Do not disturb ✰ ขอโทษครับ ห้ามรักกวน[เปิดจองDNDเล่มพิเศษ+Reprint p.206]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: Do not disturb ✰ ขอโทษครับ ห้ามรักกวน[เปิดจองDNDเล่มพิเศษ+Reprint p.206]  (อ่าน 2065517 ครั้ง)

คนของเธอ

  • บุคคลทั่วไป
นิสัยคินนี่ สวดยอด แรงพอกันเลยค่ะคู่นี้
คินจะไปป์ไม่ได้นะ มาให้ไปป์แก้แค้นถึงที่เลย
แต่ว่านะ... :o8:..เค้ากรรมสมัยนี้ติดจรวด ทำกรรมตอนเช้ามืด ส่งผลตอนเช้าตรู่เลยอ้ะ... o18 o18

รอตอนต่อไปจ้า... :กอด1: :กอด1:

ออฟไลน์ snowwhite13

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 144
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +14/-1
เอาแล้วไงงงงงงงงงงงง ภคินจะทำอะไรไปป์เนี่ย อิอิ สู้ๆค่า >-<

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2595
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
แต่ความบังเอิญบางอย่างในนิยายก็ไม่ทำให้สนุกนะครับ

คนเขียนที่หยิบความบังเอิญดาดๆมาทำให้สนุกได้นี้สิเยี่ยมจริง

ขอบคุณสำหรับนิยายสนุกๆนะครับ

ออฟไลน์ EVE910

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1
ภคินจะมาทำอะไรอะ
 :m20:


ออฟไลน์ The_outsider

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 222
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0
มันเดินตรงมาทางผมอย่างไม่คิดชีวิต
และ
และ!!
กระชากตัวผมไปจูบอย่างดูดดื่ม?? โอ้ววว~!! :impress2:
(มะช่ายละ)

โจ๊กกุ้ง

  • บุคคลทั่วไป
นายภคินกวนอ่ะ  ภคินจะแก้แค้นยังไงล่ะนั่น อิอิ

ออฟไลน์ kukkukku

  • สบายๆ
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 120
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
เสร็จ!! o22 o22



^^


:3123: :3123:


money loving

  • บุคคลทั่วไป
จะอะไรยังไงต่อคับ
ลุ้นลุ้น

ออฟไลน์ cheyp

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1564
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +49/-0
ไปป์เตรียมรับการลงทัณฑ์ หุหุ

ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
โดนจัดหนักแน่ไปป์
 :z1:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ jiki

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1567
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +175/-2
เค้าว่าเค้าไม่ถูกใจนิสัยพระเอกแล้วล่ะ

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
พระเอกมาแว้วววววววววววววววววววววววววววว

TeuyHom

  • บุคคลทั่วไป
...รีบมาต่อนะ...

cotone

  • บุคคลทั่วไป
แจ่มกูดมากไปป์! o13

ส่วนที่หนึ่งคือการแกล้งสำเร็จไปแล้ว ส่วนที่สองคือการเอาตัวรอดก็ทำให้สำเร็จด้วยล่ะหนู!!

รอตอนต่อไปค่า

MARCHMALLOW

  • บุคคลทั่วไป
ไปป์ตายเเน่ลูก !!
:jul3:

ออฟไลน์ นัชชี่~นะจิ

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 156
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +85/-0
ฟ้าท่านส่งภคินมารักเธอไงไปป์ :L2: ..ฮ่าๆ ไปป์แกล้งเขาไว้ ตอนหน้าโดนเอาคืนแน่ๆเลย(ท่าจะหนักด้วย)


ออฟไลน์ tarkung

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1006
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
เป็นกำลังใจให้นะคร้าบบบบ

จะติดตามต่อไปนะ

Rinze

  • บุคคลทั่วไป
 :m20: ไปแกล้งเขาได้ !!
แต่ไอ้ปากกาเมจิกเขียนหน้าแล้วล้างไม่ออกเป็นอะไรที่ทรมานมากจริงๆนะ เคยโดนกับตัวมาแล้ว ฮ่าๆ

ออฟไลน์ ordkrub

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4180
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +341/-12
งานนี้มีตายแหงๆ

ออฟไลน์ Indigo

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 433
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1029/-7
Room 4

   ถ้าผมดำดินหนีได้คงทำไปแล้วครับ...  ไอ้ครั้นจะให้แกล้งเอาขยะไปทิ้ง  วิ่งไปดูหมาโดนรถชน หรือปวดขี้กะทันหันก็ดูจะไม่เมคเซนส์เท่าไหร่นัก
   ผมเลยได้แต่นั่งหน้าซีดอยู่เฉยๆ จนกระทั่ง....

   “ไง...หวัดดีวิรัล” มันทักทายผมอย่างยิ้มแย้มครับ...แต่ถ้าไม่ได้คิดไปเองกูสัมผัสได้ถึงแรงกดวิญญาณมหาศาล...มันจะเอาดาบฟันวิญญาณออกมาฟันผมมั้ยครับ??(สงสัยผมจะอ่านBLEACHมากไปแฮะ)
   “หวัดดี..”
   “เมื่อเช้าออกมาตอนไหนน่ะ..ไม่เห็นรู้เลย” มันว่าแล้วหย่อนตูดลงนั่งข้างๆผมเลยครับ  เอิ่ม...มองใกล้ๆแล้วหน้ามึงก็เยินเอาเรื่องนะภคิน แดงเป็นปื้นเลย
   “มีเรียนเช้าน่ะ แล้วมึงจะรู้ทำไมว่ากูออกไปตอนไหน” ผมตะครุบปากตัวเองไว้ไม่ทันครับ ไอ้โรคปากเสียนี่มันแก้ไม่หายจริงๆ แอบเหลือบไปเห็นไอ้ฟาร์กลั้นหัวเราะจากฝั่งตรงข้ามด้วย....ไอ้เพื่อนชั่ว!!!
   “แหม..เป็นรูมเมทกันก็ต้องรู้ทุกเรื่องของกันและกันสิ....ใช่มั้ย?” มันยิ้มครับ...มันยิ้ม นี่ถ้ามึงเป็นยมทูตคงได้เป็นระดับหัวหน้าหน่วยว่ะ  ยิ้มทีเสียวสันหลังวาบ  ไม่พอเสือกเอามือมาวางแหมะไว้บนบ่ากูอีก...ผมงี้แทบหลุดกรี๊ด
   “ไม่เห็นต้องไปรู้เลย ไร้สาระ รกสมองว่ะ” ผมแกล้งทำเป็นก้มมองนาฬิกา “โอ๊ยตายแล้ว...กูมีเรียนต่อว่ะ ฟาร์รีบไปกันเหอะ” แหลสดครับงานนี้  ที่จริงยังเหลืออีกตั้งครึ่งชั่วโมง แต่ตอนนี้กูต้องเอาตัวรอดก่อน
   “เดี๋ยวก่อนสิ” มันคว้ามือผมแล้วดึงลงครับ “ไม่มีอะไรอยากจะอธิบายซะหน่อยเหรอ??”
   “ไม่มี....มีอะไรต้องอธิบายด้วยรึไง” ผมมองหลักฐานบนใบหน้า...ก็คือสายตาเธอที่เฉยเมย....เฮ้ย!!ไม่ใช่ เพลงเก่าไปครับเดี๋ยวบางคนไม่รู้จัก
   “ก็~~” มันลากเสียงยาวให้ผมกลั้นหายใจเล่นๆ
   “ก็???”
   “เรื่อง......” มาตรงนี้ผมกลืนน้ำลายดังเอือกเลยครับ  มึงจะให้กูลุ้นไปถึงไหนครับไอ้คุณภคิน...
   “เรื่อง??”
   “เรื่องที่ล็อกประตูห้องกูมันเสียไง” มันมองหน้าผมนิ่งๆ “นี่มึงอยู่มายังไงตั้งนานไม่ให้ป้าเค้ามาซ่อมประตูห้องนอนให้วะ??”
   แหม...’ห้องกู’เต็มปากเต็มคำนะครับ!!!!ไอ้เจ้าของของหมาดๆ
   “อยู่คนเดียวกูจะล็อกไปทำไมวะ”
   “แต่ตอนนี้เราอยู่กันสองคนแล้วนะ” ผมหันควับไปมองหน้านิ่งๆของมัน...พูดยังกะเป็นแฟนแล้วหนีตามกันไอ้ห่านี่ มันเลยรีบเสริม “กูคงต้องให้ป้าเค้ามาซ่อมว่ะ กูกลัวโดนคนบุกมาทำมิดีมิร้าย”
   “อ๊อเหรอ~~ หน้าอย่างมึงใครเค้าจะอยากทำมิดีมิร้ายวะ” หลงตัวเองชิบหาย!!!
   “ทำ’มิร้าย’น่ะไม่มี แต่ทำ’มิดี’น่ะไม่แน่” มันยักคิ้วกวนๆตอบ  ทำเอาผมอยากกัดลิ้นตัวเองตาย  กูต้องรีบปิดบทสนทนานี้ให้จบให้เร็วที่สุดก่อนที่มันจะสาวเรื่องไปมากกว่านี้
   “เย็นนี้มึงไปบอกป้าเค้าละกันนะ  กูไปละ” ผมลุกพรวดไม่สนใจคำคัดค้านใดๆจากมันอีกต่อไป  ไอ้ฟาร์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็เลยจำเป็นต้องลุกตามแบบมึนๆแล้วโดนผมลากออกมาตามทางเดิน

“โหย...รีบออกมาทำไมวะมึง กำลังสนุกเลย” มันทำหน้าเสียดายนิดๆ
“สนุกบ้านป้ามึงสิ!!! กูนี่เสียวสันหลังวาบๆนึกว่ามันจะควักดาบออกมาฟันหน้ากูเยินตามมันไปอีกคนละ” ผมเริ่มฟึดฟัดกัดป๊อกกี้รัวๆ ...อารมณ์เสียเว้ย
“ถึงมึงจะเล่นแผนปัญญาอ่อนไปหน่อย แต่กูว่าก็เจ็บแสบเอาเรื่องนะมึง”
“แน่นอน....นี่ท่านวิรัลนะ เรื่องชั่วๆกูถนัดนักล่ะ” ผมว่ายิ้มๆ แต่เมื่อฉุกคิดถึงภาพที่เหลือบไปเห็นก่อนจะออกมาก็อดจะหุบยิ้มไม่ได้

“ฟาร์....กูสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลยว่ะ”

ก็ตอนผมเดินออกมาน่ะ....ไอ้ภคินเสือกยิ้มน่ะสิ!!!!!




................................................................
.......................................
.......................
.........



ผมได้แค่เก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ แล้วยิ่งวันนี้เรียนหนักทั้งวันเล่นเอาผมลืมสังหรณ์แปลกๆของตัวเองไปเสียสนิทเลยครับ  รู้ตัวอีกทีก็มาหยุดอยู่หน้าห้อง330ซะแล้ว...
ผมไขกุญแจเข้าไปก็เจอแต่ความว่างเปล่ามีเพียงกองกระดาษม้วนๆกับกระเป๋าใส่กระดานเท่านั้นที่บ่งบอกว่าเจ้าของห้องอีกคนมันเอาของมาทิ้งไว้ แต่ณ.บัดนี้มันไม่ได้อยู่ร่วมหายใจในห้องด้วย  คาดว่าคงออกไปเดทกับแอมล่ะมั้ง  ผมยีหัวยุ่งๆของตัวเองแล้วถอดรองเท้าเปลี่ยนมาใส่สลิปเปอร์คู่โปรดเดินลากเท้าเข้าไป
ด่านแรก...ผมเจอแก้วใบโปรดผมที่มันเอาไปใช้ยังอยู่ในสภาพเดิมเด๊ะๆ....นี่มึงไม่คิดจะล้างใช่มั้ยห๊ะไอ้คุณชายภคิน!!! แต่หัวฟัดหัวเหวี่ยงไปก็เท่านั้นล่ะครับ...สุดท้ายผมก็ต้องลงมือล้างเองอยู่ดี...อาเมน..
ด่านที่สอง...รองเท้าที่ยาวเป็นเรือเกลือของมันเสือกวางไว้กลางห้องครับ...เล่นเอาผมสะดุดหน้าแทบคะมำ แต่ผมไม่ได้คิดว่านี่เป็นการแก้แค้นหรอก...น่าจะเป็นความซกมกส่วนบุคคลมากกว่า...
ส่วนด่านที่สามมันช่างต่างกับสองด่านแรกนักครับ  ผมเจอมันในคืนวันนั้น......


ในขณะที่ผมกำลังค้นหาเสื้อผ้าใส่นอนอยู่นั่นเอง...
เชี่ย!!!!!....ตายแล้ว......ตายห่า.....ตายแน่ๆ!!!....ตายแบบไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดแล้วกู.....กางเกงในกูก็หายไปไหนทั้งลิ้นชักเลยวะ!!!!!!!!!!!ผมแทบพลิกแผ่นดินหาราวกับมันเป็นสมบัติล้ำค่า(หรือใครจะเถียงว่ามันไม่ล้ำค่าครับ???)  ห้องผมไม่มี....ห้องมันไม่มี...ห้องนั่งเล่นไม่มี!!!  ผมนั่งกุมขมับอยู่บนโซฟาทำหน้าเหมือนแบกโลกเอาไว้ทั้งใบ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่มีเสียงเปิดประตูเพราะไอ้ภคินมันกลับมานั่นแหละครับ  มันเดินเอื่อยๆตามประสามันมาหยุดยืนตรงหน้าผม
“เป็นอะไรวิรัล....หน้าเครียดเชียวนะ…”
“หาของไม่เจอ”
“ของอะไรเหรอ???”มันกระตุกยิ้มที่มุมปากครับ....ไอ้เชี่ย!!!กูรู้แล้วว่าใครเป็นต้นเหตุ!!!!!กูก็ไม่น่าโง่คุยกับมึงตั้งนาน
“มึง...” ผมชี้หน้ามัน แต่มันแค่ยักคิ้วกวนๆกลับ
“เออนี่...ตอนกูกลับมาเจออะไรแปลกๆในห้องน้ำด้วยล่ะ” มันพูดแค่นั้นแล้วก็เดินเข้าห้องนอนมันไปเลยครับ  ส่วนผมน่ะเหรอ??  รีบวิ่งปรี่ไปที่ห้องน้ำเหมือนมันบอกลายแทงสมบัติยังไงอย่างงั้น
ภาพที่เห็นแทบเอาผมเข่าอ่อนแทบสลบเป็นลมล้มลงและจากไปที่หน้าประตูห้องน้ำเลยครับ  กางเกงในทั้งหมดของผม....ถูกแช่น้ำใส่ผงซักฟอกไว้อย่างสวยงาม  ไอ้เหี้ย!!!..แล้วพรุ่งนี้กูจะเอาอะไรใส่วะ??? (ห่วงวันนี้ก่อนดีกว่ามั้ย??)

“มึงนี่แปลกเนอะ...อยู่ๆก็ขยันซักกางเกงในตอนกลางคืน” มันมาจากไหนไม่รู้ครับมายืนพิงขอบประตู ใบหน้าหล่อกระตุกยิ้มกวนตีนขั้นเทพก็เอ่ยบอก “รีบๆซักนะมึง....กูจะได้อาบน้ำต่อ”
แล้วมันก็เดินสะบัดตูดเข้าห้องนอนไปครับ...เชี่ยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!...ไอ้เลว...ไอ้ชั่ว...ไอ้จัญไร...ไอ้...ไอ้....ไอ้...สารพัดจะไอ้แล้วครับ  ปากผมสั่นพั่บๆเพราะเลือกคำด่าไล่หลังมันไม่ถูกแล้ว

ไอ้ฟาร์....ถ้ามึงบอกว่าแผนกูชั่วแล้ว  เจอแผนไอ้ภคินเข้าไป...กูมันเด็กอมมือเลยว่ะ!!!!



..............................................................
.........................................
..........................
.......



“ไปป์...วันนี้มึงเป็นอะไรวะ ดูเครียดๆทั้งวัน” ไอ้ฟาร์เอ่ยทักแล้วเอามือโบกหยอยๆตรงหน้าผม
ผมแค่ยิ้มเหนื่อยๆตอบให้มันครับ  จะให้กูบอกมั้ยว่ามือคืนกูต้องซักกางเกงในทั้งลิ้นชัก  แถมต้องเอาพัดลมมาเป่าจนถึงเช้า แล้วเสือกยังแห้งไม่สนิทเท่าไหร่แต่ก็ต้องใส่มา ถ้ากูต้องใช้โทนาฟ(คันในร่มผ้ากลากเกลื้อน)แล้วใครจะรับผิดชอบวะ??  ไม่ต้องพูดถึงเมื่อคืนนะครับว่าผมใส่อะไรนอน....โล่งเลยครับ...โล่งจริงๆ  ไส้เลื่อนถามหาแน่ๆกู กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด(อันนี้กรี๊ดในใจนะครับ ผมไม่ใช่แต๋ว) กูอยากฆ่ามึงไอ้ภคิน  โพธิวัฒน์สกุล!!!!

“เฮ้ย!!!ไงวะไปป์...” ต้นเสียงมันเดินมาด้วยความมั่นครับ  ผมเห็นลำแสงความเท่ของไอ้แซ๊กพุ่งตรงมาทางนี้  ทำเอาสาวๆโต๊ะข้างๆหันกันคอแทบหักครับ  วันนี้มันเอาหนังยางมัดถุงข้าวแกงมามัดผมไว้ลวกๆด้วย(เกาะออกเจ็บแน่ๆมึง สมัยเด็กกูเคยมัดเล่น...น้ำตาแทบไหล)  มันอยู่ในชุดนักศึกษาแค่ท่อนบน ท่อนล่างเป็นกางเกงยีนส์ขาดรุ่งริ่ง ล่างกว่านั้นเป็นรองเท้าผ้าใบราคาแพงแต่สภาพไม่แพง  มันสะพายกระเป๋ากีต้าร์ไว้แล้วเดินมาหย่อนตูดนั่งที่ตรงข้ามผมครับ
“เออ...ไงวะ”
“ได้ข่าวจากโอ๊ตกะเวฟ...มันบอกว่ามึงได้ไอ้ภคินเป็นเมทเหรอวะ??” ครับ..ผมโทรไปบ่นให้เวฟฟัง ซึ่งเวฟรู้เท่ากับโอ๊ตรู้ โอ๊ตรู้เท่ากับแซ๊กรู้ การแพร่กระจายข่าวสารในยุคโลกาภิวัฒน์นี่มันช่างน่ากลัวจริงๆครับ
“กูไม่อยากได้ยินชื่อนั้น....”
“โหย...ไอ้ห่านี่ คนอุตส่าห์เป็นห่วง แล้วมึงต่อยกันไปกี่ยกแล้ววะ??” จะให้กูตอบมั้ยว่าหลายอยู่แต่กูแพ้ทุกยกน่ะ!!
“ก็หลายยกอยู่ว่ะ” ผมตอบปัดๆไม่อยากสาวความมาก  เดี๋ยวมันจะรู้ว่าผมเป็นฝ่ายเสียหายมากขนาดไหน “ว่าแต่ลมอะไรหอบพ่อเดือนมนุษยศาสตร์มาถึงนี่ได้วะ?  ร้อยวันพันปีไม่เคยเจอมึงแถวนี้”
“ลมว่าวมั้งไอ้ห่า” นั่น...ยังเสือกตอบกูอีก “กูมาแปะประกาศหาคนเล่นฟลุตให้มหาลัยอยู่ว่ะ เนี้ยแปะแม่งจะครบทุกคณะอยู่แล้ว”
“เล่นฟลุต?? มึงมาถูกที่แล้วเพื่อนเอ๊ย...นี่ไงไอ้ฟาร์มันก็เล่นเป็น” ผมโบ๊ยไปให้คนฝั่งตรงข้ามซึ่งมันเบิกตาโตๆขึ้น
“เชี่ยไรมึง...กูเล่นไม่เก่งจะไปเล่นให้มหาลัยได้ไงวะ”
“เล่นไม่เก่งก็ฝึกได้...ใช่มั้ยวะแซ๊ก??” ตาไอ้ฟาร์มันเบิกกว้างกว่าเดิมจมแทบถลนออกมาแล้วครับ “มึงจะได้เข้าสังคมบ้างไง มีเพื่อนเยอะๆอยู่กับกูนานๆเดี๋ยวมึงเบื่อตายเลย”
“มึงอย่าพูดเหมือนกูไม่มีใครคบเลยได้มั้ยวะ”
“เอ๊า...นี่กูหวังดีนะเนี้ย” ผมยักคิ้วกวนๆ “เรื่องนั้นช่างมันก่อน...เนี้ยแซ๊ก..มึงก็เอาไอ้ฟาร์เข้าวงมหาลัยเลย  กูจะได้มีเพื่อนเป็นคนดังตั้งสองคน นักดนตรีมหาลัยเท่จะตายมึง!!!นี่ถ้ากูเล่นเป็นกูเข้าไปแล้วเนี้ย แต่บังเอิญว่าขนาดเป่าขลุ่ยตอนม.ต้นกูยังเอาตัวแทบไม่รอด”
“เออ...กูจำได้...มึงเป่าได้เหี้ยมาก จนอาจารย์แกขำลั่นห้องอ่ะ” ไอ้แซ๊กดันเสือกมาเสริมครับ  ผมค้อนมันวงใหญ่แต่แม่งเสือกลอยหน้าลอยตาไม่สนใจแล้วถามไอ้ฟาร์ต่อ “เอาไง...อยากลองเล่นให้มหาลัยมั้ย  ถ้าเล่นไปแล้วไม่ชอบค่อยออกก็ได้”
“อืม...” หน้าไอ้ฟาร์เครียดหยั่งกะจะไปแข่งคณิตศาสตร์โอลิมปิคโลกอ่ะครับ “ขอกูคิดก่อนแล้วกันนะ ถ้าหาคนไม่ได้จริงๆก็บอกแล้วกันจะได้ช่วย”
ไอ้แซ๊กพยักหน้ารับรู้เบาๆ จากนั้นมันก็แลกเบอร์โทรศัพท์กันกันเอาไว้เผื่อไม่ได้คนเข้าวงจริงๆแล้วจะโทรมาเรียกไป  จากนั้นผมก็คุยเรื่องสัพเพเหระกับไอ้แซ๊กไปเรื่อยๆซึ่งออกจะหนักไปทางนินทาชาวบ้านน่ะครับ

“เฮ้ย..ไปป์ นั่นเมทมึงไม่ใช่??” ผมรีบหันควับไปตามทางที่ไอ้แซ๊กชี้(ไอ้ฟาร์ก็หันครับ...แสดงว่ามันชอบเสือกเรื่องชาวบ้านพอตัวเหมือนกัน)  ไอ้ภคินครับ...เดินมากับเพื่อนคนนึง(คนเดียวกับเมื่อวานแหละครับ)และพ่วงมาด้วย’แอมโมเนีย’
วันนี้มันก็เรียกสายตาจากสาวน้อยสาวใหญ่ได้เหมือนอย่างเคยครับ  หน้าหล่อๆนิ่งๆ  ดวงตาเรียวสวย ริมฝีปากหยัก แถมยังแบกกระดานมาอีกยิ่งเป็นพร๊อบเสริมให้มันดูหล่ออาร์ทมากกว่าปกติ  แถมด้วยแอมเป็นพร๊อบเสริมซึ่งแทนที่จะลดความนิยมแต่กลายเป็นเพิ่มความนิยมซะงั้น เพราะเดี๋ยวนี้คนเชื่อในคติที่ว่า’รักคนโสดศัตรูเป็นแสน รักคนมีแฟนศัตรูมีเพียงหนึ่ง’ แต่ในกรณีของไอ้ภคินคงไม่ใช่มีเพียงหนึ่งแล้วล่ะครับ....
“แม่ง...ไม่อยากเห็นหน้ามันเลยว่ะ!!เห็นแล้วซวยไปทั้งวัน”
“ฮ่าๆๆๆ” ไอ้แซ๊กหัวเราะร่าเลยครับ...ตลกมากเนอะมึง “มึงมีอะไรก็โทรหาพวกกูก็แล้วกันจะได้ไปช่วย” แหม...กูคงกล้าขอเนอะ ไปช่วยกูซักกางเกงในเลยมั้ยวะ??
“เฮ้ย..กูต้องไปแล้วว่ะเพื่อนโทรตามแล้ว...ไปนะมึง” แล้วมันก็เอามือมายีหัวผมส่งท้ายครับ แล้วลากเอาความเท่มหาสารของมันจากไปด้วย  ทิ้งให้ผมกับไอ้ฟาร์มองหน้ากันตาปริบๆ

“คนใกล้ตัวมึงแต่ละคนนี่หาความธรรมดาไม่ได้เลยว่ะไปป์”
“มึงก็เหมือนกันแหละไอ้หัวเห็ด”

TBC

กลัมาแล้วค่า :o12:
ขออภัยเพิ่งกลับมาจากกทม.แล้วช่วงนั้นไม่ได้แตะเน็ทเลยค่ะ เลยมาต่อช้าเยี่ยงนี้ :z3:
เห็นบางคนเริ่มหมันไส้พระเอกของเราซะแล้ว  ไม่ได้นะคะ...ไม่ได้ ผู้ชายหล่อทำอะไรก็ไม่ผิดค่ะ เอิ๊กกกกกกกกกกกกกกก
ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ :]

PS.ไม่ดองแล้วค่าะ กลับมาอยู่บ้านแล้ว :impress2:


CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ monoo

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2083
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +101/-4
แหมมม คิดว่าจะไม่ใส่มาเรียน 55555 :laugh:

ออฟไลน์ TONG

  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2595
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +191/-4
เอาคืนได้เจ็บปวดมากๆเลยนะเนี่ย ตลกจริงจ้า

m_pop91

  • บุคคลทั่วไป
รอตอนต่อไปครับ

yayee2

  • บุคคลทั่วไป
555 แกล้งกันไปแกล้งกันมา
น่าจงจ๋านไปป์ นุ่งกางเกงในแบบอับชื้น หุ หุ

ออฟไลน์ sam3sam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +247/-4
แต่ละอย่างที่เอาคืนกันนี่วิธีการโคตรจะเด็ก
แต่มันก็เจ็บแสบดีเหมือนกัน :m20:
เมื่อไหร่จะให้สองคนนี้ประทับใจกันซะทีน๊า :กอด1:

ออฟไลน์ The_outsider

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 222
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0
ไปป์อ่า มันชื้น ใส่มาเรียนทำไม ไม่ใส่แหละ เย็นสบายดี กร๊าก  :laugh:
อืมมม...
ไว้ผมจะจำไปแกล้งเพื่อนบ้าง
 :really2:

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
55คินแรงกว่าเห็นๆว่าแตก่อนเค้าเกงในเค้าไปแช่อ่ะแอบเอามาดมก่อนหรือป่าว

bellity

  • บุคคลทั่วไป
ขำ ฮา ปวดท้อง  :laugh: :laugh:

แบบว่าไปป์แนวได้อีก หนีไม่พ้นแน่ๆ 55+

ยิ่งตอนแอบกรี๊ดในใจนะ ขำจนปวดท้องอ่ะ

น่ารักมากเลยเรื่องนี้ +1 สำหรับความน่ารักครับ  :L2:


ออฟไลน์ krappom

  • 人は誰でもそれぞれに悩みを抱えて生きる
  • เป็ดนักโพสมือดี
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7414
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1182/-23
เอาคืนได้แสบสันถึงทรวงมาก
 :laugh:

ออฟไลน์ EVE910

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-1

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด