คุณแม่..ครับผม ! (---Chain of love---) <<: แจ้งข่าวหน้า 1 :>> [21/04/2014]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: คุณแม่..ครับผม ! (---Chain of love---) <<: แจ้งข่าวหน้า 1 :>> [21/04/2014]  (อ่าน 1661447 ครั้ง)

ออฟไลน์ ชัดเจนกาบ

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1695
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-23
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #30 เมื่อ31-01-2011 12:18:24 »

มาต่อนิดเดียวเองอะ...แต่ก็ยังดีที่มาต่อแล้ว..คุณหมอกับน้ำฟ้าเนี่ยน่ารักจังเลยแถมเจ้าตัวเล็กด้วย..เป็นผู้ชายด้วยแฮะ..แต่ชื่อน่ารักจัง....มีแอบถ่ายรูปด้วย...เป็นใครกันว่า...หรือเกี่ยวกับเจ้าวเล็กน่า...แอบสงสัย
+1 นี้เป็นกำลังใจคราบ :z13:

zeen11

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #31 เมื่อ31-01-2011 12:20:21 »

ชอบอ่านแนวมีลูกแล้วจัง จะติดตามตอนต่อไปนะคะ   :mc4: :mc4:

ออฟไลน์ iranen

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 854
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +80/-0
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #32 เมื่อ31-01-2011 13:12:24 »

เรื่องเริ่มน่าติดตามแล้วสิ
ลุ้นนะเนี๊ย

ออฟไลน์ Baruda

  • มีความสุข
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-0
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #33 เมื่อ31-01-2011 13:38:13 »

 



:pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ golove2

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4480
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +277/-6
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #34 เมื่อ31-01-2011 13:42:34 »

ติดตามจ้า

 :L2: :L2:

imsingularfc

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #35 เมื่อ31-01-2011 14:16:50 »

 :z13:จิ้มเรื่องใหม่
ชอบแนวนี้มาก
ออกแนวตามล่า มาเฟียโหด แถมกุ๊กกิ๊ก
เป็นกำลังใจให้ค่ะ

Little Devil

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #36 เมื่อ31-01-2011 14:22:13 »

สั้นนะ .. รอตอนต่อไป

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #37 เมื่อ31-01-2011 15:40:21 »

ใครกันมาจ้องอีกหละเนี้ย ญาติฝ่ายแม่หรือป่าว

ออฟไลน์ indy❣zaka

  • กระซิกๆ เบื่อดราม่า...
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4600
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +625/-26
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #38 เมื่อ31-01-2011 16:54:54 »

รอน้ำฟ้าตั้งปาร์ตี้กับน้องลิน ไปปราบบอส อยู่นะคะ :laugh:

ออฟไลน์ noina

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 718
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +25/-0
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #39 เมื่อ31-01-2011 17:52:31 »

รอจ้า

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
« ตอบ #39 เมื่อ: 31-01-2011 17:52:31 »
ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ fannan

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2470
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +141/-6
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #40 เมื่อ31-01-2011 18:13:43 »

โอะๆๆๆน่าติดตามครับ


รออ่านตอนต่อไปค้าบบ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #41 เมื่อ31-01-2011 18:14:14 »

 :L1:เข้ามาดูๆ

ออฟไลน์ seaz

  • รักอยู่ไหน...ใจเรียกหา
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5389
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +381/-9
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #42 เมื่อ31-01-2011 18:54:43 »

น่ารักจริงๆ อิอิ

เอ...แล้วคุณป้าหายไปไหนเนี่ย? จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับบอสหรือว่ามาคัสหรือเปล่าน๊า...

aimaim

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #43 เมื่อ31-01-2011 19:00:35 »

หืม~~~  2 คู่สินะ คุคุ หนูลิน~~ ชื่อน่ารักเชียว แต่ว่าพ่อของหนูลินเป็นใครกัน หวังว่าคงไม่เกี่ยวข้องกันไปหมดหรอกนะ 55+

ออฟไลน์ £.Ma|e¥

  • ชั้นคือผู้หญิงโรคจิต!! โฮะๆๆ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 338
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-1
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #44 เมื่อ31-01-2011 21:14:51 »

สนุกมากกกกกกกกกกก
ชอบค่ะๆๆๆ ช๊อบ..ชอบ
เดี๋ยวเหอะ อิตาบอสมาเฟีย(รึป่าว??) แกรำคาญเสียงหนูลินร้องดีนัก
เดี๋ยวจะได้เป็นพ่อให้หนูลินโดยไม่รู้ตัว 55+
แล้วฟ้าป่วยเป็นอะไรรึป่าวเนี่ย ทำไมต้องมีหมอติดตามมาด้วย
สงสัยหมอจะติดใจคุณแม่ของเราด้วยม๊างงงง
โฮะๆๆๆ รอตอนต่อไปค่า~

ออฟไลน์ w1234

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 626
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +29/-1
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #45 เมื่อ31-01-2011 22:07:05 »

 :L2: :L2:

ออฟไลน์ dek-zaal3

  • แก้วปั้ณณ์
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +534/-11
    • แก้วปั้ณณ์
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #46 เมื่อ31-01-2011 22:13:29 »


           รถลีมูซีนสีดำสนิทเงาปลาบจอดเทียบที่บันไดทางขึ้นเข้าสู่ตัวคฤหาสน์หลังใหญ่  ที่ถูกออกแบบให้ผสมผสานวัฒนธรรมของไทยและของตะวันตกเข้าไว้ด้วยกันอย่างลงตัว  หัวหน้าแม่บ้านและหัวหน้าพ่อบ้านยืนคอยต้อนรับการกลับมาของคุณชายรอง   ผู้ที่ไปดูแลงานไกลถึงบริษัทในอีกซีกโลกเป็นเวลาเกือบสองปี...

             ร่างสูงสง่าในชุดสูทสีดำสนิทก้าวลงมาจากรถ  ก่อนจะกวาดสายตามองอาณาบริเวณบ้านที่เปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อย  หลังจากไม่ได้กลับมาเลยเป็นเวลาเกือบสองปี   ร่างตุ้ยนุ้ยของคุณหัวหน้าแม่บ้านรีบเดินถลาลงมาหาคุณหนูของตัวเองพลางยิ้มให้ดีใจ...

"คุณหนูรังสิมันต์...ป้านมดีใจที่สุดเลยค่ะ  ที่คุณหนูกลับมาบ้าน..."   สองมืออวบเอื้อมจับมือที่ใหญ่กว่าและกร้านหนาขึ้นตามวัยของคุณหนูที่เจ้าหล่อนเคยเลี้ยงดูมาแต่เล็ก  ชายหนุ่มส่งยิ้มให้หญิงร่างอวบตรงหน้าที่เขาเองก็นับถือเสมือนญาติคนหนึ่ง

"ผมก็ดีใจครับ...ว่าแต่แม่ล่ะครับ...อยู่ไหน..."   ชายหนุ่มถาม

"คุณนายหญิงรออยู่ที่ห้องทำงานของคุณท่านครับ...  เชิญเลยครับคุณหนู  ท่านรอคุณหนูตั้งแต่บ่ายแล้วครับ..."  หัวหน้าพ่อบ้านที่รีบลงตามมากล่าวรายงานเสร็จสรรพก็รับสัมภาระบางส่วนจากมาคัสมาถือ   พร้อมผายมือแล้วเดินนำคุณหนูรองของบ้านเข้าไปข้างใน

              มาคัสรับเสื้อสูทจากเจ้านายตนมาคล้องแขนไว้  ก่อนจะเอื้อมมือเปิดประตูไม้โอ๊คสีน้ำตาลแก่สลักลายวิจิตรให้เปิดออก   แล้วเมื่อชายหนุ่มผู้เป็นนายก้าวเข้าไปแล้วมาคัสก็จัดการปิดประตูตามหลังเงียบกริบ  แล้วยืนรออย่างสงบอยู่หน้าห้อง  ซึ่งถือเป็นการกันผู้รบกวนจากภายนอกไปในตัว...

              รังสิมันต์ก้าวเข้าไปในห้องทำงานหรูของบิดาตน...   เคยนึกอยู่เสมอปกติเวลาเข้ามาในห้องนี้มันเหมือนโดนอะไรบางอย่างกดดันอยู่ตลอด   แต่วันนี้เขารู้สึกกดดันหนักกว่าเดิม   เมื่อเห็นผู้เป็นบิดายืนหันหลังมองออกไปนอกหน้าต่าง   ส่วนมารดานั่งอยู่บนเก้าอี้บุนวมสีแดง    สองมือกอดอะไรบางอย่างเข้าแนบอก  สายตาเหม่อลอยมองไปไกล...   เห็นอย่างนั้นชายหนุ่มจึงเลือกเดินเข้าไปหามารดาก่อน  สองเข่าคุกแนบลงกันพื้นข้างเก้าอี้   มือหนาเอื้อมไปแตะบนท่อนแขนแผ่วเบาพร้อมเรียก...

"...แม่ครับ..."   เสียงทุ้มปลุกเรียกคุณนายหญิงของบ้านให้หลุดจากภวังก์...  สองตาเหม่อลอยจับกลับมาที่บุตรชายคนที่สองของตน...   นัยน์ตาเหมือนจะคลอรื้นน้ำตาขึ้นมาอีกรอบ  ก่อนจะกางแขนโอบรอบแผ่นหลังลูกชายที่โตขึ้นจนตอนนี้หล่อนโอบไม่ถึงแล้ว...  พร้อมกับคำพูดที่อัดปะทุแน่นในอกจนต้องระบายลงกับลูกชาย...

"...รังสิมันต์ !...  รังสิมันต์...ลูกต้อง...ลูกต้องพาหลานมาหาแม่...ต้องพาหลานมาหาแม่ให้ได้นะ...!!  แม่ขอร้อง...แม่..."

"เดี๋ยวครับแม่...แม่ใจเย็นก่อน...แม่เรียกผมมา...มีเรื่องอะไรครับ...แล้วหลาน?..."

"ลูกของตารวี...  น้องชายเราไง...  ตอนนี้หลานเราอยู่เมืองไทยแล้วลูก...  ลูกไปพาหลานมาหาแม่ได้มั้ย?  นะ...รังสิมันต์...  แม่อยากเจอหลาน..."

"นี่คุณ...ช่วยใจเย็นๆก่อนได้มั้ย...  บอกให้ลูกเรารู้เรื่องทั้งหมดก่อนสิ...  แล้วอีกอย่าง...ผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าหัดมีเหตุมีผลบ้าง...  หลานเราอยู่กับน้าของแก  แล้วจู่ๆคุณจะให้ตาตะวันไปพาเขามาดื้อๆเลยเหรอ?... น้าเขาจะยอมง่ายๆรึไง...  เขาเลี้ยงของเขามาแต่เกิดนะคุณ..."

"ก็แล้วยังไงล่ะ...!  ทำไมคุณต้องมาขัดฉันตลอด...  เด็กคนนั้นเป็นลูกของตาวี...เป็นหลานของเรานะคุณ !  แล้วจะให้เด็กอายุยี่สิบสี่ ยี่สิบห้าแบบนั้นเลี้ยงเหรอ...เฮอะ !   ฉันไม่มีวันยอมหรอกนะ  ให้เด็กแบบนั้นเลี้ยงหลานฉันก็ออกมานิสัยเสีย นิสัยต่ำเหมือนพี่มันนะสิ !"

"นี่คุณ !  ผมว่าเราพูดเรื่องนี้กันมาพอแล้วนะ...  ตอนนั้นคุณจำไม่ได้เหรอ?  ว่าทั้งๆที่คุณก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นท้องหลานเราอยู่   แต่คุณก็ยังไล่เธอออกไปจากบ้านเราเหมือนกับสัตว์ตัวหนึ่ง   แล้วพอมาวันนี้...หลานเราคลอด...คุณก็จะไปพรากเอาลูกเขามาอย่างนั้นน่ะเหรอ...  เฮอะ ! ผมไม่นึกเลยนะว่าคุณจะใจร้ายได้ขนาดนี้ดารกานต์  ...ผมไม่น่าทำตามคำขอร้องของคุณที่ให้สืบเรื่องของเด็กคนนั้นเลยจริงๆ"

"นี่คุณศิลา !  คุณกำลังด่าฉันนะ...!!"  ร่างของหญิงวัยห้าสิบต้นๆแต่ยังดูสวยและเฉียบคมลุกยืนพรึ่บพลางจ้องหน้าสามีเขม็ง  รอยคราบน้ำตาหล่อนปาดทิ้งไม่ไยดีเมื่อสามีพูดขัดใจออกมาในเรื่องที่หล่อนไม่ต้องการที่สุด  "...ฉันผิดตรงไหนที่ต้องการหลานของตัวเองมาเลี้ยงด้วยตัวเอง...  ดีกว่าปล่อยให้อยู่กับไอญาติของฆาตกรที่ฆ่าลูกเรา !  ตารวีตายเพราะมันนะคุณศิลา...!  ถ้าไม่มีนังผู้หญิงนั่นซักคน  ลูกเราก็ไม่ต้องตาย !!"

"รวีตายเพราะอุบัติเหตุ...คุณดารกานต์   อย่าเที่ยวไปโยนความผิดให้คนโน้นคนนี้อีกเลย !  แล้วถ้าไม่ใช่เพราะคุณไล่เด็กนั่นออกจากบ้านเรา...ตารวีก็คงไม่ต้องนั่งรถตามไปจนกระทั่งมันเกิดอุบัติเหตุหรอก !"   คุณศิลา...นายใหญ่ของบ้านพูดพลางใช้สายตามองภรรยาตนด้วยแววตากร้าว...ใช่ว่าเขาจะไม่รู้สึกเจ็บปวดกับการจากไปของลูกชายคนสุดท้องเสียเมื่อไหร่...  ถึงอย่างไรเขาก็เป็นพ่อย่อมต้องรักลูกปานดวงใจ...   และเมื่อดวงใจมันหายไปเขาก็เหมือนตายทั้งเป็น  ...โทษว่าความผิดทุกอย่างเป็นของตัวเอง  เมื่อในตอนนั้นเป็นเขาเองที่ไม่ยอมทำอะไร...และวางเฉยปล่อยให้ภรรยาจัดการทุกอย่างจนมันเกิดเรื่องขึ้น...   แค่การตัดสินใจผิดในการไล่แก้วตาดวงใจของลูกชายตัวเองออกจากบ้าน...มันก็ไม่ผิดที่ลูกของเขาเองก็คงต้องออกไปตามหา...  และอุบัติเหตุก็เป็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ก็ได้  เมื่อเราขาดความประมาทและเมื่อมันถึงเวลาที่จะต้องไป...

"...พ่อครับ...  นี่หมายความว่า...  พยาบาลคนนั้น...ท้องลูกของวีตอนที่..."   ...หนีตามผู้ชายคนใหม่...ในตอนนั้นเขาเฝ้าแค้นคนที่ทำให้น้องชายเขาต้องตายเหมือนที่แม่ของเขารู้สึก  เพราะตอนเกิดเรื่องเขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ร่วมรับรู้   แต่จะรู้ผ่านการเล่าของมารดาตนที่มักจะโทรไปบ่นให้เขาฟังอยู่บ่อยๆ   และที่ได้รู้มาตลอดก็คือผู้หญิงคนนั้นหนีตามชายชู้ออกไปจากบ้าน  แล้วนายรวีน้องชายของเขาก็ขับรถออกไปตาม   เลยถูกรถตู้ไม่มีป้ายทะเบียนพุ่งชนอย่างแรงจนนายรวีเสียชีวิตคาที่...  และข่าวที่รั่วไหลเข้าหูเขาเพิ่มเติมก็คือ  รถตู้คันนั้นเป็นการจัดฉากของชายชู้ของนางพยาบาลนั่น...ที่ต้องการกำจัดเสี้ยนหนามทางรักตัวเองให้หมดสิ้น... 

                   แล้วที่ว่าไล่ออกจาก... พ่อเขาพูดอะไร...

"ใช่รังสิมันต์...  ผู้หญิงคนนั้นท้องหลานเรา  แต่แม่แกก็ยังไล่เธอออกไปจากบ้าน  แถมโยนข้าวของของเขาออกไปให้ไปตามเก็บเอาเองนอกบ้าน...  ถ้าตอนนั้นไม่มีคนใจดีช่วยเธอเก็บของและพาออกไป  ฉันว่าแม่แกคงได้หาอะไรไล่ฟาดแถมให้ด้วย...  แล้วแม่แกเล่าให้แกฟังว่ายังไงล่ะ..."

"นี่คุณศิลาคุณหยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ !!  รังสิมันต์อย่าไปฟังนะลูก...  ผู้หญิงคนนั้นทำให้น้องชายของลูกต้องตาย...  แต่ตอนนี้ตารวีเขากลับมาหาเราแล้วนะ...  เขามีหลานไว้เป็นตัวแทนให้เราแล้วลูก..."

"ใช่...หลานที่คุณไม่เคยคิดจะดูดำดูดีอะไรเลยตอนที่ผู้หญิงคนนั้นท้อง..."   คุณศิลายังคงกล่าวต่อไปโดยไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้ภรรยาของเขาแทบเต้นแล้วกับสิ่งที่เขาพูดออกมา   เมื่อก่อนไม่เคยพูด  ถูกหรือผิดเขายังมั่นใจให้ผู้หญิงที่ตัดสินใจเลือกเป็นคู่ชีวิตทำแทนตลอด...  แต่ตอนนี้เมื่อมันทำให้รู้ว่าเขาคิดผิด...  เขาก็ปรารถนาจะแก้ไข...   หลานของเขาเขาเป็นคนสืบเองมาตลอด  รับรู้รายละเอียดทุกอย่างตั้งแต่พยาบาลสาวคนนั้นออกจากบ้าน  และย้ายไปอยู่อังกฤษกับน้องชายฝาแฝด   สองคนพี่น้องต้องช่วยกันดูแลประคับประคองกันขนาดไหน  จนเมื่อคลอด...ลูกชายของเขาก็คงจะมารับผู้หญิงที่รักปานดวงใจไป  โดยทิ้งลูกชายเอาไว้ให้ดับน้าชายเลี้ยง...   และเขาก็รู้ว่าน้องชายฝาแฝดที่รับเป็นผู้ปกครองของหลานเขาก็ทำหน้าที่แทนแม่แท้ๆได้ดี...  เพราะงั้นถึงจะปล่อยให้สองน้าหลานอยู่กันตามลำพังเขาก็มั่นใจว่าหลานเขาก็คงไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นหรอก...  แค่เขาคอยดูอยู่ห่างๆก็เพียงพอ...

"คุณจะพูดยังไงก็พูดเถอะนะ...แต่ฉันไม่สนใจอะไรทั้งนั้น..."   นายหญิงของตระกูลยืดหลังขึ้นตรง  นัยน์ตาแดงๆฉายแววคมกริบ  ในเมื่อหล่อนต้องการ...ของทุกอย่างไม่เคยที่จะไม่ได้... เหตุผมร้อยแปดที่สามียกมากล่าวอ้างไม่เคยนึกติดอยู่ในสมอง...  เขารอเวลานี้มาเป็นปี  รอเวลาให้แม่มันคลอด...แล้วก็ตายรับกรรมไปซะ...  หล่อนก็จะได้หลานที่เป็นตัวแทนของลูกชายคนสุดท้องที่รักมากมาเลี้ยงสมใจ...   สองมือค่อยๆคลี่รูปบนกระดาษเอสี่   ซึ่งเป็นรูปที่นักสืบของสามีถ่ายมาได้ล่าสุด  มันเป็นรูปที่ถ่ายผ่านกระจกรถ  โดยซูมหน้าไปที่ทารกน้อยในอ้อมแขนใครคนหนึ่ง...  "นี่ไงรังสิมันต์  หลานของเรา...   เป็นไง...หน้าตาเหมือนรวียังกับแกะเลย...  ดูที่ปากกับจมูกซิ..โด่งเหมือนพ่อเลยเนอะ...  แก้มนี่ก็อีก   เหมือนตารวีไปเสียทุกส่วนเลย...  ฮ่ะฮ่ะ..."

              หลังจากที่ฟังมารดาของเขาพูด   รังสิมันต์ก็เอื้อมมือประคองมารดาพลางเพ่งสายตามองรูปภาพมัวๆเพราะถูกซูมจนขนาดใหญ่สุด  แม้ว่าจะใช้เครื่องมือที่ทันสมัยขนาดไหนก็ตาม  แต่เมื่อมันออกมาดีที่สุดยังไง...เขาก็มองไม่ออกอยู่ดีว่ารูปของเด็กทารกนี่จะเหมือนน้องชายของเขาอย่างที่มารดาของเขาว่าตรงไหน...

"รังสิมันต์...  ลูกต้องพาหลานมาคืนแม่ให้ได้...  ไม่ว่าจะใช้วิธีไหน..แม่ไม่เกี่ยงทั้งนั้น...  ขอเพียงแค่พาหลานมาหาแม่...  แม่ขอแค่นี้..ได้มั้ยลูก...  พาหลานกลับบ้านเรา...  พาลูกตาวีหลับบ้านเรานะลูกนะ...นะ...แม่ขอร้อง..."   ปลายเสียงสั่นไหว  แววตาเว้าวอนแกมขอร้องลูกชาย  ที่ตนรู้ว่าไม่ว่ายังไงก็ต้องทำตามที่หล่อนว่าอยู่ดี...  เสียงสะอื้นเริ่มแผ่วแว่วออกมาเรียกร้องความเห็นใจเพิ่มเติม   ชายหนุ่มตรงหน้าคิ้วขมวดแน่นเคร่งเครียด...  มองมารดาในวงแขนชั่วครู่  แล้วเหลือบมองไปทางบิดา...ที่จ้องเขม็งมาทางเขาอยู่เช่นกัน...

"แกจะตัดสินใจยังไงมันก็เรื่องของแก...พ่อไม่ห้าม...เพราะพ่อรู้ว่าแกโตพอที่จะรู้ว่าอะไรควรทำอะไรไม่ควร  ...แต่ถ้าแกไม่เกี่ยงวิธีการเหมือนอย่างที่แม่แกบอก...พ่อก็จะไม่อยู่เฉย...ปล่อยให้แกกับแม่แกทำผิดอะไรกับสองแม่ลูกนั่นอีก..."   นายใหญ่ของบ้านกล่าวทิ้งท้ายเสียงเย็น   แววตาดุกร้าวอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวฉายออกมาเต็มเปี่ยมตามบุคลิกของคนที่เกิดมาเพื่อเป็นผู้นำคนตั้งแต่เกิด...   ร่างสูงหนาบึกบึนไม่แพ้ลูกชายแม้วัยจะห่างกันอยู่หลายรอบหันมองทางภรรยาที่แผดเสียงเรียกชื่อเขาดังลั่น     ...ก่อนจะสาวเท้าเดินออกไปจากห้องทำงานตัวเองไปไม่สนใจอีก...

"...คุณศิลา !!  คุณศิลา !!!  นี่คุณกลับมานี่นะ...นี่คุณกำลังเข้าข้างไอนังฆาตกร !!  คุณมันบ้านะคุณศิลา...  คุณศิลา !!"

"แม่ครับ...!  ใจเย็นๆครับแม่..."  สองมือหนารวบตัวมารดาเข้ามากอดไว้แน่น...  ตั้งแต่เด็กเขาสนิทกับแม่มากกว่าพ่อ  เพราะการที่พ่อของเขาจะหันไปอบรมพี่ชายคนโตสุดเพื่อให้เตรียมตัวเป็นผู้สืบทอดตระกูลเสียมาก  แต่ก็ใช่ว่าจะละเลยเขา  แต่กับเขาพ่อเองก็เลี้ยงดูเขาอย่างดีที่สุด  เพียงแต่ไม่เข้มงวดเท่าการเลี้ยงดูพี่...  เขาจึงมักจะอยู่กับแม่  เหมือนกับตารวี  น้องชายคนที่สาม...  ที่อาจจะพูดได้ว่าแม่คงรักมากที่สุด...

"รังสิมันต์...ลูกดูพ่อนะ...ลูกจำสิ่งที่เขาพูดสิ !!  แม่ทำผิดนักเหรอที่อยากจะเอาหลานมาเลี้ยงเองน่ะ !!  ฮือ..."   แล้วร่างของหญิงที่ได้ฉายาว่าแกร่งที่สุดก็ร้องไห้โฮในอ้อมแขนเขา  ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นมารดาร้องไห้คร่ำครวญหนักขนาดนี้มาก่อน...   ...พ่อไม่ห้าม  ถ้าเขาจะทำตามที่แม่ขอร้อง...  เพียงแต่ต้องเลือกวิธีการ...  ไม่ก็...จัดการทุกอย่างอย่าให้พ่อรู้...   ทุกอย่างมันก็จะจบ...

"ได้ครับแม่...  ผมจะไปพาเด็กคนนั้นมาหาคุณแม่ให้เร็วที่สุด..."   รังสิมันต์เอ่ยรับปากกับมารดาของตน...  และแล้วสุดท้ายเขาก็ตัดสินใจรับปาก...   

              เมื่อพูดออกไปจบ  มารดาก็เงยหน้าขึ้นมามองเขา  พร้อมรอยยิ้มเซียวๆแต่ก็รู้ว่าคงดีใจมากมายแค่ไหนที่เขายอมทำตามใจ...   สองมือลูบแขนลูบไหล่ของเขา...  พร้อมพึมพำคำพูด ...ขอบคุณ... ไม่หยุด...

              แม่สบายใจ...พ่อก็เหมือนจะไม่สนใจ  แต่เขาสิ...ที่หนักใจที่สุด...แล้วจะใช้วิธีอะไรในการจัดการเรื่องนี้ให้มันจบ...  ถ้ามันไม่ยากมากก็คงจะดี  ...ไม่สิ...  ถ้าน้าของเด็กไม่เรื่องมาก... มันก็จะดีที่สุด...

             ปลายหางตาเหลือบมองเอกสารในซองสีน้ำตาลที่มีรอยเปิดแล้วบนโต๊ะ  มองปราดเดียวก็รู้ได้เลยว่ามันคงเป็นเนื้อหาของการสืบเรื่องนี้ฉบับล่าสุด...   เขาประคองมารดาให้นั่งลงบนเก้าอี้  แล้วเดินไปหยิบซองเอกสารมาถือ ก่อนจะค่อยประคองมารดาพากลับห้องนอน...




-:+:-:+:-:+:-:+:-:+:-:+:-


to be continue-->>



ขอบคุณทุกคอมเม้นท์นะคะ  ^^  เค้าจะพยายามปรับปรุงฝีมือไปเรื่อยๆ


และจะพยายามอัพลงให้ได้เรื่อยๆนะจ๊ะ   


ขอบคุณจ่ะ ^^

hahn

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #47 เมื่อ31-01-2011 22:19:26 »

จะออกแนวตบจูบหรือเปล่าเนี่ย แต่แม่พระเอกร้ายเนอะ

ปล.ถ้าลงตอนใหม่รบกวนแจ้งไว้ด้วยนะจะได้ตามมาอ่าน

ออฟไลน์ dek-zaal3

  • แก้วปั้ณณ์
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +534/-11
    • แก้วปั้ณณ์
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #48 เมื่อ31-01-2011 22:22:59 »

เดี๋ยวตอนดึกๆจะมาโพสต์เพิ่มให้นะจ๊ะ  ^^  

นิยายเรื่องนี้มันอาจดูเป็นเรื่องเพ้อฝันมากไปหน่อย

เพราะมันก็เกิดจากจินตนาการของคนเลอะเทอะอ่ะเน้อ...


แล้วเจอกันจ้าาาา  ม๊วฟฟฟ  :3123:

ออฟไลน์ kukkukku

  • สบายๆ
  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 119
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #49 เมื่อ31-01-2011 22:24:35 »

งานเข้าแล้วหละสิ

สู้นะ :fire:

^^

 :3123: :3123: 

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
« ตอบ #49 เมื่อ: 31-01-2011 22:24:35 »





Little Devil

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #50 เมื่อ31-01-2011 22:24:43 »

คุณย่าเล่นละครเก่งจริงๆ
อย่าบอกพระเอกเราก็เชื่อตาม
โดยไม่ตรวจสอบข้อเท็จจริงนะ  :เฮ้อ:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 31-01-2011 22:52:49 โดย Little Devil »

ออฟไลน์ BossZa

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 375
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +34/-0
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #51 เมื่อ31-01-2011 22:36:03 »

         

        มารอตอนต่อไปจ้า

Killua

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #52 เมื่อ31-01-2011 22:54:01 »

โว้วววว น่าลุ้นๆ น่าติดตาม

ออฟไลน์ monoo

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1961
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +101/-4
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #53 เมื่อ31-01-2011 23:25:08 »

รออ่านตอนต่อไปนะคะ  :L2:

ออฟไลน์ dek-zaal3

  • แก้วปั้ณณ์
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +534/-11
    • แก้วปั้ณณ์
คุณแม่...ครับผม !  Ch.3 reality

   วันต่อมา...  

"...ฟ้า  เดี๋ยววันนี้นายมีแพลนจะทำอะไรมั่ง..."   คุณหมอณัฐกานต์ถามเพื่อนรักตัวเองที่เดินอุ้มลูกชายตัวน้อยลงมาจากบันไดชั้นสอง   มือก็เทโจ๊กใส่ไข่ลงถ้วยสองใบพร้อมปาท่องโก๋อุ่นๆในถุงกระดาษ...

"อืม...ก็ว่าจะลองไปตระเวนหางานทำดูก่อน  แล้วก็ไปหาซื้อพวกอุปกรณ์ทำขนมด้วย   เผื่อว่าไม่มีใครจ้างจะได้ทำขนมขายหน้าบ้านมันเลยเนี่ยแหละ..."   พูดพลางสองมือก็อุ้มหนูน้อยไวโอลินไว้ในมือข้างหนึ่ง  ส่วนมืออีกข้างก็หยิบนมผงออกมาจากตู้อย่างค่อนข้างทุลักทุเล...

"มาฉันช่วยอุ้ม..."  คุณหมอกานต์เดินมารับเจ้าตัวน้อยไปอุ้มเองเมื่อเห็นความลำบากของเพื่อน...   "เฮ้อ  แล้วตอนนายเลี้ยงหนูลินที่อังกฤษนี่  มีใครช่วยเลี้ยงมั่งรึเปล่า..."  คุณหมอหนุ่มถามเพื่อน  พลางโยกตัวเด็กทารกน้อยในมือไปมาเบาๆ   กล่อมเจ้าตัวเล็กที่เริ่มงอแงเพราะเพิ่งตื่นนอน...

"ทอมกับแซนดี้น่ะ...  แต่ปกติแล้วจะเป็นคุณป้ามาร์ทามากกว่า...  สงสัยแกจะเหงาละมั้ง  หลานแกก็ไม่มี   ตั้งแต่พอมีหนูลินก็มาช่วยเลี้ยงที่ร้านตลอดเลย..."

"ทอม?  แซนดี้?  เด็กที่ร้านเหรอ..."   คุณหมอถาม  คุณป้ามาร์ทาน่ะเค้าพอจะรู้จักอยู่บ้างว่าเป็นคุณป้าท่าทางใจดีข้างบ้าน  แต่อยู่เป็นโสดจนตอนนี้อายุใกล้ 60 แล้ว  พอมีเด็กๆมาให้เลี้ยงก็คงจะดีใจมากเลยละมั้ง...  ส่วนสองคนหลังนี่ไม่เคยได้ยินชื่อ...

"เปล่า  ทอมกับแซนดี้เป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันตอนมหาลัยน่ะ...  ตอนนี้ว่างๆอยู่เลยขอมาทำงานที่ร้านด้วย...  อืม  ประมาณเป็นหุ้นส่วนร้านด้วยละมั้ง..."  ชายหนุ่มตอบพลางตวงนมผงใส่ขวด  แล้วกดน้ำใส่ตามลงไป...  

"อ๋อ...  แล้วตอนนี้สองคนนั้นเขาก็ช่วยดูร้านให้อยู่เหรอ...แล้วอย่างนี้ใครจะทำขนมไทยล่ะ"  คุณหมอถาม  จะว่าไปแล้วร้านที่เพื่อนรักของเขาทำอยู่ที่ประเทศอังกฤษนั้นก็พอจะมีชื่อเสียงกับเขาอยู่เหมือนกัน   เพราะเป็นร้านกาแฟเล็กๆ  บรรยากาศอบอุ่น  มีจุดขายอยู่ตรงที่กับแกล้มกาแฟเป็นขนมไทยรสอร่อย   และในตอนกลางวันหากมีผู้ต้องการรับประทานอาหารไทยก็มีบริการด้วย   ซึ่งคนทำก็ไม่ใช่ใครที่ไหน  เพื่อนรักของเขาคนนี้นั่นเอง   ถึงแม้เจ้าตัวจะจบอักษรศาสตร์มา   แต่กลับมาทำงานในร้านกาแฟเสียนี่  แต่ก็ทำได้ดีทีเดียว  เพราะขนมไทยที่เจ้าตัวทำออกมานั้นมีการดัดแปลงให้เข้ากับความถูกปากของคนที่นั่น   ทำวันต่อวัน  สะอาดแล้วก็อร่อยมากด้วย   เขาเคยไปที่ร้านของเพื่อนอยู่สองสามครั้ง   ไปทุกครั้งคนเต็มร้านทุกครั้งเลย...คงจะชอบด้านนี้มากจริงๆด้วยนะ...เพื่อนเขาเนี่ย

"ตอนนี้ฉันปรับเปลี่ยนร้านนิดหน่อยน่ะ   เป็นร้านกาแฟกับมีพวกน้ำปั่นสมุนไพร  ทอมกับแซนดี้เขาทำได้น่ะ... ก่อนฉันกลับมาก็เห็นว่าคนที่นั่นเขาก็ชอบนะ...เพราะส่วนใหญ่ตอนนี้คนจะหันมาดูแลสุขภาพกันมากขึ้น..."

"อืม...นั่นสิเนอะ   แล้วว่าแต่นายคิดจะกลับมาอยู่เมืองไทยถาวรเลยรึเปล่า...  หรือจะกลับไปอังกฤษอีก"

"ไม่รู้สิ..."  ตอนนี้เด็กหนุ่มชงนมใส่ขวดเสร็จแล้ว  ก็เดินมารับตัวลูกชายของตนกลับไปจากเพื่อนรัก  ก่อนจะค่อยๆป้อนนมให้เด็กน้อยที่พอจุกนมเข้าปากก็ดูดอย่างเอาเป็นเอาตายเลยทีเดียว...  "คิดๆไว้ว่า  อาจจะรอให้หนูลินพร้อม  แล้วก็โตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว  หลังจากนั้นก็คงแล้วแต่หนูลิน  ถ้าจะให้ฉันอยู่ที่นี่  ฉันก็จะอยู่  แต่ถ้าหนูลินเขาอยากออกไปมีครอบครัวของตัวเอง  ฉันก็คงกลับไปทำร้านต่อที่อังกฤษเหมือนเดิมละมั้ง..."  

"...แล้ว...  เดี๋ยวนายจะไปหางานที่ไหนล่ะ  ตามร้านเบเกอรี่หรือตามสำนักพิมพ์..."   คุณหมอกานต์ถาม  สายตามองเพื่อนที่ป้อนนมเด็กอย่างชำนาญ  รู้สึกสงสารเพื่อนจับใจ  ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่ลูกของตัวเองแท้ๆ  แต่ก็เลี้ยงดูอย่างดี  ทำทุกอย่างให้  เป็นทั้งพ่อและแม่ไม่ให้หนูลินรู้สึกมีปมด้อย...ยอมแม้กระทั่งแทนตัวเองว่า 'แม่'  เพื่อทดแทนการสูญเสีย 'แม่'  ตัวจริงของหนูลินไป   ซึ่งก็คือ 'น้ำฝน'  พี่สาวฝาแฝดของน้ำฟ้าที่เคยทำงานเป็นนางพยาบาลพิเศษมาก่อน   โดยทั้งแม่และหนูลินทันได้พบหน้ากันแค่เจ็ดนาทีเท่านั้นเอง...ก่อนที่แม่แท้ๆของหนูลินจะจากไปอย่างไม่มีวันกลับ  หลังจากนั้นภาระหน้าที่ในการดูแล 'หลาน' ก็ตกเป็นของน้ำฟ้า  ที่ยินยอมและเต็มใจเป็นตัวแทนของพี่สาวในการเลี้ยง 'หลาน' ให้เปรียบเสมือนเลี้ยง 'ลูก'  ของตนเอง...  
          
           ส่วนคำถามที่ว่าพ่อของเด็กเป็นใครนั้น  เขาเองรู้แต่เพียงว่าเป็นคนที่น้ำฝนเคยดูแลพยาบาลอยู่  ซึ่งก็คงจะค่อนข้างเป็นคนที่มีอิทธิพลอยู่ทีเดียว   ส่วนเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรอื่นๆ  เขาเองก็สุดจะรู้...  หากเพื่อนรักต้องการให้เขารู้เพียงเท่านี้  เขาเองก็ขอจำเรื่องราวทั้งหมดเพียงเท่านี้เหมือนกัน...

"ฉันว่าจะลองไปตามสำนักพิมพ์ดูก่อน  เผื่อมีตำแหน่งงานแปลว่างอยู่   แล้วก็อาจจะไปดูตามร้านเบเกอรี่  หาตำแหน่งพวกพนักงานเสิร์ฟอะไรแบบนี้น่ะ..."   น้ำฟ้าตอบ   เดินอุ้มหนูลินไปที่ระเบียงไม้เล็กๆซึ่งมีเก้าอี้โยกตั้งอยู่   ชายหนุ่มหย่อนตัวลงนั่งเบาๆพลางเอียงขวดนมขึ้นอีกเล็กน้อย  เมื่อหนูลินของเขาดูดนมเร็วมาก...  

"แล้วนายจะพาหนูลินไปด้วยเนี่ยนะ...ไม่เกะกะแย่เหรอ... เรื่องเดินทางก็อีก...อืมเอางี้..."  คุณหมอณัฐกานต์ทำท่านึก  ก่อนจะลากเก้าอี้ในครัวออกมานั่งข้างๆเพื่อนที่ระเบียงบ้านซึ่งหันหน้าออกถนนด้วยอีกคน   "วันนี้ฉันมีเข้าเวรตอนบ่ายโมงถึงบ่ายสาม   เวลาที่เหลือเดี๋ยวฉันพานายตระเวนหางานเอง  ส่วนตอนฉันเข้าเวรนายก็เอารถฉันไป  ส่วนหนูลินเนี่ยฝากไว้กับฉันก่อนแล้วกัน...  เดี๋ยวพาไปเลี้ยงให้ที่หวอด..."

"เฮ้ยได้ไง  เกรงใจ...  แค่นายมาอยู่กับฉันเนี่ย  เวลางานของนายก็เสียหายมากพอแล้ว...  แถมยังเรื่องรถอีก  ฉันเกรงใจจริงๆ..."

"โอ๊ยฟ้า...  คุณเพื่อนครับ...  ตั้งแต่กลับมานี่เนี่ยนายพูดคำว่าเกรงใจกับฉันมากไปหน่อยแล้วรู้ตัวรึเปล่า...  ฉันเพื่อนนายนะ   อีกอย่างพี่หมอเชนทร์ก็ฝากไว้แล้วด้วย...ยังไงฉันก็ต้องดูแลนายให้ดี..."

"อ๋อ...นี่ถ้าไม่ใช่พี่หมอสั่งนายก็ไม่มาใช่เปล่าเนี่ย..."

"ถึงไม่มีคำสั่งฉันก็มาดูแลนายอยู่แล้วล่ะน่า...เพื่อนรักกลับมาอยู่เมืองไทยทั้งที  แถมพาลูกอ่อนมาด้วย  ไอ้ฉันที่อุตส่าห์เรียนเป็นหมอเด็กมาจะให้นิ่งเฉยได้ไง...  จรรยาบรรณแพทย์ผมก็ยังพอมีนะครับ..."

"อะไร  เมื่อวานยังบอกไม่มีอยู่เลยนะ..."   น้ำฟ้าแซวเพื่อนยิ้มๆ   เอ้าๆดูท่าจะนึกเรื่องเมื่อวานขึ้นมาล่ะสิ  หน้าบูดเชียว...

"ชิ...กับอีตานั่นฉันไม่มีด้วยจริงๆนั่นแหละ  บอกแล้วไงถ้าเจอที่โรงพยาบาลเมื่อไหร่จะเอาเข้าห้องดับจิตเสียให้เข็ด..."   น้ำฟ้าขำกับท่าทางเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันของเพื่อน   ก่อนจะอุ้มหนูลินขึ้นพาดบ่าเพื่อทำให้เรอหลังจากที่หนูน้อยดื่มนมเสร็จ...



            และโดยที่ทั้งสองคนไม่รู้ตัว  'อีตานั่น' ที่คุณหมอณัฐกานต์พูดถึงก็กำลังนั่งมองความเป็นไปในบ้านหลังน้อยพร้อมกับเจ้านายตัวเองอยู่ในรถที่ติดฟิล์มดำมืดสนิท   ชายหนุ่มเพ่งมองใบหน้าขาวใสหมดจดของคนที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ข้างๆคนที่อุ้มเด็กทารก  สมองประมวลภาพเหตุการณ์เมื่อวานออกมาได้ทันที

"นั่นมันลูกแมวที่ผมหยอกเมื่อวานที่สนามบินนี่ครับ...อ๋อ  ที่แท้ก็มารับเพื่อนตัวเองนั่นเอง..."

"รู้ได้ยังไงว่าเพื่อนกัน..."   ชายหนุ่มถามพลางหยิบรูปถ่ายสองใบออกมาจากกระเป๋าด้านในเสื้อสูท  อีกมือก็หยิบเอกสารที่ระบุรายละเอียดของบุคคลในรูปถ่ายเอาไว้...

"ท่าทางจะรุ่นราวคราวเดียวกัน..."   มาคัส  ไบรอันตอบเจ้านาย  มือรับรูปถ่ายของคุณหมอณัฐกานต์ที่เจ้านายยื่นมาให้พลางเหลือบมองดูชื่อที่เขียนไว้ใต้ภาพ  ...ชื่อณัฐกานต์  เป็นคุณหมอเด็กด้วยเหรอเนี่ย...  ท่าทางจะฉลาดไม่ใช่เล่นเลยนะ...

"มองแค่นั้นก็บอกว่าเพื่อนแล้วเรอะ  หึ...หน้าอ่อนแบบนั้น  คู่เกย์ชัดๆ..."  บอสหนุ่มกล่าว  มือก็หยิบรูปถ่ายในมือตนขึ้นมาเทียบใบหน้ากับคนที่กำลังอุ้มเด็กทารกอยู่ที่ระเบียง   ...เด็กคนนั้นน่ะเหรอ  ลูกของรวี  เด็กที่คุณแม่ของเขาต้องการพบหน้า...

"อืม...แต่หน้าตาก็น่ารักดีนะครับบอส..."  มาคัสกล่าว  ในใจเขาหมายถึงคุณหมอที่อยู่ในรูปนี่ต่างหาก   ตัวเล็ก  ปากแดง  จมูกรั้นนิดๆ   ผมยาวคลอไหล่  ดูๆไปก็เหมือนตุ๊กตาเหมือนกันนะ...  ถ้าไม่ติดที่ว่าปากจะพูดได้เก่งซะด้วย...   แต่คุณเจ้านายกลับนึกว่าที่ลูกน้องตัวเองหมายถึงคือเด็กในรูปของเขาต่างหาก  ...เด็กท่าทางจืดๆคนนี้เนี่ยนะน่ารัก  นี่ลูกน้องเขาดูยังไงของมันกัน...   แต่จะว่าไป  ที่ดูจืดๆอาจจะเพราะสีผิวที่ขาวได้เวอร์ขนาดนั้นละมั้ง  แถมท่าทางหงิมๆอีก... น่ารักตรงไหน...

"แล้ว...บอสจะเอาไงต่อครับ  จะเข้าไปคุยกับเขาเลยหรือเปล่า..."  มาคัสถาม  สายตามองความเคลื่อนไหวภายในบ้านเงียบๆ

"ยังก่อน  วันนี้บอกให้คนตามดูว่าสองคนนั่นทำอะไรบ้าง...  ฉันกะจะรอเวลาที่เด็กคนนั้นอยู่คนเดียว...แล้วค่อยเข้าไปคุย  ท่าทางแบบนั้นคงจะคุยได้ไม่ยากหรอก..."   ชายหนุ่มกล่าวตอบ   สายตาก็จ้องตามลูกน้องตัวเอง   ดูๆไปแล้วท่าทางเด็กนั่นก็คงจะรักทารกนั่นมาก...   อุ้มไม่ยอมวางเลย...  หึ  แต่ถึงยังไงลูกตัวเองก็ไม่ใช่   โดนขู่นิดหน่อยก็คงจบ  อาจหาทางเอาตัวทารกนั่นมาได้ง่ายกว่าที่คิดละนะ...

"ออกรถ...ฉันจะเข้าบริษัท..."   รังสิมันต์เอ่ย  ก่อนจะเอนหลังลงพิงเบาะรถด้วยท่าทางสบายๆ...



----------------------------- -  --- ------    -   - -        ---     - --                -     -- --              -
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 01-02-2011 00:43:37 โดย dek-zaal3 »

ออฟไลน์ ♥lvl♀‘O’Deal2♥

  • หานิยายถูกใจยากจัง!
  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2694
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +176/-4
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #55 เมื่อ31-01-2011 23:30:17 »

แวะมารอ ช๊อบชอบ เรื่องมี เด็กสื่นรักเอิ๊กกกกก

ออฟไลน์ som

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2708
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +230/-2
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #56 เมื่อ31-01-2011 23:40:21 »

เฮ้อชักจะสนุกแล้วซิ

ออฟไลน์ roseen

  • เก็บความทรงจำที่ดีๆของวันวาน เพราะมันคือกำลังใจของวันนี้
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8646
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +947/-15
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #57 เมื่อ31-01-2011 23:45:43 »

เป็นแม่ที่เลวได้ดีอีกคนนึงเลย  สอนลูกให้เลวได้สมใจนึกอีกด้วยสิ  ไม่ยอมรับรับว่าเป็นความผิดของตัวเองเลยสักนิด  บาปกรรมติดตัวไปจนวันตายแน่ๆอีแก่

samsoon@doll

  • บุคคลทั่วไป
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #58 เมื่อ01-02-2011 00:11:16 »

ช้อบชอบด้วยคน แต่ไม่รู้ว่าอัพเรื่องแล้วหนะสิ ถ้าแก้ไขหัวกระทู้แจ้งอัพเป็นตอนๆไปจะดีมากเลยนะคะ เพราะจะใช้การดูจากตรงนี้หละถ้าไม่เห็นว่าขึ้นอัพตอนใหม่หรือลงวันใหม่แล้วก็อาจจะไม่ได้เข้ามาอ่านได้เน้อ


 :L2: :L2: :L2: :L2:

ออฟไลน์ dek-zaal3

  • แก้วปั้ณณ์
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 333
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +534/-11
    • แก้วปั้ณณ์
Re: คุณแม่...ครับผม ! (---Chain of love---)
«ตอบ #59 เมื่อ01-02-2011 00:42:49 »

ห๊าาาาาาาาาาาาาา  จริงด้วย !!  เค้าลืมแก้หัวกระทู้ !!! :z3:    :z3:


 :o8:ขอบคุณคุณ samsoon@doll มากๆค๊าบบบบบบ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด