(เรื่องสั้น)โกโก้สื่อรัก...❤ ตอนที่ 2 100% อัพล่าสุด 2/2/62
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: (เรื่องสั้น)โกโก้สื่อรัก...❤ ตอนที่ 2 100% อัพล่าสุด 2/2/62  (อ่าน 535 ครั้ง)

ออฟไลน์ jaofuu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ตกลงในการเข้ามาในเล้าเป็ดนะครับ กรุณาอ่านทุกคนนะครับ
เล้าแห่งนี้เป็นที่ที่คนชื่นชอบนิยาย boy's love หรือชายรักชาย หากใครหลงมาแล้วไม่ชอบ
กรุณากดกากบาทสีแดงมุมด้านขวาบนออกไปด้วยนะครับ


ติดตามกฏเพิ่มเติมที่กระทู้นี้บ่อยๆ เมื่อมีการแก้ไขกฏจะแก้ไขที่กระทู้นี้นะครับ
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0

ประกาศทั่วไปติดตามอัพเดทกันที่นี่
http://www.thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.0

ประกาศ กฎที่อื่นมีไว้แหก แต่ห้ามมาแหกที่นี่

1.ห้ามมิให้ละเมิดสิทธิส่วนตัวของคนแต่งและบุคคลในเรื่องทั้งหมด
การสนใจและชื่นชอบนิยายและเรื่องเล่าของคนในเรื่องควรมีขอบเขตที่จะไม่สร้างความเดือดร้อนให้เจ้าของเรื่อง เช่นเดียวกับเป็ดที่ตอนนี้ถูกรังควานตามหาตัวจากคนด้านต่างๆ จนตัดสินใจไม่เล่าเรื่องต่อ.........เนื่องจากบางเรื่องเป็นเรื่องเล่า.....................บางคนไม่ได้เปิดเผยตัวตน  เขาพอใจจะมีความสุขในที่เล็กๆแห่งนี้โดยไม่ได้ตั้งใจให้คนภายนอกได้รับรู้เรื่องราวแล้วนำไปพูดต่อ   เพราะปฎิเสธไม่ได้ว่าสังคมไม่ได้ยอมรับพวกเราสักเท่าไหร่

2.ห้ามมิให้โพสต์ข้อความ รูปภาพ ใช้ลายเซ็นหรือรุปส่วนตัวหรือสื่อใดๆที่ก่อให้เกิดความขัดแย้ง ไม่แสดงความเคารพ, หมิ่นประมาท,
หยาบคาย, เป็นที่รังเกียจ, ไม่เหมาะสม,ติดเรท x,ทำให้กระทู้กลายพันธ์,ไม่เกี่ยวพันกับนิยายที่ลง
หรืออื่นๆที่ขัดต่อกฎหมาย,ห้ามโพสกระทู้ที่จะสร้างประเด็นความขัดแย้ง  ในเรื่อง การเมือง ศาสนา พระมหากษัตริย์
และสถาบันต่าง ๆ  รวมถึงกระทู้ที่จะสร้างความแตกแยก  ชวนวิวาท ของสมาชิกภายในเวปบอร์ด
การกระทำเช่นนั้นอาจทำให้คุณแบนทันที และถาวร . หมายเลข IP ของทุกโพสต์จะถูกบันทึกเพื่อใช้เป็นหลักฐาน
ในความเป็นจริงเป็นไปได้ยากมากที่จะให้แต่ละคนมีความคิดเห็นตรงกันทั้งหมด   คนเรามากมายต่างความคิดต่างความเห็น เติบโตมาภายใต้ภาวะแวดล้อมต่างกันการแสดงความคิดเห็นที่แตกต่าง   จึงควรทำเพื่อให้เกิดความเข้าใจกัน แบ่งปันประสบการณ์และมิตรภาพเพื่ออาจเป็นประโยชน์ในการใช้ชีวิต  และไม่ว่าจะอย่างไรก็ควรเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่างของบุคคลอื่นช่วยกันสร้างให้บอร์ดนี้มีแต่ความรักนะครับ   

เรื่องบางเรื่องอาจจะเป็นทั้งเรื่องแต่งหรือเรื่องเล่าใดๆก็ขอให้ระลึกเสมอว่า  อ่านเพื่อความบันเทิงและเก็บประสบการณ์ชีวิตที่คุณไม่ต้องไปเจอความเจ็บปวดเล่านั้นเองเพื่อเป็นข้อเตือนใจ สอนใจในการตัดสินใจใช้ชีวิต   จึงไม่ต้องพยายามสืบหาว่าเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งส่วนการพูดคุยนั้น   ก็ประมาณอย่าทำให้กระทุ้กลายพันธุ์ห้ามเอาเรื่องส่วนตัวมาปรึกษาพูดคุยกันโดยที่ไม่เกี่ยวพันกับเรื่องในกระทู้นิยาย  ถ้าจะวิจารณ์หรือแสดงความคิดเห็นทุกคนมีสิทธิแต่ขอให้ไปตั้งกระทู้ที่บอร์ดอื่นที่ไม่ใช่ที่นี่นะครับ

3.การนำเรื่อง ข้อความ รูปภาพมาโพส หรือนำข้อความใดๆไปโพสที่อื่นๆ กรุณาพยายามติดต่อเจ้าของเรื่องเท่าที่จะทำได้หรือแจ้งมายังบอร์ดนี้ก่อนนะครับ  เนื่องจากเจ้าของเรื่องบางครั้งไม่ต้องการให้คนที่ไม่ได้ชื่นชอบนิยายชายรักชายเข้ามารับรู้  ลิขสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของเจ้าของคนที่ทำขึ้นและเวปแห่งนี้นะครับ

4.ห้ามแจกเบอร์ แลกเมล บอกเมล แลก msn บนบอร์ด โดยเฉพาะการบอกเบอร์ หรือเมลของคนอื่นโดยที่เจ้าของไม่ยินยอมให้ส่งหรือติดต่อกันทางพีเอ็มจะปลอดภัยกว่าแล้วเมื่อมีการติดต่อสื่อสารกันให้พึงระวังถึงความปลอดภัย ความไม่น่าไว้ใจของผุ้คนทุกคนแม้จะมีชื่อเสียงในบอร์ดเป็นเรื่องส่วนตัวของแต่ละคนไป เพื่อลดความขัดแย้งภายในเล้า จึงไม่สนับสนุนให้มีการจีบกันในบอร์ดนะครับ

5.ห้ามจั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” นักเขียนทุกคนอย่าโกหกคนอ่านว่าเป็นเรื่องจริงในกรณีแต่งเติมเพิ่มแม้แต่นิดเดียวให้ชี้แจงว่าเป็นเรื่องแต่งแม้จะแต่งเพิ่มขึ้นแค่ไม่ถึง 10 % ก็ตาม
เพราะแม้จะเป็นเรื่องที่เขียนจากเรื่องจริง เมื่อนำมาพิมพ์เป็นเรื่องผ่านตัวอักษร ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีการเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดสีสันในเนื้อเรื่อง ทางเล้าถือว่านั่นคือการเพิ่มเติมเนื้อเรื่อง จึงไม่อนุญาตให้จั่วหัวกระทู้ว่าเป็น “เรื่องเล่า” แต่สามารถแจ้งว่าเป็น “นิยายที่อ้างอิงมาจากชีวิตจริง” ได้  มีคนมากกมายทะเลาะเสียความรู้สึกเพราะเรื่องนี้มามากแล้ว

6.การพูดคุยโต้ตอบระหว่างคนเขียนและคนอ่านนอกเรื่องนิยาย  ทำได้  แต่อย่าให้มากนัก เช่น คนเขียนโพสนิยายหนึ่งตอน ก็ควรตอบเพียงคอมเม้นต์เดียวก็พอแล้ว  โดยสามารถใช้ปุ่ม Insearch qoute  ได้    ถ้าจะพูดคุยกันมากขึ้นแนะนำให้ไปตั้งกระทู้ใหม่ที่ห้องพูดคุยทั่วไป และลงลิงค์จากนิยายไปยังกระทู้พูดคุยกับแฟนคลับนิยายในรีพลายแรกด้วยนะครับ เพราะการที่คนเขียนและแฟนคลับพูดคุยกันมากทำให้หานิยายที่จะอ่านยาก ไม่เจอ ลำบากกับคนที่ไม่ได้เข้ามาตามอ่านทุกวัน

7. การกดบวกให้เป็ดเหลือง
      7.1 นิยาย 1 ตอน  จะให้ขึ้น Top list แค่ 1 Reply เท่านั้น ถ้าขึ้นเกิน จะลบคะแนนออก เหลือเฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด
      7.2 นิยาย 1 เรื่อง จะให้ขึ้น Top list ไม่เกิน 3 Reply ถ้าเกิน จะลบคะแนนออก ให้เหลือ เฉพาะ Reply ที่มีคะแนนสูงสุด ลงมาตามลำดับ
      7.3 Post ในห้องอื่น ๆ ก็จะใช้ หลักการเดียวกันนี้ เช่นกัน ยกเว้น
            - 1 Reply ที่เกินมานั้น โมทั้งหลาย พิจารณาดูแล้วว่า ไม่เป็นการปั่นโหวต และเป็น Reply ที่น่าสนใจและเป็นที่ชื่นชอบจริง ๆ

8.Administrator และ moderator ของ forum นี้ มีสิทธิ์อ่าน, ลบ หรือแก้ไขทุกข้อความ. และ administrator, moderator หรือ webmaster ไม่สามารถรับผิดชอบต่อข้อความที่คุณได้แสดงความคิดเห็น (ยกเว้นว่าพวกเขาจะเป็นผู้โพสต์เอง).

9.คุณยินยอมให้ข้อมูลทุกอย่างของคุณถูกเก็บไว้ในฐานข้อมูล. ซึ่งข้อมูลเหล่านี้จะไม่ถูกเปิดเผยต่อผู้อื่นโดยไม่ได้รับการยินยอมจากคุณ .Webmaster, administrator และ moderator ไม่สามารถรับผิดชอบต่อการถูกเจาะข้อมูล แล้วนำไปสร้างความเดือดร้อนต่างๆ

10.ห้ามลงประกาศลิงค์โปรโมทเวป  โฆษณา หรือโปรโมทในเชิงธุรกิจใดๆ ทุกชนิด ลงได้เฉพาะในห้องซื้อขาย ในเมื่อแนะนำเวปอื่นที่บอร์ดเรา ก็ช่วยแนะนำบอร์ดเราโดยลงลิงค์บอร์ดเรา เวป http://www.thaiboyslove.com  ในบอร์ดที่ท่านแนะนำมาให้เราด้วย  เมื่อจำเป็นต้องแนะนำลิงค์ให้ส่งลิงค์กันทาง personal message หรือพีเอ็มแทนนะครับจะสะดวกกว่า ส่วนในกรณีอยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนๆได้อ่านจริงๆนั้นพยายามลงให้ห้องซื้อขายซะ หรือถ้าม๊อดเดอเรเตอร์จะพิจารณาเป็นกรณีๆไป ถ้ารู้สึกว่าไม่ได้โปรโมทเวป แต่อยากแนะนำสิ่งดีๆให้เพื่อนด้วยใจจริงจะให้กระทู้นั้นคงอยู่ต่อไป

11.บอร์ดนิยายที่โพสจนจบแล้วมีไว้สำหรับนิยายที่โพสในบอร์ด boy's love จนจบแล้วเท่านั้น จึงจะถูกย้ายมาเก็บไว้ที่นี่ หาอ่านนิยายที่จบแล้ว หรือคนเขียนไม่ได้เขียนต่อ แต่โดยนัยแล้วถือว่าพล็อตเรื่องโดยรวมสมควรแก่การจบแล้ว หากนักเขียนท่านใดได้พิมพ์เล่มกับสำนักพิมพ์ ต้องการลบเรือ่งบางส่วนออก โดยเฉพาะไคลแม๊ก หรือตอนจบที่สำคัญ ให้แจ้ง moderator ย้ายนิยายของท่านสู่ห้องนิยายไม่จบ เพื่อที่หากระยะเวลาเกินหกเดือนแล้ว เราจะได้ทำการลบทิ้ง หรือท่านจะลบนิยายดังกล่าวทิ้งเสียก็ได้ เนื่องจากบอร์ดนี้เก็บเฉพาะนิยายที่จบแล้ว

บอร์ดนิยายที่ยังไม่มาต่อจนจบไว้สำหรับ
นิยายที่คนเขียนไม่ได้มาต่อนาน หายไปโดยไม่มีเหตุผลสมควร ไม่ได้แจ้งไว้หรือแจ้งแล้วก็ไม่มาต่อ 3 เดือน จะย้ายมาเก็บในนี้เมื่อครบหกเดือนจะทำการลบทิ้ง ส่วนเรื่องไหนที่จะต่อก็ต่อในนี้จนกว่าจะจบ แล้วถึงจะทำการย้ายไปสู่บอร์ดนิยายจบแล้วต่อไป

12.ห้ามนำเรื่องพิพาทต่างๆมาเคลียร์กันในบอร์ด

13.ผู้โพสนิยาย และเขียนนิยายกรุณาโพสให้จบ ตรวจสอบคำผิดก่อนนำมาลงด้วยครับ

14.ส่วนคนอ่านทุกท่าน เวลาอ่านนิยาย เรื่องที่คนเขียนเขียน 
ก็ไม่ต้องไปอินมากนะครับ ให้เก็บเอาสิ่งดีๆ ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆไปนะครับ

15. การนำรูปภาพ บทความ ฯลฯ มาลงในเวปบอร์ด  ควรจะให้เครดิตกับ... 
(1) ผู้ที่เป็นต้นตอเจ้าของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ
(2) เวปไซต์ต้นตอที่อ้างอิงถึง
....ในกรณีที่เป็นบทความที่ถูกอ้างอิงต่อมาจากเวปไซต์อื่นๆ
- ถ้ามีแหล่งต้นตอของเจ้าของบทความ  ให้โพสชื่อเจ้าของต้นตอของบทความหรือรูปภาพนั้นๆ  พร้อมทั้งเวปไซต์ที่อ้างอิง 
  (กรณีนี้จะโพสอ้างอิงชื่อผู้โพสหรือเวปไซต์ที่เรานำมาหรือไม่ก็ได้ แต่ควรมั่นใจว่าชื่อต้นตอของที่มาถูกต้อง)
- ถ้าไม่สามารถหาชื่อต้นตอของรูปภาพหรือเวปไซต์ที่นำมาได้ ควรอ้างอิงชื่อผู้โพสและเวปไซต์จากแหล่งที่เรานำมาเสมอ
- ควรขออนุญาติเจ้าของภาพหรือเจ้าของบทความก่อนนำมาโพสค่ะ(ถ้าเป็นไปได้) ยกเว้นพวกเวปไซต์สาธารณะ เช่น  หนังสือพิมพ์ออนไลน์ ฯลฯ ที่เปิดให้คนทั่วไปได้อ่านเป็นสาธารณะ ก็นำมาโพสได้ แต่ให้อ้างอิงเจ้าของชื่อและแหล่งที่มาค่ะ
- ไม่ควรดัดแปลงหรือแก้ไขเครดิตที่ติดมากับรูปหรือบทความก่อนนำมาโพส
- ถ้าเป็น FW mail  ก็บอกไปเลยว่าเอามาจาก FW mail

16.นิยายเรื่องไหนที่คิดว่าเมื่อมีการรวมเล่มขายแล้วจะลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออก กรุณาอย่าเอามาลงที่นี่ หรือสำหรับผู้ที่ขอนิยายจากนักเขียนอื่นมาลง ต้องมั่นใจว่าเรื่องนั้นจะไม่มีการลบเนื้อเรื่องไม่ว่าบางส่วนหรือทั้งหมดออกเมื่อมีการรวมเล่มขาย อนึ่ง เล้าไม่ได้ห้ามให้มีการรวมเล่มแต่อย่างใด สามารถรวมเล่มขายกันได้ แต่อยากให้เคารพกฎของเล้าด้วย เล้าเปิดโอกาสให้ทุกคน จะทำมาหากิน หรืออะไรก็ตามแต่ขอความร่วมมือด้วย เผื่อที่ทุกคนจะได้อยู่อย่างมีความสุข

17.ห้ามแจ้งที่หัวกระทู้เกี่ยวกับการจองหรือจัดพิมพ์หนังสือ แต่อนุโลมให้ขึ้นหัวกระทู้ว่า “แจ้งข่าวหน้า...” และลงลิงค์ที่ได้ตั้งเอาไว้ในแล้วในห้องซื้อขายลงในกระทู้นิยายแทน  ถ้านักเขียนต้องการประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจอง หรือจัดพิมพ์หนังสือของตนเองผ่านกระทู้นิยายของตนเอง  นิยายเรื่องดังกล่าวจะต้องลงเนื้อหาจนจบก่อน (ไม่รวมตอนพิเศษ) จึงจะทำการประชาสัมพันธ์ในกระทู้นิยายได้ (ศึกษากฏการซื้อขายของเล้่าก่อน ด้วยนะคะ)
ว่าด้วยเรื่องการจะรวมเล่มนิยายขายในเล้า จะต้องมี ID ซื้อขายก่อน ถึงจะสามารถประกาศ ..แจ้งข่าว..
ที่บนหัวกระทู้ของนิยายได้
ในกรณีที่ รวมเล่มกับ สนพ. ที่มี  ID ซื้อขายของเล้าแล้ว นักเขียนก็สามารถใช้ หมายเลข  ID ของ สนพ.
ลงแจ้งในหน้าที่มีเนื้อหารายละเอียดการสั่งจองนิยายได้

18.ใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดเรื่องสั้น ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที 
ส่วนเรื่องสั้นที่จบแล้วให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้วจะได้ไม่ถูกลบทิ้งและจะเก็บไว้ที่บอร์ดเรื่องสั้นไม่ย้ายไปไหน   
เช่นเดียวกับนิยายทุกเรื่องเมื่อจบให้แก้ไขโพสแรก และต่อท้ายว่าจบแล้ว จะได้ย้ายเข้าสู่บอร์ดนิยายจบแล้ว
ไม่เช่นนั้นม๊อดอาจเข้าใจว่าไม่มาต่อนิยายนานเกินจะโดนลบทิ้งครับ

เอาข้อสำคัญก่อนนะครับเด่วอื่นๆจะทำมาเพิ่มครับเอิ้กๆหุหุ
admin
thaiboyslove.com.......................................                                                           

วันที่ 3 ธ.ค. 2551วันที่ 16 ก.ย. 2554 ได้เพิ่มกฏ ข้อที่ 7
วันที่ 21 ต.ค.2556 ได้ปรับปรุงกฏทั้งหมดเพื่อให้แก้ไข และติดตามได้ง่าย
วันที่ 11 พ.ย. 2557 เพิ่มเติมการลงเรื่องสั้นและการแจ้งว่านิยายจบแล้ว
วันที่ 4 ธ.ค. 2557 เพิ่มบอร์ดเรื่องสั้นจึงปรับปรุงกฏข้อ 18
เกี่ยวกับเรื่องสั้น และ เพิ่มเติมส่วนขยายของกฏข้อ 17



เวปไซต์แห่งนี้เป็นเวปไซต์ส่วนบุคคลที่ได้รับความคุ้มครองจากกฏหมายภายในและระหว่างประเทศ
การเข้าถึงข้อมูลใดๆบนเวปไซต์แห่งนี้โดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ให้บริการ ถือว่าเป็นความผิดร้ายแรง

ข้อความใดๆก็ตามบนเวปไซต์แห่งนี้ เกิดจาการเขียนโดยสมาชิก และตีพิมพ์แบบอัตโนมัติ
ผู้ดูแลเวปไซต์แห่งนี้ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย และไม่รับผิดชอบต่อข้อความใดๆ
 โปรดใช้วิจารณญาณของท่านที่เข้าชม และ/หรือ ท่านผู้ปกครองในการให้ลูกหลานเข้า





เรื่องสั้นเรื่องแรกของฟูฝากติชมด้วยนะคะ


สารบัญ
Share This Topic To FaceBook
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-02-2019 16:32:50 โดย jaofuu »

ออฟไลน์ jaofuu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
Re: (เรื่องสั้น)โกโก้สื่อรัก...❤
«ตอบ #1 เมื่อ06-01-2019 23:14:01 »

บทนำ


ตี๊ด ตี๊ด ตี๊ด
เสียงนาฬิกาปลุกหัวเตียงขวาดังขึ้น เป็นประจำทุกวันพุธ
เพราะผมมีเรียนตอนช่วงเช้า ผมใช้มือของผมเอื้อมไปกดปิด และลุกขึ้นนั่งด้วยความง่วง ใช้มือยกขึ้นขยี้ตาเบาๆให้พอหายง่วง ลุกเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปมหา'ลัยดังเช่นทุกวัน

ผมเดินลงจากหอและข้ามถนนมาเดินต่ออีกนิดก็ถึงป้ายรถประจำทาง ระหว่างที่กำลังเดินผมก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยตะโกนเรียก จึงต้องหันไปมอง
"คราม คราม คราม โว้ย รอกูด้วย" ผมหันหลังกลับไปมองพร้อมเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

"เดินคนเดียวจะตายหรอมึงถึงต้องให้กูหยุดรอมึงเนี่ย"ส่ายหัวนิดๆให้คนที่กึ่งเดิน กึ่งวิ่งมาหาผม

"ก็คณะเดียวกันป้ะ ไปพร้อมกันดีกว่าจะได้มีเพื่อนคุยระหว่างขึ้นรถไง" ผมและมอสเรียนคณะเดียวกันครับ คณะรัฐศาสตร์ ปี 1

"เออๆ รีบๆเดินกูเห็นรถมาแล้ว"
จบประโยคของผมผมและมอสจึงพากันวิ่งไปที่ป้ายรถประจำทางพอมาถึงก็โบกรถได้พอดี แถมยังมีที่นั่งเหลือให้พวกผมด้วย

"วันนี้มึงไปร้านนั้นอีกป้ะ" มอสถามผม

"ไปดิ กูก็ไปเกือบทุกวันป้ะ" ผมพูดไปหัวเราะไป มอสเป็นเพื่อนสนิทของผมครับเราเรียนจบจากโรงเรียนเดียวกันแล้วก็ต่อมหา'ลัยเดียวกันคณะเดียวกันอีกด้วย

"แล้วมึงคิดว่าวันนี้จะได้เจอ'พี่'เขาไหม ปกติทุกวันพุธแบบนี้พี่เขาจะมาเร็วไปเร็วนะมึง"

"วันนี้คาบบ่ายยกคลาสกูว่าจะไปตั้งแต่บ่ายเลย" พูดจบผมก็สะกิดเพื่อนรักให้ลุกขึ้นเตรียมตัวลงจากรถเพราะอีกนิดก็ถึงป้ายมหา'ลัยของพวกผมแล้ว

"กูไปด้วยนะกูอยากกินลาเต้ปั่น"มันบอกผมเสียงดีใจเพราะมันชอบกินลาเต้ปั่นที่ร้านนั้นมาก

ร้านนั้นที่ว่าคือร้านกาแฟของเพื่อนพี่รหัสผมเอง

"เหลืออีก 10 นาทีก่อนขึ้นคลาสกูขอเข้าห้องน้ำแปปนึงนะ"ผมบอกมอสเพราะตอนนี้จู่ก็รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำ

"เออ กูรอหน้าตึกนะซื้อขนมกินด้วย"ผมพยักหน้าและกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปเข้าห้องน้ำ

หลังจากปล่อยของเหลวเสร็จผมก็ออกมายืนล้างมือ ห้องน้ำที่ผมเข้าเป็นห้องน้ำของคณะมนุษศาสตร์เพราะเป็นทางผ่านที่จะเดินไปคณะของผมพอดีผมที่กำลังล้างมืออยู่นั้นรู้สึกเหมือนมีคนเดินผ่านมายืนล้างมือข้างๆ ผมเลยเงยหน้าขึ้นมอง

อ่า....ผมไม่น่ามองเลยให้ตายสิ

อาการสั่นอย่างหนักของหัวใจนี่มันแย่ชะมัด ใบหน้าที่ออกสีขาวเหลืองของตัวเองตอนนี้ให้เดาคงเป็นสีชมพูน่าเกลียดแน่ๆ
 'พี่'เขาเงยหน้าขึ้นมาดวงตาของเราสบกันนั่นยิ่งทำให้ใจของผมสั่นมากขึ้นอีก
'พี่นาย'มองหน้าผม พี่นายสบตาผม อยากตายจริงๆ ถึงจะแค่นิดเดียวก็เถอะ แต่มันเขินชะมัด

"หน้าพี่มีอะไรติดหนือเปล่าครับ?"
เฮือก....สะดุ้งนิดๆเมื่อพี่นายเอ่ยปากออกมา

แม่ครับพี่เขาคุยกับผม

"เอ่อ เอ่อ คือ พะ พะ พี่..."ผมตอบเสียงตะกุกตะกัก ให้ตายเถอะน่าอายชะมัด

"พี่ทำไมครับ"ตอบมาเสียงเรียบหน้านิ่งตามสไตล์เขา

"คือ พี่ไม่ได้รูดซิบกางเกงครับ!!!!" บอกเสร็จก็วิ่งหนีออกมาโดยไม่ได้หันกลับไปมองสีหน้าคนตัวสูงว่าแสดงออกมาอย่างไร

'เหี้ยเอ้ย ไม่ต้องไปถึงร้านก็ได้เจอแล้วบุญของกูจริงๆ'


'แต่กูไปทักพี่เขาแบบนั้นทำไมวะแม่งเอ้ยหน้าแตกน่าอายชิบเลย นักกีฬาบาสสุดเนี้ยบ หน้าหล่อ แต่ไม่ถึงขั้นเดือนคณะ คนนั้นน่ะหรอจะลืมรูดซิปกางเกงบ้าไปแล้วไอ้คราม กูไม่กล้าเจอหน้าเขาแล้ว' วิ่งไปคิดไปพอเจอหน้าเพื่อนรักที่รออยู่ก็ไม่รอช้า ลากมันขึ้นตึกเรียนไปด้วยกัน มันเองก็คงงงว่าผมจะรีบอะไรนักหนา แต่เดี๋ยวค่อยเล่า ให้มันฟังตอนนี้ขอฟินก่อน






TBC
ตอนแรกก็ยังไม่เกี่ยวกับโกโก้นะคะเดี๋ยวแต่งต่อไปจะรู้ที่มาของชื่อเรื่องค่ะ แต่งไม่ดีก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ เป็นยังไงฝากติด้วยนะเราแต่งครั้งแรกจริงๆ;-; [/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 07-01-2019 07:13:38 โดย jaofuu »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
Re: (เรื่องสั้น)โกโก้สื่อรัก...❤
«ตอบ #2 เมื่อ07-01-2019 16:54:40 »

เหตุเกิดเพราะความเขิน  :hao7:

ออฟไลน์ yunnutjae

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 578
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
Re: (เรื่องสั้น)โกโก้สื่อรัก...❤
«ตอบ #3 เมื่อ08-01-2019 11:51:23 »

พี่ครามอาจจะงงว่า เอาเวลาไหนไปมองเป้าพี่ เพราะน้องจ้องหน้าพี่อยู่งี้ปะ 55555555555555555

ออฟไลน์ jaofuu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ตอนที่ 1



“แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก มึงหนีอะไรมาวะ ไอ้คราม” มอสถามผมเสียงหอบจากการที่ผมลากมันวิ่งขึ้นตึก 4 ชั้น เพื่อเข้าห้องเรียน

“ตอนออกจากห้องน้ำกูเจอพี่นาย กูเลยรีบวิ่งหนีมา”

“หนี? มึงจะหนีทำไมวะ มึงไปทำอะไรพี่เขา”

“...”

“หรือว่ามึงแอบไปมองน้องชายพี่เขาตอนเข้าห้องน้ำวะ อี๋ ไอ้โรคจิต”

ป๊าบ !!!!

ผมตบหัวไอ้เพื่อนติ๊งต๊องของตัวเองที่คิดอะไรเป็นตุเป็นตะ
ปัญญาอ่อนจริงๆอย่างผมเนี่ยนะจะมองของพี่เขาแค่หน้าผมยังไม่กล้ามองเลย

“มองเป้าบ้านป้ามึงดิ กูดันไปทักพี่เขาว่าลืมรูดซิปกางเกงอะดิ แม่ง โคตรน่าอายเลย วันนี้ไปร้านกูไม่กล้านั่งที่เดิมเพื่อส่องพี่เขาแล้ว กูต้องย้ายไปนั่งมุมร้านแทน” ผมยกมือขึ้นมาขยี้หัวด้วยความวิตก มีอย่างที่ไหนทักคนที่แอบชอบเรื่องเป้ากางเกง แล้วแบบนี้พี่นายจะคิดว่าผมเป็นโรคจิตไหมนะ

“ไอ้ครามกูพูดตรงๆเลยนะ มึงมีความสุขหรอวะไปแอบมองเขาทุกวัน ไม่เบื่อบ้างหรอที่ต้องคอยตามแบบนี้อะ ทำไมมึงไม่ลองรุกจีบพี่เขาวะ”

“ !!! “

“ถ้ามึงไม่กล้านะมึงลองรุกจีบแบบเนียนๆก่อนเช่นเอาของไปให้โดยไม่เปิดเผยตัวอะ แบบในซีรีย์ ในนิยาย อะไรแบบนี้ กูเห็นนะ แอบๆทำไปตอนจบเดี๋ยวก็ได้กันเอง”

“มึงอย่าลืมดิว่ากูเป็นผู้ชายนะ พี่นายเขาก็ดูแมน 100% มีผู้หญิงควงพอให้เห็นบ้าง ถ้ากูไปจีบแล้วพี่เขาจับได้ว่าคนที่จีบเป็นผู้ชายเขาจะทำยังไงวะ” ผมตอบสีหน้าเคร่งเครียด

“ไม่ลองจะรู้หรอวะ”

“แต่---”

แอ๊ด ดด ดด
เสียงเปิดประตูห้องเรียกความสนใจจากผมและมอส เรา 2 คนมองไปที่ประตูก็พบกับอาจารย์ที่สอนประจำวิชานี้เดินถือกระเป๋าเข้ามา

“สวัสดีครับ นิสิตทุกคน ---”

บทสนทนาของผมกับมอสจึงจบลงแต่ความคิดของผมยังไม่จบผมลองคิดตามที่มอสมันพูดแล้ว ถ้าผมแอบเอาของไปให้พี่เขาแบบที่ไม่เปิดเผยตัวตนก็เท่ากับผมได้ดูแลพี่เขาทางอ้อม แถมไม่ต้องกลัวอึดอัดว่าจะมองหน้ากันไม่ติดเพราะเราไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว เลยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกสงสัยด้วย

ไอ้มอสไอ้เพื่อนตายฉลาดจริงๆ!!

ที่เหลือก็แค่เอาของไปให้และไม่ทำตัวเด่นจนโดนจับได้

“เอาละครับวันนี้เลิกคลาสได้ ผมหวังว่าชื่อของนักปรัชญาต่างๆจะเข้าหัวพวกคุณบ้างนะ เพราะอีก เดือนกว่าๆพวกคุณก็จะต้องสอบไฟนอลแล้วนะครับ”

คลาสนี้เลิกตอน 11.30 นาฬิกา ผมกับไอ้มอสตกลงว่าจะกินข้าวที่โรงอาหารคณะผมก่อนแล้วค่อยไปที่ร้านกาแฟของพี่หลิน (เพื่อนพี่รหัสผมเองครับ เราค่อนข้างสนิทกัน)

“ไอ้มอส” ผมเรียกมันเสียงร่าเริง

“หืม” มันเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงถามว่ามีอะไรแล้วก็ยัดข้าวผัดหมูเข้าปากคำโต

“กูจะคอยให้ของพี่เขาอยู่ห่างๆแบบไม่เปิดเผยตัวนะ” สีหน้าของเพื่อนผมเปลี่ยนไปมันขมวดคิ้วเล็กน้อย

“อะไรเข้าสิงให้มึงกล้าวะ”

“กูอยากให้พี่เขาอะแค่นี้แหละไม่มีอะไร และกูก็คิดว่ากูคงมีความสุขที่ได้ให้พี่เขาด้วย”

“อืม ตามใจมึงแหละมึงว่าดีกูก็ว่าดี”

บทสนทนาจบลงแค่นั้นผมกับมอสกินข้าวเสร็จก็ตรงไปที่ร้านกาแฟพี่หลินทันที

@ร้านกาแฟพี่หลิน

“พี่หลิน พี่แพรว สวัสดีครับ” ผมทักทายพี่รหัสกับเพื่อนพี่รหัสผม

“หวัดดีไอ้แสบ วันนี้โต๊ะเดิมใช่ไหม” พี่แพรวเป็นคนถามผมในขณะที่มือก็ชงกาแฟไปด้วย

“ไม่ครับผมขอโต๊ะในสุดดีกว่า” ผมตอบยิ้มๆ

“อ้าวแล้ววันนี้ไม่ส่องหรอ”คราวนี้เป็นพี่หลินที่ถามผม

“จะไปกล้าเสนอหน้าได้ไงหละ วันนี้มันไปทำงามหน้ามาหนะสิเจ๊” ไอ้เพื่อนชั่วมันตอบพร้อมแฉผม

“ทำอะไรวะ!” สองสาวถามพร้อมกัน

“หึๆ” ไอ้มอสหัวเราะและเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้พี่ๆฟัง

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า เสร่อว่ะไอ้คราม คิดได้ไงซิปไม่รูด โอ๊ย ตาย ตาย” ผมมุ่ยหน้าที่ถูกล้อ

“ขำตายแหละ ว่าแต่วันนี้ไม่เรียนหรือไง มาทำงานที่ร้านช่วงเช้าเนี่ย” ผมหาเรื่องเปลี่ยน

“วันนี้อาจารย์ไม่อยู่ ก็เลยยกคลาส ก็อาจารย์ฉันไปพร้อมกับอาจาย์แกนั่นแหละ แกเลยมานั่งโง่ที่ร้านฉันได้ไง” พี่หลินตอบผมกลับมา

“พี่หลินอะ วันนี้ถ้าพี่ครามมาผมฝากทำโกโก้เย็นให้เจาด้วยนะ และนี่ก็เงินค่าโกโก้” ผมบอกพร้อมยื่นเงินจำนวน 45 บาทให้พี่ทั้ง 2

“ว้าว!! วันนี้น้องฉันกล้าขึ้นแล้วไอ้หลิน โลกจะแตกไหมเนี่ย”พี่แพรวพูดไปทำท่าทางเอามือทาบอก เหมือนหัวใจจะวาย

“ไหนๆ แกก็กล้าเดินหน้าทั้งทีฉันจะให้โปรพิเศษแกก็แล้วกัน” พี่หลินทำหน้าชั่วร้าย

“อะไรอะพี่?” ผมกับไอ้มอสถามพร้อมกัน

“นี่ไง”พี่หลินบอกพลางยกปากกาเมจิก 2 หัวแบบแห้งเร็วขึ้นมา

“ปากกา ทำไมอะ จะแถมผมหรอ ผมไม่เอานะ พี่ๆใช้กันไปแล้วอะ” ส่ายหน้าและกำลังจะเดินไปนั่งที่โต๊ะมุมร้าน

“หยุดเลยนะไอ้คราม ของแถมบ้านแกสิ ฉันจะให้แกเขียนข้อความถึงเขาลงบนแก้วย่ะ” ทำหน้าเหม็นเบื่อใส่ผมไปหนึ่งที

“อ๋อ แล้วมันพิเศษตรงไหนอะ แค่เขียนข้อความ”ผมสงสัยจริงๆว่าพิเศษตรงไหน

“ตรงที่ฉันก็พูดให้มันดูยิ่งใหญ่เท่านั้นแหละ แต่แกก็เป็นคนแรกนะที่ฉันให้เขียนอะ ปกติไม่มีใครเขาเขียนกันที่ร้านฉัน”

“อ๋อ”

“สรุปจะเขียนว่าอะไร”

“เขียนว่าอะไรดีวะไอ้มอส”ผมถามความเห็นเพื่อนเพราะคิดเองไม่ออก

“เป็นผัวผมเถอะ  โอเคป้ะ”

“โอเคบ้านมึงดิ ถามมึงนี่ไม่ได้อะไรเลย ไอ้ฟาย กูคิดเองดีกว่าอีก” ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าน่าแดงเพราะเขินตามที่ไอ้มอสพูดขนาดไหน

“เอ้า ไรวะถามกูพอกูตอบก็ด่ากูไอ้นี่ท่าจะบ้า”มอสเกาหัวแกรกๆ

“พี่ว่านะเขียนความรู้สึกไปเลย” พี่แพรวเสนอ

“จะดีหรอครับ”

“ดีสิ ยังไงแกก็ไม่ได้เปิดเผยตัวอยู่แล้วกลัวอะไรวะ”

“งั้นเอาแบบนั้นก็ได้ครับ ผมฝากพี่หลินเขียนด้วยนะครับ”

“โอเคจ้า”

ผมเดินมาที่โต๊ะด้วยหัวใจที่เต้นแรงจินตนาการว่าหน้าพี่นายตอนที่ได้โกโก้ของผมจะเป็นยังไง แต่ผมคงลืมไปว่าคนที่ผมฝากให้เขียนข้อความคือพี่หลินจอมเกเร ที่ชอบแกล้งผมเป็นชีวิตจิตใจ
 






TBC


ขอบคุณ 2 คอมเมนท์นะคะ แค่ 2 คนเรายังรู้สึกมีกำลังใจเลย

อยากรู้ว่าพี่หลินเขียนอะไรรอตอนต่อไปนะคะ ที่เราแต่งตอนนึงสั้นเนี่ยเพราะ เราไม่ค่อยมีเวลามาแต่งทีละยาวๆ เรามีการบ้านเยอะมาก และต้องเรียนพิเศษด้วย เราเลยมีความคิดว่าเราจะอัพทีละ 50% และต่อด้วย 100% ในตอนต่อไป ตอนจะได้น้อยๆ และยาวด้วย

//สุดท้ายนี้ขอบคุณค่ะ[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 09-01-2019 18:37:42 โดย jaofuu »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0
Re: (เรื่องสั้น)โกโก้สื่อรัก...❤
«ตอบ #5 เมื่อ09-01-2019 06:20:54 »

 รบกวนไรต์ช่วยลงวันที่อัพ ไว้ท้ายตอนตรงหน้าหลักให้ด้วยจ้า..ตามอ่านอยู่  :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ jaofuu

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 4
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ตอนที่ 2
[/b]



ผมนั่งรอในร้านกาแฟของพี่หลินเป็นเวลาเกือบๆ 1 ชั่วโมง ร่างสูงโปร่ง หุ่นนักกีฬา หน้าตาดูดี แต่เรียบนิ่งก็เดินเข้ามาในร้าน ผมรีบหลบมุม เพราะกลัวว่าพี่เขาจะเห็นหน้าของผม พี่เขามองซ้ายมองขวา เหมือนหาอะไรอยู่สักอย่างแต่คงจะหาไม่เจอเพราะคิ้วของเขาขมวดนิดหน่อย แล้วจึงหันไป พูดกับพี่หลินและพี่แพรว ผมที่แอบอยู่หลังเสาร์ ไม่ได้ยินว่าพี่เขาพูดอะไรแต่ ผมเดาได้ว่า เขาน่าจะสั่งโกโก้กปั่นไม่หวานเหมือนเดิมเป็นเมนูที่พี่เขากินเป็นประจำเวลาที่มาร้านนี้ จากนั้นผายมือมาทางผม ผมรีบผลุดหัวกลับไปหลังเสาร์ตามเดิม ไอ้มอสที่นั่งตรงข้ามผม หรือก็คือนั่งชิดผนังด้านในหัวเราะออกมาด้วยความตลกท่าทีของผม ผมถลึงตาใส่มันไปที แล้วโผล่หัวออกไปมองใหม่ ปรากฏว่าพี่นายนั่งหันหลังให้ผมในโต๊ะถัดไปประมาณ 2-3 ตัว ผมนั่งมองพี่เขาไม่นานโกโก้ปั่นของพี่เขาก็ถูกพี่แพรวยกมาเสิร์ฟ พี่แพรวเหล่ตามามองแล้วยักคิ้วให้ผมเป็นเชิงบอกว่า ทุกอย่างโอเค
‘สุดยอดเลยพี่แพรวสมแล้วที่เป็นพี่รหัสผม แต่เอ๊ะ หรือควรขอบคุณพี่หลินดีที่ยอมเขียนข้อความให้ผม’
ผมไม่กล้ามองว่าถ้าพี่เขาเห็นแล้วจะมีสีหน้ายังไงเลย ตัดสินใจหันมาหามอส แล้วนั่งเหงื่อตก

“มึงถ้าพี่เขาไม่โอเคอะ กูจะทำยังไงดี ถ้าพี่เขาเกลียดกูหละ ถ้าพี่เขาคิดว่ากูปัญญาอ่อนอะ กูจะทำยังไง กูคงทนไม่ได้ถ้าพี่เขามองกูด้วยสายตาที่เหมือนกูเป็นขี้อะมึง กูไม่กล้า มองเลยมึง มึง มึง มึง มื๊งงงงงงง” ผมระบายออกมาด้วยความอัดอั้น ทนไม่ไหวแล้ว กลัวไปหมด มือผมก็มีแต่เหงื่อ หน้าผมก็มีแต่เหงื่อ ใจเต้นแรงมากเลย

“ใจเย็นๆมึง พี่เขาจะรู้ได้ไงในเมื่อเราไม่ได้เสนอตัวออกไปนะเขาจะรู้หรอว่าคนที่สั่งโกโก้ให้เขาอะคือมึง” มันพูดท่าทีกลั้วหัวเราะ

“เออ นั่นสิ กูลืมไปเลย ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ผมถอนหายใจอย่างโล่งอกเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าผมไม่ได้แสดงตัวออกมา

หลังจากนั้นผมก็นั่งคุยกับไอ้มอสไปเรื่อยๆ ประมาณ 40 นาที พี่เขาก็เรียกเก็บเงิน พี่หลินเดินมาพูดอะไรวักอย่างพี่เขาก็ขมวดคิ้ว เถียงกันไปสักพักพี่นายก็เดินออกจากร้านไป ผมออกมาจากมุมที่แอบอยู่ก็รีบวิ่งไปถามพี่หลินด้วยความอยากรู้อยากเห็นทันที
“พี่เขาว่าไงบ้างพี่ เขาเห็นข้อความแล้วทำยังไงบ้าง”

“ไม่รู้อะ หน้ามันนิ่งมากเลยพี่ก็เดาไม่ถูก”

“แล้วตอนจ่ายเงินอะพี่เขาว่ายังไง”

“มันจะจ่ายเองแต่ พี่บอกว่าคนให้เขาอยากให้มึงจริงๆนะทำแบบนี้เขาอาจเสียใจ มันเลยบอกว่าคราวหน้าไม่ให้จ่ายเงินแทนมันอีก” ผมหน้าจ๋อยทันทีเดาว่าพี่เขาคงไม่ชอบที่ผมไปแสดงออกว่าชอบแบบนั้น

“พี่เขาคงไม่ชอบสินะ”

“อย่าทำหน้าแบบนี้ดิวะไอ้น้อง นายมันบอกไม่ให้จ่ายเงินหนิ แต่ไม่ได้บอกว่าห้ามเขียนข้อความนะ” พี่แพรวปลอบผม

"ใช่แล้วมึงมึงยังคงส่งความรู้สึกมึงผ่านแก้วโกโก้ได้อีกนะ" คราวนี้เป็นมอสที่ปลอบใจผม

"นั่นดิ งั้นพรุ่งนี้เขียนใหม่นะพี่หลินเขียนแบบเดิมเลยนะพี่"

"เอ๊ะ พี่หลินพี่เขียนอะไรให้ไอ้ครามมันอะ" ไอ้มอสถามแต่พี่หลินมีอาการสะดุ้งนิดหน่อย จากนั้นก็ยิ้มหวานส่งมาให้ผมแล่วตอบว่า

"เขียนว่า ผมชอบพี่ครับ ไงจ๊ะ" ดีจังที่พี่หลินไม่ได้เขียนอะไรประหลาดๆลงไปยิ่งขี้แกล้งอยู่ด้วย แต่ผมคงคิดมากไปที่เห็นมุมปากพี่หลินแกยกขึ้นนิดนึง

"ผมกลับก่อนนะพี่ อยากกลับไปเล่นเกมส์ต่อแล้ว"

"เออๆ กลับดีๆนะ ว่าแต่พรุ่งนี้เขียนเหมือนเดิมไหม" พี่หลินถาม

"ครับพี่เขียนแบบเดิมเลย"

พี่หลินทำมือบอกว่าโอเค ผมกับไอ้มอสโบกมือลาแล้วเดินออกจากร้านไป แยกย้ายกันเข้าหอใครหอมัน


หลังจากทั้ง 2 คนออกจากร้านไป


"ฉันเชื่อว่าแกไม่ได้เขียนคำว่า ผมชอบพี่ครับ ใช่ไหมหลินหน้าตาแกมันบอกแบบนั้น" แพรวถามเพื่อนสนิทเสียงอ่อนใจ เพราะเชื่อว่ายังไงเพื่อนตัวเองก็ไม่มีทางเขียนอะไรดีๆลงไปแน่นอน

"ฉันเขียนว่า ผมชอบพี่ครับ ลงไปจริงๆนะ" หลินตอบเพื่อนรักเสียงร่าเริง

"..."

"แต่แค่ว่าฉันบอกไม่หมดเท่านั้นเอง"

"แกเขียนอะไรลงไปอีก"รอยยิ้มร้ายกาจผลุดขึ้นบนใบหน้าหวานสวย พร้อมกับดวงตาใสที่ปกปิดเพื่อนสนิทไม่มิดว่าภายในดวงตานั้นกำลังสั่นระริกด้วยความสนุก

"ก็เขียนว่า ผมชอบพี่ครับเป็นผัวผมเถอะ ยังไงหละ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
แพรวถอนหายใจและคิดว่า น้องรหัสของเขามันชั่งซื่อจริงๆที่เชื่อคำพูดของปีศาจหน้าสวยตนนี้





ครบรอบ 1 อาทิตย์แล้วที่ผมให้พี่หลินเขียนข้อความผ่านแก้วโกโก้ของพี่คราม ผมรู้สึกดีที่ผมทำแบบนี้นะ พี่เขาก็ดูไม่รู้สึกรำคาญอะไรผมด้วย

"ไอ้ครามวันนี้ไปกินเหล้ากับกูไหม" ระหว่างที่ผมกำลังนั่งคิดถึงพี่นาย ไอ้พี่เจ็ทพี่รหัสไอ้มอสมันก็เข้ามาทัก

"มีใครบ้างอะพี่"

"มีกู ไอ้ครีม ไอ้เดย์ ถ้ามึงไปด้วยอก็ชวนน้องรหัสกูหน่อยนะ มันโกรธกูไม่ยอมพูดกับกูกูกะจะพามันไปง้อวันนี้"

"มันโกรธอะไรพี่อะ" ผมถามไปด้วยความสงสัย สายรหัสของไอ้มอสมันรักกันมากไม่เคยเห็นมันเถียงกันด้วยซ้ำไปทำไมจู่ๆไอ้มอสถึงโกรธพี่เจ็ทได้นะ

"กูเอาของฝากไปให้มันที่ห้องแล้วเผลอเหยียบเลโก้ที่มันกำลังต่ออยู่พัง พอมันเห็นก็ด่ากู จากนั้นแม่งก็ไม่คุยกับกูเลย" พูดไปพี่มันก็เกาหัวไป

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า อ๋อ พี่ไม่รู้จริงๆหรอ ไอ้มอสอะมันรักเลโก้ขนาดไหน มันเป็นคนชอบต่อเล่โก้มาก เวลามันต่อใครไปกวนมัน มันจะหัวร้อนมาก นี่พี่เหยียบแตกไม่แปลกที่มันจะโกรธ" ผมนึกไปถึงตอนที่มันกำลังตั้งใจต่อแล้วผมไปกวนมันให้มันไปกินข้าวกับผม ตอนนั้นมันหัวร้อนมากเลยลุกขึ้นมาชี้หน้าด่าผมใหญ่เลย จนผมต้องรีบขอโทษแล้วไปซื้อขนมง้อมัน

"มิน่า แม่งโกรธกูขนาดนั้น ยังไงมึงพามันมากับมึงให้ได้นะ"

"ผมยังไม่ได้บอกเลยนะว่าจะไป"พูดจาเย้าแหย่พี่เจ็ทไปนิดหน่อย

"ไอ้เหี้ย กูบังคับมึงไปในฐานะรุ่นพี่"

"ล้อเล่น น่ะพี่ ยังไงก็ไป เรื่องไอ้มอสอะแค่ผมเอ่ยปากชวนยังไงมันก็ไปอยู่ดี"

"เออๆ ขอบใจมากมึงกูไปละเอางานไปส่งให้ไอ้ครีมก่อน"พี่มันเอามือวางบนหัวผมแล้วตบเบาๆ และก็เดินจากไป



"พี่หลิน พี่แพรวสวัสดีครับ" ผมมาที่ร้านเหมือนเดิมทุกวันนั่งในมุมอับสายตาเหมือนเดิม นั่งรอประมาณ 20 นาทีพี่นายก็เดินเข้ามาในร้าน แต่วันนี้ที่ไม่เหมือนเดิมคือ พี่นายดูหงุดหงิดผิดปกติ คิ้วสวยที่ผมชอบมอบขมวดมุ่น ดวงตาคมคู่นั้นดูดุดันผิดปกติ ปากเรียวสวยตอนนี้มุมปากมันคว่ำลง ใครกันที่ทำให้พี่นายอารมณ์เสียนะ ดูสิหน้าตาน่ากลัวมากเลย ถึงแม้ปกติจะน่ากลัวอยู่แล้วก็เถอะ
ผมลองเปิด facebook กดหาชื่อเฟสที่จำได้ขึ้นใจเพราะนั่งส่องทุกวัน แอคเคาท์ของพี่นายไม่ค่อยอัพเดทอะไรเดือนนึงจะเช็คอิน 1 ที แต่แปลกที่วันนี้พี่นายเขาโพสต์อะไรบางอย่างลง facebook ไม่รอช้าผมต้องรีบไปอ่าน

nine anon 2 ชั่วโมงที่แล้ว
ถ้าชอบกันจริงอย่าไปยิ้มให้คนอื่นสิ

พี่นายมีคนที่ชอบแล้วหรอและดูเหมือนคนๆนั้นจะชอบพี่เขาด้วยแต่คนคนนั้นกลับไปสนิทกับคนอื่น แบบนี้พี่นายเขาหึงสินะ
อา เจ็บจัง พอรู้ว่าพี่นายมีคนที่ชอบแล้วมันเจ็บที่อกมากๆเลย อกหักใช่ไหนเนี่ยไอ้คราม
ผมรู้ตัวนะว่าปกติพี่เขาก็ไม่สนใจผมอยู่แล้ว แต่พอยิ่งรู้ว่าพี่นายมีคนที่ชอบ ผมก็ยิ่งเจ็บผมนั่งอ่านคอมเมนท์ไปได้สักพักก็ตัดสินใจกลับหอของตัวเอง วันนี้ผมไม่อยากเห็นี่นาย เพราะถ้าเห็นผมคงรู้สึกแย่มากแน่ๆ

ตอนนี้ผมอยู่ที่ร้านบาร์บี้ เป็นร้านเหล้าประจำของคณะผม ที่นั่งโต๊ะอยู่ตอนนี้มี ผม ไอ้มอส พี่เจ็ท พี่ครีม พี่เดย์ อยู่ครบทุกคน
ไอ้มอสที่นั่งข้างผมน่าตามันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ คงหงุดหงิดที่โดนผมหลอกมาเจอพี่เจ็ท ผมยกเหล้าเข้าปากไปเยอะพอสมควรจนผมคิดว่าผมคงเมาเข้าให้แล้ว

"พอแล้วไอ้คราม" เสียงเหมือนไอ้มอสเลย

"อืม ม่าย อาว จา กีน อีกกกกกก"

"เมาแล้วไอ้คราม ไอ้มอสพาเพื่อนมึงกลับบ้านดิ๊" เสียงเหมือนพี่เดย์เลย ไอ้นี่พูดมากจริงๆ

"ไม่เอาผมงอลมันอยู่"

"เล่นตัวสัส งั้นมึงเลยไอ้เจ็ท รู้หอมันไม่ใช่หรอ"

"เออๆ กูเอง ลุกมาเลยมึงไอ้คราม แมร่งยังแดกไม่สะใจเลย
ไอ้มอสก็ยังไม่ได้คุย ต้องมาแบกมึงกลับบ้านเนี่ย" เสียงอะไรเห่าข้างๆหูวะ รำคาญจัง





อีกฝั่งของร้าน

ร่างสูงใหญ่ของนักกีฬาหนุ่มนั่งมองร่างเล็กของน้องถูกผู้ชายที่เขาเห็นว่าคุยกันอย่างสนิทสนมกับน้องของเขาอุ้มออกจากร้านไป แก้วเหล้าในมือถูกบีบจนคนที่เห็นกลัวว่ามันจะแตกเอา

"เป็นอะไรของมึงไอ้นายทำหน้ายังกับจะฆ่าใคร"

"หึง"

ใบหน้่ของเพื่อนสนิทเบือนไปในทิศทางที่ร่างสูงมอง ทันทีที่เห็นภาพของหนุ่มหน้าหวานกำลังโดนอุ้มออกจากร้าน ร่างสูงไม่แพ้กันก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้าหึงขนาดนี้ก็แสดงตัวเถอะว่ามึงเองก็มองน้องมันอยู่จะเก๊กทำห่าไรวะ เดี๋ยวก็โดนคาบไปแดกหรอก"

"อืม ก็ว่าอยู่ เดี๋ยวกูจัดการเอง"

"หึ หึ "

มือใหญ่ยกโทรศัพท์ขึ้นมาเข้าแอพสีฟ้ารูปตัว F นิ้วยาวพิมพ์สถานะลงไปแล้วกดโพสต์


nine anon เมื่อสักครู่
อย่าเมามากเป็นห่วง และก็อย่าให้ใครอุ้มด้วยหึง


TBC
คาดว่าอีก 1-2 ตอนคงจบขอโทษที่หายไปนะคะไปค่ายมา 3วัน 2คืน และก็เตรียมงานนิทรรศการเปิดบ้านที่โรงเรียนงานเยอะจริงๆเพิ่งว่างมาต่อขอบคุณนะคะที่เข้ามาอ่าน

[/size]
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02-02-2019 16:31:29 โดย jaofuu »

ออฟไลน์ ืniyataan

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2636
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-0

ออฟไลน์ สีหราช

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 411
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +62/-0

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด