My Sweetheart Valentine **อัพเดทปกคร้าบ** หน้า 164**
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: My Sweetheart Valentine **อัพเดทปกคร้าบ** หน้า 164**  (อ่าน 971829 ครั้ง)

ออฟไลน์ LalaBam

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2864
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +227/-2
กร๊ากกกกกกกกกกกกกก
 :laugh: :pigha2: o18 :m20:
 :z1:

ไม่ไหวแล้ว

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
                                  มาแว้วววว ตอน ต่อ อิอิ รัก ญี่ปุ่นกันบ้างหรือยังคร้าบบบ




                                         ตอน ๓ (ชมรม แบดมินตัน)








ถึงห้อง เรียนแล้ว ญี่ปุ่นยิ้มร่าด้วยความภาคภูมิใจ กอดกระเป๋าหนังสีดำไว้ในอก

"ไปไหนหว่า บอยกับปลาดุกไปหนายอ่า"

บอย มองหาเพื่อนทั้งสอง แต่ก็ไม่เห็นที่ห้องเรียน สักพักสองคนก็วิ่งกระหืดกระหอบกลับมา

"ไอ้ปุ่น กูซวยแล้วเห็นไหม เพราะมึงคนเดียว ไอ้ เอ๋อ"

เอกโวยวายวิ่งเข้ามาที่ตัวญี่ปุ่น เจ้าตัวทำหน้าเหรอหรา

"อารายอ่ะ ซวยอะไร"

"ไอ้บ้า ก็ไอ้พี่โฟคดำของแกน่ะ บังคับให้พวกกูไปเข้าชมรมแบดมินตัน บอกให้มึงไปด้วย"

เอก พูดกระหืดกระหอบ

"หือ แค่นี้ก็ทำโตะจาย ไม่เห็นเป็นไรเข้าชมรมแบดก็ดี แต่ทำไมต้องเข้าอ่า ขี้เกียจ"

"นั่น ล่ะ ปุ่น เขาให้เข้าชมรมตามความสมัครใจ แต่โดนบังคับไปแล้ว บอกไม่เข้าเจอดีแน่ๆ"

บอยพูดบ้างดูตื่นตกใจ แต่ญี่ปุ่นยังมองไม่เห็นว่าอะไรที่ทำให้เพื่อนทั้งสองต้องตกใจมากมายถึง เพียงนี้

"เหอๆๆ ไปก็ไปดิไม่เห็นต้องกลัว"

"อ้าว ก็กูไม่อยากไปอ่ะ อยากเข้าชมรมดนตรีสากลโว้ย"

เอกโวยวาย

"อ้าว ไม่ไปก็ไม่ไปดิ โห โวยวายไปได้"

"มันไม่ง่ายอ่ะดิ ปุ่น ไอ้พี่โฟคดำบอกว่าจะตามราวีไม่เลิกลาถ้าไม่ไป"

บอยเสริม แล้วนั่งลงที่นั่งตัวเอง

"เอ๋ จาราวีทำไมอ่า ก็เค้าไม่เข้าชมรมด้วย น่าเกลียด"

"ยังมาทำหน้าเอ๋อ เพราะมึงนั่นล่ะ ไปกวนตีนพี่เค้าไว้ เลยซวยเลยกู"

"อ่า งั้นเดี๋ยวตอนเย็น ไปเคลียร์ให้ หึหึ ไม่ต้องกลัว"

ญี่ปุ่นไม่ได้มีความหวาดกลัวหรือหนักใจเลยบนใบหน้า กลับหัวเราะร่าเริงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น คาบเรียนตอนบ่าย มีวิชาภาษาไทย เคมี สังคม และ แนะแนว พอหมดคาบเรียนวิชาสังคม อาจารย์ก็บอกให้เลือกเข้าชมรมที่ตัวเองชอบ โดยเอารายชื่อของชมรมมาให้ พอถึงตอนนี้ เอกกับบอยก็ทำหน้าตาตื่นตกใจอีก ส่วนญี่ปุ่นยังไม่ได้รู้สึกตัว

"นี่ บอย เราว่าจะเข้าชมรมดูนก นายว่าดีไหม เค้าว่าจะได้ออกไปดูนกต่างจังหวัดด้วยล่ะ อิอิ"

ญี่ปุ่นทำหน้าเพ้อ ฝัน มีความสุข

"อ้าว แล้วชมรมแบดฯล่ะ นายจะเอาไง ไม่เอานะให้เราไปกับเอกสองคนน่ะ"

"เออ ไอ้เอ๋อ มึงรับผิดชอบหน่อยดิ เป็นคนต้นเรื่องนะ"

เอกเข้ามาสมทบ ญี่ปุ่นถึงนึกขึ้นมาได้

"เออ นั่นดิ ลืมไปเลย อิอิ งั้นเดี๋ยวไปคุยกับพี่โฟคดำให้รู้เรื่องไปเลย"

พูด จบก็ลุกขึ้นเลย เพราะนักเรียนคนที่เลือกชมรมที่ตัวเองชอบแล้วก็ทยอยเดินไปตึกกิจกรรมนัก ศึกษาเพื่อเข้าชมรมที่ตัวเองเลือก บอยกับเอกลุกเดินตามญี่ปุ่นไปอย่างหวาดกลัว

"เออ รูมเมทพวกนายเป็นใครอ่ะ"

ญี่ปุ่นถามขึ้นระหว่างทาง

"ก็ไอ้บอย นี่ล่ะ"

หอพักของนักเรียนที่นี่มีหลายราคา มีทั้งแบบ สองคน สามคน สี่คน เพราะฐานะทางบ้านของบอยกับเอกค่อนข้างดีจึงอยู่แบบสองคน ส่วนญี่ปุ่นอยู่แบบสี่คน เพราะฐานะทางบ้านไม่ค่อยหรูหราสักเท่าใดนัก เพราะที่บ้านมีสวนผลไม้ พอส่งเสียได้ให้จบมัธยมมีชื่อและมหาวิทยาลัยแต่ไม่ดีเด่อะไรมาก

"จริง ดิ น่าสนุก"

"แล้วนายอ่ะ"

"อ้อ เราอยู่กับอีกสามคน อยู่ทับอะไรไม่รู้เมื่อคืนยังไม่ได้คุยเลย เราย้ายไปอยู่กับนายได้ป่ะ"

ญี่ปุ่น พูดทีจริงทีเล่น

"เฮ้ย ห้องกูมีสองเตียงเฟ้ย จะมานอนพื้นรึ"

เอก พูด ญี่ปุ่นหน้าจ๋อยไป

"อ่า ใจร้ายอ่ะ นายสินอนพื้นดูแข็งแรงให้เราไปนอนเตียง อิอิ"

แต่ก็เปลี่ยนสีหน้า ทันทีเหมือนกัน

"เออ มาอยู่ด้วยกันก็ดีนะ ห้องเดียวกัน สนุกดีออก"

"อ้าว"

พอ บอยพูดขึ้นเอกก็ไม่แย้งอะไร

"เห็นมะ คนน่าร้าก อ่ะนะ ใครก็อยากให้อยู่ด้วย อิอิ เนอะบอยเนอะ"

"แหว่ะ น่ารักตาย ไอ้เอ๋อ อย่าก่อเรื่องล่ะ"

"ก่อเรื่องอาร๊าย เรียบร้อยจะตาย"

ทั้งสาม เดินคุยแกมเถียงกันจนไปถึงตึกกิจกรรมนักศึกษา บางห้องเสียงดังอีกทึกครึกโครม มีรุ่นพี่มาคอยรับรุ่นน้อง ทั้งสามคนโผล่หน้าเข้าไปดู

"เอา ชมรมนี่มะ คนเยอะท่าทางสนุก"

ญี่ปุ่น พูดขึ้น

"ไอ้เอ๋อ มึงลืมแล้วเหรอจะมาเคลียร์กับไอ้พี่โฟคดำของมึงน่ะ คุยแล้วค่อยมา"

ญี่ปุ่นถึงระลึกขึ้นมาได้พยักหน้า แล้วมองหาชมรมแบดมินตันต่อไป

"นั่นไง ห้องนั้นไง"

บอยร้อง เหมือนหาสิ่งมีค่าเจอ

"เอ๋ ทำไมเงียบเชียบ ไม่มีคนสนใจแน่ๆ"

ญี่ปุ่น ทำหน้าสงสัยแต่ก็เดินพรวดพราดเข้าไปในห้องเพื่อนทั้งสองดึงแขนไม่ทัน

"อ่า"

ใน ห้องมีเด็กนักเรียนมัธยมสี่นั่งอยู่กับพื้น เจ็ดแปดคน มีรุ่นพี่ยืนรายรอบ สามสี่คนมีอยู่คนหนึ่งที่นั่งอยู่บนโต๊ะ "ไอ้พี่โฟคดำ" นั่นเอง

"มา แล้วเหรอมึง กว่าจะมานะไอ้เปี๊ยก"

เสียงร้องทักมาตั้งแต่ญี่ปุ่น เพิ่งจะก้าวเข้าประตูไป ญี่ปุ่นชะงัก เกาหัวแกรกๆ เพราะทุกสายตามองมาที่เขา

"ไม่ เปี๊ยก จะมาเคลียร์"

"มานี่เลยมึง มาลงชื่อ"

"หือ จะมาเคลียร์ไม่ได้มาลงชื่อ เอ๊ะพี่โย่งดำนี่ยังไง"

"อะไรน๊ะ มึงว่าอะไรน๊ะ"

เสียงคำรามดังลั่น ญี่ปุ่นตกใจแต่ก็ยืนนิ่งอยู่ ไม่เอาดีกว่า ท่าทางจะเตลียร์ไม่ไหว ไปตั้งหลักก่อนดีกว่า พอคิดได้ก็หันหลังกลับทันที

"ปึ๊ก"

"โอ๊ย"

ญี่ปุ่นชน เข้ากับร่างโย่งหนา จนผงะ

"มึงจะไปไหน ไอ้เปี๊ยก มึงตายแน่วันนี้"

"หวาย ไอ้พี่โย่ง"

สีหน้าถอดสีทันทีเพราะคนที่ญี่ปุ่นชนคือเฟียต

"มา ตั้งแต่เมื่อไหร่หว่า"

ไม่ทันจะได้ถอย ก็โดนเฟียตจิกบ่าหิ้วเข้ามาในห้อง บอยกับเอกก็โดนรุ่นพี่อีกสองคนหิ้วปีกเข้ามาในห้อง

"น้องๆ ไม่ต้องตกใจนะครับ ไอ้นี่เป็นเคสพิเศษ ธรรมดาพี่ไม่ดุนะครับ"

เฟียต หันไปบอกรุ่นน้องที่นั่งอยู่กับพื้นที่ดูตกใจกับสิ่งที่เห็น

"ไอ้ เบนซ์ มึงพาน้องๆไปดูโรงยิม เดี๋ยวให้ไอ้สามตัวนี่ลงชื่อเสร็จ เดี๋ยวกูตามไป"

เฟียตออกคำสั่ง เหมือนเป็นคำประกาษิต ทั้งหมดลุกขึ้นทันทีเดินตามคนชื่อเบนซ์ออกไป เหลือเพียง โฟคดำ เฟียต แล้วรุ่นพี่อีกคน แล้วก็เหยื่อทั้งสาม

"มึงเขียนด่ากูใช่ไหม ไอ้เปี๊ยก"

เฟียตตะคอก ใส่หูญี่ปุ่นตัวหงอ

"อารายอ่า เขียนด่าที่หนาย เค้าชมตะหาก"

"โป๊ก" "โอ๊ย พี่อ่า เขกหัวเค้าอีกแล้ว"

"กวนตีนไม่เลิกนะมึง เดี๋ยวกูจะเอาให้เข็ด"

"หวาย ไม่เอา ไม่เอา เค้าจะมาเคลียร์"

"เคลียร์อะไร ไม่ให้เคลียร์โว้ย มึงกล้ากวนตีนคนอย่างกู มึงซวยแน่"

เสียงขู่คำรามดังลั่นห้อง

"ช่วย ด้วยๆๆ ผมโดนรังแก"

ญี่ปุ่นแหกปากออกมาทันที เฟียตเอามืออุดปากญี่ปุ่นไว้ พอมือติดปาก ญี่ปุ่นก็บ้วนน้ำลายออกมาเลอะเต็มมือเฟียต ไหลนองเต็มไปหมด

"อี๋ ไอ้ทุเรศ มึงเป็นหมาบ้าเหรอ มึงเอาไปจัดการไอ้โฟค"

เฟียตผลักญี่ปุ่น ออกจากตัวแล้วเช็ดมือตัวเองที่เสื้อของญี่ปุ่น

"อ่า สกปรกอ่ะพี่"

"โป๊ก นี่แน่ะ"

"อูย หัวโนแล้วอ่ะ เขกเอาๆ เค้าไม่ใช่ตุ๊กตาน้า"

"มา นี่เลยมึง ไอ้ตัวดี"

ญี่ปุ่นโดนเปลี่ยนมือไปจากเฟียต โฟคลากคอเสื้อญี่ปุ่นเข้าไปหา

"โอ๊ย จะลากเค้าทำไม๊ เดินเองได้ ไอ้พี่โฟคดำ"

"โป๊ก นี่แน่ะ"

"อ่า เดี๋ยวเค้าร้องไห้น้า เขกหัวเค้าหลายทีแล้วอ่า"

"มึงนี่นะร้องไห้เป็น หน้าตากวนตีนแบบนี้ ร้องไห้เป็นด้วยเหรอ ไหนร้องให้ดูหน่อยดิ๊"

โฟคท้าทาย ญี่ปุ่นเหมือนโดนลูบคม

"อ่า ใจร้าย อุ๊ย อะไรติดคอ"

ญี่ปุ่น ทักทำท่าเป็นจริงเป็นจัง โฟคเอามือขึ้นลูบคอตัวเอง

"ฮ่าๆๆ เชื่อคนง่ายเหมือนกันนิพี่โฟคดำ"

"โป๊ก โป๊ก"

"โอ๊ย ไอ้หมีดำ"

"หือมึงด่ากูว่าไรนะ"

"หวาย ไม่ได้ด่าซะหน่อย"

ญี่ปุ่น เห็นภัยจะมาถึงตัวหันหลังกลับ หน้าชนเข้ากับอกเฟียตอย่างจัง

"หวาย หมีขาว"

"เตะสักทีดีไหมไอ้เปี๊ยกนี่"

"ไม่เอ๊า ไม่เตะ เค้าไม่ชอบ"

"เอ๊ะไอ้นี่ กูไม่ได้ให้มึงชอบ กูจะเตะ"

ญี่ปุ่น กอดเข้าที่เอวเฟียตทันที เอาหน้าซุกกับอก เฟียตตกใจแกะตัวญี่ปุ่นออกพัลวัน

"เฮ้ย ปล่อย ไอ้เปี๊ยก มึงมากอดกูทำไม"

"แหวะ ตัวเหม๊น เหม็น"

ญี่ปุ่น กัดฟันพูดแต่กอดแน่นแกะยังไงก็ไม่ออก โฟคเข้ามาช่วยแกะ แต่ก็ไม่ออก

"ห้าม ทำไรเค้าน้า ไม่งั้นไม่ปล่อย จริงๆน้า"

"โป๊ก ๆๆ"

"ยิ่งเขก ยิ่งกอดน้า อ่า เจ็บน้า"

ทั้งเฟียตกับโฟครุมเขกหัวญี่ปุ่นใหญ่ จนหัวเริ่มปูดออกมา

"เฮ้ย ไอ้โฟคหยุด"

เฟียตร้องห้ามไว้ เพราะเสื้อที่หน้าอกเริ่มเปียกชุ่ม

"ทำไมวะ กำลังมันเลย"

"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก มึงร้องไห้จริงๆเหรอ"

เฟียตพยายามจับหน้าญี่ปุ่นออกมาจาก อก แต่ก็เหมือนตุ๊กแกแกะไม่ออก

"เฮ้ยไอ้เปี๊ยก มึงร้องไห้เหรอ"

เฟียต งัดหัวญี่ปุ่นออกมาอย่างแรง ช้อนหน้าขึ้นมอง แวบแรกที่เห็นคือแว่นอันหนาเตอะ แต่ภายใต้แว่นอันนั้นคือคราบน้ำตาที่ไหลอาบแก้มอยู่ ญี่ปุ่นลืมตาขึ้นมอง เฟียตนิ่งสะอึกไป ไม่มีเสียงพูดจากใคร ทุกคนเงียบ ไม่มีเสียงร้องไห้ออกมาจากปากของญี่ปุ่นเลย พอญี่ปุ่นรู้สึกตัวก็ผลักอกของเฟียตออกแล้ววิ่งออกนอกห้องไปทันที ทุกคนไม่มีใครขยับ

"เฮ้ย ญี่ปุ่น ไอ้ปุ่น รอด้วย"

เอกร้อง เรียกแล้วสะบัดมือออกจากรุ่นพี่

"พี่ทำเกินไปแล้วนะ ไม่สงสารมันบ้างเหรอ เขกหัวเอาๆ"

บอยร้องด่า

"เออ กูว่ามึงทำเกินไปว่ะ ทั้งสองคนเลย มันทำอะไรผิดวะ มึงถึงรุมเขกหัวมันขนาดนั้น"

รุ่นพี่คนที่จับตัวญี่ปุ่นไปสังเวย เฟียตในคาบเช้าพูดขึ้น เฟียตมองหน้าโฟคที่สีหน้าไม่สู้ดี

"เราทำแรง ไปหรือเปล่าวะ ไอ้โฟค"

"เออ ว่ะพี่ เผลอตัวมันมือไปหน่อย ก็หัวมันน่าเขกนี่"

"ไปง้อน้องมันหน่อยสิมึง ร้องไห้วิ่งไปไหนแล้วก็ไม่รู้"

"เฮ้ย กูนี่นะจะไปง้อเด็ก มอสี่ ไอ้ฟอร์ด"

"เออ มึงนั่นล่ะ แกล้งน้องมันดีนัก เดี๋ยวน้องคนอื่นรู้ชมรมมึงนั่นล่ะจะโดนปิด"

"เป็นพี่เสือกใจร้าย" ฟอร์ดพูดต่อ

"เออ ๆ กูไปง้อก็ได้ แหมเห็นหน้าเอ๋อๆ ไม่คิดว่าจะร้องไห้เป็น"

"ไอ้ห่า มันก็คนนะมึง กูว่ามันน่ารักออก"

"เออ มึงไม่ต้องพูด มึงจะไปหรือให้กูไป ไอ้โฟค"

เฟียตถาม โฟคที่ยืนอึ้งอยู่

"พี่นั่นล่ะไป เสียเหลี่ยมผมหมด"

"อ้าวไอ้ เตี้ยนี่ แล้วกูล่ะ"

"อ้าว พี่เขกมันเยอะกว่าผมนะ แรงกว่าด้วย พี่นั่นล่ะไป"

โฟคอ้างเหตุผลข้างๆคูๆ เฟียตเกาหัวแกรกๆ แล้วเดินออกจากห้องไป

...............................................................................

ญี่ปุ่น วิ่งมาที่โรงอาหาร ไปร้านป้า เขาไม่ร้องไห้แล้ว แต่ป้าปิดร้านกลับบ้านไปแล้ว ญี่ปุ่นเลยนั่งเซ็งอยู่คนเดียว เฟียตเดินมาเห็นพอดีเพราะเขาคิดว่าเด็กที่เพิ่งเข้าใหม่จะไม่ค่อยรู้ที่ไป นอกจากโรงอาหาร

"ไอ้เปี๊ยก มาอยู่นี่เอง งอนเหรอมึง"

เสียง ทักทำให้ญี่ปุ่นสะดุ้ง กำลังจะลุกหนีแต่เฟียตเข้าไปจับแขนให้นั่งลงที่เดิม

"งอน ไรอ่า จะมาเขกหัวเค้าอีกเหรอ คนใจร้าย"

ญี่ปุ่นงอนประหลับประเหลือก

"ไหนบอก ไม่งอน ไอ้นี่ เป็นไงเจ็บเหรอ"

เฟียตทำเสียงอ่อนโยนอย่างที่ไม่เคย พูดกับใคร

"ลองให้เขกหัวตัวเองดูมั้ยล่ะ ไม่เจ็บเลย อิอิ"

ญี่ปุ่น ฉายแววตาเจ้าเล่ห์อีกครั้ง

"ลามปามนะมึง กูมาขอโทษ มึงเสือกกวนตีนทำไมวะ"

"กวนที่หนาย เค้าออกจะน่าร้าก"

"นี่ ล่ะที่กวนตีน"

"พี่ขอโทษสิ แล้วจะหาย"

"อ้าวกูเพิ่งขอโทษไป ไอ้นี่"

"ไม่เอาอ่ะ เอาขนมกับไอติม ไม่งั้นไม่ยอมหายล่ะจะบอก"

เฟียต เกาหัวแกรกๆ

"ไอ้นี่ พิลึกคน"

"ไปดิ ไปซื้อมา เร็วๆน้า เค้าหิว"

"ไอ้เปี๊ยก มึงนี่เห็นแก่กินนะ เออ รอตรงนี้ล่ะ"

เฟียต ฟาดงวงฟาดงาแต่ก็ลุกไปซื้อขนมมาสังเวยเด็กแว่นโตตัวเล็กที่นั่งยิ้มร่า กระดิกเท้ารอ สักพักเฟียตก็เดินกลับมาพร้อมขนมหลายห่อกับไอติมโคน

"อ่า ไมไม่เอาสตอแบรี่อ่า ไม่เอาช็อคโกเลต ขม"

"เฮ้ย มึงจะมากไปแล้ว จะแดกไม่แดก"

"ไม่อ่ะ พี่อย่ามาขู่ พี่มาขอโทษเค้าไม่ใช่เหรอ ตามจายหน่อยดิ ไปๆ ไปซื้อใหม่ ไม่งั้น ไม่ยอมหายน้า"

"โอ๊ย ไม่หายก็ไม่หาย ไอ้นี่ เดี๋ยวกูถีบจริงนะมึง"

"อ่า ใจร้าย อ่ะ กินก็ได้ เห็นแก่พี่น่ะเนี่ย"

พูดจบก็คว้าไอติมในมือเฟียตมากินโดย ไม่สนใจสีหน้าคนตัวโตเลย

"กูล่ะยอมมึงจริงๆ ไอ้นี่"

"หือ อะไรอ่า บ่นเป็นหมีไปได้"

พูดจบก็หัวเราะกิ๊กอยู่ในลำคอแต่ก็กินไอติ มต่อไม่สนใจเฟียตที่กำลังง้างมือขึ้นจะตบหัวอีกรอบแต่ก็ชะงัก

"น้ำ อ่ะพี่ ไหนน้ำ"

พอกินจวนหมดก็เรียกหาน้ำ

"ไอ้นี่ มึงไปหาแดกเองกูไม่ใช่คนรับใช้มึงนะ"

"อ้าว ไหนบอกมาขอโทษ ขนมแค่นี้ไม่พอหรอกน้า รับผิดชอบหน่อยๆ"

"โป๊ก"

เฟียตอดไม่ ได้ เขกหัวญี่ปุ่นไปทีหนึ่ง ญี่ปุ่นทำหน้าเบ้

"เอ้ย ไม่ได้ตั้งใจ เออ เอาน้ำอะไร"

"โค๊ก"

ญี่ปุ่นพูดออกมาหน้ายังเบ้อยู่ เฟียตรีบเดินไปที่สหกรณ์อีกรอบ พอลับหลังเฟียตญี่ปุ่นก็หัวเราะอย่างพอใจ

"หึ หึ แค่นี้ก็หลงกล ไอ้หมีขาวใจร้าย"

ขนมที่ซื้อมาญี่ปุ่นกวาดเรียบ ระยะเวลาที่เฟียตเดินไปซื้อน้ไม่ใช่ไกลอะไร แต่พอกลับมาขนมก็หมดแล้ว

"เฮ้ย มึงกินหรือมึงแดกวะเนี่ย"

"อ่ะ อย่าพูดมากดิพี่ ขนมติดคอ น้ำๆ"

"ให้ ติดคอตายไปเลยดีไหม"

"เปิดไม่ได้อ่า เปิดให้หน่อย"

รับ กระป๋องน้ำอัดลมไปแล้ว แต่ก็ยื่นคืนเพราะญี่ปุ่นขี้เกียจจะเปิดเอง เฟียตส่ายหน้า

"นี่กูจะเล่นงานมึงหรือมาให้มึงเล่นงานกูวะเนี่ย"

เฟียต บ่นพึมพำในคอ ส่วนคนใส่แว่นหนา หัวเราะกิ๊กอยู่อย่างพอใจ

"พี่หมี ขาว ไปช่วยขนของหน่อยดิ จะย้ายไปอยู่กับบอย"

ญี่ปุ่นพูดขึ้นหลังจาก กินน้ำเสร็จ

"เกี่ยวอะไรกับกูวะ"

"อ้าว เกี่ยวดิ เป็นพี่ก็ต้องช่วยน้อยดิ เลิกเรียนแล้วไปช่วยย้ายน้า หอบีอ่ะ"

"ไอ้ นี่ไม่ไปโว้ย เรื่องอะไรกูจะซ้อมแบด"

"ไม่รู้ล่ะ ไม่ไปช่วยไม่เข้าชมรมด้วยน้า อิอิ"

ญี่ปุ่นขู่เหมือนว่าตัวเองสำคัญ ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติที่เขาคิดแบบนี้

"อ้าวไอ้นี่ เดี๋ยวโดนตีน มึงกล้าใช้กูเหรอ"

ญี่ปุ่นไม่ตอบแต่พยักหน้าแทนคำตอบ

"โป๊ก"

"อ่า"

หน้า เบ้เหมือนเดิม แต่ทำท่าปริ่มจะร้องไห้มากกว่าเดิม

"เออๆ เดี๋ยวกูไปช่วย ไอ้เตี้ยนี่หาเรื่องให้กูแล้วไหมล่ะ"

"น่าร้ากที่สุด เลยอ่า พี่หมีขาว"

"เดี๋ยวเถอะมึง ตกลงมึงแกล้งใช่ไหม"

"บ้า หรา ไม่แกล้ง เดี๋ยวร้องไห้จริงๆน้า"

ญี่ปุ่นทำหน้าเบ้ กระซิกๆออกมา

"เออๆ ไม่ต้องมาบีบน้ำตา จะช่วยก็ช่วย ไอ้นี่ แล้วมึงจะไปกี่โมง"

เฟียตทำ เสียงอ่อนใจจนมุม ไม่เคยเจอเด็กแบบนี้

"เดี๋ยวไป ย้ายเสร็จพาไปกินข้าวด้วยน้า"

"โหมึง เกินไปแล้ว"

"ไม่รู้ล่ะ พี่หมีขาวต้องรับผิดชอบ"

"นี่กูซวยหรือมึงซวยวะเนี่ย"

ญี่ปุ่น เบือนหน้าไปอีกทางไม่ตอบแต่แอบยิ้มอย่างผู้ชนะ อิอิ พี่นั่นล่ะซวย เหอๆ เจอลาภก้อนใหญ่แล้วเรา






 :laugh: :laugh:

เขียนโดย eiky
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-02-2012 10:22:12 โดย eiky »

ออฟไลน์ hpsky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1073
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-0
 :m20:เจ้าปุ่นนี่มันร้ายจิงๆนะ

ส่วนเฟียต ท่าทางจะแพ้ทางเจ้าปุ่นซะแล้ว :pigha2:

Jesale

  • บุคคลทั่วไป
แสบมากน้องญี่ปุ่น ยังงี้พี่เฟียตจะทำไงหว่า 
ท่าทางจะน่าเวียนหัวมิช่ายน้อย
เรื่องน่ารักดี ชอบเรื่องนี้จัง มาต่อทุกวัน วันละหลายรอบก็ได้จ้ะ อย่าวันเว้นวันเลย  :pig4:

zemicolon

  • บุคคลทั่วไป
แสบได้โล่จริงๆ

ญี่ปุ่น ตายแน่ นายหมีขาว


 :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

KM

  • บุคคลทั่วไป
มันแรงกว่าที่คิดไว้เยอะ

NUKWUN

  • บุคคลทั่วไป
เอ๋อๆ มึนๆ เเต่เเอบร้ายนะเนี่ย

ออฟไลน์ basza2x

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
 :z1: น่ารัก อ่ะ แต่ น่าเขกหัว จริงๆ อ่ะและ ห้าห้า

pattybluet

  • บุคคลทั่วไป
ปุ่นค่อดแสบเลย ทีแรกเกือบจะสงสารแล้วเชียว
ตอนนี้สงสัยต้องย้ายข้างสงสารซะแล้ว

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
หวัดดีจ้า อีป้าแก่ๆตามมาอ่านแล้วนะ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
หวัดดีจ้า อีป้าแก่ๆตามมาอ่านแล้วนะ

Welcome to Yeepoon world na krub ป้า


อิอิ

เพื่อนๆ ชอบแนวนี้ไหมอ่าครับ อิอิ ขำๆเนอะ ไม่เครียด


 :laugh: :laugh:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-05-2010 09:14:08 โดย eiky »

kanda53

  • บุคคลทั่วไป
พี่หมีขาวกะพี่หมีดำ....เสร็จญี่ปุ่นตัวน้อยซะแล้ว
แค่วันเดียวยังขนาดนี้....
อนาคต... :z2: (นู๋ญี่ปุ่น)

ส่วนนี่... :z3: :z10: (พี่หมีขาวกะพี่หมีดำ)

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1795
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +204/-3
เอ๋อไม่จริงนี่หว่า เจ้าญี่ปุ่น
พี่หมีขาวแพ้ทางเด็กแล้วล่ะ ยินดีด้วยนะ

J๐ly

  • บุคคลทั่วไป
หวัดดีจ้า อีป้าแก่ๆตามมาอ่านแล้วนะ

Welcome to Yeepoon world na krub ป้า


อิอิ

เพื่อนๆ ชอบแนวนี้ไหมอ่าครับ อิอิ ขำๆเนอะ ไม่เครียด


 :laugh: :laugh:



หว๋าย เพิ่งรู้คนแต่งชื่อป้าแก่ 55555+

ลงตอนต่อไปด่วน !!!!  :m31: :m31: :m31:

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
หวัดดีจ้า อีป้าแก่ๆตามมาอ่านแล้วนะ

Welcome to Yeepoon world na krub ป้า


อิอิ

เพื่อนๆ ชอบแนวนี้ไหมอ่าครับ อิอิ ขำๆเนอะ ไม่เครียด


 :laugh: :laugh:



หว๋าย เพิ่งรู้คนแต่งชื่อป้าแก่ 55555+

ลงตอนต่อไปด่วน !!!!  :m31: :m31: :m31:


เอ้ย ไม่ได้ชื่อป้า คร้าบบ

ถามป้าพีนัทหรอก อิอิ

โจลี่ งงหรา

หรือเป็นน้อง ญี่ปุื่นสอง ไปซะแระ

เหอๆๆๆ

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
สงสับ น้อง Joly

จะไม่เคยเห็นมาด

แม่พระ...เพลิง

ของอีป้าแก่ๆ มั้งค่ะ

เรื่องนี้ แต่งโดย eiky ไม่ใช่ แต่งโดย อีป้าแก่ๆ คะ

กลับไปทบทวน และตั้งสติ สักนิดนะคะ

หรือ ต้องกินปลาทั้งแม่น้ำ

เพื่อบำรุง โปรตีน แคลเซี่ยม และ ไอโอดีน

ถ้าจำเป็น ก็ลองดูนะคะ รักษาได้ค่ะ โรคเอ๋อ

ด้วยรักจากใจ อีป้าแก่ๆค่ะ

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
สงสับ น้อง Joly

จะไม่เคยเห็นมาด

แม่พระ...เพลิง

ของอีป้าแก่ๆ มั้งค่ะ

เรื่องนี้ แต่งโดย eiky ไม่ใช่ แต่งโดย อีป้าแก่ๆ คะ

กลับไปทบทวน และตั้งสติ สักนิดนะคะ

หรือ ต้องกินปลาทั้งแม่น้ำ

เพื่อบำรุง โปรตีน แคลเซี่ยม และ ไอโอดีน

ถ้าจำเป็น ก็ลองดูนะคะ รักษาได้ค่ะ โรคเอ๋อ

ด้วยรักจากใจ อีป้าแก่ๆค่ะ

ป้าคร้าบบบ

ใจเย็นๆน้า พี่โจลี่เขาล้อเล่นน่า ป้าใจดีอยู่แล้วเน้อ

อิอิ

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1795
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +204/-3
เอ่อ ป้าใจร่มๆ นะครับ เค้าอาจจะแบ่งวรรคตอนอะไรผิด เลยเข้าใจอะไรพลาดไป
เลยกลายเป็นเข้าใจว่า ทักทายคนเขียน
จาก หวัดดีจ้า/ อีป้าแก่ๆตามมาอ่านแล้วนะ เป็น หวัดดีจ้า อีป้าแก่ๆ/ ตามมาอ่านแล้วนะ ไงครับ
คนเราผิดพลาดกันได้น่า

J๐ly

  • บุคคลทั่วไป
555555555+

เค้าขอโทษ ๆ

มึนอ่ะ 555555555555555555555


 :3123: :3123: :3123:

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
 อิอิ มาแว้วววววว  :laugh: :laugh:






   (หอ C ห้อง 306)







ญี่ปุ่นเดิน นำหน้าเฟียต ยิ้มย่องอย่างสุขใจ

"พี่หมีขาว ไปรอหน้าโรงเรียนน้า อย่าสายล่ะ"

ญี่ปุ่นหันมาสั่งแล้วทำหน้าย่นใส่ เฟียตยกมือขึ้นกะจะเขกหัวแต่จั่วลมไปเพราะญี่ปุ่นไหวตัวทัน

"ฮั่นแน่ ปองร้ายเค้าตลอด ชิ ไม่ได้กินหรอก ไปน้า พี่หมีขาว"

"ไอ้เปี๊ยก เดี๋ยวเถอะมึง"

เฟียตได้แต่ร้องด่าตามหลังเพราะคนตัวเล็กวิ่งแจ้นหนี ไปก่อนแล้ว

"แบร่ๆๆ หมีขาวๆๆ"

ยังไม่วายที่จะหันมาล้อเลียน เฟียตกำหมัดเตะพุ่มไม้ข้างๆแหลกราญ ญี่ปุ่นวิ่งขึ้นมาบนห้อง เห็นบอยกับเอกนั่งอยู่

"เป็นไงบ้างไอ้หญ้าแห้ง"

เอกร้องทัก เมื่อเห็นญี่ปุ่นวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา

"นายเจ็บมากไหม ปุ่น"

บอย ถามอย่างห่วงใย

"แฮ่ๆๆ ไม่เจ็บหรอก นี่เรามีคนช่วยย้ายของออกจากหอไปอยู่กับพวกนายแล้วนะ"

"เฮ้ย มึงจะไม่ไปแจ้งเจ้าของหอหน่อยเหรอ อยากย้ายก็ย้ายเนี่ยนะ"

เอกร้อง ลั่น

"ฮื่อ ไม่เอาอ่ะ ก็นอนแค่คืนเดียวไม่ได้ใช้อะไรมากมาย เดี๋ยวไปบอกตอนเลิกเรียน นี่เลิกแล้วนิ ปะกลับกัน"

"เออ ดูมันหน้าระรื่น เมื่อกี้เห็นร้องไห้อยู่เลย"

"เขาเรียกวิธีเอาตัว รอดหรอก อิอิ คนอย่างญี่ปุ่นเร้อจะร้องไห้ง่ายๆ หึหึ"

"น่ากลัวว่ะ ปุ่น"

บอยผงะตัวออกไกลจากญี่ปุ่นเพราะเห็นแววตาและท่าทางวิชามารของ ญี่ปุ่นแล้วขยาด

"อ่า ไม่ต้องกลัวเราหรอก เราไม่มีพิษ อิอิ"

"โห มึง แล้วใครอ่ะจะไปช่วยย้ายของ ไปหลอกใครหน้าโง่มาช่วยวะ"

เอกถาม แล้วเดินไปหยิบกระเป๋าที่โต๊ะ

"เหอๆๆ ไอ้พี่หมีขาวนั่นล่ะ"

"หา!!! ใครน๊ะ"

ทั้งสองตะโกนพร้อมกัน

"ไม่ต้องโตะจาย ก็ไอ้พี่หมีขาวนั่นล่ะ อิอิ หลงกลเทพสิบแปดเซียนแล้ว"

ญี่ปุ่นทำหน้า อย่างผู้ชนะ ยิ้มอย่างภูมิใจ แล้วเดินนำหน้าเพื่อนออกจากห้อง ทั้งสามเดินตรงไปประตูโรงเรียน เห็นเฟียตยืนรออยู่ก่อนแล้วกับโฟค มีฟอร์ดอีกคน

"อ่า มาเร็วกว่าที่คิด น่าร้าก ที่สุด"

เสียง ทักของญี่ปุ่นทำให้คนที่โดนทักหน้าแดงก่ำเพราะอาย

"มึงนัดอะไรกับไอ้ เปี๊ยกวะเฟียต"

ฟอร์ดถามขึ้น โฟคก็ทำหน้าอยากรู้เห็นโดนลากมาตอนเลิกเรียน บอกว่าจะไปเจอไอ้เปี๊ยก แต่ไม่ยักบอกว่าจะไปเจอทำไม

"อ่า ดีจังมีคนช่วยตั้งสามคน ย้ายเสร็จเร็วแน่ๆ"

ญี่ปุ่นทำท่าดีใจลิงโลด

"ช่วยย้ายอะไรวะ ไอ้เปี๊ยก"

โฟคถามหน้างงๆ

"อ้าว พี่หมีขาวไม่บอกเหรอพี่หมีดำว่าจะไปช่วยเค้าขนของย้ายห้องอ่ะ"

"เฮ้ย ไอ้นี่ ตลกนะมึง ใครจะไปช่วยมึงย้าย"

โฟคโวยวายโผเข้ามากะจะเขกหัว ญี่ปุ่นแต่เจ้าตัววิ่งหนีก่อน

"พี่นั่นล่ะ ไม่รู้ล่ะรับปากแล้ว เป็นผู้ใหญ่ห้ามคืนคำ"

"มันอะไรวะไอ้เฟียต ตกลงมึงไปคุยอะไรกับมัน"

ฟอร์ ดขึ้นเสียงบ้าง

"เออ นั่นดิพี่ อยู่ๆจะไปช่วยมันย้ายของ เลยไม่ได้ซ้อมแบดฯเลย"

"เหอะน่า มึงบ่นไปได้ ทำไงได้วะรับปากมันไปแล้ว"

เฟียตเสียงอ่อยๆไม่สบตาใคร

"ไม่ รู้โว้ย มึงรับปากมึงก็ไปช่วยมันย้ายเอง"

"เออ นั่นดิพี่ ผมจะไปทำตารางซ้อม ไหนจะซื้อของมารับน้องอีก"

โฟคบ่นอุบอิบ

"อ้าว ไอ้เตี้ยนี่ มึงก็มีส่วนนะไอ้โฟค มึงก็เขกหัวมัน ยังไงมึงก็ต้องไปกับกู"

"อ้าว ซวยแล้วไหมล่ะ"

โฟคทำหน้าคิดชั่งใจอยู่

"อ้อ ที่มึงไปง้อมันน่ะเหรอ ฮ่าๆๆ สม โดนลูบคมแล้วไหมล่ะ ไอ้พี่เฟียต"

ฟอร์ ดล้อเลียนแล้วเดินกลับเข้าไปในโรงเรียน

"ตกลงเอาไงเนี่ยพี่ ต้องไปช่วยไอ้เปี๊ยกย้ายของใช่ไหม"

"เออ"

เฟียตตอบกำหมัดแน่น มึงนะมึงไอ้เปี๊ยกอายเพื่อนจะแย่อยู่แล้ว เฟียตคิดแค้นในใจ

"ไหนล่ะ ไอ้เปี๊ยกหอมึงน่ะ"

เฟียตฟาดงวงฟาดงา

"หอบีอ่ะพี่ ไม่เคยเห็นเหรอ หอที่สองอ่ะ"

"อ้าวไอ้นี่กวนตีน กูถามดีๆ วอนซะแล้ว"

"โอ๋ ใครจะไปกวนตีนพี่อ่ะ บอกแล้วนิ หอบี"

ญี่ปุ่นทำหน้าย่นยียวน

"มึง เดินนำไปดิ เร็วๆ กูไม่มีเวลามาก"

"อิอิ บอย นายไปรอที่หอก่อนน้า เดี๋ยวเอกไปกับเรา"

"อ้าว ทำไมกูต้องไปกับมึง"

เอกพูดทำหน้า ไม่รู้เรื่อง

"อ้าว ไม่ไปเราก็ตกอยู่ในอันตรายอ่ะดิ นะนะ ไปด้วยหน่อย"

ญี่ปุ่นเข้าไปกระซิบกระซาบ

"อ้าว งั้นมึงก็ลากกูเข้าไปซวยด้วยอ่ะดิ ไม่เอาอ่ะ"

"หวาย ทำไมไม่เอา นี่พี่เค้าจะเลี้ยงหมูกระทะด้วยน้า ไม่สนเหรอ"

"หือ จริงดิ เออๆ ไปๆ"

"แหม เห็นแก่กิน ไอ้ปลาดุกตะกละ"

กัดฟันพูดเหมือนเดิม

"หือ อะไรน๊ะ"

"เปล๊า ไปกันเถอะเดี๋ยวค่ำ"

ญี่ปุ่นเปลี่ยนเรื่อง แล้วเดินกอดคอเอกนำหน้า โฟคกับเฟียตเดินตามต้อยๆ บ่นอุบอิบหน้าตาแค้นจัด พอไปถึงหอ ญี่ปุ่นก็ไปบอกเจ้าของหอว่าจะย้ายออก ตอนแรกเจ้าของบอกไม่ยอม แต่ญี่ปุ่นก็พูดวกไปวนมา อ้อนวอนขอร้องสาระพัดจนเจ้าของหอใจอ่อน ญี่ปุ่นเดินกลับมาหาเพื่อนด้วยหน้าตาที่เจ้าเล่ห์ หึหึ เสร็จเราอีกราย ญี่ปุ่นกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ

"พี่ๆ ยกกล่องนั้น เบาๆ น้า ของสะสมทั้งน้าน"

"ไหน โหสั่งเลยนะมึง ของก็มีนิดเดียวแล้วมึงให้คนมาช่วยไมเยอะแยะวะไอ้เปี๊ยก"

เฟียตบ่น

"ก็ อบอุ่นไงพี่ ยกๆ อย่าพูด รำคาญ"

"เอ้ย มึง เดี๋ยวกูเตะ ไอ้เตี้ยนี่"

"อิ อิ ยกดิพี่อ่า บ่นอุบอิบ เป็นหมีขาวกินผึ้งไปได้"

"โป๊ก!!!! ลามปามนะมึง"

"โอ๊ย เขกหัวอีกแล้วอ่า ขนเลยๆ"

"กูไม่เตะก็บุญ หัวแล้ว แล้วให้กูขนไปไหน"

"ตามปลาดุกไป ปลาดุกๆ พาพี่หมีขาวไปหอนายดิ ยืนบื้ออยู่ไม"

ญี่ปุ่นตะโกนบอกเอกทั้งที่ยืน อยู่ข้างกัน

"โห ให้หญ้าแห้งญี่ปุ่น เดี๋ยวมึงโดน"

เอกทำท่า หมั่นไส้

"เอ๋ เราเป็นเพื่อนกันน้า อย่าน้า ไปดินำทางพี่เขาไป เสียเวลาจริงๆ"

"โป๊ก!!! กวนตีนนักกูหมั่นไส้มานานแระ"

"โอ๊ย ไอ้พี่หมีดำ มาเขกหัวเค้าทำไม"

"กูหมั่นไส้หว่ะ"

"อ่า พี่หมีดำยกกล่องนี้เลย หนักกว่าเพื่อน"

"เอ้ย มึงยกเองดิ กูไม่ยก"

"อ่า เดี๋ยวให้พี่หมีขาวจัดการน้า"

"เฮ้ย เกี่ยวอะไรกับกู"

เฟียต ร้องปฏิเสธลั่น

"อ้าว ไหนบอกจะปกป้องดูแลน้องอ่ะ กลับคำ ไม่รักษาคำพูด"

เฟียตเกาหัวแกรกๆ

"กูพูดตอนไหนวะ ว่าจะปกป้องมึงไอ้เปี๊ยก"

"ไม่รู้ล่ะ เร็วๆ ดิพี่ยืนหน้าเอ๋ออยู่ได้ จะเสร็จไหมเนี่ย วันนี้อ่ะ"

"โป๊กๆๆ (สี่ที)"

"โอ๊ย ใจร้ายอ่า พี่หมีดำหมีขาว"

ทั้งสองคนหมั่นไส้หนักรุมเขกหัวญี่ปุ่นคน ละสองทีพร้อมกัน ญี่ปุ่นหน้าเบ้ วิ่งเข้าห้องน้ำไป ทั้งเฟียตกับโฟคมองหน้ากัน

"อ่า พี่ทำมันร้องไห้ อ่ะเปล่าน่ะ"

"อ้าว ร้องอีกแล้ว ไอ้เปี๊ยก"

"มึงไมเขกแรงนักวะไอ้โฟค"

"โห พี่ พี่เองก็ใช่ย่อย มันกวนตีนนี่นา"

เอกไปยืนเกาะหน้าประตูห้องน้ำ แต่ก็ต้องผงะเพราะญี่ปุ่นหน้าเปียกไปด้วยน้ำที่เอามาหยดใส่ตา

"เอ้ย ไอ้ปุ่นร้องไห้ พี่"

"อ้าว ไอ้เปี๊ยก"

"แงๆๆ พี่ใจร้าย เขกหัวเค้า เร็วๆเลย ช่วยเค้าขนเลยเร็วๆ"

ญี่ปุ่นทำเสียงสะอื้น แล้วชี้นิ้วสั่ง เฟียตกับโฟครีบยกของ

"เดี๋ยว เอาไปอีก จะได้ขนเที่ยวเดียว"

ญี่ปุ่นยกกล่องไปวางทับกล่องที่ทั้งสองยกอยู่ แล้วให้เป็นยกคนละสองกล่อง พอทั้งสองออกจากห้องไป ญี่ปุ่นก็เอามือปาดน้ำออกจากหน้า หึหึ โดนไหมล่ะ แกล้งเราดีนัก หน้าตาเจ้าเล่ห์ยิ่งนัก ญี่ปุ่นเก็บของใช้ส่วนตัวและเดินดูของเสร็จก็เดินตามออกไป

หน้าหอ C

ญี่ปุ่น ไม่เห็นใครหน้าตึกแล้ว ยืนงงเอ๋ออยู่ อ้าวแล้วให้ไปยังไงล่ะทีนี้ ญี่ปุ่นยืนหันรีหันขวางอยู่

"ปุ่นๆ ทางนี้ๆ"

เสียงบอยร้องทัก อยู่ตรงทางขึ้นตึก ญี่ปุ่นรีบเดินไปหาบอยทันที

"ไอ้หมียักษ์ไม่รอเลย อ่า ห้องนายอยู่ชั้นไหน"

"ชั้นสาม"

"หา ลิฟท์อ่ะ"

"บ้า เหรอ หอพักที่ไหนมีลิฟท์ หอนายมีเหรอ"

บอยย้อนอย่างแสบสันต์

"อ่า ม่ายมีอ่ะ นายอ่ะว่าเรา"

"อ้าว ว่าไรอ่ะก็พูดความจริง"

"ไม่ รู้อ่ะ งอน"

"เฮ้ย นายนี่แปลกคน แค่นี้ก็งอน"

"ชิ ยกของเลย โทษฐานทำให้เรางอน"

"อ้าว เป็นงั้นไป"

พอบอยมายกของให้ ญี่ปุ่นก็ยิ้มแฉ่งหน้าบานทันที แล้วหัวเราะกิ๊กอยู่คนเดียว บอยนำหน้าขึ้นตึกไป พอเดินไปห้อง 306 ที่ประตุเปิดไว้แล้ว ญี่ปุ่นก็ถลาเข้าห้องก่อนบอย

"อ่า น่าอยู่จังเลย"

"อ้าว ไอ้เปี๊ยก มึงเดินตัวปลิวมาเลยนะ"

เฟียตร้องทักเพราะนั่งหอบอยู่ตรง ปลายเตียง

"อันนี้เตียงใครอ่า น่าน๊อนน่านอน"

"ของเรา"

บอย บอกแล้ววางของลง

"อ้อ ปลาดุกนอนชั้นสองเหรอ"

ญี่ปุ่นแหงขึ้น มองเตียงสองชั้น

"แล้วเราอ่ะ เราจะนอนไหนอ่า"

"พื้นไงไอ้ เปี๊ยก"

โฟคพูดขึ้นบ้าง

คนใส่แว่นหันมาค้อนใส่

"พี่ ดินอนพื้น ไม่เอาอ่ะ ไม่เคยนอน"

"เออ นั่นดิ พรุ่งนี้ป้าเขาถึงจะเอาเตียงมาใส่ให้ นายจะนอนยังไงอ่ะ"

บอยทำท่าคิดหนัก

"ไม่เอานะ ไม่ให้นอนกับกูนะ กูไม่เคยนอนกับใคร"

เอกร้อง รีบปฏิเสธก่อน ญี่ปุ่นทำหน้าบึ้ง

"อ่า ทำไงอ่า เอาผ้าห่มปูนอนเหรอ ไม่เอาอ่ะ เจ็บหลังแน่ๆ"

เจ้าตัวเริ่มโอดครวญ

"มึงอย่าเรื่อง มากหน่อยเลยน่า นอนไหนก็นอนไปก่อนเถอะ พรุ่งนี้เขาก็เอาเตียงมาให้แล้ว"

เฟียตพูดขึ้นมาบ้าง

"พี่ดิมานอน เค้าไม่เคยนอนแบบนี้อ่ะ"

ญี่ปุ่นทำหน้าเบ้

"มีแต่คนรังเกียจเค้า เด็กบ้านนอกอย่างเค้า จะทำไงได้"

พูดเสียงเศร้าเคล้าน้ำตา

"พี่ก็ให้มันไปนอนห้องพี่ดิ เตียงออกใหญ่ อยู่คนเดียวด้วย"

โฟคพูดขึ้นโดยไม่ทันคิด

"บ้าเหรอ กูไม่เคยนอนกับใครไม่เอาหรอก นอนกับไอ้เปี๊ยกนี่"

"ไม่ต้องทำท่ารังเกียจขนาดนั้นหรอกพี่ เค้านอนพื้นก็ได้"

พูดจบก็เดินเข้าห้องน้ำไปอีก เอาน้ำหยดใส่ตา

"เฮ้ย งอนอีกแล้วว่ะ"

โฟคพูดขึ้น

"บอย นายก็ให้มันนอนด้วยดิ"

เอกเสนอ

"อ้าวแล้วนายล่ะ นายก็รู้เรานอนดิ้น ไม่เอาหรอก"

"เราก็นอนดิ้น ให้นายนอนพื้นดิ แล้วให้มันนอนเตียงนาย"

"โหย ไม่เอาอ่ะ ไม่เคยนอนพื้น นายดิให้ปุ่นอนเตียง นายมานอนพื้น"

"หวาย ไม่เอาอ่ะ เราก็ไม่เคยนอน"

"พอๆ มึงสองคน จะเถียงกันทำไม ตกลงก็ไม่มีใครยอมนอนพื้น จะพูดให้มันได้อะไรวะ"

เฟียตพูดขึ้นด้วยความรำคาญ

"พี่ให้มันไปนอนด้วยเถอะน่า มันนอนไม่ดิ้นหรอก"

โฟคพยายามยัดเยียด

"อ้าวไอ้นี่ แล้วมึงล่ะ"

"อ้าว พี่ก็รู้ผมอยู่กับเพื่อน ไอ้พวกนั้นมันนอนทั้งกรน ทั้งดิ้น ไม่ดีหรอกผมว่า พี่ดิอยู่คนเดียว น่าจะเข้าท่ากว่าใคร"

โฟคหาข้ออ้างมาสนับสนุนแนวความคิดของตัวเอง

"แล้วมันจะย้ายมาทำไมวะ ไม่รอให้พรุ่งนี้ค่อยย้ายมา สร้างความลำบากให้คนอื่น"

"ใช่ เค้าเป็นตัวเจ้าปัญหา ไปสิ กลับไปเลย ไม่ต้องมาสนใจ"

ญี่ปุ่นพรวดพราดออกมา ถึงบทที่ตัวเองต้องแสดง ทำหน้าเบ้ น้ำไหลเต็มหน้าเปียกชุ่มไปทั้งเสื้อนักเรียน

"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก"

"ไปเลย คนใจร้าย"

ญี่ปุ่นเอามือขึ้นกุมหน้าตัวเอง ทำท่าร้องไห้สะอื้นออกมา

"นายนอนเตียงเราก็ได้ปุ่น เดี๋ยวเรานอนพื้นเอง"

บอยเสนอด้วยความที่เป็นคนใจอ่อน

"ไม่เอา นายนอนของนายไปเถอะ เรานอนพื้นก็ได้"

ญี่ปุ่นพูดประชด

"เรามาทำให้นายลำบากใช่ไหม เราย้ายกลับหอเดิมก็ได้"

"เอ้ย ไม่ใช่อย่างนั้น มึงอย่าเข้าใจผิดดิไอ้ปุ่น เออๆ มานอนเตียงกูก็ได้ กูนอนพื้นเอง กูดูแมนสุดแล้วนี่นะ"

เอกพูดบ้าง ตบหน้าอกตัวเอง

"โห ไอ้ก้าง ดูดีเชียวนะมึง"

โฟคหมั่นไส้

"พอ ไม่ต้องเถียงกัน ไปนอนห้องกูก็ได้ แต่มึงห้ามกวนตีนกูนะมึง เดี๋ยวมึงโดนถีบตกเตียง"

เฟียตตัดรำคาญแต่หารู้ไม่ว่าได้นำความหายนะเข้าห้องตัวเองแล้ว

"มึงหยุด ร้องไห้ได้แล้ว ไอ้เตี้ยนี่ ขี้แยไปได้"

ญี่ปุ่นหันหลังให้เพื่อนๆ แล้วแสยะยิ้ม อิอิ สำเร็จ ได้นอนเตียงแล้ว ลิงโลดอยู่ในใจ

"แล้วนี่ พวกมึงจะไปแดกข้าวกันหรือยัง กูหิว"

เฟียตพูดขึ้นยังทำท่าคิดหนักอยู่ว่าทำถูกหรือทำผิด

"ไปเลี้ยงข้าวด้วยน้า หมูกระทะๆ พี่หมีขาว"

โป๊ะเชะ ความแตก เพราะพอพูดเรื่องกิน ญี่ปุ่นจะลั่นล้าหน้าระรื่นทันที

"อ้าว ไอ้นี่ตะกละนะมึงพอพูดเรื่องแดก หน้าบานเชียว ไม่เศร้าแล้วเหรอ"

โฟคพูดขึ้น เพราะทุกคนยังหน้าเอ๋ออยู่ไม่คิดว่าญี่ปุ่นจะเปลี่ยนสีหน้าได้เร็วขนาดนี้

"จะเศร้าทำไมนาน เสียสุขภาพจิต อิอิ ยังไงก็มีที่นอนแล้ว"

"มึงมานี่ซิ ไอ้เปี๊ยก"

เฟียตทำเสียงดุขึงขัง ญี่ปุ่นเดินต้อยๆ หน้าซื่อเข้าไปหา

"โป๊ก!!!!"

"อ่า เขกหัวเค้าไมอ่ะ หมีขาว"

ยกมือขึ้นลูบหัวแล้วร้องออกมา

"กวนตีนนะมึง เมื่อกี้ยังทำหน้าเศร้าอยู่เลย"

"อ่า ไปๆ ไปเลี้ยงข้าว หิวๆ"

ญี่ปุ่นหาได้สนใจหน้าตาของคนที่เพิ่งเขกหัว กลับกระตุกแขนอย่างเด็กกำลังอ้อนให้ผู้ปกครองซื้อไอติมให้

"โอ๊ย ไม่ไหวแล้วโว้ย"

"ป๊าป"

"อ่า เตะเค้าไมอ่ะ"

"กูหมั่นไส้"

เพื่อนทุกคนหัวเราะชอบใจ เว้นแต่ญี่ปุ่นที่ทำหน้าย่นไม่สบอารมณ์

"ใจร้าย จะกินให้จนไปเลยนะ"

"เดี๋ยวกูตบกะโหลก แดกก๋วยเตี๋ยวพอมึงน่ะ แดกเยอะเปลือง"

เฟียตไม่รู้จะทำ โทษท่าไหนถึงจะทำให้ญี่ปุ่นรู้สึกว่าตนผิดที่ก่อกวน ได้แต่ส่ายหัว สรุปก็ต้องพาทุกคนไปเลี้ยงก๋วยเตี๋ยว แต่มิวายไถบังคับให้โฟคช่วยจ่าย เพราะบอกว่าเป็นความรับผิดชอบร่วมกัน

หอ F

ญี่ปุ่นแบกเป้ใส่ ของใช้กับชุดนักเรียนเดินตามหลังเฟียตต้อยๆ เกือบจะหน้าติดหลังเขา แม้คนตัวใหญ่จะหันมาทำตาโตใส่ เขกหัวไปหลายที แต่ก็หาได้สร้างความหวาดกลัวให้ญี่ปุ่นไม่

"กลัวหลง"

ญี่ปุ่น บอก

"มึงจะกลัวบ้าอะไร กูไม่หนีมึงหรอกน่า"

"ใครจะรู้ อิอิ ต้องประชิดตัว"

พูดแล้วก็หัวเราะร่าอย่างสบายใจ สร้างความรำคาญให้คนตัวใหญ่ข้างหน้าเป็นอย่างมาก

"เฮ้ย ไอ้เฟียต มึงพาใครมาวะ"

หน้าหอมีกลุ่มนักเรียนชั้นมัธยมหกนั่งเล่นกีตาร์ติ๊ ต่างว่าอ่านหนังสือ รวมกันอยู่นับสิบ ร้องแซวมาแต่ไกล เฟียตหน้าแดงเพราะอาย ไม่รู้จะบอกเพื่อนว่ายังไงดี

"น้องว่ะ มันไม่มีที่นอน"

เสียง ตอบอ้อมแอ้ม

"เฮ้ย นั่นมันไอ้เปี๊ยกเมื่อเช้านี่หว่า โห เอามาโซ้ยเลยเหรอมึง แน่จริงๆ"

"โซ้ยห่า อะไรล่ะ มันไม่มีที่อยู่โว้ย"

"อ่านะ เจ้าพ่ออย่างคุณชายเฟียตเนี่ยนะ กูไม่เชื่อหรอก มึงฟาดเด็กน้องใหม่มากี่คนแล้วล่ะ"

"ไอ้เตี้ยนี่ เดี๋ยวกูตบปาก"

เฟียตทำท่าขึงขังโกรธที่โดนแซว เดินลิ่วนำหน้าขึ้นหอไป

"ไอ้เปี๊ยก มึงโดนแน่ๆ อิอิ ไอ้เฟียตน่ะ ใหญ่นะโว้ย"

ญี่ปุ่นงง ไม่เข้าใจที่รุ่นพี่ล้อเลียน ทำหน้าเอ๋อเดินตามต้อยๆขึ้นหอไปเหมือนกัน พอเข้าห้อง เฟียตก็เริ่มอึดอัดเพราะไม่เคยให้ใครเข้าห้องส่วนตัว เว้นแต่เพื่อนที่สนิท แต่ญี่ปุ่นเป็นรุ่นน้องเริ่มรู้จักกันเพราะความกวนบาทา แล้วนี่ยังต้องเอื้อเฟื้อให้ญี่ปุ่นซุกหัวนอนอีก ได้แต่ถอนหายใจฟึดฟัดอยู่ และดูเหมือนคนที่มาขออาศัยจะไม่มีความอึดอัดแสดงออกมาให้เห็นเลยแม้แต่น้อย

"พี่ หมีขาว เค้าว่าอะไรหย่ายเหรอ แล้วไมเค้าต้องโดนอ่า"

ญี่ปุ่นไปยืน อยู่ใกล้ๆเฟียตทำหน้าอยากรู้

"ตีนกูนี่ไงใหญ่ มึงโดนตีนแน่ๆไอ้เปี๊ยก"

"หวาย มะเอาอ่า ไม่เอาตีน"

สะดุ้ง โหยงแล้วถอยออกมาทันที เฟียตเห็นท่าทางแล้วก็ที่จะอดยิ้มไม่ได้

"ไป อาบน้ำนอนดีกว่า กินข้าวแล้วง่่วง"

ญี่ปุ่นทิ้งเป้ลงเตียงแล้วเดิน เข้าไปดูในห้องน้ำ

"ว้าว ของใช้ดีๆ ทั้งนั้นเลยอ่า อิอิ"

"อย่า นะมึง ของมึงก็มี เอาของมึงมาใช้ดิ อย่าทำห้องกูเลอะนะมึงเดี๋ยวมึงจะโดน"

"อ่า ไม่ใช้หรอก อะไรก็ไม่รู้ไม่น่ารักเลย อิอิ สู้ โคโดโมะเค้าก็ไม่ได้"

พูด อย่างภูมิใจแล้วก็เปิดเป้เอาของใช้ในห้องน้ำยี่ห้อที่บอกไปออกมาอวดเป็นคอ ลเล็กชั่น เฟียตถึงกับหัวเราะออกมา

"ไอ้เปี๊ยก มึงอย่าบอกนะว่าใช้ของแบบนี้"

เฟียตหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

"อ่า หัวเราะไมอ่า ของเค้าออกจะดี"

"โอ๊ย ไอ้ไร้เดียงสา กูล่ะยอมมึงจริงๆเลย ขนมึงขึ้นรึยังเนี่ย"

เฟียตหลุดปากออกไปแล้วก็ หยุดกึกลงกระทันหัน คนพูดกลับหน้าแดงเอง เพราะคนใส่แว่นหนาทำหน้าเอ๋อไม่รู้เรื่อง

"ขนไรอ่า นี่ไงขนเต็มหัวไปหมด"

ญี่ปุ่นลูบหัวตัวเอง เฟียตได้แต่ส่ายหน้า

"ไอ้ เตี้ย กุหมายถึงขนตรงนี้"

เฟียตว่าแล้วก็ตบตรงหน้าท้องตัวเอง อายแต่ก็อยากรู้ว่าปฏิกริยาของเด็กแว่นจะเป็นยังไง

"อ้อ มีดิแต่ไม่เยอะอ่าพี่ เค้าพันธ์ขนน้อย พี่มีเยอะเหรอ ไหนดูหน่อยๆ"

เอา แล้วไหมล่ะ ทั้งที่ทำหน้าเป็นปกติ แต่พูดแล้วก็ลุกจากเตียงเดินปรี่เข้าหาคนตัวใหญ่ทันที

"เฮ้ย กูพูดเล่น ไอ้นี่มึงจะบ้าเหรอมาดูอะไรของกู"

"เอ๋ ก็ถามทำไมอ่ะ อยากรู้ก็ขอดูไม่เห็นแปลก พิลึกคนจริง หมีขาว"

"โป๊ก!!!!"

"อ่า เอาอีกแล้ว เขกหัวเค้าอีกแล้ว ไม่คุยด้วยแล้ว ชิ งอน ไปอาบน้ำดีกว่า"

พูด จบก็คว้าผ้าเช็ดตัวกับชุดอาบน้ำคอเล็กชั่นที่โปรดปรานเข้าห้องน้ำไป ปล่อยให้คนตัวใจจิตฟุ้งซ่านอยู่ นี่กูซวยแล้วใช่ไหมนี่ คิดถุกหรือคิดผิดวะที่พาไอ้ตัวดีเข้าห้อง





 :laugh:
เขียนโดย eiky
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-02-2012 08:44:55 โดย eiky »

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
 :z13: eiky ได้อีกแล้ว  :laugh:

หายงอนหายเคืองก็ได้ ชิ...

แต่ว่า ญี่ปุ่นจัง ของ eiky ทำไม ฮามากมายจัง  :m20:

แก้มจะแตกแล้วเนี่ย เมื่อยแก้ม เมื่อยกรามไปหมดแล้ว  :pigha2:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-05-2010 20:10:05 โดย PEENAT1972 »

KM

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ basza2x

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
 :3123: ฮาๆๆๆมากๆๆ น่ารัก มากๆๆๆๆ

เฟียตจะอดใจได้่เปล่า นี่ ห้าๆ

ออฟไลน์ Tumz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 450
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4
 :jul3:  โอ้ย ขำกลิ้งจริงๆ เจ้าหญ้าญี่ปุ่นแห้ง ๕๕๕

ว่าแต่ชมรมแบตฯ นี่เค้าชื่อเป็นรถยุโรปกันหมดเลยหรือนี่ เฟียต โฟล์ค ฟอร์ด พี่น้องกันเปล่า???
เดี๋ยวได้มี เบนซ์ ปอร์เช่ วอลโว่ มินิฯ   :laugh:

Phelyra

  • บุคคลทั่วไป
แสบ ฮา รั่ว ร้ายเดียงสา และไร้เดียงสาจริง ๆ เลย...ญี่ปุ่น :m20: :m20:

zemicolon

  • บุคคลทั่วไป
ไ้อ้น้องญี่ปุ่นนี่มีตัวหายนะชัดๆ
เริ่มสงสารพี่เฟียตแล้วคร้าฟฟฟ

ฮ่าๆๆ

 :laugh: :laugh: :laugh: :laugh:

Jesale

  • บุคคลทั่วไป
สุดยอด ความฮาจริงๆ หญ้าญี่ปุ่นเนี่ย
เฟียต จับกดไปเลยได้โอกาสแล้ว อยากรู้ว่า ญี่ปุ่นยังจะเอ๋อ ได้อีกไหม

pattybluet

  • บุคคลทั่วไป
สงสารเฟียตจริงๆ เจอญี่ปุ่นจอมเจ้าเล่ห์เข้าไป
นี่้ถ้าคบกันเห็นอนาคตเลยนะเนี่ย หุหุ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ K2KARN

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3084
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +393/-6
เฟียตช่างน่าสงสารนะ
ฮ่าๆๆ ~~

ออฟไลน์ hpsky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1073
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-0
 :m20:ปุ่นมน่าเขกกะบาลจิงๆนะเนี่ย :m20:

เฟียตเอ้ยยยย จะทนได้นานซักแค่ไหน จับปล้ำเลย :laugh:


 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด