My Sweetheart Valentine **อัพเดทปกคร้าบ** หน้า 164**
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: My Sweetheart Valentine **อัพเดทปกคร้าบ** หน้า 164**  (อ่าน 971511 ครั้ง)

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
                                            ตอนใหม่มาแล้ว อิอิ



                                                 (Fiat ฝันร้าย)






ญี่ปุ่น เข้าไปอยู่ในห้องน้ำ ยืนมองของใช้ของเฟียตด้วยสายตาที่มันวาวเป็นประกาย

"อ่า ทำตัวยังกะหนุ่มๆ ดูของใช้ซิ อิอิ เสร็จตู"

ว่าแล้วก็หยิบขวดยาสระผมขึ้นมาดู

"ห๊อม หอม"

เปิดฝาสูดกลิ่นของยาสระผม ของใช้ของเฟียตนำเข้าเกือบทั้งหมดเพราะที่บ้านมีฐานะดี ญี่ปุ่นสลัดผ้าออกจากายเปิดน้ำฝักบัวราดตัว เทยาสระผมลงบนฝ่ามือจนล้นอุ้งมือ แล้วเอาลูบไล้ตัว

"เอ๋ ทำไมฟองเย๊อะเยอะ"

ฟองของยาสระผมเป็นฟองเยอะกว่าครีมอาบน้ำ แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้สนใจ

"ว้าว มีโฟมล้างหน้าด้วย อิอิ เสร็จตู"

ที่จริงมันคือขวดโฟมกวนหนวด ปกติจะล้างหน้าด้วยสบู่เด็กคอลเล็กชั่นที่ตัวเองโปรดปราน

"เย็นจังเย ย อิอิ"

พออาบน้ำเสร็จก็แปรงฟัน กว่าจะออกจากห้องน้ำได้ก็ตัวเหี่ยว คนตัวโตนั่งอยู่ที่ปลายเตียง

"มึงอาบน้ำหรือเอาไส้ออกมาล้าง ไอ้เปี๊ยก"

เฟียตประชด เพราะญี่ปุ่นมัวแต่สนุกสนานเพลินเพลินกับข้าวของเครื่องใช้ของเฟียต

"อิ อิ ก็ของใช้พี่เยอะนิ ก็เลยลองทุกอย่าง ช๊อบ ชอบ"

"เฮ้ย แล้วไมมึงไม่ใช้โคโดโมะของมึงล่ะ"

"วุ้ยไม่เอาหรอก ใช้ทุกวันเบื่อ เปลี่ยนบ้าง อิอิ"

พูดหน้าตาเฉย ญี่ปุ่นใส่กางเกงบ๊อกเซอร์ออกมาตัวเดียว เปลือยท่อนบน หยดน้ำยังเกาะอยู่ตามตัว ผิวขาวโดนน้ำดูเต่งตึง คนตัวโตถึงกลับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

"แล้วทำไมหน้ามึงแดงๆ"

เฟียต ทักเพราะหน้าของญี่ปุ่นเห่อแดงขึ้นเต็มดวงหน้า

"หือ แดงหรา ไหน"

พูด เสร็จก็เอามือขึ้นลูบหน้าตัวเองแล้วเดินไปตรงกระจก

"หวาย ทำไมมันแดงอย่างนี้อ่า ไม่ถูกกับโฟมพี่แน่ๆ"

"หือ โฟมอะไร มึงเอาอะไรล้างหน้า"

"ก็โฟมล้างหน้าพี่อ่ะ ขวดสีเทาๆ"

เฟียต เดินเข้าไปในห้องน้ำมองหาขวดโฟมสีเทาอย่างที่ญี่ปุ่นบอก แล้วหยิบออกมา

"อัน นี้น่ะเหรอ"

"อื้ม ของหมดอายุแน่เลยอ่า พี่หมีขาวต้องรับผิดชอบน้า"

"ฮ่าๆๆๆ ไอ้เปี๊ยก นี่มันโฟมกวนหนวดกู๊ โอ๊ย ไอ้บ้ามึงเอามาล้างหน้า"

เฟียต หัวเราะเสียงดังกลิ้งอยู่บนเตียง

"หือ ก็มันเขียนบอกว่าโฟมอ่า เค้าไม่ผิด ไม่รู้ล่ะ หมีขาวต้องรับผิดชอบ"

ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน เดินมาแย่งขวดไปจากมือ

"เนี่ยๆ โฟมๆ เห็นป่ะ"

"โป๊ก"

"โอ๊ย เขกหัวไมอ่า"

"เขาบอกว่า shaving foam โว้ย"

"อ่า"

ญี่ปุ่น หน้าแดง ทำหน้าย่นเป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าอาย

"มึงเอาอะไรอาบน้ำ กลิ่นคุ้นๆ"

"ดมดิ"

พูดเสร็จก็ยื่นแขนขาวเนียนไปแตะจมูกเฟียต เนื้อตัวของญี่ปุ่นขาวเนียนเสียเหลือเกิน คนที่หัวเราะอยู่หยุดกึกลงทันที กลั้นหายใจ หน้าแดงกว่าเดิม ใจเต้นแรง ไอ้นี่มันไม่รู้อะไรเลยเหรอ เดี๋ยวก็อดใจไม่อยู่ เฟียตคิดอยู่ในใจ

"กลิ่นคล้ายๆ แชมพู"

"โอ๊ย ไม่เอาแล้ว ใส่เสื้อดีกว่า พี่หมีขาวนิสัยไม่ดี หัวเราะเค้า"

"อ้าว"

ญี่ปุ่น หน้าย่นเดินไปรื้อเป้ออกมาเอาเสื้อยืดสีขาวออกมาสวม แล้วลูบหน้าตัวเองเพราะเริ่มคัน

"ไปอาบน้ำดิพี่หมีขาว เหม็นแล้ว"

ญี่ปุ่น ออกคำสั่ง แต่ยังหันหลังให้อยู่

"ไอ้นี่ กูไม่มีทางตัวเหม็นโว้ย"

"แอะ เหม็นตุตุ น่าเกลียด ไปๆ ไปอาบน้ำ"

"เออ มึงสั่งกูนะมึง"

เฟียต หัวฟัดหัวเหวี่ยงหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป ส่วนญี่ปุ่นก็หัวเราะกิ๊กอยู่ พอลับตาเฟียตญี่ปุ่นก็มองหาอะไรทำ เอ๋ ทำไมมีแต่หนังสือ ดูหน่อยดีกว่า อิอิ ว่าแล้วก็เดินไปค้นหนังสือดู น่าเบื่อ ญี่ปุ่นเบะปาก แล้วก็มองไปเห็นโมเดลหุ่นยนต์ โผเข้าใส่อย่างดีใจเหมือนเจอทอง หยิบเอาโมเดลหุ่นยนต์มานอนกอดที่เตียง นอนกระดิกเท้าอยู่อย่างสบายใจ พอเฟียตออกมาจากห้องน้ำก็ตาโต

"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยกวางลง อย่าไปจับของกู๊"

ร้องออกมาเสียงดังโผเข้ามาแย่ง ญี่ปุ่นทำหน้างง ไม่รู้เรื่อง แต่ก็ไม่ยอมคืน นอนพลิกตัวกอดโมเดลหุ่นยนต์ไว้

"ชิ หวงของ ดูหน่อยก็ไม่ได้"

"เอามานี่เดี๋ยวนี้"

เฟียตขึ้นมา คร่อมญี่ปุ่นทั้งที่ยังนอนคว่ำอยู่

"โอ๊ย หนัก ไอ้พี่หมีขาว หนั๊ก ออกไป๊"

ญี่ปุ่นร้องออกมาอย่างยากลำบากเพราะโดนนั่งทับตรงบั้นเอวพอ ดี แต่ก็กอดหุ่นยนต์ไว้ไม่ยอมปล่อย

"มึงเอามานี่ อันนี้กูหวง"

"ดู หน่อยก็ไม่ได้ ออกไป๊ ไอ้หมีขาวบ้า ออกไป๊"

"โป๊ก นี่แน่ะ ปล่อยไม่ปล่อย ไอ้เปี๊ยก"

"เอ๊า เอาคืนไป ลงไปสิ จะเอาคืนยังไง"

ญี่ปุ่น พูดเหมือนยอมแพ้ เฟียตถึงโก่งยกก้นขึ้นจากที่นั่งทับอยู่เต็มตัว ญี่ปุ่นพลิกตัวขึ้นมา

"อ่า ไม่ใส่เสื้ออ่ะ เอ๋ มีกล้ามท้องด้วยน้า"

ญี่ปุ่น มองสำรวจร่างของเฟียต

"เฮ้ย มึงมองอะไรไอ้เปี๊ยก"

คนถูกมอง อายอีกรอบ ไม่เคยมีใครทำให้เฟียตอายมาก่อน

"ขอจับหน่อย ทำไมมันเป็นคลื่นๆแบบนั้น"

ไม่พูดปล่าวยื่นมือไปจับเลย คนโดนจับสะดุ้งกระเด้งตัวออก

"ไอ้บ้า จะมาจับทำไม"

"อ้าว จับหน่อยก็ไม่ได้ หวงเหรอ ชิ เล่นตัว"

เฟียตกระเด้งตัวออกไปจนลืมไป ว่าใส่ผ้าเช็ดตัวอยู่ และมันก็ไม่แน่นหนาพอ ผ้าเช็ดตัวหลุดจากเอวไปแล้ว

"เฮ้ย"

เฟียต ร้องอย่างตกใจ แล้วคว้าผ้าเช็ดตัวกลับมาห่อหุ้วเอวไว้เหมือนเดิม ญี่ปุ่นจ้องตาเขม็ง แล้วหัวเราะ คิกคัก

"มึงหัวเราะอะไร ไอ้เปี๊ยก"

เฟียต ตวาด แต่ญี่ปุ่นก็ไม่ได้สนใจยังคงหัวเราะอย่างพอใจ

"อิอิ เห็น น้องหนูหมีขาวด้วยอ่ะ อิอิ ขนเย๊อะ เยอะ น่าเกลียด"

ทำหน้าย่น เฟียตอายหน้าแดง ไม่เคยมีใครปรามาสน้องชายเขามาก่อน มีแต่คนปรารถนาที่จะครอบครอง อันนี้เฟียตมั่นใจ

"ไอ้นี่เดี๋ยวกูถีบ"

"อ่า หน้าแดงอ่า อายเหรอ เค้ายังไม่อาย ทำไมต้องอายเนอะ เป็นผู้ใหญ่แล้วน้า ไม่ใช่เด็กๆ"

พุดหน้าตาเฉยแต่จ้องตาไม่กระพริบ

"กูไม่ได้อาย โว้ย ของกูมีแต่คนอยากดู"

"หรา ไหนๆ เอามาให้เค้าดูหน่อย ของคนแก่มันเป็นยังไงอ่ะ มาม๊ะ"

"โป๊ก ไอ้ทะลึ่ง เดี๋ยวเถอะมึง จะโดน"

"โอ๊ย เขกหัวเค้าไมอ่า"

"มึงกวนตีนกู"

"ชิ น่าเบื่อ มีอะไรให้เล่นบ้างอ่ะพี่หมีขาว น่าเบื่อจัง"

พูดจบก็นอน คว่ำทำขาเตาะแตะกับเตียงอย่างสบายใจ

"โห มึง มาอาศัยกูนะเนี่ย บ่นนะมึง"

"อ้าว ก็ใช่ไง งั้นก็ดูแลหน่อยซิ ทิ้งขว้างน้า หมีขาว"

กัด ฟันพูดแล้วซุกหน้าลงกับเตียง

"มึง งุงิอะไร ไอ้เปี๊ยก"

"งุงิ งุงิ"

ญี่ปุ่นทำล้อเลียน เฟียตไม่อยากเขกหัวคนตัวเปี๊ยกอีกจึงเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อผ้ามาสวม

"นี่พี่หมีขาว อยากกินหนมอ่ะ ไปซื้อให้หน่อยดิ"

"ไป ซื้อเองดิ กูไม่ใช่ขี้ข้ามึงนะ"

"ไม่เอาอ่ะ พี่นั่นล่ะไป ดูแลเค้าหน่อยดิ นะนะ"

"ไอ้เตี้ยนี่ ลามปามนะมึง อยากแดกก็ลงไปซื้อเองดิ"

"อ่า พูดไม่เพราะ อยู่กับน้องกับนุ่ง พูดไม่เพราะอ่า ไม่ไปเดี๋ยวเค้าไปบอกเพื่อนๆน้า ว่าเห็นน้องชายหมีขาว เหี๊ยวเหี่ยว น่าเกลียด"

"โป๊กๆๆ"

เฟียตโผเข้ามาทับตัว ญี่ปุ่นไว้แล้วเขกหัวไปสามที

"โอ๊ย เขกหัวเค้าอีกแล้วอ่า ใจร้าย ไอ้หมีขาวบ้า"

"ขืนมึงไปบอกใคร มึงตายแน่ไอ้เปี๊ยก"

"หึหึ ไม่ลงไปซื้อหนมก็ไม่รับประกันน้า อิอิ"

ทำตาเจ้าเลห์อีกรอบ เฟียตง้างมือ แต่ญี่ปุ่นดิ้นหลบ

"ชอบใช้ความรุนแรง อ่า ป่าเถื่อน"

"ไอ้ นี่ เดี๋ยวเถอะมึง คราวนี้กูเอาจริงนะโว้ย"

"หวายๆ ไม่เอาอ่ะ ไปซื้อหนมดิพี่หมีขาว นะนะ เค้าอยากกินอ่ะ"

"ไม่ไปโว้ย มึงอยากไปก็ไปเอง"

ญี่ปุ่นทำหน้าเบ้

"ชิ พาเค้ามาลำบาก เค้าหิวอ่า ฮึกๆ"

ทำท่าร้องไห้

"เฮ้ย มึงมาเองนะไอ้เปี๊ยกใครพามึงมา"

"พี่นั่นล่ะ ไม่พามาจะมาถูกเหรอ พูดเป็นเด็กอมมือ"

"โป๊ก"

"อ่า ฮือๆๆ ใจร้าย"

ซุกหน้า ลงกับหมอนทำท่าสะอื้น

"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยก ไม่ต้องมาแกล้ง กูรู้ทันมึงแล้ว"

"ไม่ได้แกล้ง ร้องจริงๆน้า"

หยุดสะอื้นแล้ว พูด พอพูดจบก็สะอื้นต่อ

"จาเอาหนม จาเอาหนม"

"โว้ย นี่กูซวยหรือนี่ ไอ้เตี้ยเอ้ย"

เฟียตโวยวายลุกขึ้นยืนมองคนตัวเล็ก ที่นอนคว่ำสะอื้นโวยวายอยู่ เขาใจอ่อนในที่สุดเดินออกไปซื้อขนมตามที่ญี่ปุ่นบอก พอเสียงปิดประตูดังก็พลิกตัวขึ้นมาหัวเราะคิกคักถูกใจ หึหึ แกล้งดีนัก สมน้ำหน้า ญี่ปุ่นลุกไปเอาโมเดลหุ่นยนต์มาพิจารณาดู แล้วก็กอดเอาไว้เหมือนของตัว สักพักพอเสียงประตูเปิดก็รีบนอนตะแคงหันหลังให้

"เอ้า เอาไป ไอ้เตี้ย อย่ามาวุ่นวายกูอีกนะมึง คราวนี้กูไล่ไปนอนข้างนอกแน่"

พอ ถุงขนมกระทบหลังก็พลิกตัวกลับมา คว้าถุงขนมทันที หน้าตาแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงกับตอนก่อนไปซื้อ

"น่าร้าก ที่สุด หมีขาว อย่างนี้สิถึงจะเรียกดูแลน้อง อิอิ"

"ไอ้นี่ ครั้งเดียวโว้ย อย่ามาวอแวอีก เดี๋ยวกูเตะ อ้าว เอาหุ่นกูมา"

"เล่นหน่อยก็ไม่ได้ หวงนะ ทำตัวเป็นเด็ก"

เฟียตยืนหน้าเอ๋อ ใครเด็กวะ

"โป๊ก นี่แน่ะ"

"โอ๊ย เขกได้เขกดี ไอ้หมีขาว บ้า"

"หนอย มึงยังมาปากดี ใช้กูแล้ว ยังด่ากูอีกเหรอ"

"ไม่พูดด้วยแล้ว พูดไม่รู้เรื่อง กินหนมดีกว่า อิอิ"

"มึงลงไปกินนอกเตียงไอ้นี่ เดี๋ยวมดขึ้น"

"มะเอาอ่ะ ขี้เกียจ กินตรงนี้ล่ะ"

"มึงจะลุก ดีๆ หรือให้กูถีบออก"

"หวาย ไปก็ได้"

ญี่ปุ่นลุกออกจากเตียง แล้วไปนั่งที่โต๊ะอ่านหนังสือ มืออีกข้างยังอุ้มโมเดลหุ่นยนต์อยู่ไม่ยอมปล่อย

"ถ้าหุ่นกูพังนะมึง ตายแน่"

ญี่ปุ่นทำหูทวนลมแกะขนมกินอย่างสุขใจ เฟียตเดินไปเปิดวิทยุคลื่นที่ชอบฟัง แล้วไปนอนลงบนเตียง ส่วนญี่ปุ่นกินขนมแล้วเปิดนั่นเปิดนี่ดู แม้เสียงร้องห้ามจะดังก้องไปทั่วห้องแต่ก็ทำท่าจะหยุด แป๊บเดียวก็เริ่มใหม่ เฟียตเกาหัวแกรกๆ นี่กูคิดผิดแท้ๆ

"ไปแปรงฟันสิมึง"

เฟียต ร้อง เพราะญี่ปุ่นกินเสร็จก็คลานขึ้นเตียงมา

"ไม่เอาอ่า แปรงบ่อยฟันสึก หมอฟันไม่เคยบอกเหรอ"

"ไอ้นี่ หมอเค้ามีแต่บอกให้แปรงหลังอาหาร หมอที่ไหนบอกมึงวะ"

"ก็ไม่ได้กิน อาหาร กินหนม เข้าใจ๊"

"แหม กูถีบซักทีดีไหม ไปแปรงฟัน"

เสียง ดุกว่าเดิม ญี่ปุ่นทำหน้าย่นแล้วเข้าไปแปรงฟัน บ่นอุบอิบ พอเดินออกจากห้องน้ำก็กระโดดขึ้นเตียงทันที

"มึงนอนห่างๆ กูเลยนะมึงกูถีบตกเตียงไม่รู้เรื่องด้วยนะ"

"เอ๋ ทำไมนอนดิ้นหรา มีปมด้อยเหรอ"

"ไอ้นี่ ปมด้อยบ้านมึงสิ ก็นี่ห้องกู"

"หวาย ห้องตัวเองแล้วพาเค้ามานอนทำไมอ่า"

"โป๊ก"

"โอ๊ย ไอ้หมีขาวโรคจิต"

"มึงอยากตายเหรอ ไอ้เปี๊ยก"

"นอนดีกว่า ขี้เกียจเถียง คนไม่รู้จักโต"

พูดเสร็จก็นอนหันหลังให้ทันที เฟียตหน้าเอ๋อไปเลย นี่มันไม่คิดว่ามันผิดเลยหรือนี่ พอนอนไปสักพักก็กลิ้งหันหน้ามาหาเฟียตที่กำลังหลับตาเคลิบเคลิ้มไปกับเสียง เพลง

"ไปปิดวิทยุดิ หนวกหู"

"อ้าว กูจะฟัง เอ้ย มึงไม่ต้องมาใกล้กูขนาดนี้ ออกไป๊"

"ชิ อยากใกล้ตายล่ะ หมีขาวตัวเหม็น น้องชายเหี่ยว"

กัดฟันพูดแต่ยิ้มเหมือนเคย

"มึง ว่าอะไรน๊ะ"

"เปล๊า บอกว่า เค้าจานอนอ่า หมีขาวเปิดเพลง เปิดไฟเค้าจานอนยังไงอ่า เข้าใจคนอื่นบ้างดิ"

"โห กูผิดว่างั้น"

"เพิ่ง รู้ตัวรึ"

"โป๊ก"

"อ่า หมีขาวบ้า"

ทำหน้าย่นแล้วก็หัน กลับไป เฟียตไม่สนใจคำขอร้อง แต่ญี่ปุ่นก็ไม่สิ้นฤทธิ์ นอนดิ้นพรวดพราด จนเฟียตรำคาญต้องลุกไปปิดวิทยุปิดไฟ

"อิอิ"

พอปิดไฟ ญี่ปุ่นก็หัวเราะคิกคักอย่างพอใจ  เฟียตหมั่นไส้ ถีบไปทีหนึ่ง

"อ่า มาผลักเค้าทำไมอ่า กำลังหลับเชียว"

"หลับห่า อะไร หัวเราะชอบใจนะมึง กูถีบโว้ย กูไม่ได้ผลัก"

"ชิ ชอบรังแก นิสัยไม่ดี"

"อ้าวไอ้ นี่"

เฟียตชักทนไม่ไหวดึงคอเสื้อญี่ปุ่นมาหมายจะเขกหัวอีกที พอดึงคอเสื้อญี่ปุ่นรู้ตัวรีบโผเข้าหาตัวเฟียตเองแล้วกอดไว้แน่น

"เฮ้ย มึงมากอดกูทำไม๊ ปล่อย ไอ้บ้า"

"ก็หมีขาวจะตีเค้าอ่า กอดไว้ดิ ป้องกันตัว อิอิ"

"โป๊ก"

"อ่า เขกหัวอีกแล้ว เค้ากัดน้า"

"มึง กัดสิ กูจะเอาให้มึงหัวแตกเลย ปล๊อย"

ญี่ปุ่นกอดรัดแน่นขึ้นกว่าเดิม เฟียตก็แกะออกชุลมุน แต่มือตุ๊กแกอย่างญี่ปุ่นไม่มีปล่อยง่ายๆ

"เอ๋  เอามือออกจากหน้าท้องเค้าดิ"

ญี่ปุ่นโพล่งขึ้น คนตัวใหญ่อายหน้าแดงในความมืด เพราะมือที่ญี่ปุ่นว่าคือน้องชายของเฟียตที่เริ่มตื่นตัว

"มึงเลิก กอดกูดิ ออกไป"

เฟียตพูดเสียงสั่น

"ไม่เอาอ่ะ เดี๋ยวหมีขาวเขกหัว"

ไม่พูดเปล่าเอาหน้าถูไถตรงซอกอกของเฟียต

"เออ กูไม่เขกแล้ว มึงเลิกกอดกูได้แล้ว ไอ้เปี๊ยก ไม่งั้นกูไม่รับรองความปลอดภัยของมึงนะ"

เฟียตพูดออกไปเพราะเริ่มควบ คุมตัวเองไม่ได้ หายใจติดขัด นี่มันรู้หรือมันแกล้งทำ เฟียตคิดในใจ ญี่ปุ่นปล่อยทันทีแล้วดึงผ้าห่มมาห่ม ขยับไปอีกฟากของเตียง หัวเราะคิกคัก

"ห้าม แย่งผ้าห่มน้า เค้าไม่ชอบให้ใครมาห่มด้วย นอนไม่หลับ"

"ไอ้นี่ ของกูนะนั่น"

"ช่วยไม่ได้ ถึงก่อนมีสิทธิ์ก่อน อิอิ"

"โว้ย เวรกรรมอะไรของกู๊"

"ของเค้าตะหาก ห้ามกรนด้วยน้า"

ญี่ปุ่น หัวเราะคิกคัก แต่คนตัวใหญ่เจ้าของห้องโกรธหน้าแดง พอสักพักเสียงหัวเราะก็เงียบไป ญี่ปุ่นหลับไปแล้วแต่คนตัวใหญ่กลับนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายอยู่ ด้วยไม่เคยนอนกับใคร อีกทั้งร่างกายมันไม่ยอมหลับไปตามที่ใจสั่ง ญี่ปุ่นหลับสนิท กลิ้งมาเบียดเฟียต ตอนแรกก็ผลักออก แต่ผลักเท่าไหร่ก็ไม่ไป

"คิกๆๆ"

ญี่ปุ่น หัวเราะออกมา

"ไอ้เปี๊ยกๆ"

เฟียตเขย่า แต่ญี่ปุ่นกลับนอนหลับตา

"ละเมอ?"

เฟียตเท้าศอกขึ้นมาดูอาการ ใบหน้าที่ไม่มีแว่นบดบังในความมืด แม้จะมองเห็นไม่ชัด แต่มันช่างหมดจดเสียจริง ใจของเฟียตเต้นแรง

"กอดๆๆ แม่กอด"

ญี่ปุ่น ละเมอออกมา ใบหน้ายิ้มกริ่ม

"พ่อกอด กอดๆๆ"

เฟียตได้แต่ระบาย ลมหายใจออกมา แล้วยิ้มให้กับอาการของคนตัวเล็กที่อยู่ข้างๆตัว นี่มันไม่คิดอะไรเลยหรือ มันคงไม่เคยหนักใจหรือทุกข์ใจเลย แม้ยามฝันก็หัวเราะอย่างเป็นสุข ญี่ปุ่นซุกหน้าเข้าอกเฟียตที่นอนตะแคงอยู่ขอบเตียง ทำปากจุ๊บจั๊บเหมือนกินอะไรอยู่ เฟียตเอื้อมมือมาโอบญี่ปุ่นไว้ คนตัวเล็กพอมีมือมาโอบยิ่งเบียดร่างเข้าหาจนเฟียตจะตกเตียงไป เฟียตเลยกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม

............................................................................

พอ เช้าเฟียตงัวเงียตื่นก่อน ร่างของคนตัวเล็กยังนอนขดอยู่ในอก เขายิ้มออกมา มันก็น่ารักดีนะ เขาคิดในใจ

"งื๊ดๆๆ"

ญี่ปุ่นครางแล้วเบียด ตัวเข้าหาอีก

"ไอ้เปี๊ยก ตื่นๆ"

เฟียตเขย่าตัว

"งื๊ดๆๆ"

"ตื่น มึง เดี๋ยวไปโรงเรียนสาย"

เฟียตยังเขย่าตัวอยู่ ญี่ปุ่นลืมตา

"มากอด เค้าทำมายอ่า"

ประโยคแรกที่พูดออกมา ทำให้เฟียตผลักร่างญี่ปุ่นออกไปจากอก

"อยากกอดตายล่ะ มึงนั่นล่ะดิ้นเข้ามาหากูเอง"

"บ้า ไม่จริง เค้าไม่กอดใคร อ่า คิดไม่ดีไม่ร้ายกับเค้าแน่เลยอ่า"

ทำท่าเขินแล้วเอาผ้าห่มมาคลุม

"โห ไอ้นี่ น่าพิศวาสตายล่ะมึง"

"ชิ เห็นกอดเอาๆ คิดลึกกับเค้าแน่เลยอ่า อิอิ"

"โอ๊ย กุไม่คุยแล้ว"

เฟียตเดิน เข้าห้องน้ำไป ญี่ปุ่นอนอุตุต่อไม่ได้สนใจกับสิ่งที่พูดออกไป สักพักก็เดินไปหน้าห้องน้ำ

"หมีขาวๆ เร็วๆ เค้าปวดอึ๊ ออกม๊า"

ญี่ปุ่น ทุบประตุห้องน้ำ

"โว้ย ทำไมแต่ก่อนมึงไม่เข้า มาแย่งกูเข้า กูสระผมอยู่"

เสียงตะโกนออกมาจากห้องน้ำ

"อ่า เร็วเร้ว ถ้าไม่ออกมาเค้าอึ๊ตรงนี้น้า"

ญี่ปุ่นไม่ยอมแฟ้ ทุบประตุห้องน้ำต่อ

"เฮ้ย มึงอย่ามาเรี่ยราดห้องกูนะมึง"

เฟียตร้องเสียงหลง เปิดประตุห้องน้ำออกมาทันที บนหัวยังมีฟองยาสระผมอยู่มีผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวแบบรวกๆ พอเฟียตออกมาจากห้องน้ำ ญี่ปุ่นก็แทรกกายเข้าไปในห้องน้ำทันที ปิดประตูใส่หน้าเขาอีก เฟียตยืนหน้าบึ้งโมโหแต่เช้า

"เร็วๆนะมึงกู แสบตาแล้ว"

"เดี๋ยวเด้ เค้าต้องบิ้วก่อนอ่า"

"อ้าว ไอ้นี่ไหนมึงบอกปวดอึ๊"

"ก็ปวดอ่ะ เนี่ยกำลังอึ๊อยู่ จะดูไหมล่ะ"

"ไอ้ ทุเรศ มึงดูของมึงไปคนเดียวเถอะ"

เฟียตยืนหลับตาปี๋เพราะยาสระผม เริ่มไหลลงต่ำตามแรงโน้มถ่วงของโลก ส่วนญี่ปุ่นร้องเพลง อิ๊กคิวซังอยู่ในห้องน้ำอย่างมีความสุข เฟียตกำหมัดแน่น พอญี่ปุ่นออกมาจากห้องน้ำ เฟียตก็กระชากตัวญี่ปุ่นไปให้พ้นทาง เพราะเริ่มแสบตา สรุปตาเลยแดงไปข้างหนึ่ง กว่าจะแต่งตัวไปโรงเรียนได้ เสียงด่าอื้ออึง ญี่ปุ่นเดินตามหลังเฟียตต้อยๆ

"พี่หมีขาว กินข้าวไหม"

ญี่ปุ่นกระตุกแขน

"มึงไปหาแดกเองเถอะ อย่ามาวุ่นวาย กูเซ็งมึงแระ"

"อ่า นะนะ เดี๋ยวเค้าเลี้ยง"

"มึง เนี่ยนะจะเลี้ยง ถุย จะเลี้ยงอะไร"

"อ่า เลี้ยง ปาท่องโก๋ไง เห็นลุงเค้าขายอยู่หน้าโรงเรียน พี่หมีขาวเลี้ยงน้ำเต้าหู้น้า"

"น่าน ก็ว่าแล้ว มึงนี่ขี้โกงนะไอ้เปี๊ยก"

"หวาย ไม่ได้ขี้โกง ซะหน่อย เค้าต้องเก็บตังค์น้า"

"อ้าว แล้วกูล่ะ"

"อ้าว พี่หมีขาวก็มีหน้าที่ดูแลน้องซิ บ่นทำไมอ่า ยังกะคนแก่"

"โป๊ก"

"แอ่ะ เขกหัวเค้าอีกแล้วอ่า"

"เดี๋ยวมีเตะ ขืนมึงพูดมากกว่านี้"

"คิกๆๆ"

"มึง หัวเราะอะไร ไอ้เปี๊ยก"

"น่ากลัวเนอะ"

"ป๊าบ"

เตะของ จริง

"โอ๊ย เตะเค้าอ่า ใจร้าย"

ญี่ปุ่นหัวขมำไปข้างหน้าเพราะ เฟียตเริ่มทนไม่ไหว

"เฮ้ย มาดูผัวเมียคู่ใหม่โว้ย เป็นไงไอ้เฟียต น้องตัวเปี๊ยก ฟิตป่ะวะ"

เสียงร้องทักมาจากหน้าหอ เฟียตหน้าตึงหันไปทำตาดุใส่

"ผัวเมียห่าอะไร มึงพูดดีๆนะมึง ไอ้เบนซ์ เดี๋ยวกูเอาตีนให้กินแทนข้าวเช้า"

"โห ดุโว้ย เป็นไงไอ้เปี๊ยก ของพี่เฟียตใหญ่ไหมวะ"

เบนซ์ที่เป็นเพื่อนสนิทของ เฟียตหันมาถามญี่ปุ่นที่เกาะอยู่ข้างหลัง

"อิอิ ใหญ่อ่ะพี่"

"เจ็บ ไหมไอ้เปี๊ยก โดนครั้งแรกน่ะ"

"หือ อารายอ่า เจ็บดิ บวมเลยอ่า"

"ไอ้ เปี๊ยก!!!!!!!!!"

ญี่ปุ่นพูดออกไปโดยที่ไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่เฟียตตวาดอายหน้าแดงแต่เช้า ญี่ปุ่นวิ่งแจ้นอย่างรู้ว่าภัยจะมาถึงตัว เสียงหัวเราะโห่ฮา ดังลั่นหน้าหอ ญี่ปุ่นวิ่งนำหน้า มีเฟียตวิ่งตามจะเตะเอาให้ได้ แต่ญี่ปุ่นตัวเล็กไวกว่าเก่งในด้านหลบหลีก จึงรอดเงื้อมมือไป วิ่งเข้าโรงเรียนกระหืดกระหอบ   




อิอิ ชอบกันหรือเปล่า คร้าบ เรื่องนี้อ่า

 :laugh: :laugh:
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-02-2012 08:45:59 โดย eiky »

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1795
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +204/-3
น่าสงสารเฟียตจริงๆ เลย

Jesale

  • บุคคลทั่วไป
ฮ่าๆๆ ท่าทางเฟียตจะแพ้ทางญี่ปุ่นเต็มๆ
อยากยุให้จับกดจริงๆ ดูสิจะป่วนได้อีกไหม

ออฟไลน์ basza2x

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
รอวันที่เฟียต ใจอ่อนเนอะ ^^ 

KM

  • บุคคลทั่วไป
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

ทะเล้นจริงๆ

kanda53

  • บุคคลทั่วไป
นู๋ญี่ปุ่นเป็นเด็กที่มีสุขภาพจิตดี.....
ซึ่งสามารถทำให้พี่หมีขาวที่อยู่ใกล้...
มีสุขภาพจิตเสื่อมมมม....ไปได้ :laugh3:

แต่สำหรับคนอ่าน.....ฮามากกก..ค่ะ
 o13  :L1: น้อง eiky ค่ะ

Phelyra

  • บุคคลทั่วไป
555 คราวนี้แหล่ะรู้กันทั้งโรงเรียนแน่ ๆ เลย :m20:

benxine

  • บุคคลทั่วไป
ตอนจบเรื่อง คนแต่งจะมีคำถามถามคนอ่านม่ะเนี้ยยย

ว่าตั้งแต่ต้นจนจบ  ญี่ปุ่นโดนเขกหัวไปกี่ที

คิคิ มาต่อทุกวันเลยน้า 

รักคุณ eiky มากกกกก

pattybluet

  • บุคคลทั่วไป
ฝันร้ายของเฟียต  :laugh:
เฟียตจะเอาคืนเจ้าแสบนี่ยังไงนะ อยากรู้จริงๆ

เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ออฟไลน์ hpsky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1073
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-0
เจ้าปุ่นตัวป่วนนนนนนน :z6:

พี่เฟียตจับ :oo1: เลย อิอิ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






J๐ly

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
ขอบคุณคร้าบบ กลัวเพื่อนๆ ไม่ชอบกันอ่ะดิครับ เรื่องแบบนี้



อิอิ  :laugh: :laugh:

ออฟไลน์ PEENAT1972

  • Red Rhino
  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 4699
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +563/-106
+1 แด่ eiky ด้วยดวงใจอีป้าแก่ๆ

NUKWUN

  • บุคคลทั่วไป
ใส(เเบบไม่ค่อยจะ)ซื่อได้อีก 555
สงสารเฟียตจริงๆ

wing

  • บุคคลทั่วไป
กร๊ากๆๆญี่ปุ่นสุดยอดอ่าแสบจริงๆจะกวนไปไหน
เฟียตน่าสงสารที่สุด ต่อจากนี้จะเจออะไรอีกฮ่าๆ
ขอบคุณครับเรื่องนี้ฮามากอ่ะ o13

ferly

  • บุคคลทั่วไป
เหอๆ สงสารเฟียตเหมือนกัน

แต่ตลกดีอ่ะ 55+

ออฟไลน์ eiky

  • Played Me!!!
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1221
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1760/-3
                  :impress2:(แฟนคลับ หมีขาว) :laugh:



 
 
ข่าวของเฟียตกับญี่ปุ่นแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็วเหมือนไฟลามทุ่ง ตอนเข้าแถวทุกสายตาของชั้นมัธยมสี่ต่างมองหาตัวญี่ปุ่น ว่าใครคือคนที่ไปนอนกับเฟียตเจ้าพ่อชั้นมัธยมหก ส่วนมัธยมห้าเองก็มองหาเด็กแว่นเช่นกัน เพื่อนร่วมชั้นทั้งที่รู้จักเฟียตก็ล้อเลียนจนเจ้าตัวอายหน้าแดงไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว ส่วนญี่ปุ่นไม่ได้ระแคะระคายแม้แต่น้อย ยังยืนทำหน้าเอ๋อเข้าแถวกับเพื่อนอย่างสบายใจ
 
"นี่ปุ่น เรื่องที่นายไปนอนกับพี่เฟียตน่ะ ดังไปทั่วโรงเรียนแล้วนะ"
 
บอยกระซิบถามตอนผู้อำนวยการให้โอวาท
 
"หือ ไปนอนกับหมีขาวก็เป็นข่าวเหรอ อิอิ ดีจัง"
 
"เฮ้ย ดียังไงวะ ไอ้หญ้าแห้ง เขาว่ามึงโดนเข้าแล้ว"
 
เอกหันมาสมทบ ทำหน้่วิตกเหมือนบอย แต่ญี่ปุ่นกลับหัวเราะกิ๊กอยู่
 
"โดนไรอ่า มะเห็นโดน อิอิ"
 
"นั่นล่ะ ข่าวลืมมันไปเร็วนะปุ่น เสียคนเพราะข่าวลือนี่เยอะแล้วนะ"
 
"เอ๋ ก็มันไม่จริงอ่า นอนด้วยกันแล้วไงอ่ะ ก็นอนด้วยกัน ไม่เห็นแปลก กอดกันด้วยน้า จะบอก"
 
"หา!!!!!!"
 
ทั้งสองอุทานพร้อมกันจนผู้อำนวยการกระแอมใส่ไมค์โครโฟน จึงก้มหน้าลงให้ต่ำที่สุด
 
"กอดกันเลยเหรอ พี่หมีขาวทำอะไรนายรึเปล่า ปุ่น"
 
บอยกระซิบทำท่าตกใจ
 
"ไม่นี่ เค้าต้องทำไรอ่ะ"
 
งงจริงหน้าเอ๋อจริง บอยเห็นว่าคงไม่มีอะไรเกินเลยจึงไม่ซักต่อ พอปล่อยถอยก็เดินตามหลังกันเข้าห้อง แต่ระหว่างทาง เฟียตมาดักรอที่ใต้ตึก เสียงซุบซิบนินทาดังเซ็งแซ่
 
"นั่นไอ้พี่หมีขาวนี่ ไอ้หญ้าแห้ง เขามาหามึงเหรอ"
 
"เอ๋ มีหนมมาให้แน่ๆเลยอ่า"
 
ร้องออกมาอย่างดีใจ ญี่ปุ่นปรี่เข้าไปหาเฟียตที่ทำหน้ายากจะเดายืนอยู่มุมตึก
 
"มาหาเค้าหรา ไหนอ่ะหนม"
 
"หนมแป๊ะไรล่ะ มึงรู้ไหมกูซวยแล้วเพราะมึง"
 
เฟียตตวาดแต่ไม่กล้าออกเสียมากเพราะนักเรียนชั้นมัธยม สี่ยืมมองอยู่เต็ม
 
"ซวยไรอ่า โด่ นึกว่าจะมีหนมมาให้ ไม่มีก็ไม่คุย ไปน้า หมีขาว"
 
"เดี๋ยวมึง มาคุยกันให้รู้เรื่องก่อน"
 
เฟียตลากแขนญี่ปุ่นไปทางโรงอาหาร ญี่ปุ่นไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย เพราะคิดไปว่าเฟียตจะพาไปเลี้ยงขนม อิอิ แอบดีใจ
 
"เค้าเอาลอดช่องใส่แตงแคนตาลูปน้า"
 
"ไอ้นี่ยังมาห่วงแดกอยู่ มึงรู้ไหมเขาลือกันสนั่นว่ากูกับมึงมีอะไรกัน"
 
เฟียตพูดเสียงเครียด
 
"อ้าว แล้วเราไม่มีอะไรกันหรา"
 
"เฮ้ย ไอ้นี่ มีบ้าอะไรล่ะ กูไม่ได้ทำอะไรมึงซักหน่อย"
 
"เอ๋ ไม่เข้าใจอ่า พี่หมีขาวพูดอะไรก็ไม่รู้ ไม่รู้เรื่องเลย นอนน้อยป่ะ"
 
"เดี๋ยวกูเขกกะบาล กูไม่ได้ล้อเล่นโว้ย ฮึ่มม ซวยแท้ๆ"
 
"ทำไมเครียดอ่า แค่มีอะไรกัน แล้วเรามีอะไรกันอ่า"
 
"โอ๊ย มึงนี่มันน่านักนะ รู้งี้กูจับยัดเยียดให้เสียแต่เมื่อคืนก็ดี"
 
เฟียตระบายอารมณ์ออกมา
 
"จริงหรา พูดแล้วน้า พี่หมีขาวจะให้หุ่นยนต์เค้า น่าร้าก ที่สุดเลย"
 
ญี่ปุ่นพูดเสียงร่าเริง เฟียตได้แต่ส่ายหัว
 
"ไอ้เตี้ยนี่ กูไม่รู้จะพูดอะไรกับมึงดี โอ๊ย ซวยโว้ย"
 
เฟียตตะโกนออกไปอย่างอัดอั้นตันใจ
 
"ไม่ต้องพูดดิ ไหนอ่าลอดช่องเค้าอ่า"
 
"แดกตีนกูไหม ไอ้เปี๊ยก กูยิ่งหงุดหงิดอยู่"
 
"หวาย ไม่อาวอ่า คงจะเหนียวเคี้ยวไม่หวายหรอกน้า อิอิ"
 
เฟียตง้างมือขึ้นกะจะตบหัวสักที แต่มีเสียงกระแอมดังมาก่อน
 
"ไม่ไปเรียนหรือนักเรียน"
 
อาจารย์สอนพละกระแอมยืนดูอยู่นับเป็นบุญของญี่ปุ่น เฟียตคำนับหงึกๆ ส่วนญี่ปุ่นวิ่งแจ้นหายไปแล้ว
 
...
 
พอเข้าไปในชั้นเรียนเฟียตก็โดนเพื่อนรุมแซวจนเสียสมาธิ
 
"เป็นไงวะเฟียต ไอ้เปี๊ยกก้นขาวป่ะมึง"
 
"ส้นตีนนี่กูไม่ได้ทำอะไรมันโว้ย ไอ้ห่า เบนซ์ เดี๋ยวกูถีบ เพราะมึงนะเรื่องมันถึงเป็นแบบนี้"
 
"มึงอย่ามาแหล เมื่อคืนกูไปแอบฟัง ไอ้นี่นอนแต่หัวค่ำ ไม่มีอะไรกัน แล้วไอ้เปี๊ยกมันร้อง กอดๆๆ ทำไมวะ"
 
เพื่อนแสนรักไปแอบฟัง เฟียตแทบจะหงายหลัง ตายล่ะหว่ามันได้ยินด้วย
 
"มันละเมอ"
 
เฟียตตอบเสียงเบา
 
"อย่ามา ไอ้เสือ มีรึมึงจะปล่อยให้ลอยนวล กูไม่เชื่อหรอก ละเมอหาไอ้นั่นของมึงอ่ะดิกูว่า"
 
ฟอร์ดเข้ามาเสริม
 
"โว้ย ไอ้เตี้ยพวกนี้นี่ กูบอกไม่มีอะไรก็ไม่มีอะไรดิวะ มึงจะมาเค้นหาห่าอะไรล่ะ"
 
"เฮ้ย งอนโว้ย มีงอน หน้างี้แดงเชียว กูไม่เคยเห็นมึงอาย ท่าทางไอ้เปี๊ยกจะมีดีว่ะ"
 
"นั่นดิ เห็นมันตัวขาวๆ ตรงสเป็คมึงเลยนี่หว่า อิอิ กี่รอบเพื่อน"
 
"ไอ้แสรดด กูไม่มีอะไรกันโว้ย มึงไม่เลิกพูดกูถีบจริงๆนะไอ้ห่านี่"
 
เฟียตหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกนอกห้องไป
 
...
 
"นี่ญี่ปุ่น นายมีอะไรกับพี่เฟียตเหรอ"
 
เพื่อนในห้องที่ไม่เคยคุยกันเลยกับญี่ปุ่นเดินมาถาม บอย เอก มองหน้าประหลาดใจ
 
"หือ ทำไมอ่ะ"
 
ญี่ปุ่นทำหน้าง่วงใส่ไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
 
"ก็อยากรู้เห็นเค้าว่ากัน"
 
"เอ๋ มีอะไร ไม่มีอะไร แล้วทำไมเขาอยากรู้เนอะ คนเรา ที่ปุ่น ปุ่นยังไม่อยากรู้เรื่องของใครเลยอ่า ประหลาด"
 
บอยกับเอกอมยิ้ม เพราะเด็กคนนั้นงอนค้อนใส่วงใหญ่ ญี่ปุ่นหัวเราะคิกคักถูกใจ พอหมดคาบเรียนแต่ละวิชา เพื่อนๆก็คอยมาถามญี่ปุ่นว่ามีอะไรกันจริงหรือ เป็นยังไง ใหญ่ไหม อะไรเทือกนี้อยู่เรื่อยๆจนบอยกับเอกชักรำคาญ แต่ญี่ปุ่นกับเห็นเป็นเรื่องสนุก พอเสียงออดบอกเวลาพักเที่ยงญี่ปุ่นก็แจ้นออกจากห้องก่อนใคร เพราะต้องไปช่วยป้าขายข้าวแกงตามที่เคยตกลงกันไว้
 
"ป้าคร้าบ ญี่ปุ่นมาแล้ว"
 
ญี่ปุ่นร้องไปตั้งแต่ยังไม่ถึงร้าน
 
"ว่าไงพ่อหนู วันนี้จะกินอะไรดี"
 
"อ่า ป้า ญี่ปุ่นมาช่วยป้าขายน้า จำมะได้หรา แล้วป้าจะให้กินข้าวฟรี"
 
"หือ ป้าว่าอย่างนั้นเหรอ"
 
ป้าทำเป็นจำไม่ได้ทำท่าคิดอยู่
 
"ไม่รู้ล่ะ วันนี้ตั้งใจมาแล้ว ป้าห้ามผิดสัญญาน้า สู้ๆ"
 
ไม่พูดเปล่าเดินเข้าไปในร้านของป้าทันที
 
"อ้าวพ่อ หนูแน่ใจนะ ห้ามเปลี่ยนใจ"
 
"ชัวร์ป้า ถ้าเบื่อเดี๋ยวญี่ปุ่นบอกเอง"
 
"อ้าว ป้าก็ซวยสิพ่อหนู"
 
"ไม่ซวยหรอกป้า ญี่ปุ่นเบื่อยาก อิอิ ไหนให้ญี่ปุ่นช่วยอารายอ่า"
 
"ตักแกงไงหนู มาป้าทำให้ดู"
 
พอดีมีนักเรียนมาซื้อข้าว ป้าเลยสาธิตให้ญี่ปุ่นดู พยักหน้าหงึกๆเข้าใจ ญี่ปุ่นเห็นเป็นเรื่องสนุก
 
"อ่า พี่หมีดำๆ ทางนี้ๆ มากินข้าวมา"
 
ญี่ปุ่นร้องเรียกโฟคที่เดินมากับเพื่อนเสียงดัง
 
"เฮ้ย ไอ้เปี๊ยกมึงมาทำอะไรร้านป้าวะ"
 
โฟคเดินเข้ามาใกล้ๆแล้วถาม
 
"เอ๋ ซักผ้ามั้งเพ่"
 
"อ้าวไอ้เตี้ยนี่ เดี๋ยวโดน"
 
"เอ๋ ก็มาขายข้าวแกงสิ อ่ะวันนี้พี่หมีดำกินแกงไก่ใช่มะ กับไข่เจียว"
 
ไม่มองหน้าคนซื้อ ไม่สนใจว่าเขาจะซื้อหรือไม่ซื้อ ตักข้าวใส่จาน ตักแกงราดเรียบร้อย
 
"เฮ้ย ใครจะกิน กูไม่ได้มากินข้าวแกง"
 
โฟคร้องปฏิเสธลั่น
 
"อ้าว ไม่กินแล้วมายืนเอ๋อไมอ่ะ ไม่รู้ล่ะ 17 บาท จ่ายมาซะดีๆ"
 
ญี่ปุ่นยื่นจานให้ยิ้มแสยะอย่างน่ากลัว
 
"เฮ้ย กูไม่ได้สั่ง มึงกินเองดิ"
 
"อ้าว ไม่รับผิดชอบนี่ ป้าคร้าบ พี่หมีดำไม่ยอมจ่ายตังค์"
 
ญี่ปุ่นตะโกนเสียงดัง จนนักเรียนบริเวณใกล้เคียงหันมามอง
 
"เออๆ กูจ่ายก็ได้วะ"
 
โฟคจนต่อพยาน ไม่มีทางสู้ ญี่ปุ่นหัวเราะคิกคักพอใจเป็นที่สุด
 
"มึงจำไว้นะมึง ไอ้เปี๊ยก โดนแน่ๆ"
 
"หือ อารายน้า พูดอะไร งุงิงุงิ ไม่รู้เรื่องอ่า"
 
"เฮ้ย ข้าวร้านป้าสองอย่าง 15 บาทนี่ไอ้เปี๊ยก ไมมึงคิดกู 17บาท"
 
"อ้าว ค่าตักไง เห็นไหมเนี่ยต้องมีศิลปในการตักน้า ไม่ใช่ตักสุ่มสี่สุ่มห้า"
 
ญี่ปุ่นแถลงทะเลไป
 
"โอ๊ย กรอด จำไว้นะมึง"
 
โฟคได้แต่กัดฟัน
 
"ไอ้โฟค เนี่ยเหรอ น้องญี่ปุ่นที่มีข่าวว่า ...... กับพี่เฟียตอ่ะ"
 
เพื่อนของโฟคถามสายต่อส่อแววอยากรู้อยากเห็น
 
"ไอ้ห่า กูจะรู้มั้ยกูไม่ได้นอนใต้เตียงมันนี่หว่า มึงอยากร้ก็ถามเองดิ"
 
โฟคชักสีหน้าไม่พอใจ
 
"ไอ้หนู พี่ถามไรหน่อยดิ เมื่อคืนแกไปนอนกับพี่เฟียตมาเหรอ"
 
เขาถามญี่ปุ่น จ้องหน้าไม่ยอมละสายตา โฟคเองก็ทำหน้าไม่ถูก
 
"หือ ไมอ่ะ พี่อยากไปนอนด้วยหรา อิอิ"
 
ญี่ปุ่นไม่สนใจตอบเท่าไรนัก สนใจกับการตักแกงใส่จานข้าวมากกว่า
 
"เป็นไงวะ ได้ข่าวว่าพี่เฟียตนี่ม้าเลยนะมึง เจ็บไหม"
 
"เอ๋ ม้าไรอ่า พี่อย่าเพิ่งกวนได้ป่ะ พี่เอาพะโล้เนอะ กับไข่ดาว พี่พูดเยอะผมคิด 20 น้า"
 
"เฮ้ย กูไม่กิ๊น"
 
"ไม่ด้าย เดี๋ยวให้พี่หมีดำจัดการน้า ไม่กินไม่ด้าย"
 
"สม แดกๆ ไปมึง อยากไปยุ่งกับมันดีนัก เห็นฤทธิ์มันหรือยังล่ะ"
 
โฟคสนับสนุนดันหลังให้รับจานข้าวจากญี่ปุ่น หน้าบึ้ง แต่คนตักแกงกลับหัวเราะชอบใจ
 
"กวนตีนนะมึง"
 
"น่ารักตะหาก ปลาทู"
 
กัดฟันคำสุดท้าย
 
"มึงว่าไรน๊ะ"
 
เพื่อนของโฟคเนื้อเต้น
 
"เอ๋ พี่หมีดำอ่า ซื้อแล้วก็ไปกินดิ มายืนขวางหน้าร้านป้าเค้า อ้าว พี่ครับๆ รับอะไรดีคร้าบพี่ รูปหล่อ"
 
ญี่ปุ่นร้องข้ามหัวกลุ่มของโฟคไป โดยไม่สนใจคนต่อหน้าเลยแม้แต่น้อย
 
"มึง คอยดูเถอะ"
 
ญี่ปุ่นหัวเราะคิกคัก ตักแกงใส่ข้าวอย่างเป็นสุข สนุกสนาน ป้าแทบจะไม่ต้องเดินออกมาตักเลย ตักข้าวให้ญี่ปุ่นอย่างเดียว นักเรียนมารุมร้านของป้าแน่นขนัด เพราะคนตักแกงที่กำลังดังทั่วโรงเรียนแต่เจ้าตัวก็หาได้รู้ร้อนรู้หนาวไม่ จนกับขาวป้าขายหมดเกลี้ยง
 
"อ่า หมดแล้ว เย้ๆ ดีใจจัง ป้า แล้วข้าวญี่ปุ่นอ่ะ"
 
พอหมดก็รีบทวงของกิน
 
"ตายล่ะ ป้าลืมตักแกงไว้ให้หนูเลย ตายแล้ว เดี๋ยวป้าเจียวไข่ให้น้า หนูอี้ปุ่ง"
 
"ญี่ปุ่นป้า ม่ายช่าย อี้ปุ่ง งอนนะเนี่ย"
 
ญี่ปุ่นทำหน้าย่นใส่ป้า
 
"โอ๋ๆ พ่อคุณของป้า อ่ะป้าให้ตังค์ไปซื้อก๋วยเตี๋ยวกิน"
 
ตาลุกวาวทันที พร้อมกับแบมือ
 
"แน้ ตาวาวเชียวนะเรา"
 
ญี่ปุ่นทำหน้าเขินๆ ยิ้มอายๆ
 
"อ่ะป้าให้ ถือว่าเราขยันช่วยป้าขายหมดเกลี้ยงเลย"
 
ป้ายื่นธนบัตรให้สองใบ สีแดงๆ ญี่ปุ่นยกมือไหว้แล้ววิ่งแจ้นออกจากร้านทันที ตรงไปยังร้านขายก๋วยเตี๋ยว
 
"อ่า พี่หมีขาว มาแอบกินก๋วยเตี๋ยวอยู่นี่เอง อิอิ ลาภปากอีกแล้วตู"
 
ฉายแววตาชั่วร้ายออกมาแล้วปรี่เข้าไปหาเฟียต
 
"พี่หมีขาว"
 
เสียงทักทำให้เฟียตสะดุ้ง
 
"ไอ้เปี๊ยก มึงมาทักอะไรแบบนี้กูตกใจ"
 
"เอ่ รู้จักก็ทักดิ กินเตี๋ยวหรา เค้ายังไม่ได้กินข้าวเลยอ่า นะนะ"
 
ญี่ปุ่นเอาแขนเข้าไปสะกิดเฟียต รายนั้นถอยออกห่างทันที
 
"เรื่องของมึงสิ ทำไมไม่แดก"
 
"อ่า พุดไม่เพราะอีกแล้ว ก็รอมากินกะหมีขาวไง อิอิ เลี้ยงเค้าน้า"
 
"โว้ย ไปไกลๆกูเลย กูยิ่งหงุดหงิดอยู่"
 
"อ่า ไปไหนอ่า เค้าก็มากินเตี๋ยวน้า ไม่เลี้ยงก็ไม่เลี้ยง งก"
 
"เฮ้ย เดี๋ยวกูเขกกบาล"
 
"หวาย ไม่เอาอ่า กินเตี๋ยวดีกว่า ขี้เกียจคุยกะผู้ใหญ่ชอบรังแกเด็ก"
 
ญี่ปุ่นทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วแซงคิวเฟียตไปหน้าตาเฉย คนตัวใหญ่กำหมัดแน่น ถ้าเป็นเพื่อนหรือคนอื่นคงหน้าหงายไปแล้ว แล้วทำไมไม่ชกไอ้นี่วะกู เฟียตถามตัวเอง อย่าเลยมันเอ๋อๆแบบนี้ยิ่งชกมันเดี๋ยวกลายเป็นบ้าไป นี่คือสิ่งที่คิด พอสั่งก๋วยเตี๋ยวเสร็จญี่ปุ่นก็ไปนั่งกินเพียงลำพังเพราะเฟียตเดินเลี่ยงไป กินโต๊ะอื่น เพราะยังมีนักเรียนหลงเหลืออยู่ในโรงอาหารเป็นจำนวนมาก เสียงซุบซิบนินทายังอื้ออึง สายตาหลายคู่มองมาที่เฟียตบ้าง ญี่ปุ่นบ้าง แต่ดูเหมือนคนตัวเล็กจะไม่ได้ใส่ใจแต่อย่างใด พอกินเสร็จญี่ปุ่นก็เตร่ไปซื้อไอติมกิน พอดีเจอกับบอยและเอกที่แอบไปกินข้าวอีกฝั่ง ญี่ปุ่นจึงชวนไปกินไอติมด้วยกัน

"โห มึงเลี้ยงเหรอไอ้หญ้าแห้ง"

เอกถามตาโต

"เออ ซิ เห็นมั้ยว่าเราใจดี น่ารัก อิอิ"

"ถูกหวยที่ไหนมาปุ่น"

บอย ถามบ้าง

"ก็ไปช่วยป้าขายของงาย ป้าให้ตังค์มาซื้อหนม"

"จริง เหรอ งั้นพรุ่งนี้ไปช่วยป้าบ้างดีกว่า"

"ไม่ด้ายๆ ป้าเค้างดรับคนแล้ว นายไปอุดหนุนดิ กิจการป้าจะได้ดี เผื่อขยายกิจการ เดี๋ยวเราบอกป้าให้จ้างพวกนาย อิอิ"

"โห กันท่าไว้เลยนะมึง กลัวเพื่อนจะแย่งว่างั้น"

"อิอิ รู้แล้วก็อย่าแย่งดิ"

ญี่ปุ่น พูดอย่างอารมณ์ดี เดินนำเพื่อนไปยังร้านไอติม

"นี่น้อง น้องน่ะ ใช่ชื่อญี่ปุ่นหรือเปล่า"

เสียงทักระหว่างทางไปร้านขายไอติม ญี่ปุ่นหยุดหันไปมอง แล้วก็หัวเราะคิกคัก

"มีอารายเหรอเพ่"

ญี่ปุ่น ตอบรับทั้งที่ยังอมยิ้มอยู่

"ชั้นจะมาเตือน ได้ยินข่าวว่าแกเป็นเด็กใหม่ของพี่เฟียต ชั้นน่ะเป็นแฟนของพี่เฟียตนะ แกห้ามยุ่งกับเขา เข้าใจมั้ย"

เด็กนักเรียนท่าทางดูตุ้งติ้งสี่คนยืน เรียงกันเป็นแผง หน้าขาววอกกันทุกคน ใส่กางเกงที่ดัดแปลงเองสั้นจู๋โชว์ขนหน้าแข้ง

"เอ๋ เป็นแฟนอารายอ่า แฟนคลับหรา อิอิ"

"เอ๊ะ ไอ้นี่ อยากลองดีกับแกงค์เซเลอร์มูนเหรอ"

"ว้า ก ฮ่าๆๆ"

ญี่ปุ่นหัวเราะออกมา

"หัวเราะอะไรยะ เดี๋ยวแม่ตบให้"

"ปะ เปล่าคร้าบพี่ นึกว่าแกงค์ หน้าข๊าวขาว ซะอีก"

"ปาก ดี ตบซะทีดีมั้ยแก ริต้า"

ทั้งญี่ปุ่นบอย กับเอก ขำหน้าแดงหน้าดำ ที่จริงหัวหน้าแกงค์ชื่อ ฤทธิ์ แต่เพื่อนๆ หรือเจ้าตัวชอบให้เรียก ริต้า เพื่อให้เข้ากับใบหน้าที่วอกขาวลอยมาแต่ไกล

"หวาย ไม่เอาไม่ตบ อิอิ พี่แอบชอบพี่เฟียตหรา"

ญี่ปุ่นยังถามหน้าตาเฉย

"ฉันไม่ได้ แอบย่ะ ฉันเปิดเผย"

"อ้าว แล้วไมมาบอกผมเล่า ไปบอกพี่เฟียตดิเพ่ อิอิ เดี๋ยวผมบอกให้เอาป่ะ"

ญี่ปุ่นยังยียวน เสียงแกงค์เซเลอร์มูนกรี๊ดกันใหญ่

"ไม่จำเป็น ชั้นชอบพี่เฟียตมาตั้งแต่อยู่ มอ ๔ ตอนนี้ก็ยังชอบอยู่ ใครหน้าไหนห้ามยุ่ง"

ริ ต้ายืดอกพูดอย่างภูมิใจ ญี่ปุ่นกลับหัวเราะคิกคักอยู่

"เอ๋ เมื่อกี้บอกเป็นแฟน อารายอ่า ญี่ปุ่นง๊งงง"

"ไอ้นี่ ชอบก็เป็นแฟนนั่นล่ะ แกน่ะห้ามยุ่งเข้าใจ๊ เดี๋ยวจะหาว่าริต้าไม่เตือน"

ริ ต้าเกรี๊ยวกราดใส่ ทำหน้ายักษ์ แต่เด็กแว่นหาได้ประหวั่นกลัวไม่

"เพ่ๆ ทำไมหน้าข๊าวขาว ทาไรมาอ่า อิอิ"

ญี่ปุ่นทำเสียงล้อเลียน

"หน้า ขาวเองย่ะ ธรรมชาติ อย่างแก หน้ามันๆ เห็ดสดแบบนี้ล่ะ อย่าหวังว่าพี่เฟียตของชั้นจะชอบ"

"เอ๋ ทำไมขาวแต่หน้า คอด๊ำดำน้า ญี่ปุ่นสงสัย"

ทำหน้าคิด แต่อีกฝ่ายกรี๊ดใส่หน้า

"ไปดีกว่า เสียเวลา พี่มีอะไรจาคุยกับผม ไว้นัดเลขาผมน้า ผมมะว่าง"

ญี่ปุ่นทำ หน้ากวนใส่แล้วเดินผ่านแก๊งค์เซเลอร์มูนไปหน้าตาเฉย บอยกับเอกวิ่งตามไป ยังมีหน้าหันกลับไปทำหน้าย่นใส่แกงค์เซเลอร์มูนอีกที่กรี๊ดเสียงดังลั่นจน นักเรียนที่อยู่บริเวณโดยรอบหันมามอง

"เจ๋งว่ะไอ้หญ้าแห้ง แกงค์เซเลอร์มูน หงายไปเลย"

เอกเข้ามากอดบ่าญี่ปุ่นที่กำลังก้มลง ส่องในตู้ไอติมอยู่

"เจ๋งอารายอ่า นี่ๆ นายเอาแท่งนั้นน้าปลาดุก"

ญี่ปุ่น ชี้ไปยังไอติมแท่งเล็กถูกที่สุดให้เอกหยิบ

"หวาย ทำไมอ่า ไม่เอา ไม่กินถั่วดำ"

"เอ๋ ไม่กินงั้นนายยืนดูเราน้า เราไม่แบ่งนายน้า"

"อ้าว ทำไมอ่ะ ไอ้หญ้าแห้ง"

"อ้าวก็แท่งนั้นมันถูกที่สุดนิ นายจะกินแพงๆเพิ่มตังค์เองน้า"

"โห กูล่ะยอม งกไปไหนเนี่ย"

"ไม่ ได้ง๊ก เลี้ยงนะเนี่ย ยังมาว่าเราน้า"

"มึงเลี้ยงแบบนี้กูซื้อเองดี กว่า ทุเรศให้กินไอติมถั่วดำ"

"อิอิ ตามจายนายน้า ดีไม่เปลือง อิอิ"

ญี่ปุ่น หยิบเอาไอติมโคนของตัวเองอันหนึ่ง แล้วหยิบไอติมแท่งลอดช่องให้บอย แล้วยังหยิบไอติมถั่วดำยื่นให้เอกอีก ตอนแรกเอกทำหน้างองอนใส่ แต่ก็รับไป พอเดินเข้าห้องเรียนเพื่อนๆก็มารุมกันใหญ่

"นี่ญี่ปุ่น นายทะเลาะกับแก๊งค์เซเลอร์มูนมาเหรอ"

เพื่อนคนหนึ่งถามขึ้น ญี่ปุ่นยังเลียไอติมอย่างเมามัน

"หือ อารายอ่า"

"แกงค์นี้อ่ะ ได้ยินรุ่นพี่บอกว่าระรานจิกไม่ปล่อยนะแก"

"อิอิ"

ไม่มี เสียงตอบจากทั้งสามคนเพราะจุดสนใจคือไอติม จนเพื่อนๆเริ่มเซ็งจึงถอยกลับไปนั่งที่เดิมของตน จึงถึงเวลาเริ่มคาบเรียนใหม่

............................................................................................

"ไอ้ เปี๊ยกนั่นน่ารักดีนะมึงกูว่าอ่ะ"

เป้เพื่อนสนิทของโฟคถามขึ้นตอน เปลี่ยนคาบเรียน โฟคนั่งดูหนังสืออยู่

"เปี๊ยกไหนวะ"

"อ้าว ก็ไอ้เปี๊ยกแว่นเมื่อตอนกลางวันไง ที่มันหลงเข้าห้องเรามาตอนเปิดเทอมอ่ะ ท่าทางมันเอ๋อๆ กวนตีนดีว่ะ"

"อ้อ ไอ้ญี่ปุ่นน่ะเหรอ"

โฟคนึก หน้าญี่ปุ่นขึ้นมาได้ก็อมยิ้ม

"น่ารักดีนะกูว่า แต่เสียดายไอ้พี่เฟียตคาบไปแดกแล้ว"

"ทำไม มึงชอบมันเหรอ"

โฟค ถามเล่นๆลองใจเพื่อน

"เออดิ น่ารักว่ะ"

"กวนตีนล่ะไม่ว่า ไอ้บ้าเด็กประหลาด"

"มึงไม่ชอบมันเหรอ เห็นมันเรียกมึงหมีดำ"

"นั่น ล่ะ กวนตีนไหมล่ะ ไม่มีใครกล้าเรียกกูดำสักคน มีมันนี่ล่ะ"

"ก็มึงดำ จริงๆนี่"

"อ้าวไอ้เตี้ยนี่"

โฟคถลึงตาใส่เพื่อน ที่ผงะถอยออกห่างเพราะโฟคง้างมือจะตะปบอยู่ น่ารักตรงไหนวะ ไอ้แว่นเอ๋อกวนตีน

"กูเห็นมันปะทะคารมกับแกงค์เซเลอร์มูนนี่หว่า พวกอีริต้าหงายหลังไปเลย ท่าทางจะไม่ใช่ย่อย"

"กูบอกมึงแล้ว ว่าอย่าไปยุ่งกับมัน กวนตีนไม่มีใครเกิน"

"กูไม่สนอ่ะ กูชอบ กวนๆแบบนี้ล่ะเดี๋ยวพ่อจะปราบให้อยู่หมัดเลย คอยดู"

"เออ กูจะคอยดู"

โฟค ท้าทายเพื่อน พอดีกับอาจารย์สอนวิชาใหม่เข้ามาในห้อง จึงเงียบไป

................................................................................................

"ว่า ไงไอ้คุณพี่เฟียต แฟนคลับเยอะนี่หว่ามึงน่ะ"

ฟอร์ดล้อเลียน เบนซ์หันมาสมทบอีกราย

"นั่นดิทั้งแกงค์หน้าขาวริต้า กับไอ้เด็กแว่นเอ๋อ ยังมีแกงค์ไหนอยู่อีกวะฟอร์ด"

"เท่าที่รู้ยังมี พวกอีแอบอีกหลายคนนะที่ชอบมัน เห็นตอนซ้อมแบดไปนั่งเชียร์อยู่เต็ม"

"พวก มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย กูยิ่งหงุดหงิดๆ อยู่นะมึง"

"โห ไอ้พ่อรูปหล่อ เด็กติดกันตรึม น่าอิจฉาว่ะ"

"โอ๊ย กูรำคาญ ไแเข้าห้องน้ำดีกว่า"

เฟียต ฟาดงวงฟาดงาเดินออกจากห้องทันที เพราะเพื่อนๆรุมแทะกันใหญ่

"เฮ้ย คิดถึงไอ้เปี๊ยกถึงกับไปรีดออกเลยเหรอเพื่อน"

"ส้นตีนกูนี่ ไอ้เตี้ย เบนซ์"

เฟียตง้างเท้าขึ้นแต่เบนซ์หลบไปก่อน เดินลงตึกไปอย่างหัวเสีย โดดเรียนอีกแล้วสิกู เฟียตบ่น ซวยเพราะไอ้เปี๊ยกคนเดียวแท้ๆ
 
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 18-02-2012 08:46:32 โดย eiky »

Jesale

  • บุคคลทั่วไป
แสบมาก ญี่ปุ่น ทำเอาเค้าป่วนไปทั่ว เฟียตยังเครียด
ว่าแต่ เมื่อไรเฟียตจะทำให้ข่าวเป็นจริงเนี่ย  :haun4:

Seoul In Love

  • บุคคลทั่วไป
ญี่ปุ่นน่ารักอะ  :-[

ใครหนอพระเอก ม.6 นะ  :impress2:

ออฟไลน์ Vesi

  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1795
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +204/-3
สงสารหมีขาวโคต
จะจับปล้ำ ก็เดี๋ยวจะกลายเป็นรังแกเด็กอีก เด็กยิ่งไร้เดียงสาอยู่
น่าจะเป็น หวานใจ นายหน้ามึน มากกว่านะ
ใครจะอะไรยังไงก็ช่าง ข้ามึนไว้ก่อน

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






KM

  • บุคคลทั่วไป
ฮิ้วววววววววววววววววววว

ออฟไลน์ Tumz

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 450
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-4
 o13 ญี่ปุ่น นายแน่มาก


ตัวป่วน หน้ามึนขนานแท้  :laugh:

ออฟไลน์ j3llnlyza

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1

ออฟไลน์ basza2x

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 799
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-1
 :laugh: กวน มาก น้อง ห้าห้า

น่าจะมีตอนที่เฟียตหลงรัก ปุ่น เน๊าะ จะคอยดูเวลานั้น

ออฟไลน์ popeye

  • umz
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 268
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-1
รัก ญี่ปุ่น จังเลยง่ะ
,,
,
'กวน'
คำเดียวสั้นๆ
แต่น่ารักมากมายง่ะ
ให้อภัย

อิ อิ+
:laugh:

NUKWUN

  • บุคคลทั่วไป
เยี่ยมญี่ปุ่นกวนได้ใจไปเลย o13

zemicolon

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ hpsky

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1073
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +75/-0
สงสารเฟียต เจออย่างญี่ปุ่นเล่นเอาไปไม่เป็นเลยทีเดียว :laugh3:


Phelyra

  • บุคคลทั่วไป
ใสจริง ๆ เลยญี่ปุ่น กวนแบบน่าร๊ากกกกกไม่มีใครเกินเลยนะเรา :oni1:

kanda53

  • บุคคลทั่วไป
น่ารักน่าหยิกจริง ๆ เลย...นู๋ญี่ปุ่น
และแล้วก้อนู๋มีปู๋ชาย...มาหมายปอง...
เพราะความแสบของนู๋มันกระแทกใจ... :o9:
งานนี้...พี่หมีขาวอดไปเหอะ... :laugh3:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด