My Gear รักร้ายๆ ของคุณชายเย็นชา ( Chapter - 54 / บทส่งท้าย )
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด colocation,โคโลเคชั่น,ฝากเซิร์ฟเวอร์

ผู้เขียน หัวข้อ: My Gear รักร้ายๆ ของคุณชายเย็นชา ( Chapter - 54 / บทส่งท้าย )  (อ่าน 123523 ครั้ง)

ออฟไลน์ หมีขาว

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-12
ออกจากร้านมา  เห็นว่า 2 คนนี้จะไปดูหนังกันต่อนะครับ  ส่วนผมว่าจะเดินดูของอีกสักหน่อยก่อนกลับ

“ ผมเข้าห้องน้ำแปบนะครับพี่กิจ “

ไอ้กันต์มันบอกผมหน้านิ่ง  จะว่าไปผมก็เห็นมันก็นั่งเงียบมาตั้งแต่ในร้านอาหารแล้วนะครับ  ผมมองตามหลังมันไป  ก่อนจะลากับ 2 คนนั้น  แล้วเดินตามหลังมันไปครับ

ผมยืนรอมันตรงทางเดินที่จะไปยังห้องน้ำ  แต่แล้วจู่ๆ น้องมายด์ก็เดินเข้ามาหาผมครับ  แปลกใจนิดหน่อยเพราะนึกว่าน้องเขาจะเดินไปโรงหนังกับไอ้คิมซะอีก

“ อ้าว...  ผมก็นึกว่าคุณไปกับเพื่อนผมแล้วซะอีก “

“ อ๋อ...  พอดีมายด์ขอมาเข้าห้องน้ำก่อนน่ะ  เลยฝากพี่คิมไปซื้อตั๋วให้ก่อน “

ผมพยักหน้าเล็กๆ รับรู้  ในขณะที่น้องเขายิ้มหว่านเสน่ห์ตอบมา

ท่าทางจะไม่ใช่เล่นเลยนะครับ  ควงเพื่อนผมมาแท้ๆ ยังกล้ามาหว่านเสน่ห์กับผมแบบนี้อีก

“ ว่าแต่..  มายด์ขอเบอร์พี่กิจไว้หน่อยได้มั้ยคะ “ 

นั่นไง...  ว่าแล้วไม่มีผิด...

ผมยิ้มที่มุมปากเล็กๆ  ตามสไตล์ของคนเจ้าชู้ส่งไปให้ด้วยเช่นกัน

“ แล้วคุณจะเอาไปทำไม “

“ ก็..  เผื่อมายด์อยากให้พี่กิจช่วยติว...  ในบางรายวิชาให้น่ะค่ะ  ได้ข่าวว่าพี่เก่ง “

เธอพูดไปพลางขยับตัวเข้ามาใกล้ผมมากขึ้นอย่างส่อเจตนา  ผมเลยยิ้มเล็กๆ ส่งให้ไปราวกับว่าจะเล่นด้วย  ก่อนจะตอบกลับไป

“ ถ้าอยากได้..  ก็ไปขอเอาจากไอ้คิมมันนะครับ “

ดูน้องเขาจะมีท่าทีขัดใจอยู่เล็กๆ  แต่ก็ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมามาก 

ส่วนผมน่ะเหรอ..  ไร้ซึ่งความตื่นเต้นใดๆ  น่าเบื่อสุดๆ ครับ... 

ผมเจออะไรพวกนี้มานักต่อนักแล้วในช่วงปี 1 ปี2 ที่ผ่านมา  ทั้งที่ผมเล่นด้วยและไม่เล่นด้วย เพราะช่วงนั้นผมเจ้าชู้เอามากๆ  ถ้าเสนอมาและถูกใจ..  ผมก็สนอง  แต่ก็ไม่เคยจริงจังกับใครสักคน  มันก็แค่ความต้องการตามประสาผู้ชายเจ้าชู้...

และสำหรับกรณีนี้  ยิ่งไม่ทำให้ผมรู้สึกอยากเล่นด้วยเลยแม้แต่น้อย  ทั้งในมุมเพื่อนที่จะไม่แทงข้างหลังกัน  มุมมองในฐานะประธานเชียร์  และ..

ผมรู้สึกว่าผมอยากอยู่กับบางคนมากกว่า...  บางคนที่ทำให้ผมรู้สึกหัวใจเต้นแรงและรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้

“ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ “

น้องเขาดูจะมีสีหน้าผิดหวัง  หรืออาจจะผิดคาดที่ถูกผมปฏิเสธไปแบบนี้ 

ส่วนผมน่ะเหรอ... 

สนใจซะที่ไหนกันละครับ...
 
ผมเดินเบี่ยงตัวออกมาเพื่อที่จะเดินไปเข้าห้องน้ำ  แต่กลับเห็นไอ้กันต์มันยืนมองอยู่ไม่ไกลมาก

ไม่รู้สิครับ  ผมรู้สึกตกใจอยู่เหมือนกัน  หวังว่ามันคงจะไม่เห็นและเข้าใจอะไรผิดนะ

ว่าแต่....  แล้วผมจะมานั่งแคร์ความรู้สึกมันทำไมกันวะเนี่ย

มันเดินเลยผมไปเลยครับ  ไม่มองหน้าผมด้วยซ้ำ 

ผมเหลียวหลังหันไปมองมัน  เห็นมันเดินดุ่มๆ ออกไปยังทางเดินหลักแล้ว  ส่วนน้องมายด์เธอหายไปแล้วครับตอนนี้  คงจะกลับไปหาไอ้คิมมันนั่นแหละ


ผมเดินเข้าไปล้างมือในห้องน้ำก่อนจะเดินออกมาเห็นไอ้กันต์มันยืนหน้ามุ่ยรอผมอยู่  ผมเลยทำเป็นยิ้มเล่นเดินเข้าไปหามันครับ

“ เป็นไร...  หน้าเป็นตูดเลยมึง “

มันเหลือบตามามองผม  แต่ผมก็ยังคงยิ้มก่อนจะเลิกคิ้วขอคำตอบมันอยู่เนืองๆ  มันไม่ตอบแต่ถอนหายใจแรงๆ อย่างหงุดหงิดออกมาแทน

“ จะกลับยัง “

แนะ..  กระแทกเสียงด้วย  นี่กูประธานเชียร์นะเว้ย  ให้เกียรติกูหน่อยนะคร้าบไอ้รุ่นน้อง

“ ยัง...  จะเดินดูของก่อน “

“ นั้นผมกลับละ “

“ แล้วจะกลับยังไง “

“ รถเมล์ก็มี  แท็กซี่ก็มี  ไม่เห็นจะยาก “

ดูมันครับ  ว่าแต่ขนาดมันทำหน้าหงิกยังน่ารักเลยนะครับ  ตลกด้วย ฮ่าๆๆๆ

“ ไม่ได้  มาด้วยกันก็ต้องกลับด้วยกัน  ตามมา.. “

แล้วผมก็จับมือมันดึงไปทันที  มันยื้ออยู่เล็กน้อย  แต่ก็ต้องยอมตามผมมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

ผมเดินเข้าร้านเสื้อยี่ห้อดังร้านหนึ่ง  แต่ยังคงจับมือมันไว้นะครับ  กลัวมันหนี  หึๆๆๆ 

ผู้จัดการร้านเดินออกมาต้อนรับผมทันทีที่เห็น  อาจจะเพราะผมเป็นลูกค้าประจำหรือเพราะนามสกุล  แต่อะไรก็แล้วแต่มันก็ทำให้ผมสะดวกสบายในการเลือกเสื้อผ้า ( ซึ่งหลายๆร้านดังก็มักจะเป็นแบบนี้กับผมกันทั้งนั้น )

ผมเลือกดูเสื้อคอลเลคชั่นใหม่ๆ ที่แขวนอยู่  ในขณะที่ไอ้ขี้งอนมันก็ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ  หน้านี้หงิกเลยครับ

“ ตัวนี้เป็นไง “

ผมหยิบเสื้อมาทาบที่ตัวพร้อมกับถามความเห็นมัน

“ อืม..  ก็ดี..  จะเสร็จยังเนี่ย “

ผมอมยิ้มไม่ตอบอะไรก่อนจะเลือกเสื้อต่อ

“ น้องมายด์  เขามาขอเบอร์กู “ 

ผมพูดขึ้นขณะที่กำลังเลือกเสื้อไปด้วย

“ แต่กูก็ไม่ได้ให้ไปนะ “ 

ผมหยุดพลางหันมาดูปฏิกิริยาคนข้างๆ  มันท่าทางตั้งใจฟังเรื่องที่ผมกำลังพูดอยู่เหมือนกัน

“ แล้วทำไมไม่ให้ไปล่ะ  เห็นยิ้มให้เขาซะขนาดนั้น  ไม่ชอบรึไง “ 

มันเริ่มพูดได้แล้วครับ ฮ่าๆๆ  แล้วผมก็หันกลับไปเลือกเสื้อต่อ

“ ก็ไม่ชอบไง  แถมยังเป็นเด็กไอ้คิมมันด้วย  กูยิ่งไม่ทำเรื่องเหรี้ยๆ แบบนั้นหรอก “

“ แต่ก็หว่านเสน่ห์ใส่เขาอยู่ดี “

“ มันเป็นนิสัยปกติของคนหล่อ... “ 

พูดจบผมก็หยิบเสื้อสีฟ้าอ่อนตัวหนึ่งไปทาบที่ตัวมัน  มันดูงงๆ  ก่อนที่ผมจะพูดต่อ

“ อย่างมึงไม่รู้หรอก “

“ ผมก็หล่อเหอะ...  แต่ก็ไม่เคยทำอะไรอย่างนั้น “

โห่...  นี่มันส่องกระจกบานไหนแล้วมองว่าตัวเองหล่อวะ  อย่างมันเขาเรียกว่าน่ารักครับ

“ มึงเนี่ยนะหล่อ... “ 

มันทำหน้ามั่นใจพร้อมกับยักคิ้วตอบกลับมา  ดูมันอารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อยแล้วละครับ  ผมส่ายหน้าเล็กๆ  ก่อนจะเลือกเสื้อต่อ


….


ผมยื่นบัตรเครดิตส่งให้พนักงานขาย  ก่อนจะส่งถุงเสื้อที่ซื้อให้มัน 2 ตัวไปให้มันถือ  มันทำหน้างงๆ  พลางถามกลับมาว่าอะไร

“ กูซื้อให้  เห็นมันเหมาะกับมึงดี “ 

ผมตอบไปครับ  แต่มันก็เหมาะจริงๆ นั่นแหละ  พอลองเอามาทาบที่ตัวมันแล้ว  แม่งโครตน่ารักเลย

“ ไม่เอา...  แพงจะตาย  พี่จะซื้อให้ผมทำไม “  มันปฏิเสธมาครับ

“ ก็กูอยากซื้อให้  แค่นี้ขนหน้าแข็งกูไม่ล่วงหรอก  เอาไปเร็วๆ “

“ คร้าบ..  พ่อคนรวย “

ผมเอามืออีกข้างหนึ่งที่ยังว่างอยู่ตีหัวมันไปเบาๆ  แต่มันก็รับถุงเสื้อมาไว้ในเมือแต่โดยดี  เห็นหน้ามันยิ้มๆอารมณ์คงดีขึ้นแล้วละครับ

จากนั้นพวกเราก็เดินดูของร้านนั้นร้านนี้ไปเรื่อยเปื่อย  จากที่มันอิดออดเดินตามหลังผม  ตอนนี้มาเดินข้างๆ ผมแล้วละครับ

“ พี่กิจๆ แวะร้านนี้ก่อน “

มันเป็นร้านโมเดลของเล่นครับ  ดูหน้าตามันตื่นตาตื่นใจมาก  ท่าทางคงจะชอบ 

มันเดินนำเข้าไป  ส่วนผมก็เดินตามมันไปติดๆ  มันโฟกัสไปที่โมเดลการ์ตูนเรื่องวันพีทครับ  ผมก็ชอบนะครับสะสมเรื่อยๆ  ทั้งหุ่นยนต์และการ์ตูนที่ชอบ

“ ตัวไหนดีพี่  ผมว่าจะสะสม 7 เทพโจรลัด  พวกลูฟี่ผมมีครบแล้วเซตนึง “

มันหยิบมา 2 ตัวเป็นตัวละครชื่อ โดฟลามิงโก้ กับ คุมะ

“ ก็เอาไปทั้งเซทเลยดิ “

“ โห..  ไม่ไหวหรอกพี่  เอาไปหมด  ผมก็กินมาม่าทั้งเดือนกันพอดี “

“ กูซื้อให้ “

“ ไม่เอา.. “

“ พี่ครับ  เอาเซท 7 เทพโจรสลัดเซทนี้ทั้งเซตเลยครับ ” 

ผมหันไปบอกคนขาย  โดยไม่สนใจคำทักท้วงของคนข้างๆ ในตอนนี้

“ มากับกู  มึงต้องตามใจกู  รู้มั้ย.. “

 มันทำหน้าหงิกครับ  ผมรู้ว่ามันเกรงใจ  แต่ผมอยากซื้อให้มันจริงๆ นะครับ  ซึ่งปกติคนที่ผมควงมาเดินด้วย  ผมก็ไม่ได้ตามใจซื้อให้ตลอดแบบนี้หรอกนะครับ  เอาแค่ตามความเหมาะสมเท่านั้น 

เห็นแบบนี้ผมก็ใช่ว่าจะใช้เงินเปลืองนะครับ  ทั้งๆ ที่ค่าขนมเดือนนึงๆ ของผมก็เกือบ 6 หลัก ยังไม่รวมถึงบัตรเครดิตต่างๆอีก  แต่ถึงกระนั้นผมก็มีเหลือเก็บในบัญชีสะสมส่วนตัวมากพอที่จะซื้อคอนโดดีๆได้สักห้องเลยทีเดียว  เพราะส่วนใหญ่ผมจะหมดไปกับค่าเหล้าที่เที่ยวกับเพื่อนในกลุ่มซะมากกว่า

ออกมาจากร้านโมเดล  มันยังคงทำหน้าไม่พอใจผมสักเท่าไหร่ครับ  นี่ผมต้องง้อมันอีกใช่มั้ยเนี่ย

ไรวะ..  ผมไม่เคยจะง้อใครเยอะแบบนี้เลยนะครับ  ให้ตายสิ

“ เอางี้  ถ้ามึงเกรงใจกูมาก  นั้นมึงเลี้ยงหนังกูเรื่องนึงก็แล้วกัน “

“ ด้ายยย “

แล้วมันก็ยิ้มออกมาครับ  เอาใจง่ายดีแท้  น่ารักชิบหาย


..................


หน้าโรงหนัง

ผมนั่งรออยู่ที่ล๊อบบี้  ส่วนไอ้กันต์มันไปต่อแถวซื้อตั๋วครับ  จู่ๆ ไอ้คิมมันก็เดินมานั่งข้างๆ ผมครับ

“ เอ๊า...  มาไงวะ “

“ หนังพึ่งจบน่ะ “

“ แล้วเด็กมึงล่ะ “

“ เข้าห้องน้ำ “

“ คิม...  เด็กมันแรงมึงรู้ใช่มั้ย “

ผมตัดสินใจบอกเพื่อนไปตามประสาเพื่อนฝูง  อะไรที่ดีไม่ดี  ก็จะบอกจะเตือนกันตรงๆ

“ เออ..  กูรู้ตั้งแต่เห็นน้องเขาแซะมึงตอนกินข้าวแล้ว  แต่คิดว่ากูสนใจจริงๆ เหรอวะ “

เห็นมั้ยละครับ  ผมบอกแล้ว...  สันดานเจ้าชู้ระดับเดียวกับผมเมื่อก่อนนั่นแหละ  ถึงแม้ว่าเดี๋ยวนี้ผมจะลดระดับลงมามากแล้วก็ตาม

“ อืม...  แล้วคนนี้กี่วันวะ “

ผมหมายถึงว่ากี่วันมันจะเลิก  ต้องขอใช้คำว่าวันนะครับ  เพราะสัปดาห์ดูจะยาวไปแล้วสำหรับกรณีนี้

“ คงไม่เกินอาทิตย์หรอก “

“ ทำอะไรก็ดูตามความเหมาะสมด้วยนะมึง  ปี 3 แล้ว  แถมเป็นรุ่นน้องในคณะอีก “

“ เออ..  กูรู้น่า  อีกอย่าง  กูว่าน้องเขาก็แค่เล่นๆ กับกูด้วยแหละ  ต่างคนต่างเล่นก็วินๆ กันไป “

ดูมันสิครับ  ชิลมั้ยละ....

“ ว่าแต่  น้องกันต์ละวะ “

ผมพยักพเยิดไปยังบริเวณที่ขายตั๋ว  แต่ตอนนี้เห็นมันยืนเลือกซื้อป๊อปคอร์นแล้วล่ะครับ

“ เอาจริงๆ นะเว้ย  กูว่าน้องเขาแม่งโครตน่ารักอะ  นี่ถ้าน้องเขาเป็นผู้หญิงนะ  กูจีบไปนานแล้วเนี่ย “

“ น่ารักตรงไหนวะ “

ผมถามไปอย่างนั้นแหละครับ  ทั้งๆ ที่ผมเนี่ยแหละ  ที่ได้เห็นมันในมุมที่น่ารักมากกว่าคนอื่นๆ เสียอีก 

ระหว่างนี้สายตาผมก็มองไปที่มัน  ซึ่งบอกได้เลยว่ามันค่อนข้างสะดุดตาคนไม่ใช่น้อย  แถมมีคนแอบมองมันก็หลายคนอยู่  แต่ซื่อบื่ออย่างมันคงจะไม่รู้ตัวหรอกครับ

“ ทุกตรงอะ  ผิวก็ขาวใส  ปากนิดจมูกหน่อย  ยิ่งไอ้พีนะ  ตอนวันงานเมื่อวานอะ  มองน้องมันตาไม่กระพริบเลยมึง “

เนี่ยแหละครับ  สาเหตุที่ผมรีบรับมันกลับห้องเมื่อคืนนี้  ขืนปล่อยไว้นาน  เดี๋ยวไอ้พีมันตามมาพาไอ้กันต์ไปเลี้ยงต่ออย่างที่มันบอกเอาไว้จะแย่เอา

ยิ่งไอ้พีด้วยแล้ว  ถึงมันจะไม่เจ้าชู้มากเหมือนผมกับไอ้คิมก็ตาม  แต่ถ้ามันเล็งใครไว้แล้วมันก็ไม่เคยพลาดนะครับ  เห็นมันมองไอ้กันต์ด้วยสายตาแบบนั้นแล้ว  ยิ่งไม่น่าไว้วางใจเลย

“ อ้าวพี่คิม  ยังไม่กลับเหรอพี่ “

กันต์ที่เดินเข้ามาพร้อมกับน้ำ 2 แก้วแล้วก็ป๊อบคอร์นถังใหญ่  ดีนะที่ผมเอาถุงข้าวของที่ซื้อมาไปเก็บไว้ที่รถก่อนแล้ว  ไม่งั้นพะรุงพะรังแน่นอน

“ ว่าแต่มาดูเรื่องไรครับน้องกันต์ “

พูดซะเพราะเลยมึง อย่าบอกนะว่ามึงคิดจะจีบไอ้กันต์มันด้วยอีกคน

กันต์มันไม่ได้ตอบอะไร  แต่ยื่นตั๋วหนังให้ดูเป็นคำตอบแทน

“ เห้ย..  เรื่องเดียวกับที่พี่ดูเลย  สนุกมาก “

“ จริงเหรอพี่  แต่อย่าสปอยนะเดี๋ยวไม่สนุก “

ไม่นานมากเสียงผู้หญิงที่คุ้นหูก็ดังขึ้นมาไม่ไกลมาก

“ อ้าว...  เจอกันอีกแล้วนะคะพี่กิจ  มาดูหนังเหรอคะ “

ผมไม่ตอบอะไร  ได้แต่พยักหน้าส่งให้ไป  ส่วนไอ้กันต์จากที่คุยกับไอ้คิมอยู่สนุกๆ ดูเหมือนจะเงียบลงทันที

“ ปะไปกันยัง “

ผมเอ่ยขึ้น และไม่ต้องรอให้มันตอบอะไรผมก็จับคอเสื้อมันลากไปเลยครับ  มันเซนิดหน่อยจนป๊อปคอร์นหกไปบ้าง  แต่ก็ตามมาแต่โดยดี

พอผมปล่อยมือ  แม่งก็หันว่าผมทันทีเลยครับ...

“ บอกดีๆ ก็ได้พี่  ไม่เห็นต้องลากมาเลย  เนี่ยป๊อปคอร์นเกือบหกหมดแล้ว  พี่นี่แม่ง... “

“ แม่งอะไร... “

“ ไม่เห็นใจดีเหมือนเพื่อนพี่เลย... “

“ กูก็เป็นของกูอย่างนี้แหละ...  ไม่ชอบรึไง “ 

มันหน้านิ่งครับ  ก่อนจะหลบสายตาผมไปเสียอย่างนั้น  ผมเลยดึงเอาแก้วน้ำอีกแก้วมาถือไว้พร้อมกับป๊อบคอร์น 

“ ช่วยถือให้  แค่นี้ใจดีพอยัง “ 

มันไม่ตอบอะไร  แต่ก็อมยิ้มซะแก้มแดง 

น่ารักดี...

“ ปะ  ไปได้แล้ว “

ผมบอกก่อนจะเดินนำมันเข้าไปในโรงหนังครับ


....................................


ภายในโรงหนัง...

พอดูไปได้สักกลางๆ เรื่อง  ผมก็หันมามองยังคนข้างๆ เพราะเห็นมันไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เลย  พอหันมาเท่านั้นแหละครับ

แม่งหลับ.....

เข้าใจนะครับว่ามันเหนื่อยสะสมมาตั้งแต่เมื่อวาน  แต่หนังมันก็สนุกนะครับ  มันยังหลับได้อีก  เด็กน้อยจริงๆ เลยมันเนี่ย

ผมหันหน้ากลับไปมองยังจอภาพยนตร์ต่อ  สักแปบก็มีเสียงขยับตัวจากคนข้างๆ ดังขึ้นมาเล็กน้อย  แล้วจู่ๆ มันก็เอาหัวมาพิงที่ไหล่ผมซะงั้น..

ผมเผลอยิ้มออกมาแทบจะในทันที  ผมมองร่างเล็กกว่าที่กำลังหลับสบาย  มันเป็นคนที่น่าทะนุถนอมเอามากๆครับ  เวลานอนก็เหมือนกับเด็กเลย

เห็นแบบนี้แล้วรู้สึกว่าอยากจะเป็นคนดูแลมันไปตลอดเลยครับ

จากนั้นผมก็ไม่พยายามขยับตัวเองมาก  กลัวมันจะตื่นหรือขยับตัวออกจากไหล่ผม

ให้มันนอนแบบนี้แหละดีแล้วครับ

เพราะผมเองก็รู้สึกดีเหมือนกัน....




TBC.



............................................

ขอโทษครับที่มาซะดึกเลย  พอดีตอนนี้มันยาวไปหน่อยเลยกรองประโยคช้าอะครับ  แต่ก็มาตามนัดนะครับ  ขอบคุณมากๆที่ติดตามกันนะครับ

ขอขอบคุณทุกๆการติดตามและทุกกำลังใจนะครับผม  มันสำคัญกับผมมากๆเลย  แง่มๆ

แล้วตอนต่อไปตามนัดก็วันมะรืนนะครับผม

ขอบคุณทุกๆ คนอีกครั้งนะครับที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ผม

^_________________________________________^

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2013
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -
ขอบคุณค่ะ  ยาวจุใจมากเลย

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
อีพี่มีอาการหวงน้องมากขึ้นทุกทีเลยนะ  :mew1:

ออฟไลน์ Nick_June

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
ขอบคุณคราาาฟ.ลงยาว ๆ ก็ได้ครับชอบ อีกตั้งวัน สองวัน กินพิซซ่านั่งรอเลย

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ sompong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ตะมุตะมิ นะ. รักเค้าเลยๆๆๆ

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4436
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-8
ครับหวานมากๆเลย


ออฟไลน์ หมีขาว

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-12
Chapter 15



กันต์'s  Part




เช้าวันจันทร์

ผมเดินเข้าห้องเรียนมา  ก็เห็นพวกเพื่อนๆ ทั้ง 3 คนของผมมาถึงกันอยู่ก่อนแล้ว

“ แหมๆ  ยิ้มเข้ามาเลยนะมึง  พ่อป๊อปปูล่า “  ไอ้แน๊คแซวผมคนแรกเลยครับ

“ แต่กูว่ายิ้มแบบนี้ไม่น่าจะใช่นะ “ 

ไอ้เรย์มองผมด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ราวกับว่ามันจะอ่านใจผมออกเสียอย่างนั้น

“ แล้วอะไรวะ “  ไอ้เจมส์ถามต่อ

“ ก็...  อาจจะอารมณ์ดีเพราะใครบางคนก็ได้มั้ง “ 

ไอ้เรย์พูดมาแบบมีเลศนัยพร้อมกับมองมาที่ผมยิ้มๆ

“ ใครบางคนพ่องมึงดิ  กูก็เป็นของกูแบบนี้อยู่แล้วทุกวัน  แสนรู้นะมึงอะ “ 

ผมพูดขึ้นก่อนจะวางกระเป๋าและนั่งลงข้างๆ มันครับ

“ สาด  กูไม่ใช่แมวนะเว้ย “

“ หมา.. ไอ้สัด! “

ผมนี่ก็บ้าจี้ตามมุขห้าบาทสิบบาทของมันนะครับ

“ ว่าแต่..  พี่เขายอมคุยด้วยแล้วเหรอวะ “ 

มันเอียงคอมากระซิบถามผมข้างหู  ผมพยักหน้าเล็กๆ แทนคำตอบ  พร้อมกับอดอมยิ้มเล็กๆ ขึ้นมาเสียไม่ได้ครับ

“ มิน่า  ยิ้มหน้าบ้านเลยนะมึง “

“ ยิ้มพ่อง! “

ผมเบี่ยงหน้าออกมา  ก่อนจะด่ามันครับ

“ เออมึง  กูมีเรื่องจะขอร้องให้ช่วยหน่อยว่ะ “

ไอ้เรย์พูดขึ้น  ไอ้เจมส์กับไอ้แน๊คที่นั่งอีกข้างของมันก็เอี้ยวตัวมามองผมราวกับรู้ว่ามันคือเรื่องอะไร

“ เรื่องไรวะ “

“ ช่วยกูจีบคนหน่อยดิวะ “

หือ...  ร้อยวันพันปีมันไม่เคยจะมาขอผมให้ช่วยเลย  มีแต่ตรงดิ่งเข้าไปจีบเอง  ถึงมันจะไม่ได้หล่อมาก  แต่มันก็ไม่ได้ขี้เหล่อะไรเลยนะครับ  แถมหุ่นยังดีอีก  ปกติไม่ต้องให้ผมช่วยมันก็จีบติดได้ไม่ยากครับ

“ ใครวะ  แล้วทำไมต้องให้กูช่วยด้วย “

มันอมยิ้มอ้ำอึ่ง  ท่าทางจะเป็นเอามากนะมึงเนี่ย  เห็นแบบนี้แล้วผมชักอยากรู้แล้วว่ามันไปตกหลุมรักใคร

“ ก็แพรดาวคณะปีนี้ไง “  ไอ้แน๊คตอบมาแทนเจ้าตัวครับ

โหนี่มึงกะเล่นของสูงเลยนะเว้ย...

“ เชี่ย...!  เอาซะสูงเลยนะมึง “

“ ก็ไอ้วันงานนั่นแหละ  แม่งชมแพรอย่างนั้นเก่งอย่างนี้ตลอดเลยอะ  จนพวกกูเบื่อจะฟังแล้วเนี่ย “ 

ไอ้เจมส์ผู้มาดขรึมพูดมาบ้าง  สงสัยท่าจะจริง  ไม่งั้นอย่างไอ้เจมส์คงไม่เหลืออดหรอก

“ แล้วกูจะช่วยมึงได้ยังไงวะ “

“ ก็มึงเข้าประกวดด้วยนี่  มึงก็น่าจะรู้จักเขาบ้าง  แค่ไปตีสนิทแล้วแนะนำกูให้เขารู้จักหน่อยแค่นั้น “  ไอ้เรย์มันว่ามาครับ

“ พ่องมึงดิ  นี่กูยังไม่เคยคุยกับเขาเลยนะเว้ย  จะไปตีสนิทได้ยังไง “

“ น้าๆๆ  กูขอร้องละ  ถ้าสำเร็จนะ  มึงอยากแดกอะไรกูจัดให้ทุกอย่างเลย “

มันยกมือไหว้ขอผมป้อยๆ

“ ก็กูไม่รู้จักเค้า  จะให้กูช่วยยังไงวะ “

“ มึงก็ใช้ความเป็นคนเคยประกวดด้วยกันเข้าหาดิ น้าๆๆๆ “

“ เออๆ  ไว้มีโอกาสเจอเค้าแล้วกูจะลองดูให้ก็ละกัน “

ผมบอกไปอย่างนั้น  มันจะได้เลิกเซ้าซี้ผมสักที  ที่สำคัญนอกเวลาเรียนปกติผมก็ไม่ค่อยได้เจอแพรเขาอยู่แล้วครับ


แต่ราวกับฟ้าเห็นเป็นใจ... 


เที่ยงนี้ที่โรงอาหารคณะ 

ผมถือจานข้าวมันไก่พร้อมน้ำซุปลงมานั่งที่โต๊ะปุ๊บ  ไอ้เรย์ที่นั่งข้างๆ ผมก็กระแซะสีข้างผมทันที  พลางหลิ่วตาไปยังผู้ที่กำลังเดินเข้ามาใหม่ยังโรงอาหาร  และไม่ใช่ใครที่ไหนครับ  แพรดาวคณะปีนี้เอง  แถมยังเดินคู่มากับเดือนคณะด้วย  งานนี้บอกได้เลยครับว่าอย่างเด่น....

“ เชี่ย...  มากับไอ้ธันด้วย  มึงแดกแห้วแน่ไอ้เรย์ “ 

ไอ้แน๊คอวยเพื่อนครับ  ก่อนจะไปเลิกคิ้วขอเสียงสนับสนุนไปยังไอ้เจมส์ที่เออออตามกันไปเป็นปี่เป็นขลุ่ย

“ จริงเหรอวะ  สองคนนี้เป็นแฟนกันเหรอวะ “ 

ไอ้เรย์หน้าสลดถามเพื่อนในโต๊ะเสียงอ่อยเลยครับ

แต่เท่าที่ดู  ผมว่าสองคนนี้ก็ดูสนิทสนมกันจริงๆ นะครับ  มีหยอกล้อกันหัวเราะคิกคัก  เล่นเอาหนุ่มๆ สาวๆ หลายๆ คนในโรงอาหารตอนนี้มองกันอย่างอิจฉาเลยทีเดียว

“ เศร้าไปมึง...  เดี๋ยววันนี้กูไปแดกเหล้าย้อมใจเป็นเพื่อน  ชดเชยที่กูไม่ได้ไปกับพวกมึงวันนั้นด้วย “ 

ผมเอามือตบไหล่มันเบาๆ  และก็ดูเหมือนมันจะถอดใจทันที  เมื่อต้องสู้กับเดือนคณะหล่อๆ อย่างไอ้ธันแบบนี้

จากนั้นบทสนทนาบนโต๊ะระหว่างผมกับไอ้แน๊คและไอ้เจมส์ก็จะเป็นเรื่องนัดกินเหล้ากันคืนนี้เพื่อปลอบใจไอ้คนข้างๆ ผมที่นั่งหน้าหงอยอยู่ตอนนี้ครับ

คุยกันได้สักแปบจู่ๆ เสียงหนึ่งก็ทักผมขึ้นมา

“ โต๊ะว่างมั้ย  ขอเรานั่งด้วยคนได้ป่ะ “

ผมหันไปมองยังที่มาของเสียง..  ชิบหาย...ไอ้ธันครับ  แถมมาพร้อมกับแพรด้วย  แบบนี้ยิ่งเหมือนเหยียบหัวใจไอ้เรย์เพื่อนผมให้จมดินเลยทีเดียว

ผมหันมองมาไอ้เรย์ที่มันเองก็มองสองคนนี้อย่างตะลึงงันอยู่เหมือนกัน  อยากปฏิเสธนะครับ  แต่ที่นั่งข้างๆ ผมมันก็ว่างจริงๆ นั่นแหละ 

ผมควรจะทำไงดีเนี่ย...

ผมหันมองไอ้ธันกับแพรที่ยิ้มส่งมาให้แล้วก็ลำบากใจ

“ นั่งเลย  ที่นั่งยังว่าง “

ผมรีบหันขวับไปมองยังไอ้เรย์ที่เป็นคนเอ่ยปากชวนเสียเอง  พลางถามมันด้วยสายตา  ซึ่งมันก็ส่ายหน้าเล็กๆ ว่าไม่เป็นไรส่งกลับมาให้แค่นั้น

“ ไม่ประกวดเลยไม่ค่อยได้เจอกันต์เลยเนอะ “

 ไอ้หน้าหล่อศัตรูหัวใจเพื่อนผมที่นั่งข้างๆ ยิ้มชวนผมคุยครับ

“ อือ... “ 

ผมตอบไปแค่นั้นครับ  ศัตรูเพื่อนเลยไม่ค่อยสนิทใจที่จะเป็นกันเองสักเท่าไหร่  ชิส์ๆ

“ วันนั้นเรายังไม่ได้เบอร์กันต์เลย  นั้นเราขอเลยละกันนะ “ 

แล้วมันก็ล้วงกระเป๋าหยิบเอาโทรศัพท์มือถือออกมาครับ

“ หา...  เห้ย.. จะเอาเบอร์เราจริงอะ “ 

“ อื้ม.. “

“ ให้มันไปเถอะกันต์  ไอ้ธันมันอยากได้ “
 
คราวนี้เป็นแพรที่นั่งฝั่งตรงข้ามพูดขึ้นมาครับ   แต่นั่นกลับทำให้ผมรู้สึกแปลกๆ  แล้วทำไมไอ้ธันมันต้องมาอยากได้เบอร์ผมด้วย  หรือแค่จะส่งรูปให้เนี่ยนะ...  แต่ดูจากสีหน้ามันสลับกับสีหน้าแพรที่สนับสนุนเต็มที่แล้ว  ผมว่ามันแปลกๆ นะ
 
แต่สุดท้ายผมก็ตัดสินใจให้เบอร์มันไปอยู่ดีครับ  แล้วแม่งจะดีใจอะไรกันนักหนาวะ  ยิ้มซะหน้าบานเลย  ทำเอาสาวๆ หลายๆคนในโรงอาหารมองกันเป็นแถว

“ เออแพร..  เดี๋ยวเราไปซื้อน้ำ  แพรเอาอะไรป่าว “

ไอ้ธันเอ่ยปากถามสาวสวยที่นั่งฝั่งตรงข้ามมันครับ

“ เหมือนเดิม  แต่ออกให้ก่อนนะ “

“ ตลอดอะ  นี่เราต้องเลี้ยงน้ำแกจนจบมหาลัยเลยใช่มั้ยเนี่ย  แฟนก็ไม่ใช่ “ 

ไอ้ธันทำหน้าอิดออดครับ  แต่กลับถูกแพรชี้นิ้วเตือนและบอกไปว่า

“ เดี๋ยวชั้นไม่ช่วยนะ “ 

เท่านั้นแหละครับ  มันก็ยอมบริการให้แต่โดยดี

ว่าแต่....  จากที่ไอ้ธันพูดเมื่อกี้  นั้นก็แปลว่า  สองคนนี้ไม่ได้เป็นแฟนกัน  แถมจากลักษณะที่เห็นแล้วน่าจะเป็นเพื่อนสนิทกันมากกว่า

ผมหันไปมองไอ้เรย์ที่ข้างๆ ทันทีครับ 

สัด!!  ยิ้มร่าเลยนะมึง

“ ฮิ้ว... ข้าวอร่อยแล้วเหรอวะมึงไอ้เรย์ “ 

ไอ้แน๊คคนแรกเลยครับที่เริ่มแซว  ก่อนจะตามมาด้วยไอ้เจมส์ตามลำดับ  ส่วนผมยังคงงงๆ  แถมรู้สึกเหมือนตัวเองงานจะเข้าแล้วด้วย  เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น  ผมก็ต้องทำหน้าที่เป็นพ่อสื่อให้ไอ้เรย์มันสิครับแบบนี้...

กินข้าวไปได้สักพัก  สายตาผมก็ไปสะดุดกับเสื้อช๊อปสีกรมท่าที่เปล่งออร่ามาแต่ไกล  ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ  แก๊งจตุรเทพเองครับ  แต่มากันไม่ครบนะครับ  ขาดก็แต่..   ไอ้พี่กิจ..

แต่จะว่าไป  ผมก็ไม่เคยเห็นพี่กิจกับพวกพี่ว๊ากมากินข้าวที่โรงอาหารกันเลยนะครับ  ไม่รู้ไปกินที่ไหนกัน

พวกพี่เขาเดินเข้ามาราวกับนายแบบเสียอย่างนั้น  ซึ่งผมเห็นหลายๆ สายตากำลังแอบมองดูพวกพี่เขาอยู่  โดยเฉพาะพวกสาวๆ ปี 1  และไม่ทันที่ผมจะได้ก้มหน้าสนใจอาหารตรงหน้าต่อ ก็ดันไปสบสายตาเข้ากับพี่พีพอดี  จนพี่เขายิ้มทักมาให้  แถมยังเดินตรงเข้ามาหาอีก  ซึ่งไม่ได้มาแค่พี่พีหรอกนะครับ  เดินมากันครบแก๊งเลย...

งานนี้โต๊ะผมออร่าจับจนสว่างจ้าไปทั้งโรงอาหารแน่ๆ  ทั้งเดือน ทั้งดาว ทั้งเทพ  มากันให้รึ้ม....

“ ไง..  วันนั้นรีบกลับจัง  พี่ว่าจะเลี้ยงปลอบใจเราสักหน่อย “ 

พี่พีพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงโต๊ะ  ก่อนที่พวกผมทั้งโต๊ะจะยกมือไหว้พวกพี่ๆ เขาครับ

“ ไม่เป็นไรพี่  ผมออกจะดีใจด้วยซ้ำที่ไม่ได้เป็นเดือนอะ “ 

“ เห้อ...  เรานี่นะ... นั้นเอาเป็นว่าอาทิตย์นี้ว่างวันไหนเดี๋ยวพี่พาไปเลี้ยง “  พี่พีพูดต่อครับ

“ เอ่อ..  จริงๆ ก็ว่างทุกวันนะพี่  หลังเชียร์อะครับ “

“ เออดี  นั้นเอาเบอร์เรามาหน่อย  เดี๋ยวพี่จะได้โทรนัด “

ทำไมวันนี้เบอร์ผมขายดีจังวะเนี่ย...  คนโน้นก็จะเอา  คนนี้ก็จะเอา 

ผมบอกเบอร์พี่เขาไปเสร็จ  พี่คิมก็พูดต่อขึ้นมาทันทีครับ

“ เป็นไงเรา  หนังสนุกมั้ย “

เอ่อ...  จะตอบยังไงดีหว่า...  คือผมดูไม่จบครับ  หลับไปเพราะเพลียตั้งแต่กลางเรื่องแล้วอะ  แถมยังทำหน้าอายไปพิงไหล่พี่กิจอีก

อย่าต้องให้พูดเลยว่าตอนตื่นมาแล้วเห็นเครดิตหนังขึ้น  ขณะที่หัวผมยังพิงไหล่พี่เขาอยู่นั้น  มันน่าอายแค่ไหน  ไอ้พี่กิจก็ตัวดี  ปลุกน้องสักนิดก็ไม่มี....

“ ก็ดีพี่.. “ 
 
“ อ้าว...  มึงไปดูหนังกับน้องมาเหรอ “  พี่พีทำหน้างงๆ หันมาถามเพื่อน

“ กูป่าว...  ไอ้กิจมันโน่น “

“ ไอ้กิจเนี่ยนะ ! “ 

พี่พีเน้นเสียงถามราวกับเห็นว่าเป็นเรื่องที่ผิดปกติ

แต่ไอ้คนข้างๆ ผม  มันใช้ศอกกระทุ้งสีข้างผมเบาๆ  พอผมหันไปมอง  แม่งเสือกอมยิ้มส่งมาให้พร้อมกับทำตาแสนรู้ด้วยนะครับ  ผมเลยเอาเท้าผมที่อยู่โต๊ะ  ตื้บมันไปทีนึง

“ ก็เออดิ  ก็มันพาน้องเค้าไปเลี้ยงที่ได้ตำแหน่งไง  คือน้องเค้าเป็นโคสายรหัสเดียวกับมัน “ 

พี่คิมบอกไป  พี่พีเลยพยักหน้าเข้าใจเล็กๆ ครับ

“ นั้นพวกพี่ไปก่อนนะ  ไว้จะโทรหา “ 

พี่พีพูดจบ  พวกพี่ๆ แก๊งจตุรเทพเทพก็พากันเดินจากไป

“ อะไรวะไอ้กันต์..  กูเป็นน้องรหัส  เป็นลูกเมียหลวงแท้ๆ  พี่เขายังไม่เคยพากูไปเลี้ยงเลย  มึงอะแค่โคสาย  ลูกเมียน้อยชัดๆ  ไมดูแลดีจังวะ “  ไอ้เจมส์มันแขวะผมมาครับ

แต่ได้ยินแบบนี้แล้วรู้สึกดีแฮะ...  รู้สึกเหมือนตัวเองพิเศษกว่าคนอื่นเลย

“ เรื่องแบบนี้มึงต้องดูหนังหน้าด้วย “

ถูกต้องมากไอ้เรย์เพื่อนเลิฟ

“ หน้าหล่อๆ ตี๋ๆ แบบมึงอะ  พี่เขาไม่สนหรอก  มันต้องน่ารักๆ แบบไอ้กันต์นี้  ทั้งหญิงทั้งชายมองกันให้เพียบ “

“ ผัวะ!!! “

ผมตบท้ายทอยไอ้เรย์มันไปทันทีเลยครับ  อุตส่าห์ชมไปเมื่อกี้แท้ๆ

“ น่ารักพ่อง “

“ แต่กันต์ก็น่ารักจริงๆ นะ “ 

ผมหันขวับไปยังคนอีกข้างผมทันที  ก่อนจะเห็นไอ้ธันมันยิ้มว่ามาครับ

แม่ง...  ตกลงนี่ผมมันไม่หล่อใช่มั้ยเนี่ย!!!!


……………………………….

สรุปว่าไอ้เรย์มันยังไฟท์ต่อครับ  แถมยังเซ้าซี้ให้ผมช่วยมันเหมือนเดิม  ที่เพิ่มเติมคือ...

มันยังมั่วบอกมาอีกว่า... ทั้งพี่พีและก็ไอ้ธันต่างก็มาชอบผม....

เออ...  แม่งเห็นใครมาคุยกับผมด้วยหน่อย  เดี๋ยวนี้มันก็เหมาบอกว่าเขามาชอบผมกันหมดแล้วครับ... 

แม่งประสาท....


......................................................

ออฟไลน์ หมีขาว

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-12
เลิกเชียร์ออกมาจากหอประชุมคณะฟ้าก็มืดแล้วครับ  ซึ่งพวกผมว่าจะไปกินข้าวกันหลังมหาลัยฯ ก่อนกลับ

ระหว่างที่กำลังเดินเม้ามอยส์กันออกมาอยู่นั้น  จู่ๆ ไอ้ธันกับเพื่อนสาวคนสวยมันก็เดินเข้ามาหาครับ

“ จะไปไหนกันเหรอกันต์ “

มันยิ้มถามมาครับ  ผมเลยตอบไปว่ากำลังจะไปกินข้าวกันที่หลังมหาลัยฯ

“ พอดีเลย  เรากับไอ้ธันก็กำลังจะไปกินกันอยู่พอดี  นั้นเราไปด้วยกันเลยมั้ย “

“ เอาดิ  คนเยอะๆ สนุกดี “ 

ไอ้เรย์รีบตอบมาทันทีโดยไม่ต้องคิดเลยครับ

“ นั้นไปรถเรามั้ย “  ไอ้เรย์มันเสนอตัวต่อ 

แหม...  เห็นโสดหน่อยแล้วรีบทำคะแนนเลยนะมึง  พอผมหันไปมองไอ้เจมส์กับไอ้แน๊ค  มันก็เลิกคิ้วตอบมาให้  เป็นอันรู้กันครับ

“ เดี๋ยวเราไปกับธันก็ได้ “  แพรว่ามาครับ

“ แต่หลังมอรถเยอะหาที่จอดยากนะ  ไปคันเดียวกันก็ได้  เดี๋ยวขากลับเรามาส่งเอารถที่มอเอง “ 

เอากับมันสิครับ  จะตื้อให้ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย  แพรมองหน้ากับธันเล็กน้อย  เห็นธันมันพยักหน้ารับ  ก็เลยเป็นอันว่าพวกเรา 4 คนไปรถไอ้เรย์มันครับ  ส่วนคู่หูเจมส์แน๊คก็ไปรถไอ้เจมส์มันเหมือนเดิม

ขณะที่กำลังเดินไปที่รถ  ไอ้เรย์มันก็มากระซิบที่ข้างหูผมครับ  เป็นคำขอเชิงสั่งว่าให้ผมนั่งหลังกับไอ้ธันมัน...

เออกูรู้หน้าที่กูดี  ไอ้เพื่อนเลว....

“ นั้นแพรนั่งหน้าละกัน  เดี๋ยวเรานั่งหลังเอง “ 

ผมยิ้มบอกไปครับ  แพรเองก็ยิ้มตอบกลับมาให้ด้วยเช่นกัน

เอาวะ... ความสุขเล็กๆ น้อยๆ ของเพื่อน  มันจะใช้ผมทำอะไร  ผมก็ยอมทั้งนั้นแหละคร้าบ


.......................................


ผมมากินกันยังร้านเดิม  ซึ่งคนก็ยังคงเยอะมากเหมือนเคย  แต่ก็ยังโชคดีที่มีที่ว่างพอสำหรับพวกผม 6 คน 

ผมที่นั่งข้างไอ้ธันมองออกไปรอบๆ ร้าน  เห็นสายตาหลายคู่มองมาที่โต๊ะเราเยอะมาก  ก็แหงละครับ  หล่อๆ สวยๆ มารวมกันอยู่เต็มโต๊ะซะขนาดนี้

คุยกันไปคุยกันมาผมถึงรู้ว่าไอ้ธันกับแพรเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่มัธยมต้นแล้ว  และมักจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นแฟนกันตลอด  จนมันชินและไม่ค่อยจะแก้ข่าวกันสักเท่าไหร่  แต่พอผมถามย้ำไปว่า “ แน่ใจเหรอ “  ไอ้ธันมันก็รีบปฏิเสธขึ้นมาทันทีเลยครับ

เท่าที่คุยดูไอ้ธันมันก็นิสัยดีนะครับ  ไม่หยิ่ง  เฟรนลี่มากๆ เลย  ส่วนแพรนี่ก็น่ารักครับ  ออกจะห้าวๆ ตลกๆ เสียด้วยซ้ำไป  ผิดกับรูปลักษณ์ที่เห็นเอามากๆ  ซึ่งนี่ยิ่งทำให้ไอ้เรย์มันชอบหนักเข้าไปกว่าเดิมอีก

ยังไม่ทันที่อาหารจะมาถึงโต๊ะ  นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ปี 3 กลุ่มหนึ่งก็เดินเข้ามาภายในร้าน  และแล้วโฟกัสสายตาก็เบนจากกลุ่มพวกผมไปยังพวกรุ่นพี่ที่กำลังเดินเข้ามาทันที

ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ  แก๊งเดิมเลยครับ  จุตรเทพแห่งวิศวะ  แถมคราวนี้ยังมากันครบทีมเลย  มีพี่กิจคนเดียวที่ใส่ชุดนักศึกษา ( เพราะประชุมเชียร์ ) ส่วนพี่คนอื่นๆ ใส่ช๊อปกันหมด

มันเป็นความเข้ากันที่ลงตัว  เพราะแต่ละคนก็คนละสไตล์กันเลย

พี่บิวนี่ก็หล่อใสๆ สไตล์เกาหลี

พี่คิมก็หล่อทะเล้น ขี้เล่น เป็นกันเอง

พี่พีนี่หล่อแบบแมนๆ เข้มๆ นักกีฬา

ส่วนหัวหน้าแก๊งนี่ก็..  หล่อขั้นทำลายล้าง... ( นี่ขนาดชอบทำหน้าเบื่อโลกไม่สนใจคนรอบข้างอยู่บ่อยๆ นะ  แม่งยังเท่ห์เลยอะ )

ไม่รู้ว่าผมมองไปยังพวกพี่เขานานแค่ไหน  มารู้ตัวอีกทีสายตาพวกพี่ๆ เขาก็จับมาที่กลุ่มพวกผมกันหมดแล้ว  ก่อนจะเดินเข้ามาหา

สงสัยงานนี้ร้านป้าคงเป็นเหมือนกองประกวดดาวเดือนกันแน่ๆ ครับ  รวมกันมาแต่พวกหน้าตาดีๆ ทั้งนั้น..

“ เจอกันอีกแล้วนะน้องกันต์ “ 

พี่คิมทักเป็นคนแรกเลย  ในขณะที่พี่บิวกับพี่พีก็ส่งยิ้มมาให้ด้วยเช่นกัน  มีก็แต่พี่กิจเนี่ยแหละครับ  หน้านิ่งมีฟอร์มเหมือนเดิม  จากนั้นพวกผมทั้งโต๊ะก็ยกมือไหว้พวกพี่ๆ เขา

“ แวะมากินข้าวกันก่อนกลับอะครับ “ 

ผมยิ้มตอบไป  ก่อนจะเหลือบไปมองยังพี่กิจ  ไม่รู้ทำไมถึงชอบมองไปทางนั้นจังครับ...

“ แล้วนี่เราพักอยู่แถวไหนเนี่ย  และกลับไง “  พี่พีถามผมต่อ

“ ก็..  แถวๆหน้ามอครับ  เดี๋ยวให้เพื่อนผมไปส่ง “

“ อ้าวเหรอกันต์...  เราต้องไปทางนั้นพอดี  ส่งแพรที่หอน่ะ  เดี๋ยวกันต์กลับกับเรานะ  เราไปส่งเอง “

จู่ๆ ไอ้ธันมันก็เสนอตัวขึ้นมาครับ

“ น้อง..  ที่เป็นเดือนปีนี้ใช่มั้ย..  ไม่ต้องก็ได้  น้องไปส่งแฟนน้องเถอะ  เดี๋ยวพี่ไปส่งกันต์มันเอง “

พี่พีพูดขึ้น

“ ไม่ใช่แฟนครับ! “

“ อ้าวเหรอ...  แต่ไม่เป็นไร  เราจะได้ไม่ต้องเสียเวลา  พี่ผ่านทางนั้นอยู่แล้ว “

“ เดี๋ยวๆ นะมึงไอ้พี  หอมึงไม่ได้อยู่แถวนั้นนี่หว่า “  พี่คิมแย้งขึ้นมาครับ

“ วันนี้กูมีธุระแถวนั้น... “

เอ่อ...  ทำตัวไม่ถูกเลยครับ  ที่อยากจะบอกคือ...  จริงๆแล้วผมจะให้ไอ้เรย์มันไปส่งผมเองนะครับ

แต่แล้วน้ำเสียงนิ่งๆ เย็นๆ ก็พูดขึ้น...

“ น้องเขาพักที่คอนโดกู  เดี๋ยวให้มันกลับกับกูเองละกัน “

แทบจะไม่เชื่อหูตัวเองเลยครับ..  หนำซ้ำทุกคนยังหันไปมองยังคนพูดที่ยังคงทำหน้านิ่งเบื่อโลกอยู่ตอนนี้

“ อ้าวน้องเขาอยู่คอนโดเดียวกับมึงเหรอวะ “  พี่บิวถามขึ้นมาบ้าง

“ ชั้นไหน  ห้องไหนวะ “

ก็ชั้นเดียวห้องเดียวกับไอ้คนพูดนั่นแหละครับพี่คิม

“ แม่งไม่เห็นบอกพวกกูเลย “ 

พี่พีพูดเสริม  ว่าแต่พวกพี่ๆ จะอยากรู้กันไปทำไมคร้าบ...  ปีหนึ่งนั่งหน้าสลอนกันอีกหลายคนบนโต๊ะนี้  แถมน่าสนใจกว่าผมตั้งเยอะ

พี่กิจนิ่งๆ ไม่ตอบอะไร

“ แต่มึงเอามอไซต์มา  ให้กูไปส่งนั่นแหละดีแล้ว  ไม่ลำบากน้องมันด้วย “

พี่พีพูดต่อ  ผมเห็นพี่กิจเหลือบตามองพี่พีอยู่เล็กน้อยก่อนจะหันมามองที่ผม...

“ ก็ตามใจ... “

สั้นๆ  และเย็นชาตามไสตล์ท่านล่ะครับ...

ชิส์... ไม่กลับด้วยก็ได้

จากนั้นพี่กิจก็เดินแยกออกไปนั่งยังโต๊ะที่ว่างอยู่ข้างๆ โต๊ะพวกผม  ก่อนที่พี่ๆ คนอื่นจะเดินตามกันไป

“ เชี่ย..  เพื่อนกูฮอตสัด “
 
ไอ้เรย์มันขยับหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูผมเบาๆ  ผมเลยกระทืบเท้ามันที่ใต้โต๊ะแรงๆ ไปทีนึง  แทนคำขอบคุณที่มันแซวมา

ฮอตบ้าอะไร..  นี่ก็เพื่อน  นั่นก็พี่  ปฏิเสธก็ไม่ได้...  มึงลองเป็นกูดูมั้ยล่ะ

แถมไอ้คนที่นั่งมุมโต๊ะข้างๆ นั่นก็ยังมีท่าทีไม่สนใจผมอีก  ทีวันเสาร์ที่ผ่านมาละอยากให้ผมอยู่ด้วย  พอมาตอนนี้กลับถีบหัวส่งให้ผมไปกับคนอื่น

วันหลังนะ...  ขอให้ผมไปไหนมาไหนด้วย..  อย่าหวังเลยเหอะ..

......ถ้าผมทำได้นะ





TBC.

ออฟไลน์ warin

  • รถไฟขบวนนั้น ได้แล่นผ่านไปแล้ว
  • เป็ดแสนดี
  • เป็ดHermes
  • *
  • กระทู้: 2013
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +60/-1
    • -
พี่กิจ เกิดงอนรึป่าวเนี่ย  อิอิ
น้องมีแต่คนจีบ 




CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1279
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
อิพี่ก็มัวแต่ฟอร์ม น้องยิ่งเนื้อหอมอยู่ ระวังจะแห้วนะค๊าาา กินเข้าไปอ่ะฟอร์มอ่ะ 5555
นี่ถ้าไม่ใช่สกิลพระเอก คงแด๊กแห้วแล้วล่ะ ฟอร์มเกิ๊นนนน  :angry2:

ออฟไลน์ arij-iris

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2924
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +30/-5
กันต์โดนจีบยังไม่รู้ตัวอีกนะ

ออฟไลน์ Billie

  • "Let come what comes, let go what goes and see what remains. That is what is real"
  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3390
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +78/-6

ออฟไลน์ Nick_June

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 8
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
อิกิจ..ปากแข็ง

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10
น้องขายดีจริงๆๆๆๆ อิอิออิอิ อีพี่กิจงอนไปละ คู่แข่งเยอะนะอีพี่กิจ รีบทำคะแนนซะละ ระวังคนอื่นคาบไปแดก
เขียนได้อ่านง่าย กระชับดีครับ เอาใจช่วยคนแต่งนะครับ สู้ๆ ครับ สุขภาพแข็งแรงนะครับ

ออฟไลน์ sompong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
สังวรตัวเองด้วยนะอีพี่กิจ อย่านึกว่าอีน้องจะไม่ฮอต เป็นไงละร้อนแรงออกซะขนาดนั้น  :laugh:

ออฟไลน์ netich

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 234
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0

ออฟไลน์ Nus@nT@R@

  • Life is Investment
  • เป็ดAthena
  • *
  • กระทู้: 5784
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +456/-10
สนุกๆๆ ตกลงน้องจะได้กลับกับใคร

ออฟไลน์ anterosz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 786
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-1
รอๆๆ ว่าจะได้กลับกับใคร

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Mamieweiei

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 31
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เริ่มหึงกันแล้วววว รอค่าาาา

ออฟไลน์ Januarysky

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 533
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +19/-0
รีบพาน้องสก๊อยบึ่งกลับห้องหอด่วนเลย
น้องโซฮอตเหลือหลาย
 :hao7:

ออฟไลน์ DeShiWa

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4436
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +150/-8
น้องกันต์งานดีมากๆ

มีแต่คนมารุม...


ออฟไลน์ หมีขาว

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-12
Chapter 16




กิจ ‘ s  Part




ไอ้กันต์นี่มันฮอตขนาดนี้เลยเหรอวะ  ทั้งไอ้พี  และไอ้น้องธันด้วย  แถมแต่ละคนก็ไม่ธรรมดาทั้งนั้น 

แต่ที่น่ากลัวที่สุดก็คือไอ้พี  เห็นมันนิ่งๆ ขรึมๆ แบบนี้นะครับ  แต่เวลามันเล็งใครไว้แล้วมันไม่ใครพลาดเลย

ส่วนไอ้น้องธัน...  ถ้ามันยังไม่เลิกเกาะแกะ  รับรองมันเจอผมเล่นในห้องเชียร์แน่

ผมนั่งหน้านิ่ง  ซึ่งจริงๆ ก็เป็นหน้าปกติของผมอยู่แล้วนะครับ  อยู่ที่มุมโต๊ะในขณะที่กำลังรออาหารที่สั่งไว้

รู้สึกเซ็งอยู่นิดๆ   ทำไมไอ้กันต์มันไม่รู้จักปฏิเสธคนบ้าง  ใครจะลากไปไหนมึงก็ไปหมดเลยเหรอวะ  แถมควรจะกลับกับผมแท้ๆ  แม่งก็ไม่ปฏิเสธพวกนั้นไป

กลับห้องไปก่อนคงต้องได้อบรมกันสักหน่อยแล้วละครับ


............................


ที่คอนโด

ผมกลับมาถึงห้องเกือบจะชั่วโมงนึงแล้ว  ไอ้กันต์มันก็ยังไม่กลับมาเลยครับ  ทั้งๆ ที่ออกร้านมาพร้อมกันแท้ๆ

ผมที่นั่งที่โซฟาห้องรับแขกวางไอแพดลงตรงหน้าก่อนจะหยิบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อเลือกหาเบอร์โทรไอ้กันต์มันครับ  เพiาะนี่มันก็นานเกินไปแล้วนะครับ  ไม่รู้ว่าไอ้พีแม่งจะพาน้องมันไปเถรไถลที่ไหนรึเปล่าก็ไม่รู้

“ แกร๊ก! “ 

เสียงประตูห้องเปิดออกก่อนที่ผมจะกดโทรออก  ไอ้กันต์มันเดินสะพายเป้หน้าชื่นตาบานเข้ามาเลยทีเดียว

“ ไปไหนมา! “

ผมถามขึ้นพลางลุกขึ้นเดินเข้าไปหามัน

“ พี่พีพาไปกินขนมต่อ “

“ แล้วทำไมไม่โทรมาบอก “

“ อ้าว...  แค่กินขนมเองพี่  ไม่เห็นต้องโทรรายงานเลย  ปกติผมไปกินกับเพื่อนก็ไม่เห็นพี่ว่าไรเลยนี่ “

มันทำหน้าบูดว่ามาครับ  แต่ก็จริงอย่างที่มันว่ามานะ  ปกติมันเคยกลับดึกกว่านี้ผมก็ยังไม่สนใจเท่าไหร่เลยครับ  อาจจะเป็นเพราะมันไปกับไอ้พีก็ได้ครับ  เลยไม่ค่อยไว้ใจ...

“ แล้วชอบกลับกับคนอื่นนักรึไง “

“ ก็ไม่นะ  ทีแรกก็ว่าจะให้ไอ้เรย์มันมาส่ง   แต่เห็นไอ้ธันกับพี่พีว่ามาซะขนาดนั้นใครจะกล้าปฏิเสธอะ “

“ แล้วทีตอนกูบอกให้มึงกลับกับกูทำไม... “ 

ไม่ทันที่ผมจะพูดจบประโยคมันก็สวนขึ้นมาทันทีเลยครับ

“ ก็พี่ยอมคนอื่นเค้าแล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะ “

พูดไม่ออกเลยครับ...  แถมมันยังเลิกคิ้วรอคำตอบจากผมอยู่  พอผมไม่ตอบอะไรมันก็มองผมตาขวางก่อนจะเดินเลยผมเข้าไปในห้อง...

จากที่คิดว่าจะอบรมมันสักหน่อย  กลายเป็นผมเองที่ถูกมันตำหนิเอาเสียอย่างนั้น...

เห้อ....  ไม่รู้ทำไมเดี๋ยวนี้ผมถึงยอมไอ้เด็กนี่มันบ่อยๆ นะ  แถมแม่งยิ่งดุขึ้นทุกวันอีกด้วย



.............................................................



เช้าวันต่อมา

ผมที่ออกห้องมาก่อนไอ้กันต์กำลังรอมันอยู่ในรถที่หน้าคอนโด 

คือถ้าไอ้พีคิดจะมาส่งมันอีก  มันจะได้ไม่มีข้ออ้างเรื่องความสะดวกสบายของน้องมันแบบเมื่อวานครับ

ว่าแต่... แล้วนี่ผมทำไมต้องเอาใจเด็กมันขนาดนี้ด้วยวะเนี่ย

ผมเห็นไอ้กันต์มันเดินออกมาที่หน้าคอนโด  ผมก็รีบกดแตรเรียกมันทันทีครับ  ก่อนจะลดกระจกลงเพื่อเรียกให้มันขึ้นรถมา

สงสัยว่าช่วงนี้ผมคงจะต้องใช้รถยนต์และคอยรับคอยส่งมันไปแบบนี้ก่อนละมั้งครับ  ไม่อย่างนั้นมีหวังโดนเสือโดนจระเข้งาบกันไปพอดี

“ พี่คิดไงให้ผมติดรถไปด้วยเนี่ย “

“ ทางเดียวกันก็ไปด้วยกันดิวะ “

“ ปกติไม่เห็นจะอยากให้ผมไปด้วยเลย “

“ แล้วทำไม..  ไปกับกูไม่ชอบรึไง “

“ เปล่า... “

แล้วมันก็ทำหน้าบึ้งก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง  ไม่มองหน้าผมอีกครับ

แม่งเอาใจยากกว่าผู้หญิงจริงๆ 

จากนั้นเราก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย  จนกระทั่งมาถึงลานจอดรถในคณะ

“ เลิกเชียร์แล้วไปรอกูที่ร้านกาแฟข้างมอ  กูประชุมฝ่ายเชียร์เสร็จแล้วเดี๋ยวจะไปรับ “

ผมบอกไปครับ  มันเลยหันมามองงงๆ

“ แต่..  วันนี้พี่พีบอกว่าจะพาไปเลี้ยงเหล้านะพี่  พี่เขาไม่ได้บอกพี่กิจเหรอ “

อ้าวเห้ย!  ทำไมผมยังไม่รู้เรื่องเลย  สงสัยเดี๋ยวไอ้พีมันคงจะบอกผมตอนเรียนละมั้งครับ

“ นั้น...  ค่อยว่ากัน  เดี๋ยวกูโทรหาอีกทีนึง “

มันพยักหน้าเล็กๆ  ก่อนจะขอบคุณผมแล้วออกรถไปครับ


...................................


ที่ตึกภาควิชาอุตสาหการ  คณะวิศวกรรมศาสตร์

ผมเดินเข้ามาในห้องเรียนชั้น 3 ของตึกภาค  เช้านี้มีเรียนวิชา Work Study

เข้าห้องเรียนมาผมก็ตรงไปยังที่นั่งประจำหลังห้อง  ซึ่งตอนนี้พวกเพื่อนๆ แก๊งผมมันมากันครบแล้ว  ดีเลยครับ  ผมจะได้ถามไอ้พีมันเรื่องที่นัดกินเหล้าด้วย

“ เฮ้ยไอ้พี  วันนี้มึงนัดน้องมันกินเหล้าเหรอวะ “

ผมพูดขึ้นทันทีที่เดินมาถึงเก้าอี้ครับ  ก่อนจะวางเอกสารการเรียนลงและแทรกตัวเข้าไปนั่ง

“ เออดิ  นี่กูกำลังว่าจะบอกมึงอยู่พอดี  จะได้ถามว่าคืนนี้จะไปจัดกันที่ร้านไหนดี “ 

มันตอบมาอย่างเห็นเป็นเรื่องปกติครับ  แต่ผมนี่สิ..  ไม่เห็นว่ามันเป็นเรื่องปกติเลยครับ 

ถ้าไอ้กันต์มันเมา  แล้วไอ้พีมันจะไปส่ง 

หรือ... 

โอ้ย!  เหล้าเข้าปากเมาเมื่อไหร่อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ครับ

ผมนิ่งคิดอยู่แปบนึงก่อนจะพูดออกไป

“ มากินที่ห้องกูละกัน “

“ โห..  ไม่เอา..  แล้วกูจะไปเล็งสาวที่ไหนวะ “ 

ไอ้คิมมันสวนขึ้นมาทันทีเลยครับ  ไอ้นี่แม่งก็หื่นได้ตลอด....

“ มึงก็พาเด็กมึงมาดิ  ครั้งนี้กูไม่ว่า  แต่ห้าม..  มีไรที่ห้องกูเด็ดขาด “

“ เด็กไหนวะ...  ตอนนี้กูโสด “ 

ไอ้คิมทำหน้าเซ็งว่ามาครับ

“ เอ๊า...  ก็น้องปีหนึ่งที่กูเจอเมื่อวันก่อนไง “

“ เลิกแล้ว “

สาด!!  ปิดจ๊อบไว  เลิกไวกว่าที่ผมคิดไว้อีก  ไอ้เลว...

“ เออน่า  มาห้องกูเถอะ  ช่วงนี้กูเหนื่อย  ขี้เกียจไปร้านว่ะ “

โน้มน้าวพวกมันอยู่สักพักก็เป็นอันตกลงครับ  อย่างน้อยอยู่ที่ห้องผมมันก็ปลอดภัยและอยู่ในสายตาของผมตลอดเวลา

จากนั้นเลิกเรียนช่วงเช้าเสร็จ  ผมก็กดโทรไปบอกไอ้กันต์มันทันที  และให้มันไปรอผมที่ร้านกาแฟข้างมหาลัยฯ เหมือนเดิม


................................


กว่า 2 ทุ่มครึ่งที่ผมขับรถไปจอดเทียบบริเวณหน้าร้าน Miracle Coffee ข้างมหาลัยฯ  ก่อนจะเดินเข้าไปยังภายในร้าน

ผมมองหาไม่นานก็เห็นมันครับ  นั่งอยู่มุมร้านเล่นโทรศัพท์อยู่  บนโต๊ะมีนมเย็นกับขนมเค้กที่เกือบจะหมดชิ้นแล้ว

ผมเดินไปสั่งอเมริกาโน่กับเค้กช๊อคโกแลตมาอีกชิ้นนึงที่เค้าท์เตอร์  ก่อนจะเดินเข้าไปหามัน

“ มานานยัง “

ผมถามขึ้นพลางวางแก้วกาแฟและจานขนมลงบนโต๊ะ  ไอ้กันต์มันเงยหน้าจากจอโทรศัพท์มามองผม  ก่อนจะกดปุ่มปิดเครื่องและวางลงบนโต๊ะ

“ สักพักแล้วพี่  เลิกเชียร์แล้วให้ไอ้เรย์มันมาส่ง “

ผมพยักหน้ารับรู้เล็กๆ  เท่าที่ได้ยินมันพูดถึงเพื่อน  ดูมันคงจะสนิทกับเพื่อนคนที่ชื่อเรย์มากเลยทีเดียว

ผมเลื่อนจานเค้กไปให้มัน  มันมองหน้าผมเป็นเชิงถามว่าอะไร

“ กูเลี้ยง  เห็นขนมมึงใกล้จะหมดแล้ว “

“ ขอบคุณครับ  ทีงี้ละใจดีจัง “

“ เอ๊า..  ก็บอกว่ากูใจร้ายไม่ใช่เหรอ  ทีกูทำดีด้วยก็เสือกไม่ชอบอีก  นั้นเอามานี่...กูกินเอง “

ผมพูดจบก็เลื่อนจานเค้กมาไว้ที่ตัวเองเลยครับ

“ ได้ไง..  เลี้ยงผมแล้ว  เอามานี่เลย “ 

แล้วมันก็แย่งคืนไปทันที  ก่อนจะรีบเอาช้อนตักเข้าปาก  เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ 

น่ารักโครตๆ  ดูหน้ามันสิครับ  อย่างกับเด็กเลยอะ

“ แล้วไม่รีบกลับเหรอ “ 

“ ไม่อะ  นัดไว้ 4 ทุ่ม “

มันพยักหน้าเข้าใจเล็กๆ  ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินขนมต่อ  ผมเหมือนจะเห็นมันยิ้มเล็กๆ ขึ้นมาด้วยนะครับ


....................................

ออฟไลน์ หมีขาว

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 142
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +69/-12
ที่คอนโด

นี่ก็เกือบจะ 4 ทุ่มแล้วครับ  กว่าที่พวกผมจะกลับเข้ามาถึงห้อง  คือเราแวะซื้อเครื่องดื่มและกับแกล้มที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้ๆ นี้ก่อนกลับมาอะครับ

กันต์มันเข้าไปอาบน้ำ  ส่วนผมก็จัดแจงเครื่องดื่มและกับแกล้มมาไว้ที่โต๊ะที่โซฟา  ไม่นานเสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้น  พอเปิดไปก็เจอไอ้คิมมาพร้อมกับไอ้บิวครับ

พวกมันเคยมาห้องผมบ่อยแล้ว  เลยทำตัวกันตามสบายราวกับเป็นห้องของตัวเองไปแล้ว  เพราะปกติเวลาติวหนังสือ  กินเหล้า  ก็มักจะไม่พ้นห้องผมอะครับ

ภายในห้องคลอด้วยเพลงเบาๆ ชิลๆ  หลี่ไฟลงให้สลัวจนเกือบมืด  พร้อมั้งเปิดม่านออกให้เห็นวิวตึกสูงด้านนอกเพื่อสร้างบรรยากาศครับ

สองคนนั้นมาถึงก็จัดแจงหาแก้วของตัวเองเลยครับ  ผมตามลงไปนั่งด้วยยังโซฟาเดี่ยว  ตอนนี้ก็ขาดแต่ไอ้พีคนเดียวเท่านั้น  แต่ไม่ต้องให้รอนาน  มันก็มาครับ  พร้อมเหล้าในมืออีกขวด 

นี่มึงลืมกันไปแล้วเหรอว่าพรุ่งนี้ก็ยังต้องไปเรียนนะเว้ย...

มาถึงไอ้พีก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ห้อง  ผมรู้ว่ามันหาอะไรครับ  จากนั้นมันก็ถามขึ้น

“ แล้ว...  กันต์มันยังไม่มาเหรอวะ “

นั่นไงครับ  ไม่ผิดจากที่ผมคิดเลย

“ แก๊ก!! “

เสียงประตูห้องนอนไอ้กันต์มันเปิดออก  ในขณะที่ทุกสายตาหันไปจับจ้องยังคนที่กำลังออกมา

ไอ้กันมันใส่เสื้อยืดหลวมๆ หน่อย กับ กางเกงขาสั้น... ขอบอกว่าสั้นจริงๆ ครับ  สั้นจนเห็นขาเนียนขาวของมันเลย
 
ก็เข้าใจนะครับว่ามันคือชุดนอน  แต่ท่ากลางดงหมาป่าแบบนี้  มันจะกลายเป็นลูกแกะไปน่ะสิครับ

“ อ้าวพี่ๆ หวัดดีครับ มากันแล้วเหรอ “ 

มันทำหน้ามึนๆ ถามมาในขณะที่หลายๆ สายตายังคงตะลึงกับความขาวและเนียนของมันอยู่ตอนนี้

มันเดินเข้ามาที่ห้องรับแขก  ไอ้คิมและไอ้บิวขยับตัวออกให้มันนั่งด้วยกันสามคนที่โซฟาใหญ่  ส่วนผมกับไอ้พีนั่งกันที่โซฟาเล็กคนละตัว

“ นี่...  น้องอยู่ห้องเดียวกับไอ้กิจมันเหรอ “

ไอ้คิมถามขึ้นมาครับ  ซึ่งสีหน้าแต่ละคนดูจะแปลกใจเอามากๆ เลย  ที่เห็นว่าไอ้กันต์มันอยู่ห้องนี้

“ ครับพี่ “

“ ไม่เห็นบอกพวกกูเลยวะไอ้กิจ “  ไอ้บิวถามผมต่อทันที

“ ก็..  ไม่เห็นว่ามันเป็นเรื่องจำเป็นอะไรนี่หว่า.. “

“ แล้วพวกมึงสองคน “  ไอ้คิมถามอีก  พลางชี้มือไปมาระหว่างผมกับไอ้กันต์มันครับ

“ เห้ย!!  บ้าเหรอ..  แม่กูกับแม่มันรู้จักกัน  ก็เลยฝากกูมาเนี่ยแหละ “

“ จริงๆ พี่เขาโดนบังคับต่างหากพี่คิม  วันแรกพี่เขาก็เกือบจะไล่ผมออกห้องไปนอนข้างถนนแล้วด้วย “

ดูมันสิครับ  ทำเป็นฟ้องนะมึง  แถมพูดจาซะเกินจริงด้วย

“ ไอ้เลว!!! “

ไอ้คิมกับไอ้บิวด่าผมพร้อมกันทันที  โดยไม่ได้นัดหมายเลยครับ  นี่พวกมึงเชื่อไอ้เด็กนี่เหรอว้า!!

แม่งดูหน้ามันตอนนี้สิครับ  ยิ้มขำผมอยู่เนี่ย  พอมีพวกแล้วทำเป็นเก่งนะ...  เดี๋ยวมึงจะโดนมิใช่น้อย หึๆๆ

“ พวกมึงก็เชื่อเด็กมันเนอะ “

ผมส่ายหน้าให้ไป  ก่อนจะลุกขึ้นเดินเข้าห้องไปอาบน้ำครับ


...........................


พอกลับออกมาอีกที... 

เชี่ย!! 

พวกแม่งกำลังจะมอมน้องมันครับ  แถมดูตาไอ้กันต์มันสิ  เยิ้มเชียว... 

“ พวกมึงไปมอมอะไรน้องมันเนี่ย “ 

ผมถามขึ้นขณะนั่งลงไปยังโซฟาตัวเดิมของผม

“ มอมอะไร  น้องมันคออ่อนเอง “ 

ไอ้คิมปฏิเสธมาครับ  แต่ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อมันหรอก

“ ว่าแต่งานเปิดโลกชมรมศุกร์นี้  เราจะเข้าชมรมอะไร “ 

ไอ้พีถามขึ้นถึงงานวันศุกร์นี้ครับ  ที่จะให้ชมรมต่างๆ มาออกบูธเชิญชวนคนไปเข้าชมรมกันครับ

“ ผมยังไม่รู้เรื่องงานเลยพี่  ว่าแต่..  มีชมรมอะไรแนะนำบ้างมั้ยครับ “

“ สนใจเข้าชมรมลักบี้กับพี่มั้ยล่ะ “

“ มึงนี่ก็ไม่คิดเลยนะเว้ยไอ้พี  นี่มึงดูหุ่น  ดูหน้าตาน้องมันซะก่อน  เข้าลักบี้ไปกระแทกใครเขาได้  แถมยังจะเสียของหมด “

ไอ้คิมว่ามาก็ถูกครับ  เอาไอ้กันต์ไปชนนี่ก็เหมือนเอาไม้จิ้มฟันไปงัดเรือดำน้ำ

“ มาชมรมบาสกับพี่ดีกว่าน้อง  ไอ้กิจก็อยู่ด้วยนะ  แถมมันเป็นรองประธานชมรมด้วย  เข้ามานี่รับรองสาวๆ เข้าหาเพียบ “

ไอ้คิมว่ามาต่อครับ  แต่ผมว่านะอย่างไอ้กันต์นี่คงไม่ใช่สาวๆ ละครับที่เข้าหา  เพราะดูจากตอนที่มันประกวดสิครับ  ส่วนใหญ่ที่โห่แซวมันก็มีแต่หนุ่มๆ กันทั้งนั่น

“ ถ้าไม่ชอบมาชมรมถ่ายภาพกับพี่ก็ได้นะกันต์ “ 

อันนี้ไอ้บิวชวนด้วยน้ำเสียงนิ่มๆ ตามสไตล์มันครับ

“ แต่อย่าลืมเข้าชมรมจิตอาสาด้วยล่ะ  จะได้ไปออกค่ายทำประโยชน์กัน  พวกพี่นี่เข้ากันทุกคน “ 

ไอ้พีเสริมต่อในขณะที่ไอ้กันต์ดูจะยังเหรอหราตัดสินใจไม่ถูกกับคำเชิญของแต่ละคน  ผมกระดกเหล้าที่เหลือในแก้วเข้าปากจนหมด  ก่อนจะพูดขึ้นต่อบ้าง

“ มึงจะเข้าชมรมอะไรก็ได้นะ  แต่ชมรมเชียร์ของคณะนี่มึงเลี่ยงไม่ได้  กูใส่ชื่อมึงลงไปแล้ว “ 

มันทำหน้าเหวอหันมามองผมพร้อมๆ กับเพื่อนๆ ในแก๊งผมครับ

“ ก็...  พวกคนในชมรมเห็นว่ามันหน้าตาพอไปวัดไปวาได้  ก็เลยจะให้มาเป็นลีดวันงานสปอร์ตเดย์ปีนี้อะ “ 

ผมให้เหตุผลไป  ทั้งๆที่ความเป็นจริงแล้ว  ยังไม่มีการใส่ชื่อหรือพูดคุยอะไรกันทั้งนั้นเลยครับ  ก็แค่อยากดึงตัวมันมาเอาไว้ก่อนก็แค่นั้น 

แล้วไง..  ก็ผมมีอำนาจนี่  ในฐานะประธานชมรมเชียร์คณะวิศวกรรมศาสตร์

“ อะไรกันพี่กิจ  ผมไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย “  มันทำหน้าอิดออดว่ามาครับ

“ มึงไม่มีสิทธิ์เลือก  นี่เป็นชมรมของคณะไม่ใช่มหาลัยฯ  ดังนั้นมึงต้องทำตัวให้เป็นประโยชน์เพื่อคณะเราเว้ย “

เหตุผลข้างๆ คูๆ ของผม ก็ทำให้มันยอมได้ด้วยแฮะ  ซื่อ(บื่อ)ซะจริง

“ เอาน่า  น้องมันจะเข้าอะไรก็แล้วแต่  แต่วันนี้  มันต้องเจอเครื่องดื่มสูตรพิเศษของกลุ่มเราเว้ย “

ไอ้คิมพูดจบมันก็พยักพเยิดกับไอ้บิวก่อนจะลุกจากโซฟาไปยังห้องครัว  และกลับมาพร้อมถังใส่น้ำแข็งใบเล็กและเครื่องดื่มต่างๆ มาวางไว้ที่โต๊ะ

จากนั้นไอ้คิมมันก็เริ่มต้นทำเครื่องดื่มสูตรพิเศษของกลุ่มเราทันทีครับ  เริ่มจากเหล้าลงไปก่อน  ตามด้วยส่วนผสมต่างๆ  ไม่ว่าจะเป็นวอตก้า  น้ำแดง มะนาว และอื่นๆ...  ดูเหมือนจะผสมกันมั่ว  แต่สุดท้ายก็ได้เครื่องดื่มสีแดงในถังน้ำแข็งเย็นๆ  ที่รสชาติอร่อยมาก  กินง่าย..  แต่ก็เมาง่ายชิบหายเลยครับ

“ น้องกันต์ก่อนเลยครับ “

มันเลื่อนถังเครื่องดื่มที่ใส่หลอดลงไป 5 อันให้น้องมันครับ  ผมกับไอ้พีมองอย่างหวั่นๆ  เพราะรู้ว่าส่วนผสมนี้ทำคนเมาง่ายๆ มานักต่อนักแล้ว

ไอ้กันต์เริ่มดูดขึ้นมาอึกหนึ่ง  พอมันกลืนลงไปเห็นมันทำหน้าแปลกๆ เล็กน้อย  ก่อนจะเผยรอยยิ้มขึ้นมาแล้วก็ก้มลงไปดูดต่ออีกหลายอึกเลยครับ  ทำเอาไอ้คิมและไอ้บิวอดขำขึ้นมาไม่ได้  ท่าทางพวกมึงนี่คิดจะมอมน้องมันจริงๆใช่มั้ยเนี่ย

“ อร่อยใช่มั้ยล่ะ “  ไอ้คิมถามขึ้น

“ โครตๆ เลยพี่  กินง่ายด้วย “

แล้วเดี๋ยวมึงจะรู้....

จากนั้นไอ้คิมก็เสนอเกมหมุนขวดแดกเหล้าขึ้นมาครับ  คือง่ายๆ เลย  หมุนขวดเหล้าไปตกที่ใคร  คนนั้นก็กินเหล้าในถังน้ำแข็งไป

เล่นไปได้สักพักเหล้าผสมก็หมดถัง  ไอ้พวกผมนี่ไม่เป็นไรเท่าไหร่หรอก  แต่ไอ้กันต์นี่สิครับ  คอพับคออ่อนไปแล้ว..

“ กูว่าให้น้องมันไปนอนก่อนมั้ยวะ  ท่าทางมันจะไม่ไหวแล้ว “ 

ผมพูดขึ้น  แต่....

“ ม้ายยยอาววว....  เล่นต่อๆ  พี่คิมไปชงเหล้ามาเพิ่มเลย “

แม่งมีโวยวายครับ  เมาแล้วไง....  หน้าแดงหูแดงไปหมดแล้วเนี่ย

แต่... เดี๋ยวมึง  เห้ยๆๆ!!!

มันเอาหน้าเข้าไปซบไหล่ไอ้บิวที่นั่งข้างๆ ทันทีครับ  ซึ่งไอ้บิวได้แต่หันมามองน้องมันแล้วยิ้มๆ

ส่วนตัวแล้วผมไม่ห่วงไอ้บิวมันหรอกครับ  แต่ที่ไม่ค่อยไว้ใจก็ไอ้คนที่ลุกจากโซฟาตัวเองไปนั่งแทนที่ไอ้คิมที่ไปชงเหล้ามาเพิ่มมากกว่า

กูรู้นะว่ามึงหวังอะไรไอ้พี....

ไอ้คิมกลับมาพร้อมเครื่องดื่มที่ผสมเสร็จก่อนจะทำหน้าเหวอเมื่อเห็นสภาพไอ้กันกำลังนอนกระแซะไอ้บิวอยู่  แถมที่นั่งตัวเองก็ถูกไอ้พียึดไปแล้วตอนนี้   มันโวยวายไอ้พีว่าฉวยโอกาสอย่างนั้นอย่างนี้  ซึ่งก็จริงของมันนะครับ  อันนี้ผมเห็นด้วย

จากนั้นไอ้พีก็ปลุกไอ้กันต์ขึ้นมาเล่นต่อ  และถึงจุดนี้เอง  ผมจึงรู้ว่าเวลาที่มันเมานี่อันตรายสุดๆ ครับ  เพราะมันจะขี้อ้อนเอามากๆ  แถมอ้อนแบบไม่เลือกหน้าด้วยนะครับ  หน้าก็แดงระเรื่อ  แถมตาก็เยิ้มซะขนาดนี้  เข้าใกล้ใครแม่งก็ชอบใจกันทั้งนั้น...

“ พอแล้วๆ!!  เดี๋ยวพรุ่งนี้แม่งก็ลุกไปเรียนไม่ไหวกันพอดี “

ผมที่ทนเห็นภาพตรงหน้าต่อไปไม่ไหว  ก็ลุกพรวดก่อนจะเดินมาหามันพร้อมกับดึงแขนให้ลุกขึ้นจากโซฟา  เพื่อพามันไปนอนในห้องครับ

“ ม้ายอาวววว  พี่กิจอ้า  ยังสนุกอยู่เลย “

มันโวยวายมาพร้อมๆ กับไอ้เพื่อนๆ ทั้งสามตัวของผมเลย  แต่ผมไม่ยอมซะอย่างใครจะทำไม

“ น้าคร้าบพี่กิจสุดหล่อ  กันต์กินต่ออีกนิดเดียวน้า “

เชี่ย...  แม่งอ้อนผมซะเสียงหวานพร้อมมองผมตานี่เยิ้มเชียว  จากนั้นแม่งก็เอาหัวมาถูๆ ที่ต้นแขนผมครับ  โครตเข้าใจเลยครับว่าทำไมไอ้พวกนี้มันชอบกันนัก...

แต่ผมจะมาใจอ่อนไม่ได้ครับ...  เพื่อ... 

ตัวมันเอง ( แม้จะพูดได้ไม่เต็มปากก็ตาม )

จากนั้นผมก็ลากมันเข้าไปในห้องครับ   มันโวยวายเล็กๆ แต่ก็ไม่มีแรงจะขัดขืนหรอก  แถมพอส่งมันถึงเตียงไอ้นี่มันก็หลับไปง่ายๆ เสียอย่างนั้น

หมดห่วงสักที...  นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  อย่าให้มันเมาแล้วอยู่นอกสายตาผมเป็นอันขาด...


ผมกลับเข้ามาในวงเหล้าอีกครั้ง  พวกนี้แม่งก็ทำหน้าเซ็งๆ  แถมไอ้คิมยังด่าผมอีกว่าผมหวงน้อง...

กูไม่ได้หวง  กูแค่ห่วงมันโว้ย!

สักแปบไอ้บิวมันก็จะขอตัวกลับครับ  มันนอนดึกไม่ได้...  ด้วยเรื่องของสุขภาพนั่นแหละครับ  ผมเลยให้มันนอนในห้องผม  ไม่อยากให้มันขับรถกลับแบบนี้  ถึงมันจะเมาน้อยที่สุดในกลุ่มก็เถอะ  แต่ก็ไม่ไว้ใจอยู่ดี 

คืนนี้ก็คงให้ไอ้พวกนี้นอนที่นี่กันเหมือนเดิมละครับ

ผมชนกับไอ้พี ไอ้คิม  สักพักใหญ่ไอ้คออ่อนคิมก็พ่ายแพ้ไป  ก่อนจะเดินโซซัดโซเซเข้าไปนอนในห้องผมตามไอ้บิว

ทีแรกแม่งเนียนจะเปิดประตูห้องไอ้กันต์มันครับ  แต่ถูกไอ้พีที่รู้ทันซะก่อนตบหัวแล้วถีบมันเข้าไปในห้องผม  ซึ่งผมก็ไม่รู้เลยว่าชะตากรรมมันจะเป็นไง  นอนบนพื้นหรือว่านอนบนเตียงกับไอ้บิวหลังจากที่ไอ้พีปิดประตูห้องลงแล้ว

ทีนี้ก็เหลือแค่ผมกับไอ้พีที่ต้องมาวัดกันชอตต่อชอตแล้วละครับ  ซึ่งเอาจริงๆ แล้วผมกับมันก็คอแข็งพอๆ กันนะครับ  แต่เพราะพวกมันใส่กันมาก่อนระหว่างที่ผมเข้าไปอาบน้ำ  งานนี้เลยเป็นมันที่ฟุบไปก่อน

ผมเดินเข้าไปหยิบเอาผ้าห่มมาห่มให้มันที่นอนหลับไม่รู้เรื่องบนโซฟายาวในห้องรับแขก...

ส่วนตัวผมซึ่งไม่มีที่นอน...  ก็คงต้องไปนอนห้องไอ้กันต์มันแล้วละครับ

ก็ไม่มีทางเลือกนี่ครับ...  ทำไงได้ล่ะ  หึๆๆ


……..


รู้สึกตื่นเต้นแปลกๆยังไงก็ไม่รู้สิครับหลังจากปิดประตูห้องลง  โดยไม่ลืมที่จะล็อคห้อง...

ผมมองดูมันที่นอนห่มผ้าหลับสบายบนเตียงราวกับเด็กน้อย  ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ๆ  แล้วแทรกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มข้างๆ น้องมัน  มันขยับตัวออกห่างผมเล็กน้อยแต่ก็ยังคงหลับไม่รู้เรื่องอยู่ดี  ส่วนผมที่เข้ามาใต้ผ้าห่มกลับรู้สึกเกร็งๆ ขึ้นมาเสียอย่างนั้น

ผมรู้สึกได้ถึงความอุ่นและกลิ่นเหล้าจางๆ จากคนข้างๆ  แต่ถึงกระนั้นกลิ่นกายละมุนเฉพาะตัวของมันก็ยังคงมีอยู่บางๆ จากทั้งผ้าห่มและตัวมันเอง  ไม่รู้ว่าผมคิดถูกหรือผิดที่พาตัวเองเข้ามาอยู่ในสถานการณ์นี้  ทั้งเกร็ง  ทั้งตื่นเต้น  ระคนกันจนบอกไม่ถูกเลยครับ

นี่มันมีอิทธิพลต่อผมและคนรอบข้างได้ถึงขนาดนี้เชียวเหรอ

ผมพลิกตัวนอนตะแคงเบาๆ ราวกับกลัวว่าจะทำมันตื่น  ผมมองดูมันที่กำลังหายใจเข้าออกสม่ำเสมออยู่ได้ไม่นาน  จู่ๆ มันก็พลิกตัวขยับเข้ามาซุกที่หน้าอกผมเสียอย่างนั้น...

หายใจไม่ทั่วท้องเลยสิครับตอนนี้  กลิ่นกายผสมกลิ่นเหล้าก็ช่างยั่วยวนเสียเหลือเกิน  แถมตัวมันเองก็ยังนุ่มไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงเลย

นี่ผมกำลังคิดบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย...

อาจจะเป็นเพราะความเมาบวกกับความเดียงสาของมันละมั้งครับเลยทำให้ผมรู้สึกได้แบบนี้

ถ้างั้น  ก็เลยตามเลยก็แล้วกัน  ไหนๆ ก็กำลังเมานิดๆ อยู่ด้วย

ผมเอามือเข้าไปโอบกอดมันไว้ให้กระชับขึ้น  ซึ่งมันเองก็ดูไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนแต่อย่างใด  ผมเลยขยับแก้มเข้าไปคลอเคลียผมนุ่ม(นุ่มจริงๆนะครับ) ของมัน  ก่อนจะปล่อยให้ร่างกายได้พักผ่อนไปพร้อมกับความอุ่นสบาย  และกลิ่นหอมที่ผมไม่เคยได้สัมผัสจากที่ไหนมาก่อน

ไม่รู้สิครับ  ผมว่าคืนนี้...  ท่าทางผมจะนอนหลับฝันดี.... 

จริงๆนะ..




TBC.



-----------------------------------------------

ตอนที่แล้วลงเรทไป  ตามกำหนดวันนี้เลยต้องลงตอนต่อไปอะครับ ( วันเว้นวัน )

ตอนนี้ถ้าประโยคมันผิดๆยังไงก็ขอโทษด้วยนะครับ  ผมรีบกรองประโยคไปหน่อยอะครับ  อาจจะตรวจทานไม่ละเอียดอะครับ

ขอบคุณมากๆ นะครับที่ติดตามกันและก็กำลังใจที่่ให้มา  มันเป็นแรงพลักดันที่ดีมากๆเลยครับสำหรับคนเขียน

แต่ตอนนี้  พึ่งเขียนจบ CH-34 เองคร้าบบบบ  ไล่ตามมาติดๆแล้ว ><

จริงๆที่ plan ไว้  ผมกะว่าจะเขียนแบบ 3 seasons โดยที่ SS1 คร่าวๆน่าจะมีประมาณ 60 ตอน  บวกลบนิดหน่อยอะครับ  คือวางโครงเรื่องไว้แล้ว...

จากนั้นถ้าจบ SS1 แล้วจะพัก 1 เดือน (เพื่อเขียน SS2 ล่วงหน้า)  แล้วมาลงให้ต่ออะครับ

ยังไงก็อย่าพึ่งทิ้งกันไปไหนนะครับ

และขอให้มีความสุขกับนิยายเรื่องนี้นะครับ (มันเป็นความตั้งใจของคนเขียน)

แล้ววันมะรืนเจอกันตอนต่อไปนะคร้าบโผม

^_____________________________________^

ออฟไลน์ sompong

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 358
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
ตั่งตารออ่านเลยๆๆๆ

ออฟไลน์ areenart1984

  • เป็ดArtemis
  • *
  • กระทู้: 5288
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +166/-7
กิจฝันดีมีน้องอยู่ในอ้อมกอดตัวเอง จะเป็นอย่างไงถ้าตื่นมาแล้วอยู่ในอ้อมกอดของน้องกันต์หน่า   :hao3:

ออฟไลน์ iceman555

  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8531
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +149/-10

ออฟไลน์ Pe_no

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 392
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +5/-0
อีพี่กิจจจจจจ :mew2:

ออฟไลน์ anterosz

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 786
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +109/-1

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด