บทที่หนึ่งในความทรงจำ:Primeira Neve de Nós (26/12/2010)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: บทที่หนึ่งในความทรงจำ:Primeira Neve de Nós (26/12/2010)  (อ่าน 156433 ครั้ง)

ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
เรื่องนี้ดีเนอะ มีนิยายหนุกๆ อ่านแถมได้รู้ภาษาเพิ่มอีกตะหาก
Obrigado naka

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
^
^
^
แอบเห็นค่ะ

obrigado ผู้ชายพูด
ถ้าเป็นผู้หญิง เราต้องพูดว่า obrigada นะคะ ^o^

ดีใจที่ชอบค่ะ :กอด1:

กระต่ายชมจันทร์

  • บุคคลทั่วไป
พี่นุ่นจ๋า อยากอ่านต่อจางงงงงงงงงงงงงง

อยากเห็นว่าเอดูจะเนียนเรียกbonitaอีกมั้ย อิๆ

ปล.ต่ายอัพคริสแมนละเน่อ

ออฟไลน์ tawanjantra

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 345
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +21/-0
ถ้าอิสรู้แล้วจะว่าไงเนี่ยฮิฮิฮิ

ออฟไลน์ nonae

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +361/-1
 :z13: จิ้มนุ่น ตามด้วย :กอด1: แถมด้วย  :จุ๊บๆ:
 ให้กำลังใจ :L2: นุ่น

ออฟไลน์ nataxiah

  • โปรดอย่าถามว่าเขาเป็นใคร เพราะฉันไม่ตอบ อิอิ
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1894
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +423/-56
 :z13: :z13: นุ่นอ่ะ

มาเปิดคอร์สสอนภาษาด่วนเลยนะไม่งั้น :fire:

Classical

  • บุคคลทั่วไป
ป้านุ่น    มาเอาเพื่อนเมทอินเดีย ผมไปเขียนด้วยยยยยยยยยยยย    เบื่อมัน  อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกก



 :z3: :z3: :z3:

vvivy

  • บุคคลทั่วไป
ชอบค่ะๆๆ..รอติดตาม^^

ออฟไลน์ minnyminmin

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 14
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
มาต่อนะคะ

จะรอคะ

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
มาต่อให้แล้วนะคะ เชิญอ่านค่ะ
เตือนอีกครั้ง เรื่องนี้จะเรื่อยๆ เอื่อยๆ แอบอุ่นทีละน้อย นะคะ  :กอด1:

ปล.แอบมากดบวกให้รีบนฐานที่มาเรียกได้ตรงวัน 55555
.........................

บทที่หนึ่งในความทรงจำ
: “Eu já gostou de você.” 



ในที่สุดการเรียนของวันแรกก็จบลงครับ วันๆหนึ่งที่นี่เรียนแค่ครึ่งวันเท่านั้น
ผมเลยเลิกเรียนตอน 11 โมงครึ่ง


ผม.....อยากได้ของจำเป็นในการดำรงชีวิตที่นี่ แล้วคนที่จะช่วยได้ก็คงมีคนเดียว...เอดู

“I want to buy dictionary.”

“Qué?”


“ดิกชันนารีน่ะ นายช่วยพาไปร้านขายหนังสือได้มั้ย?”
เหอะๆนี่ขนาดดูท่าเป็นคนที่ภาษาอังกฤษดีที่สุดในชั้นแล้วนะ ประโยคที่ผมพูดไปมันก็ธรรมดาๆไม่ยากสักหน่อย แต่ในเมื่อผู้ช่วยหนึ่งเดียวที่พอหาได้ของผมไม่เข้าใจ
ผมเลยเขียนคำว่า dictionary ใส่กระดาษแล้วยื่นให้เอดูมันดูซะเลย

“Ahh dicionário” เฮ้อ.....เข้าใจจนได้

“อืม ดิซิโอน้าริโอ้ของแกนั่นแหละ ช่วยพาไปซื้อหน่อยได้มั้ย?”
ผมถามเอดูอีกครั้ง ไม่เข้าใจว่าจะยิ้มเรี่ยราดขนาดนั้นทำไม สงสัยสำเนียงของผมเวลาพยายามออกเสียงภาษาบ้านเขาคงจะเหน่อมากแน่ๆ

“Claro!”

หงะ ไอ้บ้าเอดู มันจะพยายามสอนมากไปมั้ย
ผมเงยหน้ามองมันที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะ กำลังล้วงเอาหมวกแก๊พที่สอดไว้กระเป๋าหลังกางเกงยีนส์สีซีดทรงกระบอกขึ้นมาใส่
คาดว่าแววตาของผมคงแสดงออกถึงความหมั่นไส้มันเต็มแก่
มันเลยหัวเราะร่วนออกมาแล้วก็ยอมพูดกับผมเป็นภาษาอังกฤษจนได้
“Sure!”

“อ๋อ...... คลาโร อืมๆ โอบริกาโด้ เอดู”

“อ๋อออออออ”
กร้ากกกกกกกกส์ เอดูมันเลียนเสียงผมครับ มันออกเสียงอ๋อแล้วลากยาวๆ ตลกสุดๆ ฮ่าๆๆๆ ผมชักเข้าใจแล้ว ว่าทำไมเพื่อนๆถึงหัวเราะทุกทีที่ได้ยินผมพูดภาษาของพวกเขา

“หึๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“Qué?”
แน่ะๆมันทำหน้าตากึ่งงงกึ่งอยากหาเรื่องมาให้ผม
ทีนี้เข้าใจกันบ้างรึยังล่ะว่าเวลาที่ผมพูดอะไรแล้วโดนเพื่อนๆรุมหัวเราะน่ะ มันเป็นยังไง

“อ๋อ is the sound we use when we’re understanding in something.”
เอ่อ....เอาน่า แกรมม่าช่วยคุณไม่ได้หรอกเวลาต้องมาอธิบายอะไรแบบนี้ การสื่อให้คนตรงหน้าเข้าใจได้ดูจะสำคัญกว่ารูปประโยคสละสลวยงดงามเป็นไหนๆ

“อ๋อออออออ entende!”
เอดูมันพยักหน้าหงึกหงักเข้าใจอยู่คนเดียว ส่วนผมสิเริ่มงงกะไอ้ ‘เองเทนจิ’ ของมันอีกแล้ว
คง....ประมาณว่าเข้าใจแล้วเหมือนกันล่ะมั้ง

ร่ำลาเพื่อนๆที่ยังเหลืออยู่ในห้องไม่กี่คนแล้วผมก็เดินตามเอดูออกมา
“ร้านอยู่ไกลมั้ย?”

“ไม่หรอก ขี่จักรยานไปไม่เกินสิบนาทีก็ถึง”

“แล้วถ้าเดินล่ะ?”

“สิบห้านาที ไม่สิ ยี่สิบนาทีได้”

“อืมๆ ไปกันเถอะ” ผมตั้งท่าจะเดินออกจากประตูโรงเรียนก็ถูกมือที่เพิ่งสังเกตว่าใหญ่เบ้อเริ่มคว้าแขนเอาไว้
“อะไรเหรอ?”

“เอาจักรยานก่อน”
ผมเดินตามเอดูไปเข้าไปในทางที่มองจากหน้าประตูจะเห็นว่าเป็นซอกเล็กๆอยู่ด้านข้างตึกอำนวยการ เมื่อเข้าไปถึงได้เห็นว่าภายในแบ่งเป็นช่องไว้สำหรับจอดจักรยาน
ตอนนี้จักรยานที่เหลืออยู่มีไม่ถึงสิบคัน คงเป็นเพราะโรงเรียนเลิกมาเกือบสิบห้านาทีแล้ว

แปลกใจอยู่เหมือนกันที่พอถึงเวลาเลิกเรียนก็แทบไม่มีใครมัวอ้อยอิ่งอยู่เลย
ทำให้ผมนึกเปรียบเทียบกับบรรยากาศหลังเลิกเรียนที่โรงเรียนของผมในกรุงเทพขึ้นมา เสียงเจี๊ยวจ๊าวจะแข่งกันลอดออกมาจากทุกห้องเรียน
ไม่มีใครรีบกลับบ้าน ถ้าไม่อยู่จับกลุ่มเตะบอลเล่นบาส ก็มักจะนัดกันออกไปเดินสยาม ไปดูหนัง หรือไม่ถ้าเป็นพวกที่มีสาระมากๆก็พากันไปรอเรียนพิเศษ

เอดูจูงจักรยานออกมาแล้ว หึๆๆจักรยานสีแดง
ผมว่าก็เข้ากันดีนะ เด็กหนุ่มร่างใหญ่กับผมสกินเฮด ใส่หมวกแก๊พสีเทากับเป้ติดหลังสีเทาอ่อนกว่า
และก็เหมือนเดิม มันพยายามสอนคำศัพท์ใหม่ให้ผม

“bicicleta”
อย่างนี้แหละเข้าใจง่าย เพราะมีของให้เห็นอยู่ตรงหน้า ผมก็ได้แต่ออกเสียงตาม แล้วก็ควักสมุดโน้ตเล่มเล็กๆออกมาจดไว้เป็นภาษาคาราโอเกะ ‘บิซิเคลตะ’

“จักรยาน”
ผมลองแลกเปลี่ยนด้วยการสอนภาษาไทยมันบ้าง มันเองก็พยายามจะออกเสียงตามนะ แต่ให้พูดออกมากี่ครั้งมันก็ไม่คล้ายสักที ผมว่าน่าขันยิ่งกว่าตอนผมพูดตามมันอีก

เอดูมันขึ้นคร่อมจักรยานแล้ว ผมเลยเริ่มตั้งท่าจะออกเดินอีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิม มันส่งเสียงเรียกผม
แปลกแฮะ ที่ชื่ออิส ทำไมมันออกเสียงชัดจัง
“อิส”

“Qué?”


มันบอกให้ผมซ้อนจักรยานมันไป
มันไม่ได้บอกด้วยคำพูดหรอกครับ ผมรู้ว่ามันคงคิดไม่ออกว่าจะพูดภาษาอังกฤษยังไงให้ผมเข้าใจ ว่าต้องการให้ผมขี่จักรยานไปกับมันด้วย มันเลยใช้ภาษาใบ้เอา ชี้มือชี้ไม้ให้วุ่นวาย แต่ผมก็เข้าใจนะว่ามันหมายความว่าอะไร

“não”
ผมพัฒนาแล้วครับ อยู่มาเข้าวันที่สองแล้ว แค่คำปฏิเสธง่ายๆนี่สบายมาก ฮ่าๆๆ

“por qué não?”
ซวยแล้วไง ถ้าแค่ เนา ที่แปลว่า no น่ะ ผมรู้ แต่ไอ้ที่เอดูมันเพิ่มขึ้นมาข้างหน้านี่มันอะไรกัน???

สีหน้าผมตอนนั้นคงบอกมันหมดแล้วล่ะ ว่าผมงงและไม่เข้าใจเอาจริงๆ
แต่จะให้อธิบายว่าเพราะจักรยานมันมีอานเดียว แล้วจะให้ผมไปนั่งตรงไหน มันก็ยากเกินไป
ไม่ใช่ว่าผมไม่ลองนะ ผมลองอธิบายมันในภาษาอังกฤษแล้ว แต่มันก็ไม่เข้าใจ

เอ......หรือว่ามันแกล้งทำตีมึนไม่เข้าใจก็ไม่รู้

การสนทนาภาษาใบ้เพื่อเถียงกันเป็นครั้งแรกของผม จบลงด้วยการยื่นนาฬิกาข้อมือมาให้ดูจากไอ้เอดูมัน แถมซ้ำยังเอานิ้วอีกมือมาชี้ๆเป็นการย้ำอีกว่าเสียเวลามานานแล้วนะ ผมล่ะอยากจะด่ามันจริงๆว่าถ้ามันไม่มัวยื้อให้ผมนั่งซ้อนไปด้วยป่านนี้คงใกล้ถึงร้านหนังสือแล้ว

ในที่สุดผมก็แพ้ ......แหงล่ะ ก็ถึงเถียงกันไปก็ไม่จบสักที
ตอนนี้เลยกำลังหามุมเหมาะๆจะขึ้นไปอยู่บนจักรยานอีกคน เอดูมันคงเห็นผมหมุนไปหมุนมาไม่ขึ้นสักที มันเลยดึงผมให้นั่งบนคานจักรยานด้านหน้ามันทั้งๆที่ตัวมันยังยืนคร่อมจักรยานอยู่นั่นแหละ

มันจะรอดมั้ยเนี่ย ผมก็ไม่ใช่จะตัวเบาๆนะ แต่เอาเหอะ จักรยานของมัน
อยากให้นั่งตรงนี้ก็ตามใจมันแล้วกัน.....


ระหว่างทางผมก็ให้เอดูมันบอกคำศัพท์ไปเรื่อย พอผมชี้ไปที่อะไร มันก็จะบอกว่าบ้านมันเรียกว่ายังไง
ที่ออกเสียงตามง่ายๆผมก็จะจำได้
อย่าง rua ฮัว.....ถนน, carro คาห์โฮ....รถยนต์
céu เซว.....ท้องฟ้า, terra เตฮา.....พื้นดิน

ทางที่มันขี่จักรยานพาไปเดี๋ยวก็ขึ้นเนินเดี๋ยวก็ลงเนิน มีช่วงหนึ่งที่เนินลาดชันมากจนทั้งผมทั้งมันต้องลงเดินแล้วจูงจักรยานไป

คือว่าเมืองที่ผมมาอยู่นี่จะเป็นอย่างนี้ทั้งเมืองเลยครับ คุณๆที่ดูหนังที่ฉากหลังเป็นซานฟรานซิสโกก็แบบนั้นแหละครับ เป็นเนินสูงๆต่ำๆไปทั้งเมือง
เพียงแต่ซาน โฮเซ่ เล็กกว่ามาก แล้วก็ไม่มีรถรางด้วย ฮ่าๆๆ

อย่าว่าแต่รถรางเลยครับ รถประจำทางเองยังมีแค่สองสาย แถมจะผ่านมาเป็นเวลาชั่วโมงละครั้งเท่านั้น ข้อมูลพวกนี้นี่ผมรู้มาจากผู้ดูแลนักเรียนแลกเปลี่ยนประจำเมืองตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ

เพราะผมก็ถามไปแหละว่ามันมีรถประจำทางผ่านโรงเรียนมั้ย ซึ่งสรุปได้ว่าถ้าจากบ้านผม ต้องเดินไปที่ป้ายรถเมล์ก็เกือบๆห้านาที แถมรถจะมาผ่านตั้งแต่เจ็ดโมงตรงด้วย ถ้าพลาดแล้วก็พลาดเลย
แต่ถ้าผมเดินจากบ้านตรงไปโรงเรียนเลย ถ้าเดินเร็วๆก็จะใช้เวลาประมาณสิบนาที ผมเลยตัดสินใจว่าเดินไปกลับโรงเรียนเองดีกว่า

พอถึงร้านขายหนังสือ ผมก็ตรงเข้าไปซื้อดิกชันนารีอังกฤษ-โปรตุกีส โปรตุกีส-อังกฤษ ขนาดที่พอจะพกพาได้ไม่ยากมาเล่มหนึ่ง คราวนี้ล่ะ ชีวิตผมที่นี่คงง่ายขึ้นเยอะ

ออกมาจากร้านเอดูมันก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ลากตัวผมขึ้นจักรยานท่าเดิมทันที
ได้ยินมันบ่นอะไรงึมงำไม่รู้เรื่อง ถามผมว่าบ้านอยู่ไหน ผมก็บอกชื่อถนนไป เพราะที่อยู่เป็นอะไรที่ถูกบังคับให้ท่องเป็นอย่างแรก
ตอนแรกมันก็ทำหน้างงกับสำเนียงของผมนิดหน่อย แต่สุดท้ายมันก็หนีบผมมาส่งถึงหน้าบ้านจนได้

“obrigado.”
ผมขอบคุณพร้อมส่งยิ้มกว้างขวางไปให้มันหนึ่งครั้ง ขณะกำลังจะเดินไปกดออดเรียกให้คนในบ้านเปิดประตู มันก็ดึงแขนผมไว้

ผมหันไปเลิกคิ้วส่งสีหน้าสงสัยว่ามันรั้งผมไว้ทำไมไปให้ มันก็ดึงผมเข้าไปใกล้ เอาแก้มแนบแก้ม
ผมสะดุ้งนิดๆแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร เพราะที่นี่เวลาเจอกันหรือเวลาลาก็มักจะทำอย่างนี้
เพียงแต่ว่านอกจากพ่อที่ทำตอนเจอกันครั้งแรกแล้ว ก็ยังไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำแบบนี้กับผมอีกเลย
เพื่อนๆผู้หญิงสิ แทบทั้งห้องแล้วมั้งที่เข้ามาทักทายผมด้วยท่าทางแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อเช้า


เอดูมันโน้มหน้ามาเอาแก้มแนบแก้มแล้วห่อปากส่งเสียงจุ๊บ แล้วก็พูดลา
“tchau”

“เชา”
ผมก็ได้แต่ปล่อยให้มันทำไปแหละ ตัวเองยืนแข็งค้างไปแล้ว แถมยังเริ่มรู้สึกหน้าร้อนอีกต่างหาก
เอาล่ะสินี่ผมคงไม่ได้หวั่นไหวกับสัมผัสง่ายๆที่คนอื่นๆก็ทำเพื่อทักทายและล่ำลาหรอกนะ
อีกอย่าง....เอดูกับผม เราเป็นผู้ชายเหมือนกันนี่นา ทำไมตอนสาวๆทำแบบนี้ผมไม่เห็นว่าตัวเองจะรู้สึกร้อนเลยสักนิด

“เชา”
ผมสรุปในใจว่าอาจจะเป็นเพราะเวลาเที่ยงกว่าๆแบบนี้แดดแรง เมื่อเอดูมันเลี้ยวจักรยานย้อนไปทางโรงเรียน
ยกมือซ้ายขึ้นมาในลักษณะโบกลาแล้วปั่นขึ้นเนินกลับบ้านมันบ้าง
แถมไอ้เพื่อนคนแรกของผมยังอารมณ์ดีจนมีเสียงผิวปากเป็นเพลงลอยตามลมมาด้วย
................................
................................

พอเข้าบ้านได้ แม่บ้านจัดการหามื้อกลางวันให้ผมเรียบร้อย ผมก็เข้าไปนอนกลิ้งอยู่บนเตียงในห้องส่วนตัว หยิบพจนานุกรมที่เพิ่งได้มาออกมากาง
พร้อมกับเทียบหาความหมายของคำที่เขียนเป็นภาษาคาราโอเกะไว้ในสมุดโน้ตเล่มเล็ก
จนมาเจอกับประโยคนี้ ‘เอว จา กอสโตว ดิ โว้เส’


‘Eu já gostou de você.’  ผมชอบคุณเข้าแล้ว 

แหม....อย่างกับประโยคสารภาพความในใจเลยแฮะ
แต่ มันอาจจะหมายถึงชอบ แบบเดียวกับเวลาที่เราตื่นเช้าขึ้นมาเจออากาศดี
แล้วก็บอกว่า ชอบอากาศแบบนี้จังก็ได้นี่นา.......

ผมปัดความรู้สึกแปลกๆที่ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็วออกไป แล้วก็ผล็อยหลับไปทั้งที่ยังอยู่ในเครื่องแบบนักเรียนเสื้อยืดขาวกางเกงยีนส์
แล้วก็......พร้อมกับคำแปลของประโยคนั้นที่ดังก้องอยู่ในสมอง ‘ผมชอบคุณเข้าแล้ว’


...................................
...................................

..โปรดติดตามตอนต่อไป..

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ dahlia

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4239
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +695/-4
ยิ่งอ่านยิ่งชอบ น่ารักดีจัง
obrigada นะคะ (คราวนี้ถูกแล้วใช่ปะค่ะ  :-[)

benxine

  • บุคคลทั่วไป
อร๊ายยยย,,,พี่นุ่นอ่านเรื่องนี้  อ่านไปยิ้มไป  คล้ายคนบ้า,,,ชอบอ่ะ อบอุ่นดี 

Mercy

  • บุคคลทั่วไป
ดีใจจังมาต่อเรื่องนี้แล้ว....


น้องอิสมันฮาๆ ดีเนอะ ชอบเรื่องนี้จังเลยค่ะ มาต่อบ่อยๆ นะคุณนุ่น


จะรอว่า เมื่อไหร่เีค้าจะพูดคำว่า Eu te amo ให้กันเนอะ... :-[

ออฟไลน์ sin

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 174
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-0
อ่า เนื้อเรื่องน่ารักจังเลยอ่ะ

แปลกมากที่เป็นประเทศบราซิล ไม่ใช่ประเทศยอดฮิตอื่นๆในยุโรป หรืออเมริกา

อ่านแล้วคิดถึงสมัยที่เคยไปเรียนภาษาเหมือนกัน

งงเหมือนน้องอิสเลย 555

ออฟไลน์ both^^

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3133
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +730/-4
 :o8:เขินแทนอิส 55

pattybluet

  • บุคคลทั่วไป
ชอบจังเลยค่ะ ทั้งอิสทั้งเอดู น่ารักเนอะ~~
 :กอด1: และ บวกให้คุณนุ่นข้อหาแต่งนิยายน่ารัก  :o8:

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

Classical

  • บุคคลทั่วไป
‘Eu já gostou de você.’  ผมชอบคุณเข้าแล้ว



ป้า  สนุกดี +1 ให้เป็นกำลังใจ

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
ตอบเมนท์ดีกว่า ตอบย้อนหลังด้วย หุๆ
......................

เอาแบบรวมๆก่อนแล้วกันนะคะ คือ
คำถาม1 ทำไมถึงเลือกบราซิล ----- เพราะเคยไปมาจริงๆค่ะ เลยมั่นใจที่จะเขียนถึงมากกว่าที่อื่น
คำถาม2 --------ไม่มี เอ่อ...ไม่มีคำถามจริงอะไรจริง

งั้น เล่าเลยละกันนะคะ คือว่า พยายามใส่เรื่องจริงให้มากที่สุดค่ะ อย่างน้อยเท่าที่เขียนไปสามตอนแล้วเนี่ย
มันเกิดขึ้นจริงทั้งหมดเลย ต่างก็แต่ "อิส" ตัวเป็นๆมันคือผู้หญิงก็เท่านั้นเอง (เท่านั้นเองตรงไหน??)

ไม่ว่าจะเป็นครั้งแรกที่เจอกับEdu (ซึ่งไม่ใช่ชื่อของตัวจริง) มันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ
เอดูเป็นคนแรกในห้องที่คุยกับอิสก็เรื่องจริง คำพูดที่มันพูดออกมาก็เป็นคำพูดของมันจริงๆ
วันแรกก็กล้าขอให้มันพาไปร้านหนังสือเลยก็เรื่องจริง(ดิกเล่มนั้นปัจจุบันยังเอามาเปิดเพื่อเป็นวัตถุดิบเขียนเรื่องนี้อยู่เลยค่ะ ^^)
รูปร่างหน้าตาของเอดู ลักษณะจักรยานของมัน สีหมวกสีเป้ เรื่องจริงทั้งหมดเลยค่ะ

ที่คนเขียนบอกว่าเรื่องนี้จะใช้เวลาหน่อยในการมาต่อแต่ละตอนก็เพราะแบบนี้
เพราะเอามาจากเรื่องจริงที่เกิดขึ้นนานมาแล้ว แต่คนจริงๆมันดันเป็นผู้หญิง
ก็เลยยากกับการเขียนออกมาโดยยังมีบุคลิกของเจ้าของเรื่องโดยที่เปลี่ยนเป็นผู้ชาย
(และพยายามให้พฤติกรรมมันดูเป็นผู้ชาย)

แต่ขอบอกไว้ก่อนว่าพอเรื่องผ่านช่วงต้นๆนี้ไปจะมีส่วนผสมของการแต่งเข้ามาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆค่ะ
ที่พยายามจะคงไว้คือพฤติกรรมของEdu มันทำอะไรบ้างจะเก็บมาใส่ไว้ให้ตรงที่สุด
แต่การตอบสนองของอิสคงต้องต่างกับเรื่องจริงบ้างเพราะไอ้เจ้าของเรื่องมันดันเป็นผู้หญิงน่ะค่ะ

แล้วคนเขียนจะคอยมาบอกเรื่อยๆว่าตรงไหนจริงตรงไหนไม่จริง
หรือไม่ คนอ่านลองทายๆมาก็ได้นะคะว่าในแต่ละตอนที่อ่านไป มีอะไรบ้างที่คนเขียนแต่งขึ้นมาเอง ^o^
.....................................

เอดูเจ้าเล่ห์นะหลอกให้พูดตามกันซะอย่างงั้น 555
ถูกกกกกแนน เอดูตัวเป็นๆทั้งเจ้าเล่ห์ทั้งขี้เล่น ขี้แกล้งเป็นที่หนึ่งเลย

เปิดอากู๋เป็นตัวช่วยระหว่างอ่านไปด้วยจะได้อินไซด์เอดิชั่นทันเหตุการณ์~

อ๊ายๆๆๆๆ เอดูอ่ะ หลอกให้หนูอิสเค้าพูดอะไร -///-

พี่นุ่นจ๋า ปล่อยหนูป่วนไปก่อนได้ค่ะ เขาแฮบปี้กันแล้ว มาคู่นี้ดีกว่า~  (ยุขึ้นมั้ย? อิๆ)
พยายามมาต่อบ่อยๆอ้ะกระต่ายน้อย แต่เพราะมันต้องเค้นความทรงจำสิบปีที่แล้วจริงๆไงมันเลยยาก แหะๆ

:pig4:

ลงชื่ออ่านด้วยคนครับ
ยินดีที่เข้ามาอ่านนะคะ ขอบคุณมากค่ะ ^o^

คุณนุ่น เรื่องนี้มัน..ค่อดน่ารักเลยอ่ะ
อิสกับเอดู ตายแล้วๆๆๆ “Eu já gostou de você.”  :-[
อร๊ายยยย เดี๋ยวเค้าแอบจำไปใช้มั่ง 555+

เป็นกำลังใจให้นะคะ
เอาไปใช้โลดค่ะ แต่ถ้าจะเอาประโยคแบบ ผมชอบคุณ (ไม่ใช่รุปอดีต) ต้องบอกว่า eu gosto de você เอว กอสโต้ (ดิ) โว้เส (ในวงเล็บออกเสียงเบามากๆนะคะ)

ออฟไลน์ N.T.❁

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1780
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
:z13: เข้ามาจิ้มพี่นุ่น...
แล้วก็เข้ามาแปะด้วย 555
เด๋วมาตามอ่านนะคะ

ปล. เพิ่งเห็นอวาต้าร์พี่นุ่น 555555555 เขินนะ  :o8:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-05-2010 18:15:45 โดย pærəˈsɛtəmɒl »

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักอ้ะน้องพาร์ขอบคุณนะคะ พอมาเป็นดิสเพลย์แล้วรูปมันเล็ก ไม่รู้ว่าขอบไม่ชัด กร้ากกกกกกกส์

รอเวอร์พี่อากาศใส่แว่นอยู่.........อ้ะ ล้อเล่นนนนนนนนนนนน :m14:


ปล.เด็กคนนี้ชอบจิ้มคนแก่เหลือเกิน หงิงๆ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +844/-80
เอดูน่ารักจัง
ชอบเรื่องรักข้ามชาติทำนองนี้จัง
รักแบบเรื่อย ๆ มาเรียง ๆ ก็ดีค่ะ
ไม่ต้องหวือหวามาก  แก่เลี๊ยว  หัวใจจะวายเอาง่าย ๆ

กระต่ายชมจันทร์

  • บุคคลทั่วไป
แสดงว่า...อิสนี่จริงๆคือพี่นุ่นสินะคะ!

พี่นุ่น...แสดงว่าเอดูต้องหล่อจิ กรี๊ดดดดด

(เข้าโหมดกรี๊ดกร๊าดคนหล่อ)

Classical

  • บุคคลทั่วไป
มาต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   เร็วป้า



แสดงว่า...อิสนี่จริงๆคือพี่นุ่นสินะคะ!

พี่นุ่น...แสดงว่าเอดูต้องหล่อจิ กรี๊ดดดดด

(เข้าโหมดกรี๊ดกร๊าดคนหล่อ)

คงไม่ใช่ 100 เปอร์เซ็นต์เลยครับ  ป้านุ่นน่ะ  คานทองรออยู่ แบบว่า คงไม่มีใครมาจีบหรอกครับ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 25-05-2010 22:11:02 โดย Classical »

vvivy

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักๆๆๆ...ชอบอิส

รอตอนต่อไปนะคะ

ออฟไลน์ Cha Ris Ma

  • สาระไม่ค่อยมี...หน้าตาดีไปวันๆ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3302
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +670/-0
‘Eu já gostou de você.’  ผมชอบคุณเข้าแล้ว 
 :o8:

น่ารักทั้งคู่เลย
แอบหวังว่าจะมาต่อเร็วๆ

Kirimanjaro

  • บุคคลทั่วไป
มาต่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   เร็วป้า



แสดงว่า...อิสนี่จริงๆคือพี่นุ่นสินะคะ!

พี่นุ่น...แสดงว่าเอดูต้องหล่อจิ กรี๊ดดดดด

(เข้าโหมดกรี๊ดกร๊าดคนหล่อ)

คงไม่ใช่ 100 เปอร์เซ็นต์เลยครับ  ป้านุ่นน่ะ  คานทองรออยู่ แบบว่า คงไม่มีใครมาจีบหรอกครับ


โหย  หุหุหุ



๐๐๐๐๐๐๐

เรื่องนี้น่ารักดีครับ  เชาแปลว่ารักหรือเปล่าอ่ะ
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 05-06-2010 19:51:04 โดย คีรี~มัญจาโร »

ออฟไลน์ BeeRY

  • ❤。◕‿◕。ยิ้มเข้าไว้นะ。◕‿◕。❤
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 9405
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +897/-8
จากปสก.ตรงกันเลยทีเดียว  :z1:
น่าติดตามมากมาย มาต่อบ่อยๆนะค้าาา :กอด1:

ออฟไลน์ nonae

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +361/-1
ได้อ่านซะที..ให้กำลังใจนานแล้ว...
น่ารักดีอ่ะ...นุ่น... :กอด1:

taem2love

  • บุคคลทั่วไป
มาลงชื่อให่คุณนุ่นก่อนน่ะต่ะ เดี๋ยวอ่านแล้วมาเม้นให้

ออฟไลน์ SUICIDE

  • ธรรมะสวัสดี
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 202
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +17/-0
น่ารักจัง อ่านได้แบสบายๆ รับรู้ได้ถึงบรรยากาศสงบสุขของเมืองเลยแฮะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด