[เรื่องสั้น]รางวัลสำหรับคำตอบ ผมขอจูบได้ไหม?
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น]รางวัลสำหรับคำตอบ ผมขอจูบได้ไหม?  (อ่าน 7399 ครั้ง)

ออฟไลน์ Lonelyนู๋โรนลี่

  • ฉุด กระชาก ลากถู พาเข้า.....
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 730
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-2
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้

1.ห้ามละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์  และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด
โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน

ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

6.อย่าพูดคุย ทักทาย นักเขียน คนอ่่านโดยรีพลายดังกล่าวไม่เกี่ยวพันกับนิยายให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรคอมเม้นต์สักคอมเม้นต์เีดียวก็เพียงพอแล้ว ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และทำลิงค์โยงมายังนิยาย และให้นักเขียนทุกคนทำลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยเกี่ยวกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วย เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
 


คาดว่าเรื่องนี้อ่านกันจนตาแฉะ
ุถึงจะเรื่องสั้น
แต่ความยาว 20หน้ากับอีกนิด(21แผ่น) Cordia New 14

ยังไงฝากติดชมด้วย เพราะแต่งเกือบ1เดือน
เรื่องอาจจะไม่ค่อยปะติปะต่อ เท่าไหร่ แต่แต่งด้วยความตั้งใจ
ส่วนเรื่องบรรยายความรู้สึกอาจจะไม่ดีเท่าที่ควร เพราะคนแต่งไม่เคยมีประสบการณ์แต่ดันยากแต่ง5555
ปล. เรื่องนี้จะบรรยายสลับระหว่าง พระเอกกับนายเอกนะ



   ก๊อกๆ
“มาแล้วครับพ่อ เรียกผมมามีอะไรหรอ หาว~” ชายหนุ่มวัย25ปี เอ่ยถามบิดาเมื่อกลับมาถึงบ้านก็ถูกเรียกตัวให้มา เขามีใบหน้าหวานนิดๆ ผมสีดำซอยประบ่าสลวย ผิวขาว ตอนนี้เขาสวมชุดนอนลายสก็อตสีเขียวอ่อน
   “นั่งลงสิ  ช่วงนี้แกว่างตอนไหน” บิดาเอ่ยถามพลางจิบกาแฟ
   “ช่วงบ่ายมีสอนที่มหาลัยครับ”  ชายหนุ่มว่าพลางนั่งลงตามคำสั่งพ่อ
   “ก็ดี ช่วงเช้าฉันจะให้แกไปสอนลูกเพื่อนฉันหน่อย ตอนนี้คงเรียนอยู่ ม.6”
   “ตอนกี่โมงครับ” ถึงชายหนุ่มจะถามอย่างนั้น แต่ใบหน้าไม่ได้บอกว่ายินดีเลย เพราะชายหนุ่มนั้นไม่ค่อยชอบตื่นเช้าสักเท่าไหร่
   “8โมงเช้าถึงเที่ยง แกตกลงไหม?” ผู้เป็นพ่อถามถึงจะให้เขาเลือก แต่ก็เหมือนไม่มีอยู่ดี
   “ได้ครับ สอนวิชาอะไรครับ”
   “ทุกวิชา”
“ได้ครับพ่อ แล้วค่าจ้างละครับ”
   “แกไปเคลียกับทางลูกเขาเอง สอนตั้งแต่พรุ่งนี้ หมดธุระแล้ว แกจะไปทำไรก็เชิญ”
   “ผมขอตัวละครับ หาว~” ชายหนุ่มโค้งตัวให้บิดาก่อนจะเดินออกจากห้องไป
 
ในขณะเดียวกันอีกบ้านหลังหนึ่ง

   “ไม่เอานะพ่อ! ผมไม่เรียน” เสียงโวยวายของชายวัย17-18 เขาดูตัวสูงกว่าเด็กทั่วไป ร่างสูง หุ่นดี หน้าตาใครเห็นก็อยากได้เป็นพระเอก
   “แต่แกต้องเรียน เพื่ออนาคตข้างหน้าแกต้องมาช่วยงานฉัน อย่างน้อยแกต้องเรียนจบมหาลัย เพื่องานไม่งั้นพ่อจะตัดเงินเดือนแก!” ผู้เป็นพ่อกล่าวจบก็เดินออกจากห้องโถงไปเข้านอน ส่วนชายหนุ่มได้แต่กัดฟันกรอดๆ
   “เออ ฉันลืมบอกแกไป 8โมงแกต้องเตรียมพร้อมสำหรับการเรียน”


เช้าวันต่อมา

กริ๊งๆๆๆๆ
เสียงนาฬิกาปลุกตอน6โมงเช้าของวัน ชายหนุ่มที่สวมชุดนอนสีเขียวอ่อน ค่อยๆยันตัวขึ้น ก่อนจะอ้าปากหาวอย่างไม่อายใครไม่สมกับเป็นลูกคนรวยซักเท่าไหร่ ก่อนจะลุกเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อเตรียมตัวในการสอนเพิ่มพิเศษของเขา


อีกบ้านหลังหนึ่ง

ก๊อกๆ
“คุณหนูค่ะ ตื่นได้แล้วคะ” เสียงสาวใช้ของบ้านหลังนี้กำลังปลุกลูกชายของเจ้านายตน
“ยังไม่ตื่นอีกหรอ?”
“เอ่อ...ค่ะคุณผู้ชาย”
“เธอจะไปไหนก็ไปเถอะ เดี๋ยวจัดการเอง”
“ค่ะ”


กิ๊ง ก่อง

“มาแล้วค่ะ~” คนรับใช้รีบวิ่งมาเปิดประตูต้อนรับ ก่อนรถคันงามสีดำเงาวับจะเคลื่อนตัวเข้ามาจอดภายในคฤหาสน์
“เชิญทางนี้ค่ะ” เมื่อผมจอดรถและดับเครื่องสาวใช้ก็รีบมาเปิดประตูให้อย่างรู้งาน อืม..ค่อยสมกับที่เราต้องเสียเวลามาสอนหน่อย ผมหันตัวเอื้อมมือไปหยิบเอกสารสำหรับการสอนขึ้นมา ก่อนจะก้าวขาลงจากรถ วันนี้ผมแต่งตัวสบายๆ เสื้อยืดสีขาว สวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตลายสก็อตสีเขียวอ่อน ไม่ติดกระดุม กางเกงยีนส์ขายาว รองเท้าก็ผ้าใบสไตล์ผม
“ขอบคุณครับ” ผมยิ้มให้เป็นมารยาท ก่อนจะเดินตามสาวใช้ไป เมื่อเข้ามาด้านในก็สมกับเป็นเพื่อนพ่อผมจริงๆ รวยพอๆกันสินะ ดูจากภายในไม่ต่างจากบ้านผมซักเท่าไหร่ แต่ข้าวของเครื่องใช้ดูท่าบ้านผมจะแพงกว่า  บ้านเพื่อนพ่อ ผมก็ไม่ค่อยจะชอบมาซักเท่าไหร่ ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกก็ได้..มั้ง ลูกของเขารู้สึกจะเป็นผู้ชาย เอ...ดูท่าจะสอนง่ายกว่าหน่อย...มั้ง
   “อ้าวมาแล้วหรอเกม อ่า..นั่งก่อนๆ” ผมที่นั่งอยู่บนโซฟา ที่สาวใช้นั้นพามานั่งรอก็หันไปตามเสียง พบกับลุงชาติ เพื่อนพ่อของผม ตามมารยาทผมรีบลุกขึ้นก่อนจะไหว้ท่าน ก่อนจะนั่งตามเดิม
   “สวัสดีครับคุณลุง ผมมาแล้วครับ”
   “อ่า เกมรอซักพักนะ ลูกลุงกำลังแต่งตัวอยู่ อา..เกมจะดื่มน้ำอะไรก่อนไหม?”
   “ตอนนี้ยังไม่ครับ ว่าแต่จะให้ผมสอนที่ไหนละครับ...แล้วค่าจ้าง...”
   “อ๋อ ค่าจ้างเกมต้องการเท่าไหร่ก็บอกมา แต่ขอให้ลูกของลุงสอบเข้ามหาลัยได้ก็พอ อาทิตย์นี้เกมสอนภาษาอังกฤษก่อนละกันนะ” อา...อย่างนี้สินะ เหมือนบังคับทางอ้อมแหะ ถ้าเรียกแพงแล้วสอนไม่รู้เรื่องก็แย่สินะ
   “ครับ”
   “ส่วนเรื่องสอนที่ไหน อ่าตอนนี้ก็ใกล้เวลาแล้ว สงสัยให้เกมไปสอนในห้องลูกลุงดีกว่า จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเรียกให้ลงมา”
   “ครับ”
   “แจ๋ว พาเกมไปห้องตาเอซิ เดี๋ยวอาไปทำงานก่อนละกัน โชคดี” ว่าแล้วลุงชาติก็เดินออกจากบ้านไป ส่วนผม..ก็เดินตามสาวใช้ไปอีกเช่นเคย


.........................

   “เฮ้ย! แกเป็นใครเข้ามาในห้องกูได้ไง” เมื่อผมเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำก็ต้องตกใจเมื่ออยู่ดีๆมีชายหนุ่มหน้าหวาน แต่งตัวเรียบง่ายเข้ามาในห้องผม ทั้งๆที่ผมพึ่งจะอาบน้ำเสร็จใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียวออกมา
   “ผมชื่อเกม จะมาเป็นครูสอนพิเศษให้กับคุณ วันนี้ผมจะสอนภาษาอังกฤษ นี่ก็เลยเวลาเรียนของคุณมามากแล้ว กรุณาแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วมาเรียนซะ” ..โอ้แม่เจ้า ขนาดพ่อผมยังไม่เคยฟังแล้วเรื่องอะไรผมจะมานั่งฟังคนที่จะมาเป็นครูสอนให้ผม บ้าหรือเปล่า  ผมยืนกวนอยู่หน้าประตูห้องน้ำ ดูเหมือนครูพิเศษผมจะไม่ค่อยพอใจซักเท่าไหร่เขายืนอยู่หน้าประตูห้องผมเช่นกัน ส่วนสาวใช้นั่นไปตั้งแต่เห็นผมในสภาพนี้ตั้งนานแล้ว
   “ทำไมผมต้องฟังคุณไม่ทราบ” ผมว่าพลางยักคิ้วกวนๆให้ ครูที่ชื่อเกมปิดประตู ก่อนจะสำรวจรอบห้องผม
   “ก็เพราะว่าพ่อของคุณสั่งผมให้มาสอนคุณ เพราะฉะนั้น....”
   “กรุณาแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วมาเรียน..ใช่ไหมครับคุณครู” ผมต่อท้ายให้เขา
   “รู้แล้วก็รีบทำซะทีสิ นี่มันจะ9โมงแล้วนะ” ดูเหมือนเขาจะหงุดหงิด
   “ทำอะไรครับคุณครู” ผมยังคงกวนต่อไป ดูๆไปครูคนนี้ก็หน้าตาน่ารักใช้ได้...เฮ้ย! นี่ผมคิดอะไรเนี่ย ผู้ชายผมไม่สน ถ้าผู้หญิงอึ๋มๆสิผมจะตั้งใจเลย
   “แต่งตัวซะสิ!”
   “หว๋า! คุณครูไม่ควรใส่อารมณ์กับเด็กนะครับ” ผมว่า
   “นี่!คุณ ผมไม่มีเวลามานั่งเถียง งานของผมคือสอนคุณ เพราะฉะนั้นรีบๆแต่งตัวซะ ไม่งั้นงานผมจะเสียนะ”
   “อะหรอครับ~ สอนผมหรอ ขนาดพ่อผมยังไม่เชื่อแล้วคุณเป็นใครจะมาสอนผม ออกไปจากห้องผมซะ!”
   “ออกไม่ได้! เพราะพ่อคุณจ้างผมมาสอน เอาล่ะ! ถ้าคุณไม่แต่งตัวผมก็จะสอนคุณอย่างนั้นละ นั่งลงซะแล้วผมจะอธิบาย ดูตามชีสไปด้วย” ว่าแล้วผมก็ถูกครูพิเศษจับให้นั่งลงกับเตียงของผมเองจากนั้นเขาก็ไปลากเก้าอี้มานั่งตรงข้ามผม แล้วเขาก็โยนชีสบนตักผม เขาหยิบชีสอีกอันซึ่งเหมือนกันกับผมชูขึ้นแล้วนิ้วเรียวนั้นก็ชี้ตามตัวอักษรภาษาอังกฤษ ซึ่งผมมองแล้วก็รู้สึกง่วง ไม่อยากเรียนทันที

.........................


ให้ตายสิ ผมไม่เคยเจอนักเรียนคนไหนสอนยากมาก่อน นี่ก็จะ11โมงแล้ว ยังเรียนไม่รู้เรื่องซักแผ่น นี่ผมจะบ้าตายอยู่แล้ว นี่ยังเบรกใส่ชุดอีก เฮ้อ~เดือนนี้ผมจะเรียกเงินจากเพื่อนพ่อได้แค่ไหนเนี่ย เสียเวลาชะมัด!
   “นี่คุณ! กรุณาทำสมองของคุณให้เข้าใจเนื้อหาด้วยได้ไหม เรียนจะจบอยู่แล้วทำไมศัพท์แค่นี้ถึงแปลไม่ได้!”
   “โหยครูครับเรื่องนี้ผมไม่เก่งนี้นา แต่ถ้าศัพท์เรื่องอื่นนี้ผมรับรองว่าผมรู้เยอะกว่าครูนะคร๊าบบ” เด็กเอว่าพลางทำหน้าทะเล้น เห็นแล้วหมดอารมณ์ที่จะสอนต่อเลย
   “เอาเป็นว่ารีบๆทำความเข้าใจซะ”

ก๊อกๆ
   “คุณผู้ชายให้มาถามว่าต้องการอาหารว่างไหมค่ะ”
   “อ่า ขอกาแฟดำ1แก้วครับ”
   “ผมเอาขนมนะ เอามาเยอะๆเลย”
   “ทราบแล้วค่ะ สักครู่นะคะ”

   “คุณจะกินไม่ได้จนกว่าจะทำโจทย์แผ่นนี้ทั้งหมดได้” ผมว่า ให้ตายสิ วันนี้ไม่ผ่านเรื่องนี้จะไปรู้เรื่องอื่นที่ผมจะเตรียมสอนได้อย่างไร มหาลัยไม่ใช่ง่ายๆซะหน่อย เมื่อของว่างมาถึงผมก็รีบฉวยมาให้หมดก่อนจะจ้องมองเด็กเอแล้วพลางมองไปที่กระดาษ สื่อว่าทำให้เสร็จ
   “ก็ได้ครับครู แต่ถ้าผมทำถูกหมด ครูต้องให้รางวัลผมนะครับ”
   “ไม่! เพราะมันไม่เกี่ยวกัน ผมสอนคุณก็ต้องทำ ไม่มีการขออะไรทั้งนั้น”
   “โหยครู ใจร้ายเกินไปหรือเปล่าครับ”
   “ไม่ รีบทำซะ”
   “ถ้าครูไม่ให้ รางวัลผมก็จะไม่ทำ นั่นก็เป็นผลกระทบว่าคุณสอนผมไม่รู้เรื่อง” ให้ตายสิ เด็กนี่มันเถียงคำไม่ตกฟาก
   “เออๆ ก็ได้” เพื่อเงินที่จะเพิ่มขึ้นในการสอน....
   “อย่างนี้ค่อยคุยกันได้หน่อยครับครู” ว่าแล้วไอเด็กนี่ก็เริ่มหยิบชีสขึ้นมาทำ เฮ้อ~ มันเป็นการสอนที่เหนื่อยที่สุด ให้ตายสิลูกเพื่อนพ่อมันเป็นอย่างนี้ทุกคนไหมเนี่ย อย่าให้ผมเจออีกเลย โอยดื่มกาแฟดีกว่า

.........................

ตอนนี้ผมกำลังลุ้นคำตอบว่าผมนั้นตอบถูกหรือเปล่านี่ผมยอมเค้นสมองของผมเพื่อให้ถูกหมดเพื่อให้ได้รางวัลเลยนะ แต่ถ้าได้ผมจะขออะไรดีละ ผมจ้องมองคิ้วที่ขมวดกันของครูเกมนานแล้วนานอีก ครูเขาควงปากกาในมือ ก่อนจะเหล่มองผมแล้วมองกระดาษในแผ่น แต่ทำไมผมมองครูเขาแล้วรู้สึกแปลกๆละ อา...อยากสัมผัส เรียวปากนั่นจังเลย เฮ้ย! นี่ผมคิดอะไรเนี่ย แต่...น่าลองจริงๆ ว่าจะนุ่มเหมือนผู้หญิงไหม

   “ครูครับผมถูกหมดไหมครับบ” ผมที่ความอดทนต่ำถามขึ้น
   “.........”
   “ครูครับ!!”
   “...!! ..อ่า ผิดไม่มี...ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะทำได้ เก่งมาก งั้นเริ่มเรื่องต่อไปเลยละกันนะ” ครูเกมว่าพลางวางชิสไว้บนเตียงข้างๆผม แล้วเอี้อมไปหยิบชีสที่วางบนเตียงที่ห่างจากผม ผมรีบเอื้อมมือไปจับแขนครูเขา...นุ่มจัง ถ้าเป็น...จะนุ่มกว่านี้ไหมนะ
   “อะไร!” ครูเกมมองผมเหมือนจะไม่พอใจ
   “ผมไม่ผิดเลย ผมเลยจะขอรางวัลจากครูนะครับ ครูอย่าลืมสัญญาสิ”
   “อืม..ต้องการอะไรละ” แอบเห็นครูเกมถอนหายใจด้วยแหะ
   “อาจารย์ต้องตกลงก่อน”
   “ผมยังไม่รู้ว่าคุณจะขออะไรเลย ถ้ามันแพงขึ้นมาผมจะไปซื้อให้คุณได้อย่างไร”
   “ไม่แพงหรอกครับของชิ้นนี้ ตกลงก่อนสิ” ผมว่าพลางยิ้มเจ้าเล่ห์
   “........” ครูเกมเหมือนจะลังเล
   “ตกลงก่อนสิครับนะนะ”
   “...ก็ได้ ว่ามาต้องการอะไร”
   “....ผมอยาก...จูบครูครับ”
   “ห๊ะ!!!”



.........................


ผมค้างนิ่ง ไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีนักเรียนมาขอจูบ เด็กนี่...มันจะมากไปแล้วนะ แต่ผมยังไม่ทันจะเอ่ยแข้งอะไร เด็กเอมันก็จับไหล่ผมทั้งสองข้างให้ติดกับเก้าอี้ก่อนจะโน้มตัวเข้ามาประกบปากผม..จูบแรก! ไม่นะผมต้องให้คนที่ผมรักสิ แล้วนี้เด็กจากไหนก็ไม่รู้ แค่ลูกเพื่อนพ่อเองนะ!!
   “อะ..” ผมกำลังจะอ้าปากด่า กลับกลายเป็นเพิ่มโอกาสให้มัน....สอด..สอดลิ้นเข้ามา!
   ตุ๊บ!
   
ร่างของผมถูกเด็กเอนั่นผลักลงไปที่เตียงทั้งๆที่ยังจูบกันอยู่ ผมยังมีสติอยู่นะเรื่องอะไรผมจะต้องเสียตัวด้วย คิดได้ก็จัดการยกขาขึ้นถีบ แต่เหมือนเด็กนี่จะรู้แกว หลบซะได้ แถมมือยังลอดมาใต้เสื้อนี้อีก... เอ๊ะ! เฮ้ย! จับอะไรอะ หยุดนะเฮ้ย
   “อื้อ!” ผมระดมมือทุบไปที่แผงอกของอีกฝ่าย แต่ดุเหมือนจะไม่กระทบเลยซักนิด โชคดีที่เด็กบ้านั่นถอนจูบออกไปซะก่อนไม่งั้นได้ตายคาเตียงแน่ๆ
   “แฮ่กๆ” ผมรีบพยุงตัวเองเขยิบถอยออกห่างก่อนจะเอามือเช็ดปาก...จะว่าไปเด็กนี่ก็จูบเก่งดีแหะรู้สึกติดใจ..เฮ้ย! ไม่ใช่ใครจะไปยอมเล่า
   “นี่นาย! ..น..ในเมื่อเสร็จแล้วก็..” ผมยังพูดไม่ทันจบ เอก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน
   “ครูครับ...เรามาทำกันเถอะนะ”

   ผมรู้สึกอยากทำเรื่อง”อย่างว่า” ซะแล้วสิ ถึงเขาคนนั้นจะเป็นผู้ชายเหมือนกันผมก็ตาม แต่รสชาติจูบแบบไร้เดียงสาเมื่อกี้ ทำให้ผมเกิด”อารมณ์”
   เมื่อผมพูดประโยคเมื่อกี้จบครูเขาดูเหมือนจะตกใจ นิ่งค้างตาโตปากอ้านิดๆ ผมไม่ปล่อยให้โอกาสนี้พลาดหรอก แต่ผมก็มีประสบการณ์มากพอ ดังนั้นระหว่างโอกาสที่ครูเขานิ่ง ผมไปล็อคกลอนดีกว่า
   กริ๊ก!
เสียงล็อคทำให้ครูเขาได้สติ แต่ยังไงผมก็ล็อคไปแล้วใส่รหัสแล้วด้วย ลืมไปที่บ้านผมไฮเทค ใส่รหัสก่อนจะล็อคประตูยังไงครูเขาไม่มีทางออกไปได้แน่ๆ นอกจากผมจะบอกรหัส
   “นี่นาย! ทำไรหน่ะ”
   “ก็..ล็อคประตูยังไงละครับ” ผมรีบกระโจน(?)เข้าไปหาครูเกมทันที เมื่อถึงตัว แขนทั้งสองข้างของผมก็กดไหล่ทั้งสองของครูลงนอนอย่างรุนแรงก่อนจะขึ้นคร่อมทันที เอาขาคั้นไว้ระหว่างกลางขาครูเพื่อให้ไม่ดิ้นหนี แต่ถ้าดิ้นผมจะกดขาลงให้ไปโดนส่วนนั้นเลยคอยดู
   “จะ..ทำอะไร ปล่อย!” ครูเกมดิ้นขัดขืน ผมก็ตอบกลับโดนการสอดมือเข้าไปใต้เสื้อ มือของผมค่อยๆลูบไล้ไปตามสัดส่วนของร่างกาย ครูเกมสะดุ้งนิดๆ อ่า...ผิวนุ่มกว่าผู้หญิงบางคนอีก
   “อ่ะ...จะ..จับอะไรอ่ะ..หยุด” ครูเกมภายใต้ตัวผมเริ่มสั่นเล็กน้อย ก่อนจะทำให้ผมตกใจเมื่อน้ำตาไหลอาบไล้แก้มทั้งสองของครู
   “.....”ผมเงียบ ก่อนจะค่อยเอาลิ้นเลียเช็ดน้ำตาของครูไปด้วย ก่อนริมฝีปากจะค่อยๆจรดกับปากครู
   “อืม...” ผมค่อยๆจูบอย่างแผ่วเบา ซึ่งตรงกันข้ามกับมือของผมที่ลูบไล้อย่างร้อนแรง ก่อนจะกระตุ้นด้วยการสะกิดยอดอกเบาๆ ซึงนั่นก็ทำให้ผมพอใจเมื่อแรงขัดขืนเริ่มน้อยลง
   “อ่ะ..แฮ่กๆ” ผมถอนจูบให้ครูได้พักหายใจก่อนจะเลิกเสื้อครูขึ้นก้มหน้าติดกับหน้าท้องแบนเรียบ ลมหายใจพ่นออกสัมผัสกับหน้าท้อง ทำคิสมาร์คไปตามจุดช้าๆ ค่อยๆขึ้น จนกระทั้งมาถึงยอดอกที่เริ่มชูชัน ลิ้นร้อนค่อยๆโลมเลียที่ละนิดๆ อย่างกับเด็กๆที่เลียไอติมครั้งแรก
   “อ่ะ...อือ..หยุ...” แขนครูเริ่มดันหัวผมออกซะแล้ว มือข้างนึงของผมรวบแขนครูทั้งสองพาดไว้ที่อื่น ขาก็กดลงกว่าเดิมยากที่ครูจะขยับหนี  เมื่อเลียจนพอใจแล้ว ผมค่อยๆเลื่อนลงไปกลับที่เดิมจนถึงสะดือ ค่อยๆลงมามืออีกข้างก็ถกกางเกงครูลง เหลือเพียงผ้าผืนบางที่ใส่ไว้ปกปิด
   “อ่ะ..อย่า” ครูเริ่มร้องเมื่อมือผมค่อยๆกอบกุมส่วนนั้นไว้ นิ้วชี้ไล่วนให้รู้สึกอึดอัดเล่น ตอนแรกที่ยังสงบตอนนี้เริ่มตอบสนองซะแล้ว
   “ครูหื่นจังนะครับ แค่นี้ก็ตื่นซะแล้ว” ไม่วายหยอกเล่น ก่อนจะเห็นครูเกมหน้าขึ้นสี ถึงแม้จะหันหน้าหนีก็เถอะนะ น่ารักเกินไปแล้ว ผมเลิกสนใจของเล่นตรงหน้าขึ้นไปจูบให้วายหายกระหายดีกว่า
   “อืม...” ครั้งนี้ดูเหมือนจะเริ่มตอบสนองดีกว่าเดิม มือก็ไปลูบๆคลำๆแถวส่วนนั้นของครูเล่น จนมั้นตื่นเต็มตัว แต่ผมยังไม่ถอดกางเกงในให้หรอกนะ หึหึ
   “อะ..หยุดเ..ถอะ..ต้องเรีย..อื่อ” แค่ปล่อยให้ปากว่างก็พูดเรื่องเรียน อย่างนี้ต้องสั่งสอน ผมกระชากกางเกงในครูทิ้งก่อนจะใช้ปากครอบครองมันแทน...พอดีคำ
   ใช้ลิ้นค่อยๆเลียส่วนนั้น ก่อนจะครอบครองมันอีกครั้ง ขยับเข้าออก จนครูเกมหุบขา แต่ผมก็ดันมันออกมือที่ผมปล่อยไว้ มาขย้ำหัวผมเพื่อระบายอารมณ์
   “อ่ะ...อ๊า...เฮือก” ผมหยุดการกระทำทั้งหมดก่อนจะขึ้นไปคร่อมใหม่อีกครั้ง
   “อยากให้ทำต่อไหมครับ” ผมเอ่ยถาม
   “เ..เด็กบ้า” ครูเกมเอ่ยก่อนจะยันตัวขึ้น ใบหน้าแดงก่ำมือทั้ง2ข้างสั้นๆ ค่อยถกกางเกงขึ้น
   “ครูจะทำอะไร” ผมแกล้งขึ้นเสียง มือเอื้อมไปจับมือครูไว้
   “ก็...กลับไง ดูสิ เที่ยงแล้ว..อา ยังนี่นา งั้นวันนี้สอนแค่นี้ละกัน” ครูเกมพูดเองเสร็จสรรพโดยไม่มองหน้าผมแม้แต่น้อย
   “ครูคิดว่าครูจะรอดหรอ” ผมเอื้อมมือไปดึงกางเกงครูออกก่อนจะโยนมันไปไกลๆ ครูดูตกใจมาก น้ำตาไหลพรากทันที ผมเอื้อมมือไปจะเช็ดให้ตาให้
   เพี๊ยะ!
   “อย่ามาแตะต้องผม! คุณเป็นนักเรียนไม่มีสิทธิ นี่มันก็เลยเถิดมามากแล้ว ผมจะกลับ!!” ครูเกมจัดเสื้อให้เรียบร้อยก่อนจะลุกออกจากเตียงคิดจะไปหยิบกางเกง
   “โอ๊ย! ผมเจ็บนะ” ครูเกมร้อง เมื่อผมจับครูเหวี่ยงลงเตียงอย่างแรง ก่อนจะจับตัวไว้ อีกมือนำนิ้วสอดไปทางช่องด้านหลัง ผมไม่สนใจ ใครทำให้ผมโกรธ ผมจะไม่อ่อนโยนให้ด้วยหรอกนะ
   “บอกว่าเจ็บไง เอา..ออกไปนะ.. จะทำอะไร ไม่! โอ๊ย!” ครูเกมร้องอีกครั้งเมื่อผมใส่ของผมเข้าไปทันที ทั้งๆที่บังเบิกทางไม่เสร็จ ของไหลอุ่นๆทำให้ผมพอได้สติกลับมาบ้าง เลือด... นี่ผม... แต่มันหยุดไม่ได้หรอกนะ
   “อะ..โอ๊ย เจ็บ..เอาออก..เถอะ..อ๊ะ” เสียงครวญครางภายใต้ร่างผม ผมเอื้อมมือไปจับมือของครูให้โอบคอผมไว้
   “อืม..อื้อ..ฮึก” ผมก้มลงไปจูบประโลมครู สอดลิ้นเข้าไปในรังผึ่ง มันช่างหวาน...รสกาแฟที่ครูดื่ม..อร่อยกว่าที่ดื่มปกติอีก
   “อือ...อึก..แฮ่กๆ” เมื่อละริมฝีปากอย่างเสียดาย เพราะครูหายใจไม่ออก มือเอื้อมไปจับน้องครูก่อนจะค่อยๆกระตุ้นมันทีละนิด..จากเดิมที่ต้องการอยู่แล้ว
   “อ๊ะ..อ่า...” เสียงครางของครูช่างไพเราะเสียจริง ข้างใต้ก็แน่นกว่าผู้หญิงที่ผมนอนด้วยอีก ครูช่างน่าสนใจจริงๆ
   “อ๊า” ร่างข้างใต้สะดุ้งเฮือกก่อนจะปลดปล่อยมันออกมาเต็มมือ เปรอะเปื้อนไปถึงหน้าท้องแบนราบ ผมเอานิ้วป้ายก่อนจะชิม
   “เสร็จก่อนผมอีกหรอครับเนี่ยหื่นจริงๆนะ...แต่ก็หวานดีแหะของครูหน่ะ” ผมพูดก่อนจะป้ายมันและเอานิ้วยัดปากครู
   “..อึก..อือ” ลิ้นของครูพยายามดันนิ้วผมออก ส่วนผมก็ก้มลงไปเลียเม้มดูดยอดอกครูเล่น ได้เสียงไพเราะตอบกลับ อ่า..ใกล้แล้ว ผมขยับสะโพกเร็วขึ้นก่อนจะปลดปล่อยตามครูแต่ยังไม่ถอนออกหรอก ผมเอาตัวทับครูแต่ไม่ลงน้ำหนักมาก เดี๋ยวร่างข้างใต้จะหายใจไม่ออก ผมใจดีจะตาย เนอะ ผมเอานิ้วออกจากปากครูก่อนจะก้มลงไปจูบด้วยปากแทน
   “อืม...อื้อ” ร่างข้างใต้เริ่มขัดขืนเมื่ออากาศใกล้จะหมด
   “อ.อึด..อัด...” ครูเกมพูดได้แค่นี้ก่อนจะสลบไป หว่าหลับซะแล้ว อย่างนี้ก็ต่อไม่ได้หน่ะสิ ผมค่อยๆถอนออกก่อนจะจัดครูให้นอนดีๆแล้วเอาผ้าห่มห่มให้ จัดกางเกงตัวเองก่อนจะเดินไปหยิบกางเกงของครูที่โยนไปซะไกล มาไว้บนเตียงแทน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นใส่ตะกร้าซักผ้าแทน ผมนั่งข้างเตียง ก่อนจะได้ยินเสียงเคาะประตู

   “มาแล้ว” ผมกดรหัสผ่านก่อนจะเปิดประตู
   “พ่อ..” ผมนิ่งก่อนจะตีหน้าปกติ
   “ฉันมาดูแก แกตั้งใจเรียนหรือเปล่า” พ่อตีหน้าขรึมตามปกติของแก ผมเอาตัวบังห้องไว้
   “ตั้งใจเรียนสิ ครูสอนดีมากเลยละครับ” ผมตอบก่อนจะยิ้มกวนตามแบบฉบับผม
   “หรอ ไหนฉันขอคุยกับเขาหน่อย” พ่อผมมองลอดผ่านตัวผมไป แต่โทษที ผมบังไว้อยู่นะ
   “คงไม่ได้ ครูเขาดูเหมือนจะเหนื่อยจะนิดหน่อย เลยขอนอน” ผมว่า
   “...งั้นหรอ  ขอฉันเข้าไปดูหน่อย” พ่อผมว่ามองผมเขม็ง ผมก็ขัดไม่ได้ซะด้วย ถ้าพ่อเอาจริง
   “พ่อไม่เชื่อผมหรอ เอ้า! เชิญดู” ผมเดินถอยหลังให้พ่อเดินเข้ามา เมื่อพ่อผมเข้ามาก็มองเห็เพียงครูเกมนอนอยู่บนเตียงผ้าห่มคลุมตัวแค่ครึ่ง โชคดีผมไม่ได้ถอดเสื้อเขาไม่งั้นซวย
   “อืม..ถ้าเขาตื่นก็ไปส่งเขาด้วยละกัน ฉันไปทำงานละ” พ่อผมเดินออกไป ผมก็ปิดประตูใส่รหัสล็อคทันที
   “ดีนะแค่ดู ไม่เปิดผ้าห่ม” ผมถอนหายใจเบาๆก่อนจะนั่งขอบเตียงเฝ้ามองหน้าครู ซักพักจึงเดินเข้าห้องน้ำอาบน้ำซักหน่อย


.........................

Share This Topic To FaceBook

ออฟไลน์ Lonelyนู๋โรนลี่

  • ฉุด กระชาก ลากถู พาเข้า.....
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 730
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-2
ผมฝัน   
   ผมฝันว่า โดนนักเรียนที่สอนพิเศษ...ล่วงละเมิดทางเพศ
   ใช่ มันต้องเป็นฝันร้ายแหงๆ ตื่นมาผมต้องยังไม่ออกจากบ้าน ยังไม่ได้ไปสอนพิเศษอะไรนั่น
   ใช่...มันต้องเป็นอย่างนั้น
   
   “ตื่นแล้วหรอครับคุณครู” เสียงนุ่มทุ้มของใครซักคนทำให้ผมได้สติ มือหยาบเกลี่ยเส้นผมของผมเล่น แต่ต้องตกใจยิ่งกว่าเพราะคำว่า “คุณครู” เนี่ยละ
    “นาย!!...โอ๊ย!” ผมรีบลุกขึ้นทำให้รู้สึกปวดเอวขึ้นมา เอื้อมมือไปจับสะโพกตัวเอง
   “แหม ตื่นมาก็โวยวายซะแล้ว” เด็กที่ผมจำได้ว่าต้องมาสอนนี่นา! ผมมองซ้ายมองขวา ไม่ใช่ห้องของผม ไม่ใช่บ้านผม ไม่...ใช่ความฝัน
   “นาย...!นายมันเลวที่สุดเลย” ผมตะโกนด่าก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะล้มพับไปทั้งอย่างนั้น เจ็บ...ชะมัด
   “นี่ครูจะยั่วผมหรอ?” เด็กนั่นเดินมาถึงตัวผมตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เขาจ้องมาที่ผม ไม่ใช่หน้าแต่เป็น...ข้างล่าง
   “เห้ย!” ผมรีบเอื้อมมือไปคว้าผ้าห่มมาปกปิดส่วนร่างไว้ หน้าร้อนผ่าวยังไงไม่รู้ นี่...นี่ผมเรียนมาตั้งสูง กลับมาแพ้ให้กับเด็กเตรียมเอ็นเนี่ยนะ!
   “ครูไม่ต้องปิดหรอกครับ เพราะผมเห็นหมดแล้ว นี่ก็6โมงเย็นแล้ว ครูจะกินข้าวหรือ...”
   “กลับบ้าน! ขอกางเกงคืนด้วย!” ผมตะคอกใส่ อ่า..เจ็บคอ
   “คงให้ไม่ได้ เพราะผมฉีกมันขาดไปแล้ว” เด็กเอพูดหน้าตาเฉย ฉีกมันขาด ไอ..ไอ้เด็กนี่!
   “งั้นผมก็จะไปทั้งอย่างนี้ละ” ผมว่าอย่างเหลืออด เอาผ้าห่มพันตัวไว้ ก่อนจะเดินไปทีประตู ผมรู้สึกแปลกๆ ทำไมมันไม่ห้าม..แต่ช่างเหอะปล่อยก็ดีแล้ว
   “ถ้าครูไปได้อะนะ” เด็กเอว่า ก่อนจะนั่งบนเตียงสบายๆ
   “เหอะ!” ผมหันไปเปิดประตู แต่มัน..เปิดไม่ออก หมายความว่าไง ผมมองประตูก่อนจะพบกลอนที่ใช้สำหรับใส่รหัส
   “นาย! มาเปิดให้เดี๋ยวนี้นะ” ผมหันไปว่า หน้าดำหน้าแดงไปหมดแล้ว โดนข่มขืนยังไม่พอ แถมยังโดนหักหน้าแบบนี้ ผม...ไม่น่ามาเลย
   “เฮ้ย! ครูร้องทำไม!” ผมไม่เคยร้องไห้ให้ใครเห็นมาก่อน ผมรีบหันหลังให้ก่อนจะเอาผ้าห่มเช็ดน้ำตา ผมเจ็บใจจริงๆ ไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่ใจมันเจ็บ...ผมอยากกลับบ้านที่สุด
   “ขอร้องละ ให้ผมกลับบ้านเหอะนะ” ผมขอร้องอีกฝ่ายทั้งๆที่ไม่เคยขอมาก่อน ผมอยากกลับบ้าน ไม่อยากเจอหน้าเด็กคนนี้ ผมจะไปเมืองนอก..ผมคิดอย่างนี้ละ
   เด็กเอเดินไปหยิบชุดใหม่ของเขาก่อนจะโยนใส่หน้าผม “.ไปอาบน้ำแล้วใส่นี่ซะ เดี๋ยวไปส่ง”
   ผมค่อยๆเดินลากตัวเองเข้าห้องน้ำของเขาและปิดประตูไม่ลืมที่จะล็อกกลอน  ห้องน้ำก็หรูพอๆกับบ้านผม ทำให้ผมใช้ของในนี้เป็นแทบทุกอย่าง ผมถอดเสื้อแก้ผ้าค่อยๆหย่อนตัวนั่งลงในอ่างน้ำ คอยให้สายน้ำไหลผ่านร่างกาย เอาหัวพิงขอบอ่างที่มีเบาะให้ หวังว่าน้ำอุ่นๆจะทำให้ผมสบายตัวและใจขึ้นนะ...

   ผมแต่งชุดของเด็กนั่นให้เรียบร้อย ดูเหมือนมันจะใหญ่ไปหน่อย คอเสื้อที่คิดว่าเด็กนั่นใส่พอดีมันดูกว้างสำหรับผม กางเกงก็ขายาวลากพื้นนิดหน่อย เมื่อเปิดประตูออกมา ผมได้กลิ่นอาหารหอมฉุย ตั้งแต่เที่ยงแล้วนี่นายังไม่ได้กินอะไรเลย
   “กินซะ จะได้กลับบ้าน” เด็กเอนั่งบนเตียง โดยมีโต๊ะวางอาหารอยู่
   “ไม่ จะกลับบ้านเดี๋ยวนี้” ผมว่า ก่อนจะเดินไปเก็บเอกสารสำหรับการสอนวันนี้
   “แต่ครูยังไม่ได้กินอะไร....”
   “กลับบ้าน!” ผมตวาด ผมไม่อยากอยู่กับคนที่ผมไม่ชอบหน้าหรอกนะ
   “โอเคๆ กลับก็กลับ” เด็กเอเสยผมอย่างหมดอารมณ์ก่อนจะหยิบกุญแจควงเล่นในมือ ผิวปากมือกดรหัสแล้วเปิดประตู ก่อนจะผายมือเชิญให้ผมออกจากห้อง ผมสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ต่อยใบหน้านั่นแล้วเดินออกไป

.......................


   ผมมองครูเกมเดินออกจากห้องนำลงไปที่ลานจอดรถก่อนจะเปิดประตูรถของครู ผมรีบวิ่งไปจับประตูก่อนจะปิดลง
   “อะไรอีก” ครูเกมหันหน้ามามองด้วยสีหน้าขมึง
   “ผมไปส่งครูเอง” ผมว่า
   “ไม่ต้อง ออกไป” ครูเกมตวาดก่อนจะดึงประตูปิด แต่มีหรือผมจะยอม พ่อผมสั่งมาเชียวนะ
   “เอ๊ะ! จะทำอะไรหน่ะ เฮ้ย! ปล่อยนะ” ครูเกมร้องตกใจเมื่อผมกระชากประตูทำให้มือครูเกมหลุดจากประตู จากนั่นก็ลากครูเกมออกมา แล้วเปิดรถตัวเองพลักครูเกมเข้าไปแล้วปิดประตู ก่อนจะรีบไปนั่งอีกฝั่งสตาร์ทรถ ไม่ลืมที่จะล็อคประตูรถกันครูหนี

   “ครูไม่ต้องคิดหนีหรอกครับ บอกบ้านครูมาดีกว่า” ผมพูดขึ้นหลังจากขับมาได้ซักพัก
   “....” แต่เจ้าตัวกลับไม่บอก กลับงอน(?)หันหน้าไปอีกทาง
   “เฮ้อ...~ ถ้าครูไม่บอกผมคงต้องให้ครูอยู่ที่บ้านผมละกันนะ” ผมพูดพลางมองครูไปด้วย “เอ...หรือผมจะไปซื้อคอนโดอยู่กับครูสองคนดี สอนผมทั้งวัน...ทั้งคืน...” ผมพูดพลางเอียงตัวไปใกล้ๆครูแกล้งเล่น
   “หมู่บ้านX” ในที่สุดครูก็พูดซะที หมู่บ้านXหรอ รวยแหะ แต่ผมก็รวยเหมือนกันนี่หว่า

ตลอดเส้นทางไม่มีคำสนทนาใดๆ ผมจึงเปิดวิทยุแทน เมื่อถึงหมู่บ้านX ผมก็เลี้ยวรถเข้าไป ยามกั้นประตูไว้ ผมจึงเปิดหน้าต่าง ให้จับหน้าครูเกมให้ดู ยามพยักหน้าก่อนจะเปิดที่กั้น ผมจึงขับรถต่อ
“บ้านไหนครับครู” ผมถามอีกครั้ง
“ซอย6 หลังที่9” ครูเกมตอบทั้งๆที่ยังหันหน้าไปทางประตู ไม่รู้จะนั่งเบียดประตูทำไมนัก


หน้าบ้านหลังที่9 ซอยที่6
   
   เมื่อผมจอดรถปุ๊บ ครูเขาก็เปิดประตูรถออกไปปั๊บอย่างรวดเร็ว ผมก็รีบตามลงไป เมื่อครูไขกุญแจเปิดประตูเล็กผมก็แทรกตัวเข้าแล้วผิวปากกวนครูเล่น ครูเกมดูตกใจก่อนจะขมวดคิ้วปากพึมพำ สงสัยด่าผมอยู่แหงๆ ผมเดินเข้าบ้านของครู ส่วนครูก็ปิดประตูตามมา โดยรวมถือว่าบ้านไม่สิคฤหาสน์ของครูนี่ใหญ่กว่าผมแหะ

......................


   “อ้าวหลานเอ มาส่งเกมหรอลูก” พ่อผมเจอเด็กเอก็ยิ้มแย้ม ก่อนจะตบบ่าเอแล้วพาเข้าบ้านทันที ชิไม่สนใจผมเลยแม้แต่น้อย ผมเห็นเด็กเอกับพ่อคุยกันอย่างถูกคออีก เห็นแล้วมันน่า...น้อยใจ
   “อ้าวแล้วจะไปไหนเกม” เสียงพ่อผมทักขึ้นเมื่อผมกำลังจะเดินขึ้นบันได
   “นอนครับพ่อ” ผมว่า
   “นี่แค่ทุ่มกว่าเองนะ อยู่กินข้าวกันก่อนสิ” พ่อผมว่า
   “ไม่ละครับผมอิ่มแล้ว” ผมว่าทั้งๆที่ตั้งแต่กลางวันยังไม่มีอะไรตกถึงท้องแม่แต่น้ำ
   “เฮ้อ~ ตามใจแกละกัน” พ่อผมว่าก่อนจะชวนเด็กเอไปกินข้าวด้วยกัน ผมก็ไม่สนใจก่อนจะเดินขึ้นห้องตนเอง

   เมื่อเข้ามาถึงในห้องผมก็กดเปิดแอร์และล้มตัวลงบนเตียงทันที ถึงมันจะนุ่มแค่ไหนก็เถอะ แต่ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ผมอยากไปเมืองนอก.... คิดแล้วน้ำตาก็ไหล ถ้าวันนี้ผมไม่ไปสอนเด็กนั่นก็ดีสิ
   ผมคว้าผ้าห่มมาคลุมตัวเองก่อนจะนอนไปทั้งน้ำตา
   เหนื่อย...
   เหนื่อยเหลือเกิน...


..........


   “อาดีใจจริงๆที่หลานเอมาส่งตาเกม” พ่อของเกมหรือครูที่สอนผมกำลังพูดอย่างยิ้มแย้ม “เสียดายมื้อนี้ไม่มีตาเกมมารับประทานด้วย เสียมารยาท ขอโทษแทนตาเกมด้วยละกันนะ”
   “อ่า..ไม่เป็นไรครับ ครูเขาคงเหนื่อย” ผมว่าแต่พ่อเกมกลับขมวดคิ้วคิด “อ๋อ..แบบว่าผมหัวไม่ค่อยดีหน่ะครับ ครูเขาเลยต้องสอนหลายรอบ”
   “อ๋ออย่างนี้นี่เอง ฮ่าๆ...เอ้าเชิญๆทานให้อิ่มนะหลานรัก” ผมยิ้มรับก่อนจะเริ่มกิน
   “เฮ้อ~ เสียดายนะ ปกติตาเกมจะมากินข้าวเย็นทุกมื้อแต่วันนี้แปลก ฉันก็อุตส่าห์สั่งอาหารโปรดมาให้เขาซักหน่อย” พ่อของเกมว่า ของโปรดครูหรอ.... แต่เอ๊ะ! ทำไมผมต้องสนใจด้วยเนี่ย แต่สมองกลับไม่ฟัง มันกลับจำอาหารตรงหน้าไว้หมดแล้วนี่สิ
   ....ของโปรดครูเกม


   “จะกลับแล้วหรอหลานเอ”
   “ครับคุณอา” ผมว่านี่ก็ปาไป4ทุ่มแล้ว เผลอคุยกับคุณอานานไปหน่อย
   “นี่ดึกแล้วนะ นอนค้างที่นี่ก่อนไหม พรุ่งนี้วันอาทิตย์ยังไงก็เรียนที่นี่ดีไหม” คุณอายื่นข้อเสนอแบบนี้...ผมก็ต้องตอบสนองสิครับ
   “ถ้าคุณอาว่าอย่างนั้นผมก็ตกลงครับ” ผมว่าก่อนจะยิ้มให้
   “อืม...แจ๋วมานี่สิ” ชื่อเหมือนคนใช้บ้านเราเลยแหะ
   “ค่ะคุณผู้ชาย” คนรับใช้ของบ้านนี้สวยจังแหะ...น่าฟัน แต่ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวครูเกมว่า เอ๊ะ ทำไมผมต้องสนใจครูด้วยเนี่ย
   “จัดห้องให้หลานเอ....”
   “คุณอาครับ ไม่ต้องก็ได้ ผมขอนอนห้องเดียวกับครูเอได้ไหมครับ” ผมว่า ...ผมกำลังหวังอะไรเนี่ย นอนห้องที่คุณอาจัดให้ก็ได้นี่นา แต่ปากพูดไปแล้ว
   “เอ๋ ทำไมละ...แต่ปกติตาเกมไม่ชอบให้ใครเข้าห้องของเราหรอกนะ”
   “คือ...คุณอาจะได้ไม่ต้องใช้คนไปจัดห้องให้ผมไงครับ แค่คืนเดียวเองเสียเวลาป่าวๆ” ผมว่า
   “อืม...ก็จริงนะ งั้นแจ๋ว พาหลานเอไปห้องตาเกมสิ”
   “เชิญคะ” เมื่อกี้ผมตาฝาดหรือเปล่า เหมือนแจ๋วสุดสวยคนนี้จะให้ท่าผมด้วย แต่ไม่สนหรอก..ครูเกมน่ารักกว่าเยอะ....!!! เอาอีกแล้วครูเกมเกี่ยวอะไรด้วยเนี่ย


ออฟไลน์ Lonelyนู๋โรนลี่

  • ฉุด กระชาก ลากถู พาเข้า.....
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 730
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-2
   
   “อืม....” ผมรู้สึกเหมือนมีอะไรมาอยู่บนตัวผม แต่กลับไม่มีความรู้สึกกดทับ แล้วอะไรกันที่ให้ความรู้สึกเหมือนมีอะไรอยู่บนตัว
   “......” ผมนอนพลิกตัวไปอีกทางแต่กลับรู้สึกมีอะไรมาขวาง ผมจึงนอนหงายเหมือนเดิม จากนั้นก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาอยู่ใกล้ๆหน้า แต่ผมยังไม่สนใจอยู่ดี ผมนอนห้องนี้มาตลอด10กว่าปี ไม่มีใครเข้าห้องผมได้หรอก ผมล็อคห้องแล้ว
   “อืม...อย่าหน่า” ผมเอามือดันสิ่งที่มาใกล้ผมเบาๆ เมื่อมือสัมผัสก็เหมือนมีมือใครซักคนมาจับมือผมไว้ก่อนจะกดแนบลงกับเตียง
   “อื้ม...” ผมทำเสียงไม่พอใจในลำคอ ก่อนจะพลิกตัวหนีไปทางอื่นอีกครั้ง แต่ใบหน้ากลับถูกใครจับให้หันมา ก่อนที่ริมฝีปากจะรู้สึกเหมือนถูกสัมผัส สิ่งร้อนบางอย่างเลียริมฝีปาก ก่อนที่ผมจะอ้าปากขึ้น สิ่งแปลกปลอมนั้นรีบเข้ามาสำรวจ มันเกี่ยวตวัดไปในโพรงทุกซอกทุกมุม ทุกซี่ฟัน จนผมต้องเบือนหน้าหนี แต่เหมือนถูกรั้งไว้ไม่ให้หนี ตอนนี้ผมเหมือนจะขาดหายใจตาย
   “อื้อ..อึก..อืม” ผมพยายามใช้มือดันออกแต่ได้แค่ข้างเดียวเพราะอีกข้างเหมือนถูกจับไว้ สติผมค่อยๆกลับเข้ามา ดวงตาทั้งสองข้างค่อยๆปรือขึ้นและเปิดออก และภาพที่เห็นทำให้ผมตกใจ
   “อื้อ!!” ผมรีบระดมพลักทุบตีคนตรงหน้าทันที
   “...ซี๊ด ตื่นมาก็ดื้อเลยนะครับ...คุณครู” เสียงหุ้มเอ่ยขึ้น คนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นเด็กเอนั่นเอง
   “นาย!!! มาอยู่ในห้องผมได้ยังไง” ผมรีบว่าก่อนจะรีบเคลื่อนตัวหนี แต่ก็ถูกรั้งไว้อยู่ดี เท่ากับว่าตอนนี้ผมนอนอยู่บนเตียงและมีเด็กเอคร่อมผมอยู่
   “ก็คุณพ่อคุณอนุญาตนี่นา...แถมตอนเข้ามาคุณไม่ได้ล็อคห้องทั้งๆที่พ่อคุณก็บอกว่าปกติคุณล็อคห้องตลอดด้วย นี่..ครูเชิญชวนผมอยู่ใช่ม๊า” เด็กเอร่ายซะยาว ผมนี่นะไม่ได้ล็อคห้องไม่จริงหน่า
   “อะไรก็ช่าง ตอนนี้ปล่อยผมได้แล้ว!” ผมตวาด แต่เด็กเอกลับไม่ปล่อย กลับจับมือผมไว้ และก้มลงมาจูบผม
   “อื้อ!” ผมพยายามหนีแต่ก็หนีไม่ได้เพราะเด็กเอมันเอาขาสอดเข้ามาระหว่างขาผม จะหนียังไงละเนี่ย ก่อนจะเริ่มรู้สึกถึงมือสากลูบไล้ไปทั่วใต้เสื้อผม ผมพยายามดิ้นหนี แต่สุดท้ายก็หมดแรงจนได้ ไม่นานเด็กเอก็ผละออก ผมรีบสูดอากาศเข้าไปทันที เด็กเอค่อยๆก้มมาพรมจูบผม ไออุ่นจากลมหายใจทำให้ผมเคลิ้ม จากหน้าผาก เปลือกตา แก้ม ไล่ลงมาที่ใบหูขบเบาๆ ก็ทำให้ผมเสียวจนหนีหน้า
   “อ๊ะ” ผมรู้สึกแปล็บๆที่คอ ก่อนจะตกใจเมื่ออยู่ๆเด็กบ้าก็อุ้มผมขึ้น
   “จะ..จะทำอะไร!” ผมรีบโวยวาย เด็กเอไม่ตอบแต่ยิ้มกวนประสาทให้ผม ก่อนจะอุ้มผมพาไปที่....ห้องน้ำ
   
.............

   ผมมองใบหน้าของครูที่ขึ้นสีจนรามถึงใบหูอย่างขำๆ แค่เอื้อมมือไปเปิดประตูที่คาดว่าน่าจะเป็นห้องน้ำ ก่อนจะวางครูลง เมื่อเท้าครูแตะพื้นเท่านั้นละ สองขายาวก็รีบออกจากห้องน้ำทันที แต่มีหรือปผมจะพลาด เอื้อมมือไปคว้าลำตัวครูไว้ก่อนจะพาดบ่าขึ้นและเอื้อมมือไปล็อคห้องน้ำ แล้ววางครูลงอีกครั้งโดยที่ตัวผมบังประตูไว้
   “ต้องการอะไร” ครูเกมว่าใบหน้ายิ่งแดงขึ้น
   “ไม่ต้องการอะไรหรอกครับครู...แต่ผมเห็นครูยังใส่ชุดเดิมของเมื่อวานอยู่เลย” ผมว่าก่อนจะมองตัวครู ที่เสื้อคอกว้างตอนนี้ได้เลื่อนลงทำให้เห็นไหล่มนโดยที่ครูไม่รู้ตัว
   “ผมก็เลยจะมาอาบน้ำให้ครูไงครับ” ผมว่าก่อนจะข้าวขาไปข้างหน้า1ก้าว พร้อมกับที่ครูถอยหลัง1ก้าวโดยไม่มองข้างหลังเลยว่ามันจะชิดกับอ้างอาบน้ำอยู่แล้ว ผมก็แกล้งสิครับ
   ผมก้าว ครูถอย
   ผมก้าว ครูก็ถอยต่อ จนตอนนี้ ถ้าครูถอยอีกก้าวได้ติดอ่างอาบน้ำแน่ๆ แต่ผมคำนวณอะไรผิดไปหน่อย เพราะผมก้าวไปอีกข้าง ครูก็ถอยแต่มันไม่ใช่แค่หยุดเพราะขาติดกับอ้างอาบน้ำ เพราะตอนนี้ร่างตรงหน้าได้หงายล้มไปข้างหลัง
   “โอ๊ย!” ครูเกมหงายล้มไปข้างหลัง เมื่อผมวิ่งเข้าไปดูพบว่าครูกำลังนอนหงายอยู่ในอ่างอาบน้ำ เสื้อเลิกขึ้นเห็นท้องแบนเรียบ แขนครูเผลอไปกดปุ่มทำงานเข้า ทำให้น้ำที่ฟักบัวเปิด กลายเป็นภาพที่ครูนอนหงายอยู่เสื้อเลิกเห็นท้องแบนราบ สายน้ำจากฝักบัวไหลลงมาทำให้เสื้อผ้าครูเปียก...ช่างเซ็กซี่
   “ครูเป็นอะไรมากไหม” เมื่อผมได้สติ ผมรีบไปกดปิดน้ำและก้าวเข้ามาในอ่างก่อนจะจับครูให้ยืน แต่เมื่อผมจับแขนครู ครูกลับทรุดเข้ามาพิงผมก่อนจะร้อง
   “เจ็บ!” ครูว่าก่อนจะรีบพยุงตัวขึ้นเมื่อรู้ว่าพิงผมอยู่ น่ารักจริงๆ เสื้อที่เปียกน้ำราบติดกับเนื้อ ทำให้ผมเห็นมุมมองใหม่ๆที่น่าสนใจ
   “งั้นไปทำแผล” ผมว่า แต่ครูเกมกับสะบัดหนี ก่อนจะใช้มืออีกข้างที่จับแขนที่เจ็บสองสามที
   “ไม่เป็นอะไรหรอกหน่าไม่มีแผล” ครูเกมว่า ก่อนจะก้าวออกจากอ่างอาบน้ำ แต่ผมรั้งไว้
   “อ่ะ” แต่พลาดอีกแล้ว ผมเผลอดึงแรงไปหน่อยครูเลยเซถอยมาชนผม อาจเป็นเพราะอ้างน้ำมันลื่นเพราะน้ำเมื่อกี้ เลยทำให้ผมลื่นหงายล้มไปกับอ้าง โชคดีที่อ้างนี้ใหญ่หัวผมจึงไม่ฟาดอะไร
   “โอ๊ย!” เสียงครูร้อง เพราะแขนเผลอไปฟาดกับขอบอ่างเสียนี่
   “ครูเป็นอะไรไหม” ผมถาม แต่ผมก็เพิ่งรู้สึกตัวว่าครูนั่งทับผมอยู่เลยกลายเป็นผมยื่นหน้าไปข้างหูครูแล้วพูดซะได้ ครูหันหน้าหนีไปอีกทาง ผมเห็นแวบๆนะครูหน้าแดง
   “ม...ไม่เป็นอะไร” ครูเกมว่าก่อนทำท่าจะลุก แต่ผมเอามือกอดเอวครูไว้....บางจังเลย
   “อยู่อย่างนี้ละ จะได้อาบน้ำด้วยเลยไงครับ จุ๊บ” ผมว่าก่อนจะจุ๊บคอครู
   “..บ้า! ปล่อยใครจะไปอาบน้ำกับนาย โตโตกันแล้ว” ครูเกมว่าชุดใหญ่
   “ก็ครูกับผมไงครับ” ผมว่าก่อนจะเอื้อมมือไปกดปุ่มให้น้ำเปิด น้ำจากฝักไหลลงมากระทบร่างผมและครู ชุดครูที่เปียกอยู่แล้วยิ่งเปียกเข้าไปใหญ่
   “ปิดซะ บอกให้ปิดไง” ครูเกมเอื้อมมือที่ไม่เจ็บไปหมายจะปิดน้ำ แต่ผมกันไว้ โดยที่ครูไม่รู้เลยว่าร่างกายของครูกับผมแทบจะแนบชิดติดกันอยู่แล้ว
   
   ตึกตัก ตึกตัก

เสียงอะไร เสียงหัวใจใครเต้น บ้าหน่า! ของครูหรอไม่น่าจะใช่ งั้นก็ของผมหน่ะสิ ไม่จริงหน่า! ผมรีบหยุดการเคลื่อนไหวของครูก่อนที่หัวใจผมจะเต้นแรงไปหว่านี้ ผมจับให้ครูเกมนั่งบนตักผมและหันหน้าเข้าหาผมซะ
   “อะ...อะไร” ครูเอ่ยเสียงตะกุกตะกักเมื่อผมมองหน้าครูตรงๆ เรามองหน้ากันซักพัก ก่อนที่ผมจะค่อยๆเอื้อมมือไปจับหน้าครู ก่อนจะค่อยๆขยับหน้าเข้าหาครู และ...ค่อยๆบรรจงจูบครูอย่างช้าๆและนุ่มนวล

   ก๊อกๆ

เสียงเคาะประตูทำให้ผมกับครูสะดุ้งและถอยห่างออกพร้อมกัน เรามองหน้ากันซักพักก่อนที่ครูจะลุกขึ้นออกไปเปิดประตูห้องน้ำ ผมก็รีบเดินเดินตามไป ครูเกมเปิดประตูพร้อมกับคุณอาหรือพ่อของครูเกมอยู่หน้าประตู
   “อ้าวตาเกม ทำไมเปียกโชกอย่างนี้ละ” คุณอาว่าก่อนจะมองผ่านตัวครูมาที่ผม
   “แล้วหลานรักทำไมเปียกกับเขาด้วย”
   “อ๋อพอดี...ผมเผลอเปิดน้ำ เลยเปียกนิดหน่อย” ผมว่า
   “อืมๆ อาแค่ขึ้นมาดู เดี๋ยวอาก็ไปทำงานแล้วละ เอาเป็นว่าอาบน้ำ แล้วลงไปกินข้าวละกัน อาไปทำงานก่อน...” คุณอาว่าก่อนจะหันไปทางครู “ตั้งใจสอนละตาเกม” จากนั้นคุณอาก็ปิดประตู

   “ผมว่าเราไปอาบน้ำกันเถอะนะ” ผมว่าก่อนจะไปอุ้มครูเกมขึ้นในท่าเจ้าหญิง และแน่นอน100% ครูเกมขัดขืน ฮะฮะถ้าเป็นสาวๆหน่ะไม่ขัดผมหรอกยินยอมพร้อมใจด้วยซ้ำ
   “ใครจะไปอาบกันนายมิทราบ ปล่อยผม” ครูเกมโวยวาย อยากให้ผมปล่อยผมก็ปล่อยครูเกม
   “โอ๊ย!” ครูเกมร้องลั่นเมื่อผมปล่อยครูเกมแล้วครูดันใช้แขนที่เจ็บยันตัวเอง ก็เจ็บสิครับ ครูเกมเนี่ย
   “จะปล่อยทำไมเนี่ย”
   “ก็ครูบอกให้ปล่อยนี่ครับ” ผมตอบหน้าซื่อ
   “ก็บอกกันก่อนสิ” ครูเกมว่าก่อนจะลุกขึ้น ผมก็รีบช่วยพยุงขึ้นทันที ครั้งนี้ครูไม่ขัดขืนสงสัยเจ็บจริง
   “ครูแขนเดี้ยงอย่างนี้ ผมว่าผมอาบน้ำให้ดีกว่านะ” ผมว่าก่อนจะอุ้มครูเข้าห้องน้ำโดยไม่สนใจเสียงร้อง

........

   ผมร้องโวยวายยังไงเด็กเอก็ไม่ยอมฟังสุดท้าย ผมก็ต้องมานั่งอาบน้ำกับเด็กเอในอ่าง ผมได้แต่นั่งนิ่งๆให้เด็กเอถูหลังให้ ให้ตายสิแขนผมไม่น่าเดี้ยงตอนนี้เลยเจ็บชะมัด
   มือใหญ่ที่ตอนแรกก็ถูหลังให้ผมดีๆก็เริ่มขึ้นมาที่ไหล่และลงมาเรื่อยๆจนมันทำให้ผมเสียวเล่นๆ ผมขยับตัวนิดหน่อย ก่อนจะหันหน้าไปมองเด็กบ้า
   “พอแล้วเดี๋ยวทำเอง!” ผมว่า ก่อนจะเอาอีกข้างที่ไม่เจ็บจับมือเด็กบ้าออกไป แต่แทนที่จะออกกลับถูกจับแทนซะงั้นอย่างนี้ผมก็ไม่มีมือที่จะแย้งนะสิ ผมสะบัดมือออกแต่เด็กเอจับแน่นจนผมเจ็บ
   “ปล่อย มันเจ็บ” ผมว่า เด็กเอแค่คลายไม่ให้เจ็บแต่ไม่ถึงกับปล่อย
   “ครูก็อยู่นิ่งๆสิครับ ผมยังถูตัวให้ครูไม่หมดเลยนะ...” เด็กเอพูดพร้อมกับขยับหน้าเข้ามาใกล้ ผมถอยห่างแต่มันติดขอบอ่างซะแล้ว เด็กเอค่อยก้มหน้ามาทีละนิดๆ...

   ตึกตัก ตึกตัก

หัวใจผมเต้นแรง ไม่รู้จะทำยังไงผมก็ควักน้ำใส่หน้าเด็กเอ ได้ผลเด็กนั่นหยุดชะงักไปชั่วครู ผมยิ้มหัวเราะร่า(ที่นานๆทีจะแกล้งได้สำเร็จ) เด็กเอยิ้มแปลกๆ ก่อนจะจับแขนผมไว้แล้วโน้มเข้ามาจูบผมอย่างไม่ทันตั้งตัว

   “ฮ่าๆ...อุ๊บ” ผมเบิกตากว้างตกใจ ก่อนจะดิ้นหนี มือหนาดันหัวผมไว้ไม่ให้หนี
   “อ๊ะ” ผมสะดุ้งเมื่อมือหนาอีกข้างลูบไล้ร่างกายผม

   ......

   เมื่อผมผละจูบออกมา ผมมองครูเกมที่หลับตาปี๋หน้าแดงก่ำ น่ารักซะจริง ครูหอบหายใจผมค่อยๆเอามือไปดึงกางเกงครูออก ใช่แล้ว ครูไม่ได้ถอดออกหมด ผมก็เช่นกัน
   “หยุดนะ” มือบางของครูจับมือผมไว้ไม่ให้ถอดออก แต่มีหรือจะสู้แรงผมได้ ผมดึงกางเกงครูออกทุกชิ้นก่อนจะโยนออกนอกอ่างไปไกล มองครูเอื้อมมือคว้าไว้แต่ไม่ทัน
   “ผมยังไม่ได้ถูข้างล่างเลยนะครับ เดี๋ยวไม่สะอาดหรอก” ผมว่าก่อนจะไปกดสบู่แล้วถูแขน เลื่อนขึ้นมาที่ไหล่ ลงมาที่หน้าอกก่อนจะสะกิดเบาๆแกล้งครู
   “อ๊ะ เล่นบ้าอะไร” ครูเกมเอามือที่ไม่เจ็บปิดส่วนนั้นไว้ ส่วนอีกข้างก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อผมสะกิดเล่นครูก็เผลอปล่อยมือจากส่วนนั้นมาปัดแขนผม มืออีกข้างผมก็ไปจับส่วนนั้นทันที
   “อ่ะ อึก..หยุดนะ” เมื่อผมขยับครูก็ตัวงอเป็นกุ้ง ยิ่งน่าแกล้ง ผมเอื้อมมืออีกข้างไปจับหน้าครูให้เงยขึ้นก่อนจะประทับจูบ อย่างนุ่มนวล ผมค่อยๆส่งลิ้นไปเลียริมฝีปากครูแต่มันก็ไม่เปิดออก มือข้างใต้ผมก็ยิ่งขยับเร็วขึ้น จนครูเผลอเผยอปาก เมื่อได้จังหวะผมก็สอดลิ้นเข้าไป มือก็กดศีรษะไม่ให้หนีไปไหน ข้างใต้ก็ขยับเร็วขึ้น
   “อะ..อื้อ..อือ” ขาเรียวของครูหุบเข้าหากันมือก็พยายามดันผมออก ผมก็ดันครูให้ติดขอบอ่างมากขึ้น จนแขนที่ขัดขืนค่อยๆอ่อนลงจนมาจับไหล่ผมแทน
   “แฮ่ก..อ่ะหยุด...อื้อ” เมื่อผมผละออก ใบหน้าแดงก่ำก้มต่ำลง ขาที่หุบไว้อยู่ ผมก็ใช้มือแยกออกก่อนจะอุ้มครูมานั่งบนตักผมแทน แล้วขยับต่อ ครูเกมก้มหน้าต่ำลงสองมือจับไหล่ผมไว้ ขาแยกออกเพราะนั่งบนตักผมอยู่ไม่สามารถหุบได้อีกแล้ว
   “ครูรู้ไหมครับ...ตอนนี้ครูน่ารักมากเลย” ผมกระซิบข้างใบหูก่อนจะเป่าลมเบาๆเข้าไป ครูเอียงคอหนี
   “อ๊ะ..จะ...อ..อื้อ! อ๊า” ครูสะดุ้งเล็กน้อยมือปลดปล่อยออกมา ผมชักมีอารมณ์แล้วสิ ครูเกมนั่งหอบบนตักผม มืออีกข้างโอบหลังครูไว้ ส่วนอีกข้างก็ค่อยๆเอื้อมไปด้านหลังก่อนจะลูบๆตรงบั้นท้าย
   “เฮือก!...จะอะไร” ครูเกมเงยหน้ามองก่อนจะเผลอเอามือโอบกอดคอผมเมื่อผมสอดนิ้วเข้าไป1นิ้ว
   “จ..เจ็บ..หยุด” ครูเกมว่าแต่ผมไม่สนใจ นิ้วแรกที่สอดเข้าไปควานเล่นมันตอดรัดผมซะจนอยากจะใส่เข้าไปเดี๋ยวนี้ จาก1นิ้วเป็น2และ3ในที่สุด
   “อึก..อ๊ะ!” ครูเกมสะดุ้งอีกครั้งเมื่อผมควานเจอจุดอ่อนจนได้
   “ตรงนี้หรอครับครู...หืม” ผมกระซิปข้างหูก่อนจะขบเบาๆ
   “อื้อ..หยุ..ด..เถอะ”
   “จะหยุดได้อย่างไรละครับ...ถึงขั้นนี้แล้ว” ผมว่าก่อนจะดึงนิ้วออกมาอย่างเร็วครูสะดุ้งเฮือกแต่ก็ไม่พูดอะไร ผมถอดกางเกงออกก่อนจะจับน้องชายให้ตั้งลำ แล้วอุ้มครูขึ้นเหนือน้องชายผม
   “จะ..ทำ..อ๊ะ! ไม่เอา..หยุด..อ๊า..เจ็บ..ฮึก” ครูเกมตกใจเมื่อจู่ๆผมยกครูขึ้นก่อนจะร้องตกใจเมื่อผมจะทำอะไร แต่ก็ไม่ทันแล้วละ เมื่อเข้ามาได้แล้ว ผมก็นั่งนิ่งๆให้ครูชิน ภายในตอดรัดผมแน่นจนผม...จะไม่ไหวแล้ว
   “ซี๊ด…ครูครับขยับหน่อยสิ” ผมกระซิบข้างหูครูที่ซบอกผมอยู่ ครูรีบเงยหน้าขึ้นก่อนจะหน้าแดงแปร๊ด
   “จะ..บ้า อ๊า..เจ็บ” ครูยังไม่ทันได้เถียงผมก็ขยับครูเผลอร้องก็รีบเอามือปิดปากทันทีด้วยความอาย
   “ไม่ต้องปิดหรอกครับ...ผมอยากฟัง” ผมว่าก่อนจะยิ้มกวน “อีกอย่างไม่ใช่ครั้งแรกซักหน่อยนะครับ”
   “ครูขยับหน่อยสิ...” ผมพูดอีกครั้ง
   “ไม่..”
   “ถ้าครูไม่ขยับผมจะฟ้องคุณอาว่าคุณสอนไม่ดี” ผมว่า
   “ฟ...ฟะ...ฟ้องไปสิ” ครูพูดตะกุกตะกัก
   “แน่ใจนะ...” ผมว่าอีกครั้ง
   “จิ๊..” ครูเกมเริ่มกัดปาก คิ้วขมวด
   “งั้น...”
   “แค่ขยับใช่ไหม” ครูเกมถามสีหน้าเครียด
   “ฮะ...ใช่” ผมแอบตกใจเล็กน้อยแต่ไม่ให้เสียแผนก็ยิ้มกวนส่งไป ครูเกมจับไหล่ผมแน่นก้มหน้าเหมือนจะทำใจ จากนั้นเอวบางค่อยๆขยับขึ้นก่อนจะลงมาอย่างช้าๆ
   “อึก...” ผมมองภาพตรงหน้าแอบสงสารครูลึกๆ มือสั่นเทา ร่างกายสั่นเทิ้มนี่ผมแกล้งครูแรงไปหรือเปล่านะ
   “อ๊า...” ผมทนไม่ไหวเอื้อมมือไปจับสะโพกมนให้ขึ้นสูงและกดลงมาอย่างรวดเร็ว เสียงครางของครูทำให้อารมณ์ผมเตลิด จากแรกๆที่แค่ให้จับให้ครูขยับอย่างเดียว ผมก็ขยับด้วย ยกสะโพกมนสูงขึ้นและกดลงมาพร้อมกับที่ผมเด้งขึ้นไปรับ
   “อ๊า!! อึก...อ่า” ทำอย่างนี้ไปเรื่อยๆจนในที่สุดผมก็ปลดปล่อยในร่างกายครู ครูนั่งพักบนตักผม เสียงหอบหายใจถี่ ผมค่อยๆเอื้อมมือไปลูบผมครูเบาๆก่อนจะเชยคางครูขึ้นมาและจูบ
   “ผมขออีกรอบนะครับ” ผมว่าเมื่อผละออกมาแล้ว ครูเกมตาโตก่อนจะควักน้ำใส่ผม
   “หยุดเลย!”

.....

   
   ผมเดินลงมาข้างล่างหลังจาก...อาบน้ำเสร็จ รู้สึกเจ็บสะโพกยังไงไม่รู้ เมื่อเดินมาข้างล่างได้ไม่นาน เด็กเอก็ตามลงมา ผมรีบก้าวเดินไปห้องครัวทันที ยิ่งเดินเร็วยิ่งเจ็บยังไงไม่รู้ แขนก็เจ็บ ยังมาเอวอีก
   “หิวหรอครับครู” เสียงเด็กเอไล่ตามมา ผมรีบเดินไปนั่งเก้าอี้ที่โต๊ะอาหาร แต่นั่งแรงไปหรือยังไงมันเจ็บแปล๊บๆ
   “แจ๋ว อาหารหน่อย” ผมตะโกนเรียกคนใช้ ไม่นาน แจ๋วก็นำอาหารมาเสิร์ฟ แต่ทำไมเสิร์ฟให้เด็กเอก่อนละเนี่ย โว๊ย บ้านนี้เป็นอะไรกันไปหมด ทั้งพ่อทั้งคนใช้ สนแต่เด็กเอ
   “จะไปไหนก็ไปสิ” ผมว่าเมื่อแจ๋วยังยืนอยู่ ยืนไม่พอยังมองเด็กเอซะยังกับจะกินไปทั้งตัว...เอ๊ะ นี่ผมคิดอะไรเนี่ย
   “ไล่แจ๋วเขาทำไมหรอครับครู” เด็กเอพูด เมื่อผมหันไปมองพบว่าเด็กบ้ากำลังทำหน้ายียวนกวนประสาท
   “เรื่องของผม”
   “หรือว่า...ครูหึงผมกันแน่” เด็กเอว่า ใครกันหึงไม่มี
   “ปล่าวนิ ...เลิกมองได้แล้ว กินๆไปซะจะได้เริ่มเรียนซะที” ผมว่า
   “แบบเมื่อเช้าหรือเปล่าครับ”
   “จะ..จะบ้าหรอ” ผมว่าก่อนจะหันไปทางอื่น ทำไมรู้สึกหน้าร้อนๆนะ
   “หืม..เมื่อเช้าก็ถือเป็นวิชาการอย่างหนึ่งนะครับ ครูไม่รู้หรอ”
   “วิชาบ้าอะไร” ผมว่าก่อนจะใช้มือที่ไม่เจ็บตักข้าวเข้าปาก
   วิชา...เพศศึกษายังไงละครับครู ไม่รู้หรอกหรอ”
   “แค่กๆ..” ผมสำลักข้าวทันทีที่ฟังจบก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบน้ำมาดื่ม แล้วลุกขึ้น
   “กินเสร็จแล้วตามไปหลังสวนด้วย ถามแจ๋วเอาถ้าไม่รู้” ผมว่าก่อนจะเดินขึ้นห้อง
   “คร๊าบบบครู”
.......

   “นี่! เลิกจ้องหน้าได้แล้ว ที่สอนไปหน่ะ สนใจซะที” เสียงครูเกมบ่น เมื่อผมเผลอมองแต่หน้าครู ก็ทำไงได้ เวลาสอนครูน่ารักนี่นา
   “ครับๆ” ผมว่าไปอย่างนั้นแต่ก็ยังมองหน้าครูอยู่ดี ครูเกมยกกาแฟขึ้นจิบก่อนจะมองไปทางอื่น ส่วนผมก็ก้มลงทำชีส ที่ครูให้ทำ ทำไปเงยหน้ามองครูไป มีความสุขจริงๆ


   ตกเย็น ผมก็ขับรถกลับบ้าน เมื่อถึงบ้านผมก็สั่งคนขับรถ นำรถไปคืนครูเกม ส่วนผมก็ขึ้นไปอาบน้ำ ลงมากินข้าว ก่อนจะดูทีวี อ่านหนังสือโป๊(ห้ามบอกใครนะ) พอ4ทุ่มก็ล้มตัวลงนอน
   
   “นอนไม่หลับเลยแหะ” ผมบ่นพึมพำ ก่อนจะข่มตาหลับ แต่ซักพักก็มีใบหน้าหงุดหงิดของครูเกมลอยเข้ามา ใบหน้าแดงก่ำตอนอยู่ในห้องน้ำ ใบหน้าตอนนอนหลับ...
      
   พรึบ!

สุดท้ายผมก็ลุกขึ้นไปเปลี่ยนชุด เป็นชุดไปรเวทสีดำ เมื่อเสริมหล่อเสร็จแล้ว เอื้อมมือไปคว้ากุญแจรถก่อนจะเปิดประตูออกจากห้อง
ลงมาชั้นล่าง ไฟปิดสนิทหมดแล้ว ผมค่อยๆเดินเบาๆ ไปเปิดประตูและค่อยๆปิด ก่อนจะรีบตรงดิ่งไปยังรถ เมื่อถึงที่หมายก็เปิดประตูและขับออกไปทันที


......


   “เฮ้อ~” ผมถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า หลังจากเด็กเอกลับบ้านไปแล้ว ไม่นานก็มีคนนำรถของผมที่จอดไว้ที่บ้านเด็กเอมาส่ง ผมเดินขึ้นห้องเปิดคอม หาข้อมูลที่จะไปสอนในวันพรุ่งนี้ ผมไม่ได้ขยันหรอกนะ แต่รีบๆสอนให้จบตั้งหาก ใคร!ใครบอกว่าผมอยากเจอเด็กเอ หา~ เงียบๆไปเลย
   
   5ทุ่ม
   “หาว” ผมยกมือปิดปาก ก่อนจะบิดขี้เกียจ กดปริ๊นท์งานและปิดคอม ผมจัดเอกสารให้ครบชุดและเข้าที่เพื่อเตรียมสอนในวันพรุ่งนี้
   
   “อืม...” ผมบิดขี้เกียจอีกซักครั้งก่อนจะล้มตัวลงนอนบนเตียง เตียงนุ่มๆแอร์เย็นๆทำให้ผมเคลิ้มจะหลับ แต่แล้วก็มีใบหน้าของเด็กเอเข้ามาเต็มไปหมด ผมสะดุ้งตื่นขึ้น หัวใจเต้นแรง เอามือทาบอกก่อนจะพบว่ามันเต้นแรงเอามากๆ
   “คิดไรเนี่ย!” ผมขยี้หัวก่อนจะล้มตัวลงนอนอีกครั้ง คว้าหมอนข้างมากอด รู้สึกใบหน้าแดงผ่าวยังไงไม่รู้ สุดท้ายแอร์เย็นๆผ้าห่มนุ่มๆก็ทำให้ผม...หลับ


   เช้าวันต่อมา

ผมลุกขึ้นตื่นก่อนนาฬิกาปลุกครึ่งชั่วโมงแหน่ะ แขนก็เริ่มหายแล้ว เหลือแค่เจ็บแปล๊บๆเวลาขยับเร็ว ผมบิดขี้เกียจซักหน่อยก่อนจะลุกขึ้นไปอาบน้ำ แปรงฟัน และเปลี่ยนชุด เป็นเสื้อยืดสีขาวทับด้วยเสื้อเชิ้ตไม่ติดกระดุมลายสก๊อตสีเขียวเข้ม กางเกงยีนขาเดฟสีดำ เอื้อมมือไปหยิบซองเอกสารและหยิบกุญแจรถ ลงมาข้างล่าง

   “ตาเกมตื่นแล้วเร๊อะ” พ่อผมเรียกเมื่อผมเดินผ่านห้องอาหาร
   “ครับพ่อ” ผมว่าก่อนจะเดินออกจากบ้าน
   “เดี๋ยวสิ ไม่กินข้าวก่อนหรอ” พ่อผมว่า
   “ไม่ละครับ เดี๋ยวผมหาซื้ออะไรกินเอา ไปแล้วนะครับ”
   “ตั้งใจสอนดีๆละ”
   “ครับ”


   เขาว่ากันว่า คนเราเห็นสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้สุดๆ...
แทนที่จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
...จะกลับช็อคจนตัวแข็งทื่อไม่ขยับไปไหนแทน
เขาว่ากันแบบนี้...


ตุบ!

เมื่อผมเปิดประตูห้องเด็กเอ กะว่าวันนี้จะตั้งใจสอน เสียงแฟ้มเอกสารของผมตกลง โดยที่ผมยังตัวแข็งทื่อ ภาพตรงหน้ามันทำให้ผมรู้สึกเจ็บ ทั้งๆที่ผมรู้จักกับเด็กเอได้ไม่กี่วัน แต่ทำไม...ผมกลับรู้สึกเจ็บกับภาพตรงหน้า

ภาพที่เด็กเอกำลังนอนอยู่กับ...ผู้หญิง!!

.......


ออฟไลน์ Lonelyนู๋โรนลี่

  • ฉุด กระชาก ลากถู พาเข้า.....
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 730
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-2
   เช้าวันนี้ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับผู้หญิงที่นอนข้างๆ ผมกับเธอเจอกันเมื่อคืนที่ผับ เห็นเธอเร่าร้อนดีก็เลยมาต่อกันที่บ้านซะหน่อย แต่ว่าตอนนี้ผมต้องรีบพาเธอกลับบ้านก่อนที่ครูเกมจะมา

   “อือ...เอขาตื่นแล้วหรอ..” เสียงใสจากร่างบางของผู้หญิงที่ผมควงมาด้วย
   “ครับ โรส...เดี๋ยวผมพาไปส่งบ้านนะ” ผมว่าก่อนจะลุกขึ้น
   “เดี๋ยวสิค่ะเอ...ไม่ต่อกันหน่อยหรอ” เสียงหวานใสสุดเซ็กซี่เรียกผมไว้
   “ผมมีธุระตอนเช้านะครับ รีบแต่งตัวเดี๋ยวผมพาไปส่งที่บ้าน”
   “หือ...ก็ได้ค่ะ” โรสลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป
 
   เมื่อผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็พาโรสกลับบ้าน เมื่อเปิดประตูเหมือนเห็นหยดน้ำอยู่บนพื้น ใครกันทำน้ำหก? ก่อนจะเดินลงไปข้างล่าง พ่อก็ไปทำงานแล้ว บ้านจึงเงียบๆ

   “อ้าวคุณเอ เพิ่งตื่นหรอค่ะ” แจ๋วรับใช้บ้านผมเดินมาเห็นก็ทัก
   “ครับ ป้ามีอะไรหรือเปล่า” ผมพูดและโรสก็ควงแขนผม
   “ป้านึกว่าคุณเอตื่นแล้วซักอีก เมื่อเช้าคุณเกมมาหน่ะค่ะ”
   “แ..ล้ว แล้วเขาอยู่ที่ไหนครับป้า” ผมถามอยากตกใจ ครูเกมมาแล้ว..
   “ถ้าป้าจำไม่ผิด คุณเกมกลับไปแล้วนะค่ะ ขากลับเห็นเหมือนจะร้องไห้ด้วย คุณเอทำอะไรคุณเกมหรือเปล่าค่ะ” ป้าแจ๋วพูดก่อนจะรีบหลบสายตาเมื่อผมจ้องมอง “ง...งั้นป้าไปทำงานก่อนนะค่ะ”
   “เอค่ะ...เกมนี่ใครหรอ” เสียงใสพร้อมท่าทีออดอ้อนของโรสที่ปกติผมจะโอนอ่อนตามไปด้วย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่
   “โรสกลับบ้านเองได้ใช่ไหม...งั้นผมขอตัวก่อนนะ” ผมว่าก่อนจะรีบสลัดแขนที่เกาะผมแล้ววิ่งออกจากบ้านไปที่รถ ก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็ว

   ผมไม่เคยกลัวอะไรขนาดนี้มาก่อน
   ผมไม่เคยกลัวที่จะสูญเสียคู่นอนด้วยเลยซักครั้ง
   แต่ทำไม...
   ครั้งนี้ผมถึงใจโหวงๆไม่อยากเสียครูเกมไปกันนะ...

.......


   ณ สนามบิน

ผมกำลังยืนอยู่หน้าสนามบิน คนรับใช้หิ้วกระเป๋าลงมาจากรถ ผมเดินเข้าสนามบินก่อนจะไปซื้อตั๋วไปต่างประเทศ ผมตัดสินใจจะไปทำงานที่บริษัทพ่อที่ตั้งอยู่ประเทศออสเตรเลีย เรื่องนี้ผมไม่ได้บอกพ่อ แต่ผมคุยกับประธานของที่นั่นแล้ว หลังจากที่ผมเห็นภาพตำตา

   ผู้คนเยอะแยะมากมาย แต่ทำไมผมมองไปทางไหนก็เจอแต่พวกคู่รักที่จะไปฮันนี่มูนกันนะ ตอนนี้ผมนั่งรอกำลังจะขึ้นเครื่องอยู่ แต่มองเวลาแล้วเหลือครึ่งชั่วโมง
   “คุณเกมจะไปไหนครับ” คนรับใช้ทักขึ้นเมื่อผมลุกขึ้น
   “หาของลองท้องหน่ะ”
   “แต่อีกครึ่งชั่วโมงเครื่องบินจะออกแล้วนะครับ”
   “แป๊บเดียวหน่า” ผมว่าก่อนจะเดินออกไปโดยไม่สนใจ

ผมเดินมาตรงร้านขายเครื่องดื่ม ก่อนจะสั่งกาแฟมาซักแก้ว เมื่อจ่ายตังเสร็จผมก็ดูดกาแฟกิน ก่อนจะมองไปรอบๆ ก่อนจะถอนหายใจ ผมจึงเดินกลับไปที่เดิม แต่กลับมีมือใครซักคนมาคว้าไหล่ผมไว้และเมื่อผมหันไปก็คว้าผมกอดแน่น ลมหายใจอุ่นๆ พร้อมกับความร้อนจากร่างกาย ทำให้ผมเงยหน้ามองก่อนจะเบิกตาตกใจ
   “เอ!!...” ครั้งนี้ไม่รู้ทำไมผมถึงเรียกชื่อของเขา
   “ปล่อย!!” ผมว่าก่อนจะดิ้น แต่ยิ่งดิ้นอ้อมกอดก็ยิ่งรัดแน่น จนผมเหนื่อยและซบหน้าลงเพื่อหลบสายตาชาวบ้าน น้ำตาเจ้ากรรมไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัวและดูท่าจะไม่หยุดซะด้วย


   ผมมองร่างบางที่กำลังซบอกและร้องไห้จนตัวสั่น ผู้คนหันมามองบ้างเป็นบางครั้งแต่ผมไม่สนใจ ก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างหู
   “ทำไมวันนี้ครูไม่มาสอนละครับ”
   “ฮึก...เรื่องของผม” ครูเกมว่าก่อนจะเริ่มขัดขึ้น “แล้ว..ก็..ปละ..ปล่อยได้แล้ว
   “ไม่ปล่อย...ผมขอโทษนะครับ” ผมว่าก่อนจะก้มลงไปหอมแก้ม
   “เรื่องอะไร ปล่อย!” ครูเกมเงยหน้าขึ้นมา ก่อนจะปาดน้ำตาทิ้ง ใบหน้าแดงระเรื่อ ทำให้เผลอค้าง และครูเกมก็ดิ้นออกหลุดเป็นอิสระและวิ่งหนีผมไป
   “เดี๋ยว!” ผมวิ่งตามครูไปก่อนจะคว้าแขนครูและลากพาไปที่หลบคน เมื่อมาถึงผมก็ผลักครูติดกำแพงก่อนจะกั้นไม่ให้หนี
   “ม..มีอะไรก็ว่ามา” ครูเกมว่าและหลบหน้าไปทางอื่น
   “เมื่อเช้าครูเกมมาที่บ้านผมใช่ไหม”
   “ใช่!”
   “แล้วทำไมครูไม่รอผม”
   “แล้วทำไมผมต้องรอคุณไม่ทราบ อ่ะ” ครูเกมหันหน้ามาอีกครั้ง ได้โอกาสผมก็ก้มลงไปจุ๊บปากครูก่อนจะถามต่อ
   “เพราะผม..” ผมอ้ำอึ้ง
   “เพราะอะไร! ..ถ้าไม่มีอะไรจะพูดก็ปล่อยได้แล้ว!!” ครูตวาดผมอย่างอารมณ์เสียก่อนจะกระทืบเท้าใส่เท้าผม และวิ่งหนี
   “เพราะผมชอบครู!!!” ผมตะโกนไล่หลัง โชคดีที่ตรงนี้ปลอดคนเลยไม่มีใครได้ยิน...นอกจากครูเกม

......


   เวลาที่คุณตกใจอะไรสุดขีด
   หัวใจคุณเป็นไหม....เต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอก
   ตอนนี้ผมเป็นเช่นนั้น

   ผมยืนหยุดอยู่กับที่ก่อนจะหันไปมองเด็กเอที่ยืนอยู่ด้านหลัง ด้วยความตกใจ หัวใจผมเต้นแรง จนแทบจะหลุดออกมา ใบหน้าร้อนผ่าวอย่างไม่รู้ตัว
   “..อ..อย่ามาล้อเล่น!” ผมพูดออกมา เมื่อเด็กเอเดินมาถึงตัวผม
   “ผมไม่ได้ล้อเล่น...ผมชอบครูจริงๆนะ” เด็กเอกระซิปข้างหูผม ผมสะบัดหน้าหนี
   “แล้วเมื่อเช้า!!...” ผมพูดแค่นั้นก่อนจะตกใจเอามือปิดปาก นี่ผมเผลอพูดอะไรออกมาเนี่ย เมื่อผมเงยหน้ามองเด็กเอเห็นว่าเขากำลังยิ้มอยู่...
   “ย..ยิ้มอะไร” ผมเสียงสั่นค่อยๆก้าวถอยหนี
   “ก็ผมดีใจที่ครูหึงผม” เด็กเอว่าก่อนจะเอื้อมมือมาคว้าตัวผมไปกอด

   ตึกตัก.. ตึกตัก

ผมว่าเหมือนผมได้ยินเสียงหัวใจเต้นของคนตรงหน้า... หรือผมคิดไปเอง ผมซบหน้าลงในอ้อมกอดของเด็กเออย่างว่าง่าย

   “อย่าไปไหนเลยนะ...นะครับครู”เสียงทุ้มที่กระซิปข้างหูทำให้ผมไม่อาจจะปฏิเสธคำขอนั้นได้

   “อ๊า...อืม” เสียงครางของร่างบางตรงหน้า ก่อนที่แขนเรียวจะมาคล้องคอผม เพราะพื้นที่แคบไปหน่อย สงสัยสินะทำไมถึงแคบ...
   “อ๊ะ..จะดีหรอ..ในห้องน้ำ...อ๊า..เดี๋ยว..ใ...อืม” ครูเกมว่าเสียงตะกุกตะกักเพราะตอนนี้ผมกำลังบรรเลงบทรักอยู่ในห้องน้ำหน่ะสิ ผมก้มลงไปจูบปิดปากครูก่อนจะบรรเลงต่อไป
   เสื้อผ้าของผมหลุดลุ่ย แต่ของครูถูกถอดออกหมดแล้วโดยฝีมือผม ลิ้นของพวกเราเกี่ยวตวัดกันอย่างดูดดื่ม เมื่อผละออกมาก็จูบกันต่ออย่างนี้ไปเรื่อยๆจนผมเสร็จและปลดปล่อยในร่างกายครู ร่างบางทรุดฮวบมือผมถอนออกมาแต่ผมกอดไว้ทันทำให้ไม่ล้มพับลงไป
   “อีกรอบนะครับครู..” ผมกระซิบข้างหู ใบหน้าครูแดงก่ำอย่างรวดเร็ว
   “ล..ลามก”
   “นะครับ..ผมรักครูนะ...นี่ยังไม่ถึงเศษเสี้ยวของความรักผมเลยนะ..”
   “พ..อ..อืม...” ผมก้มลงไปจูบและเริ่มบรรเลงต่อ ไม่ฟังเสียงทักท้วงของครูแม้แต่น้อย


   สุดท้ายแล้ว ผมก็ไม่สูญเสียครูเกมไป
   และอนาคต ผมก็จะไม่มีทางทิ้งครูแน่
   ผม...รักครูนะครับ
   ครูเกมสุดที่รัก...



[The End]


แว๊กกในที่สุดก็จบแล้วนะ
(ตอนแรกคิดว่าลง3ครั้งก็จบที่ไหนได้ ต้องแยก4ตอน)
ขอบคุณเรื่องjunjou เรื่องบรรยายฉาก
เขาว่ากันว่า คนเราเห็นสิ่งที่ให้อภัยไม่ได้สุดๆ...
แทนที่จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
...จะกลับช็อคจนตัวแข็งทื่อไม่ขยับไปไหนแทน
เขาว่ากันแบบนี้...
ไม่งั้นไม่รู้จะบรรยายยังไงดีเลยนะเนี่ย
แหะๆๆๆ เรื่องตัดฉับๆๆไปนิด และลงเอยกันง่ายไปหน่อย เพราะมันคือเรื่องสั้น (ฉับๆๆๆ)
ฝากติชมด้วยจ้า

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5321
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +378/-9
    • ช้อปออนไลน์ ได้เงินคืน
กว่าจะได้รักกัน เกือบต้องตามไปต่างประเทศแล้วนะเนี่ย

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8859
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +946/-15
ทำกันถึงขนาดนั้นยอมกันง่ายๆได้ไงว่ะ



โห...ครู :seng2ped:ครูว่ะ

ออฟไลน์ Poseidon

  • Unconditional love
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5201
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +260/-12
สุดท้ายก็ลงเอยด้วยดี

ออฟไลน์ badcow

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1707
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +112/-10
หื่นดี แต่มันง่ายไปมั๊ยสำหรับเอ??

ออฟไลน์ Smirnoff

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1186
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-1
ครูเกมน่ารัก  :-[
  แต่เอมันน่าจะโดนหนักกว่านี้ :m16:

ออฟไลน์ jiki

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1690
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +175/-2
จ้า พล็อตเรื่องเน่าไปนิดดดด(หลายคนชอบ) ดำเนินเรื่องเร็วไปหน่อย(ตัดฉับๆ)
เรางงเวลาบรรยายความคิดความรู้สึกอ่ะ ว่าเป็นของใครแน่ ลองบรรยายการแสดงออกทางสีหน้าเพิ่มอีกนิดนะ
โดยรวมๆสนุกดีค่ะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ NY_JK

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 662
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-0
 :pig4:ตอนเอมาง้อรู้สึกว่าครูเกมใจอ่อนเร็วจัง
แต่มันเป็นเรื่องสั้นก็เข้าใจแต่อยากให้เอโดนครูเกมเอาคืนบ้าง

ออฟไลน์ Cherry Red

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 900
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +232/-0
อ่านแล้วเพลินดี แต่ตัดจบเร็วไปหน่อย
ดูจากเนื้อเรื่องแล้ว เกม กับ เอ เพิ่งเจอกัน 3 วันเอง ( ใช่ม่ะ? )
มาไว เคลมไวจริง ใจอยากให้เอโดนเอาคืนให้โศกเศร้าเสียใจและสำนึกนาน ๆ หน่อย
มีอย่างที่ไหน พ่อหาครูมาสอนพิเศษ ดันปล้ำครูตั้งแต่วันแรกที่เจอ
แล้วถ้าเกมไม่ไปเห็นเองว่าเอพาผู้หญิงมานอนด้วย เอคงไม่คิดจะบอกเลยล่ะสิ...

minimonmon

  • บุคคลทั่วไป
เอนิสัยว่ะ พาผู้หญิงาค้างที่บ้านได้ไงอ่า ถ้าครูเกมไม่ไปเห็นแกคิดที่จะบอกหรือเปล่าเนี่ย :angry2:

ออฟไลน์ myall

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-3
สนุกดีค่ะแต่เคืองเอ น่าให้ครูเกมหนีไปต่างประเทศซะ เชอะ

4life

  • บุคคลทั่วไป
ยอมมันทำไมไอ้เด็กเลวหนิ

ออฟไลน์ NewYearzz

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2658
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +346/-2
 :pighaun: ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ว่าแต่เร็วไปมั้ย?

taem2love

  • บุคคลทั่วไป
อ่านแล้วดูขัดแย้งแบบแปลกๆ อารมณ์ไม่ต่อเนื่อง มันเป็นรักต้องห้ามนะค่ะน่าจะเจ็บปวดกว่านี้ น่าจะมีความขัดแย้งในตัวมาดว่านี้ มาตอนท้ายเปลี่ยนอารมณ์แบบสะดุดหัวแตกกันเลยเสียใจอยู่ดีๆเอ็นซีซะงั้น หนูค่ะถ้าเป็นหนูไปเจอผัวจ้ำจี้กับชะนีอยู่หนูยอมง่ายขนาดนี้เลยหรอค่ะ มันไม่ใช่สถานะการณ์ที่ให้อภัยง่ายๆเลยนะค่ะ ไม่ได้ไปเจอสามีดูหนังกับกิ๊กหรือทานข้าวนะค่ะ มันต้องใช้เวลาเจ้ว่าถ้าจบแบบเกมไปออสแล้วตอนพิเศษพระเอกตามไปง้อก็ยังโอเค เอาเป็นว่าในมุมมองของเจ้เป็นอย่างนี้แต่เนื้อเรื่องหนูวางมาก็น่าติดตามค่ะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด