(เรื่องสั้น) สวนหลังบ้าน : 2 ตอนจบ NC-18
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น) สวนหลังบ้าน : 2 ตอนจบ NC-18  (อ่าน 5364 ครั้ง)

ออฟไลน์ kachettt

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-0
    • Twitter
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน  ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ...
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย

เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 12-02-2020 21:27:03 โดย kachettt »

ออฟไลน์ kachettt

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-0
    • Twitter
Chapter 1 : Sex in the backyard

"เย็นแล้ว จะออกไปเล่นที่ไหนอีก"

เสียงเอ่ยทักของพี่ชายจากด้านหลังทำภูมิหยุดชะงักเท้า ก่อนจะหันหน้ากลับมายังต้นเสียง พลางส่งยิ้มแหยให้พร้อมกับคำแก้ตัวที่ฟังไม่ขึ้น

"จะไปเก็บรถบังคับ"

"รถบังคับอยู่นี่ จะไปเก็บคันไหน ภูมิมีคันเดียวไม่ใช่หรอ"

"งั้นภูมิเอารถบังคับไปเล่นแล้วกัน" เด็กน้อยยิ้มแห้ง สาวเท้าด้วยความเร่งรีบเข้าไปหยิบรถบังคับคู่ใจไว้แนบอก  ส่งสายตามองพี่ชายด้วยความซื่อใส

"ดื้อ"

"นะๆ เล่นแปบเดียวเองพี่ภีม เดี๋ยวกลับแล้วไม่มืดแน่นอน ภูมิสัญญาเลย" ภูมิว่าเจื้อยแจ้วทำปากยื่นปากยาว ช้อนตามองพี่ชายอย่างออดอ้อน จนพี่ชายเจ้ากี้เจ้าการทนมองดูไม่ได้เพราะความน่ารักน่าเอ็นดูของน้องชายตนเองมีมากจนต้องเบือนหน้าหนี ก่อนจะเอ่ยประโยคทำให้เด็กน้อยเริงร่า

"ก็ได้ ห้ามมืดเกินไป และก็อย่าออกไปเล่นไกลด้วยล่ะ"

"ครับ" ภูมิยิ้มกว้างจนตาปิด ก่อนจะกอดรถบังคับในมือวิ่งออกมา มุ่งหน้าตรงไปยังจุดหมายปลายทางที่ตนคิดเอาไว้

วันนี้เมื่อช่วงกลางวัน ภูมิออกมาเล่นข้างนอกเหมือนเดิมเช่นปกติ ทว่าสายตาดันเหลือบไปเห็นคนงานในสวนกลุ่มหนึ่งกำลังจับกลุ่มกินข้าวกัน ด้วยความอยากรู้อยากเห็นของเขา จึงแอบเข้าไปใกล้ๆและมองดู จนพบเข้ากลับเด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกัน นั่งคุยนั่งกินอยู่ในกลุ่มนั้น

ตั้งแต่มาอยู่บ้านนี้หลังจากปิดเทอมใหญ่ เขามักจะเล่นอยู่คนเดียวเสมอ เนื่องจากพี่ชายแท้ๆอย่างพี่ภีมมีอายุห่างกันค่อนข้างเยอะ ทำให้ไม่สามารถออกมาเล่นกับเขาเหมือนที่เด็กๆคนอื่นเล่นกันได้

ความสนใจมากมายในสายตาของภูมิตอนนี้ จึงเป็นเด็กวัยรุ่นตรงหน้า ทว่ายังไม่ทันได้หาจังหวะเพื่อเข้าหาและพูดคุย กลับถูกเรียกตัวให้กลับขึ้นไปบนบ้านเสียก่อน ภูมิเด็กน้อยวัยกำลังขี้สงสัยจึงจำต้องละออกมาและกึ่งเดินกึ่งวิ่งกลับเข้าบ้านไป

แต่ในเวลานี้เขาหอบหิ้วรถบังคับออกมาอีกครั้ง มุ่งหน้าวิ่งเข้าไปยังสวนหลังบ้าน บริเวณเดียวกันกับเมื่อกลางวันที่ผ่านมา สายตากวาดมองไปถ้วนทั่วทั้งบริเวณ มองหาเด็กชายคนเมื่อกลางวันอีกครั้ง ทว่ากลับหาไม่พบ และพบเพียงแต่ความว่างเปล่า

มือน้อยๆที่ถือของเล่นสำหรับเด็กผู้ชายกำแน่น ดวงตาละห้อยราวกับผิดหวังนักหนา ขยับตัวหันหลังเดินกลับ เบ้ปากก้มหน้าคอตกเดินด้วยสายตาเศร้าๆ วันนี้เขาพลาดแล้ว อุตส่าห์คิดเอาไว้ว่าจะได้เพื่อนใหม่สักคน ตอนนี้เขาหมดหวังแล้ว

"นายชื่อไรอะ" เสียงเรียกไม่คุ้นหูเอ่ยขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาภูมิชะงัก เงยหน้าขึ้นก่อนจะรีบหันหลังกลับไปยังต้นเสียง ใบหน้าเผยรอยยิ้มกว้างเห็นฟันขาว

"คนเมื่อตอนกลางวันนี่นา!" ภูมิพูดเสียงดัง ใบหน้ายังยิ้มไม่ยอมหุบ ไม่ยอมตอบคำถามเอาแต่ตื่นเต้นที่ได้เจอเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน

"ห๊ะ"

"เราชื่อภูมิ นายชื่อไร" ภูมิตั้งสติได้รีบพูดชื่อแนะนำตัวกับอีกคนทันที

"เจิ้ง"

"ยินดีที่ได้รู้จัก เรามาเป็นเพื่อนกันมั้ย" ภูมิว่าน้ำเสียงเจื้อยแจ้ว ยกมือข้างที่ว่างขึ้นมา ก่อนจะยื่นออกไป

"ส่งมือมาทำไม"

"ขอจับหน่อย"

"จะบ้าหรอ"

"ไม่บ้า จับกันจะได้เป็นเพื่อนกัน"

เจิ้งมองเด็กสะอาดสะอ้านผิวขาวแบบผู้ดี สวมเสื้อผ้าราคาแพง ก่อนจะแสดงสีหน้าไม่เข้าใจกลับไป เพื่อนกันอย่างนั้นหรอ นี่เด็กคนนี้เพิ่งจะอายุเท่าไหร่เอง และเขาอายุตั้งเกือบยี่สิบแล้ว เพื่อนหรอ ตลกหรือเปล่า

"ทำไมอะ นายไม่อยากเป็นเพื่อนกับเราหรอ"

เด็กน้อยตรงหน้าฉายแววตาเศร้าหมองออกมา คล้ายคนถูกปฏิเสธจนผิดหวัง ก่อนจะขยับมือถอยออก เจิ้งมองเห็นความรู้สึกน้อยใจตรงหน้าแล้วอดสงสารไม่ได้ จึงรีบเอื้อมมือสากๆเพราะทำงานอย่างหนักของตนคว้าจับเอาไว้

"เพื่อนก็เพื่อน"

"เย้ ภูมิมีเพื่อนแล้ว"

"ดีใจอะไรขนาดนั้น" เจิ้งมองอย่างไม่เข้าใจ เบนสายตามองไปทางอื่น เพราะไม่อาจทนมองความสดใสของคนตรงหน้าได้ มันจะน่ารักเกินไปหรือเปล่า คนอะไรจะใสซื่อไร้เดียงสาได้ขนาดนั้น

"นี่เจิ้ง นายรู้ไหม เรามาอยู่ที่นี่กับพ่อและก็พี่ตั้งสามวัน น่าเบื่อมากเลย เพื่อนก็ไม่มี โชคดีที่เจอเจิ้ง ต่อไปนี้เราจะมีเพื่อนเล่นแล้ว"

"เพื่อนเล่นหรอ มาอยู่กับพ่อ.."

ภูมิพยักหน้าตอบ ส่งรอยยิ้มสดใสมาให้ เจิ้งหันใบหน้ามองออกไปยังบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะเปลี่ยนทิศไปที่ท้องฟ้ายามเย็นใกล้พลบค่ำ เสียงนกร้องขณะบินกลับรัง ลมโชยเย็นๆพัดผ่านทำเอาต้นไม้ใบหญ้าขยับปลิวไสวตามแรงลม

"แล้วอยากเล่นอะไรล่ะ" เจิ้งเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงต่ำ หันมองเด็กน้อยตรงหน้าด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป

เวลานี้เกือบค่ำแล้ว อีกไม่กี่ชั่วยามพระอาทิตย์จะลับขอบฟ้า เจิ้งมั่นใจดีแล้วว่าเด็กน้อยคนนี้เป็นลูกเต้าเหล่าใคร แต่งเนื้อแต่งตัวสะอาดสะอ้านเช่นนี้คงหนีไม่พ้นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของไอ้ลุงแก่บ้ากามนั่น

ช่วยไม่ได้ที่ลูกของมันดันโง่วิ่งลงมาเล่น และอยากได้เขาเป็นเพื่อน เขาว่าจะสอนสั่งให้เด็กน้อยนี่ได้สัมผัสกับความสนุกเสียหน่อย ด้วยอายุแค่นี้คงไม่ฉลาดพอที่จะเข้าใจว่าสิ่งที่เขากำลังเสี้ยมสอนให้มันคือเรื่องแบบไหนหรอก

"พี่มีอะไรให้เล่นบ้าง ภูมิเบื่อรถบังคับแล้ว" เด็กน้อยเอียงใบหน้าสอบถามอย่างเด็กใคร่รู้ สายตาจ้องมองรถบังคับในมือด้วยแววตาเบื่อหน่าย เบะปากใส่ของเล่นที่เคยเป็นชิ้นโปรดปรานของตนเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา

"งั้นตามมานี่" เจิ้งเอ่ยก่อนจะนำเดินออกมา ภูมิไม่รอช้ารีบขยับเท้าเดินตามอย่างไว ใบหน้าเต็มเกลื่อนไปด้วยรอยยิ้มนึกสนุก แต่หารู้ไม่ว่าตนเองกำลังถูกหลอกและโดนล่อลวงอยู่

"อย่าส่งเสียงดังล่ะ นั่งลงตรงนี้" เจิ้งว่าเสียงดุ ก่อนจะชี้มือไปที่พื้นหญ้ารายล้อมไปด้วยพุ่มไม้สูงเกือบมิดหัว ด้านในสุดมีต้นไม้ใหญ่ หากมองจากด้านนอกเข้ามา ตรงบริเวณนี้ถือเป็นมุมอับชั้นดีเลยก็ว่าได้

บริเวณนี้เจิ้งมักจะใช้เป็นที่สำหรับหลบซ่อนจากสายตาของคนอื่นเสมอ รวมไปถึงลุงแก่หื่นกามนั่นด้วย

"พื้นมัน..."

"สกปรกหรอ"

"ใช่ มีที่อื่นไหม"

"ที่นี่แหละ กลัวอะไรไม่เข้าเรื่อง เป็นเพื่อนเราต้องกล้าหน่อย พื้นหญ้าแค่นี้ยังไม่กล้านั่งอีก ใช้ไม่ได้เลย"

เจิ้งว่าพร้อมกับมองเหยียดลูกคุณหนูผิวขาวตรงหน้า ก่อนจะเบนสายตาไม่ชอบใจมองไปทางอื่น ยกมือทั้งสองขึ้นกอดอกกระดิกปลายเท้าไปมา

"ถ้าไม่อยากเล่นด้วย ก็กลับเข้าบ้านไปและไม่ต้องมาเล่นกันอีก"

"มะ...ไม่เอา ภูมิอยากเล่นกับเจิ้ง ไม่กลับๆ จะนั่งแล้ว" ภูมิรีบขยับตัวพุ่งเข้าหา เอื้อมมือนุ่มนิ่มขึ้นจับช่วงแขนของเขา ก่อนจะรีบถอยหลังล้มตัวลงนั่งขัดสมาธิบนพื้นหญ้าไร้สิ่งใดปูรอง

เจิ้งมองทุกการกระทำทุกอากัปกิริยาของอีกฝ่าย ก่อนจะยกยิ้มร้ายออกมาที่มุมปาก ขยับตัวเดินเข้าหาหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ เอื้อมมือสากจับเอามือนุ่มไม่ผ่านการทำงานหนักใดๆขึ้นมาแตะลงบนอวัยวะกลางกายของตนเองที่มีเนื้อผ้าราคาถูกห่อหุ้ม พร้อมมองสังเกตสีหน้าท่าทางอีกฝ่ายไปด้วย

"ทะ...ทำอะไรอะ" ภูมิว่าเสียงงุนงงไม่เข้าใจ จ้องมองมือของตนเองที่ถูกยกให้ไปจับกับเป้ากางเกงของอีกคน สลับกับมองหน้าอย่างสงสัย

"เล่นไง เรากำลังเล่นกับนาย"

"เล่นอะไร ไม่เข้าใจ"

"เล่นกับร่างกายของกันและกันไง"

"..." เด็กน้อยภูมิสบตามองอีกฝ่าย เอียงหน้าด้วยความสับสน

"ขยับตัวถอยหลังพิงต้นไม้สิ เดี๋ยวจะเล่นอะไรให้ดู" เจิ้งว่าเสียงแหบพร่า ปล่อยมือเด็กน้อยออกจากการจับกุม ก่อนจะนั่งคุกเข่ารอให้ภูมิขยับตัวนั่งพิงต้นไม้ตามที่ตนต้องการ เมื่อภูมิทำตามคำสั่งแล้วจึงลุกขึ้นยืนเต็มความสูงปลดกางเกงของตนออกจนเปลือยเปล่า

ภูมิถอยหลังชิดติดต้นไม้ เงยหน้ามองดูเพื่อนใหม่ที่กำลังยืนทำอะไรสักอย่าง ก่อนจะรีบยกมือขึ้นปิดใบหน้าของตนทันที พูดเสียงอู้อี้อย่างคนไม่เข้าใจออกมาจนฟังไม่ได้สรรพ

"ทะ...ทำอะไรอะเจิ้ง ถอดกางเกงทำไม มันโป๊นะ ใส่เดี๋ยวนี้เลย"

"เอามือออก โตขนาดนี้แล้ว ยังจะเอามือปิดอีก"

"จะให้มองได้ไง ของน่ามองซะที่ไหน"

"นายก็มี เราก็มี มีเหมือนกันทำไมมันไม่น่ามอง หรือนายไม่มองของตัวเองตอนอาบน้ำ ประสาทไปปะ" เจิ้งว่าน้ำเสียงหงุดหงิด ขยับตัวเดินเข้าหาคนเอามือปิดหน้าแน่น ก่อนจะหย่อยตัวนั่งลงคุกเข่า เอื้อมมือดึงกางเกงยางยืดของเด็กตรงหน้าลงมา

"จะทำอะไร เอามือออกไป"

"เสียงเบาๆหน่อย จะเล่นอะไรให้ดู"

"เล่นอะไรอะ"

"แสดงว่าไม่เคยเล่นอะดิ"

"..."

"เคยเอามือมาถูตรงนี้บ้างไหม"

เจิ้งยื่นใบหน้าเข้าใกล้ ก่อนจะเอ่ยถามพร้อมกับชี้นิ้วไปที่มังกรน้อยที่กำลังหลับไหล ขณะถูกจับออกมาจนพ้นกางเกง ภูมิเงยหน้าสบตามองคนถามก่อนจะส่ายหน้าพลันวันเป็นคำตอบ

"งั้นเดี๋ยวสอน รับรองเลยนายจะต้องติดใจ และชวนเราเล่นทุกวันแน่"


(coming soon...)




ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
สงสารน้อง...งงงงงงงงงงง  :hao5:

ออฟไลน์ kachettt

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 43
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +41/-0
    • Twitter
ค ำ เ ตื อ น
เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุมากกว่า 18 ปีขึ้นไป
ตัวละครเป็นเพียงการสมมติขึ้นเท่านั้น ไม่ได้ต้องการให้เกิดความเสื่อมเสีย
เนื้อหาตอนนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับ ผู้ใหญ่ และ เด็ก (ต่ำกว่า 18 ปี)
ขอให้นักอ่านทุกท่านใช้วิจารณญานในการอ่าน









"งั้นเดี๋ยวสอน รับรองเลยนายจะต้องติดใจ ชวนเราเล่นทุกวันแน่"

เจิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์เพทุบายหลอกล่อให้เด็กน้อยหลงกล ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปจับแตะถูไถชักรูดของลับของคนตรงหน้า จนภูมิหลับตาปี๋เม้มปากแน่นกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ อ้าปากพูดออกมาอย่างคนไม่เข้าใจ

"มันคืออะไร ทำไมมันรู้สึกแปลกๆ ปวดอะมันปวด"

"แรกๆ ก็แบบนี้ เดี๋ยวถ้านายปล่อยออกมามันจะสบายตัวเอง" เจิ้งพูดเสียงเบาข้างหูคล้ายปลอบประโลมอาการสั่นเทาที่อีกฝ่ายแสดงออกมา มือยังคงสาวรูดเรื่อยๆ ไม่หยุด

"มันอึดอัด มันแน่นๆ อะ เจิ้งเอามือออกไปก่อนได้ไหม มันอึดอัด" ภูมิร้องขอพร้อมส่ายหน้าไปมา ตามองสบประสานกับคนที่กำลังลงมือ ลมหายใจหอบถี่ ก่อนจะปล่อยตาลอยมองอย่างไร้จุดหมาย

"เอาออกก็ไม่สนุกสิ อดทนหน่อย"

"อึ่ก มันอะ...รู้สึกแปลก"

"รู้สึกยังไง ใช่รู้สึกเสียวหรือเปล่า"

ภูมิพยักหน้ารัว แววตาใสฉ่ำน้ำปรือมองคนตรงหน้า มือทั้งสองจิกกำพื้นหญ้าแน่น ก่อนร่างทั้งร่างจะกระตุกเกร็ง เจิ้งรีบขยับใบหน้าลงต่ำอ้าปากครอบครองของร้อน ที่บัดนี้ขยับขยายเต็มที่ พร้อมกับใช้ปากสาวรูดขึ้นลงสองสามทีจนได้น้ำหวานปนคาวออกมาให้ดูดกิน

"สบายตัว...สบายตัวจริงๆ ด้วย" ภูมิว่าน้ำเสียงสั่น ดวงตาเหม่อลอย หายใจหอบ มองดูเจิ้งก้มหน้าดูเลียของลับของตน "เจิ้งเอาปากออก มันสกปรก"

"สกปรกอะไร สะอาดดี"

"บ้าหรอ อันนี้เราเอาไว้ฉี่นะ มัน..มันสกปรกจะตายไป" ภูมิเถียงเสียงเบาก่อนจะเบนสายตาหนีไปทางอื่น ไม่กล้าสบตามอง เพราะคนข้างล่างเอาแต่แลบลิ้นเลียของสงวนไม่ยอมหยุด ภูมิไม่สามารถตอบได้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร รู้เพียงว่ามันเสียวและอับอายเอามากๆ

"สนุกไหม" เจิ้งละใบหน้าออก ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นจ้องหน้าถาม มุมปากยังเลอะไปด้วยน้ำลายและคราบน้ำสีขุ่นอยู่เลย ภูมิมองเห็นทุกอย่าง จนแก้มขาวขึ้นสีแดงระเรื่อเม้มปากแน่นรีบหลบสายตาหนีทันที

"ถามอยู่นะ ตอบสิว่าสนุกไหม"

"...สนุก"

"อยากสนุกกว่านี้หรือเปล่า"

"อยาก แต่ฟ้ามืดแล้ว ภูมิต้องรีบกลับบ้าน เดี๋ยวพี่ไห่จะดุเอา" ภูมิพูดน้ำเสียงเจื้อยแจ้วดังเดิม บอกเหตุผลของตนเองให้กับคนตรงหน้าฟัง

"ไม่อยากเล่นกับเราหรอ"

"ไม่ใช่นะ ภูมิอยากเล่น เจิ้งนิสัยดี ทำไมจะไม่อยากเล่นด้วยล่ะ"

"งั้นอยู่ต่ออีกแปบนึงไม่ได้หรอ"

"แต่ว่า..."

"แปบเดียวเอง นะภูมิ"

ภูมิกลืนน้ำลายลงคอแห้งผาก เมื่อเจิ้งขยับใบหน้าเข้าใกล้กระซิบกระซาบริมฝีปากข้างใบหู น้ำเสียงบางเบา ก่อนจะสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นเป่ารดจนต้องหดคอหนี

"ได้ไหม? " เจิ้งแว่วเสียงออกมาแตกต่างออกไปจากที่เคย ช่างดูออดอ้อนยั่วเย้า ภูมิเด็กน้อยไร้เดียวสาจึงไม่สามารถกล้าเอ่ยปฏิเสธได้ เอาแต่พยักหน้ารับราวกลับโดนสะกด

เจิ้งขยับกายลุกขึ้นเต็มความสูง ก่อนจะถดตัวลงนั่งคร่อมทับหน้าตัก ให้บั้นท้ายเปลือยเปล่าถูไถร่องก้นกับกลางกายที่เพิ่งปลดปล่อยไปไม่นาน ภูมิหายใจติดขัด เพราะเจอเรื่องแบบนี้ครั้งแรกในชีวิต ก่อนจะต้องอึ้งทึ่งอีกครั้ง เมื่อเพื่อนใหม่เอื้อมมือจับของสงวนของภูมิขึ้นมาพยายามยัดเยียดเข้าไปในช่องแคบด้านหลัง

"มันแคบอะ เจิ้งจะเอามันเข้าได้หรอ ภูมิกลัว"

"ไม่ต้องกลัว ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว"

"อึ่ก อ่ะ เข้า เข้าแล้ว แน่นจังเลย"

"อ่า ใหญ่ดีจริงๆ "

เจิ้งขยับตัวขึ้นลงทันทีที่ของร้อนสอดใส่เข้าไปเต็มลำ สายตาจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าขณะกำลังมองเขาด้วยแววตาต้องการเต็มที่ เจิ้งเงยหน้าหลับตาพริ้มทันทีราวกับได้กำลังใจ ขยับบั้นท้ายหยอกล้อโยกเย้าเอาใจไม่หยุด

ภูมิอ้าปากร้องครางเสียงเบาหวิว ก่อนจะต้องน้ำลายหก เมื่อคนตรงหน้าจับเสื้อเชิ้ตสีอ่อนของตนเองขึ้นสูง เผยให้เห็นยอดอกชูชันสีอ่อนทั้งสองข้างต่อหน้าต่อตา

"เลียให้หน่อยสิ ภูมิ"

น้ำลายถูกกลืนลงคอ ภูมิพยักหน้ารับรีบพุ่งใบหน้าตรงเข้าหาแผ่นอกบางอย่างเร่งรีบ ปลดปล่อยความต้องการของวัยรุ่นอย่างไม่เหนียมอาย อ้าปากงับส่วนนูนเด่น ดูดดุนเอาใจคนที่ขยับโยกกายขัดเงาท่อนเอ็นร้อนของเขาไม่ยอมหยุด ถือซะว่าการก้มหน้าดูดเลียนี้จะพอช่วยเหลืออะไรคนด้านบนได้บ้าง

และก็จริงอย่างว่า คนด้านบนดูจะชอบใจไม่น้อย ภูมิรู้สึกย่ามใจ อ้าปากดูดเสียสลับข้างไปมายิ่งกว่าเอาใจ จนเจิ้งต้องเอ่ยปากชม

"อย่างนั้นแหละ เด็กดี"

"อะ เสียว ภูมิเสียว ข้างในร้อนจังเลย"

เจิ้งขยับโยกเร็วขึ้นถี่ขึ้น จนมือไม่สามารถรั้งชายเสื้อต่อไปไหว พลันปล่อยมือเอื้อมคล้องคอเด็กชายภูมิจนเสื้อครอบหัวทุย ขณะที่ก้มหน้ามุดดูดเลียยอดอกราวกับเด็กยังไม่หย่านมแม่ ภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง

บทรักเร่าร้อนกลางสวนหลังบ้านทำเอาเจิ้งรู้สึกต้องการมากขึ้นกว่าเดิม ใจหนึ่งก็แอบกลัวว่าจะมีคนมาเห็นฉากโจ่งครึ่มนี่เข้าหรือเปล่า อีกใจก็รู้สึกตื่นเต้นเร้าใจใช่หยอกหากคนมาพบเห็น ก่อนที่จะส่งสายตาทอดมองเด็กหนุ่มตรงหน้า ขณะนี้กำลังเงยหน้าร้องครางทำให้เขายิ่งอยากขยับไวๆให้ถึงใจ

"ภูมิ นายชอบไหม"

"อ่ะ อ่า ชอบ ชอบที่สุดเลย"

"งั้นพิงต้นไม้นะ เดี๋ยวเราทำให้"

เจิ้งผลักตัวเด็กชายภูมิพิงหลังกับต้นไม้ใหญ่ ก่อนจะยกตัวขึ้นสูงจนท่อนเอ็นเกือบหลุด พร้อมกับนั่งยองๆ กระแทกลงซ้ำอย่างแรงจนมิดลำ

"อ๊า เจิ้งมันเสียว! "

"ชู่ว~ เบาหน่อย"

"ไม่ไหวหรอก มันอดทนไม่ไหวจริงๆ "

เจิ้งยิ้มขบขันกับเด็กที่กำลังงอแงส่ายหน้าไปมา ปากก็พร่ำบอกว่าเสียวว่าอดทนไม่ไหวอย่างโน้นอย่างนี้ไม่ยอมหยุด ทว่าสิ่งที่ไม่อยากให้เกิดที่สุดพลันเกิดขึ้น

"ภูมิอยู่ไหน กลับบ้านได้แล้ว" เสียงตะโกนเรียกไม่ใกล้ไม่ไกลดังขึ้น ทำเอาภูมิเบิกตากว้าง

เจิ้งรีบเอื้อมมืออุดปากเด็กตรงหน้าทันที ก้นกลมยังคงขยับเขยื้อนเรื่อยๆ สายตากวาดมองไปถ้วนทั่วหาความผิดปกติ ก่อนจะหยุดลงที่ต้นเสียง ก้มใบหน้าขยับเข้าใกล้ชิดใบหูของเด็กที่นั่งพิงต้นไม้ เอ่ยเสียงเบากระซิบ

"อย่าร้องเสียงดังนะ และก็อย่าบอกใครเรื่องนี้เด็ดขาด"

"ทำไมล่ะ"

"ไม่มีเหตุผลให้หรอก แต่ถ้านายบอกใครละก็ เราจะไม่มาเล่นกับนายอีก จะไม่มาเล่นด้วยเลยตลอดไป"

"ไม่บอก สัญญาเลย จะไม่บอกใคร เจิ้งต้องมาเล่นกับภูมิอีกนะ"

เจิ้งไม่ตอบเอาแต่ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ ก้มหน้าขยับเลื่อนมาที่คอขาวของเด็กน้อยก่อนจะแอบดูดดึงสร้างรอยไว้หนึ่งที ก้นกลมขยับขึ้นลงแรงขึ้นราวกับจะให้รางวัลของความซื่อสัตย์ ภูมิเงยหน้ากัดริมฝีปากแน่นกลั้นเสียงคราง ทำตามคนบนตักอย่างว่าง่ายและเชื่อฟังยิ่งกว่าคุณครูในห้องเรียน ก่อนจะสูดปากเสียดเสียวเป็นระยะ เคล้าเสียงน้ำเฉอะแฉะของการร่วมรักกลางสวน

เสียงเอ่ยเรียกตามหาของพี่ชายยังคงไม่จางหาย ทว่าตอนนี้ภูมิกลับไม่คิดสนใจ สิ่งที่สนใจมากที่สุดคงหนีไม่พ้นร่างบนตักตรงหน้านี้ มองดูเจิ้งขยับโยกขึ้นลงเอาใจและเอาแต่ใจไม่กี่ครั้งก่อนจะสิ้นสุดลง กระทั่งน้ำสีขุ่นขาวข้นของเด็กหนุ่มฉีดพ้นพุ่งทะยานเข้าช่องทางสีสดจนทะลักออกมาด้านนอก

ก่อนจะถูกถอนออกและยังคงปลดปล่อยสาดกระเซ็นเลอะเปรอะเปื้อนเต็มสองแก้มก้นขาว ไม่กี่นาทีให้หลังมือของคนบนตักสาวรูดของสงวนของตนจนระเบิดโพลงตามมาติดๆ ร่างทั้งคู่นอนหอบหายใจเหนื่อยหนัก

เจิ้งขยับตัวลุกขึ้นมาก่อนเป็นคนแรก และเอื้อมมือหยิบเอากางเกงที่เพิ่งถอดเอาไว้สวมใส่อย่างเร่งรีบ ก้มหน้ามองเด็กชายที่พิงตัวกับต้นไม้นอนตาปรือ มือก็หยิบจับของสงวนใส่เข้ากางเกงช้าๆไปพลางๆ เจิ้งขยับกายนั่งลงข้างๆ ก่อนจะเอื้อมมือช่วยเหลือสวมใส่กางเกงให้

"พี่ชายตามหาอยู่นะภูมิ"

"อื้อ"

"ไม่รีบไปหาหรอ"

"..." ภูมิไม่ตอบ เอาแต่สายหน้าให้

"เป็นอะไร"

"อยากอยู่ต่อ"

"จะบ้ารึไงนายนี่"

"ไม่บ้า อยากอยู่กับเจิ้ง"

"ทะลึ่งตึงตังไปใหญ่แล้ว"

"งั้นพรุ่งนี้มาหาเจิ้งอีกได้รึเปล่า"

"ได้ ตรงนี้นะ เวลาเดิม" เจิ้งตอบก่อนจะเบนสายตาหนีใบหน้ายิ้มเริงร่าราวกับคนละคนที่ก่อนหน้านี้ทำสีหน้าเหมือนคนเศร้าโศก ประหนึ่งหมาแมวที่เลี้ยงมาสิบกว่าปีลาหายตายจากโลก ให้ตายเถอะ นี่เรากำลังหลอกล่อเด็กหรือโดนเด็กหลอกล่อกันแน่

.

.

.

"พี่ภีมยืนทำอะไรอะ"

"ไอ้ตัวดี!!! หายไปไหนมา รู้ไหมพวกพี่ตามหากันทั่วทั้งหลังบ้าน" เสียงบ่นดังลั่นบ้านหลุดจากปากพี่ชายแสนใจเย็น ทำเอาภูมิตกใจอ้าปากเหวอ

"แล้วนั่นทำไมสภาพเป็นแบบนี้ เนื้อตัวทำไมเปื้อนใบไม้ใบหญ้าเต็มไปหมด ไปคลุกดินคลุกทรายที่ไหนมา" ไม่ว่าเปล่าพี่ชายขี้บ่นรีบพุ่งตัวมาจับพลิกหน้าพลิกหลังมองดูความสกปรกบนตัวน้องชายหัวแก้วหัวแหวน

"ภูมิไปเล่นมา"

"เล่นอะไรทำไมถึงได้เนื้อตัวเป็นแบบนี้ เหงื่อเต็มตัวไปหมด และนั่นอะไรแมลงอะไรกัดคอ" ภีมสังเกตุเห็นรอยแดงจ้ำที่คอน้องชายแสนดื้อก่อนจะพยายามเอื้อมมือเข้าไปแตะเพื่อสำรวจ

ทว่ากลับถูกภูมิปัดมือทิ้ง ก่อนจะรีบถอยตัวหลบหนีเป็นพลันวัน ภีมขมวดคิ้วแปลกใจกับท่าทางของน้องก่อนจะถอนหายใจยาวยืดเอ่ยประโยคบ่นอุบต่อ

"ไปอาบน้ำเลยไป อาบเสร็จแล้วเดี๋ยวพี่เอายาไปทาให้"

"ทาเองได้"

"ดื้อด้าน เดี๋ยวไม่ให้ออกไปเล่นอีกนะ ภูมิจะโดนขังอยู่ในบ้าน จะเอาแบบไหน"

"ไม่ได้! ภูมิจะออกไปเล่น ภูมิจะออก ทุกวันด้วย! "

ภีมตกใจกับน้ำเสียงเจือความไม่พอใจของน้องชายแสนรัก ปกติภูมิไม่ใช่เด็กดื้อรั้นขนาดนี้ ไม่เข้าใจว่าติดใจอะไรสวนหลังบ้านนั่นนักหนา ถึงได้ยืนกรานหัวแข็งชนฝาขนาดนี้ว่าจะต้องออกไปให้จงได้..

________________________________
สวัสดีค่ะ สามารถติดตามผลงานเพิ่มเติมของเราได้ใน twitter : kachettt นะคะ

« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 21-04-2020 14:16:04 โดย kachettt »

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • ขอบคุณนักเขียนที่คนที่สร้างทุกตัวละครขึ้นมานะคะ(♡˙︶˙♡)
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 690
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-0
น้องโดนล่อลวง แต่เหมือนคนพี่จะติดใจซะเอง

ออฟไลน์ GBlk

  • ขอให้สรรพสัตว์จงมีความสุข
  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1432
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +82/-43
ตะหงิดๆ ว่าจะ.... ตุตุ หึหึหึ

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3341
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +64/-1
โอมายก็อด...น้องโดนตกเรียบร้อย   :pighaun:

ออฟไลน์ JanTi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 147
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
สรุปใครโดนล่อลวงกันแน่น้า :haun4:

ออฟไลน์ TrebleBass

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 200
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
น้องงงงง. โดนซะแล้ว.  :ling2:

ออฟไลน์ darinsaya

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 592
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-1

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3131
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-9

ออฟไลน์ airicha

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0

ออฟไลน์ meteexp

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 695
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-0
โดนเด็กกิน

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด