บทที่หนึ่งในความทรงจำ:Primeira Neve de Nós (26/12/2010)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: บทที่หนึ่งในความทรงจำ:Primeira Neve de Nós (26/12/2010)  (อ่าน 156432 ครั้ง)

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3960
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +380/-8
โห จะหวานกันไปไหน มีชิมกันแล้วบอก หวาน ด้วย เอิ๊กกกกกกกก

ออฟไลน์ nonae

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +361/-1
เอดูช่างกล้า...เล่นแบบซื่อๆๆ อิสอึ้งเขินจนทำไรไม่ถูกแล้ว...

อิสหนีลงน้ำแล้วจะมีอะไรในสระน้ำอีกหรือป่าวเนี่ย...

ออฟไลน์ •ผั๑`|nกุ้va’ด•

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-69
แว๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก~~~!!~ Doce!!!!~~~หวานล้ำลึกปาดใจไม๊ เอดู..

เค้ายังไม่ทันใ้ห้ชิมเลย ลงมือชิงชิมเองซะงั้น แวร๊ยยยยย(แม่ยกชูพู่) ...

Rinze

  • บุคคลทั่วไป
DOCE~~~~   หวาน~~~~
ชอบล่ะสิ ชิมเรียบร้อย
อิสอายได้น่ารักมากลูก กระโดดลงสระ

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
เดี๋ยวอีกไม่น่าเกินชั่วโมงจะมาลงตอนต่อไปนะคะ
แวบมาแวบไปมากเลยเพราะเน็ตไม่เอื้อ

แต่ก็อยากจะต่อเรื่องของเอ๊ดูมัน เพราะเอ๊ดูตัวเป็นๆ มันจะถึงวันเกิดเเล้วค่ะ
วันที่ 15 สิงหาคม ตามเวลาท้องถิ่นรัฐเซา เปาโล เอ๊ดูตัวเป็นๆมันจะอายุครบ 27 ปีแล้วนะคะ

มีความสุขมากๆนะเอ๊ดู :กอด1:

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
HBD นะ นายเอ๊ดู

รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นุ่น

รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เอ๊ดู

รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อิส

555555555555555555555


anajulia

  • บุคคลทั่วไป
มาแล้วค่ะมาแล้ว พี่พีนัทททททททท กอดค่ะ ^^

อยากเขียนเรื่องของเอ๊ดู เพื่อคิดถึงมันให้แจ่มชัดขึ้นอีก อิอิ
........................

บทที่หนึ่งในความทรงจำ
: Frío?


“อิส จะอยู่ในน้ำไปถึงเมื่อไหร่?”


ใช่ครับ ผมยังอยู่ในสระว่ายน้ำ ดำผุดดำว่ายไปเรื่อย ก็อย่างที่บอกอากาศมันร้อน
แถมพอเอดูมันพูดอะไรแบบนั้นออกมาซึ่งๆหน้า ผมก็ยิ่งรู้สึกร้อนเข้าไปใหญ่

จะทำเป็นไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่อง มันก็คงไม่ทันเสียแล้ว อีกอย่างผมก็ไม่รู้ว่าที่มันมาบอกผมแบบนี้ มันต้องการอะไรจากผมรึเปล่า
คือ....ผมหมายถึง มันต้องการจะให้ผมคบกับมัน แบบคนรัก แบบเป็นแฟนกันรึเปล่า


อีกอย่าง ผมไม่แน่ใจ ว่ามันรู้สึกแบบนั้นกับผม.....เพราะมันเห็นว่าผมแปลก แตกต่างจากคนอื่น เหมือนกับเป็นของหายากแบบนั้นรึเปล่า
และที่สำคัญ....ตัวผมล่ะ คิดยังไงกับมันนอกเหนือไปจากเพื่อนสนิทที่สุดคนหนึ่งรึเปล่า

เฮ้อ.....แค่สองคำถามนี้ก็กินเนื้อที่ในหัวสมองน้อยๆของผมไปจนหมดแล้วล่ะครับ


แล้วดูไอ้ตัวปัญหานะครับ แทนที่มันจะปล่อยให้ผมดำผุดดำว่ายให้สบายใจ มันกลับรี่ตามมานั่งห้อยขาอยู่ริมสระ นี่ยังดีนะที่มันพอจะเข้าใจว่าผมกำลังสับสนไม่รู้จะจัดการกับเรื่องที่เพิ่งได้รับรู้ยังไง มันเลยแค่นั่งมอง แล้วก็คอยจิ้มของกินใส่ปากผมบ้าง ยื่นกระป๋องกัวราน่าให้ผมบ้าง

ผมจะทำไงได้ล่ะ ท่ามกลางสายตาเพื่อนๆอีกเป็นสิบ จะทำไม่สนใจมัน ก็จะยิ่งสะกิดใจเพื่อนคนอื่นเอาน่ะสิ
ผมก็เลยเล่นไป แวะเวียนไปรับอาหารจากมือของมันไป แสร้งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็รู้ตัวดีว่าถึงข้างนอกจะแสดงออกไปแบบนั้น แต่ความคิดของผมมันกลับหมุนวนไม่ยอมหยุดนิ่งเอาเสียเลย

“cerveja” ผมเรียกร้องเบียร์ครับ อารมณ์นี้ผมอยากเมา

“ไม่ดีมั้งอิส แดดร้อนแล้วก็เล่นน้ำอยู่อย่างนี้ จะดื่มเบียร์อีกเหรอ?”

“เอามาเหอะน่า”
พอผมพูดไปแบบนั้น ไอ้เอดูมันเลยถอนหายใจหนึ่งเฮือก ส่ายหัวเหมือนอ่อนใจ ก่อนจะลุกไปหยิบเบียร์เย็นเฉียบจากถังน้ำแข็งมาเปิดส่งให้


จากนั้น ผมก็ไม่รู้แล้วครับว่าเกิดอะไรขึ้นที่ปาร์ตี้บ้าง
จำได้ลางๆว่าเอดูมันปลุกผมที่นอนหลับอยู่กับตักมันที่โซฟาตอนเย็นมากแล้ว พอผมยอมตื่นมันก็จูงผมมาซ้อนจักรยานขี่พากลับบ้าน

ระหว่างทางผมก็รู้ตัวนะว่ายังกึ่มๆ แต่ทำอะไรไปผมก็รู้ตัวตลอดแหละ
เอดูมันจัดการจับมือผมไปเกาะไว้แถวๆหน้าท้องมัน ผมก็อิงหน้าเข้ากับหลังมันไปตาก็ดูทิวทัศน์ข้างทางไปเรื่อย ฮัมเพลงหงุงหงิงไปตามเรื่อง
มันพูดมันถามอะไรมาก็ทำเป็นว่าแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดทำให้ความสามารถในการเข้าใจภาษาบ้านมันของผมหดหายไปซะ

จนมันมาส่งผมถึงหน้าบ้าน แล้วจัดการเอากุญแจในมือผมไปไขเสียเอง ผมก้าวเข้าบ้านได้ก็ดันไหล่มันที่จะก้าวตามเข้ามาด้วยไว้เป็นสัญญาณว่าไม่ต้องเสร่อตามเข้ามาเลย
ไอ้บ้านั่นก็ยังใช้ความได้เปรียบของส่วนสูงก้มมาแตะแก้มเข้ากับแก้มของผมก่อนจะบอกลาได้อีก

“Tchau, meu bêbado bonitinho”

ผมจัดการปิดล๊อคประตูบ้านแล้วเดินลอยๆเข้าไปถึงห้องส่วนตัว ซุกตัวเข้าไปในโปงผ้าห่มกลิ้งไปกลิ้งมา

หึ เบบาโดะ โบนิชิ่งโหง่ อย่างงั้นเหรอ....ไอ้บ้าเอดู มันจะทำให้เขินไปถึงไหน ขี้เมาน่ะไม่เถียง น่ารักนั่นก็....เอาวะ ไม่เถียงก็ได้ เพราะถ้าไม่น่ารักคงไม่มีไอ้บ้ามาทำตาเยิ้มหยอดคำหวานใส่ แต่ไอ้คำแสดงความเป็นเจ้าของว่า ‘meu….ของผม’ นี่มันจะไม่เกินไปหน่อยเหรอ.....

ผมคิด คิด แล้วก็เขินอยู่คนเดียว แก้เขินให้ตัวเองด้วยการม้วนตัวกับผ้าห่มนวมจนตัวเองเหมือนไส้ครีมในขนมอบพวกครีมโคน ซุกหน้าลงไปใต้หมอน
จนหลับไปพร้อมๆกับคำถามทั้งสองที่ยังคงหาคำตอบไม่ได้อยู่นั่นเอง....


ปลายกรกฎาคมอากาศเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆ และความสัมพันธ์ระหว่างผมกับเอดูก็ยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ....ผมหมายถึงถ้ามองจากภายนอกอะนะครับ

เรายังคงไปไหนมาไหนด้วยกัน เพราะมันยังขยันเสนอหน้ามาส่งผมถึงบ้านบ่อยๆวันไหนที่มันไม่ติดธุระต้องรีบไปไหน หรือเวลาผมอยากได้อะไรเป็นพิเศษแล้วไม่อยากรบกวนที่บ้าน มันก็จะเป็นคนพาผมไปซื้อ

บางครั้งหลังเลิกเรียนมันก็หนีบผมไปซื้อไอศกรีมไปนั่งกินกันในสวนสาธารณะบ้าง บางทีก็ทำเปรี้ยวยืมรถของพี่มันมาขับพาผมไปเที่ยวเมืองข้างๆบ้าง แต่มันก็ไม่เคยมาพูดอะไรแปลกๆกับผมอีก
เว้นแต่สายตาวิบวับที่บางครั้งผมก็จับได้ว่ายังคงจับจ้องมาที่ผม

จะว่าไงดีล่ะครับ ว่าเอดูมันใจดีที่ไม่มารุกเร้าให้ผมลำบากใจก็ได้......
แต่คิดอีกแง่.....หรือว่าวันนั้นที่มันพูดไปจะเป็นเพราะสารบางอย่างบนไหล่ของผมจะทำให้มันมึนเมาไปชั่วขณะ เลยพูดอะไรออกมาแบบไม่ได้ตั้งใจ



เช้าวันนี้ก่อนจะวิ่งๆไปหยิบแอ๊ปเปิ้ลเขียวซึ่งปะไป๊ก็คงสังเกตว่าผมชอบ เลยหามาวางไว้ให้ได้แทบทุกวัน แล้วก็บอกลากับทุกคนที่ยังอยู่ในบ้าน พอจะวิ่งออกไปเปิดประตูเดินไปโรงเรียน ก็ได้ยินเสียงตะโกนตามหลังมาเหมือนจะบอกอะไรสักอย่าง แต่ผมไม่ทันฟังก็วิ่งออกมาถึงประตูหน้าแล้วล่ะครับ ก็มันจะสายแล้วนี่

พอออกมาจากบ้านหันไปปิดประตูตามหลังถึงได้เข้าใจว่าเสียงมะเม้ยที่ตะโกนตามหลังมาต้องการบอกอะไร
หนาวมากครับ.......นอกบ้านอากาศหนาวมากๆ แถมหมอกยังลงจัดจนรู้สึกว่าลมหายใจที่สูดเข้าไปมีละอองน้ำเย็นๆผสมอยู่ด้วย

ผมสองจิตสองใจ จะกดกริ่งให้คนในบ้านออกมาเปิดล๊อคประตูให้ใหม่เพื่อเข้าไปหยิบเสื้อกันหนาวดี หรือจะเดินฝ่าลมหนาวไปทั้งอย่างนี้ดี และในที่สุดความเกรงใจบวกกับความที่คิดว่าคงไม่เท่าไหร่หรอก เพราะเมื่อวานยังอุ่นสบายอยู่เลย ก็ทำให้ผมตัดสินใจเดินขึ้นเนินมุ่งหน้าไปทางโรงเรียนทันที


พอผมโผล่ไปถึงหน้าโรงเรียนปุ๊บก็ต้องรู้สึกละลานตาขึ้นมาทันทีเพราะที่มุมเดิมข้างรั้วด้านหน้าโรงเรียน ที่ประจำของกลุ่มไอ้เอดูนั่นแหละ ที่นั่งๆยืนๆเรียงกันอยู่มันเหมือนฉากในหนังวัยรุ่นจากฮอลลีวูด ไอ้ผู้ชายตัวโตๆหกเจ็ดคนหัวทองบ้างแดงบ้าง น้ำตาลประกายบ้างมันมองมาทางผมเป็นตาเดียว

แล้วพอสบตากันไอ้ตัวโตๆตัวนึงในสเวตเตอร์สีเลือดหมูที่พอมันเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆก็เห็นว่าด้านหน้ามีสกรีนเป็นรูปมิกกี้เมาส์หันข้างมันก็เดินตรงมาหา ไม่พูดไม่จาอะไรนอกจากถอดหมวกแก๊พสีเทาใบที่เห็นจนเจนตาโปะลงมาบนหัว แล้วฉวยมือของผมที่ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนส์อยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ไปกุมไว้ก่อนจะลากให้เดินลิ่วๆเข้าไปด้านในโรงเรียน ท่ามกลางเสียงเป่าปากวี้ดวิ้วของไอ้ตัวโตๆตัวอื่นที่กองๆกันอยู่ริมรั้วตามเดิม

จนเดินเข้าไปถึงห้องเรียนนั่นแหละไอ้มิกกี้เมาส์มันถึงยอมปล่อยมือเพื่อให้ผมปลดเป้ออกวางบนเก้าอี้ แล้วมันก็จับมือผมทั้งสองข้างไปถูๆเป่าๆ

“Frío?”

โอเค ศัพท์ใหม่อีกแล้ว ฟริ้ว? กร้ากกกกกกกส์ เหมือนเสียงลมเลยวุ้ย
มันไม่รอให้ผมทำหน้างง หรือปล่อยมือที่ผมเพิ่งสังเกตว่ามันกำลังสั่นน้อยๆนั่นเปิดโอกาสให้ผมได้หยิบดิคมาเปิดเลย

มันใช้วิธีมองหน้าผม แล้วทำตัวสั่น ซี้ดปากประกอบคำถามใหม่อีกครั้ง ผมก็กะจะถามมันอยู่หรอกว่าเป็นอะไร เผ็ดเหรอ
แต่สีหน้าท่าทางของมันทำให้ผมไม่กล้าจะกระทำการกวนตีนมันตอนนี้ กลัวครับ...กลัวมันโกรธเอา
เอ่อ.....ก็ไม่ใช่ว่าผมจะแคร์อะไรมันมากมายนะครับ แค่ไม่ชอบเวลาถูกโกรธก็เท่านั้นเอง

“Frío?.... หนาวมั้ย?”

“Um pouco” ผมก็อ้อมแอ้มตอบมันไป กะว่ามันต้องโวยวายดุเอาแหงๆ

“อุง โป๊อุโขะ นิดหน่อยเนี่ยนะ แล้วมือสั่นขนาดนี้เนี่ยนะ?” นั่นไงครับ เสียงดังใส่แล้วแถมบ่นงึมงำตามมาอีกเป็นชุดเชียว ผมทำใจกล้าเงยหน้ามองมันมันก็ส่งสายตาที่มันผสมปนเปไปกันหมด ทั้งดุ.....ทั้ง..เอ่อ....คงจะห่วง เลยส่งยิ้มประจบมันเสียหน่อย

มันเลยทำท่าเหมือนจะถอดเสื้อกันหนาวของตัวเองออก แต่ผมดึงมือมันห้ามเอาไว้ก่อน

“ทำไม หนาวจนมือสั่นขนาดนี้แล้ว เอานี่แหละไปใส่ทับไว้ก่อน” ง่า....ไอ้บ้านี่มันดื้อครับ ยังจะพยายามปลดมือผมแล้วถอดเสื้อตัวเองออกอีก เรื่องอะไรผมจะยอมล่ะครับ มันอุตส่าห์ใส่ของมันมา

“Eu não querro!!”
เวร ผมไม่ได้ตั้งใจจะเสียงดังใส่มันนะ โอย....บอกไปว่าไม่ต้องการ แต่ด้วยความที่อารมณ์เริ่มขึ้นกับความดื้อดึงดันของมัน ผมเลยเผลอทำเสียงแข็งใส่มันไป แล้วดูสีหน้ามันสิ....ไม่เอานะเว้ย อย่ามาส่งสายตาละห้อยให้ผมรู้สึกผิดอย่างนี้นะ

“Porque não?” หงะ....เอดูมันนอกจากส่งสายตาละห้อยแล้วยังส่งเสียงอ่อยๆมาอีก

“ทำไมไม่อะเหรอ.....ก็.....ก็มันไม่ได้หนาวที่ตัวนี่ หนาวแค่มือเอง เพราะงั้น......ทำแบบนี้ก็พอ”

ว่าแล้วผมก็จัดการดึงเสื้อกันหนาวลายมิกกี้ของมันลงมาให้เรียบร้อยเหมือนเดิม แล้วก็ดันให้มันนั่งลงกับขอบโต๊ะนักเรียนของผมที่มันชอบมายึดเป็นที่แหมะตูดเป็นประจำ ส่วนตัวเองก็นั่งลงที่เก้าอี้ ก่อนจะสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกันหนาวของมันนั่นแหละ.....

โห....อุ่นชะมัด ทั้งอุ่น ทั้งนิ่มเพราะด้านในกระเป๋าเหมือนจะบุนวมด้วย เรียบร้อยแล้วก็เงยหน้าขึ้นยิ้มเอาใจมันอีกหน่อย ก็พบว่ามันเองก็กำลังยิ้มจนเห็นลักยิ้มแก้มบุ๋มเชียว ผมกำลังคิดเพลินๆว่าวันไหนว่างๆน่าจะลองเอาไม้มาแหย่เล่นดู ไอ้เจ้าของเสื้อมันก็สอดมือของมันทั้งสองข้างเข้าไปร่วมวงแออัดในกระเป๋าเสื้อกันหนาวด้วยอีกคน

ผมจะไปว่าอะไรได้ล่ะ ก็เสื้อของมันนี่นา....
เราสองคนนั่งกันอยู่ในท่านั้นเกือบๆห้านาทีเพื่อนๆก็ทยอยเข้ามาในห้องเรื่อยๆ บางคนก็ถามนะครับว่าเราสองคนทำอะไรกันอยู่ พอมีเสียงถาม ไอ้เอดูมันก็จะหันไปตอบประมาณว่าผมหนาวมือ....แล้วก็หันมาส่งยิ้มระรื่นจนน่าตบ......ผมเลย เริ่มๆจะรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมาอีกแล้ว

โชคดีครับ ระฆังช่วยชีวิต คือกริ่งบอกเวลาคาบแรกดังขึ้นพอดีเอดูมันถึงยอมให้ผมเอามือทั้งสองข้างที่มันจับยึดไว้ในกระเป๋าเสื้อของมันออกมาจนได้ แต่ก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของมัน มันยังอุตส่าห์กระซิบกับผมอีกนะครับ

“อิส.....เดือนหน้าวันเกิดเราแล้วนะ เราอยากได้ของขวัญ”
ว่าอย่างนั้น....แล้วมันก็ลุกจากโต๊ะผมกลับไปนั่งทำท่าเหมือนเตรียมพร้อมจะตั้งใจเรียนเสียเต็มประดา
เล่นเอาผมที่กำลังจะอ้าปากบอกไปว่า เออ......เดือนหน้าก็วันเกิดเราเหมือนกันได้แต่หุบปากฉับ แหม....ขอของขวัญเนียนเชียวนะไอ้บ้าเอดู

แต่คิดแบบนั้นได้แค่ไม่ถึงนาที อีกเรื่องที่เข้ามาจู่โจมในความคิดของผมกลับเปลี่ยนไป
ผมเพิ่งรู้ตัวว่าเดือนหน้าที่เอดูมันพูดถึงคือเดือนสิงหาคม นั่นแปลว่าผมอยู่บ้านนี้เมืองนี้มาจะครึ่งปีอยู่แล้วสินะ

เหลือเวลาอีกแค่ไม่กี่เดือนเท่านั้นเอง......
เวลาระหว่างเรามันเหลืออยู่อีกไม่กี่เดือนเท่านั้นเอง....
...............................
...............................


..โปรดติดตามตอนต่อไป..


ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
แงๆๆๆ มาติดเดียวเหรอนุ่น ไม่ยอมๆๆๆๆ จะเอาๆๆๆๆๆ

(คิดสภาพตัวเองลงไปดิ้นชักตีนแหมมมมม.... โคตรอุบาทเลย 555)

hahn

  • บุคคลทั่วไป
 :m16:  ค้างส์อย่างแรงส์ ว่างแล้วมาอัพไวๆ เน้อ

ออฟไลน์ ben~ya

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 853
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +54/-0
น่ารักมากๆเลย
เอดูฝรั่งหนุ่มน้อยกล้ามโต

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






pandaๅ123

  • บุคคลทั่วไป
นู๋อิส...ตอนที่ลงไปดำผุดดำว่ายในน้ำนะ
(แอบขัดใจ ไม?ไม่ดึงขาเอดูมันลงมาเล่นด้วยกันล่ะลูก)
แอบโรแมนติกคิดภาพตามตอนที่เอามือล้วงกระเป๋าเอดูด้วยกัน
(อยากมีใครพอจะแบ่งกระเป๋าให้ล้วงบ้างไหม หึหึ)
ตอนท้าย..ไม่เอาไม่เครียด
รักแท้จะแพ้ระยะทางได้อย่างไร.... :กอด1:

ออฟไลน์ Cha Ris Ma

  • สาระไม่ค่อยมี...หน้าตาดีไปวันๆ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3302
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +670/-0
 :-[
เอาซุกกันอยู่ในกระเป๋าอุ่นๆ



 :z3: เอดูตามกลับมาเรียนที่ไทยบ้างอะไรบ้าง

ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +844/-80
เอ๋  หวั่นใจกับตอนจบแล้วอ่ะ  จะเศร้ามั๊ยเนี่ยะ

ออฟไลน์ wan_sugi

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 587
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +108/-2
มาต่อนิดหนึ่งแต่เวลาผ่านไปตั้ง 6 เดือนแล้ว...ว
ใกล้จบแล้วเหรอค่ะ

กระต่ายชมจันทร์

  • บุคคลทั่วไป
ครึ่งเดือนแล้วเหรอเนี่ย = [ ] =?!

แสดงว่าเรื่องนี้อาจจะจบเร็วกว่าตัวป่วนสินะคะ...

ไม่เอาน้า~! T^T

ออฟไลน์ nonae

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3260
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +361/-1
เอามือซุกกระเป่าด้วยกัน... :-[ ทำเราเขินแทนเลย
จะน่ารักอะไรขนาดนั้น...อิจฉา...อิอิ
เวลาผ่านไปเร็วจัง...เวลาที่เหลือคงจะมีอะไรคืบหน้ากันบ้างนะ...
เอาใจช่วยทั้งเอดูและอิส

Rinze

  • บุคคลทั่วไป
บิดไปมาอยู่หน้าคอม
อิป้าหื่นๆทำแบบนี้จะดูอุบาดไหมคะ...
น่าร้ากกกกกกกกก
ยิ่งมุกหนาวมือเนี่ย อร๊ายยยย

ออฟไลน์ Whatever it is

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 3960
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +380/-8
น่ารักจัง  :กอด1:

อิสจะต้องกลับไทยแระเหรอ  :monkeysad:

ออฟไลน์ ♠DekDoy♠

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4526
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +421/-8
ตัดจบแบบนี้เลยอ่านุ่น

อย่านะ อย่ามาดราม่านะ

ไม่งั้นโกรธจิงด้วย อิอิ

+1 จ้าาา

ออฟไลน์ •ผั๑`|nกุ้va’ด•

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-69
ีอีกไม่กี่เดือนงั้นหรอ?  ฟังแล้วเศร้า น้ำตาจะไหลT^T!~~~!!~ เริ่มน่ารักขึ้นเรื่อยๆแล้วนะ แอร๊ยยย

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






anajulia

  • บุคคลทั่วไป
วิ่งเข้ามากอดนักอ่านที่น่ารัก พร้อมรับกองกำลังใจใหญ่เบิ้ม หุหุ

แล้วก็บอกแนนว่า....นุ่นไม่จบเศร้าหรอกนะแนน รับรองเล้ยยยยยยยยยยยยยยย


แถมๆๆๆ......ถ้าใครทำตามคำแนะนำคืออ่านไปเดาไปว่าแต่ละตอนมีเรื่องไหนไม่จริงบ้าง
ข้าพเจ้าขอเฉลยว่า ตอนที่ผ่านมา ไอ้ตอน "หนาวมั้ย?" เนี่ยค่ะ

ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง แบบว่าจริงทั้งหมดเลยค่ะ :m1:  :m32:

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
 :z13: นุ่นเฉย ๆ

ออฟไลน์ aeecd

  • :: 8018 ::
  • เป็ดนักขาย
  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1163
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-0
 :z13:ไว้เด๋วมาอ่าน((เอ๊ะแต่บอกว่ามันมะหวานเหมือน ตัวป่วน+พี่ฟ้า อ่ะ :z3:))

sky-cafe

  • บุคคลทั่วไป
ชอบเรื่องนี้จังเลยเพราะเราอยากไปบราซิลมาก แล้วมันเหมือนได้ฝึกภาษาด้วยถึงแม้เราจะเรียนภาษายุโรเปี้ยนตัวอื่นก็ตามที (แต่แอบอ่านเข้าใจน๊า) ฮี่ๆ XD

anajulia

  • บุคคลทั่วไป
คุณ sky-cafe จุ๊บๆกอดๆ ดีใจที่ชอบนะคะ

บุ้งกี๋เอ้ย.....จะหวานเท่าพี่อากาศกะไอ้ป่วนได้ไงเล่า นั่นเขาขั้นแอ๊ดวานซ์ กร้ากกกกกกกกกกกกกส์
.........................

มาค่ะ มาอ่านต่อกันนะคะ :m1:
ไม่แถลงใดๆ เชิญอ่านเองเลยดีกว่าค่ะ
.........................

บทที่หนึ่งในความทรงจำ
: amor ou paixão



###ตื๊ดดดดดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดด###

ง่า....มีคนรับแล้ว ผมกำลังจะวางสายอยู่เชียว แต่ก็นะมีคนรับทั้งทีถ้าจะคิดวางสายใส่เขาตอนนี้คงเสียมารยาทน่าดู

//Alô? Quem é você querro falar?//  .........ฮัลโหล ต้องการพูดสายกับใครครับ?

“O Edu está?”  ........เอดู อยู่มั้ยครับ?

//อิส?//

“รู้ได้ไงอ้ะ?”
เออ....ความจริงก็ไม่น่าถาม สำเนียงเหน่อๆแบบนี้จะมีใครไปได้ ไม่เห็นแปลกที่มันจะรู้ว่าเป็นผม แม้นี่จะเป็นครั้งแรกที่ผมโทรหามันก็เถอะ

ไม่ใช่อะไรหรอกครับ สิงหาคมโรงเรียนปิดเทอม พอปิดเทอมปุ๊บผมก็บ๊ายบายปะไป๊กับมะเม้ย พาตัวเองไปทัวร์กับเพื่อนนักเรียนแลกเปลี่ยนด้วยกันถึงปันตานาล (Pantanal) สาขาของอะมาซอนโน่น โปรแกรมเข้าเมืองใหญ่ๆอย่างฮิโอ....Rio de Janeiro น่ะ ดึงความสนใจผมไม่ได้หรอก

//หึๆๆ ไม่รู้สิแปลก//  เออเนอะ จริงของมัน ฮ่าๆๆๆๆๆ

“เอ่อ...คือ.....”
จะให้พูดยังไงดีล่ะ จะให้บอกว่าเห็นหน้าตัวกินมดแล้วคิดถึงมันดี รึว่าดำน้ำเจอปิรันง่าแล้วคิดถึงมันดี....

//…..saudade de você// .......เซาดาด ดิ โว้เส

“หา??”
นี่มันอ่านใจจากระยะไกลได้ด้วยเรอะ รู้ด้วยว่าผมอยากจะบอกว่าคิดถึง......

//Eu esto com saudade de você!! Entendeu?!? // ........เอว เอสโต คง เซาด๊าดจิ ดิ โว้เส!! เอ็งเท็นเด๊ว?!?

หงะ....ตะโกนมาได้ หูแทบแตก จะบอกว่าคิดถึงก็บอกเบาๆสิ
อ้าว!! นึกว่าจะพูดแทน ที่แท้....มันก็กำลังคิดถึงเราอยู่เหมือนกันนี่หว่า มีการถามย้ำอีกนะว่าเข้าใจรึเปล่า.....
ไอ้บ้า....เข้าใจสิ ตะโกนเน้นมาซะขนาดนั้น ทั้งเข้าใจทั้งตกใจพร้อมๆกันเลยแหละ


“ah….Eu também……” แหะๆ me too.
พูดได้แค่นั้นแหละผมอ้ะ ใครจะไปกล้าตะโกนบอกว่าโคตรคิดถึง คิดถึงสุดๆแบบมันเล่า อายตายเลย

//ดีใจจัง......วันกลับจะมาถึงกี่โมง? จะไปรอรับ//

“ไม่ต้องหรอก”

//ทำไมไม่ ที่บ้านจะไปรับเหรอ?//

“เปล่า บอกที่บ้านแล้วว่าไม่ต้องมารับ เป้ใบเดียวเอง เดินกลับเองได้”

//จากสถานีอะนะ?//

“อาฮะ เดินจากสถานีไปบ้าน ถ้าเดินเร็วๆก็แค่สิบห้านาทีเอง”

//จะมาถึงกี่โมง?//

“ไม่บอก”

//บอกมา ไม่งั้นจะไปรอแต่เช้า!!//

“เอ๊!! ก็บอกว่าไม่ต้องมารับไง กลับเองได้”

//ดื้อ......ไม่อยากบอกก็ไม่ต้องบอก//

“ไม่ต้องดุ ห้ามโกรธด้วย ก็แค่ไม่อยาก.....”

###ตื้ดดดดดดดดดดดดด ตื๊ดดดดดดดดดดดด###

อ้าว.......เวร เลยไม่รู้เลยว่าง้อสำเร็จรึเปล่า เงินหมดอีก
ก็แค่ไม่อยากให้ต้องลำบาก ไม่อยากให้ต้องมาคอย....รถจะถึง Campinus เก้าโมงเช้า
แล้วต้องต่อรถกลับซาน โฮเซ่ เองอีก ไม่รู้จะได้ต่อเลยหรือว่าต้องรออีกกี่ชั่วโมง

ช่วยไม่ได้นะ ถ้ามารอแต่เช้าจริงก็รอเงกไปแล้วกัน เฮ้อ.........



ผมก้าวลงจากรถประจำทางระหว่างเมืองที่ออกจากคัมปินัส ที่ถือเป็นศูนย์กลางของแถบนี้ หลังจากนั่งมึนเพราะเหม็นเท้าใครสักคนในรถมาสองชั่วโมงครึ่ง
ดีนะได้รถด่วน ไม่ใช่รถประเภทหวานเย็นที่จอดทุกครั้งที่มีคนมาโบกริมทาง

พ้นจากประตูรถมาได้ผมก็เดินแบกเป้ใบเดียวทั้งที่ไปเที่ยวมาเจ็ดวันจะตรงไปที่ทางออก บิดขี้เกียจแก้เมื่อยเล็กน้อย พร้อมกับอดไม่ได้ที่จะสอดส่ายสายตามองหาไอ้บ้าบางคนที่มันบอกว่าจะมารอรับ ถึงตัวเองจะห้ามมันไปแล้วก็เถอะ

แหม......คนเรา บางครั้งบางหนมันก็มีบ้างนะครับ ที่จะปากไม่ตรงกับใจ
คือ....ยังไงล่ะ ผมไม่ได้อยากให้มันมารอ เพราะไม่อยากให้มันลำบาก แต่ถ้าลงจากรถมาแล้วเจอหน้ามันมาส่งยิ้มลักยิ้มแก้มบุ๋มรออยู่ ผมก็คงมีความสุขมากๆ
คิดไปคิดมาผมก็ว่าตัวเองชักจะแปลกๆขึ้นทุกที.....ท่าทางจะคิดกับมันเกินเพื่อนแบบไม่รู้ตัวซะมั้งเรา เฮ้อ.....


กำลังคิดเพลินๆเลยครับ ก็มีมือดีมาสะกิดไหล่ แต่ผมไม่ทันได้ตกใจหรอก เพราะพอหันไปก็เจอไอ้เสื้อกันหนาวมิกกี้สีเลือดหมูมันมายืนทำหน้านิ่งๆอยู่ข้างหลัง

“รอนานมั้ย?” ผมถามพร้อมกับส่งยิ้มประจบไปเป็นทัพหน้า

“ไม่นาน พอดีฉลาด หึๆๆ” มันตอบมาอย่างนั้น แล้วก็แบมือมาตรงหน้า

“หืม?”
ผมก็ปลดเป้ที่สะพายอยู่ไปให้มันโดยดี ไม่ครับ......อารมณ์มันแบบนี้ผมยังไม่เสี่ยงจะยั่วโมโหหรือล้อเล่นโดยการบอกว่า.....เสียใจเว้ย ไม่มีของฝาก ฮ่าๆๆๆ

“ก็รู้ว่าต้องต่อรถมาจากคัมปินัส เลยมาถามที่สถานีไว้แล้วว่าวันนี้จะมีรถจากคัมปินัสมาถึงตอนกี่โมงบ้าง”

“อ้อๆ ฉลาดจริงๆด้วยนะเนี่ย”
ผมพยักหน้าชื่นชมมันไปเดินตามมันต้อยๆไปด้วย ก็พอมันมารับแบบนี้ก็ไม่ต้องสนทางแล้วนี่ครับ ยังไงซะมันก็ไม่พาหลง เพราะงั้นมองหลังมันก็พอ ไม่ต้องมองป้ายชื่อถนนหรอก มันแย่ตรงที่ พอออกมาจากสถานีแล้วอากาศมันเย็นขึ้นเหลือเชื่อเลยสิครับ

“เมื่อเช้ามาดูตอนเจ็ดโมงครึ่งไปทีแล้ว แล้วก็มาตอนสิบโมงไปอีกรอบ นี่ถ้ารอบนี้ยังไม่มาก็เหลืออีกแค่รอบเดียว......” แหะๆ ดูท่ามันจะไม่สนุกกับการวนเวียนมาที่สถานีเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ช่างอารมณ์มันก่อนครับ ตอนนี้ผมชักจะเปิดปากตอบโต้มันไม่ไหวแล้ว


ผมไปเที่ยวทางตอนเหนือของบราซิลมา ถึงจะไม่เหนือมาก แต่แถบนั้นก็ไม่หนาว ผมเลยไม่ได้ติดเสื้อกันหนาวไป นอกจากแจ๊คเก็ตยีนส์ตัวเดียว ลงรถที่คัมปินัสก็ยังไม่ทันหนาวเพราะผมไม่ได้ออกจากสถานีเลยด้วยซ้ำก็ได้ต่อรถแล้ว
แล้วนี่มันอะไรกันครับ อีกสิบนาทีเที่ยง ทำไมมันหนาวจนเหมือนปากจะสั่นแบบนี้ล่ะ......แง้ๆๆๆ


“เฮ้อ........”
คราวนี้ไอ้คนเดินนำมันส่งเสียงถอนใจมาพร้อมกับปลดผ้าพันคอมาพันให้ผมครับ หมวกไม่ต้องเพราะผมใส่ไว้เรียบร้อย
แล้วยังไม่ทันที่ผมจะพูดขอบใจเลย มันก็ลากผมเข้าไปในร้านกาแฟใกล้ๆสถานีแล้ว

“เอ่อ....หิวเหรอ?”
พอดีร้านกาแฟแบบนี้จะขายทั้งกาแฟ ทั้งของกินประเภททอดๆด้วยน่ะครับ มันทอดบ้าง มันห่อชีสชุบเกล็ดขนมปังทอด หลายเมนูครับ

“ไม่ได้หิว แต่อิสต้องกินอะไรร้อนๆก่อน ไม่งั้นซ้อนจักรยานเราไปไม่ไหวแน่”
มันว่าอย่างนั้นแล้วก็จัดการให้ผมนั่งลงที่โต๊ะหนึ่ง ส่วนตัวมันก็เดินไปที่เคาน์เตอร์ชี้โน่นชี้นี่สองสามอย่าง แล้วถึงเดินกลับมานั่งลงข้างๆ

“ขอบใจนะ”

“ไม่เป็นไร.....รอเดี๋ยวนะ เดี๋ยวช็อคโกแล๊ตร้อนก็มาแล้ว”


มันจะใจดีไปถึงไหนเนี่ย แค่นี้ผมก็จะสำลักความใจดีของมันแล้วนะครับ
เอ่อ.......มันจะดูแย่มั้ยถ้าตอนนี้ผมจะกอดมัน

ไม่ต้องตอบหรอกครับ เพราะแค่ผมเงยหน้าขึ้นมองสบตากับมัน มันก็หันทั้งตัวมาหาผมแล้วก็อ้าแขนออก เท่านั้นแหละ ผมก็พาตัวเองซุกเข้าไปในอกมันแล้ว


อุ่นจริงๆนะครับ เวลาที่มีใครสักคนกอดเราเอาไว้.....
อุ่น สบาย เหมือนกับ....คำว่าหนาวไม่มีตัวตนอยู่ในโลกนี้เลยด้วยซ้ำ


และเจ้าความอุ่นนี่เอง ทำให้ผมเลิกถามตัวเองได้ทันที
ว่าตกลงเจ้าความรู้สึกของมันที่มีต่อผม ที่มันบอกชอบผม.....ที่บอกว่าผมเหมือนดวงอาทิตย์สำหรับมัน นั่นมันเป็นเพราะอะไร
และคำถามที่ผมถามตัวเองมาตลอดสี่เดือนตั้งแต่ปาร์ตี้ครั้งนั้น ว่าแล้วตัวผมล่ะ คิดยังไงกับเพื่อนคนนี้กันแน่....ผมก็เลิกถามได้แล้วเหมือนกัน

เพราะผมแน่ใจมานานแล้ว ว่ามันเป็นความรู้สึกที่เกินกว่าคำว่าชอบ.....
ส่วนจะเป็นรักหรือแค่ลุ่มหลง amor ou paixão ......อะมอร์ ออ ป๋ายชาว
ก็ช่างมันไปก่อนแล้วกัน......

................
................


..โปรดติดตามตอนต่อไป..




ปล.คำว่า amor ou paixão love or passion พอแปลเป็นภาษาไทยแล้วไม่ตรงใจเลยค่ะ passion แปลเป็นภาษาไทยว่าอะไรดีอ้ะคะ???
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-08-2010 00:25:36 โดย anajulia »

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
ไม่ทราบค่ะนุ่นพี่ไม่มีกิ๊กเชื้อชาตินี้ซะด้วย 555
แต่2คน มันน่ารักดีนะคะ

ออฟไลน์ iforgive

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 6805
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +844/-80
น่ารักท้้งคู่เลย

ออฟไลน์ Cha Ris Ma

  • สาระไม่ค่อยมี...หน้าตาดีไปวันๆ
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3302
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +670/-0
 :impress2:
น้องอิสรู้ใจตัวเองแล้ว



ปล. หลงใหล พอใช้ได้มั้ยครับ

ออฟไลน์ •ผั๑`|nกุ้va’ด•

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +111/-69
passion >> ลุ่มหลง หรือ เสน่ห์หาก็คงจะได้สิเน๊อะ

ชอบจริงๆเลยค๊า~!!

ออฟไลน์ N.T.❁

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1780
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +324/-8
น่ารักจังเลย  :-[
แค่มองตากันเอดูก็เข้าใจอิสแล้วเนอะ >< น่ารักๆๆ
แต่ก็เหลือเวลาอีกไม่นานแล้วดิเนอะ รักครั้งนี้จะเป็นไงต่อไปหว่า
พวกเธอว์จงติดตาม 55555


ปล. แอบมีคนรู้จักอยู่คนก็เคยไป AFS บราซิลมาค่ะ แต่ว่าไม่เคยได้ยินเค้าพูดโปรตุกีสให้ฟังเลยอะ
อ่านไปแล้วก็ชอบอยากเรียนมั่ง บางทีก็อยากรู้ว่าหมายความว่าไงบ้างโดยไม่อ่านที่พี่นุ่นแอบอธิบายความหมายเอาไว้
แบบว่าภาษาทุกภาษามันก็ดูมีเสน่ห์เป็นของตัวเองดีนะคะ ><

ปล.สอง. passion แปลให้ได้ความหมายตรงๆมันหาคำยากเนอะคะ ปรารถนาอย่างแรง อะไรแบบนั้นก็คงแปลกๆเนอะ 555 ลุ่มหลงก็ดูโอเคแล้วนะคะพี่นุ่น ^^
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 16-08-2010 02:21:22 โดย pærəˈsɛtəmɒl »

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด