำลังจะทำตัวเลว ๆ ทั้งที่สอนให้มันเป็นคนดีอยู่ทุกวี่ทุกวัน

มันคงจะเสียใจน่าดู ที่มีพี่เฮงซวยอย่างกู


ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู-ฝน ตอน คนเกลียดฝน

ไอ้ปู อันธพาล พลิกเสื้อชอปสีหม่นไปมา แล้วก็สวมใส่ ด้วยความรู้สึกปวดใจ

ชุดนี้ดูดีสุดแล้ว ชุดเครื่องแบบนักเรียน เสื้อผ้าดีกว่านี้ คงหาไม่ได้
แล้วเขาต้องทำยังไงกันบ้างวะ

ทำไม่เป็นอีกต่างหาก จะมีใครซื้อกูมั้ยวะเนี่ย

ร่างสูงนั้นล็อคกุญแจห้องหลังจากอาบน้ำเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย วันนี้บอกไอ้กุ้งว่าจะกลับดึก

ไม่ต้องรอให้มันนอนได้เลย มันก็พยักหน้า แล้วก็เดินไปโรงเรียนแต่เช้า
เมื่อกี้ก็บอกมันว่าอ่านหนังสือเสร็จก็ให้รีบเข้านอนเลย แล้วจะรีบกลับ
ก็เห็นมันทำพยักหน้าเข้าใจ


รู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว และมึนหัวไปหมด แทบยืนไม่ไหว

แต่ก็ลองหัดยืนยิ้มอยู่หน้ากระจกแล้ว ถ้าฝืน ๆ หน่อยก็คงพอไหว..
ไอ้ปู ยืนยิ้มค้างอยู่อย่างนั้น...แล้วก็ค่อยหน้าซีดลง เมื่อพบว่า ยิ้มให้ตายยังไง
ก็อยากจะร้องไห้อยู่ดี...

ใจมันสั่น ๆ และเริ่มรู้สึกความร้อนในร่างกายมันสูงขึ้น

ถ้าจะไม่สบายก็ขอให้ได้เงินมาจ่ายค่าเทอมไอ้กุ้งก่อนแล้วกัน

ไอ้เรื่องจะให้นอนป่วย งอมืองอตีนอยู่ รอให้โชคชะตามาดลบันดาลก็คงไม่ไหว

ปูเดินออกจากบ้านด้วยหัวใจเหงา ๆ

เอาเถอะ ถ้าร่างกายมันแลกเงินได้ แล้วก็ทำให้ไอ้กุ้งมันมีเงินเรียนต่อ มีอนาคตที่ดีกว่านี้ก็ต้องทำ
เป็นผู้ชายมันคงไม่สึกหรออะไรมากมายนักหรอก...

คิดในทางที่ดีไว้สิวะไอ้ปู...คิดในทางที่ดีไว้...

แม้จะปลอบใจตัวเองมากเท่าไหร่ แต่ใบหน้าคม ก็ก้มเดินมองพื้นถนนด้วยความเศร้า
ถ้าศักดิ์ศรีที่ขายไปมันแลกกับเงินมาให้น้องเรียนได้

ก็ยังดีกว่า ขายแล้วมันไม่ได้อะไรเลย

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คนที่ก้มหน้าเดินอย่างหงอย ๆ นั้นจะมีใครได้ล่ะ ถ้าไม่ใช่คุณปู

หงอยแบบนี้

เสียไพ่

เสียบอล

ไม่มีเงินเล่นสนุ๊ก

หรืออะไรดีนะ.........ที่มันจะเข้ากับคุณปูหน่อยน่ะ...อันนี้เลยเป็นไง..จะไปขายตัวเพื่อจะส่งน้องเรียน

อื้อ......เป็นเหตุผลที่ดีเลยนะ เข้าท่าซะด้วย ขำจริง ๆ แบบคุณปูนี่จะมีใครเขาอยากได้
อันธพาลขนาดนี้........คงไม่มีใครเขาอยากสนใจหรอก แค่คิดก็ขำแล้ว ถ้าเป็นจริงคงตลกน่าดู

น้ำฝนเดินเลี่ยงไปอีกทาง พยายามหลบสายตาไม่มองคนที่เดินมาแต่ไกล

ร่างนั้นเงยหน้าขึ้นช้า ๆ และเมื่อเห็นหน้าน้ำฝน ก็ก้มกลับลงไปใหม่

วันนี้คุณปูมาแปลก ไม่เอะอะโวยวายไม่ไถเงิน..แปลกแฮะ

วันนี้ดูซึมเศร้าจริง ๆ ไม่เหมือนคุณปูในเวลาปกติ

ร่างนั้นเดินผ่านไปแล้ว โดยไม่สนใจน้ำฝนเลยสักนิด

ถ้าเป็นทุกวันคงได้หาเรื่องต่อยบ้างล่ะ ไถเงินบ้างล่ะ แล้วแต่โอกาสจะอำนวย

เม็ดฝนที่หยดลง ก่อนจะค่อย ๆ เทกระหน่ำ ทำให้น้ำฝน หนุ่มร่างกายสูงใหญ่ ต้องรีบหันหลังกลับ
และวิ่งไปที่ศาลาพักผู้โดยสาร

พร้อมกับที่ใครอีกคน ก็วิ่งกลับมาในศาลาด้วยเช่นกัน

ให้ตายเถอะ ทำไมต้องเป็นคุณปูด้วย ทำไมถึงโชคร้ายขนาดนี้ คนที่ไม่อยากเจอมากที่สุด

ใบหน้าหม่นหมองนั้น เงยหน้าขึ้นและเหม่อมองไปที่สายฝนที่ยังเทลงมา อย่างไม่ลืมหูลืมตา

เกลียดฝน.......เพราะฝนตกที่ไร...มีแต่ความซวย

แล้วก็ยังต้องมานั่งอยู่ในศาลากับไอ้ฝนอีก...มันก็เลยยิ่งซวย

อุตส่าห์อาบน้ำแต่งตัวมาอย่างดี เพื่อจะหาลูกค้าดี ๆ สักคน เขาจะได้พอใจที่แต่งตัวดีหน่อย
ดันมาเจอฝนซาดเข้าให้จนเสื้อผ้าเปียกแบบนี้ แล้วใครเขาจะเอากันล่ะ

ไอ้ปู นั่งเหม่ออยู่อย่างนั้น ไม่สนใจแม้แต่จะทักทาย คนที่นั่งห่างออกไป
และก็ไอ้คนมีอันจะกินมันก็คงไม่อยากสนใจไอ้ปูสักเท่าไหร่


อากาศเริ่มเย็นลง พร้อมกับที่เริ่มรู้สึกหนาวไปถึงขั้วหัวใจ

และรับรู้ถึงอุณหภูมิในร่างกายที่เพิ่มขึ้น....

ก่อนจะยิ้มบาง ๆ และนึกหัวเราะเยาะตัวเองในใจ

จริงด้วยสินะ.........วันฝนตกทีไร...กูมักจะซวยแบบนี้ทุกที

TBC...

*~Kisa~*

  • บุคคลทั่วไป

*~Kisa~*

  • บุคคลทั่วไป
เข้ามาอีกที  ลงตอนใหม่แล้ววว

อย่าทำเลยนะปู งานแบบนั้นอ่า   :o12:

premkoe

  • บุคคลทั่วไป
สงสารปูจับจิต
เรีบยๆมาต่อด้วยนะคับ

graydragon

  • บุคคลทั่วไป
สงสารปูจัง  :o12: เอามาอีกไวไวน้า :m5:

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1

three

  • บุคคลทั่วไป

niph

  • บุคคลทั่วไป
เอาละเว้ย เป็นปูหงอยแล้วเว้ย
 :m18: :m18: :m18:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
มาแล้วจ้า  :m23:

ช่วงนี้ต้องให้กำลังใจคู่นี้กันมากหน่อยละ  :เฮ้อ: ต้องฝ่าฝันกันอีกหลายยก  :a2:


ความเดิมตอนที่แล้ว

อากาศเริ่มเย็นลง พร้อมกับที่เริ่มรู้สึกหนาวไปถึงขั้วหัวใจ

และรับรู้ถึงอุณหภูมิในร่างกายที่เพิ่มขึ้น....

ก่อนจะยิ้มบาง ๆ และนึกหัวเราะเยาะตัวเองในใจ

จริงด้วยสินะ.........วันฝนตกทีไร...กูมักจะซวยแบบนี้ทุกที


ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู - ฝน ตอน กลางสายฝน

"เฮ้ย...ไอ้ฝน..มีเงินให้ยืม สัก 4,000 บาทมั้ยวะ..."

เสียงทุ้ม ๆ จากอีกฝั่งหนึ่ง เอ่ยถามคนที่นั่งห่างออกไป

และน้ำฝนก็ทำหน้าเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะเอ่ยบอกด้วยความเซ็งอย่างถึงที่สุด

"เอาไปสนับสนุนการศึกษาเด็กยากจนเหรอครับ...ผมไม่ใช่มูลนิธินะครับคุณปู.."

เสียงตอบกลับทำให้ปูนั่งยิ้มคนเดียวเงียบ ๆ อยู่อย่างนั้น สายตายังคงเหม่อมองไปที่สายฝนที่ยังโหมกระหน่ำอยู่ภายนอก

จนสาดเข้ามาในศาลาด้วย

หนาว

หนาว

หนาว

ถึงจะหนาวแต่ก็ได้แต่นั่งนิ่ง ๆ มองสายฝนอยู่อย่างนั้น

แปลกอีกแล้วคุณปู ถ้าเป็นเวลาปกติแบบนี้ล่ะก็ ได้ลุกขึ้นมากระชากคอเสื้อแล้ว ก็ตะคอกเสียงดังแน่ ๆ
แต่วันนี้มาแปลก ไม่ยักกะทำเหมือนทุกวัน

แต่ก็ยังไถเงินเป็นว่าเล่นเหมือนเดิม

นั่งเหม่ออีกต่างหาก ทำอย่างกะคนหมดอาลัยตายอยากอย่างนั้นแหละ

"หาเงินสนับสนุนการศึกษาเด็กยากไร้สิวะ พี่ปูเป็นพี่ชายแสนดีเว้ย ตอนนี้กำลังจะไปขายตัว หาเงินส่งน้องเรียน...
มึงนะถ้าได้พี่ชายอย่างกู...มึงจะซาบซึ้งน้ำใจกูแน่ ๆ เลย"

เสียงตอบกลับของคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งหนึ่ง ดูหงอยเหงาพิกล แถมซ้ำยังก้มหน้านิ่งอยู่อย่างนั้นอีก

คุณปูท่าจะบ้าจริง ๆ ขายตัว...ดีนะ...สมกับคุณปูดี
หาเงินมาไม่ได้ก็ขายร่างกายตัวเอง

เป็นความคิดของคนที่ไร้ซึ่งมโนธรรมดีแท้ ๆ แปลกจริง ๆ คนแบบนี้อยู่ในโลกได้ยังไง ไม่เคยพบไม่เคยเจอมาก่อน
คิดแล้วก็ไม่อยากจะเข้าใกล้เลยสักนิด

"หาเงินไปเล่นพนันบอลมากกว่ามั้งครับ...ถามจริง ๆ เถอะครับ..ได้เงินมาน่ะเอาไปทำอะไรบ้างครับ นอกจากทำเรื่องไม่ดีน่ะ"

น้ำฝนเอ่ยถาม และก็ได้รับการตอบกลับมาแค่เพียง ใบหน้าหมองหม่นนั้น หันมามอง ก่อนจะเงียบเสียงไป
และนั่งนิ่ง ๆ อยู่ในมุมของตัวเอง

เกลียดฝน

เกลียดไอ้ฝน

เพราะวันฝนตก มีแต่ความซวย

แต่ตอนนี้ฝนซาแล้ว...คงได้เวลาเอาศักดิ์ศรีไปขายแล้ว

ตื่นเต้นดีออกนะ

ใครนะจะเป็นคนมาซื้อคนอย่างไอ้ปู...คนนี้

แล้วต้องหัดยิ้มยังไงนะ

แล้วก็ทำท่าทางยังไงดี....ต้องออดอ้อนยังไง แขกถึงจะได้ให้เงินเยอะ ๆ

ไอ้ปู อันธพาล นั่งมองฝ่ามือของตัวเอง ที่หยาบกร้าน และมีรอยแตกเป็นแผล

มือก็มี

ตีนก็มี

หัวสมองก็มี

ร่างกายก็มี

ขาดอย่างเดียว

ศักดิ์ศรี....

ตอนนี้ศํกดิ์ศรีที่เคยมี...กำลังจะถูกนำไปขายแล้ว

สมเพชตัวเอง

สมเพชตัวเองจริง ๆ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
สายฝนที่เคยโหมกระหน่ำ ค่อยขาดเม็ด

ท้องฟ้ายังมืดครึ้ม

คงต้องรออีกหน่อย...ถึงจะไปได้

"ไอ้ฝน...ขอค่ารถเมล์สัก 20 ได้มั้ย...แล้วมีเมื่อไหร่จะเอามาใช้คืน"

ไอ้ปู เอ่ยบอกคนที่นั่งรอให้ฝนหยุดตก อยู่อีกฝั่งหนึ่ง

ร่างสูงตัวโตนั้นหันกลับมามองใบหน้าของคนที่

เดินมายืนใกล้ ๆ และแบมือขอเงินอยู่

ก็แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ ถ้าไม่ให้ ก็มีอยู่สองสามข้อ

1. โดนคุณปูทำให้เสื้อผ้าเปียกปอนเหมือนวันก่อน ๆ อีก

2. โดนต่อย แล้วก็ แกล้ง เหมือนทุก ๆ วัน

3. โดนตามเซ้าซี้ไม่เลิกลา


ถ้าไม่อยากโดนทำข้อใดข้อหนึ่ง ก็ควรจะ ให้เงินไปซะจะได้จบ ๆ เรื่อง ก็รู้ว่าไม่ดี

ทำแบบนี้จะทำให้คุณปูนิสัยเสีย

แต่ก็ต้องตัดใจให้ไป

20 บาท

แลกกับไม่ต้องมีอะไรยุ่งยาก ไม่มีอะไรน่ารำคาญ

น้ำฝนหยิบเศษเหรียญในกระเป๋า...และยื่นให้กับคนที่แบมือรอรับเงินอยู่ตรงหน้า

"ขอบใจนะ...แต่จะดีมากเลยถ้าได้เงิน 4,000 เป็นทุนการศึกษาเด็กยากไร้...แต่ไม่เป็นไรหรอก...เดี๋ยวถ้ามีแขกซื้อกูไป
แล้วจะเอาเงิน 20 มาใช้คืนให้นะ"

สิ่งที่น้ำฝนได้ยิน

มันคือคำพูดของคนที่ไร้ศักดิ์ศรีอย่างถึงที่สุด

พ่อแม่ของคุณปู ปล่อยให้ลูกเป็นแบบนี้ได้ยังไง

ไม่อยากจะเชื่อ

"ผมเปลี่ยนใจแล้วล่ะครับ...ไม่ให้แล้วครับ..แล้วถ้าคุณปูจะทำอะไรแบบนั้นก็เชิญเถอะครับ
ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผมเลย...เงินแค่นี้ผมเอาไปโยนทิ้งน้ำดีกว่า..."

เศษเหรียญถูกนำไปหย่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อ

พร้อมกับที่ไอ้ปู อันธพาล เดินออกจากศาลาไปอย่างช้า ๆ
ไม่หันกลับมามองคนในศาลาอีกเลย

ฝนตก...

เกลียดฝน

แต่ถ้าตัวเปียก ๆ แบบนี้

คงมีใครพอเห็นใจ ซื้อไปเป็นของเล่นคืนนี้

ร่างสูงนั้นปล่อยให้น้ำตา หลั่งรินอย่างช้า ๆ

ท่ามกลางหยาดฝนที่ยังโหมกระหน่ำ

คงไม่มีใครรู้

ว่าไอ้ปู อันธพาล ที่กำลังมุ่งหน้าไปขายตัว

กำลังยืนสะอื้นไห้

เพราะแทบจะทนแบกรับไม่ได้

กับสภาพน่าทุเรศ น่าสมเพชของตัวเอง

TBC...

มาลุ้นกันต่อ จะอย่างงัยกันน๊า คู่นี้

three

  • บุคคลทั่วไป
 :o12:ทำไมมันเศร้าอย่างนี้ล่ะ :a6:

ออฟไลน์ Turn_righT

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4332
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-9
 :impress: :impress: :impress:

อ่าครับสงสารคุณปู จัง

แบบนี้น้ำฝนไม่ช่วยหน่อยเหรอครับ

เอาใจช่วย ปูนะครับผม

 :impress: :impress: :impress:

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50
น้ำตาจะไหล

สงสารปูเป็นที่สุด

 o7 o7 o7 o7 o7

*~Kisa~*

  • บุคคลทั่วไป

graydragon

  • บุคคลทั่วไป

graydragon

  • บุคคลทั่วไป

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






premkoe

  • บุคคลทั่วไป
รออยู่นะคับ
รีบๆมาต่อด้วยนะคับ
หายไปนานไม่ดีนะคับ

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1

ออฟไลน์ Simply Blue

  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1107
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +120/-3
มาแล้ว มาแล้ว เรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ มาช่วยเป็นกำลังใจให้คู่นี้กัน  :m13: ตอนนี้มาช่วยกันลุ้นให้ปูผ่านวิกฤตกันก่อน   :a2:   

ความเดิมตอนที่แล้ว

ฝนตก...

เกลียดฝน

แต่ถ้าตัวเปียก ๆ แบบนี้

คงมีใครพอเห็นใจ ซื้อไปเป็นของเล่นคืนนี้

ร่างสูงนั้นปล่อยให้น้ำตา หลั่งรินอย่างช้า ๆ

ท่ามกลางหยาดฝนที่ยังโหมกระหน่ำ

คงไม่มีใครรู้

ว่าไอ้ปู อันธพาล ที่กำลังมุ่งหน้าไปขายตัว

กำลังยืนสะอื้นไห้

เพราะแทบจะทนแบกรับไม่ได้

กับสภาพน่าทุเรศ น่าสมเพชของตัวเอง


ปรัชญาช่างกลยามศึกเรารบยามสงบเราซ้อมรักกันเอง ภาค ปู-ฝน ตอน ความทรงจำสุดท้าย

ไอร้อนที่แผ่กระจาย จนคนที่อยู่ใกล้รู้สึก

ป่วยไม่ใช่เหรอ ขนาดไม่สบายอย่างนั้น แล้วยังจะไปอีกเหรอ

ขายตัวบ้าอะไร

คนอะไรไร้ศักดิ์ศรี พ่อแม่เลี้ยงมายังไงถึงได้เป็นแบบนั้น

น้ำฝนหนุ่มร่างสูง นั่งมองแผ่นหลังของคนที่เดินจากไปท่ามกลางสายฝน
ที่แม้จะค่อยซาลงแล้ว แต่ก็ทำให้เปียกได้

ท่าทางแบบนั้น

ใบหน้าแบบนั้น

แววตาอย่างนั้น

อะไรกัน ความรู้สึกนั้นมันคืออะไร

คนที่เอาแต่เกเร เที่ยวมีปัญหากับหลาย ๆ คนไปทั่วอย่างนั้น

ไม่มีอะไรที่จะต้องไปสนใจ

แต่...........ใบหน้าที่หม่นหมอง

ดวงตาคู่นั้น

น้ำฝนไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร เกลียดคุณปู ไม่ชอบนิสัย ไม่ชอบท่าทาง

แต่สงสาร

ตอบไม่ได้ว่าทำไมสงสาร

หรือจะเป็นเพราะว่า วันนี้ดูคุณปูไม่เหมือนคุณปู อย่างที่เคยเป็น

ร่างที่กำลังเดินอย่างเชื่องช้าอยู่ตรงหน้า ไหล่ที่ลู่ลง ศรีษะที่ก้มมองพื้นถนนที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำ

น้ำฝนนั่งนิ่งอยู่อย่างนั้น

ไม่ใช่เรื่องอะไรที่จะต้องไปสนใจสักนิด ตลอดมา ก็ถูกคุณปูแกล้งไม่ใช่เหรอ
นิสัยอันธพาล แย่

เกินจะรับได้แบบนั้น

แต่ว่า.........น่าสงสาร

หนุ่มร่างสูงใหญ่กัดปากตัวเองแน่น ไม่รู้ว่าทำไมจะต้องไปสนใจไยดี คนนิสัยแย่ ๆ อย่างนั้นด้วย
"คุณปูครับ...20 บาท ใช่มั้ยครับ...ค่ารถน่ะ"

น้ำฝนหนุ่มร่างสูงใหญ่ ตะโกนออกมาจากที่พักผู้โดยสาร
ก่อนจะตัดสินใจวิ่งออกมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของคนที่ยืนนิ่ง
ไอ้ปูเงยหน้ามองอย่างช้า ๆ

พร้อมกับที่เศษเงินในกระเป๋าของน้ำฝน ถูกเทออกมาจนหมด

เศษเงิน

ที่จะพาไปในที่ ๆ ต้องไป
เศษเงินของไอ้ฝน คนที่เกลียด

ไอ้ปู อันธพาลยืนมองภาพตรงหน้าที่ค่อย ๆ พร่าเลือน อยู่อย่างนั้น

ไม่มีแม้เรี่ยวแรงที่จะรับเงินเอาไว้ หยดน้ำตาที่มาพร้อมกับสายฝน
ไม่มีใครรู้ว่าร่างนั้นกำลังสะอื้นไห้

"นี่ครับ...เอาไปเลยครับ..."

เศษเหรียญถูกนำมาวางไว้บนมือที่ร้อนผะผ่าว ก่อนที่ร่างนั้นจะปล่อยแขนให้ตกลงข้างตัว
ทิ้งร่างลงบนพื้นที่เจิ่งนองไปด้วยน้ำ เมื่อร่างกายทนแบกรับความเจ็บปวดต่อไปอีกไม่ไหว

"คุณปูครับ...คุณปูครับ...คุณปู"

ไอ้ปู นอนเหม่อมองท้องฟ้าที่มืดครึ้ม และหยาดฝนที่หยดลงที่ใบหน้า เหมือนร่างกายกำลังถูกกลืนกิน

หนาวสะท้านเยือกไปถึงหัวใจ

หนาว

หนาว

เจ็บ

เจ็บจังเลย

เหมือนมีเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงร่างกาย จนหนีไปไหนไม่ได้ เจ็บ...เพราะเข็มกำลังทิ่มแทงเข้าไปในร่างกาย

ฝังลึกเข้าไปในหัวใจ

"ปูเป็นพี่ต้องดูแลน้องให้ดีนะลูก" เสียงที่อยู่ในความทรงจำตลอดมา น้ำเสียงผะแผ่วอ่อนโยน และรอยยิ้มที่อยู่ความทรงจำเสมอ

ไม่เคยจางหายไปสักวัน

"ครับแม่" ใบหน้าคมยิ้มกว้างเมื่อมองขึ้นไปบนท้องฟ้า ภาพที่เห็น...

ครอบครัว...ครอบครัวเมื่อครั้งยังอยู่กันพร้อมหน้า

ความสุข ความทรงจำสุดท้าย ที่เหลืออยู่ แม้อยากได้กลับมาไว้ในกำมืออีกครั้ง

แต่ก็รู้ว่าไม่มีทางที่จะไขว่คว้าและได้กลับมาครอบครองอีกตลอดชีวิตนี้

TBC....

อ่านจบตอนนี้ไม่มีคำบรรยายให้เอ่ย มีเพียงความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นในใจ
 :m15: :m15: :m15:
อ่านแล้วมีความคิดหรือประสบการณ์ก็เอามาแบ่งปันร่วมกันนะจ๊ะ

graydragon

  • บุคคลทั่วไป
 :sad2: :sad2: :sad2: :sad2: อะไรจะรันทดขนาดนั้นนะ มาต่ออีกไวไวนะ น้ำตาไหลไม่หยุดแล้ว  :m15: :m15: :m15: :m15:

ออฟไลน์ Karn12

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1253
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +165/-2

niph

  • บุคคลทั่วไป
จะไม่รันทดหดหู่ไปหน่อยเหรอ

แต่ก็นั่นแหละ ถ้าไม่ล้มลงไปอย่างนี้ จะยอมบอกกะน้ำฝนดี ๆ มั๊ยล่ะ

ว่าแต่น้ำฝนจะทำไงต่อไปเนี่ย

premkoe

  • บุคคลทั่วไป
รีบๆมานะคับ

สนุกมากมายเลยคับ
รอตอนต่อนะคับเนี้ย

ออฟไลน์ Junrai_Hyper™

  • พูห์น้อยกลอยใจ
  • Global Moderator
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4842
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +777/-50

ออฟไลน์ Turn_righT

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 492
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +24/-0
จะรันทดอดสูอะไรขนาดนั้น  :sad2:

ไม่ไหวแล้วววววว  :o12:

*~Kisa~*

  • บุคคลทั่วไป
เมื่อไรจะมีความสุขซะทีนะ คุณปู

 :sad2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด