[เรื่องสั้น] คนดีของพี่ไปไหน [จบ]
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: [เรื่องสั้น] คนดีของพี่ไปไหน [จบ]  (อ่าน 3619 ครั้ง)

ออฟไลน์ babeiiiii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
ข้อตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ

สรุปข้อสำคัญดังนี้



1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท, หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย, ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้งสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกเล้าฯ ในเรื่องการเมือง เชื้อชาติ  เผ่าพันธุ์  ศาสนา และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงการตั้งชื่อเรื่องด้วยคำหยาบ คำไม่สุภาพ  ล่อแหลม และชี้เป้าให้เล้าฯ ถูกเพ่งเล็ง จากทางราชการ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่นี่หรือที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อขออนุญาตเจ้าของเรื่องก่อนนะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่ยินยอม

5.ขอให้นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียว ถ้าเป็นเรื่องจริงก็ให้บอกว่าเรื่องจริง ถ้าเป็นเรื่องแต่งให้บอกว่าเรื่องแต่ง  ให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตามเพราะมีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6. การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมฯทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ


เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ  โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้าชม

กรุณาอ่านเพิ่มเติมที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 24-02-2019 11:44:45 โดย babeiiiii »

ออฟไลน์ babeiiiii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
-1-


เมียหาย!



ผมตะโกนก้องในใจ


หลังตื่นขึ้นมาแล้วข้างกายมีแต่ผ้าปูที่นอนเย็นชืดกับหมีหน้าโง่ตัวใหญ่นอนหนุนหมอนอยู่แทนเมียตัวเองที่เคยตื่นขึ้นมาเจอทุกเช้า เสียงครางหงึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศที่ดังลอดมายิ่งทำให้รู้สึกว่าทั้งห้องแม่งโคตรจะเงียบ


ไปไหนวะ ...มันไม่เคยตื่นก่อนผมสักที


ทีแรกผมคิดว่ามันอยู่ในห้องน้ำ ยืนฮัมเพลงอยู่ใต้ฝักบัว ...ไม่มี
เอ๊ะ หรือในห้องนั่งเล่น นอนกระดิกเท้าดูหนังสักเรื่องแบบที่มันชอบ ...ไม่มี
เดินเลยไปดูในห้องครัวสักหน่อย หวังจะเห็นภาพมันเปิดตู้เย็นค้นหาของกิน พอเห็นผมเดินเข้าไปมันก็จะหันมาขมวดคิ้ว พร้อมโยนวัตถุดิบสักอย่างให้ทำกับข้าวให้มันกิน แต่ก็ ...ไม่มี


แม้กระทั่งใต้โซฟา ใต้พรม ใต้โต๊ะกินข้าว ริมระเบียง จนผมเดินกลับมาดูใต้เตียงอีกรอบ ...ไม่มี


แปลกๆ แล้วแหละกูว่า


ผมคิดว่ามันจะลงไปซื้อข้าวเช้าข้างล่าง แต่ไม่น่าใช่เพราะนั่นหน้าที่สามีที่ดีของผมครับ เมียตื่นมาไม่ต้องทำอะไร มีหน้าที่รอกินอย่างเดียว


โทรหาดีกว่า


เดินกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง หยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนหัวเตียงจะกดปลดล็อคแต่พอเห็นเวลาบนหน้าจอก็ต้องเบิกตาโต


“เฮ้ย บ่ายโมง”


บ้าน่า ทำไมผมมาตื่นเอาป่านนี้วะ เหลียวไปมองรอบห้องอีกทีเหมือนกำลังพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง แล้วนี่ยังไงสรุปเมียกูหายไปไหน นี่หาจนทั่วแล้วเนี่ย


เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้...


ฉิบหาย โทรหาก็ไม่ติด กลัวจะไปเป็นอะไรที่ไหนแล้วไม่มีใครรู้ แม่งยิ่งหน้ามึนอยู่ด้วย ยอมรับว่าเริ่มจะหงุดหงิดปวดหัวขึ้นมานิดนึง ไม่ใช่ว่ารำคาญกูจนหนีตามผู้ชายไปแล้วหรอกนะ เอ๊ะ หรือใช่วะ ถัดจากโต๊ะหัวเตียงไปคือตู้เสื้อผ้าสีขาวหลังใหญ่ที่สั่งทำพิเศษเพราะเสื้อผ้าของเราสองคนมีเยอะมากจนตู้ใบเดิมอัดแน่นเกือบล้น ยืนจ้องมันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะสาวเท้าเข้าไปใกล้ เพิ่งสังเกตว่าบานประตูมันปิดไม่สนิทดี ความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว ผมเอื้อมมือไปเปิดบานประตูตู้เสื้อผ้านั้นออก


และความสงสัยนั้นก็ถูกปัดเป่าด้วยความจริงที่ปรากฎตรงหน้า ...ไม่มี
ไม่มีทั้งคนที่ผมหาอยู่ และเสื้อผ้าในฝั่งของมันก็แทบจะโล่ง


เข่านี่แทบทรุด ปวดหัวจี๊ดเลยกู
นี่เมียกูนี่ตามผู้ชายจริงเหรอเนี่ย!


ผมยกมือขึ้นกุมขมับแต่สัมผัสได้ถึงก้อนอะไรบางอย่างที่แปะอยู่เหนือหางคิ้ว “โอ๊ย… เชี่ย”
สบถหยาบคาย แล้วก็ต้องร้องเพราะรู้สึกเจ็บตึงที่มุมปาก



สองขาก้าวยาวๆ จากตู้เสื้อผ้าไปยังหน้ากระจกบานใหญ่ พอเห็นสารรูปตัวเองแล้วต้องตกใจผงะถอยหลังไปสองก้าว



เชี่ย อย่างหล่อ



ไม่ใช่!


เอาใหม่!

5
4
3
2
1!


พอเห็นสารรูปตัวเองแล้วต้องตกใจก้าวถอยหลังไปสองก้าว สภาพผมโคตรน่าอเนจอนาถ หน้าตาแตกช้ำ เหนือคิ้วข้างซ้ายมีผ้าก๊อซปิดไว้อย่างดี แต่จุดสีแดงจางที่ปรากฎก็พอบ่งบอกได้ว่ามีเลือดไหลซึมออกมา ไล่มาถึงรอยช้ำตรงมุมปากข้างเดียวกันที่ทำเอาร้องซี้ดออกมาเมื่อครู่ และผมเพิ่งรู้สึกตัวว่ามือขวาของตัวเองว่ามีผ้าพันแผลสีขาวสะอาดพันไว้เรียบร้อย ดวงตาที่เงยขึ้นมองภาพในกระจกก็แดงก่ำ นี่ผมไปฟัดกับหมาที่ไหนมาเนี่ย พยายามนึกไล่เรียงความทรงจำอยู่หลายนาที แต่แม่งก็โคตรจะเลือนราง




‘อยู่นิ่งๆ’
‘อื้อ! กอดหน่อย’
‘ทำไมเป็นแบบนี้’
‘จิ๊ อยากจูบ’
‘อย่าดิ้น เดี๋ยวเลือดออกอีก’
‘...น่ารัก’
‘เงียบ!’
‘เจ็บอ้ะ กอดพี่เจหน่อยนะครับ’
‘อื้อ แล้วพรุ่งนี้จะไป... เฮ้อ ช่างแม่ง’




คล้ายจิ๊กซอว์ที่ต่อไม่สมบูรณ์ แต่ผมรู้ว่าเจ้าของสัมผัสเย็นๆ ตามใบหน้าลำคอก่อนจะไล่เรื่อยลงไปตามลำตัวนั้นคือคนที่ผมรักและมันทำให้ผมรู้สึกดีจนต้องระบายรอยยิ้มและอยากดึงเจ้าของสัมผัสอ่อนโยนนั้นเข้ามาไว้ในอ้อมกอด อยากจะยกมือขึ้นคว้าแต่ก็เหมือนร่างนั้นอยู่ไกลเหลือเกิน คว้าเท่าไหร่ก็ไม่ถึงเสียที ทั้งมือยังรู้สึกเจ็บแปลบ จนเมื่อร่างนั้นเข้ามาใกล้ผมกำลังจะสัมผัสเขาได้อยู่แล้ว แต่จู่ๆ ภาพนั้นก็ตัดไป  กลายเป็นเสียงหวานใสที่ดังขึ้นมาในหัว รู้สึกว่ามันอยู่ใกล้มากเหมือนกระซิบที่ริมหูนี่เอง




‘พี่เจ กอดมินหน่อย’




ไม่ใช่เสียงแหบพร่าที่คุ้นเคยอยู่ทุกค่ำคืน ไม่ใช่สัมผัสจากมือสากที่กอดก่ายกันเป็นประจำ และที่สำคัญแฟนผมชื่อไม่ได้ชื่อมิน!




‘อย่าดึกนะ พรุ่งนี้เครื่องออกเก้าโมง’
‘ทราบครับท่าน ก็บอกให้ไปด้วยกัน’
‘สลับกัน กูออก แล้วมึงมาเก็บกระเป๋ามั้ยล่ะ’
‘แหะๆ รอกูด้วยนะตี๋ อย่าเพิ่งหลับ’
‘เรื่องเหอะเจ’




ครับ แฟนผมชื่อตี๋ ไม่ได้ชื่อมินห่าเหวอะไรนั่น
ไอ้บทสนทนาเมื่อครู่ มันบอกว่าอะไรเก้าโมงนะ




ติ๊กต๊อก



ติ๊กต๊อก


ติ๊กต๊อก



เก้าโมง... ‘ไฟล์ทสายหน่อย มึงจะได้ตื่นสายได้ เครื่องออกเก้าโมงนะ’



เวรเอ๊ย ผมรู้แล้วว่าตัวเองพลาดอะไรไป กระโจนกลับไปคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหมายเลขเดิม


เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้


“ติดสิวะ” ไม่ว่าจะกดโทรออกอีกกี่รอบ มันก็ยังเหมือนเดิม “โอ๊ย กูอยากเอาหัวโขกกำแพงตาย โลกนี้มีคนโง่กว่ากูอีกมั้ยเนี่ย!”


วันนี้คือวันเดินทางไปเที่ยวฉลองหลังสอบไฟนอลเสร็จของผมกับไอ้ตี๋ และเก้าโมงที่ว่านั่นคือเวลาเครื่องออก!


“ฮือ ตี๋ กูขอโทษ”


ทริปนี้แฟนผมมันตั้งใจอยากจะไปสุดๆ จองที่พักล่วงหน้า 6 เดือน แต่ผมเสือกทำมันพังด้วยการทำตัวเหี้ยสุดๆ เมื่อคืนนี้ ได้แต่รำพึงรำพันกับตัวเอง และทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงอย่างหมดแรง กดโทรออกอีกทีถึงรู้ว่ามันจะไม่ติดก็เถอะ


พอมีสติขึ้นมาผมถึงระลึกชาติได้ว่าไฟล์ทบินตอนเก้าโมง ประมาณหนึ่งชั่วโมงก็เดินทางถึงสนามบินจะมีรถของรีสอร์ตมารับ และเดินทางต่อไปท่าเรือเพื่อข้ามไปที่เกาะ ใช้เวลาประมาณ 45 นาที ข้อมูลพวกนี้ไอ้ตี๋พูดกรอกหูเกือบทุกวัน รวมเวลาเดินทางจากสนามบินไปถึงเกาะเต็มที่ไม่เกินสามชั่วโมง นี่เกือบจะบ่ายสองแล้ว มันต้องถึงตั้งนานแล้วดิ ทำไมไม่เปิดเครื่องอีกวะ


หรือจะมีข่าวอะไรไม่ดี พอโทรหาไม่ติดผมรีบกดเข้าเฟซบุ๊คทันทีกะว่าจะดูข่าวสารในรอบชั่วโมงที่ผ่านมาอย่างน้อยถ้ามีเหตุอะไรไม่ดีมันต้องมีข่าวด่วนสิวะ แต่ทว่าบนหน้านิวฟีดก็โชว์โพสต์แรกของเฟซบุ๊คที่ผมกดติดดาวไว้เด่นหรา


ใช่ครับ ผมกดติดดาวเฟซบุ๊คแฟนตัวเอง มันทำอะไร ฟังเพลงไหนอยู่เราต้องรู้และไลค์คนแรกนะเฮ้ย


Tee Teeratorn is travelling to Somewhere
7 hours ago
‘ไปแล้วนะ’
มันเขียนแคปชั่นแบบนี้พร้อมรูปถ่ายเท้าตัวเองแถมติดกระเป๋าเดินทางมาด้วยเล็กน้อย


แต่เดี๋ยวก่อน 7 ชั่วโมงที่แล้ว! นี่มันไปสนามบินตั้งแต่หกโมงเช้า บ้าไปแล้วตี๋ เพื่อนมันก็เข้ามาคอมเม็นต์แซวกันยกใหญ่ที่ได้ไปเที่ยวหลังสอบเสร็จ บางคนก็อวยพรให้โชคดี อย่าลืมซื้อของฝากกลับมาด้วย แต่มันก็ไม่ได้ตอบคอมเม้นต์ใครสักคน จนผมเลื่อนมาถึงคอมเม้นต์สุดท้าย


Pam Pavich
‘อ้าว ไอ้เจไปไหวเหรอวะ’


ไอ้ภาม มันอยู่กับผมด้วยเมื่อคืนนี้ เดาว่าคงเพิ่งฟื้นเหมือนกัน ไปไหวเหี้ยไรเชี่ยภาม กูโดนทิ้งอยู่นี่
ผมเดินวนไปวนมาอยู่ในห้อง ทำไงดีวะ ความรู้สึกผิดท่วมท้นอยู่ในอก อยากขอโทษ อยากกอด อยากง้อให้มันหายโกรธ

ไปง้อ


เป๊าะ ผมดีดนิ้ว เมื่อความคิดนี้พุ่งขึ้นมาในหัว รู้ตัวว่าทำไมผิดก็ไปง้อดิวะ ไม่เห็นจะยาก


“อะไรวะเนี่ย เต็มทุกไฟล์ท!” พอเช็คตั๋วเครื่องบินแล้วก็ต้องโวยออกมาเบาๆ จะว่างอีกทีก็ไฟล์ทของวันพรุ่งนี้ตอนบ่าย ไม่งั้นก็ต้องนั่งรถทัวร์ หรือขับรถไปเอง แต่สภาพกูนี่จะรอดใช่ไหม เอาก็ได้วะ นี่ก็เร็วที่สุดแล้ว ทีนี้ก็ต้องจองเรือข้ามไปเกาะ ว่าแต่มันชื่อเกาะอะไรวะ สารภาพว่าทริปนี้ตี๋จัดการทุกอย่างผมมีหน้าที่ไปอย่างเดียว อ่า นี่ไงเจอแล้ว


‘เกาะส่วนตัว และมีเรือข้ามไปรีสอร์ตเฉพาะวันที่มีแขกเข้าพักเท่านั้น’


ไอ้... ไม่รู้จะสบถออกมาเป็นคำว่าอะไรดี ผมตัดสินใจโทรเข้ารีสอร์ตแม่งเลย ภาวนาให้มันไม่ใช่อย่างที่คิด


“สวัสดีค่ะ ที่นี่... ค่ะ” เสียงพนักงานดังลอดมาตามสาย
“สวัสดีครับ เอ่อ คือผมมีเรื่องอยากจะรบกวนสอบถาม”
“ยินดีค่ะ สนใจสอบถามข้อมูลด้านไหนคะ”
“เอ่อ คือ พอดีผมจองที่พักไว้ตั้งแต่วันนี้ถึงวันที่ 3 ครับ แต่พอดีผมตกเรือ เดินทางไปไม่ทัน พรุ่งนี้พอจะมีเรือข้ามไปที่เกาะอีกไหมครับ”
“สักครู่นะคะ... เอ๊ะ แต่วันนี้แขกทุกท่านเข้าเช็คอินเต็มทุกห้องแล้วนะคะ รบกวนขอชื่อผู้จองได้ไหมคะ”
“ธีราธรครับ”
“คุณธีราธร... เข้าเช็คอินเรียบร้อยแล้วนี่คะ”
ไอ้ตี๋ถึงเกาะแล้วจริงๆ ด้วย เอ่อ เอาไงดีวะ
“คือผมสารภาพก็ได้ครับ คุณธีราธรนั่นแฟนผมเอง ความจริงเราซื้อแพ็คเกจไปด้วยกัน แต่พอดีทะเลาะกันนิดหน่อย ผมก็เลยไม่ได้เดินทางไปกับเขา แล้วผมก็อยากจะไปง้อเขาวันพรุ่งนี้น่ะครับ”
“ต้องขออภัยด้วยจริงๆ ค่ะ แต่จะมีเรือกลับฝั่งอีกรอบวันที่ 3 เลยค่ะ เนื่องจากทุกห้องจองแพ็คเกจ 4 วัน 3 คืนเหมือนกันหมดเลยค่ะ”


เปรี้ยง


ผมรู้สึกเหมือนมีฟ้าผ่าลงมากลางหัว แต่ยังกลั้นใจถามต่อด้วยความหวังอันริบหรี่

“แล้วถ้าเป็นเรือลำอื่น...”
“ต้องขออภัยอีกครั้งค่ะ แต่เราใช้เรือรับส่งเฉพาะของรีสอร์ตเท่านั้นนะคะ”

น้ำตาแทบร่วง

“สนใจสอบถามข้อมูลอื่นๆ เพิ่มเติมไหมคะ”
“ครับ... รบกวนโอนสายผมไปห้องคุณธีราธรทีได้ไหมครับ”
“เอ่อ...โดยปกติจะไม่ได้นะคะ เพื่อความเป็นส่วนตัวของแขกค่ะ”
“โธ่ พี่ครับ ผมเป็นแฟนเขาจริงๆ ครับ ถ้าไม่เชื่อพี่เช็คในแพ็คเกจที่ซื้อไปก็ได้ว่ามันระบุสองคน นี่เขาหนีผมไปตั้งแต่เช้า ตื่นมาก็ไม่เจอใครแล้ว ผมติดต่อเขาไม่ได้เลย อย่างน้อยแค่อยากได้ยินเสียงว่าเขาสบายดีเท่านั้นเอง ช่วยผมหน่อยเถอะครับ”

พอผมเพิ่มสกิลลูกอ้อนเข้าไป คุณพนักงานก็อึกอักและใจดียอมโอนสายไปให้ผม


ติ๊ดดดด ติ๊ดดดด ผมฟังเสียงสัญญาณอย่างใจจดใจจ่อ ถ้ามันไม่รับนี่ผมแย่เลยนะ


“ฮัลโหลครับ” เยส! ไอ้ตี๋รับ “ฮัลโหล ได้ยินมั้ยครับ...”

“ตี๋” ผมเรียกเสียงอ่อย

“ไอ้เจ! นี่มึง”

“เดี๋ยวตี๋ อย่าเพิ่งด่า อย่าเพิ่งวางนะ”

ไม่ทันครับ พ่อคุณกระแทกหูใส่ วางไปเรียบร้อย พอผมโทรกลับไปที่รีสอร์ตอีกที สายก็ไม่ว่างแล้ว
ชีวิตกูทำไมมันเป็นแบบนี้โว้ย!


หลังจากทุกอย่างกระจ่างชัดว่าผมโดนเมียดัดหลัง ทิ้งไปแน่ๆ ก็นอนตาลอยมองเพดานอยู่เป็นชั่วโมงหยิบโทรศัพท์มาโทรหาตี๋ครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ติดเหมือนเดิม แต่ผมก็ไม่บ้าโทรเข้ารีสอร์ตให้เขาโอนสายไปห้องมันอีกทีหรอก พอดีพอร้ายเขาได้ด่าผมกันพอดี ส่วนไอ้ตัวดีป่านนี้แม่งคงเดินร่อนอยู่บนชายหาดสีขาวตัดกับท้องทะเลสีฟ้าครามแบบเดียวกับในรูปที่มันเคยเปิดให้ผมดู





‘อยากไป?’ ผมกึ่งนั่งกึ่งพิงหัวเตียงมีไอ้ตัวแสบนั่งซ้อนพิงอกผมอีกที
‘อืม’
‘ก็ไปดิ’ ผมเห็นมันเปิดดูรีวิวที่นี่มาสองสามครั้ง และดวงตาก็เป็นประกาย แต่ผมก็ไม่เคยกดเข้าไปอ่านรีวิวสักที
‘จริงดิเจ!’ มันหันมามองผมทันทีและมีสีหน้าตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด
‘เออ อยากไปก็ไป เสาร์นี้ก็ได้’ ผมโยกหัวมันอย่างเอ็นดู ไม่บ่อยนักที่ไอ้ตี๋จะอยากไปเที่ยวไหนส่วนใหญ่เป็นผมที่อยากไปแล้วลากให้มันไปด้วยมากกว่า
‘แพงนะ’
‘รวย’ ตอบสั้นแถมยักคิ้ว มันเลยเบะปาก ใครก็บอกว่ามันชอบทำหน้านิ่ง ตีมึนใส่คนอื่น แต่กับผมไม่เห็นมันเป็นแบบนั้นสักที
‘เลี้ยงกูหมดเลยเปล่าล่ะ’
‘ทุกวันนี้กูก็เลี้ยงมึงตลอดมั้ย หืม’ อดไม่ได้หอมหัวมันไปทีนึง อ่า แชมพูขวดเดียวกันทำไมผมใช้แล้วมันไม่หอมแบบนี้วะ 
‘แต่ยังไงก็ไปเสาร์นี้ไม่ได้’ มันพึมพำเบาๆ แต่ผมได้ยินอยู่ดี
‘หืม ทำไม มึงไม่ว่าง?’

ตี๋ส่ายหัว บอกว่าที่นี่คล้ายๆ เป็นเกาะส่วนตัว ทั้งเกาะมีรีสอร์ตแห่งเดียวและมีห้องพักแค่ 4 ห้อง ที่สำคัญเรือที่ข้ามไปเกาะไม่ได้มีทุกวันและรับเฉพาะแขกของรีสอร์ต รุ่นพี่มันเคยไปกับแฟนแล้วรอบนึงต้องจองล่วงหน้าถึง 4 เดือน

‘งั้นมึงจองเลย ไปหลังไฟนอล’ ก็อีกประมาณ 6 เดือนหวังว่ามันจะมีห้องว่างให้ตี๋น้อยของผมแล้วกัน
‘มึงพูดแล้วนะ’ ตี๋ถามย้ำอีกที ขยับมือมาโอบรอบคอผม และเบียดตัวเองเข้ามาใกล้กว่าเดิม จนผมเริ่มรู้สึกแปลกๆ ...แปลกที่มันถามย้ำสองรอบแล้วเนี่ย
‘เออ ทำไมวะ’
‘ก็มันแพง’
‘ขนาดนั้น?’
‘ก็นิดนึง แต่ขนหน้าแข้งมึงไม่ร่วงหรอก’
‘เท่าไหร่’
‘หมื่นห้า’
‘สองคนหมื่นห้า?’
‘คืนละหมื่นห้า’

จึ้ก แทบทรุด แต่เพื่อเมียก็ต้องกอบโกยร่างตัวเองขึ้นมา

‘เจ...’ ตี๋ขยับมาจูบเบาๆ ที่ริมฝีปาก
‘ครับ’
‘สี่คืนเลยนะ’ รวยมาจากไหนวะกู
แล้วผมจะตอบอะไรได้วะนอกจาก... ‘ครับ’


นั่นเป็นบทสนทนาระหว่างเราเมื่อ 6 เดือนที่แล้ว มันจัดการทุกอย่างทั้งจองห้องพัก ตั๋วเครื่องบิน หารีวิวมุมถ่ายรูปสวยๆ เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นแฟนตัวเองตื่นเต้นขนาดนี้ เมื่อสองอาทิตย์ก่อนมันรื้อตู้เสื้อผ้าครั้งใหญ่เตรียมจัดกระเป๋า ส่วนผมก็มีความสุขกับการนั่งมองมันทำตัววุ่นวาย และดับฝันเมียตัวเองในคืนก่อนการเดินทาง


เหี้ยจริงกู


ตอนนี้เกือบจะหกโมงเย็น นี่ผมวุ่นตั้งแต่บ่ายและนอนทิ้งตัวมานานขนาดนี้เลยเหรอวะ แผลตามร่างกายเริ่มปวดหนึบก็เลยตัดสินใจลุกขึ้นพาร่างกายอันอ่อนแรงและจิตใจอันห่อเหี่ยวเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการตัวเองพยายามไม่ให้แผลโดนน้ำเพราะกูทำแผลเองไม่เป็น เสร็จเรียบร้อยท้องก็เริ่มประท้วงเลยเดินลากแตะช้างดาวลงจากคอนโดมาหาอะไรกินหน้าปากซอย

“แปะ ราดหน้าพิเศษจานนึง”
“อ้าวอาเจ ทำไมลื้อมาคนเดียว อาตี๋อีไปไหน วันนี้มีบัวลอยที่อีชอบด้วยนา”

โฮ แปะ อย่าถามแบบนี้มันสะเทือนใจกันเกินไป พอแปะเอาราดหน้ามาเสิร์ฟผมก็ฝืนกินไปได้ไม่เท่าไหร่ เจ็บแผลมันส่วนน้อยแต่ส่วนมากคือช้ำใจ พอรวบช้อนอิ่มก็ส่งยาแก้อักเสบกับแก้ปวดตามเข้าปากทันที ยานี่ไอ้ตี๋ก็เป็นคนวางเตรียมไว้ให้ข้างเตียง รู้ว่าโกรธแต่มันก็ห่วง จะไปหาดี แบบนี้ได้จากที่ไหนอีก

ผมเดินตาลอยกลับคอนโดและทิ้งตัวแหมะลงบนเตียงเหมือนเดิม จะตัดพ้อต่อว่า โวยวายกับใครก็ไม่ได้ ป่านนี้ทุกคนแม่งเข้าใจว่าผมเริงร่าอยู่ชายทะเลกันหมดแล้ว คว้าโทรศัพท์มาโทรหาตี๋อีกที ก็ไม่ติดเหมือนเดิม กดเข้าไปดูเฟซบุ๊ค อินสตาแกรมก็ไม่มีอะไรอัพเดต

‘ขอโทษนะ’
‘ขอโทษที่ทำมันพัง’
‘แต่กลับมาฟังคำขอโทษจากปากกูเร็วๆนะ’
‘รัก’

ผมพิมพ์ไลน์ทิ้งไว้ให้มันถึงรู้ว่ามันไม่กดอ่านหรือตอบแน่ๆ แล้วไม่นานผมก็ผล็อยหลับไป




------------------------------------------------------


แวะมาแปะไว้ดึกเลย แหะๆ
เอาใจช่วยพี่เจกันด้วยนะคะ เมียเค้าหาย ใครเล่นทวิตเตอร์ก็ฝาก #คนดีของพี่ไปไหน ด้วยค่าา
ฟีดแบ็กกันได้เลย :)

ออฟไลน์ babeiiiii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
[เรื่องสั้น] คนดีของพี่ไปไหน
«ตอบ #2 เมื่อ24-02-2019 11:44:05 »

-2-


ขึ้นวันที่สองอาการกระวนกระวายหายไปกลายเป็นจิตใจห่อเหี่ยว เมื่อคืนผมสะดุ้งตื่นแทบจะทุกชั่วโมง รู้สึกตัวทีก็หยิบโทรศัพท์มาดูที ไม่มีสัญญาณตอบรับจากมัน กว่าจะได้หลับสนิทจริงๆ ก็เกือบหกโมงเช้า ตื่นมาอีกทีมึนหัวชะมัด ไม่ค่อยรู้สึกเจ็บแผลมากเท่าเดิมแล้ว แต่ตอนเดินไปซื้อข้าวก็แวะล้างแผลที่คลินิกกลางซอยสักหน่อย กันแผลเน่า เสร็จสรรพก็ขึ้นมานั่งแหมะอยู่บนโซฟาเหมือนเดิม

มันไม่อยู่ ผมก็ไม่รู้จะทำอะไร ปกติตัวติดกันยิ่งกว่าตังเม แล้วคนนี้เขาก็ขี้รำคาญเหลือเกิน จิ๊จ๊ะตลอดเวลาโดนลากไปไหนต่อไหน แต่ก็ยอมไปด้วยกันตลอด


เฮ้อ คิดถึงเว้ย


พอมีเวลาว่างสมองส่วนฟุ้งซ่านเริ่มทำงาน จัดการเอาโน้ตบุ๊คมาล็อกอินเข้าไปเช็คเฟซบุ๊คไอ้ตี๋ หึ ผมมีพาสเวิร์สทุกอย่างอ้ะทั้ง เฟซบุ๊ค อินสตาแกรม ไลน์ อีเมล ยูทูป จะแอพไหนเว็บไหนกูก็มี และกูเช็คทุกช่องทาง ใครแอบมาเต๊าะมันบ้าง ไม่เคยหลุดรอดพ้นจากสายตาทั้งนั้น  ประวัติไอ้ตี๋ไม่เบาเลย  กว่าจะได้ตัวมันมานอนกอดแบบนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยต้องเช็คกันหน่อย แต่ต่างจากไอ้ตี๋ที่ไม่เคยเช็คอะไรสักอย่าง ทั้งที่ก่อนจะคบกันมันชอบเอาโทรศัพท์ผมไปเล่นพอเป็นแฟน แทบจะไม่แตะ



‘จะเช็คทำไม คนจะนอกใจ ยังไงมันก็ทำอยู่ดี’ พูดแถมยักคิ้ว โคตรเท่ห์เลย แต่กูจะตัดไฟแต่ต้นลมไง



เฟซบุ๊คไอ้ตี๋ปกติ เหมือนเมื่ออาทิตย์ก่อนที่ผมล็อกอินเข้ามา ไม่มีแชท ไม่มีโพสต์ หรือแจ้งเตือนอะไรที่น่าสงสัย
ต่อไปอินสตาแกรม  ผมกดดูรูปที่แท็กมาเป็นอันดับแรก ไม่มีอะไรแปลกประหลาดส่วนใหญ่ก็เป็นรูปเพื่อนที่ถ่าเล่นด้วยกันทั่วไป ต่อไปโลเคชัน พวกมือที่สามมันชอบแสดงตัวตนให้คนอื่นรู้ครับ พวกนี้ชอบเช็คอินที่เดียวกันถ่ายรูปให้เห็นรองเท้า นาฬิกา ปลายเท้า กางเกง บางทีก็เสี้ยวหน้า พร้อมติดแฮชแทคแปลกๆ ที่รู้กันสองคน ถ้าส่องแล้วเจออย่าปล่อยไปครับ ผมเสิร์ชชื่อรีสอร์ตที่ไอ้ตี๋พัก ไล่ดูรูปที่มีคนโพสล่าสุด ก็เป็นพวกวิวทะเล รูปเซลฟี่ ก็ดูปกติ ไม่มีอะไรน่าสงสัย แต่ พอเปลี่ยนเป็นเสิร์ชจากชื่อเกาะเท่านั้นแหละ โอ้โห ชัดเลย รูปแรกก็ ชัดเลย หน้าใกล้กันขนาดนั้น มึงไม่อมหัวเมียกูเข้าไปเลยอ้ะไอ้สัตว์!



‘Hello my new friend :)



ข่มจิตข่มใจไม่ให้มือลั่นด่าอะไรออกไป รีบกดเข้าไปส่องไอจีไอ้หัวทองที่ถ่ายรูปคู่กันทันที ก็มีแต่รูปมุมต่างๆ ของเกาะและบรรยากาศภายในรีสอร์ต เหมือนมันอาศัยอยู่ที่นั่น นี่แม่งเป็นเจ้าของเกาะหรือเปล่าวะเนี่ย หรือไอ้นี่เป็นกิ๊กไอ้ตี๋ที่แอบติดต่อกันมานาน แล้วมันจะหลอกพากูไปบอกเลิกที่เกาะวะ ตี๋อ่า จะทำงั้นกับพี่เจได้ลงคอเหรอวะ

หยิบโทรศัพท์มาโทรหามันอีกทีก็ไม่ติดเหมือนเดิม ไม่ใช่ว่าปิดเครื่องหรอกแต่บล็อคเบอร์ผมมากกว่า ถามว่ารู้ได้ยังไงน่ะเหรอครับ ก็เพราะมันบล็อกไลน์ผมไปแล้วด้วยไง

Pam:ไงเสี่ย ทะเลสวยทรายขาวป่าววะ


ไอ้ภาม ไลน์มาถูกเวลาเป๊ะ


Double JJ: สวยเหี้ยๆ น้ำทะเลงี้ใสยังกับกระจก


ตอแหลมใส่มันไปครับ



Pam: เมียมึงฟินเลยดิ สมใจอยากเค้านี่
Double JJ: มันไม่ได้ฟินกับทะเลอย่างเดียวหรอกว่ะ หึ
Pam: โอ้ววววว เจงเดะ ไหนเซลฟี่มาให้กูดูหน่อยสิครับเพื่อน


จิ๊ ไอ้นี่ งั้นแม่งก็รู้หมดสิวะ ว่ากูโดนทิ้งเนี่ย


Double JJ:มันเดินไปไหนไม่รู้ กูนอนอยู่ข้างใน
Pam: ใจกว้างนะมึงอะ ป่านนี้ไอ้ตี๋เดินร่อนได้ผัวใหม่ไปแล้วมั้ง
Double JJ: สัสภาม เก็บปากไว้แดกข้าว มันรักกูเกินกว่าจะทำแบบนั้น
Pam: อ๋อเหรอออ แล้วในรูปนี่เมียมึงถ่ายกับฝรั่งที่ไหนวะ


ผมลุกขึ้นพรวด ตาจ้องรูปที่ไอ้ภามส่งมาตาแบบถลน ไอ้ตี๋อ้ะ ไอ้ตี๋จริงๆ แม่งยืนอมยิ้มให้กล้องอยู่ตรงชายหาดมีแบ็คกราวน์เป็นท้องทะเลสีฟ้าครามสวยเหมือนที่มันเคยเปิดให้ดู ที่สำคัญคนข้างๆ มันเป็นฝรั่งผมทอง คนเดียวกับที่ผมเจอเมื่อบ่าย



“เหี้ย”


Pam: ช็อคดิไอ้เหี้ยเจ โดนเมียทิ้ง! 555555 สมน้ำหน้า
Double JJ: มึงเอามาจากไหน
Pam: ไอ้ตี๋ส่งมาดิ มันหาแฟนใหม่ได้แล้ว
Double JJ: xxย บอกมันปลดบล็อคกูดิ คิดถึงจะตายแล้วเนี่ย แล้วไอ้เหี้ยนั่นใคร
Pam: ไม่รู้ กูถามแล้วมันไม่ตอบ.. กูว่าแล้วสภาพมึงโคตรแย่ จะไปกะไอ้ตี๋ไหวได้ไง
Double JJ: ไอ้กรฟังกูที่ไหน มาถึงแม่งบวกอย่างเดียว
Pam: นัวกันขนาดนั้น เป็นกูก็บวก
Double JJ: เชี่ยภามกูไม่ได้อะไรกับใครทั้งนั้น มินมันจะแกล้งไอ้กร
Pam: เก็บไว้อธิบายให้เมียมึงฟังเถอะสัส
Double JJ: และมึงต้องเป็นพยานเพราะมึงอยู่กับกูคืนนั้น
Pam: เดือดร้อนกูไปอีก
Double JJ: *ส่งรูปเซลฟี่ทำหน้าหมาหงอย*
Pam: อะไรมึงเนี่ย
Double JJ: มึงส่งไปให้มันด้วยบอกว่ากูคิดถึงมันมาก ใจกูจะขาดแล้ว กลับมาเหอะ กูออกค่าน้ำมันเรือให้ก็ได้ แต่พาเมียกูมาส่งบนฝั่งที
Pam: ไปง้อดิ เอาเปล่า กูบอกป๋าให้
ป๋าที่ไม่ได้แปลว่าพ่ออ้ะครับเคยได้ยินกันหรือเปล่า
Double JJ:  มันเห็นหน้ากูได้โกรธกว่าเดิม

ตอนแรกผมตั้งใจไปง้อมันเหมือนกัน แต่พอมานั่งคิดดีๆ ครั้งนี้ผมผิดเต็มประตูแล้วมันก็ตั้งใจดัดหลังผมให้สำนึก และมันอยากอยู่ตรงนั้นให้สบายใจ ยังไม่อยากเห็นหน้าผมหรอก แต่ถึงเวลาตี๋ก็จะกลับมา

Pam: เป็นกูจะกระทืบมึงให้จมดินเลย
Double JJ: คนรักกันเขาไม่ทำแบบนั้นหรอก
Pam: xxย กล้าพูด เวคอัพมั้ยคืนนี้ พี่เซนชวน

พี่เซน นี่เพื่อนพี่รหัสผม คืนที่มีเรื่องก็เพราะไปเมาห้องไอ้พี่เซนนี่แหละ เวคอัพก็ผับมันมีทุกอย่างที่ผิดกฎหมาย

Double JJ:
เหอะ

คดีเก่ายังไม่ทันเคลียร์ มีเรื่องใหม่ คราวนี้กูจะตายคาตีนของจริง แล้วแฟนไม่อยู่แบบนี้ ไม่ควรเสี่ยงไปกินเหล้าครับ เกิดอารมณ์ขึ้น อยากหาที่ลงนี่สุ่มเสี่ยงฉิบ

Pam: ตามใจมึง เหงาก็นอนว่าวรอเมียไปละกัน
Double JJ: ภาม
Pam: อย่าเรียกกูแบบนี้ กูมีผัวคนเดียว
Double JJ: *ส่งรูป*
Pam: ไอ้เชี่ยเจ อะไรมึงเนี่ย!
Double JJ: ส่งไปให้ตี๋หน่อย บอกว่าถ้ามันไม่รีบกลับมา กูจะฆ่าพุงโต กรีดท้องแหวกไส้มันออกมาให้หมดเลย แล้วกูจะฆ่าตัวตายตาม
Pam: สมองมึงไหลไปหมดแล้วป่าวเนี่ย เออ เดี๋ยวกูส่งให้

ขอบคุณนะภาม มึงเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ





...



‘เจ’ เสียงห้าวติดจะอ้อนเรียกดังชิดริมหู
‘…’
‘ตื่นดิ’
‘อื้อ ตี๋เหรอ’ มือผมไขว่คว้าหาเจ้าของเสียง พยายามปรือตามองแต่เปลือกตามันหนักมาก
‘เจครับ’ สัมผัสนุ่มหยุ่นแตะลงที่มุมปาก เคลื่อนไปทั่วใบหน้าและลดต่ำลงไปที่แผ่นอก
‘กลับมาแล้วเหรอ’
‘คิดถึงเจ’
‘กูก็คิดถึง...อ่า...’ สัมผัสนั้นป้วนเปี้ยนอยู่แถวหน้าท้องแล้วไล่ลามลงไปถึงจุดอ่อนไหว ในความเลือนราง มองเห็นศรีษะทุยอยู่ตรงแถวกึ่งกลางลำตัว
‘ซี้ด’ ผมครางออกมาทันทีที่ลูกชายถูกครอบครองด้วยโพรงปาก และขยับรูดรั้งตามจังหวะอย่างรู้งาน
‘ตี๋..ตี๋ อื้ม เร็วอีก อึก’ 



อีกนิดเดียว...แบบนั้นแหละ 



ผมเกร็งตัว หยัดสะโพกเข้าใส่มัน กำลังจะเดินทางไปแตะฝั่งฝัน...


กริ๊งงงงงงงงงงงงงง!!!!


เฮือก


สะดุ้งสุดตัว เปลือกตาเปิดขึ้นทันที ทั้งตัวเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ต่ำกว่า 22 องศา


เสียงแสบแก้วหูยังดังอย่างต่อเนื่อง จนต้องควานมือหาต้นตอ ...นาฬิกาปลุกในโทรศัพท์ ฝันเหรอวะ ...ถ้างั้น
สะบัดผ้าห่มออกและมองที่กึ่งกลางลำตัว ชัดเลย หลักฐานคากางเกง ฝันเปียกถึงเมียตัวเอง อาการหนักว่ะ
แล้วจะทำอะไรได้นอกจากจัดการด้วยมือตัวเอง


วันนี้วันที่สาม พรุ่งนี้ผมก็จะได้เจอมันแล้ว ...เอ๊ะ หรือกูหลับข้ามวันแล้วตื่นขึ้นมาวันที่สี่เลยวะ


เฮ้ย ไม่ใช่ดิ ก่อนลงไปซื้อข้าวข้างล่างยังเหลือบมองปฏิทินอยู่เลย พอเปิดประตูห้องเข้ามา ทำไมถึงเจอคนที่ผมคิดถึงใจจะขาดยืนอยู่กลางห้อง


“พุงโตอยู่ไหน!!!!!”



กล้าแผดเสียงลั่นใส่แบบนี้มีคนเดียวอ้ะ ทิ้งข้าวของที่อยู่ในมือ กระโจนพรวดไปกอดพ่อคุณทันที


“กลับมาแล้ว คิ.. โอ๊ย” ไม่ทันจบประโยค



พลั่ก


เต็มตีน



“หยุดๆ ไอ้ตี๋ โอ๊ย”


“พุงโตอยู่ไหน มึงทำอะไรน้องกู!” แหม รักเหลือเกิ๊น รักจริงไอ้หมีหน้าโง่เนี่ย


 “ปล่อยก่อนๆ โอ๊ย กูส่งซักไปเมื่อเช้านี้ มึงนอนน้ำลายยืดใส่จนมันเน่าไปหมดแล้ว”




ป้าบ คราวนี้หมอนอิง ฟาดมาเต็มหน้า





“เก็บกระเป๋าด้วย ร้อน เหนื่อย!”



Double JJ: เชี่ยภาม
Pam: ไร
DoubleJJ: ไอ้ตี๋ของกูกลับมาแล้ว
Pam: อือ แล้วไมวะ
DoubleJJ: มึงไม่ตื่นเต้นหน่อยวะ มันกลับมาก่อนกำหนด แสดงว่าคิดถึงกูมาก
Pam: จ่ายค่าน้ำมันเรือมาด้วย
DoubleJJ: *สติกเกอร์หมีบราวน์ทำหน้างง*
Pam: เสือกไลน์มาบอกตอนตีสองว่าอยากกลับวันนี้
Pam: ไปกราบป๋ากูงามๆ
DoubleJJ: ฝากมึงจัดให้ป๋าก่อนแล้วกัน เดี๋ยวกูไปกราบด้วยตัวเอง หึหึ
Pam: olo


เดินผิวปากหวือเข้าไปในห้องนอน เปิดปฏิบัติการง้อเมีย ตี๋นอนหลับอยู่บนเตียงเปิดแอร์เย็นฉ่ำดึงผ้าห่มขึ้นชิดคอ ผมทิ้งตัวลงนอนข้างกันและดึงมันเข้ามากอด


“หลับเหรอครับ
“...”
”คิดถึงนะตี๋”
“...”
“เจขอโทษนะ จะไม่เป็นแบบนี้อีกแล้ว”
“...”
“รักเหมือนเดิมนะ ..ไม่ดิ รักมากกว่าเดิมอีก” รู้สึกว่าคนในอ้อมแขนเกร็งตัวขึ้นมาเล็กน้อย แพขนตาขยับยุกยิก

“ตื่นมาฟังจากปากเจเร็วๆนะ”

กดจูบลงกลางกระหม่อมแล้วกระชับอ้อมกอดให้แน่นกว่าเดิม จะไม่ปล่อยให้หายไปไหนอีกแล้ว...


ออฟไลน์ babeiiiii

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 9
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-0
-3-


ลืมตาขึ้นมาอีกทีทุ่มนึงพอดีเป๊ะ  แผ่นอกผมกลายเป็นหมอนให้อีกคนหนอนหนุนเล่นเกมในโทรศัพท์อย่างเมามัน


“ตื่นแล้วทำไมไม่ปลุกหืม”

มันชะงักไปเล็กน้อยและเล่นเกมต่อเหมือนไม่ได้ยิน

“พูดกับกูหน่อยดิ ไม่รักแล้วเหรอ”
 
“ไม่รักกูจะนอนอยู่ตรงนี้มั้ยไอ้เหี้ย!”


เหี้ยวิ่งเข้าหูเต็มๆ ตี๋ดันตัวออกจะลุกหนีแต่ผมพลิกตัวขึ้นคร่อมมันทันที กดจมูกลงบนแก้มมันทั้งสองข้าง ริมฝีปากจูบซับที่มุมปาก มือขวาก็ยังเจ็บแต่ก็ลูบหัวลูบตัวมันไปเรื่อย ไอ้ตี๋ชอบให้คนคลอเคลียมันแบบนี้


“ขอโทษๆ ไม่แกล้งแล้วๆ”
“...”
“เชื่อใจกูมั้ย กูไม่นอกใจมึงจริงๆ ไอ้ภามเล่าให้ฟังหมดแล้วนี่ คืนนั้นมันอยู่ด้วย” มันเบือนหน้าหนี
“ไม่เชื่อเหรอ”


เรื่องคืนก่อนจะไปเที่ยวที่ผมทำตัวเหี้ย ขอไอ้ตี๋ไปกินเหล้าห้องไอ้พี่เซน บอกมันว่าจะกลับก่อนเที่ยงคืน แต่สุดท้ายผมเมาเละ โดนไอ้น้องมินปีนขึ้นมาบนตัวใช้เป็นเหยื่อแกล้งให้คนของมันหึง แจ็คพ็อตแตกตรงที่ก่อนหน้านี้ ผมโทรให้ตี๋มารับ ตี๋ก็มาถึงพร้อมกรแฟนน้องมินพอดีเป๊ะ ไอ้กรพุ่งใส่ผมทันที กว่าคนอื่นจะช่วยกันจับแยก ผมก็หน้าแหกไปตามที่เห็น ถูกตี๋ลากกลับมาห้องทำแผลให้แล้วก็ทิ้งผมไว้อย่างเดียวดาย


“กูโกรธที่มึงมีเรื่อง กูไม่ชอบ กูไม่อยากให้มึงเจ็บตัว”
“ครับ ขอโทษ วันหลังไม่ทำอีกแล้ว มึงหายไปใจกูจะขาดตาย”
“ถ้ามีอีก..”
“ไม่มีแล้ว”
“กูไม่อยู่กับมึงแน่”

ผมซุกหน้าลงบนซอกคอตี๋ ใจแกว่งขึ้นมาทันที 

“ไม่เอาดิตี๋ ไม่มีแบบนี้แล้ว”
“แล้วกูก็อยากไปเที่ยวกับมึง”
“ขอโทษ” วันนี้ผมพูดคำนี้กี่ครั้งแล้ววะ “อยากไปที่ไหนอีก คราวนี้กูจะไปกับมึงทุกที่”
“สัญญา”
“ครับ สัญญา”


ริมฝีปากที่สัมผัสกันเต็มไปด้วยความโหยหา ลิ้นชื้นเกี่ยวกระหวัดกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือผมปัดป่ายไปทั่วตัวตี๋ปลุกเร้าอารมณ์บางอย่างขึ้นมา


“อื้อ เจ”
“หืม”
“ลุก อยากอาบน้ำ เหนียวตัว”
“ค่อยอาบน้ำพร้อมกัน”
“ไม่เอา ลุก หิวด้วย อื้ม..” หมั่นเขี้ยว งับปากแม่งเลย
“กูก็หิว”


ปึ้ก


เต็มๆ เลยครับ ยันเข้าที่ท้องจนผมกระเด้งมานั่งจุกอยู่ปลายเตียง แล้วรีบลุกขึ้นพุ่งตัวเข้าห้องน้ำทันที ส่วนผมก็นั่งจนหายจุกแล้วก็ทำหน้าที่ผัวที่ดีออกไปเตรียมข้าวให้เมียกินครับ กินให้มันมีแรงเยอะๆ คืนนี้จะได้เชือดทีเดียว หึหึ



ยี่สิบนาทีไม่ขาดไม่เกินหลังจากตี๋หายเข้าไปในห้องน้ำ ร่างสูงผิวแทนมีผ้าขนหนูพันรอบสะโพกไว้หมิ่นเหม่ก็เดินออกมา ลำตัวมันพราวไปด้วยหยดน้ำ ไรขนอ่อนตั้งแต่แนวสะดือจนหายลับไปใต้ผ้าขนหนูแนบลู่ไปกล้ามท้องที่เป็นลอนน้อยๆ จังหวะที่มันหันหลังเพื่อเปิดตู้เสื้อผ้า ผมที่นั่งอยู่บนเตียงก็เลื่อนสายตาจับจ้องตามสะโพกตึงแน่นที่รู้ว่ามันสร้างความสุขให้กันขนาดไหน ยิ่งเวลามันเคลื่อนไหวอยู่บนตัวผม นกอินทรีที่สยายปีกอยู่บนเหนือสะโพกด้านหลังตี๋ขยับไหวราวกับมีชีวิตจริง


รู้สึกเหมือนน้ำลายฝืดคอ ริมฝีปากแห้งผาก  ต้องแลบลิ้นเลียปากตัวเอง


จังหวะนั้นไอ้ตี๋หันมาพอดี ไม่รู้ว่าสีหน้าตัวเองเป็นแบบไหน แต่ทำให้ไอ้ตี๋หน้าขึ้นสีได้


“หน้ามึงเหมือนเสี่ยกำลังจะออฟเด็ก” หน้าหื่นสินะ
“รู้หรือเปล่า กูฝันถึงมึงด้วย...”


เดินไปกระซิบข้างๆ  มือวางอยู่ตรงร่องเอวด้านหลัง


“อยากรู้ไหมกูฝันอะไร”
“ไม่” มันตอบเสียงแผ่ว
“หึ รอกูก่อนนะ”



ผมอาบน้ำไวที่สุดในชีวิตเรียกว่าวิ่งผ่านน้ำจะดีกว่า เปิดประตูออกมานึกว่าจะเจอมันนอนรออยู่บนเตียงแต่ทั้งห้องเงียบสนิท เหลือเพียงไฟสีส้มวอร์มไลท์เปิดไว้แทน


“เฮ้ย”


ลำแขนที่สอดเข้ามากอดรอบเอวทำให้ผมสะดุ้ง จะหมุนตัวกลับไปไอ้คนข้างหลังก็ไม่ยอม มันอยู่ข้างหลังแบบนี้เสียวๆ ยังไงบอกไม่ถูก ไม่ลืมหรอกน่าว่าเมื่อก่อนมันก็รุกคนอื่น

ริมฝีปากร้อนแนบลงตรงหลังต้นคอ ก่อนจะลากไล่ปลายลิ้นมาจนถึงซอกหลังใบหู และแวะเวียนไปขบเม้มที่ติ่งหูเบาๆ ทำเอาผมขนลุกร่างกายเริ่มมีปฏิกริยาบางอย่าง มือสากที่คุ้นเคยลูบไล้อยู่ตรงหน้าท้องทำทีคล้ายกับจะเลื่อนหายลงไปกอบกุมลูกชายผมที่เริ่มกรึ่มๆ อยู่ใต้ผ้าขนหนูแต่ก็ไม่


ตี๋รุนหลังผมให้เดินไปที่เตียงระหว่างนั้นมันก็ไม่หยุดปลุกเร้าอารมณ์จากด้านหลัง


“ตี๋”


ผมเรียกมันเสียงพร่าทันทีที่โดนดันตัวให้นอนลงบนเตียง ไอ้ตี๋ใส่เสื้อผ้าครบขณะที่ผมเปลือยเปล่า ผ้าขนหนูหลุดไปตอนไหนไม่รู้ เราประสานสายตากันท่ามกลางแสงไฟสีอุ่นละมุน


“รักนะ” ...ตี๋น้อยของผม


ร่างที่คร่อมผมอยู่ลดริมฝีปากลงไปแตะที่แผ่นอกขบเม้มจนขึ้นรอย และเคลื่อนตัวลงต่ำเรื่อยๆ จนถึงลูกชายผมที่ชี้หน้ามันอยู่ มันหยุดนิ่งเหมือนกำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง ลิ้นสีลดแลบเลียริมฝีปากตัวเองเล็กน้อย


ผมยันตัวขึ้นและกำลังจะดึงมันขึ้นมา ...ไอ้ตี๋ไม่ชอบใช้ปาก ผมรู้



“อึก”


มันทำสิ่งที่ผมไม่คาดคิด เมื่อลูกชายผมถูกครอบครองด้วยโพรงปากของตี๋ แม่ง เหมือนในฝันฉิบ ลิ้นสากตวัดโลมเลียสิ่งที่อยู่ในปากอย่างช้าๆ เหมือนคนที่เจอของอร่อยและกำลังละเลียดกินเพื่อซึมซับทุกรสชาตินั้น ศีรษะทุยก็เริ่มขยับอย่างเป็นจังหวะ  ตี๋เร่งจังหวะสลับกับดูดกลืนอย่างช้าๆ ที่แม่งทำให้ผมรู้สึกเหมือนจะขาดใจตาย แต่ขณะเดียวกันมันกลับก่อให้เกิดความรู้สึกบางอย่างที่กวนใจ มือผมเลื่อนไปขยุ้มหัวมันให้เงยขึ้นสบตา


“มึง...  ทำอะไรผิดมา อึก รึเปล่า..” ผมถามเสียงกระท่อนกระแท่น เพราะตี๋ไม่หยุดขยับริมฝีปาก มันทำทั้งที่มือผมยังขยุ้มหัว และเหลือบสายตาขึ้นมองกันด้วย


ยั่วฉิบหาย


“ไอ้เหี้ยฝรั่งนั่นหรือเปล่า ..อื้ม ตี๋ ตี๋”


มันเร่งจังหวะขึ้นหลังผมพูดประโยคนั้นจบ ความเสียวแล่นจากปลายเท้าขึ้นสู่จุดกึ่งกลางลำตัว ผมเกร็งหน้าท้อง ขยับสะโพกสวนเข้าไปในปากมัน มือที่ขยุ้มหัวตี๋เมื่อครู่กลายเป็นขยับควบคุมจังหวะให้เร็วขึ้น


“ซี้ด ตี๋ กูจะถึงแล้ว อึก ไอ้ตี๋ เอาออก..” แต่ไอ้ตี๋ไม่ยอมถอย


ร่างกายผมกระตุกเกร็งพ่นน้ำรักเข้าสู่โพรงปากมันทันที ในหัวเหมือนมีใครมาจุดพลุสักร้อยนัดระเบิดพร่างพรายอย่างสวยงาม ตี๋ดูดกลืนน้ำรักเข้าไปจนไม่เหลือ และยังโลมเลียลูกชายผมไม่หยุดเหมือนถูกใจมันนักหนา ก่อนมันจะถอนริมฝีปากออก และยกตัวขึ้นมานั่งคร่อมตัก กำลังจะเข้ามาประกบริมฝีปากแต่ผมบีบคางมันไว้แน่น
 
“ตอบกู ของกูกับไอ้เหี้ยฝรั่งนั่น..” ไม่รอให้พูดจบมันก็สวนขึ้น
“กูไม่รู้ กูไม่ได้นอนกับมัน”


ผมถอดเสื้อผ้ามันออกจนเหลือแต่เนื้อแนบเนื้อ ตี๋เริ่มขยับสะโพกบดเบียดลงมาบนร่างกายผม ชอบชะมัด เวลามันยั่วผมแบบนี้ นกอินทรีกำลังจะสยายปีกแล้วสินะ


“ตอบกู ไอ้เด็กมินนั่น จูบเก่งหรือเปล่า” ไหนบอกว่าไม่สน ผมแกล้งหลุบตาต่ำ ไม่มองมัน “โอ๊ย ตี๋เจ็บ ปล่อยก่อน” มันกระชากหัวผมหน้าหงาย
“กูไม่รู้ กูไม่ได้จูบมิน”
“อย่าคิดว่ากูไม่รู้ว่าพี่เซนซื้อห้องนั้นไว้ทำไม” ไว้จัดปาร์ตี้มั่วเด็ก ผมตอบให้
“แต่มึงไม่รู้ว่าในห้องมีกล้องวงจรปิด มึงเชคได้ตั้งแต่วินาทีที่กูก้าวเท้าเข้าไปในห้อง ว่าคืนนั้นกูทำอะไรบ้าง” มือมันเริ่มผ่อนน้ำหนักลง
“มึงเช็คได้ เช็คได้ทุกอย่างเลย โทรศัพท์ เฟซบุ๊ค ไอจี กูไม่มีความลับกับมึงอยู่แล้ว”
“แต่ไอ้มิน”
“อย่างน้อยมันก็ไม่เคยขึ้นมานั่งคร่อมบนตัวกูแบบนี้แน่ๆ”


อาศัยจังหวะที่ตี๋กำลังนิ่งพลิกตัวมันนอนหงายและขึ้นคร่อมมันบ้าง


“มึงมันที่สุดของกูแล้วตี๋” ก้มลงไปเกลี่ยปลายจมูกตัวเองบนแก้มมัน สูดกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเจ้าตัว
“มึงก็ที่สุดของกูเหมือนกัน” ตี๋พูดเสียงเบา น่ารักแบบนี้คืนนี้อย่านอนเลยมึง


“อื้อ เจ เสียว”
“ตรงไหน”
“ตรงนั้น อึก พอ.. พอแล้ว”
“ร้องอีก เรียกชื่อกูอีก  เxดมันฉิบ”
“เจ เจ ช้าหน่อย ฮึก จะถึงแล้ว”


หึหึ คืนนี้มึงได้เรียกชื่อกูทั้งคืนแน่ ไอ้ตี๋


_________________________________



ตี 4.30

ผมตื่นขึ้นมาเพราะรู้สึกแอร์ในห้องเย็นเกินไป กวาดมือหาคนข้างกายมานอนกอดก็ว่างเปล่า แต่เห็นเงาคนนั่งตะคุ่มอยู่ปลายเตียง

ค่อยขยับตัวลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ เขยิบเข้าไปทีละน้อย จนชิดแผ่นหลัง

“ไง เจออะไรบ้าง”

ตี๋สะดุ้งเฮือก ทำหน้าเลิ่กลั่ก หลักฐานยังคามือ ...โทรศัพท์ผมที่เปิดค้างอยู่หน้าแชทไลน์ หึ ตี๋น้อยนี่น้า ทำไมน่ารักจังวะ

สอดมือเข้าไปจากด้านหลังทับบนหลังมือมัน และวางคางลงบนไหล่

“ไม่ได้จะเอาคืน” ผมรีบบอกเมื่อตี๋จะขยับมือออก “บอกแล้วไงว่าเช็คได้”

“ดูต่อสิ”
“มึง... ไปนอนต่อสิ”
“เอ้า” ผมหลุดหัวเราะ “ให้กูอยู่ด้วย สงสัยอะไรจะได้ถาม”
“ไม่ มึงนอน”
“เล่นโทรศัพท์ตอนนี้สายตาเสียน่า”


ดื้อจริง แฟนใครวะ


“เอางี้” ผมกดโทรศัพท์ตัวเองเลือกเข้าโหมดตั้งค่ารหัสผ่านใหม่ “มึงตั้งรหัสใหม่ ที่มึงรู้คนเดียว แล้วพรุ่งนี้แลกกันใช้”


นี่ผมบริสุทธิ์ใจขนาดไหนวะเนี่ย


“ถ้าเจอ กูจัดทั้งมึง ทั้งเด็กมึงเลยนะ”  เอ้า ตามใจ คิดว่าผมมีก็ลองค้นดู
“ได้ แต่ถ้าไม่เจอ กูจัดมึงชุดใหญ่เลยนะตี๋”


ป้าบ เข้าให้เต็มกกหู


“กูไม่ดูแล้ว ไปนอนเลยไป๊!”



END



#คนดีของพี่ไปไหน :)



ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3009
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-1

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 661
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +9/-2
55555555555555 ต้องอยู่ในโอวาทแล้วนะพิเจ  :laugh:

ออฟไลน์ nofsnof

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 428
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
เอ็นดูตี๋อ่ะ  :hao7: :hao7:

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4254
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +110/-7
เกือบไปนะเจ

ออฟไลน์ BooJiRa_

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
น่ารักเกินไปแย้วววววววว ><

ออฟไลน์ Petit.K

  • Petit parapluie
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 898
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
 :hao7: :hao6: :mew1:

ชอยๆๆเอาอักกกก อยากอ่านต่อ แงง ฟินมากเจต้องโดนมากกว่านี้555555

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ oohsg94

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 52
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เอ็นดูตี๋อ่าาา น่ารักมากๆๆ หมั่นไส้นังเจ

ออฟไลน์ tasteurr

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 552
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
น่ารัก น่ารัก น่ารัก
พี่เจ น้องตี๋โดนใจสุดๆ
 :pig4:

อยากอ่านเรื่องของป๋ากับภามด้วยค่ะ  :impress:

ออฟไลน์ norimaki

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 252
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +16/-0
งืมมมมม น่ารักมากๆเลย มันทำให้อยากอ่านต่ออีกเลยยยย
คู่นี้เขาขาดกันได้ แต่ก็ขอเอาคืนนิดนึงเน๊าะ น่ารักมากๆเลยค่ะ

ออฟไลน์ MinorMa

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 191
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +3/-2
น่ารักกก จะมีของคู่อื่นต่อมั้ยคะ อยากอ่านคู่ป๋ากับภาม

ออฟไลน์ mellowshroom

  • เป็ดHera
  • *
  • กระทู้: 1071
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +37/-1
สนุก จนไม่อยากให้เป็นเรื่องสั้น  :กอด1:

ออฟไลน์ TheDoungJan

  • —☁gtrsrist
  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 692
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
โอ้ยยพี่เจโดนเมียทิ้ง :hao6:

ออฟไลน์ Mookku_ps

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 29
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
อยากเห็นเขา 2 คนอยู่ด้วยกันมากกว่านี้จัง อยากให้พี่เจโดนทิ้งอีก  :hao7:

ออฟไลน์ mickeyz.min

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 834
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-0
รักที่เกือบไว้ใจ 5555

ออฟไลน์ HappyYaoi

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 182
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0

ออฟไลน์ MayA@TK

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-7

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ joborcusier

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 211
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0

ออฟไลน์ tipppppp

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
น่าร้ากกกกกกกกกกกกกกกกก

ออฟไลน์ NormalVee

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 138
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
เอ็นดูความรักเมียหลงเมีย ขาดเมียไปเหมือนใจจะขาด

ออฟไลน์ aoihimeko

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3266
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +155/-8

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด