เรื่องรัก..............เศร้าที่สุด โดย คุณ Besttugs
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: เรื่องรัก..............เศร้าที่สุด โดย คุณ Besttugs  (อ่าน 59450 ครั้ง)

max

  • บุคคลทั่วไป
พุ่งนี้ผมไม่อยู่นะคับ ขอลง 2 ตอนควบ

ตอนที่ 14
“ ตีหนึ่งแล้วกุจะปลุก “ ดอดจ์พูด หลังจากที่เราอาบน้ำอะไรเรียบร้อยแล้ว
“ อื้อ ขอบใจนะ “ ผมยิ้มให้
“ ไอ่ห่า เดี๋ยวกุก้ปล้ำ แม่งเลยนิ ยิ้มให้กุอ่ะสาด “ เวรกำ หาเรื่องและคับ กลับมาเป็นดอดจ์คนเดิมแย้ว
“ แห่ะๆ ไม่เอานะ กลัวจิงๆ “ ผมยิ้มให้
ตอนนี้ 4 ทุ่มกว่าๆและ
ผมเดินไปหยิบ ไดอารี่สีน้ำเงิน ที่แอบเอาออกมาจากรถ ก่อนที่พ่อแม่ผมกลับไป
แล้วมานอนกอดไว้ บนเตียง ผมกอดไว้แน่น แล้วนึกถึงวันที่เรามีความสุขด้วยกัน
ซักพักนึง ผมก็เปิดไดอารี่นั้นมาอ่านดู
ผมเขียนไว้เยอะแยะเลย ส่วนมากก็เป็นเรื่องประจำวัน แต่จะมีเรื่องของ นอร์ท เยอะมาก ทุกวันเลยด้วย
ผมอ่านไป น้ำตาซึมไป ผมก็รู้นะว่า ดอดจ์ มองผมอยู่ ผมก็ไม่ได้ว่าอะไร
จนผมเปิดไปพบ หน้า หลังๆ ซึ่งเป็นหน้าสุดท้ายที่ผมเขียนไดอารี่ไว้
มีลายมือ หวัดๆ เขียนไว้ข้างๆว่า
“ ไปป์ เป็นรักแรกของเรา เรารักไปป์ที่สุด และไม่ว่าเราจะเป็นอะไรไป.................... หวังว่า เราคงจะจำคนที่เรารักที่สุดได้.............ไม่ว่ายังไง”

ผมอ่านจบจนคำสุดท้าย อ่านซ้ำไปซ้ำมา
ผมร้องไห้อีกแล้วคับ ร้องไห้ ร้องไห้ วันนี้เป็นวันที่เศร้าที่สุดในชีวิตผมเลยก็ว่าได้
ผมรักนอร์ทมากเหมือนกัน รักนอร์ทมาก แต่ว่า แต่ว่า
เราคงรักกันไม่ได้ ผมได้แต่คิด แล้วก็ร้องไห้ ไม่สนใจว่า ใครจะมองผมอยู่รึเปล่า
จน มีคนพูดออกมา
“ มึงอยากรู้อะไรป่ะ นอร์ทเล่าให้กุฟังบ่อยเลย ถ้าอยากฟัง เดี๋ยวกุจะ... “ ไม่ทันที่ดอดจ์จะพูดจบ
“ ฟังๆ เล่าเลยนะ เราอยากฟังมากๆ “ ผม ตกใจพอสมควร แต่ก็ดีใจว่านอร์ทก็พูดอะไรถึงผมด้วย ผมดีใจทั้งน้ำตา

แล้วดอดจ์ก็เล่าให้ผมฟังหลายเรื่องเลยคับ เช่น

วันที่นอร์ทบอกรักผม นอร์ทฟังเพลงดาว 100 รอบได้ แล้วก็นั่งฟังอย่างงั้น
วันที่ผมยอมเป็นแฟนกับนอร์ท นอร์ทดีใจมากๆ จนไปบอกดอดจ์ตั้งหลายรอบเลย
วันที่เรามีอะไรกันครั้งแรก นอร์ทก็บอกดอดจ์ไว้ว่า จะไม่ยอมมอบร่างกายนี้ให้ใครอีกต่อไปแล้ว
วันที่นอร์ท ไปเที่ยวกับผมวันสุดท้าย ก่อนจะไปผ่าตัด ก็ไปบอกดอดจ์ว่า ใจดวงนี้ของนอร์ท จะไม่ยอมให้ใครอีกแล้ว

ผมฟังก็ขำๆ แต่ก็อึ้งๆเหมือนกัน ดอดจ์บอกว่า นอร์ทคงอายเกินที่จะไปบอกผมตรงหน้า ไม่รู้สินะ นอร์ทขี้อายเหมือนกัน

เราคุยกันจนถึง เที่ยงคืนครึ่ง
ดอดจ์ก็บอกว่าไปกันได้และ ผมก็ไม่วายที่จะเอา ไดอารี่สีน้ำเงิน ไว้กับตัวด้วย

“ ป่ะ เร็ว ตามกุมานะ “ ดอดจ์พูด
“ อืม “ ผมพูด
“ ออกไปแล้วอย่าพูดไรนะ พยักหน้าเป็นพอ เคนะ “ มันเครียดมากเลยคับ
ผมก้งงๆเหมือนกัน ทำไม ดอดจ์ถึงทำให้ผมถึงขนาดนี้
เราเดินกันออกไป ปิดประตูไม่สนิท เอาเก้าอี้ยันไว้นิดหน่อย
แล้วก็เดินเงียบๆ ไปถึงฝั่งตรงข้าม ที่เป็นห้องของนอร์ท
ห้องไม่ได้ล็อค ดอดจ์ก็บอกว่า จะเปนต้นทางให้ เผื่อมีคนมา

ตอนนั้น ผมใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เหมือนจะเป็นลม
ค่อยๆเปิดประตู แล้วเดินเข้าไป

ห้องนอร์ทก็ยังเป็นเหมือนเดิม เหมือนทุกครั้งที่ผมเคยมา
แต่ที่มันเปลี่ยนไปก็คือ คนในห้องนี้..................จำผมไม่ได้
ผมเดินไปที่เตียง ใจผมเต้นระรัวๆ เหมือนจะเป็นลม แต่ก็เก็บอาการไว้
เดินเข้าไป

ในที่สุด ในที่สุด ในที่สุด ในที่สุด ผมก็ได้เห็นหน้า นอร์ทแล้ว
นอร์ทดู ผอมลง แต่หล่อเหมือนเดิม
ผมก็เดินเข้าไปใกล้ขึ้น แล้วก็นั่งลงข้างๆเตียงนอร์ท บนพื้น
ผมแทบจะน้ำตาไหล เมื่อคิดว่า นอร์ทจำเราไม่ได้แล้ว

แต่ผมก็ต้องสะดุ้ง เพราะว่า นอร์ท ตื่น !!!!
ผมรีบลุก แล้วก็รีบวิ่งออกไป แต่มีคนจับมือผมไว้อยู่ ผมพยายามสะบัดหนี แต่ก็ไม่หลุด -----ทำไมเห็นในละคร หรือ หนัง สะบัดทีเดียว หลุดก็มะรู้
แต่มันแน่นจิงๆ ผมหันไปหา นอร์ท เห็นนอร์ทยิ้ม
“ นาย ........... เราเคยเจอกันมาก่อนรึเปล่าคับ “ นอร์ทถามพร้อมกับยิ้ม

สายตาแบบนั้น ผมมองแล้วก็ แทบจะร้องไห้ เป็น สายตาที่นอร์ทชอบใช้เวลาอ้อนผม

ผมอยากจะตอบไปว่า เราเป็นแฟนกันไง เราไปป์เอง จำเราไม่ได้เหรอ
นอร์ทเป็นแฟนไปป์นะ ไปป์รักนอร์ทนะ ไปป์...............ต่างๆนานา
แต่ผมก็ต้องหยุดคิด แล้วก็ตอบไป
“ ขะ......ขอโทษคับ........คง ไม่ .....................เคยเจอกันหรอกคับ “ ผมพูดไป
ผมไม่รู้มาก่อนว่า การที่เห็นคนที่ผมรักตรงหน้า แต่ผมแสดงออกไม่ได้ว่า เค้าเป็นคนรักผม
มันทรมาณเพียงใด ผมรู้แล้วล่ะ ตอนนี้ ผมรู้แล้ว
ผมก็ปล่อยโฮออกมาไม่ทันรู้ตัว

“ อ้าวๆ นาย เราขอโทษนะ นายร้องไห้ไมอ่ะ เราทำอะไรนายรึเปล่า “ นอร์ทดึงมือผมมานั่งบนเตียง แล้วก็เอากระดาษมาซับน้ำตาให้ผม
“ เปล่าหรอก เราแค่..............ช่างเหอะ ไม่มีอะไร “ ผมตอบไป
“ เหรอ ว่าแต่ว่า นายเข้ามาทำไมน่ะ นี่ห้องเรานะ หรือว่า.....แห่ะๆ “ นอร์ทยิ้มแบบ หื่นๆ
“ 55555+ บ้าเหรอ “ ผมหัวเราะ
“ นี่งาย ในที่สุดก็หัวเราะแล้ว นายหัวเราะน่ารักดีนะหัวเราะบ่อยๆหน่อยสิ “ นอร์ทพูด
“ นายหน้าตาเหมือนกับ คนในฝันเราเลย หรือว่า เทวดา จะส่งนายมาให้เราน้า “ นอร์ทพูด
ผมต้องรีบปลีกตัวออกมา เพราะว่า ..................................ผมไม่อยากให้นอร์ทจำผมได้
ผมไม่อยากให้แม่นอร์ทเสียใจ และที่สำคัญ ถ้าหากนอร์ทจำผมได้ เค้าคงไม่ทำตามความต้องการของแม่เค้าแน่
และคนที่ผิด ก็คือ ผม ผมรักนอร์ท เพราะฉะนั้น นอร์ทต้องไปพบคนที่ดีกว่าผมแน่นอน

“ ไปก่อนนะ “ ผมพูด
ผมรีบวิ่งไปเปิดประตู ผมได้ยินเสียงเรียกของนอร์ท นอร์ทเรียกผมว่า นาย แสดงว่า นอร์ทจำชื่อผมไม่ได้เลย
ผมวิ่งเร็วจนกระทั่ง ไม่ได้ยินเสียง ไดอารี่ของผม มันตกเลยซักนิด
ผมวิ่ง เปิดประตู แล้วก็วิ่งกลับไปที่ห้อง ไปนอนร้องไห้ เลย โดยไม่สนใจใครอีกแล้ว

ผม ต้อง ตัด ใจ จาก นอร์ท ให้ ได้

แต่
ผม
รัก
นอร์ท


max

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 15
“ .....(เสียงนาฬิกาปลุก)..... “
ผมลืมตาตื่นขึ้นมา ดูเวลาก็ประมาณ 8 โมง
สิ่งที่ผมพึ่งผ่านพ้นมาเมื่อคืนนี้
มันเหมือนฝัน เหมือนฝันที่ผม..............ไม่อยากให้เป็นความจริง
ตอนนี้ ไม่รู้ทำไม ความทรงจำ ตอนที่ผมกับนอร์ท ยังรักกัน มันพรั่งพรูออกมา เป็นช็อตๆ ตั้งแต่ตอนที่เราเจอกันหน้าโรงเรียน จนวันที่นอร์ทบินไป อังกฤษ
มันชัดเจนมาก
แต่ก็ไม่มีอีกแล้วนิ เราต้องพยายาม เพื่อนอร์ท
แต่ทำไมไม่รู้ เหมือนกับผมรู้สึกว่า ผมเป็นคนเห็นแก่ตัวมากๆ

ทำไปทุกอย่าง ปากก็บอกว่าเพื่อนอร์ท แต่อาจจะเป็นเพราะว่า ผมรักเค้ามากเกินไป ผมไม่อยากเจ็บมากกว่านี้
มันทำให้ผมรู้สึกผิดมาก ที่ผม.............จะ ตีตัวออกจากนอร์ท

ผมทำอะไรเสร็จเรียบร้อย ก็เรียกดอดจ์ แล้วเราสองคนก็ลงมากินข้าว
พ่อแม่นอร์ทก็ ไปสถานทูต ไปทำไรก้มะรู้ ผมไม่รู้ แม่บ้านก็ไม่รู้
ท่าทางจะไปเอาพาสปอร์ด ล่ะมั้ง

“ ไปป์ ทำไมมึงซึมจังวะ มึงคุยไรกับไอนอร์ทวะเนี่ย “ ดอดจ์ปลุกผม ที่เหม่อลอยขณะกินข้าวเช้าอยู่
“ เปล่านิ ไม่ได้คุย นอร์ทหลับอยู่ “ ผมโกหกไป
“ อ้าว แล้วเห็นวิ่งออกมาจากห้องมัน วิ่งทำไมวะ ห่า “ มันถาม
“ เอาน่าๆ ช่างมันเหอะ “ ผมตอบปัดไป

“ ดอดจ์ ไปเดินย่อยกันป่ะ “ ผมชวนดอดจ์
ความจริงผมไม่ได้อยากไปเดินย่อยอาหารหรอกคับ
อยากเดินรอบๆบ้านหลังนี้เป็นครั้งสุดท้าย ผมอาจจะไม่ได้มาที่นี่อีกก็ได้

เราก็เดินไปคุยไป ดอดจ์หาเรื่องผมตลอดทาง ผมก็ไม่ได้สนใจมาก
มันไม่มีอารมณ์ไรเลยคับ ตอนนั้น มันเหมือน หมดสิ้นไปหมดอ่ะ เฮ้อ!!!

ซักพักนึงก็มีกลิ่นไหม้ ลอยมา
“ ใครเผาไรวะ เหม็นว่ะ “ ดอดจ์คับ สบถซะ -*-
“ น่านดิ ตงนั้นอ่ะ “ ผมชี้
แล้วเราก็เดินไปกัน
เห็นแม่บ้านคนนึง กำลังเผาอะไรในถังสังกะสีอยู่

ไม่อยากจะเชื่อ ผมมองเข้าไปในนั้น.................มัน....มัน.....เป็น สิ่งมี่เหมือนหนังสือ
มีสีฟ้าน้ำเงิน ผมมองปราดเดียวก็จำได้ว่า มันเป็น “ไดอารี่สีน้ำเงิน ของผม”
ผมได้แต่มองมัน พร้อมน้ำตา มันคอเบ้าตาผม ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

“ พะ.....พี่คับ.......คะ.....ใคร บะ....บอก ให้ เอามา .ผะ.....เผา เหรอคับ “ ผมถาม
“ คุณนายน่ะจ้ะ เอาขยะในห้องของคุณหนู ออกมา เผาทิ้งซะ จะได้ไม่มีขยะน่ะจ้ะ “พี่แม่บ้านตอบอย่างมั่นใจ
“ ครับ ๆ “ ผมตอบ

ผมวิ่งออกมาเลย ไม่สนใจดอดจ์ เลย ไม่สนใจแม่บ้าน วิ่งไป เข้าไปในห้องน้ำ แล้วก็ร้องไห้
อย่างน้อย อย่างน้อย นอร์ทก็ไม่ได้สั่งให้เผา
อย่างน้อย อย่างน้อย เราก็คงตัดใจ จากนอร์ทได้

ซักพักก็มีคนมาเคาะประตูห้องน้ำ
“ เฮ้ๆ เป็นอะไรรึเปล่าอ่ะ “ เสียงที่คุ้นเคย เป็นเสียงที่ผมเป้นห่วงที่สุด รักที่สุด นอร์ทนั่นเองคับ
“ ปะ.....เปล่า ไม่ได้เปนไรคับ “ ผมตอบ อย่างประหม่า
ผมรีบเช็ดน้ำตา แล้วก็ ล้างหน้า แล้วเดินออกมา
“ อ้าว นาย คนที่มาห้องเราเมื่อวานนี่ “ นอร์ทพูด
“ เปล่านิ เราไม่...........เราไม่ได้รู้จักนายเลยซักนิดอ่ะ “ ผมพูดอะไรไปเนี่ย ทั้งๆที่ใจผมมันสั่งให้เข้าไปกอดนอร์ท แต่ผมกลับพูดอะไรออกไปนิ
ท่าทางนอร์ทผิดหวังนิดๆ แล้วก็เดินไปเลยคับ ไม่ได้พูดไรกับผมซักคำ
“ ดีแล้วล่ะ เป็นอย่างงี้ดีแล้วล่ะ“ แล้วผมก็หันหลังให้นอร์ทเดินไปคนละทาง

เราเดินไปคนละทาง ฝั่งตรงข้ามกัน
เหมือนกับตอนนี้ที่เราต้องเดินทางไปคนละด้าน ไม่มีวันได้มาบรรจบกันอีกแล้ว
ฟ้าคงลิขิตให้เรามาเป็นคู่รักกัน แค่นี้ ผมคงเป็นคนที่โชคชะตาไม่ดีล่ะมั้ง

แล้วผมก็กลับมาบ้าน
ผมซึมไป 3 วัน ไม่ไปโรงเรียน บอกพ่อว่า ผมปวดท้อง ทั้งๆที่ผมนอนร้องไห้บนเตียงผมตลอด 3 วัน

วันรุ่งขึ้น ผมก็ไปโรงเรียน ธรรมดา ไปเจอเพื่อนๆ วิช สอ ดอดจ์ ไม่มีไรมาก
ผมรู้สึกว่า ที่นั่งนอร์ทมันว่างๆ นอร์ทคงไปแล้วสินะ
ผมได้ยินจากเอ็ม ว่า นอร์ทไปแล้ว เมื่อวานนี้ เมื่อวานซืนนอร์ทมาลาทุกคนในห้อง
แต่ผมไม่ได้มา ดีแล้วล่ะ นอร์ทจะได้ไม่เจอผม

ผมกลับบ้าน เปิดมือถือ มี 18 missed call ไม่ต้องให้ผมเดาหรอก
ผมรู้ว่าใคร ทีม นั่นแหล่ะ
ผมก็โทรไปหาทีม
“ ไงทีม “ ผมพูด
“ อ้าว ไปป์เหรอ แปปนะ “ ทีมคับ ท่าทางจะยุ่งๆอยู่
“ อืมๆ “ผมตอบ
“ ........... “
“ คุยได้และ ไปป์ทำไมไม่เปิดมือถืออ่ะเราโทรไปตั้งหลายครั้งนะ ไม่ยอมรับ “ ทีมพูด
“ เหนและ แต่บ้าป่าวอ่ะ โทรมาตั้ง 18 ครั้ง เหอะๆ รวยนักนิ “ ผมกระแนะกระแหนมันคับ อิอิ
“ ไปป์ เค้ามีมีตติ้งนะ วันเสาร์นี้อ่ะ ไปด้วยกานน้าๆๆๆๆๆๆ “ อ้อนอีกนะมึง
“ มีตติ้งใครอ่ะ “ ผมงง
“ ที่ไปออสเตรเรียไง “ อ่อรู้และ
“ พี่สาวไปป์ไปด้วยน้า “ มันเอาพี่สาวผมมาเล่นคับ
“ อืมๆ กี่โมง ที่ไหน “ ในที่สุดผมก็ต้องไปอ่ะ
“ 10 โมง ที่เซน ลาดพร้าว “ ทีมตอบ
“ อืมๆ ไว้เจอกันนะ “ ผมบอก
“ จ้าๆ ที่ร้าก จุ๊บๆๆ คิดถึงจัง “ น่าน ยังไม่วาย กวนตีนก่อนอีกนะ
“ เหอะๆ บายๆ “ ตอนนั้นผมยังไม่มีอารมณ์เล่นคับ

วันนี้ง่วงๆอ่ะคับ
ไม่มีอารมณ์ด้วย

วันนี้ไปเจอ นอร์ท กับ พลอย ที่ เอมโพเลียม เดินจูงมือกันด้วย
ที่สำคัญ พลอย ใส่แหวน วงนั้นด้วยคับ

ผมล่ะ ซึมเลย เฮ้อๆๆๆๆ!!!!!!


ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
เศร้า เศร้า :เศร้า1:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
“ ดีแล้วล่ะ เป็นอย่างงี้ดีแล้วล่ะ“   :เศร้า1: จริงเหรอ  :เศร้า1:

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
อึดอัดมั่กๆเลยคับ :sad2: :sad2:  ทำไมมะคิดล่ะคับ  ว่าถ้าวันนึงนอร์ทเกิดความทรงจำกลับมาแล้วเค้าต้องถูกผูกมัดกับสิ่งที่ตัวเองมะได้รัก :3024: :monkeycry2: :3024:  มันมะเปนธรรมกับนอร์ทเลยคับ :เศร้า1: :เศร้า1:

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

.............ไม่มีแล้ว....รักที่เคยผูกพัน....รักที่มีให้กัน..... :impress3: :impress3:

...........................ไม่มีวัน...วันนั้น...อีกต่อไป.... :impress3: :impress3:

No_ProMises

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
ควรจะเป็นแบบนี้ หรือว่า ต้องเป็นแบบนี้ ? :monkeycry4: :3024: :monkeysad:

 :เฮ้อ: :เฮ้อ:

สู้เค้านะ ไปป์

meemewkewkaw

  • บุคคลทั่วไป
สงสัยจะลุ้นไม่ขึ้นแล้วซิเนี่ย นอร์ท-ไปป์ :monkeysad2:

 :เฮ้อ:

max

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 16
“ .......(เสียงโทรศัพท์ผม)...... “
“ ฮัลโหล “ ผมตอบ
“ อยู่ไหนแล้วจ้ะที่รัก “ เสียงกวนตีนมาเลยคับ ไอ้ทีม -*-
“ หน้า สเวนเซ่น “ ผมตอบไปแบบเรียบๆ
บอกตามตรงตอนนั้นไม่มีอารมณ์เล่นอะไรกับทีมเลยคับ
อยูในโหมดเศร้าอยู่หง่ะ T^T
“ เดินมาที่ ไดโดมอนเลยคับ “ มันพูด
แล้วผมก็ตัดสายไป

ผมก็เดินมาที่ไดโดมอน เห็นกลุ่มนึงอยู่ข้างในก็เข้าไป
ก็มาประมาณ 7-8 คน จาก 10 กว่าๆ คน
ผมเดินเข้าไป เห็นคนใส่เสื้อสีเขียว กางเกงยีนส์ ผมสกีนเฮด หล่อม้ากกกกกก
แบบว่า ผมตะลึงเลยคับ งงเหมือนกัน ไมทีมหล่อขนาดนี้ฟะ
“ อ้าวน้องชาย มานั่งข้างๆพี่เร้ว คิดถึงแทบแย่ “ พี่ฉิงเรียกคับ พี่สาวผมเอง อิอิ
“ คิดถึงพี่สาวเหมือนกานนนนน รักนะจ้ะพี่จ๋า “ ผมก็ว่าไปเรื่อยอ่ะคับ
“ เอ้าพี่น้องคู่นี่ จะหวานหรือจะกินจ้ะ “ พี่กิ๊ก ก็แซว
“ อ้าวทีม เป็นไรอ่ะ “ ผมเห็นมันซึมๆ
“ ก้ไปป์คิดถึงพี่สาว แต่ไม่คิดถึงทีมบ้างเลยเลยอ่ะ “ เอาแล้วคับ กวนตีนแล้ว
“ เหอะๆ ฝันไปเหอะ “ ผมก้แหย่เล่น
แล้วพวกเราก็กินกัน คุยกันเจาะแจะ เลยคับ ไม่เกรงใจคนอื่น ในร้าน = = อิอิ
แต่ทีมนี่สิ เป็นใบ้ไปเลย ก้มหน้าก้มตากินอย่างเดียว
กำ ผมผิดเหรอเนี่ย มันก็หันมามองผม ผมก็หันไปสบตามัน มันก็หันไปทางอื่นเฉยเลย
หง่ะ งอนแล้วแน่เลย

แล้วพวกเราก็ไปกิน ชอปปิ้ง เดินเล่น กันต่อ 2-3 ชม จนเค้าจะกลับกันหมด
ผมก็เลย ไปง้อทีมเลยคับ
“ ทีม“
“ .......( เงียบ )......“
“ ทีม “
“ .......(เงียบ)........ “
หง่ะ ท่าจะยาว
“ ทีม “
“ .......(เงียบ)....... “
เวรกำ ต้องงัด มาใช้แล้ว
“ ที่รักคับ “ ตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไรนะคับ ก็เฉยๆหง่ะ
“ ว่าไง “ พูดแล้วคับ แต่น้ำเสียงเรียบมาก
“ ไปป์ ขอโทษนะ “ ผมง้อมานแย้ว ><
“ ไม่ยกโทษให้ “ ทีมพูด
“ กำ แล้วทำไงจะยกโทษให้อ่ะ “ ผมถาม
“ ไปกับเรา แล้วห้ามเถียง ห้ามว่า ห้ามหนี เราด้วย “ ทีมหันมามองหน้า
“ อะ...อืม “ ผมตกใจเล็กน้อยคับ มันหล่อเกินห้ามใจจิงๆอ่ะ
แล้วทีมก็พาผมไปเที่ยว โหหลายที่เลยคับ
ไปกินอาหารหลายทีเลยอ่ะ
ไป JJ ซื้อของ
ไป สวนรถไฟ
ไป ไหนต่อไหนเยอะแยะ

จน ตอนนี้ 6 โมงเย็นและ
ผมดูนาฬิกาก็ตกใจ มันเร็วเหลือเกินนะเนี่ย
“ ทีม จะไปไหนอีกอ่า เราต้องกลับแล้ว ดึกแย้วๆๆ “ ผมถาม
“ อีกที่เดียว “ ทีมตอบ
แล้วคนขับรถมันก็ขับไปคับ ที่ไหนมะรู้ ผมเปนไม่รู้จักทางซักเท่าไหร่นะคับ ก็ได้แต่งงงง
ว่ามาไหนอ่ะ -*-
จน มาถึง ที่สะพาน ผมไม่รู้ชื่อนะ แต่ตอนนั้นเปนเทศกาลอะไรซักอย่างอยู่อ่ะคับ
แสงไฟรอบๆสะพานก็เยอะเหมือนกัน
ทีมก็พาผมมาแถวๆ กลางสะพาน ตอนนั้นคนก็เยอะเหมือนกัน แต่มาเป็นคู่นะคับ
ผมก็มองไป โหหหหหหห สวยมากกคับ พระอาทิตย์ตกดิน
สีแดงๆม่วงๆเหลืองๆ มันผสมกัน แบบว่า สวยมากๆเลยคับ
“ เปนไงสวยป่ะ “ ทีมถาม
“ อือ สวยมากเลยอ่ะ ไม่อยากเชื่อว่า กทม มีที่ให้ดูพระอาทิตย์ตกด้วย “ ผมตอบ
“ ไปป์......... “ ทีมเรียกผม แล้วก็หันมายิ้มให้ผม
ผมล่ะก็ใจจะละลายเลย รอยยิ้ม มันคุ้นๆเหมือนกัน พอผมนึกถึงนอร์ทขึ้นมาปั้ป
ทุกสิ่งทุกอย่าง ในตอนนี้ พระอาทิตย์ตกดิน มันกลับกลายเป็นสีเทา ไปหมด
มันไร้ชีวิตชีวา ผม เท้ากับราวสะพาน แล้วก็มองไปไกลๆ
“ ไปป์ เป็นไรอ่ะ“ ทีมปลุกผม
“ ปะ....เปล่า “ ผมสะดุ้ง แล้วหันหน้าหนีไปจากทีม
ผมไม่อยากเห็นรอยยิ้มนั้นอีกแล้ว
“ ทำไมเหรอจ้ะ อึ้งในรอยยิ้มของเราเหรอเฮ้อ ช่วยมะได้ คนหล่อก็เงี้ย “ มันพูด
“ อืม “ ผมมะมีอารมณ์ จะเล่นกับมันแล้วคับ
“ เป็นอะไรอ่ะ คิดถึงใคร “ ทีมถาม
“ ปะ.....เปล่านิ“ ผมปฏิเสธ

ใจผมก็คิดว่า ผมควรจะสนุกกับตอนนี้ให้มากที่สุดดีกว่า ที่จะมานั่งเศร้าเพราะสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้..........................
“ ว่าแต่ ทีมมีอะไรเหรอ “ ผมเปลี่ยนเรื่อง
“ เออใช่ ไปป์ วันนี้วันไรรู้ป่ะ “ ทีมถาม
“ เอ๋??????? วันไรอ่ะ วัน.............ไม่รู้อ่ะ “ ผมจนปัญญาจริงๆ

“ อยากรู้ป่ะ “ เอาแล้วคับ ทีมยิ้มเป็นเลศนัยเลยอ่ะ มีแผนชัวร์เลยมึง
“ อยากดิ “ ผมก็ตอบ
“ งั้นปิดตาก่อนนะ “ แล้วทีมก็เอาผ้าสีขาวมาพันรอบตาผม
“ แห่ะๆ ตื่นเต้นจัง “ ผมตอบไปตามที่ผมคิด

แล้ว..............ทีมก็มาหอมแก้มผม................ผมตกใจมาก เลยดึงผ้าออก
“ เฮ้ย ทีมทำไรอ่ะ “ ผมถาม
“ สุขสันต์วันเกิดนะไปป์ “ ทีมบอก

จริงด้วยคับ วันนี้วันที่ 27 กค วันเกิดผม ผมลืมมันไปแล้วนะเนี่ย ผมมัวแต่ทำไรอยู่เนี่ย ลืมวันเกิดตัวเอง
“ เอ้า นี่ของขวัญ “ ทีมยื่นสร้อยให้ผม
มันเป็นสร้อยสีเทาๆ ไม่สะท้อนแสง แต่มีเขียนไว้ว่า TEAM อยู่
“ เฮ้ย ไม่เอานะ ไม่เอาๆ “ ผมปฏิเสธ
“ อ้าว ไมอ่ะ หรือว่าจะเอาของขวัญเมื่อกี้นี้ “ ว่าแล้วมันก็ยิ้มคับ
“ มาๆ เราใส่ให้ไปป์เอง “ แล้วทีมก็เอาสร้อยมาใส่ให้ผมคับ พอดีเลยอ่ะ
แล้วผมก็เงียบไปเลย ผมยังงงอยู่ ว่าอยู่ดีๆ ทีมก็มาหอมแก้มผม แล้วก็ให้สร้อยผม
แล้วทุกอย่างก็เหมือนหยุดลงเมื่อทีมพูดกับผมว่า
“ ไปป์ ทีมชอบไปป์ เป็นแฟนกับทีมนะ..................... “

เหมือนทุกอย่างได้หยุดลงไปเลย เหมือนทุกสิ่งทุกอย่าง มันหมุนวนกลับไปกลับมา


CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
มะอยากให้เอาทีมมาแทนที่นอร์ทเลยคับไปป์ :impress: :impress:  ถ้าไปป์รับรักทีมแล้ว  วันนึงนอร์ทเกิดจำได้  จะไม่เจ็บไปทุกๆคนเหรอคับ :sad5: :sad5: :sad5: :sad5:

meemewkewkaw

  • บุคคลทั่วไป
 :o

ค้างอีกแล้วครับพี่น้อง

No_ProMises

  • บุคคลทั่วไป
 :o :o

ต่อด่วนนะค้าบบ

มันค้าง  :serius2: :serius2: :serius2:

max

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 17
“ คือว่า...............เอ่อ.............ทีม “ ผมก็ช็อคกับคำพูดของทีมไปนานเหมือนกันคับ แต่ยังไม่ทันที่ผมจะพูดได้จบ
ก็มีกลุ่มผู้หญิง 9-10 คนอ่ะ มากันเยอะโคตรเลยคับ เข้ามา กรี๊ด ทีม
“ กรี๊ด พี่ค่ะ พี่เป็นดารารึเปล่า “
“ พี่ค่ะ พี่หล่อมากกกก ขอลายเซ็นหน่อยนะค่ะ “
กรี๊ดกันประมาณนี้น่ะคับ
ผมก็ไม่ประหลาดใจ แล้วผมก็เดินออกมาเดินตามทางเดินสะพานไป มองนู่นมองนี่
แล้วผมก็คิดถึงนอร์ทขึ้นมาจับใจ
ไม่รู้สินะคับ นอร์ทน่ะ เป็น “ รักแรก “ และ “ รักครั้งสุดท้าย “ ที่ผมคิดว่าผมจะมี
ความรู้สึกตอนนี้มันเหมือนกับ ทำไรไม่ถูก
คนที่ผมรัก เค้าไม่รักผม เพราะเค้าจำผมไม่ได้ ไม่รู้สิ
มันเศร้าอย่างบอกไม่ถูก

ไม่ทันไร น้ำตาผมก็ไหลออกมาอีกแล้ว ผมเดินห่างจากฝูงคนมามากแล้ว
เดินมาเรื่อยๆ ผมเดินมาเห็นร้าน ขาย หนังสือ
ให้ตายสิ!!!!!!!!! ผมเห็นมันอีกแล้ว หนังสือที่เหมือนกับ ไดอารี่สีน้ำเงินของผม
ผมว่าผมลืมมันไปแล้วนะ ทำไมมันถึงกลับมาในหัวผมอีก
ผมพยายามลืมสิ่งต่างๆ ลืมภาพเก่าๆ ลืมนอร์ท..................
แต่ใจผมมันทำตรงกันข้ามกับที่ผมคิดเลยคับ
ผ่านมาไม่รู้ตั้งกี่วันต่อกี่วัน ผมยิ่งจำทุกอย่างได้มากขึ้น
เค้กที่เรากินด้วยกัน หนังที่เราดูด้วยกัน หนังสือที่เราอ่านด้วยกัน
และรอยยิ้ม............................รอยยิ้มของนอร์ท เป็นสิ่งที่ทำให้ผมมีความสุขที่สุด
ตอนนี้น้ำตาผมทำงานหนักเลย มันไหลลงมาเรื่อยๆ
แต่แล้วก็มีมือมากอดผมข้างหลัง
“ ไปป์ เป็นอะไรอ่ะ “ เสียงทีมนี่เอง
“ อย่าร้องไห้นะคนดี “ ทีมปลอบผม
ตอนนี้ผมคงทนเก็บทุกสิ่งทุกอย่างไม่ไหวแล้ว
ผมหันไปหาทีม แล้วก็ร้องไห้ที่อกทีม มันอบอุ่นมาก
ทีมกอดผม นานมาก 10 นาทีได้ รอให้ผมหยุดร้อง ไม่มีใครมองหรอกคับ
เพราะว่า ตรงนั้นน่ะ เป็นซอย ผมร้องไห้จนรู้สึกเหมือนกับ น้ำตาผมมันหมดแล้ว

แล้วทีมก็พาผมไปขึ้นรถ ทีมปลอบผมตลอดทาง
แล้วเราก็มาถึงรถ
ผมพยายามหยุดสะอื้น แล้วก็หันมามองหน้าทีม
สายตาทีม มันทำให้ผม มองทีม ซ้อน กับนอร์ท มันเจ็บมากๆที่หัวใจ หวังว่า โรคหัวใจผม คงจะไม่กำเริบที่นี่นะ

“ ทีม...............คือว่า .....ตอนนี้..............ไปยังไม่พร้อมที่จะ...........รักใครนะ ...........ขอโทษ “ ผมพูดติดๆขัดๆ เพราะต้องกลั้นสะอื้นไว้
“ ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ไปป์ไม่ต้องให้คำตอบทีมตอนนี้ก็ได้ ไปป์เก็บไปคิดก่อนนะ เมื่อไหร่ก้ได้ เมื่อไปป์พร้อม ได้โปรด บอกทีมนะ “ ทำไมนะ ทีมถึงดีกับผมขนาดนี้
“ ขอบคุณนะทีม ขอบคุณมาก “ ผมบอก

แล้วทีมก็พาผมมาส่งบ้าน คนขับรถคงงงนะคับ ว่า ผมทำไรกับทีม เพราะ
ตลอดทางมา เราไม่ได้พูดไรกันอีกเลย
แต่ทีมก็ จับมือผมตลอดเวลา เหมือนกับการให้กำลังใจ
แปลกเหมือนกันที่ผมน่ะ อบอุ่นมาก รู้สึกสุขใจ ยังไงไม่รู้

พอส่งผมลงบ้าน ผมก็เคาะกระจก ให้ทีมเปิด
แล้วทีมก็เปิดกระจกลงมา
“ ทีม............ขอบคุณมากนะสำหรับสร้อย วันเกิดปีนี้ไปป์มีความสุขมากเลย เพราะทีมนะ ขอบคุณมาก “ ผมบอก
“ ดีใจจัง ที่ไปป์ชอบ แล้วจะโทรไปนะ “ ทีมพูด
แล้วรถก็ออกไป

ผมอยู่หน้าบ้านผม เช็ดน้ำตาให้แห้ง แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วเดินเข้าบ้าน
“ ไปป์ลูก “ แม่ผมเรียก
“ คับ หม่าม้า “ ผมตอบ
“ เอ้า กลับมาพอดีเลยแฮะ ดอดจ์มาหาแหน่ะ “ อะไรกัน จะมาอะไรกันตอนนี้เนี่ย ผมคิด
“ คับๆ บอกว่า ไปป์รอที่ห้องนอนนะคับ “ แล้วผมก็เดินขึ้นไปห้องนอน

แล้วดอดจ์ก็เปิดประตูเข้ามา
“ เฮ้ย มึงไปไหนมาวะ รู้ป่าววะสัด ว่ากุเปนห่วงน่ะ “ เอ้า วันนี้ ดอดจ์เป็นห่วงผม ฝนตกชัวร์ 555+
“ เอาน่า เรื่องของเรา “ ผมตอบ
“ ห่าเอ๊ย มึงรู้ป่าว ว่า......... “ ดอดจ์พูดไม่จบ
“ อะไร ว่าอะไร “ ผมถาม
“ สัดเอ๊ย มึงก็รู้ว่ากุชอบมึง แล้วทำไมมึงถึงไม่ยอมเปิดใจให้กุเลยวะ ไอนอร์ทก็ทิ้งมึงไปแล้วเนี่ย “ ดอดจ์ใส่ผมใหญ่เลยคับ
“ แล้วไงอ่ะ ทำไมเราต้องเปิดใจให้ใครด้วย ตอนนี้เรายังไม่พร้อม “ โอ๊ย จากทีมก็เจอดอดจ์อีก
“ สัด “ แล้วมดก็ต่อยผมทีนึง ทำผมลงไปกองบนเตียงเลยคับ
“ โอ๊ย “ เจ็บมากคับ มันต่อยที่ท้อง จุกเลย
“ เดี๋ยวกุปล้ำมึงแม่งเลยสัด “ ว่าแล้วมันก็ลุกมาทับผม จูบผม ไซร้คอ กำลังจะถอดกระดุม
แต่ผมก็พูดออกโดยไม่ทันคิดว่า
“ นอร์ท ช่วยด้วย “
ดอดจ์หยุดเลยคับ แล้วก็เดินไปเปิดประตู ทิ้งผมไว้บนเตียง แล้วก็พูดกับผมทั้งๆที่หันหลัง
“ กุไม่รู้หรอกนะ ว่ามึงจะรักไอนอร์ทมากแค่ไหน แต่นอร์ทมันไปแล้ว มันไปจากมึงแล้ว เพราะฉะนั้น มึงเปิดใจซักทีสิวะ ให้โอกาส คนอื่นๆเค้าบ้างห่าเอ๊ย “ แล้วมันก็เดินออกไปคับ

คืนนั้น ผมคิดถึงคำพูดดอดจ์ทั้งคืน
แล้วก็ได้ข้อสรุปว่า...............


meemewkewkaw

  • บุคคลทั่วไป
 :เฮ้อ:

มันก็พูดกันยากนะ เรื่องแบบนี้ . . .

No_ProMises

  • บุคคลทั่วไป

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
อืมมม   :เศร้า1: :เศร้า1:

 :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ:

หวังว่าสักวันจะทำใจได้นะ ไปป์ :monkeysad2: :monkeysad2:

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
ได้แต่ภาวนาให้นอร์ทจำได้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไปนะคับ :monkeysad: :monkeysad:  แต่อีกใจดอดจ์ก็ดี ทีมก็ดี   :serius2: :serius2: :serius2:  เชียร์ใครดีอ่ะคับ

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

...........ความหลังครั้งเก่ายังตราตรึง......... :impress3:

.........................แม้ไร้ซึ่งเธอนั้น..อยู่เคียงกาย............. :impress3:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
 :เศร้า1:
คนบางคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา ไม่เหลือไว้แม้แต่รอยเท้า ไม่นานก็โดนเวลาลบไป
แต่ว่าคนบางคนเข้ามาไม่นานเท่าไร ฉันคงจะรักเธอหมดใจ ไม่ว่าจะทำอย่างไร ไม่อาจลืมเธอ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






max

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 18
“ ตื่นโว้ย สาดดดด ตื่นโว้ย “ มีเสียงมารแม่งมาปลุกผมคับ
ไม่ต้องบอกว่าใคร -*- ดอดจ์นั่นแหล่ะ
“ เอ๋ มาไมอ่ะ ดอดจ์ ปลุกเราแต่เช้า “ผมเบลอๆอยู่อ่า
“ วันนี้ มีงานห้องโว้ย “แม่ง จิงด้วยว่ะ งานห้อง 1 มันมีเลี้ยงนี่หว่า
“ เออใช่ เฮ้ย แต่ว่ามันตอนเย็นไม่ใช่เหรอ “ ผมนึกขึ้นได้
“ เออ แต่กุจะมา มีไรมั้ยวะ “เอาแล้วคับ เริ่มแย้ว ดอดจ์ ขึ้นเสียง
“ คับๆ ไม่มีคับ อาบน้ำก่อนนะคับ ไปรอข้างล่างนะคับ ได้โปรดคับ “ผมพูดเป็นชุดเลยคับ ไม่ทันให้ดอดจ์ตอบ แล้วก็ลุกขึ้น เข้าห้องน้ำไปเลย
พอผมอาบน้ำเสร็จ ก็ลงมาข้างล่าง แหม่ ไอดอดจ์มาน ช่วยแม่ผมทำจัดโต๊ะคับ
“ ไปป์ ลูกเนี่ยนะ ขี้เซามาก ดูดิ ดอดจ์มาช่วยแม่ ตั้งแต่ 7 โมงแล้ว “หม่าม้า T^T อย่าไปเชื่อม้านน้า เมื่อวานจะปล้ำ ไปป์ อยู่เล้ย หง่ะ
“ เอาเหอะ หม่าม้า มีไรกินคับ “ผมถามแบบเรียบๆ ไม่สนใจ
“ เอ้า ไข่ดาว 2 ฟอง ไม่สุก ของชอบมึงนิ “ดอดจ์คับ
“ รู้ได้ไงว่า เราชอบ ไข่ดาวไม่สุก “ผมถาม
“ แม่ (ยาย) บอก “ มันกระซิบคับ น่าน แมร่งโคตรอ่ะ กวนตีนสาด
ไม่รู้ดินะคับ ผมว่า ดอดจ์ตอนนี้ พอรู้ว่าผมไม่มีใคร ก็เริ่มหยอดใหญ่เลย
ทำคะแนน เลยอ่ะ แต่ว่า ผมไม่ได้ชอบดอดจ์ เลยอ่ะ คนแบบเถื่อนไม่ชอบเล้ย เงอะ

“ ดอดจ์ คุยด้วยหน่อยดิ บนห้องเรา“ ผมเรียก หลังกินข้าวเสร็จ
แล้วเราสองคนก็เดินขึ้นมา บนห้องผม แล้วผมก็ปิดห้อง มานั่งบนเตียง สูดหายใจลึกๆก่อน
“ เฮ้ย มึงเปนไรวะ ซีเรียสเชียว “ไอ้บ้าดอดจ์ มันจะพูดจริงใจหน่อยไม่ได้เหรอไงวะ
“ คือ ดอดจ์ เรารู้นะ ว่าตอนนี้นายจีบเราอยู่........................ “ผมเข้าเรื่องเลยคับ
“ เออ แล้วไงวะ “ ดอดจ์ถาม
“ คำพูดเมื่อคืนนี้ ที่นายพูดกับเรา มันทำให้เรารู้อะไรที่สำคัญที่สุด ขอบใจนะ “ ผมพูดแล้วยิ้มให้ดอดจ์
“ หมายความว่าไงวะ “ ดอดจ์ถาม
“ เรายังรักนอร์ทอยู่ และรักนอร์ทที่สุด ตอนนี้เรายังไม่พร้อมจะมีใคร แต่ เรา......จะลองพยายามดูก่อน ว่าเรากับนอร์ท ไม่ได้เกิดมาคู่กัน แล้วเราจะเลิกไปเอง เพราะฉะนั้น........... “ ผมพูด มันก็เสียใจเหมือนกันนะคับ
“ เพราะฉะนั้น มึงจะบอกให้กุอย่ายุ่งกับมึงใช่ป่ะล่ะ “ ดอดจ์ ขึ้นเสียง
“ เปล่านะ แค่บอกว่า รอเราก่อน รอให้ทุกอย่างมันถึงทางที่ตัน ก่อน แล้วเราจะเปิดใจ เมื่อถึงตอนนั้น เราจะเปิดใจรับคนอื่นเอง “ ผมพูด
“ เออ ตอนนี้มึงก็คิดว่ากุเปนเพื่อนคนนึงมึงละกัน แล้วกุจะทำดีกับเพื่อนกุ มีไรมั้ยวะ “ มันยิ้มแล้ว เฮ้อ
“ อืม ไม่เป็นไร “ ผมตอบ

แล้วดอดจ์ก็กลับไป งานห้องเริ่ม 6 โมง เย็น แต่ผมคิดว่าจะไปซัก 2 ทุ่ม รอคนเยอะๆก่อน ไปถึงซะ สีลม เชีย ไกลจิงๆ
และที่สำคัญ นอร์ท ก็ไปด้วยคับ

“ รักนอร์ทจัง “ ผมพูดขึ้นมาลอยๆ แล้วก็ยิ้ม

ตอนเที่ยง ผมว่างมากกกกกก ไม่รู้จะทำไรแล้ว
โทรไปหา ไอวิช มันก็ง่วนอยู่กับ โครงงาน กลุ่มผม 555+ ผมมะต้องทำ ดีจิงๆ มีเพื่อนเก่ง

ซักพัก ผมก็เลยโทรไปหาทีม
“ ฮาโหล “ ผมพูด
“ ไงๆ ไปป์เหรอ ว่าไง “ ทีมตอบ
“ ทีม ตอนนี้ว่างป่าว อ่า “ ผมถาม
“ เรียน ร้องเพลงเสร็จพอดีเลยอ่ะ จะไปไหนเหรอ “ ทีมตอบ
“ ไป เที่ยวววววว ที่หนายก็ได้ “ ผมลากเสียง อ้อนหน่อยๆ
“ งั้นมาเจอกันที่ ........ นะ “ ทีมบอก
แล้วเราก็วาง
ผมก็นั่งรถไฟฟ้า ไปรอทีม
ผมยืนรอประมาณ 10 นาที ก็เห็น ทีม เดินยิ้มมา
“ ไง รอนานมั้ยคร้าบ “ เสียงหล่อมาเชียว
“ เหอะๆ นานมาก ชม นึงได้และ “ ผมตอแหลไปคับ
“ กำ จิงป่ะเนี่ย ขอโทษๆ เดี๋ยวเลี้ยงไอติม เป็นการไถ่โทษ ละกานน้า มาเร็ว “ ทีมดึงมือผมไปเลยคับ
ตอนนั้นคนก็มองกัน ผู้ชายแม่งจูงมือกันเดินว่ะ ผมก็อายเหมือนกันนะ
“ เราเดินได้ ทีม “ ผมบอก
“ อ๊ะ ขอโทษนะ “ ทีมก็ปล่อยมือผม แล้วเราก็เดินไปกินไอติม

“ เอาไรดี ไปป์ เราเลี้ยงเอง “ ทีมเดินเข้าร้านเลยคับ
“ เอา ชุดนี้อ่ะ ไอติมก็ ติน มินท์ 3 ลูกเลย แหะๆ “ ผมชอบ มินท์ที่สุดเลยคับ
“ โห ชอบรสนี้มากเลยเหรอ “ ทีมตกใจพอควร 555+ ก็ชอบหง่ะ
“ แห่ะๆ ก็ใช่นะ “ ผมยิ้ม
“ งั้น เรากินเหมือนกันละกัน “ อ้าวไหงสั่งเหมือนกันนะท่าน

พี่ที่รับออเดอร์ ก็ท่าทางเป็นเกย์ เค้าก็ยิ้มๆคับ ท่าทางจะนึกว่าเราเป็นแฟนกันชัวร์ -*- กำเวร

“ เอ่อ ทีม..... “ ผมเริ่มคุย ขณะกินไอติม
“ แปปนะ อ้ะนี่ “ ทีมเอากระดาษมาเช็ด มุมปากให้ผม
“ กินมูมมามจางเล้ย ไปป์ “ ทีมล้อคับ
“ แล้วว่าไงเหรอ มีอะไรคับ “ ทีม มองหน้าผม
“ คือว่า เรื่องเมื่อวานอ่ะ คือ........... “ ผมจะเคลียร์ เรื่องเมื่อวานอ่ะคับ
“ ขอโทษนะ ทีม.....เอ่อ เรายังลืม คนคนนึงไม่ได้น่ะ ขอโทษจิงๆนะ ทีม “ ผมพูด
ทีมก็ หยุดกิน แล้วก็เอากระดาษ มาเช็ดปากตัวเอง แล้วก็พูด
“ ไปป์ เกลียดทีม งั้นเหรอ “ ทีมถาม
“ เปล่าๆๆๆ ไม่ได้เกลียดนะ ไม่ๆ “ ผมรีบปฏิเสธ
“ เฮ้อ อกหักแล้วสินะเรา “ ทีม ถอนหายใจ
“ เอ่อ ทีม ไว้ ไปป์ ลืมเค้าให้ได้ก่อน แล้ว ไปป์จะเปิดใจให้คนอื่นเข้ามานะ...แต่ทีมคงจะมีคนชอบเยอะล่ะสิ หล่อซะขนาดนี้ “ ผมพูด
“ ไม่หรอกน่ะ พอเหอะ “ ทีม ปัดเรื่องไป
“ ว่าแต่ว่าน้า คนที่ไปป์ชอบเนี่ย เป็นใครกันน้า อิจฉาจิงๆเลยแฮะ “ แล้วทีมก็ยิ้ม
“ ทีม เราไปเดินริมน้ำกันนะ “ ผมโล่งเหมือนกันนะคับ ที่ได้พูดไป

แล้วผมก็เดินจูงทีมไปที่ริมสะพาน เดินจากต้นสะพาน
“ คนที่ไปป์ชอบน่ะ ทีม อยากฟังรึเปล่า “ ผมถาม
“ อืม อยากดิ เล่ามาเลย “ ทีมทำหน้าตกใจ
“ คือ.................................................. “
แล้วผมก็เล่าเรื่องนอร์ท ให้ทีม ฟัง แล้วเราก็เดินไปคุยไป
“ อ๋อ นายนอร์ทคนนี้เนี่ย คือคนที่ไปป์ รัก เลยใช่ป่ะล่ะ “ ทีมพูด
“ อ่า.....ก็ใช่นะ “ ผมอายเหมือนกัน
“ แต่ไปป์ สัญญากับครอบครัวเค้าแล้วไม่ใช่เหรอไง “ ทีมพูด
มันก็จิงนะคับ ผมบอกแม่เค้าไว้แล้ว แต่ผมก็รักนอร์ท

ตอนนี้มันสับสนไปหมดว่า ที่แท้จริงแล้ว ผมต้องการอะไรกันแน่
ผมรักนอร์ท และ ผมก็ลืมนอร์ทไม่ได้ แต่พ่อแม่นอร์ท ไม่ต้องการให้ผมยุ่งกับนอร์ท
แล้วที่แท้จริงนั้น ผมต้องการอะไรกันแน่

“ ไปป์ ไปป์ กำ ไม่ต้องตอบก็ได้นะ ขอโทษนะ “ ทีมขอโทษ
“ ไม่....ไม่เป็นไร เปล่าหรอก คิดไรเพลินๆ “ ผมตอบ

แล้วเราก็เดินไปซื้อของกันสองคน สนุกมากๆเลยอ่ะคับ แต่ก็เหนื่อยมากเหมือนกัน
แล้วผมก็บอกว่าต้องรีบไปงานห้อง ทีมก็อาสาจะขับรถไปส่ง

ตอนนี้ก็ ทุ่มกว่าๆแล้ว ผมก็เลยตกลงไป

แล้วเราสองคนก็นั่งรถ โดยมีพี่คนขับรถ ขับมาส่ง พอมาถึงที่โรงแรม.........แล้ว กก็เอารถเข้าไปจอด
กำเวร ดอดจ์ ยืนอยู่ข้างหน้าพอดีเลยแฮะ
“ ป่ะ ไปป์ เราลงไปส่ง “ แล้วทีมก็เดินลงไปเลยคับ
ผมก็เปิดประตู เดินลงจากรถพร้อมกัน นั่นไงคับ ดอดจ์จ้องเขม็งเลย
“ เอ่อทีม แค่นี้ก็พอนะ ส่งตรงนี้พอแล้ว ขอบคุณมากนะ แล้ว........ “
ยังไม่ทันผมจะพูดจบ ทีมก็มาหอมแก้มผมเลยคับ
กำๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมคนรอบตัวผม ชอบฉวยโอกาสกันจังว้า
“ ค่าพามาส่ง ไปล่ะนะ “ แล้วทีมก็วิ่งขึ้นรถไปเลยคับ
โอ้พระเจ้าช่วย !!!!!!! ดอดจ์มองผมเขมงเลยคับ มันเดินตรงมาแล้ว มันเดินมาแล้ว
“ ไง ไอ้เตี้ย แฟนใหม่เหรอไงวะ “ โอ้พระเจ้าช่วย เจอจระเข้ ตัวบะเริ่มเลยคับ มันจะกัดผมอีกแย้ว T^T
“ ปะ.....เปล่า เพื่อน เจอกันที่ออสเตรเรีย “ ผมตอบ
“ คิดว่ากุจะเชื่อเหรอไง แม่งจูบกันตงหน้าโรงแรม มึงไม่อายใครเหรอไงวะ “ จิงคับ ผมไม่ได้ทันตั้งตัว มันโกงหง่ะ จูบผมไม่ทันตั้งตัว T^T
“ มั่วแล้วม้าง....... กระซิบกันต่างหาก ไปเหอะ เข้าไปข้างในกัน “ แล้วผมก็เดินเข้ามาเลยคับ ไม่ฟังไอดอดจ์บ่นหรอก
“ ไอนอร์ทมาแล้วนะเว้ยสัด “ ดอดจ์พูด ทำเอาผมสะดุ้งเลย
ทำไมตอนนี้ผมรู้สึกไม่อยากเจอหน้านอร์ทนะ
เฮ้อ ทำไงดี

ผมต้องการอะไร อะไรกันแน่นะ

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
ยังคงลุ้นให้นอร์ทความจำกลับมาก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไปนะคับ :impress: :impress: :impress: :impress:

ออฟไลน์ Poes

  • คนแรกของหัวใจ คนสุดท้ายของชีวิต
  • Administrator
  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 11363
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2404/-22
 :เฮ้อ: .................. :เฮ้อ:.................... :เฮ้อ:..................... :เฮ้อ:.................... :เฮ้อ:

meemewkewkaw

  • บุคคลทั่วไป
ต้องรอดูต่อไป . . .  :เฮ้อ:



จะว่าไปดอดจ์ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ :give2:

ออฟไลน์ THIP

  • Global Moderator
  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7674
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +986/-10
ผมต้องการอะไร อะไรกันแน่นะ   :เศร้า1:
ถามใจดูดี ๆ นะ ไปป์  :monkeysad:

ออฟไลน์ Lucifer

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +46/-1
หวังว่าไปป์จะรู้ใจตัวเองสักวันนะ  :เฮ้อ: :เฮ้อ: :เฮ้อ:

ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
หวังว่าไปป์จะทำตามใจตัวเองนะคับ :impress: :monkeysad: :impress:

gobgab

  • บุคคลทั่วไป

..............บางทีการทำตามที่ใจตัวเองต้องการ.....

......................ก็อาจจะได้มาซึ่งความเจ็บปวด..... :impress3: :impress3:

max

  • บุคคลทั่วไป
ตอนที่ 19
“ หวัดดี ไปป์ “ เพื่อนผมทักอย่างงี้กันทุกคนแหล่ะคับ
แต่คนที่ผมอยากเจอมากที่สุด ตอนนี้อยู่ข้างในสุดของงานเลย
“ ไอนอร์ท มันลืมทุกคนแหล่ะ ยกเว้น กุ เอม เพราะว่า รู้จักกันก่อนขึ้นม.1 ก็เลยยังจำได้ ส่วนคนอื่น ต้องรื้อฟื้นกันพอควรเลยว่ะ “ ดอดจ์บอกผมคับ
ก็จริงนะ เห็นมันคุยกับ สิท อยู่ ท่าทางจะแนะนำกัน อยู่อ่ะ
แต่วันนี้แปลกแฮะ ไม่เห็น พลอย คู่หมั้น นอร์ทเลยอ่ะ วันนี้ไม่ได้มาตรวจความประพฤติ นอร์ทรึไงน้อ

“ ไปป์ โห มาช้าจริงๆเลยอ่ะ “เพื่อนรักผมนั่นเอง วิชคับ
“ อ่อ ไปเที่ยวก่อนน่ะ แล้วค่อยมา “ ผมบอก
“ แฟนใหม่มัน มาส่งว่ะ ไอวิช “น่าน ไอ้ดอดจ์ จนได้สิมึง
“ จิงอ่ะ “วิชมึงเชื่อมันเหรอ
“ เหอะๆ เชื่อมันเหรอไง “ ผมถาม
“ เปล่านิ ก็อยากรู้ “ แล้ววิชมันก็ยิ้มๆคับ
“ เอ้า รีบๆเข้าไปแนะนำตัวให้นอร์ทรู้จักเลย ไปเร็วๆ “ แล้ววิชมันก็ผลัก ผมเข้าไปในงาน ผมตัวก็เตี้ย ผอมอีกตะหาก จะไปสู้แรงอะไรเค้าได้ -*-
“ เฮ้ย หลบๆ แฟนนอร์ทมาเว้ย 555+ “ พวกเพื่อนที่ร้ากกกของผม มันก็ตะโกนกันคับ
คือไม่มีใครรู้หรอกว่า ผมกับนอร์ทเปนแฟนกัน นอกจาก วิช กับดอดจ์
ที่เหลือมันก็ ล้อๆกัน เพราะเห็นผมกับนอร์ท สนิทกันมาก เท่านั้นแหล่ะคับ

ไม่ทันไร ผมก็มายืนหน้านอร์ทและ นอร์ท ยังหล่อเหมือนเดิมเลย รู้สึกว่าจะ ดู บึกบึน มากกว่าเมื่อก่อน
กล้ามนี่เป็นมัดๆเลยอ่ะ ตัวก็สูงขึ้น สูงกว่าผมเยอะแล้ว จนเกือบจะต้องเงยหน้าพูดกันเลยอ่ะ
แต่ว่า ตอนนี้ใจผมมันเหมือนจะกระโดดออกมาเลยคับ มันเต้นระรัวมาก
คนที่ผมอยากเจอ อยากคุย อยากกอด มายืนตรงหน้าผมแล้ว
ผมรู้สึกเหมือนมีคำเป็นพันล้านคำ ที่จะพูดกับนอร์ท
แต่มันก็รู้สึกเหมือนมี กำแพงที่มองไม่เห็น กั้นผมกับนอร์ทไว้
มันดูอึดอัด และมันก็ทำให้ผม พูดอะไรไม่ออก

“ เอ้า มัวแต่จ้องหน้ากันอยู่ได้ จะกินกันรึไงวะ คุยกันเด้ “ เสียงดอดจ์ ตะโกนมา
ทำให้ผม สะดุ้ง เหมือนกับปลุกผมจากฝัน ยังไงไม่รู้

“ หวัดดี.........เราชื่อ ไปป์ นะ ยินดีที่ได้รู้จัก “ ผมเริ่มพูดก่อน
“ อืม เราชื่อ นอร์ท ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน “ นอร์ทก็เริ่มพูดตอบผม
มันแปลกๆนะคับ คนที่เคยรู้ใจกันมากที่สุด กลับกลายมาต้องแนะนำตัว กัน ใหม่
เหมือนกับ ทุกสิ่งที่พวกเราเคยทำร่วมกัน มันหายไปหมด มันน่าเสียดายมาก น่าเสียดายเกินไป

แล้วผมก็เดินออกมา รีบแทรกคนออกมา ก็ไม่อยากคุยไปมากกว่านี้ด้วย
แต่ความจริง ผมไม่อยากให้คนอื่นเห็น น้ำตาของผมที่มันกำลังจะไหลออกมามากกว่า

ผมเข้าไปห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตา แล้วก็ออกมาหาไรกิน คุยกับเพื่อนๆ
ปากผมก็คุยกับเพื่อนๆผมอยู่ แต่ตาผม มันหันไปมองนอร์ททุกที
เหมือนกับอยากคุยมากๆ แต่คุยไม่ได้ มัน ยังไงไม่รู้ มันอึดอัดพอควรนะคับ

แล้วทุกคนก็เริ่ม เอาเหล้ามาผสม เป๊ปซี่มาดื่มกัน 555+
ผมก็ดื่มเหมือนกัน 555+ ไม่รู้มันกินกันไปได้ยัไง ขมปี๋ เลย
พวกเพื่อนๆมันก็ล้อว่า ผมกินเหล้าไม่เป็น ใครจะยอมล่ะคับ
ผมก็เลย กินด้วยเหมือนกัน

เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบ ห้าทุ่มและ กินในร้านมันก็ยังไงอยู่
ก็เลยเดินออกมากินเหล้า ที่ระเบียง เอาล่ะคับ
ตอนนี้ซัดกันใหญ่เลย
แข่งกันกินเพียวๆ ไม่ผสม

“ เฮ้ย ไอเตี้ย กินอีกป่าว “ ดอดจ์มันถามผม
“ เอามาเด่ะ ยังไหว “ ผมท้าคับ
แล้วแมร่งก็ผสมให้ผม
“ โห ขมปี๋เลยอ่ะ ไม่ไหวๆ “ ผมปฏิเสธไป
“ มึงแข่งกับกุดีกว่า “ ท่าทางดอดจ์จะเมาแล้วคับ -*-
“ ไม่เอาๆ “ แล้วผมก็วางแก้วไว้ แล้วก็เดินเข้ามาในร้าน
รู้สึกเหมือนตัวเองเซๆ ไงมะรู้ สงสัยเมาแล้วอ่ะ ก็เลยมานั่งเก้าอี้
แล้วผมก็เอาหัวเอนไปด้านหลัง

“ ......โป๊ก........ “ เจ็บชิบเป๋งเลยคับ หัวผมไปชนกับหัวใครมะรู้
“ โอ๊ย ขอโทษนะ “ ผมหันไป
เหอะๆ นอร์ทนั่นเอง มานั่งตอนไหนมะรู้ แล้วในร้านก็มีกัน 4-5 คน ผมก็เลยไม่ได้สังเกต
“ อ้ะๆ นายๆ จะไปไหน เดี่ยวก่อนดิ “ นอร์ทดึงผมไว้ ขณะที่ผมกำลังจะลุกขึ้น
ผมคิดว่าผมจะพูด ว่า ปล่อยเหอะนะ แต่ว่า ผมกลับนั่งลง อย่างว่าง่าย เหมือนกับผมอยากคุยกับนอร์ทงั้นแหล่ะ
“ นาย เป็นคนที่หน้าคุ้นตามากที่สุดเลยอ่ะ เราเคยสนิทกันเหรอ “ พระเจ้าช่วย ผมก็ดีใจนะที่นอร์ท บอกว่าผมคุ้นตามากสุด แต่ว่า เอาเหอะ
“ อืม “ เพราะฤทธิ์ แอลกอฮอล์ ทำให้ผม เผลอพูดออกไป
“ เราเคยเป็น......แฟน.......กันด้วยเหรอ “ นอร์ทถามคับ เอาล่ะสิ
“ อืม “ ผมพูด กำเวร ผมไม่รู้เลยว่า ตอนนั้นผมพูดไรไปน่ะ -*- หลุดไปแล้วสิ
“ นาย ชื่อ ไปป์ ใช่ป่ะ “ นอร์ทถาม
“ อืม แล้วไม “ ผมถามไป
“ ไม่แล้วไมหรอก นายชื่อเหมือนกับคนที่เรา...เอาเหอะ ช่างมัน “ นอร์ทตัดบท แล้วก็จะหันไป
“ เดี๋ยวดิ “ ผมจับมือนอร์ทไว้ ช่วงเวลานั้น มันเหมือน ผมสร่างเมา แล้วก็อบอุ่นอ่ะคับ
ผมก็รู้สึกว่านอร์ทบีบมือผมไว้ แล้วผมก็ปล่อยมือ
“ อ้ะ ขอโทษ “ ผมขอโทษนอร์ท
“ มีไรอ่ะ “ นอร์ทถาม เห็นหน้านอร์ทแดงๆ หรือว่าจะเมาแล้วนะ
“ คือ เล่ามาดิ เราทำไมเหรอ “ ผมถาม
“ เอ่อ.......คือ อย่ารู้ดีกว่านะ มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกน่ะ “ นอร์ทปฏิเสธอีกแล้วคับ
“ เล่ามานะ ขอร้อง “ แล้วผมก็มองตานอร์ท
นอร์ทหลบสายตาผม แล้วก็พูด
“ เวลาเราว่างๆ เราจะชอบเขียนคำว่า ไปป์ “
“ เวลาเราเหงาๆ เราจะชอบพูดคำว่า ไปป์ ออกมาไม่รู้ตัว “
“ เวลาเราฝัน เราก็จะฝันถึงคนที่ชื่อ ไปป์ แต่ว่าเราไม่เห็นหน้า “
“ ทั้งๆที่ เราไม่เคยรู้จัก ไปป์ เลย เราไม่รู้ว่าเค้าเป็นใคร แต่เราก็เพ้อได้ขนาดนั้น “
“ ท่าทาง เรากับ คนชื่อ ไปป์ จะมีความสัมพันธ์อะไรกันอยู่แน่นอน แหล่ะ แต่ว่า พอเรามาเจอนาย “
“ เรารู้สึกว่า เรา คุ้นหน้านายมาก ความรู้สึก............เหมือน ห่างหายมานานหลายวัน หลายเดือน “
“ คือ ถ้าไม่รังเกียจ “
แล้วนอร์ทก็หยุดไป ผมก็รอ รอให้นอร์ทพูดต่อ รอ เหมือนกับว่าผม อยากรู้อะไรมากกว่านั้น อยากทำอะไรเพื่อนอร์ทบ้าง
ไม่รู้สิ เหมือนกับว่า นอร์ทรักผมมาก รักมาก ไม่รู้ว่า ผมจะคิดไปข้างเดียวรึเปล่า แต่ว่า ผมก็ยังรักเค้ามากเหมือนกัน

“ มีอะไรอ่ะ ว่ามาสิ “ ท่าทางเหมือนผม เมาจนหยุดไม่อยู่แล้วสิคับ
“ เรา................ขอกอดนายหน่อยได้มั้ย..............คงไม่ได้ล่ะสิ “ แล้วนอร์ทก็ลุกขึ้นเดินไปด้านหลัง
ท่าทางเหมือนคนผิดหวัง ทิ้งให้ผมที่กำลังอึ้งอยู่ตรงนั้น
น้ำตาเจ้ากรรม จะไหลแล้วสิคับ มันตื้นตัน
กับสิ่งที่นอร์ทพูดมา ผม.........ผม ควรจะทำยังไงดี

ผมรู้แล้วล่ะ..............ความต้องการของผมก็คือ..............ต้องการได้นอร์ทคืนมา
เพราะผมยัง“ รัก “ นอร์ทอยู่

ผมก็เลยเดินไปที่ด้านหลัง ตอนนี้ไม่มีใครในร้านเลยซักคน ไม่สิ น่าจะมี แต่ผมไม่รู้สึกมากกว่า
ผมเห็นแต่นอร์ท ยืนอยู่ด้านหลัง มองวิวอยู่
ผมเดินไป แล้วก็ กอดนอร์ทจากด้านหลัง
“ อ้ะ “ เป็นคำเดียวที่นอร์ทหลุดออกมา
แล้วนอร์ทก็ หันมา กอดผมไว้
เราสองคนยืนกอดกัน อยู่อย่างงั้น
อบอุ่นอย่างมาก อบอุ่นอย่างที่สุด ตอนนั้น ผมคงลืมหมดทุกอย่างแล้วสินะ
ลืมว่า ผมสัญญากับ ครอบครัวนอร์ทไว้ยังไง ลืมว่า นอร์ทมีคู่หมั้นแล้ว
แต่ผมก็ยังกอดนอร์ทอยู่
น้ำตาผมไหลแล้ว ไหลมาเป็นทางเลย
น้ำตาที่ไหล เพราะความสุข หรือว่า ผมรู้สึกผิดกันนะ
แต่ที่รู้ๆ ตอนนี้ผมมีความสุขที่สุดเลย

แล้วผมก็ปล่อยนอร์ทก่อน แล้วก็เดินไปในห้องน้ำ ไปล้างหน้า
“ เดี๋ยวสิ ไปป์ “ นอร์ทเรียกผม
แต่ว่าผมไม่อยากให้นอร์ทเห็นตอนที่ผมกำลังร้องไห้อยู่
ผมก็เลยวิ่งเข้าไปในห้องน้ำเลย ปิดประตู นั่งร้องไห้เงียบๆคนเดียว

“ ........(เสียงโทรศัพท์)......... “ ขัดจังหวะผม จังเลยแฮะ
“ .......(เงียบ)....... “ ผมรับแล้วก็ไม่พูด
“ โหล ไปป์เหรอ เป็นไงงานสนุกป่ะ “ ทีมนั่นเอง
“ ......(เงียบ)......... “ ผมไม่รู้จะพูดยังไงอ่ะคับ
“ ไปป์ เป็นอะไรอ่ะ ไปป์ “ ทีมถาม
“ ...........(เงียบ).......... “ ผมไม่พูดอะไรเลย
ได้แต่สะอื้นอย่างเดียว
“ ไปป์ เดี๋ยวทีมไปรับนะ รอนั่นนะ “ ทีมพูด
“ อืม “ ผมพูดได้แค่นั้น ...........จิงๆ

แล้วผมก็ออกมาจากห้องน้ำ ทำตัวสนุกสนาน หัวเราะ เหมือนกับที่สมควรจะเป็น
“ อีก 10 นาที เรากลับแล้วนะ วิช “ ผมบอก
“ อืม ดีแล้ว นายเมาจนหน้าแดงหมดแล้ว ดูเด่ะ “ ก็จริงคับ ถ้าผมไม่เมา ผมก็คงไม่พูดอะไรอย่างนั้นออกไปหรอก
“ 5555+ “ ผมหัวเราะ เมื่อได้ดูตัวเองที่กระจก

“ ไปป์ เป็นไรรึเปล่า “ วิชถาม
“ ทำไมเหรอ “ ผมถาม
“ สีหน้าไม่ดีเลยอ่ะ เปนไรป่าวเนี่ย “ กำ ผมว่าผมทำให้เหมือนกับปกติที่สุดแล้วนะนั่น

ผมก็เห็นนอร์ทเดินมา มองมาทางผม ผมรีบเดินลงจากร้าน แล้วก็เดินไปที่จอดรถ
ผมไม่อยากคุยไรกับนอร์ทแล้วอ่ะ ผมคงมองหน้านอร์ทไม่ติดแล้ว
ผมเดินลงมา นอร์ทก็เดินตามมาติดๆ
ข้างหน้าก็มีรถจอดรอและ ทีมนั่นแหล่ะ
“ ไปป์ เดี๋ยวสิ “ นอร์ทเรียก
ผมยังไม่หยุด ผมเดิน แกมวิ่งแล้วคับ
“ ไงไปป์ เป้นอะไรอ่ะ ขึ้นรถเร็ว“ ทีมคับ เดินเข้ามารับผม
ผมเห็นนอร์ทหยุด ตาม ตอนที่ ทีมเข้ามาผยุงผม แทบจะอุ้มแล้วอ่ะ
นอร์ทคงจะเห็นว่าผมกับทีม เป็นแฟนกันแน่เลย

ผมก็ขึ้นรถ แล้วก็มองไปทางนอร์ท เห็นนอร์ทมองมาทางเราตลอดเลย
จนกระทั่ง ผมไม่เห็นนอร์ทแล้ว
ผมก็ร้องไห้ ทีมไม่ถาม ทีมไม่พูด ปล่อยให้ผมร้องไห้ จนหลับไปเลยคับ


ออฟไลน์ A GE

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1175
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +33/-1
ทำไมไปป์ตัดใจอย่างนี้ล่ะครับ :o :serius2: :o  ทั้งๆที่นอร์ทก็คิดถึงไปป์อยู่ตลอดเวลา  :impress: ถึงแม้จะยังจำไม่ได้ทั้งหมด  :monkeysad:  ถ้าเกิดนอร์ทเกิดจำได้ขึ้นมาแล้วรู้ว่าไปป์ถอดใจกับความรักของทั้งสองคน  นอร์ทจาทำยังไงล่ะคับ :monkeycry2: :monkeycry2: :monkeycry2:

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด