อ้อนรักพิชิตใจคุณสามี #อ้อนรักครั้งที่ 05 #Up(27/05/2563)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: อ้อนรักพิชิตใจคุณสามี #อ้อนรักครั้งที่ 05 #Up(27/05/2563)  (อ่าน 1364 ครั้ง)

ออฟไลน์ momocity

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิ์ส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรูปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ
หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสต์กระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพสต์ หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเว็บแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล์ บอกเมล์ แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสต์นิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insert quote ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เว็บ http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม้อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเว็บ แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสต์จนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสต์ในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรื่องบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสต์นิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสต์ให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเว็บบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เว็บไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฎการซื้อขายของเล้าก่อน ด้วยนะคะ)

18.ใครจะโพสต์เรื่องสั้นให้มาโพสต์ที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที  ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสต์แรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฎทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18 เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เว็บไซต์แห่งนี้เป็นเว็บไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฎหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเว็บไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเว็บไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

*****************************************************************************************






อ้อนรีกครั้งที่ 00



เครียด ผมเครียด ผมเหลือเวลาอีกแค่ 1 เดือนผมควรทำยังไงดีนี่มันไม่ใช่อย่างที่ผมต้องการผมเพิ่งอายุ 19 ปีเท่านั้น ทำไมต้องมาพรากเอาอิสระไปจากผมด้วย ผมยังไม่พร้อม มันยังไม่ถึงเวลาผมยังใช้ชีวิตวัยรุ่นไม่คุ้มเลยด้วยซ้ำ ทำไมผมต้องแต่งงาน หนำซ้ำคนที่ผมต้องแต่งงานด้วยอายุมากกว่าผมเกือบ 1 รอบ ยังไม่หมดเพียงเท่านั้นที่สำคัญที่สุดคือคนคนนั้นมีแฟนอยู่แล้วคบหากันมาหลายปี แล้วนี่พ่อจะให้ผมเป็นมือที่สามไปแย่งผะ… แฮ่ม แฟนเค้ามาหรอ
ผมไม่เลวขนาดนั้นนะ ผมต้องไปหาเค้าเพื่อยกเลิกงานแต่งงานครั้งนี้เพื่อผลประโยชน์ของเราทั้งสองฝ่าย

"ใช่ เค้าเองก็เป็นถึงเจ้าของธุรกิจฟาร์มโคนมระดับประเทศขนาดนั้น คงไม่อยากมีข่าวเสียๆหายๆอย่างเรื่องรักๆใคร่ๆพวกนี้หรอก"

ใช่ครับ นมจากฟาร์ม​เค้าอร่อยมากแต่มันไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้วันนี้ผมจะต้องไปฟาร์มหิรัญรัตน์​ให้ได้ คนที่ควรแต่งงานกับเค้าไม่ใช่ผม อ้อนรัก คนนี้ หรือว่าผมควรไปหาแฟนเค้าดี เอ่ออ ไม่ดีกว่าโดนกระชากหัวตบเพราะแรงเพชรหึง​มาไม่คุ้มกัน ไปฟาร์มหิรัญรัตน์ดีแล้วละนะ

ชุดอ่าชุดนี้หละ ดูเด็กดีผมเลือกเสื้อยืดสีขาวกับเอี๊ยมขาขาว พร้อมหมวกแก๊ปสีดำ คู่กับรองเท้าผ้าใบ 55เหมือนเด็กม.ปลายเลยแฮะ ดูจากแฟนเค้าแล้วเค้าน่าจะชอบคนที่ดูเป็นผู้ใหญ่และไม่งี่เง่า หรือเหวี่ยงวีนไปทั่วเพราะฉะนั้นอะไรที่คาดว่าเค้าจะไม่ชอบผมจะทำให้หมดเลยคอยดู

"คุณอ้อนจะไปไหนหรอครับ"
พี่ทัพ เป็นเลขามือขวาของพ่อคอยรายงานความประพฤติ​ของผมให้คุณพ่อได้รู้ ทุกเรื่องที่ผมทำ

"อ้อนจะไปฟาร์มหิรัญรัตน์"

"ไปทำไมหรอครับ"
ยังไม่เลิกถามอีก จะไปทำไมก็เรื่องของผมไหมหละ

"ไปซื้อนม นมอ้อนหมดอ้อนต้องกินนมเยอะๆ จะได้สูงๆพี่ทัพเข้าใจไหม"
เรื่องไปซื้อนมนี่เรื่องจริงนะ เพราะผมสูงแค่175เซนติเมตร แต่เพื่อนผมแต่ละคนสูง180เซนขึ้นผมเตี้ยสุดซึ่งผมยอมไม่ได้ มีคนบอกว่าถ้ากินนมแล้วผมจะสูงขึ้นผมเลยกินนมทุกวันไม่เคยขาด ที่เลือกกินของฟาร์มหิรัญรัตน์เพราะเป็นฟาร์มที่ได้มาตรฐานที่สุดได้การรับรองจากทั้งในและต่างประเทศ ผมชอบกินนมก็จริงแต่ไม่ได้อยากได้เจ้าของเค้ามาเป็นสามีนะเฮ้ยย

"ปกติคุณอ้อนให้คนไปซื้อให้หนิครับ ทำไมวันนี้ถึงจะไปเองหรอครับ อีกอย่างคุณทะ…"
ทัพฟ้ากำลังจะบอกว่าคุณท่านซื้อมาไว้ให้เรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวานแต่ก็โดนคุณอ้อนพูดขัดขึ้นมาเสียก่อน

" ก็อ้อนอยากไปซื้อเองนี่ จะไปคนเดียวพี่ทัพไม่ต้องไปกับอ้อนหรอกอ้อนไปเองได้ บายย"

ผมว่าก่อนจะวิ่งจู้ดมาที่รถแล้วขับออกไป มุ่งหน้าสู่ฟาร์มหิรัญรัตน์ทันที

ทัพฟ้ามองตามหลังรถของคุณอ้อนที่เค้าดูแลมาตั้งแต่เล็กด้วยความกังวลไปซื้อนมไม่ใช่หรอก สงสัยคุณอ้อนจะไปปฏิเสธงานแต่งงานสะมากกว่า ทัพฟ้าต่อสายโทรศัพท์หาคุณท่านทันที รอสายเพียงไม่นานคุณท่านก็กดรับ

"สวัสดีครับคุณท่าน"

(ไง ทัพฟ้า)​

"คือตอนนี้คุณอ้อนกำลังไปที่ฟาร์มหิรัญรัตน์ครับ"
ดูท่าไม่ได้จะไปดี ทัพฟ้าพูดต่อในใจ

(ไปทำไม)

ไอศูรย์​ เลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยไอ้ลูกชายตัวดีมันจะทำอะไรกันแน่ เมื่อวานนี้ก็ทะเลาะกันใหญ่โตเพราะบังคับให้แต่งงาน แต่ไหงวันนี้มันวิ่งโร่ไปหาเค้าเองแบบนี้กัน

"คุณอ้อนบอกว่าไปซื้อนมครับ ผมจะบอกว่าท่านซื้อมาแล้วก็พูดไม่ทันครับ"

(55มันก็อาจจะไปซื้อนมจริงๆก็ได้ แต่จุดประสงค์หลักจริงๆหนะคงไปขอยกเลิกงานแต่งนั้นหละ)​

เฮ้ออ ความจริงก็ไม่ได้อยากจะบังคับให้ลึกแต่งงานแต่งแต่อายุน้อยๆหรอก แต่มันเป็นคำสัญญาระหว่างสองตระกูล​ที่มีลายลักษณ์อักษร​ชัดเจน ทำให้ปฏิเสธ​การแต่งงานครั้งนี้ได้ ความจริงก็รู้สึกผิดต่อผู้หญิงที่เป็นแฟนเค้าคนนั้นอยู่เหมือนกัน แต่พอได้รู้เรื่องนั้นเข้าก็คิดว่าดีแล้วที่ลูกชายจะแย่งเอาผู้ชายดีๆมาครองแทนผู้หญิงแบบนั้น

"จะดีหรอครับ ถ้าคุณอ้อนไปวุ่นวายจนฝ่ายนั้นไม่พอใจแล้วยกเลิกงานแต่งขึ้นมาจริงๆจะทำยังไงหรอครับคุณท่าน"

(ไม่ทำยังไงหรอก ทางเค้าต่างหากที่จะเสียผลปนะโยชน์มหาศาลไม่ใช่ทางเรา เอาหละไปทำงานต่อได้แล้วถ้าอ้อนกลับมาบอกให้โทรหาฉันด้วย)​

ติ๊ด

"ไม่เห็นจะเข้าใจที่คุณท่านพูดเลย หวังว่าคุณอ้อนจะไม่สร้างเรื่องวุ่นวายมากจนเกินไปนะครับ"

ฟาร์มหิรัญ​รัตน์
เป็นฟาร์มที่ใหญ่โตจริงๆ มีทั้งภูเขามีลำธารด้วย มีทุ่งหญ้ากว้างๆไว้ให้พวกโคนมมาเล็มหญ้า อย่างสวย
ไม่ได้ๆ ใจเย็นอ้อนรักวันนี้เรามาเพื่อซื้อนมไม่ใช่สิมาเพื่อยกเลิกงานแต่งงานต่างหาก อย่าเพิ่งไปสนใจอย่างอื่นสิ

" สวัสดีครับคุณลูกค้า ไม่ทราบว่าต้องการเยี่ยมชมฟาร์มหรือมาซื้อนมคุณภาพกลับไปหรือครับคุณลูกค้า วันนี้ทางเรามีนมสตอเบอรี่​สูตรใหม่ด้วยนะครับ"

พอลงจากรถพนักงานขายหรือเปล่านะ ก็วิ่งมาสอบถามความต้องการของผมทันที นมสตอเบอรี่​สูตรใหม่อยากชิมจังอะ แต่ไม่ได้ๆต้องไปหา 'พ่อเลี้ยงศศินทร์'​ ก่อนค่อยออกมาซื้อก็ยังไม่สายอย่าวอกแวกสิ

" เอ่อคือผม อยากจะขอพบพ่อเลี้ยงศศินทร์​หนะครับ ไม่ทราบว่าพ่อเลี้ยงอยู่ไหมครับ"

"อยู่ครับ แต่ว่าถ้าไม่ได้นัดไว้ก็เข้าพบไม่ได้นะครับ"

คนตอบไม่ใช่พนักงานที่อยู่ตรงหน้าแต่เป็นผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่มีเชื้อสายฝั่งยุโรปแน่นอนผมฟันธง

"ผมเป็นผู้ช่วยของพ่อเลี้ยงศศินทร์​ ชื่อหินผา ต้องขอโทษคุณอ้อนรักด้วยที่ให้เข้าพบพ่อเลี้ยงในตอนนี้ไม่ได้"

"ผมไม่ยกโทษให้หรอกนะ ผมต้องได้พบพ่อเลี้ยงเดี๋ยวนี้ถ้าไม่อย่างนั้นผมจะสร้างความวุ่นวายให้พวกคุณแน่และผมจะฟ้องพ่อจริงๆด้วย"

ต้องเอาแต่ใจมากๆ ทำตัวเป็นคุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฟ่อ เหวี่ยงวีนเก่งๆ ขี้ฟ้องอีกต่างหากรวบรวมความน่ารำคาญมาอยู่ที่ตัวเองซะอ้อนรัก เชิดๆเข้าไว้

"เอ่ออ คุณอ้อนถ้าคุณทำแบบนั้นพวกผมจะลำบากนะครับ"

"แล้วยังไงผมต้องสนหรอ พาผมไปพบพ่อเลี้ยงเดี๋ยวนี้"

ผมยกมือขึ้นกอดอกแล้วทำหน้าบึ้ง ดุพอยังวะ เค้าจะพาไปหาพ่อเลี้ยงไหมเนี่ย ถามจริงไอ้พวกคุณหนูทั้งหลายที่ชอบทำแบบนี้อะไม่เหนื่อยกันบ้างหรอผมทำแปบเดียวยังเหนื่อยขนาดนี้แล้วอะ  นับถือพวกเค้าจริงๆ

"ครับๆ พ่อเลี้ยงอยู่ที่สำนักงานด้านหลังแต่ตอนนี้พ่อเลี้งมีขะ… คุณอ้อนๆเดี๋ยวสิครับ เป็นเรื่องแล้วไง"

หินผาพูดไม่ทันจบประโยค อ้อนรักก็วิ่งไปตามทางที่หินผาชี้ไปทันที เอาจริงๆคุณหินผาเค้าโตกว่าผมหลายปีผมทำท่าทางเสียมารยาทกับเค้าขนาดนั้นอะ โคตรแย่เลยแต่ช่างเถอะเค้าต้องเอาไปรายงานพ่อเลี้ยงแน่ๆ สำนักงานๆตรงไหนละเนี่ยอ่านั้นไง จะวิ่งเข้าไปเลยดีไหมแต่ว่าถ้าพ่อเลี้ยงมีแขกหละ เฮ้อ รอตรงนี้ก็ได้ให้คุณหินผามาก่อนดีกว่า

"แฮ่กแฮ่ก คุณอ้อนครับ"
โอ้ย น่าสงสารหอบแฮ่กมาเชียวอ้อนรักขอโทษนะคุณหินผาอ้อนรักตั้งใจเอ๊ะ ยังไง55

"ครับ เดี๋ยวผมรอตรงนี้คุณหินผาไปบอกพ่อเลี้ยงทีสิครับว่าผมมาพบ"

"ครับ"

ผมนั่งเล่นโทรศัพท์รอที่โตณะม้าหินอ่อนทีาหน้าสำนักงาน ก่อนจะรู้สึกได้ว่ามีคนมานั่งข้างๆคงเป็นคุณหินผานั้นแหละ อ้อนรักเก็บมือถือก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ไม่ใช่คุณหินผา แต่เป็นพ่อเลี่ยงศศินทร์​

"... "

"ต้องการพบฉัน เธอมีเรื่องอะไร"

"..."

ก็รู้ว่าพ่อเลี้ยงศศินทร์​เป็นผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่ง เห็นในหน้าหนังสือพิมม์หรือทีวีบ่อยๆ แต่จะบอกให้เลยว่าตัวจริงดูดีกว่ามากหล่อเหมือนนายแบบเลยสูงอีกต่างหาก อ้อนรักอิจฉา เฮ้อออ ทำไมอ้อนรักต้องเกิดมาตัวเล็กด้วยนะ

"เธอ เธอ อ้อนรัก"

ศศินทร์​มองเด็กตรงหน้าที่มองเค้าอยู่ตาไม่กระพริบ​ พร้อมทำหน้าตาประหลาด​เดี๋ยวมองยิ้ม เดี๋ยวเบะปากคล้ายจะร้องไห้ เด็กนี้ปกติ​หรือเปล่าเนี่ย ผมดึงแขนเด็กประหลาดเข้ามาคุยกันในห้องสำนักงานเพราะคุยกันข้างนอกถ้ามีคนได้ยินเป็นเรื่องแน่

"ทำไมอ้อนรักไม่สูงแบบนี้บ้างอะ โอ้ยย ช่างมันก่อน พะ พะ พ่อเลี้ยงคือผมอยากให้พ่อเลี้ยงยกเลิกงานแต่งอะ"

"ไม่ได้หรอก"

"แต่พ่อเลี้ยงมีแฟนอยู่แล้วจะมาแต่งงานกับผมได้ยังไง ผมไม่เอาหรอกนะเราสองสามคนอะ ผมชอบเป็นที่หนึ่งอะ เป็นหนึ่งไม่มีสองเข้าใจปะ เหอะ"
 
เอาสิ หางสงหางเสียไม่มี เสียมารยาทอีกแล้วอ้อนรัก พ่อเลี้ยงอ้อนรักขอโทษ​นะ ที่ทำตัวไม่ดีแต่ถ้าพ่อเลี้ยงยกเลอกงานแต่งให้อ้อนเมื่อไหร่อ้อนจะยกขันธ์ 5 มาขอขมานะ
ว่าไปนั้นไม่ทำหรอก เรื่องแค่นี้เอง

"ถึงฉันแต่งงานกับเธอ มิลินก็จะไม่มาวุ่นวายกับเธอฉันคุยกับเค้าแล้วฉันแต่งกับเธอแค่ในนาม แต่ตัวจริงของฉันยังไงก็คือมิลิน"

ถ้ารักกันมากขนาดนั้นแล้วมาตกลงแต่งงานกับผมเพื่ออะไร ผมก็เป็นคนนะแต่งงานในนาม ใครก็ต้องรู้ว่าผมแต่งวานมีสามีแล้วแต่สามีของตัวเองยังคงไปคั่วกับแฟนเก่าอยู่ เค้าจะมองผมเป็นยังไงผมไม่เอาเอาด้วยหรอกนะแบบนั้น

"ไม่มีทางที่ผมจะยอม คุณโตกว่าผมคงรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ถ้าคุณยังยืนยันว่าจะไม่ยกเลิกงานแต่งงานคุณต้องเลิกกับแฟนคุณแล้วมีผมแค่คนเดียว แต่ถ้าคุณไม่ยอมเลิกกันแล้วยังคิดจะแต่งงานกับผมหละก็ ผมจะทำให้คุณได้รู้จักความหรรษาของชีวิตมากกว่านี้เอง กลับหละขอตัว"

ศศินทร์​มองตามหลังของว่าที่ภรรยาไปอย่างเหนื่อยใจแต่เพียงไม่นานอ้อนรักก็กลับเข้ามาในห้องสำนักงานอีกครั้งพร้อมบอกเค้าว่า

"อ้อนเอานมสตอเบอรี่​สูตรใหม่2แกลลอน​นะ ไม่จ่ายเงินหรอกแบร่"

เหอะ คิดจะควบสองหรอเห็นแก่ตัวเกินไปหรือเปล่า ผมไม่อยากได้ตำแหน่งเมียหรือเมียงหลวงของใคร ยังไงการแต่งงานครั้งนี้จะต้องยกเลิกพ่อเลี้ยงไม่มีทางยอมเลิกกับคุณมิลินอะไรนั้นแน่ นมสตอเบอรี่​2แกลลอน​นี้ถือว่าเป็นของไถ่โทษที่ทำอ้อนรักอารมณ์เสียละกัน ต้องเอาเรื่องที่คุยกันวันนี้ไปเล่าให้คุณพ่อฟัง คุณพ่อรักผมจะตายไม่ยอมให้ผมไปเป็นรองคนอื่นแน่ๆ เราจะได้เห็นดีกันพ่อเลี้ยงศศินทร์​












########################################
ลงตอนใหม่ทุกวันอาทิตย์และวันพุธ
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 27-05-2020 15:09:46 โดย momocity »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
เอ็นดูน้องอ้อน...ติดตามจ้า  :pig4:

ออฟไลน์ ลูกกุญแจ

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 397
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-2

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1001
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
อ้อนแสบมากมาต่ออีกนะครับ

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5005
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-19

ออฟไลน์ Pinkmoon

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ momocity

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2

อ้อนรักครั้งที่ 01


นี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วหลังจากวันนั้นที่ผมไปหาพ่อเลี้ยงศศินทร์ที่ฟาร์มหิรัญรัตน์  วันนั้นหลังออกมาจากฟาร์มผมตรงเข้าบริษัทเพื่อไปฟ้องคุณพ่อเรื่องความเห็นแก่ตัวของพ่อเลี้ยงแต่ปรากฏว่าแห้วกิน เพราะคุณพ่อติดประชุมอดฟ้อง ทำอะไรไม่ได้เลยต้องกลับบ้านอย่างเซ็งๆแต่ผมยังโชคดีที่วันนั้นคุณย่าอยู่บ้าน ผมเลยฟ้องคุณย่าแทนคุณพ่อ ใสสีตีไข่เล็กน้อยเพื่อให้ได้อรรถรสถ้าคุณยายสั่งให้ยกเลิกซะอย่างคุณพ่อก็ทำอะไรไม่ได้ทำไมผมถึงคิดไม่ได้กันนะว่าในบ้านบริรักษ์หลังนี้คุณย่าใหญ่สุด แต่ทว่าผลที่ได้กลับตรงกันข้ามกับที่ผมคิดอย่างสิ้นเชิง

“คุณย่าครับอ้อนไม่อยากแต่งงานกับคนเห็นแก่ตัวอย่างนั้นอะครับ คุณย่าอยากให้อ้อนไปเป็นรองคนอื่นหรอครับยกเลิกการแต่งงานครั้งนี้เถอะนะครับคุณย่า สงสารอ้อนเถอะนะครับอ้อนเพิ่งอายุแคนี้เองอะ”

มาลินีมองหน้าหลานชายคนเดียวอย่างสงสารสุดหัวใจ แต่การแต่งงานครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะคำสัญญาของสามีของเธอและเพื่อนรักหรือก็คือปู่ของพ่อเลี้ยงศศินทร์ที่ทั้งสองได้จากไปแล้ว แต่ก่อนจากไปทั้งสองคนได้ร่วมเขียนพินัยกรรมไว้ว่าให้ลูกหรือหลานคนใดคนหนึ่งของแต่ละตระกูลแต่งงานกันไม่เช่นนั้นจะยกฟาร์มหิรัญรัตน์และบริษัทบริรักษ์ให้มูลนิธิคุ้มครองสัตว์สงวนทั้งหมดเป็นไปได้มาลินีอยากจะลากคอทั้งสองคนมาผ่าสมองดูสักหน่อยว่าคิดอะไรอยู่ถึงเห็นสัตว์สงวนดีกว่าลูกหลานตัวเองก็รู้ว่าทั้งสองคนรักสัตว์มากแต่รักมากกว่าลูกหลานตัวเองเลยหรอไง ทางบริรักษ์ไม่ได้อะไรมากมายเพราะมีหลายธุรกิจที่กำลังทำแต่ทางหิรัญรัตน์สิ เสียหายมหาศาลเพราะรายได้ส่วนใหญ่มาจากฟาร์มหิรัญรัตน์ ยังไงทางนั้นก็ไม่มีทางให้การแต่งงานครั้งนี้ถูกยกเลิกแน่ๆ

“อ้อนครับอ้อนฟังย่านะลูก ยังไงซะก็ยกเลิกงานแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้ อ้อนก็ทำใจซะนะลูก ส่วนเรื่องแม่ผู้หญิงคนนั้นหนะย่าจะจัดการให้อ้อนเองไม่ต้องกังวลไป ผู้หญิงคนนั้นคงไม่ถูกใจทางบ้านหิรัญรัตน์เท่าไหร่นักถึงได้ให้พ่อเลี้ยงศศินทร์มาแต่งงานกับอ้อนแทนที่จะเป็นแม่หนูศศิที่เป็นน้องสาวและอายุรุ่นราวคราวเดียวกับอ้อน”

“งั้นคุณย่าขอเปลี่ยนคนตืงจากพ่อเลี้ยงศศินทร์เป็นคุณศศิให้อ้อนไม่ได้หรอครับ”

ผมกอดเอวพร้อมซบหน้าลงกับไหล่ผู้เป็นย่าถูไปมาเบาๆอย่างออดอ้อน แต่งกับผู้หญิงอย่างคุณศศิย่อมดีกว่าแต่งกับผู้ชายอย่างพ่อเลี้ยงศศินทร์เป็นไหนๆทั้งสามารถมีทายาทได้ที่สำคัญที่สุดยังไงผมก็จะได้เป็นสามีแน่นอน แต่ถ้าแต่งกับผู้ชายอย่างพ่อเลี้ยงศศินทร์สถานะของผมที่สมควรจะเป็นสามีจะกลายเป็นตรงข้ามอย่างแน่นอน แค่คิดก็กลัวแล้วอะ ใครก้ได้ช่วยผมด้วย

“เราไม่มีสิทธิไปบังคับเค้านะลูก ฝั่งเค้าเลือกมาแล้วย่าว่าอ้อนควรคิดวิธีกำราบสามีให้อยู่หมัดให้รักให้หลงอ้อนคนเดียวดีกว่านะลูก เอาให้ไปไหนไม่ได้จะต้องกลับมานอนตายรังใต้แทบเท้าอ้อนให้ได้ ถ้าอ้อนทำได้ก็สบายแล้วชีวิตอ้อนจะต้องมีแต่ความสุขแน่”

“ย่าครับแต่เค้ามีคนรักแล้วนะครับดูท่าจะรักกันมาด้วย จะคิดหาวิธีพวกนั้นไปทำไม”

“ก็ย่าบอกแล้วไงว่าย่าจะจัดการเรื่องผู้หญิงคนนั้นเองพ่อเลี้ยงอาจจะรักผู้หญิงคนนั้นมากแต่กับผู้หญิงคนนั้นอาจะไม่ได้รักพ่อเลี้ยงเลยก็ได้ ส่วนอ้อนก็หาวิธีพิชิตใจพ่อเลี้ยงมาเป็นของอ้อนให้ได้ก็พอแล้ว”

นอกจากคุณย่าไม่สามารถช่วยยกเลิกการแต่งงานได้ยังยุยงให้ผมหาวิธีมัดใจคนรักชาวบ้านอีกต่างหากถามจริงทำไมครอบครัวผมดูเลวจังวะ รังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงที่น่าสงสารที่กำลังจะต้องเจ็บปวดจากการที่คนรักของตัวเองกำลังจะแต่งงานกับคนอื่นเอาจริงๆผมโคตรจะรู้สึกผิดเลย

“คิดแล้วก็เหนื่อย อะไรจะเกิดก็ให้มันเกิดแล้วกัน ชวนนุ่มฟูกับอันดาไปเที่ยวดีกว่าคืนนี้ คลายเครียด”

ว่าแล้วก็วิดีโอคอลทางแชทกลุ่มไลน์ไปหาเพื่อนรักทั้งสองคนทันที นุ่มฟูเป็นหนุ่มตัวเล็กหน้าตาน่ารักด้วยความทีเป็นคนเหนือนุ่มฟูจึงมีผิวที่ขาวมากเนื้อตัวก็นุ่มนิ่มเหมือนมาร์ชเมลโล่ ส่วนอันดาเป็นผู้หญิงห้าวที่มีหน้าตาสวยอย่างกับดาราแต่นิสัยติดไปทางนักเลงเลยไม่ค่อยมีใครกล้าคุยด้วยเท่าไหร่ นอกจากผมกับนุ่มฟูที่รู้จักกันมาตั้งแต่ตอนม.ต้น ไม่นานหน้าของนุ่มฟูกับอันดาก็เด้งขึ้นมาบนจอโทรศัพท์

(ไงคะว่ามาเจ้าสาวฟาร์มโคนม) อันดา

(ทีนี้อ้อนก็จะได้สูงสมใจอยากเพราะจะได้กินนมไม่อั้นใช่ไหมอัน)  นุ่มฟู

ผมมองจอมือถือพร้อมกลอกตาขึ้นฟ้าอย่างเบื่อหน่ายว่าแล้วว่าสองคนนี้ต้องแซ็วผมแน่ๆ เรื่องการแต่งงานของผมกับพ่อเลี้ยงที่จะมีขึ้นในอีกไม่ถึงเดือนที่กำลังเป็นข่าวดังไปทั่ว เพราะการแถลงข่าวของคุณพ่อกับคุณศิลาพ่อของพ่อเลี้ยงศศินทร์เมื่อคืนนี้เลยเกิดกะแสข่าวต่างๆนานามากมายทำให้ผมและพ่อเลี้ยงกลายเป็นคนดังในชั่วข้ามคืน

 “อย่ามากวนได้ปะ คืนนี้มึงทั้งสองคนว่างปะไปเที่ยวสำราญใจกัน”

สำราญใจคือร้านเหล้าใกล้กับมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่ส่วนมากมีแต่นักศึกษาเป็นลูกค้าเสียส่วนใหญ่และเป็นร้านที่พวกผมไปกันเป็นประจำหลังสอบ ฉลองวันเกิดบลาๆๆพวกผมก็เลือกไปแต่ร้านนี้ประจำ

(อ่าๆ ชวนเที่ยวความจริงกูไม่ค่อยว่างนะแต่ถ้าอ้อนเพื่อนรักบอกเลี้ยงละก็จะว่างให้ก็ได้)

(ช่ายยย ถ้าอ้อนเลี้ยงละก็ ไอ้ฟูคนนี้ก็จะว่างเหมือนกันเนอะอันเนอะ)

(ถูกแล้ว ฟูเพื่อนเลิฟ)

แหมมม มาทำเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ความจริงแล้วทั้งอันดาและนุ่มฟูก็แค่อยากกินของฟรีก็แค่นั้นแหละไม่ได้มีธุระอะไรหรอก ทั้งๆที่ทั้งสองคนก็ไม่ได้จนกันทั้งคู่แต่ทำตัวอย่างกับขอทาน ชอบให้ผมเลี้ยงนั้นนี่อยู่เรื่อย ผมล้อเล่นครับความจริงพวกผมผลัดกันจ่ายตลอดไม่ได้จ่ายคนเดียวนะหรือบางทีก็หารกัน

“เออๆ วันนี้กูเลี้ยง2ทุ่มเจอกันนะ บาย”

ผมพูดจบก็กดตัดสายทันที พวกมันคงบ่นกันแหละแต่รำคาญจะฟังยังไงวันนี้ก็จะได้ไปเที่ยวด้วยกันอยู่แล้วจะคุยอะไรกันเยอะแยะเปลืองเน็ต  ตอนนี้เพิ่ง4โมงเย็น งีบสักหน่อยดีกว่าสัก 6 โมงค่อยลุกขึ้นมาอาบน้ำแต่งตัว ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงสักพักก็เผลหลับไปโดยไม่รู้ตัว

ผมสะดุ้งตื่นตอน5โมงครึ่ง ผมไม่จำเป็นต้องมีนาฬิกาปลุกเพราะผมจะตื่นเองอัตโนมัติก่อนเวลาที่คิดไว้เป็นประจำเหมือนเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ไม่ว่าจะตื่นไปเรียนหรืออะไรก็แล้วแต่  ผมลุกขึ้นบิดขี้เกียจก่อนจะเข้าไปอาบน้ำ ชุดที่ผมเลือใส่ในวันนี้คือชุดสบายๆเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนตัวโปรดแค่นั้นพอ คนมันดูดีใส่อะไรก็ดูดีจริงไหมครับทุกคน ไม่จำเป็นต้องแต่งอะไรเยอะแยะหรอก แต่ที่ลืมไม่ได้คือน้ำหอมกลิ่นโปรด เรียบร้อยพร้อมออกเที่ยวแล้ว

“ไงตัวแสบจะไปซนที่ไหน”

“อ้อนไม่ได้ซนซะหน่อย อ้อนจะไปเที่ยวกับเพื่อนวันนี้อาจกลับดึกนะครับ”

“จะแต่งงานอยู่แล้วยังจะเที่ยวอีกหรอหืม อยากไปก็ไปถ้ากลับไม่ไหวก็โทรให้คนที่บ้านไปรับ”

“ครับผม รักพ่อที่สุดเลยไปก่อนนะครับ”

ฟอดดดด

ไอศูรย์มองตามหลังลูกชายคนเดียวไปอย่างเอ็นดู  ก่อนจะทำหน้ากังวลอีกไม่ถึงเดือนก็จะมีการแต่งงานเกิดขึ้นแต่ยังตืดที่ว่าฝ่ายนั้นมีคนรักอยู่แล้ว ตัวไอศูรย์เองไม่ได้สนบสนุนให้อ้อนรักแต่งงานกับพ่อเลี้ยงศศินทร์หรือป็นมือที่สามของใคร ความจริงแล้วการแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่เพราะพินัยกรรมของคุณพ่อเพียงอย่างเดียวแต่ยังเป็นการแต่งงานเพื่อช่วยให้พ่อเลี้ยงศศินทร์หลุดพ้นจากเงื้อมมือของนางงูพิษอย่างมิลินด้วยต่างหาก ถึงแม้จะเป็นเหมือนการฝืนใจของทั้งเจ้าบ่าวเจ้าสา...อ่าเจ้าบ่าวทั้งสองก็ตามที แต่ไอศูรย์เชื่อว่าไม่นานจากความฝืนใจจะกลายเป็นความรัก ใครกันจะทำใจไม่รักเจ้าตัวแสบของเค้าได้ก็น่ารักขนาดนั้น

ทางด้านอ้อนรักใช้เวลาเพียงไม่นานก็มาถึงสำราญใจ ผมเดินเข้าไปยื่นบัตรประชาชนให้การ์ดที่เฝ้าอยู่หน้าทางเข้าดูและได้รับปั้มตรงข้อมือว่าอนุญาต ก่อนจะเดินเข้าไปข้างใน ในประเทศนี้ 18 ปี ก็ถือว่าบรรลุนิติภาวะแล้วครับสามารถดื่มแอลกอฮอลล์ได้ พนักกงานพาผมเดินไปตรงโต๊ะที่ว่างอยู่ ผมนั่งลงและส่งเหล้ามา  1 กลม โซดา 2 ขวด โค้ก 1 ขวด กับน้ำแข็ง  ผมนั่งกินโค้กรอนุ่มฟูกับอันดาที่ยังมาไม่ถึง สำราญใจเป็นร้านเหล้ากึ่งบาร์ครับมี2ชั้น ชั้นล่างจะมีเวทีสำหรับการแสดงของวงดนตรีและมีพื้นที่สำหรับคนที่ชอบเต้นด้วย  ถัดมาจะเป็นโต๊ะสำหรับนั่งดื่มล้วนๆ ชั้นบนก็เป็นโซนนั่งดื่มเหมือนกันครับแต่เป็นพวกลูกค้าวีไอพีนะครับ ผมนั่งรอไม่นานเพื่อนรักทั้งสองก็มาถึง

“ว้าววว สั่งให้เรียบร้อยเลยวะอัน”

นุ่มฟูนั่งแล้วเริ่มลงมือชงเหล้าให้ตัวเองกับอันดาทันที แต่ไม่ได้ผสมให้เจ้ามืออย่างผมแต่อย่างไร เพราะผมกินเหล้าไม่เป็นใช่แล้วครับผมไม่เคยกินเหล้า นุ่มฟูกับอันดาเคยพยายามเอาให้กินแล้วแต่ผมไม่เคยลองเลยแม้แต่จิบเดียว ไม่รู้ว่าทำไม

“หวานปากเลยฟู แต่ว่านะคนชวนมาร้านเหล้าแต่มาทีไรมันก็กินแต่น้ำโค้กเนี่ยไม่เคยแตะเหล้ากับเค้าสักที”

“นั้นสิ วันนี้ลองหน่อยไหมอ่อนๆก็ได้เดี๋ยวชงให้”

มือชงประจำกลุ่มอย่างนุ่มฟูพูดก่อนจะชงเหล้าอ่อนๆที่ผสมทั้งน้ำโค้กกับโซดาให้อ้อนรักลอง  อ้อนรักจิบนิดหน่อยพอให้รู้รสชาติ

“เป็นไงวะ”

“ก็น้ำโค้กอะซ่ากว่าปกติและมีกลินเหล้านิดหน่อยกินได้”

เพื่อนรักทั้งสามคนนั่งจิบนั่งคุยกันไปเรื่อยทั้งเรื่องที่อ้อนรักกำลังจะแต่งงานเร็วๆนี้ เรื่องการสอบไฟนอลที่เพิ่งผ่านมาไม่ถึงอาทิตย์ เรื่องผู้ชายของอันดาหรือเรื่องหมาแมวและสัตว์เลี้ยงต่างๆของนุ่มฟูที่มีมากกกว่า 60 ชีวิต และเรื่องอื่นๆที่คิดขึ้นมาได้ในขณะนั้น

“อ้อน นั้นมันแก้วกู ไม่ใช่แก้วมึง”
อันดาร้องเสียงหลงจะห้ามก็ห้ามไม่ทันเมื่ออ้อนรักคว้าแก้วของเธอแล้วกระดกเข้าปากรวดเดียวหมด นั้นมันเหล้าเพียวๆไม่มีอะไรผสมเลยนะเว้ย  อันดามองหน้านุ่มฟูแล้วทำหน้าคล้ายจะร้องไห้เพราะสภาพของอ้อนรักตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับของเหลว  นั่งเหมือนคนไม่มีกระดูกสันหลังโงนเงนไปมา ตาปรือแก้มแดงก่อนจะฟุบหน้าลงกับโต๊ะ แล้วเงยหน้าขึ้นมามองหน้านุ่มฟูก่อนจะพุดจาชวนขนลุก

“นู้มมมมฟู น่าร้ากจางงงมาห้ายอ้อนนนจู้บบหน่อยยย”

“เหี้ยยย ไม่ต้องเลยมึงเอาหน้าออกไปไกลๆกูเลยนะ”

จุ๊บ

“อันช่วยกูด้วย ไอ้อ้อนมันห้อมแก้มกู มึงอยู่เฉยๆเลยอ้อนเดี๋ยวถีบให้”

นุ่มฟูจับอ้อนรักนั่งที่ตัวเองแล้วเรียกพนักงานที่อยู่แถวนั้นให้มาคิดตังค์ อยู่ไม่ได้แล้วเมาแล้วบ้าชะมัดเลยเว้ย

“พามันกลับเหอะฟูกูว่า เดี๋ยวกูจ่ายตังค์ก่อน”

ระหว่างที่อันดากำลังรอรับเงินทอนอ้อนรักก็เดินเซซ้ายเซขวาไปหน้าเวที โดยที่อันดาและนุ่มฟูห้ามไม่ทันเพราะยังไม่ทันตั้งตัว เดินไปเฉยๆไม่ว่าเดินไปยิ้มไปเต๊าะสาวเต๊าะหนุ่มไปตามทางอีกต่างหาก โอ้ยยย

“กูก็ว่างั้นแหละ  ฮะ..เฮ้ยย อ้อนมึงจะไปไหนกลับมาก่อน”

“จาปายเต้นนนน”

อันดาและนุ่มฟูมองหน้ากันอย่างคิดไม่ตกก่อนจะเดินตามไปลากอ้อนรักที่ไปเต้นอยู่หน้าเวทีออกมานอกร้อน แต่กว่าจะออกมาได้ก็ทุลักทุเลเสียเหลือเกินเพราะอ้อนรักไม่ให้ความร่วมมือ ไม่ยอมกลับและจะเต้นท่าเดียว ต่อไปนี้จะไม่ให้อ้อนรักกินเหล้าแล้วมันเหนื่อยมาก  เพราะอ้อนรักเอาแต่ใจ ดื้อ และกล้าขึ้นเป็นกอง พูดไม่ฟังเลย ให้มันกินโค้กต่อไปดีแล้วไม่วุ่นสายคนอื่น

“มึงรอนี่กับอ้อนนะอันเดี๋ยวกูไปเอารถ ส่วนรถไอ้อ้อนจอดไว้นี่พรุ่งนี้ค่อยให้มันมาเอา”

“เออๆ รีบไปเหอะก่อนที่อ้อนมันจะแผลงฤทธิ์อีกรอบ”

ครืดดด ครืดดด ครืดดด

“ใครโทรมาตอนนี้วะ อ้อนมึงยืนนิ่งๆก่อนขอรับโทรศัพท์แปบนึง”

“อืออ”

“ค่ะแม่ อันกำลังจะกลับค่ะ งั้น...”

ผมมองดูอันดาที่กำลังคุยโทรศัพท์กับแม่แล้วเผลอปล่อยมือออกจากแขนของผม  ทำให้ผมได้โอกาสหันหลังเดินย่องเบาๆจะกลับเข้าไปข้างในร้านแบบไม่ให้อันดารู้ตัว ก็ผมยังเต้นไม่หนำใจเลยนี่นาา แต่ทว่า

ผลั่กก


“อ่า งื้อออ อ้อนเจ็บนะดั้งอ้อนหักขึ้นมาจะทำยังไง”

สร่างเมาทันตาเห็นเมื่อผมมัวแต่เดินย่องไม่มองทางจนชนกับใครคนหนึ่งเข้าเต็มแรง  ฤทธิ์เหล้าหายไปแทบจะทันทีแทนที่ด้วยความเจ็บจนแทบน้ำตาเล็ด ผมยกมือลูบจมูกตัวเองเบาๆ เพื่อบรรเทาความเจ็บ

“มีดั้งให้หักด้วยหรือยังไง เป็นเด็กเป็นเล็กริอาจเข้าร้านเหล้าแล้วหรอ แก่แดดจังนะ”

“ไม่เด็กแล้วเถอะ  อย่ามาว่าอ้อนนะ”

"ทำไมจะว่าไม่ได้ก็มันเป็นเรื่องจริง กลับไปกินนมนอนไป"

"เหอะ เด็กที่ไหนกันเด็กยังไงก็กำลังจะแต่งงานก็แล้วกัน"

ผมมองคนตรงหน้าอย่างมีน้ำโห  ไม่รู้ว่าเพราะมีแอลกอฮอลล์ในสายเลือดหรืออะไรทำให้ผมรู้สึกหงิดหงิดและน้อยใจคนตรงหน้า คนอื่นที่อายุเท่าผมมากันเยอะแยะทำไมไม่ไปว่าเค้าว่าเด็กบ้างเล่า ทำไมถึงว่าผมอยู่คนเดียวผมไม่เด็กแล้วเว้ยเด็กที่ไหนจะแต่งงานมีผัวในอีกไม่ถึงเดือนกันหา หงุดหงิดเว้ยย









###############################################################################
อัพตอนใหม่ทุกวันอาทิตย์และวันพุธ
นิยายเรื่องนี้เราไม่อยากให้มันเครียดอะ ไปสบายๆละกันเนาะ


ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1001
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
อยากกรี้ด ค้างมากค้างที่สุด งื้อ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
เมาแล้วเซี้ยวนะน้องอ้อน..นนนนนนนน   :hao7:

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5005
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-19

ออฟไลน์ bun

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2511
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +252/-4
อย่าบอกว่ามาเจอสามีในอนาคต

ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2057
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0

ออฟไลน์ Pinkmoon

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ momocity

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
อ้อนรักครั้งที่ 02


=พ่อเลี้ยงศศินทร์=


ผมยืนมองเด็กช่างเถียงตรงหน้าที่มีสถานะเป็นว่าที่ภรรยาของผมกำลังยืนเถียงกับผมจนหน้าดำหน้าตา ปากเบะน้อยๆคล้ายจะร้องไห้ ดวงตาวาวฉ่ำน้ำหน้าตาบูดบึ้ง ไม่รู้จะเป็นเพราะฤทธิ์เหล้าหรืออะไร ทำให้เด็กตรงหน้าดูดื้อมากกว่าปกติ  ตอนอยากให้ผมยกเลิกการแต่งงานให้เหตุผลว่าตัวเองเด็กเกินไป แต่ดุเรื่องมาร้านเหล้าดันบอกตัวเองเป็นผู้ใหญ่แล้วเพราะกำลังจะแต่งงานมันใช่หรอ
ถ้ามีสิทธิ์อบรมสั่งสอนมากกว่านี้จะตีซะให้เข็ดเถียงเก่งเหลือเกิน

"โอเคๆ เป็นผู้ใหญ่แล้วตอนนี้เธอควรกลับบ้านได้แล้วนะ จะเที่ยงคืนแล้ว เดี๋ยวฉันไปส่ง"

"มากับเพื่อนจะกลับกับเพื่อน นั้นไงมันวิ่งหน้าตั้งมาแล้ว"

ผมมองตามนิ้วของเด็กช่างเถียง ก่อนจะเห็นว่าเพื่อนของเจ้าตัวทั้งสองคนวิ่งหน้าตั้งมาจริงๆ

"งั้นก็กลับดีๆ ถึงบ้านแล้วโทรหรือไลน์มาบอกฉันด้วย"

"ทำไมต้องบอก"

"ฉันจะได้รู้ไงว่าเธอจะไม่ไปเถลไถลที่ไหนอีก ไปได้แล้ว"

ยกมือดันหลังรเด็กช่างเถียงให้ไปหาเพื่อนทั้งสองคนที่ยืนทำหน้าตาตลกรออยู่ไม่ไกล โดยที่เจ้าของร่างก็รีบวิ่งไปหาเพื่อนอย่างไว ก่อนจะหันหลังกลับมามองผม

"พ่อเลี้ยงเองก็กลับดีๆนะ"

พูดจบก็ลากแขนเพื่อนวิ่งออกไปทันทีดูท่าจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเมา ผมยืนมองจนกระทั่งไฟที่ท้ายรถเด็กช่างเถียงหายไปกับตา

"กลับกันเถอะเชน วันนี้ฉันเหนื่อยมากอยากจะพัก"

"ครับพ่อเลี้ยง"

เชนเป็นลูกน้องคนสนิท เป็นเพื่อน เป็นพี่น้องเป็นทุกอย่างให้ผมแล้วหละครับ ยกเว้นเมีย เหอะพูดถึงเมียก็คิดถึงสาเหตุที่ทำให้ต้องเข้าร้านเหล้า ปกติผมไม่ค่อยดื่มนอกจากว่าเจอเรื่องที่หนักหนาสาหัสจริงๆและที่เลือกมาร้านเหล้าที่มีแต่นักศึกษาจนมา้จอเด็กช่างเถียงเข้าเป็นเพราะเจ้าจองที่นี่เป็นเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คนของผม
วสันต์คนที่เป็นเจ้าของที่นี่และเพื่อนสนิทของผม

"ทำไมวะเชน ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้เลย"

"..."

เชนไม่ตอบ ภาพนั้นยังติดตาและกลายเป็นภาพจำที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตผม ภาพที่คนรักของผมกำลังส่งเสียงครางหวานหูอยู่ใต้ร่างของคนที่ได้ชื่อว่าเพื่อน

เหอะ วันนี้เป็นวันครบรอบคบกันครบ 7 ปี ของผมกับมิลินผมเตรียมเซอร์ไพร์ส​ไว้ให้เธอ คือการที่ผมซื้อบ้านที่สาวเจ้าอยากได้ให้หวังว่าจะเป็นของขวัญชิ้นใหญ่ ผมแกล้งโทรไปบอกเธอว่าวันนี้ไม่สามารถไปฉลองวันครบรอบกับเธอได้ ทั้งๆที่ความจริงแล้วผมกำลังยืนอยู่ใต้คอนโดของเธอที่ผมเป็นคนซื้อให้แล้ว ผมสแกนคีย์การ์ดก่อนเดินเข้าไปในห้องพบว่าไม่มีคนอยู่เลยคิดว่าตอนนี้เธออาจจะงอนแล้วไปแอบร้องไห้ที่ห้องนอน ที่ไหนได้คนที่โดนเซอร์ไพร์ส​กลับเป็นผมซะเอง อิว เพื่อนสนิทตั้งแต่ตอนมหาลัยกำลังสอดใส่ตัวตนในร่างของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคนรักของผม ทั้งสองคนร่วมรักกันอย่างมีความสุข แต่คนเจ็บคือผมคนโง่คนนี้ที่โดนสวมเขา

จำได้ว่าตอนนั้นผมกำโฉนด​บ้านในมือแน่น แล้วตัดสินใจออกไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นรอเวลาที่ทั้งสองคนเสร็จกิจ ไม่ใช่ใจดีหรืออะไร แต่ผมไม่อยากขัดความสุขใคร

ผมตัดสินใจลงลิฟท์​เพื่อเอาโฉนดบ้านไปเก็บที่รถแล้วกลับขึ้นห้องที่แสนสกปรกนั้นอีกครั้ง ต้องเคลียร์ให้จบและตัดให้ขาด

สแกนคีย์การ์ดเพื่อเข้าห้องอีกครั้งแต่พบว่าทั้งสองคนที่กำลังร่วมรักกันในห้องนอนในตอนนั้นตอนนี้ทั้งคู่กำลังยืนจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่กลางห้อง ทั้งสองผละออกจากกันทันทีที่เห็นผมแต่อยากจะบอกว่าไม่ทันแล้ว ผมเห็นหมดแล้ว ผมบอกเลิกลาขาดจากมิลินและตัดเพื่อนกับไอ้อิวทันที มิลินบอกว่าเธอน้อยใจที่ผมกำลังจะแต่งวานและเริ่มไม่มีเวลาให้เธอแล้วในตอนนั้นอิวก็เข้ามาตอนนั้นเธอกำลังอ่อนไหวและอ่อนแอจึงยอมรับอิวเข้ามาง่ายๆแต่มิลินก็ยังยืนยันว่าเธอรักผมคนเดียว มิลินร้องไห้ปานขาดใจก่อนล้มลงกอดขาผมไว้แน่นขอโอกาสจากผมแต่มันสายเกินไปแล้ว ผมมองทั้งสองคนเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะ

ผลั่กกก

"กูขอหมัดเดียว มึงกับกูไม่มีอะไรติดค้างกัน ส่สนคอนโดนี่ยังไงมันก็เป็นชื่อลินกูถือว่าเป็นของขวัญจากลาละกัน ดูแลลินดีๆนะมึง"

"เออ ขอบคุณและขอโทษ"

พูดจบผมก็เดินจากออกมาทันที ผมพอจะรู้ว่าอิวแอบรักมิลินแต่ไม่คิดเลยว่ามันจะกล้าแอบกินกันลับหลัง จบแล้วความรักตลอด7ปีที่ผ่านมา ผมเลวที่ผมกำลังจะแต่งงานกับคนอื่นซึ่งมันเป็นอะไรที่ขัดขืนไม่ได้ ผมเลวและเห็นแก่มากผมยอมรับ สมควรแล้วที่จะโดนแบบนี้สินะ

" วันนี้ฝนมันตกหนัก​นะเชน"

"พรุ่งนี้ฟ้าก็แจ่มใสเหมือนทุกวันแล้วครับพ่อเลี้ยง"

"งั้นหรอ สงสัยจะต้องพรุ่งนี้อีกหลายครั้งแน่ฟ้าถึงจะแจ่มใส เพราะตอนนี้พายุกำลังเข้าอย่างหนักยิ่งกว่าทอร์นาโด​สะอีก"

"พ่อเลี้ยงพักเถอะครับถึงแล้วผมจะปลุก"

"อืม"

นั้นสิพักเถอะ เจ็บจนแทบจะไม่มีแรงเดินแล้วสิเอาเถอะ พรุ่งนี้จะต้องดีกว่าวันนี้แน่ คิดสะระตะไปเรื่อยและเผลอหลับไปในที่สุด

ครืดดด ครืดดด ครืดดด

หลับยังไม่นานก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะการสั่นไหวของโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกง ผมหยิบขึ้นมาดูก่อนจะกดตัดสายไป มิลินยังคงโทรหาผมเรื่อยๆแต่ผมไม่รับเพราะผมจบแล้วผมตัดสินใจบล็อกเบอร์ของมิลินทันที ถ้าถามว่าทำไมผมไม่ปิดเครื่องก็เพราะรอสายจากเด็กช่างเถียงบางคนหนะสิ

ครืดดด ครืดดด ครืดดด

ผมกดตัดสายทันทีเพราะคิดว่าเป็นสายของมิลินก่อนจะรีบโทรกลับเบอร์ที่โทรมาเมื่อครู่ทันที ให้ตายก็บล็อกเบอร์ไปแล้วมิลินจะโทรมาได้ไงกัน

(ถึงบ้านแล้ว)​

ปลายสายกระแทะเสียงใส่ผมแล้วกดตัดสายทันที ดูเหมืินจะโดนเด็กช่างเถียงงอนแหะ
ผมกดโทรออกอีกรอบ ปลายกดรับแต่ไม่พูดอะไร เกิดเดดแอร์​ระหว่างเราทั้งสองคนก่อนที่ผมจะเป็นฝ่ายเริ่มการสนทนา

"ถึงบ้านแล้วใช่ไหม"

(อืม)​

"งั้นแค่นี้นะ"

(อืม ให้ตายสิอะไรวะเนี่ย)​

ติ๊ด

ผมได้ยินเสียงบ่นงุ้งงิ้งๆอะไรสักอย่างของปลายสายก่อนที่ทางฝั่งนั้นจะกดวางไป เฮ้ออ เด็กแม่งเอาใจยากชิบหาย แต่สุดท้ายก็หยิบโทรศัพท์มากดเข้าไลน์แล้วส่งข้อความหาอีกฝ่ายอยู่ดี เหมือนจะโดนอีกฝ่ายงอนๆอยู่ละมั้ง

ศศินทร์ 
ฝันดีนะ

เหี้ยละ ทำไรของมึงเนี่ยไอ้ศินทร์เอ้ยย เฮ้อสงสัยวันนี้จะเหนื่อยเกินไปเลยทำอะไรแปลกๆ และแปลกมากที่แค่ได้คุยกับเด็กช่างเถียงไม่กี่ประโยคก็รู้สึกดีขึ้นถึงจะไม่มากก็เถอะ แต่ก็ช่วยให้ลืมเรื่องร้ายๆในวันนี้ไปได้ชั่วขณะหนึ่ง







=อ้อนรัก=

~ไลน์~


ศศินทร์  : ฝันดีนะ

อ้อนรัก : ฝันดีครับ


ตอบไปแล้วอะงื้อออ  ทำไมใจสั่งมือสั่นขนาดนี้เล่าอ้อนรัก มึงก็แค่ตอบข้อความเอง ตอนนี้ผมยอมรับว่าโคตรจะเคืองตัวเองเป็นคนฝั่งที่บอกให้ผมโทรหาพอโทรไปกลับตัดสายผมทิ้งซะงั้น เลยโทรไปอีกสายแล้วบอกในสิ่งที่พ่อเลี้ยงอยากรู้แล้วกดวางสายทันที จะว่าไม่มีมารยาทก็ว่าไป แต่คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าพ่อเลี้ยงจะโทรกลับมา แถมยังส่งข้อความแปลกๆมาอีก พ่อเลี้ยงเป็นอะไรหรือเปล่านะ จะว่าไปตอนเจอที่สำราญใจพ่อเลี้ยงดูเศร้าๆหรือเปล่านะ หรือว่าเราจะคิดไปเอง

"คิดไปเองแหละ จะมีใครกล้าทำอะไรตาแก่จอมดุนั้นกัน"

"แล้วถ้ามีคนกล้าทำหละ"

"เฮ้ยย มีไม่มีก็ช่างเค้าสิวะอ้อนไม่ใช่เรื่องของตัวเองสักหน่อย"

"อืมมม งั้นพรุ่งนี้ลองเข้าไปที่ฟาร์มหิรัญรัตน์ดีไหมนะ นมที่กินก็ใกล้จะหมดแล้วด้วยย ไปก็ได้วะไปซื้อนมหนิไม่ได้ไปหาใครสักหน่อย"

อ้อนรักนอนบ่นคนเดียวจนในที่สุดก็เผลอหลับไปในที่สุดในคืนนั้นเป็นคืนที่อ้อนรักฝันร้านที่สุดเพราะอ้อนรักฝันว่าตัวเองไปซื้อนมที่ฟาร์มหิรัญรัตน์แล้วถูกงูยักษ์รัดตัวอ้อนรักไว้จนอ้อนรักขยับตัวไม่ได้แล้วที่ร้ายแรงกว่านั้นงูยักษ์ตัวนั้นดันแย่งนม2แกลลอนที่ผมถืออยู่ในมือไปกินหน้าตาเฉยยย

"ม่ายยย นมของอ้อนนน"

ผมสะดุ้งตื่นสุดตัวแล้วก่อนด่างูยักษ์อยู่ในใจ จะแย่งอะไรหรือกินอะไรผมไม่ว่าแต่จะมาแย่งนมสุดที่รักจองผมไปไม่ได้

"งูบ้าเป็นโรคขาดแคลเซียมหรือไงหะถึงมาแย่งนำอ้อนกินถึงในฟัน อย่าให้เจอในชีวิตจริงนะ เหอะจะฟันให้หัวขาดเลย"

อ้อนรักเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างโมโหก่อนจะล้มตัวนอนอีกครั้ง เพิ่งตีสามเองอะก็นอนต่อสิครับจะรออะไร หวังว่าคงไม่มีอะไรมาแย่งนมในความฝันของอ้อนอีกนะ













########################################

พ่อเลี้ยงไม่มีพันธะแล้ววววว
ว่าด้วยความหวงนมของน้องอ้อนนั้นนน55
อัพตอนใหม่ทุกวันอาทิตย์และวันพุธ
(ติชมได้นะ ถ้าชอบขอคนเม้นเป็นกำลังใจให้คนเขียนหน่อยน้าาา)​

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
น้องอ้อนมาช่วยปลอบพ่อเลี้ยงหน่อย..ยยยยย    :hao5:

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5005
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-19

ออฟไลน์ Pinkmoon

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1001
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
หวงนมสุด พ่อเลี้ยงอ่อยนัองอ้อนหรอ

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ miikii

  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2057
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +26/-0
สมแล้วที่จะแต่งงานกับเจ้าของฟาร์มนม 55555555555555

ออฟไลน์ momocity

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
อ้อนรักครั้งที่ 03

ตกเย็นของวันต่อมา...

เอิ่มมม เอาไงดีวะเนี่ยกดไม่กด เข้าไม่เข้าแต่มาแล้วนะ ผมยืนละล้าละลังอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่ง บ้านใครหรอครับบ้านพ่อเลี้ยงไงบ้านที่อยู่อาศัยไม่ใช่สำนักงาน  คือแหม่ตอนแรกว่าจะมาแต่เช้าละครับ แต่เผอิญตื่นสายไม่พอๆสองแสบเพื่อนรักนุ่มฟูกับอันดาดันมาชวนไปดูหนัง เดินห้าง เล่นๆกันไปตามประสาพวกผม พอแยกกันปุ๊บผมตรงมาฟาร์มหิรัญรัตน์ปั๊บแต่ปรากฏว่าวันนี้พ่อเลี้ยงไม่เข้าฟาร์มตั้งแต่เช้าพี่หินผาเลยแนะนำให้ผมมาหาพ่อเลี้ยงที่บ้านพ่อเลี้ยงท้ายไร่นี่แหละครับ  แต่ว่าพรุ้งนี้ก็เป็นวันอาทิตย์วันที่พ่อเลี้ยงนัดดูชุดแต่งงานนี่นา ยังไงก็ได้เจออยู่แล้วมาทำไมวะเนี่ยอ้อนรักเอ้ย กลับดีกว่า

“กลับดีไหมอ้อน  เออ ดีๆ กะ...”

“อ้าวคุณ มาหาพ่อเลี้ยงหรอคะ”

อุตส่าห์ตัดสินใจว่าจะกลับบ้านแล้วเชียวนะ ผมหันกลับไปมองผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนมองผมอยู่อีกฝากของประตู

“เอ่ออ คือว่า..ผม...”

“คุณคงเป็นคุณอ้อนรักสินะคะ เด็กกว่าที่คิดนะคะเนี่ยป้าชื่อแววเป็นหัวหน้าแม่บ้านที่นี่ค่ะ เชิญคุณอ้อนรักเข้ามาข้างในก่อนสิคะ”

เด็กกว่าที่คิดคืออะไรครับป้าแวว  ป้าหลอกด่าผมหรือเปล่าครับไม่มั้ง ก็ดูยิ้มแย้มปกตินี่นา

“เอ่อครับ ไม่ทราบว่าตอนนี้พ่อเลี้ยงอยู่ไหนหรอครับป้าแวว”

ผมเดินตามหลังป้าแววเข้ามานั่งรอที่ห้องรับแขกอย่างเกร็งๆ  คือไม่รู้สิมันน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ขอพบพ่อเลี้ยงแล้วขอตัวกลับเลยดีกว่า

“น้ำค่ะคุณอ้อนรัก”

“ขอบคุณครับ  ป้าเรียกผมอ้อนเฉยๆก็ได้ครับไม่ต้องมีคุณหรอกผมหนะเด็กกว่าป้าแววตั้งเยอะเลยไม่ต้องสุภาพกับผมมากก็ได้ครับ คิดสะว่าผมเป็นลูกเป็นหลานป้าอีกคน”

ป้าแววแก่แก่กว่าผมตั้งหลายปีจะให้มาเรียกคนรุ่นหลานแบบผมคงๆคุณๆ  บาปจะได้กินกบาลผมกันพอดีหนะสิ ผมหนะเข้ากับคนแก่กว่าได้ดีนะครับบอกเลย ว่าง่ายก็ประจบเก่งนั้นแหละครับ

“จะดีหรือคะ”

“ครับ”

“งั้นป้าขอเรียกคุณว่าหนูอ้อนนะคะ  หนูอ้อนนั่งรอสักครู่นะเดี๋ยวป้าจะขึ้นไปเรียนพ่อเลี้ยงให้ว่าว่าที่ภรรยามาขอพบ”

“....”

ว่าที่ภรรยา ฟังกี่ทีๆก็แสลงในใจคือไม่มีใครคิดว่าผมจะกลายเป็นสามีพ่อเลี้ยงบ้างหรอ ส่วนสูงและขนาดตัวไม่มีผลในแนวราบนะเฮ้ย ผมอาจจะพลิกพ่อเลี้ยงลงล่างก็ได้จริงไหม ถึงแม้ว่ามันอาจจะเป็นไปได้ยากก็เถอะ แต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้สักหน่อยจริงไหมครับทุกคน

นั่งบ่นในใจคนเดียวได้ไม่นานป้าแววก็เดินลงมาจากชั้นสองแต่ไร้เงาพ่อเลี้ยงเดินตามลงมาหรือว่าจะไมยอมมาเจอ งื้ออ ไอ้อ้อนคนนี้ขอเฟลได้ไหมคนอุตส่าห์เป็นหัวดั้นด้นมาหา แต่สุดท้ายดันไม่ยอมมาเจอสะงั้นอะ

“เอ่อ หนูอ้อนคือว่า”

“พ่อเลี้ยงไม่สะดวกลงมาพบใช่ไหมครับ  งั้นอ้อนขอกลับก่อนนะครับสวัสดีครับ”

ผมพูดรัวๆก่อนจะยกมือไว้ป้าแววพร้อมหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าตังค์เตรียมตัวกลับบ้าน แต่โดนป้าแววดึงแขนไว้สะก่อนผมหันปมองป้าแววอย่างงๆว่าป้าแววดึงแขนผมไว้ทำไม

“คือป้ายังพูดไม่จบนะคะหนูอ้อน พ่อเลี้ยงไม่ลงมาพบคุณอ้อนแต่ให้คุณอ้อนขึ้นไปพบพ่อเลี้ยงข้างบนค่ะ มาค่ะเดี๋ยวป้าพาไปพบพ่อเลี้ยง”

คือป้าความจริงแล้ววันนี้ผมหมดความอยากพบพ่อเลี้ยงแล้วครับและนี่ก็มืดแล้ว อยากจะบอกป้าแววแกเหลือเกินผมพยายามพูดพยายามยื้อพยายามอธิบายป้าแกก็ไม่ฟังแล้วลากแขนผมมาทิ้งไว้หน้าห้องห้องหนึ่งเปิดประตูแล้วผลักผมเข้าไปในห้อง ผมหันไปมองเห็นป้าแววยิ้มหวานโบกมือบ๊ายบายแล้วเดินจากไป  เหอะ นี่มันห้องนอนห้องส่วนตัวนะรู้สึกอันตรายชิบ รีบออกไปจากห้องนี่ดีกว่า แล้วจะอยู่ทำไมประตูไม่ได้ล็อคยังไงก็ออกไปได้อยู่ดีถ้าไม่ติดที่ว่า ผมได้ยินเสียงอะตกแตกที่หน้าระเบียงสะก่อน

ผมเดินตามแสงเมื่อกี้ไปจนเจอกับภาพพ่อเลี้ยงที่นั่งพิงเก้าอี้ มือถือขวดไวน์กระดกเอาๆเหมือนนำกินน้ำเปล่า พื้นรอบๆเด็มไปด้วยเศษแก้ว นี่พ่อเลี้ยงทำอะไรอย่าบอกนะว่าเขวี้ยงแก้วเล่นอะหะ

“พ่อเลี้ยงทำอะไรเนี่ย ทำไมมีเสาแก้วเกลื่อนเต็มพื้นขนาดนี้”

“ไม่ได้ทำอะไร แค่กินจากแก้วมันไม่สะใจ เลยเขวี้ยงทิ้งแม่งแล้วมาหาฉันที่นี่เธอมีธุระอะไรหรือเปล่า”

“ก็ไม่ได้มีธุระอะไรสำคัญหรอก พ่อเลี้ยงอยู่ตรงนั้นแหละไม่ต้องเดินข้ามมานะขออ้อนขอเก็บเศษแก้วแก้ว”

ผมเดินออกจากห้องพ่อเลี้ยงไปหาไม้กวาดกับที่โกยขยะมาเก็บเศษแก้วออกจนหมด ที่เก็บให้เนี่ยไม่ใช่เพราะเป็นเด็กดีอะไรหรอกแต่กลัวคนเมาเหยียบได้แผล พ่อเลี้ยงดูท่าจะไม่ไหวแล้วดูจากกองขวดไว้สามขวดที่วางอยู่บนโต๊ะแล้ว คอแข็งขนาดไหนก็คงไม่รอด
เมื่อเก็บเศษแก้วไปทิ้งและเก็บไม้กวาดเสร็จกลับมาเจอพ่อเลี้ยงลงไปคลานที่พื้นแล้ว คือเอาไงดีวะแบกไปนอนเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ค่อยกลับละกัน ถ้าตื่นและจำเรื่องทั้งหมดได้ละก้อย่าลืมมาขอบคุณไอ้อ้อนรักคนนี้ละกัน

“โอ้ยยย พ่อเลี้ยงเดินดีๆพ่อเลี้ยงตัวใหญ่กว่าอ้อนนะอย่าลืม จะล้มแล้วเนี่ย”

“อืมมม”

อืม แต่ปาก แต่ขาไม่ขยับเลยนะพ่อคุณผมยืนเท้าเอวยกมือปาดเหงื่อออกจากหน้าผาก เล่นเอาเหงื่อออกเพราะพ่อเลี้ยงไม่ให้ความร่วมมือ ไม่ยอมเดินดีๆ เซซ้ายเซขวาจนเกือบทำให้อ้อนรักหน้าทิ่มอยู่หลายครั้ง แค่พาพ่อเลี้ยงเดินจากระเบียงมาที่เตียงเนี่ยก็ใช้เวลาไปเกือบสิบห้านาทีทั้งที่เดินไม่ถึงสิบเมตรด้วยซ้ำ

“เฮ้ย พ่อเลี้ยงทำอะไรเนี่ย จะถอดเสื้อทำไม”

“ร้อน”

ห๊ะ ร้อนเออวะ เหงื่ออกเต็มเลยแต่นี่ก็25องศาละนะ ลดลงอีกหน่อยก็ได้อะ เหลือ23องศาละกัน เฮ้อผมเดินลงไปขอกะละมังกับป้าแววมาใส่น้ำเพื่อเอาเช็ดตัวให้พ่อเลี้ยงสภาพนี่คงลุกไปอาบน้ำเองไม่ไหวหรอก ลอยน้ำแข็งสักถุงในน้ำดีไหมเนียจะได้เย็นๆชื่นใจสมใจพ่อเลี้ยงที่ร้อนจนเหงื่อแตกตอนนี้ไง

“รีบเช็ดรีบเสร็จจะได้รีบกลับนี่ก็สองทุ่มแล้ว”

ผมเอื้อมมือสั่นๆของตัวเองไปปลดกระดุมเสื้อของพ่อเลี้ยงสองเม็ดที่เหลือจากที่พ่อเลี้ยงปลดไปตอนบ่นว่าร้อนออกเผยให้เห็นรูปร่างของพ่อเลี้ยง ผมรู้สึกหน้าตัวเองร้อนๆไงก็ไม่รู้สงสัยต้องลดแอร์ลงอีก พ่อเลี้ยงเป็นคนมีกล้ามที่ไม่มากและไม่น้อยจนเกินไป กำลังดีอะบอกเลย  ผมเองก็อยากกมีกล้ามเนื้อสวยๆแบบนี้เหมือนกันกันนะแต่ทำยังไงก็ไม่มีอะ

“อื้อออ”

ชิบหายย มือมันเร็วเผลอลูบหน้าท้องพ่อเลี้ยงเฉย ผมยกมือไว้พ่อเลี้ยงปรกๆ คือพ่อเลี้ยงผมไม่ได้ตั้งใจจะลวนลามนะจริงๆ อ้าวเงียบ พ่อเลี้ยงหลับเฉยเฮ้อ รอดตัวไป
เอ่ออ เช็ดท่อนบนเสร็จแล้วท่อนล่างนี่ไม่ต้องก็ได้มั้งใช่ๆ ไม่ต้องก็ได้แหละกลับบ้านดีกว่าแต่เดี๋ยวเหมือนเมื่อกี้พ่อเลี้ยงจะพูดอะไรสักอย่างนะ

“หืมม พ่อเลี้ยงเมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ”

“...”

“อีกทีสิ”

“...”

พูดอะไรวะ ฟังไม่รู้เรื่องเลยเว้ย ผมโน้มตัวลงไปใกล้พ่อเลี้ยงเรื่อยจนเดือนนี้หูผมอยู่เกือบชิดริมฝีปากพ่อเลี้ยงอยู่แล้ว เอาสิใกล้ขนาดนี้ถ้าจะยังฟังไม่รู้เรื่องก็เกินไป แต่ว่าพอมาใกล้ขนาดนี้พ่อเลี้ยงดันเงียบด้วยความสงสัยผมเลยหันหน้าไปอีกฟากทันทีแต่ลืมไปว่าตัวเองอยู่ใกล้พ่อเลี้ยงมาก ทำให้พอหันไปปากผมจึงแตะโดนกลับปากพ่อเลี้ยงทันที

“อื้อออ”

“งื้ออ อีกแล้วอ้อนรัก ไอ้คนหน้าไม่อาย”

ผมยกมือลูบริมฝีปากตัวเองอย่างอายๆ  ให้ตายเถอะ เผลอลูบหน้าท้องไหนจะเผลอไปจุ๊บเค้าอีก ทำไมนับวันยิ่งรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กใจแตกเข้าไปทุกทีเลยวะเนี่ย 

“ไม่ได้ตั้งใจนะพ่อเลี้ยง ขอโทษๆ อ้อนจะกลับแล้วนะ ไปละ”

หมับ

“หืมละเมออะไรอีกเนี่ย”

ผมมองมือของพ่อเลี้ยงที่อยู่ๆก้มาจับข้อมือผมแล้วดึงอย่างรงจนทำให้ผมมานั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนเตียงข้างๆพ่อเลี้ยงอีกครั้ง โอ้ย วันนี้จะได้กลับบ้านไหมเนี่ยไอ้อ้อนเอ้ยยย

“พ่อเลี้ยงปล่อยอ้อน จะกลับบ้านแล้ว3ทุ่มแล้วเนี่ย”

บ่นพลางพยายามแกะมือแกร่งออกจากข้อมือของตัวเอง แต่ว่าไม่ว่าจะแกะจะงัดจะแงะยังไงก็ไม่ยืมปล่อย จะกัดก็กลัวพ่อเลี้ยงติดเชื้อ...

“ทำไมอะมิลินทำไมถึงทำกับผมแบบนี้เป็นเพราะผมไม่ค่อยมีเวลาให้คุณใช่ไหมถึงเลือกที่จะมีคนอื่น หรือเป็นเพราะผมกำลังจะแต่งงาน หรือเพราะมันถึงใจกว่าวะมันเอามันส์กว่าหรอถึงเลือกมัน เหอะจะไปไหนก็ไป แต่นี้ยังไงผมก็จะต้องแต่งงานในอีกไม่ถึงเดือนอยู่แล้ว ผมจะมีแต่อ้อนรัก บริรักษ์ คนเดียวถึงแม้จะไม่ได้รักเค้าผมก็จะซื่อสัตย์และอยู่เคียงข้างเค้าคนเดียวเท่านั้นจะทำให้เด็กคนนั้นรู้สึกโชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับผม  แล้วคุณจะเสียใจมิลินที่ไม่เลือกผม”

ผมมองพ่อเลี้ยงอย่างเป็นห่วงในอกรู้สึกเจ็บแปลบๆไม่รู้เป็นเพราะอะไร พ่อเลี้ยงคงจะเจ็บมากสินะไม่เจ็บมากก็แปลกคบกันมาตั้งหลายปี สุดท้ายมาจบที่อีกคนมีคนอื่นถึงแม้ว่าพ่อเลี้ยงจะแต่งงานกับผมแต่เราก็ตกลงกันไว้แล้วว่าจะแต่งกันแค่ในนามไม่ยุ่งเกี่ยวกันในทางนั้น  ผมคิดไว้แล้วในตอนนั้นว่าแต่กันแค่ไม่กี่ปีแล้วจะหย่า เหตุผลมากมายมีพร้อมที่จะใช้อ้างกับทางครอบครัว แต่ในเมื่อมันเป็นอย่างนี้แล้วความคิดที่จะหย่าก็ไม่หลงเหลือในหัวผมอีกต่อไป ในเมื่อพ่อเลี้ยงเลือกจะมีผมในชีวิตเพื่อประชดผู้หญิงคนนั้นผมก็จะเป็นให้  และจะเป็นมากกว่านั้นให้ได้แต่ผมไม่บอกหรแกนะว่าผมอยากเป็นอะไร555

“อืมม คนเก่ง คุณทำได้อยู่แล้วพยายามเข้าหละ”

ผมยกมือขึ้นลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆภาวนาอย่าให้มีฝันร้ายหรืออะไรมากวนใจคุณในขณะนอนหลับฝัน ขอให้พรุ่งนี้คุณตื่นมาอย่างสดใสและความเจ็บปวดที่เบาบางลง  ผมก้มลงจูบหน้าผากพ่อเลี้ยงเบาๆแล้วผละพ่อชอบทำแบบนี้กับผมในวันที่ผมฝันร้ายผมก้เลยลองเอามาทำกับพ่อเลี้ยงดุบ้างเผท่อพ่อเลี้ยงจะฝันดี เห็นมะได้ผลแรงจับที่แขนผ่อนลงแล้ว

“ฝันดีนะพ่อเลี้ยง”

โอ้ยยย เจ็บชะมัดผมเบะปากพร้อมยกข้อมือที่ถูกพ่อเลี้ยงจับมาดู โอเคแดงเป็นปื้นเลยจ้า กลับบ้านไปต้องหายามาทาหน่อยแล้ว

คืนนั้นผมนอนหลับฝันดีไม่เหมือนคืนก่อนที่มีงูมาจะแย่งนมผมไปแต่คืนนี้ผมฝันว่ามีนมเยอะแยะเป็นคันรถอยู่หน้าบ้านโดยมีพ่อเลี้ยงศศินทร์เป็นคนขับรถเอามาให้เอง มันต้องอย่างนี้สิเอามาให้ไม่ใช่มาแย่งบากหนึ่งแต้มให้พ่อเลี้ยงศศินทร์


ทางด้านพ่อเลี้ยงศศินทร์หลังจากที่อ้อนรักกลับไปก็ลืมตาขึ้นมามองยกมือก่ายหน้าผากก่อนจะยกยิ้มอ่อนๆ เด็กคนนั้นลวนลามเค้าทำไมจะไม่รู้ตัว เด็กอยู่จริงๆนั้นแหละ ความจริงแล้วศศินทร์ไม่ได้เมาอะไรมากมายอย่างที่อ้อนรักคิดอย่างมากก็แค่กรึ่มๆ เพราะเค้ากินไปไม่ถึงสองขวดแต่ที่เห็นกองอยู่บนโต๊ะเพราะเมื่อกลางวันพวกวสันต์มันมานั่งดื่มด้วย  ที่แก้วแตกเพราะกำลังจะเก็บขวดพวกนั้นไปทิ้งแต่เผลอปัดโดนแก้วแล้วแก้วตกโต๊ะแตกทั้งทั้งนั้น ที่เหมือนเมามากจนช่วยเหลือตัวเองไม่ได้เป็นเพราะต้องการจะแกล้งเด็กก็เท่านั้น เค้าเองก็อย่างจะรู้เหมือนกันว่าเด็กคนนั้นจะทิ้งหรือจะยอมอยู่ดูแลเค้ากันแน่ และที่พูดออกไปนั้นก็เป็นความจริงผมไม่ได้จะใช้เด็กคนนั้นเป็นเครื่องมือใช้ประชดมิลินหรืออะไร แต่ผมต้องการดูแลเค้าจริงๆ

“ให้ตายเถอะให้เด็กอายุ19ปีมาบอกว่าคุณเก่งคุณทำได้อยู่แล้วเนี่ยนะ”

ยิ่งตอนที่อ้อนรักจูบหน้าผากยอมรับว่ามีใจเต้นผิดจังหวะไปเหมือนกัน ไม่แน่ผมอาจจะตกหลุมเข้าสักวันก็ได้









###############################################################################
อื้ออออ น้องอ้อนเริ่มมีอาการแล้วววว อ้อนรักผู้หวงนม
เจอกันวันอาทิตย์นะทุกคน
ชอบขอ1เม้นท์เป็นกำลังใจหน่อยน้า
(ยังไม่แก้คำผิด)​

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 20-05-2020 16:16:36 โดย momocity »

ออฟไลน์ AkuaPink

  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1639
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +27/-0

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3330
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
เจอยังนี้ใครไม่รักก้อบ้าแล้ว... :katai2-1:

ออฟไลน์ OoniceoO

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1001
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +35/-2
อ้อนให้กำลังใจสุด เนี้ยอ้อนน่ารักที่สุด

ออฟไลน์ Pinkmoon

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 17
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
น่ารักขนาดนี้ พ่อเลี้ยงจะไม่รักน้องหน่อยหรอ :katai2-1:

ออฟไลน์ cavalli

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5005
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +181/-19

ออฟไลน์ tangmo07999

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 22
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +11/-0
เนี่ยๆ น้องงง

ออฟไลน์ ลูกกุญแจ

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 397
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-2
น้องงงงงงงงงง

ออฟไลน์ momocity

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +20/-2
อ้อนรักครั้งที่ 04

ห้องหอ...


เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วแปบๆก็ถึงวันแต่งงานของผมกับพ่อเลี้ยงแล้ว ใช่ครับวันนี้คือวันแต่งงานของผมกับพ่อเลี้ยงศศินทร์ ผมกับพ่อเลี้ยงจดทะเบียนสมรสและผ่านพีการตามประเพณีต่างๆทำให้พวกเราทั้งคู่กลายเป็นสามีภรรยากันโดยสมบูรณ์ทางนิตินัยแล้ว สมใจอยากพ่อแม่ๆทั้งหลายแหละ ชุดแต่งงานของพวกผมเป็นชุดเรียบๆคือสูทสีขาวกับโจงกระเบนสีทองพ่อเลี้ยงใส่แล้วดูหล่อ สุขุมเหมือนท่านชายในละคร ส่วนผมใส่แล้วดูเหมือนเด็กรับใช้ยังไงก็ไม่รู้

กว่าจะผ่านพิธีต่างๆมาได้นู้นนี่นั้นเต็มไปหมดโคตรจะเหนื่อย ลมแทบจับจนตอนนี้ผมก็ใกล้จะเป็นไทยแล้วเพราะพิธีการต่างๆได้จบลงแล้วส่งตัวบ่าวสาวเข้าห้องหอเรียบร้อยแล้วอาบน้ำนอนดีกว่าอิสระที่ใฝ่ฝันหา อ่ออีกอย่างผมเปลี่ยนนามสกุลมาใช้นามสกุลหิรัญรัตน์แล้วนะครับผมไม่ใช่บริรักษ์อีกต่อไปแล้ว เศร้าสุด

“อ้อนไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนแล้วค่อยมานอน”

“เหนื่อยอะไม่อาบได้ไหม ขอนอนเลยได้หรือเปล่า”

ผมพูดทั้งๆที่ใกล้จะหลับเต็มทนไม่ไหวอะเหนื่อยมากจริงๆ  ใครจะมีแรงลุกไปทำอะไรตอนนี้กันเล่า เอ่อ พ่อเลี้ยงศศินทร์ไงไปอาบน้ำมาตอนไหนเนี่ยไม่เห็นรู้เรื่องเลย พ่อเลี้ยงจะอาบไม่อาบก็แล้วแต่เถอะแต่อ้อนรักคนนี้จะนอนแล้วไม่อาบสะอย่างใครจะทำไม

“เด็กช่างเถียงจอมซกมก”

“ถ้าอยากให้อาบพ่อเลี้ยงก็อาบให้อ้อนดิ”

อุ้มไปอุ้มกลับด้วยนะไม่มีแรงเดินแล้ว วันนี้จะยอมเป็นหุ่นให้พ่อเลี้ยงทำอะไรก็ได้ตามใจชอบเลยเอ้า

“เหอะ ถ้าฉันอาบให้จะไม่จบที่อาบน้ำนะ”

“ทำไมจะเล่นกายกรรมต่อหรือไง อ้อนจะนอนถ้าพ่อเลี้ยงอยากให้อ้อนอาบน้ำก็ต้องอาบให้อ้อน อ่ออุ้มไปนะอ้อนไม่เดินขี้เกียจ”

“อย่ามาเสียใจทีหลังแล้วกัน”

“เหวอ”

เอาจริงดิ ผมลืมตาโพล่งอยากตกใจเมื่ออยู่ๆก็รู้สึกด้ว่าหลังตัวเองไม่ติดเตียง ก่อนจะกอดคอพ่อเลี้ยงไว้แน่น พ่อเลี้ยงอุ้มผม ผมแค่ประชดไหมหละเฮ้ยย

“ต้องสั่งสอนสะบ้างจะได้รู้จักเด็กรู้จักผู้ใหญ่ อย่ามาเอาแต่ใจไม่เข้าเรื่อง ฉันไม่นอนกับคนสกปรกหรอกนะอ้อนรัก”

พ่อเลี้ยงวางผมลงพื้นก่อนจะจับผมลอกคราบ(ถอดเสื้อผ้า)เฮ้ยผมที่กำลังอึ้งไม่ทันตั้งตัวรู้ตัวอีกทีทั้งเนื้อทั้งตัวผมเหลือแค่เสื้อกล้ามสีขาวตัวบางๆกับกางเกงบ๊อกเซอร์เพียงเท่านั้น ตื่นบอกเลยครับว่าตื่นเต็มตา ยังๆยังไม่หมดเพียงเท่านั้นพ่อเลี้ยงเอาฝักบัวมาจ่อหัวผมแล้วเปิดน้ำทันที อยากจะบอกพ่อเลี้ยงว่านี่มันน้ำร้อนนะแสบผิวไปหมดแล้ววว ผมแหกปากโวยวายลั่นห้องน้ำมือเท้าก็ทั้งเตะทั้งชกพ่อเลี้ยงมั่วไปหมดแต่ไม่โดนสักที สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้แล้วพูดกับพ่อเลี้ยงดีๆแทน

“พ่อเลี้ยงน้ำมันร้อน อ้อนแสบ”

“อ่อโทษที งั้นเปลี่ยนเป็นน้ำเย็น”

“มันเย็นไป”

“หรอ”

“พ่อเลี้ยงออกไปข้างนอกเลยไปอาบน้ำแล้วไม่ใช่หรอ เปียกไปหมดทั้งตัวแล้วนั้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไปอ้อนอาบเองได้”

เสื้อยอกสีขาวของพ่อเลี้ยงตอนนี้เปียกหมดแล้วจนแนบไปกับลำตัวของพ่อเลี้ยงอื้อหือเป็นลอนๆเลย เห็นกี่ครั้งก็อิจฉาจริงๆ พ่อมองไล่ลงมาข้างล่างจนเจอกับเอิ่มม ไส้กรอกสวรรค์ แม่เว้ยเอาอะไรไปยัดหรือเปล่าพ่อไหงมันตุงขนาดนั้นกันดูท่าจะใหญ่ อะแฮ่ม ไม่ใช่ประเด็นข้ามๆ

“เปียกแล้วไงไหนๆก็ไหนๆละอาบน้ำอีกรอบไปเลยละกัน”

“งั้นอ้อนออกไปรอข้างนอกนะพ่อเลี้ยงอาบเสร็จเดี๋ยวอ้อนเข้ามาอาบต่อ”

สถานการร์อันตรายต้องหาทางเลี่ยงออกไปให้ได้มากที่สุด ไม่งั้นละก็ไม่งั้นหละก็เสร็จพ่อเลี้ยงแน่อ้อนเอ้ยย 

“ไม่หละอาบพร้อมกันนี่แหละไหนบอกให้ฉันอาบให้ ถอดเสื้ออกสิฉันจะถูสบู่ให้”

“ไม่ต้องๆ เดี๋ยวอ้อนขออาบเองนะพ่อเลี้ยง ช่วยออกไปรอข้างนอกทีได้ไหมครับ”

“ก็ได้ รีบหน่อยหละก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”

ผมถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อพ่อเลี้ยงยอมเดินออกไปดีๆ  อันตรายจริงๆอันตรายต่อทั้งตัวและหัวใจของผมเลยผมเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆที่เห็นซิกแพ็คของพ่อเลี้ยงแล้วใจเต้นแรงขนาดนี้

“จะบ้าตาย”

วันนี้เป็นวันที่ผมอาบน้ำเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ไม่ถึง10นาทีผมก็อาบน้ำเสร็จแล้ว  ผมออกมาจากห้องน้ำโดยสวมชุดคลุมออกมาไม่ได้ตั้งใจจะยั่วหรืออ่อยอะไรนะครับ แต่ผมไม่ได้หยิบชุดเข้าไปก็ตอนเข้าโดนอุ้มเข้าไปจะเอาเวลาไหนไปหาชุดละครับ โธ่

วันนี้เป็นวันแต่งงานของผมเพราะฉะนั้นวันนี้ผมจะใส่ชุดนอนสีชมพูลายคิตตี้ครับ สีแห่งความรักไงครับทุกคน เหมือนจะมีเหตุมีผลใช่ไหมหละ เปล่าหรอกผมแค่อยากใส่เฉยๆ

“พ่อเลี้ยง อ้าวหลับแล้วหรอหลับเร็วจังแฮะ สงสัยจะเหนื่อยนี่อะไรอะ”

“อ่อสงสัยจะเป็นน้ำอะไรอะ..คิดไม่ออกแต่พ่อบอกว่าจะทำให้นอนหลับฝันดีพ่อเลี้ยงกินไปแล้วแหงๆถึงเหลือแค่นี้กินดูสักแก้วละกัน”

หลังจากกินน้ำแก้วนั้นเสร็จผมก็ปิดไฟแล้วล้มตัวลงนอนทันที นอนไปได้สักพักก็รู้สึกหายใจไม่ออกเหมือนโดนผีอำเสื้อนอนที่ใส่ก่อนนอนก็หายไปแล้ว มือทั้งสองข้างโดนรวบไว้บนหัว ไหนจะสัมผัสเปียกชื้นบริเวณลำคอและความรู้เจ็บปนเสียวซ่านบริเวณหน้าอกทั้งสองข้าง อืมม พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยหนูด้วยหนูโดนผีลวดลาม ใช่ๆพ่อเลี้ยง

“ฮืออ พ่อเลี้ยงช่วยอ้อนด้วยอ้อนจะโดนผีข่มขืนแล้ว”

“ผีที่ไหนจะมาข่มขืน”

เอ๋ ผมจากที่กำลังร้องไห้โวยวายเพราะกลัวผีจะมาพรากพรหมจรรย์ไปก็ชะงักทันทีที่ได้ยินเสียงของผีที่กำลังคร่อมอยู่ เสียงเหมือนพ่อเลี้ยงเลย

กิ๊ก

เสียงเปิดโครมไฟหัวเดียงทำให้เห็นพ่อเลี้ยงที่ตอนนี้กำลังคร่อมร่างผม ที่สำคัญคือพ่อเลี้ยงไม่ใส่เสื้อ เดี๋ยวๆมันเกิดอะไรขึ้นกันหละเนี่ย งงไปหมดแล้วผมพยายามขยับตัวแต่ก็ไม่สามารถทำได้  ทำไมแย่แล้วดูเหมือนจะแย่แล้วจริงๆ พ่อเลี้ยงเหงื่ออกจนเนื้อตัวมันวาวเต็มไปด้วยเหงื่อ หน้าแดง เดี๋ยวนะหรือว่าน้ำนั้น พ่อทำพิษแล้วไง

“ไงใช่ผีไหมหละ ไม่ใช่ใช่ไหมต่อได้ยัง”

“เดี๋ยว อ๊ะ อืม..”

พ่อเลี้ยงไม่ฟังเสียงทักท้วงของผมก่อนจะก้มลงมามอบจูบผมทันที ไม่ใช่จูบแบบปากประกบปากแต่เป็นดีฟคิสจูบแบบลึกซึ้งที่ผู้ใหญ่เค้าทำกัน จูบของพ่อเลี้ยงทำให้ผมเคลิบเคลิ้ม จนทำให้ผมเผลอโอนอ่อนไปตามการชักจูงของพ่อเลี้ยง 

จุ๊บ

พ่อเลี้ยงผละอีกก่อนจะจุ๊บปากผมเบาๆแล้ว พ่อเลี้ยงไล่จูบผมต่ำลงไปเรื่อยๆจากหน้าผาก มาแก้มทั้งสองข้าง  ปาก คาง ลำคอและมาหยุดอยู่ที่ยอดอกของผมทั้งกัด ทั้งขบ ทั้งเม้ม ทั้งเลีย จนตอนนี้ยอมอกของผมทั้งสองข้างของผมเต็มไปด้วยน้ำลายของพ่อเลี้ยง ผมสะดุ้งตกใจหน้าตาตื่นก่อนจะพยายามเบี่ยงตัวหลบริมฝีปากร้ายของพ่อเลี้ยง ไม่ได้นะมากกว่านี้ผมกับพ่อเลี้ยงได้เตลิดไปไกลจนหยุดไม่อยู่แน่

“อืมม พ่อเลี้ยง อ๊ะหยุดเถอะนะ อ้อน อ่า ยังไม่พร้อม”

“เดี๋ยวทำให้พร้อม คงไม่คิดว่าฉันจะไม่ทำอะไรเธอในขณะที่เธอเป็นภรรยาฉันหรอกใช่ไหม ฉันไม่ได้ใจดีขนาดนั้นฉันแต่งงานกับเธอแล้วฉันก็สัญญาแล้วว่าจะมีแค่เธอฉันก็ต้องทำกับเธออยู่แล้วหรือเธอจะใจกว้างให้ฉันไปมีบ้านเล็กบ้านน้อยหรอ ฉันไปเดี๋ยวนี้เลยก็ยังได้ ถ้าไม่ใช่เพราะมียาปลุกอยู่ในน้ำนั้นฉันก็ว่าจะไม่ทำอะไรเธอในวันนี้แล้วเชียวนะ ฉันให้เลือกว่าจะให้ฉันทำกับเธอหรือให้ฉันไปทำกับคนอื่น”

“พ่อเลี้ยงใจร้ายก็อ้อนกลัวเจ็บนี่”

“จะพยายามเบาๆ”

“ถะ...ถ้าอ้อนยอมพ่อเลี้ยงต้องมีอ้อนคนเดียวจริงๆนะไม่ใช่ได้แล้วทิ้ง”

“ไม่ดื้อไม่ซนก็จะไม่ทิ้ง”

“อ้อนเป็นเด็กดี พ่อเลี้ยงกินน้ำนั้นไปเยอะหรอ”

ทำไมถึงได้อยากขนาดนี้หรือว่ากินไปน้อยแต่ว่าพ่อเลี้ยงเป็นคนมีความต้องการทางเพศสูงอยู่แล้วแล้วยิ่งต้องการมากขึ้นไปอีก ไหนๆก็ไหนๆแล้วทางนิตินัยก็เป็นโดยสมบูรณ์แล้วทางพฤตินัยก็เป็นโดยสมบูรณ์ด้วยเลยละกัน  จะได้เป็นสามีภรรยาอย่างสมบูรณ์แบบจริงๆ  จะรักหรือไม่รักกันไม่รู้แหละแต่ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขนาดนี้แล้ว อ้อนก็จะทำให้พ่อเลี้ยงขาดอ้อนไม่ได้ซะเลยเพื่อความมั่นคงในชีวิตและเลี่ยงการมีบ้านเล็กบ้านน้อยไปในตัว พ่อเลี้ยงต้องมีอ้อนรัคนนี้คนเดียวเป็นภรรยาแค่นั้น

“อ้อน ยอมแล้วพ่อเลี้ยงช่วยเบาๆกับอ้อนหน่อยนะคุณสามี”

“จะพยายามครับคุณภรรยา”

ในค่ำคืนนั้นเสียงแห่งความสุขของบ่าวสาวดังไปทั่วห้อง กว่าทั้งอย่างจะสงบลงก็เกือบเที่ยงฟ้าสางของอีกวัน

“พ่อเลี้ยงอ้อน อะ..อ้า จะถึง”

“พร้อมกัน”

“อ๊า/อืม”

บทรักในรอบสุดท้ายได้สิ้นสุดลงแล้วพร้อมกับอ้อนรักที่หลับไปทันทีเช่นกัน  พ่อเลี้ยงศศินทร์เสยผมที่ร่วงลงมาปกหน้าก่อนจะทำความสะอาดร่างกายเช็ดเนื้อเช็ดตัวและทายาตรงช่องทางรักด้านหลังของอ้อนรักให้  แล้วก็ไปจัดการตัวเองอาบน้ำอาบท่าถึงแม้ว่าตัวเองจะเหนื่อยจนจะล้มก็ตามใช้แรงและพลังงานร่างกายเยอะแบบนี้มีแต่เหงื่อจะนอนได้ยังไงกัน

“ฝันดีครับเมีย”

จูบหน้าผากคนตัวเล็กกว่าเอ่ยกระซิบบอกฝันดีที่ข้างหู ก่อนจะล้มตัวลงนอนที่ข้างกันแล้วดึงเอาเมียหมาดๆมานอนซุกอกแล้วหลับไป ในที่สุดก็ถึงเวลาพักผ่อนอย่างจริงๆจังๆสักที หวังว่าจะมีแต่สิ่งที่ดีๆเกิดขึ้นนับจากนี้และตลอดไป












###############################################################################

งื้อออ จบไปอีกหนึ่งตอน
เจอกันวันพุธ บายยย

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด