▲เกมเมอร์และน้องเด๋อของเขา▲ #ซอโซ่ล่ามธีร์ (01/09/61)
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด

สนใจโฆษณาติดต่อ laopedcenter[at]hotmail.com คลิ๊กรายละเอียดที่ตำแหน่งว่างเลยครับ

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด

ผู้เขียน หัวข้อ: ▲เกมเมอร์และน้องเด๋อของเขา▲ #ซอโซ่ล่ามธีร์ (01/09/61)  (อ่าน 223948 ครั้ง)

ออฟไลน์ หน่วยกล้าวาย

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 151
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +221/-0
///ต่อจากหน้า 4 ข้างล่างสุดฮับ///




สุดท้ายโซ่ก็ไม่ได้กลับคอนโดเพราะพี่เบลชวนไปนั่งกินของหวานด้วยกัน รู้สึกอึดอัดนิดหน่อยเพราะเขายังใส่ชุดเดียวกับเมื่อวาน กังวลว่าคนที่เดินผ่านจะเหม็นกลิ่น ใจหนึ่งอยากกลับไปอาบน้ำเต็มแก่แต่ก็กลัวจะเสียมารยาท เขาไม่อยากให้พี่เบลมองเพื่อนร่วมทีมพี่ธีร์ในแง่ลบ ถึงโซ่จะเป็นแค่สมาชิกใหม่ก็ตาม


วันปกติคนก็เยอะอยู่แล้ว วันอาทิตย์ก็ให้คูณสองเข้าไป โซ่มองความสดใสของผู้หญิงคนนี้ที่มองอย่างไรก็หาที่ติไม่ได้ ทั้งสามคนคุยกันอย่างออกรสโดยไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องเกม ต่อให้สมัยนี้ผู้หญิงจะหันมาสนใจเยอะกว่าเมื่อก่อนแต่ก็ใช่ว่าทุกคนจะเข้าใจมัน


พี่ธีร์ขอไปเข้าห้องน้ำความเงียบจึงเกิดขึ้น โซ่ไม่ใช่คนชวนคุยเก่ง แต่ถึงอย่างนั้นเด็กหนุ่มก็พยายามคิดว่าผู้หญิงจะชอบคุยเรื่องอะไร เขาอยากทำลายบรรยากาศเงียบ ๆ ที่เป็นอยู่เพราะไม่อยากให้เธอเบื่อ แม้ว่าพี่ธีร์จะไปเข้าห้องน้ำเพียงไม่กี่นาที


“โซ่เล่นเกมมานานแค่ไหนแล้วจ๊ะ?”


“เล่นตั้งแต่เด็กแล้วล่ะครับ พี่เบลล่ะเคยเล่นเกมไหม?”


“พี่เล่นแต่เกมปลูกผักทำสวนในมือถือน่ะ ติดมากเลย” เบลยิ้มพร้อมชูโทรศัพท์ให้อีกคนดู “แต่พี่เคยเล่นเกมกับธีร์ตอนคบกันแรก ๆ จำไม่ได้ว่าเกมอะไร แต่ก็เลิกเพราะมันยากเกินไปสำหรับพี่”


“เข้าใจเลยครับ แต่เกมโทรศัพท์ก็สนุกเหมือนกันนะ โซ่ติดเกมรูบิกมากเลยครับ”


“ชอบรูบิกเหรอ แสดงว่าต้องเป็นเด็กฉลาดมากแน่ ๆ” เธอเลิกคิ้วมองอย่างสนใจ


“คนอื่นอาจจะใช่นะครับ แต่ไม่ใช่กับโซ่แน่นอน แหะ” เด็กคนนั้นหัวเราะแห้ง รีบปฏิเสธอย่างถ่อมตัวและเธอไม่ค่อยอยากจะเชื่อสักเท่าไหร่ 


“โซ่น่ารักจัง ไม่เหมือนคนอื่นเลย”


“คนอื่นคือใครเหรอครับ?” พี่เบลยิ้มแหย ใช้ช้อนเขี่ยไอศกรีมที่ละลายแล้วราวกับว่าเธออยากใช้เวลาไปกับการเรียบเรียงคำพูด


“พวกแหลมน่ะ” หญิงสาวเว้นจังหวะไปครู่หนึ่ง “เพื่อนธีร์ไม่ค่อยชอบพี่สักเท่าไหร่”


“อ่า...” ไม่รู้จะพูดอะไรเลย โซ่ก็พอจะเข้าใจเรื่องไม่ค่อยกินเส้นกับเพื่อนแฟน ซึ่งมันเป็นเรื่องปกติที่จะเกิดขึ้นกับใครก็ได้


“โซ่จะไม่เป็นเหมือนพวกเขาใช่ไหม?”


“ไม่ครับไม่ ทำไมโซ่จะต้องไม่ชอบพี่เบลล่ะครับ?” เธอทั้งพูดเพราะแล้วก็ใจดี อีกทั้งยังเป็นแฟนพี่ธีร์ด้วย โซ่จะไม่ชอบได้อย่างไรกัน


“พี่กลัวน่ะ แต่พี่ก็เข้าใจนะ” เบลยิ้มบาง ๆ กับเรื่องที่ทำให้เธอมักจะถอนหายใจออกมาได้ง่าย ๆ “เพราะพี่งี่เง่ากับธีร์เรื่องเกมอยู่บ่อย ๆ คนเป็นเพื่อนคงอยากเข้าข้างธีร์เป็นธรรมดา”


“พี่เบลไม่ชอบให้พี่ธีร์เล่นเกมเหรอครับ... เรื่องนี้โซ่ถามได้ไหม?” เด็กหนุ่มค่อนข้างกังวล แต่ลึก ๆ ก็อยากช่วยแก้ปัญหา แม้ว่าเขาจะไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องนี้เลยก็ตาม


“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก คือ... ก็ไม่เชิงน่ะ” เธอหันไปมองด้านหลังเพื่อดูว่าแฟนหนุ่มกลับมาแล้วหรือยัง “โซ่เข้าใจใช่ไหม ว่าพอเราโตขึ้นอะไร ๆ ก็จะเปลี่ยนไป”


เด็กหนุ่มไม่ได้พยักหน้าหรือส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาคิดอย่างไร โซ่เพียงแค่นั่งฟังอย่างตั้งใจ และคิดไปด้วยว่าจะทำอย่างไรรุ่นพี่ทั้งสองคนถึงจะเข้าใจกันมากขึ้น


“สมัยเรียนมหา’ลัยพี่เคยอวดเพื่อนได้อย่างมั่นใจว่าแฟนพี่เป็นเกมเมอร์ เขาดังมากแล้วก็มีแฟนคลับตามเป็นล้านเลย แต่พอเรียนจบ ทุกคนมีงานทำ มีภาระต้องรับผิดชอบ เรื่องเล่นเกมเลยกลายเป็นอะไรที่ไม่แน่นอนน่ะ”


“เมื่อก่อนอาจจะใช่นะครับ แต่เดี๋ยวนี้วงการเกมขยายกว้างมากแล้ว โซ่รับประกันเลยว่าสำหรับคนฝีมือดีอย่างพี่ธีร์ต้องไปได้ไกลกว่านี้ พี่เขาจะไม่มีทางลำบากครับ”


“มันก็อาจจะจริงอย่างที่โซ่พูด แต่ในสายตาผู้ใหญ่เนี่ยสิ” เธอยิ้มเจื่อน “พ่อแม่พี่ค่อนข้างไม่พอใจที่ธีร์ยังติดเกมอยู่ โซ่เข้าใจหัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ใช่ไหม พี่สองคนก็ใกล้ยี่สิบเจ็ดแล้ว พวกเขาก็อยากให้พี่แต่งงานเป็นฝั่งเป็นฝาสักที”


“เข้าใจครับ พอเป็นเรื่องมุมมองของผู้ใหญ่ที่มีต่อเกมแล้วก็ยากเลยเนอะ”


“ใช่เลยล่ะ” เธอยิ้มพลางยกชากลิ่นกุหลาบขึ้นดื่ม “ขอบใจมากนะโซ่”


“เรื่องอะไรเหรอครับ?”


“ทุกคำพูดในวันนี้ มันทำให้พี่รู้สึกดีขึ้นมากเลย” หญิงสาวกุมมือคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามพร้อมถอนหายใจอย่างโล่งอก เด็กคนนี้เหมือนแสงสว่างในความมืดที่เบลเดินหลงมานาน “ถึงพี่จะพูดกับตัวเองมาแล้วล้านครั้ง แต่พี่ก็จะพูดอีกว่าจะพยายามไม่งี่เง่า จะฟังธีร์ให้มากกว่าคำพูดคนอื่น โซ่เป็นกำลังใจให้พี่นะ”


“ยินดีมาก ๆ เลยครับ พี่เบลสู้ ๆ นะ” หญิงสาวหลุดขำกับสีหน้าจริงจังของคนตรงหน้า พร้อมมือซ้ายที่กำขึ้นเป็นกำลังใจ


“ทำไร จะแย่งแฟนคนอื่นหรือไง?” โซ่จำเป็นต้องขยับเข้าไปชิดฝั่งซ้ายเพราะโดนเบียดโดยคนที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำ พี่ธีร์รีบแกะมือเขาทั้งคู่ออกพร้อมหรี่ตามองพี่เบลกับเขาสลับกันก่อนจะชี้หน้าคาดโทษ


“เข้าใจผิดแล้ว เบลก็แค่ขอบคุณน้องที่ช่วยปลอบ” เธอเท้าคางมองทั้งสองคนที่นั่งเบียดแย่งที่นั่งกันเหมือนเด็ก ๆ “เห็นแบบนี้แล้วนึกถึงโฟร์เลยเนอะ”


“มันจะนึกถึงธีร์บ้างเปล่าเหอะ”


“กลับไปอยู่บ้านสิ จะได้รู้ว่าน้องคิดถึงหรือเปล่า”


“โทรหาน้องชายเลยครับ โทรตอนนี้เลย ๆ”


“อ้าว หายไปเข้าห้องน้ำแป๊บเดียวนี่ย้ายทีมแล้วเหรอ?” เขาสบตากับน้องเด๋อที่นั่งอมยิ้มเหมือนถูกใจกับสิ่งที่เขาพูด ธีร์หันไปสบตากับแฟนสาว เธอดูสดใสขึ้น จนเกิดคำถามว่าระหว่างที่เขาไม่อยู่ เด็กคนนี้พูดอะไร ทำไมเบลถึงอารมณ์ดีขึ้นขนาดนี้





*





การซ้อมทีมเริ่มต้นขึ้นในวันอังคาร คืนนั้นทั้งโซ่และธีร์ต่างก็ไลฟ์คนละฝั่งก่อนคนพี่จะปิดท้ายว่า ‘โซ่จะเข้าทีมในทัวร์นาเมนต์ที่ใกล้จะถึงนี้’ ซึ่งเป็นกระแสชวนให้แฟนคลับกรีดร้องจนเอาไปตั้งกระทู้ในเว็บพันดริ๊ฟท์ วิเคราะห์กันอย่างสนุกสนานว่าทีมจะไปไกลแค่ไหนหลังจากได้สมาชิกใหม่เข้าร่วม


วันเสาร์วนมาถึงอีกครั้ง แต่คราวนี้โซ่ขอนัดคนละครึ่งทางแทนที่จะให้พี่ธีร์นั่งแท็กซี่จากหลักสี่มาบีทีเอสจตุจักร เขาอ้างว่าคอนโดอยู่ใกล้เอ็มอาร์ทีจึงนั่งไปถึงเซนทรัลลาดพร้าวได้ง่าย ๆ โดยไม่ต้องนั่งหลายต่อ และอีกฝ่ายคงยอมเพราะขี้เกียจเถียง


“รู้ตัวอีกทีก็หมดไปเกือบหมื่น นี่น้องเด๋อ พี่เหมือนคนหล่อที่ใช้เงินแก้ปัญหาไหม” ธีร์มองของพะรุงพะรังในมือตัวเอง ก่อนจะหันไปมองหน้าแดง ๆ ของคนข้างตัวซึ่งกอดหนังสือนิทานไว้แนบอก “อะไร?”


“โซ่ตื่นเต้นครับ อยากอ่านนิทานให้น้องฟัง...”


“รีบเหรอ หาข้อมูลมายังว่าเด็กมันจะรู้เรื่องตอนกี่เดือน”


“หามาแล้วล่ะครับ เพื่อนที่เรียนกายภาพบำบัดบอกว่าโซ่อ่านนิทานได้แต่น้องคงไม่รู้เรื่องด้วยหรอก เพราะน้องจะหลับก็ตอนอิ่ม แต่เพื่อนบอกว่าโซ่จะมโนเข้าข้างตัวเองก็ได้ครับ”


“ตลกว่ะ ก็งงอยู่ว่าเด็กมันจะไปฟังรู้เรื่องได้ไง”


“เดี๋ยวน้องก็จะเริ่มฟังออกครับ รอสักสองสามขวบ โซ่ไม่รีบ” น้องเด๋อยังคงมุมานะที่จะอ่านนิทานให้หลานฟัง และนั่นทำเขาหยุดหัวเราะไม่ได้


“นิตานตุ๊กวันเต๋าของอาโซ่ตะหนุกที่ตุดเดย”


“ใช่ครับ นิทานของอาโซ่น่ะสนุกมาก ๆ เลยล่ะ อาโซ่จะมาอ่านนิทานสนุก ๆ ให้หนูฟังทุกวันเสาร์เลยนะครับ” น้องเด๋อคงอารมณ์ดีมาก ถึงได้อมยิ้มคุยกับนิทานมากกว่าจะหันมามองเขาที่ล้อเลียนเสียงเมื่อครู่


“งงว่ะ ทำไมตื่นเต้นขนาดนั้น?”


“โซ่เป็นลูกคนเดียวน่ะครับ พอมีเรื่องเด็กก็อินทุกทีเลย” พอได้ยินคำตอบ ธีร์จึงยิ้มขำกับความแตกต่างระหว่างเขาทั้งคู่


“คนลูกคนเดียวอยากมีพี่น้อง ส่วนคนมีพี่น้องอยากเป็นลูกคนเดียว” ชายหนุ่มทอดสายตาไปยังเบื้องหน้าระหว่างนึกถึงความไร้อารมณ์ทางสายตาของน้องชาย “ตอนเป็นเด็กพี่กับไอ้โฟร์เถียงกันตลอด จนบางครั้งมีความคิดว่าอยากให้มันตาย ๆ ไปซะ แต่นั่นก็แค่ความคิดของคนเป็นเด็ก”


โซ่เงยหน้ามองคนตัวโตกว่า เขาเลือกที่จะเงียบเพื่อตั้งใจฟังพี่ธีร์มากกว่าจะแทรกความคิดของตัวเองเข้าไป


“คนเรามักจะโหยหาสิ่งที่ไม่เคยมี” ซึ่งพอทบทวนดี ๆ แล้วการมีน้องแบบไอ้โฟร์นั้นถือว่าเป็นเรื่องราวดี ๆ ในชีวิตของเขาเลย พอโตขึ้น... ได้เห็นว่าน้องเรียนจบมัธยมปลายจนสอบติดมหาวิทยาลัยดี ๆ ได้ด้วยเกรดเฉลี่ยที่ทำให้พ่อกับแม่ยิ้มไม่หุบน่ะ เขาเองก็คือหนึ่งในนั้นที่ยินดีกับมัน


“พี่ธีร์คิดถึงบ้านไหมครับ?”


“หะ? อ้อ...” พอเป็นเรื่องนี้พี่ธีร์ถึงกับชะงักไป น้อยครั้งนักที่อีกฝ่ายจะเลียริมฝีปากคลายความประหม่า และตอนนี้เขาเห็นว่าพี่ธีร์กำลังทำ “คิดสิ แต่ไม่ต้องเซิ้งให้พี่กลับบ้านไปหาพ่อแม่นะ ไปแอบคุยอะไรกับเบลมาอย่าคิดว่าพี่ไม่รู้”


เบลคือหนึ่งคนที่ไม่เห็นด้วยกับการที่เขาย้ายออกมา เอาจริง ๆ ก็ไม่มีใครเห็นด้วยหรอก เพราะทุกคนมองเห็นความถูกต้องของตนเองมากกว่าสิ่งเขาต้องการทำอยู่แล้ว ธีร์ทนอยู่บ้านที่พูดจากดดันตลอดเวลาไม่ไหว แม้จะเข้าใจแต่ความอดทนของเขามันคงมีน้อยเอง


“โซ่จะชวนพี่ธีร์ไปซื้อของฝากให้ที่บ้านต่างหากล่ะครับ ตัวไม่ไปแต่ส่งใจไปแทนได้นะ”


“โรเล็กซ์เรือนละกี่ล้านดีล่ะ นี่ฟังนะ พ่อพี่มีเงินอยู่แล้ว เขาคงไม่ดีใจกับของเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พี่ซื้อให้หรอก” พอพี่ธีร์น้อยใจก็กลับเข้าไปอยู่ในร่างเด็กห้าขวบอีกแล้ว โซ่อมยิ้มพร้อมจับแขนรุ่นพี่ก่อนจะพาเดินไปด้วยกัน “อะไร จะพาไปไหน?”


“พาไปดับความขี้งอนครับ”


“งอนบ้าไร เลอะเทอะ ระดับพี่หัวใจตีบวกสิบแถมใส่การ์ดป้องกันอีกสามใบเลยนะโว้ย เฮ้ย จะพาไปไหนก็บอกกันหน่อยดิวะ” นอกจากจะไม่ยอมให้คำตอบแล้ว น้องเด๋อยังเข้ามาแย่งถุงไปช่วยถืออีก วูบหนึ่งธีร์รู้สึกเหมือนเป็นเจ้าหญิงผู้บอบบางเพียงเพราะได้รับการแบ่งปันภาระ เออดี จะได้ไม่หนัก


สุดท้ายทั้งคู่ก็มาถึงโซนรองเท้าผู้ใหญ่ ชายหนุ่มตัวสูงเหล่มองน้องเด๋อที่กำลังชะโงกหน้าซ้ายทีขวาทีเหมือนดูสนุกที่ได้เข้ามาในโซนนี้ “คุณพ่อกับคุณแม่พี่ธีร์ใส่รองเท้าเบอร์อะไรพอจะจำได้ไหมครับ?”


“ของพ่อพอจะจำได้อยู่ แต่ของแม่ไม่แน่ใจ ถ้าจะเอาชัวร์ต้องไปวือให้ไอ้โฟร์ช่วยดูให้ – อะไรอีก?” ธีร์ลดระดับสายตามองน้องเด๋อที่ใช้นิ้วชี้กับนิ้วหัวแม่มือจีบโทรศัพท์ของเขาออกมาจากกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต ก่อนจะวางลงบนสองมือของตนเองแล้วยื่นให้เขาเหมือนการถวาย


“โทรหาน้องเลยครับ...”


“ไม่เอาโว้ย เดี๋ยวโดนมันประชดใส่”


“ถ้าโดนประชดก็ถามเบอร์รองเท้าน้องด้วยเลยครับ ใจแข็งแค่ไหนก็ต้องมีชะงักบ้างแน่ ๆ” ธีร์ไม่ค่อยเห็นด้วย แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าวิธีนี้ค่อนข้างน่าสนใจ แต่เขาไม่ได้กลับบ้านนานแล้วนะ เวลาไลน์คุยกับไอ้โฟร์มันก็ชอบอ่านแล้วไม่ค่อยตอบ วันไหนมันนึกอารมณ์ดีส่งสติ๊กเกอร์มานี่แทบก้มกราบโทรศัพท์


ธีร์แยกออกไปโทรตรงจุดที่ไม่ค่อยมีคนเพ่นพ่าน เพราะเขาไม่อยากขายหน้าเด็กนั่นถ้าหากว่าไอ้โฟร์เลือกตัดสายมากกว่าจะงัดปากคุยกับเขา


ไอ้เสียงสัญญาณระหว่างรอสายก็กดดันเหลือเกินให้ตายสิพับผ่า


( ว่า? )


เพียงได้ยินคำ ๆ เดียวจากคนในสายภาพเก่า ๆ ตอนยังเป็นเด็กจนโตก็ฉายเข้ามาเป็นฉาก ๆ สาบานให้ตายว่าธีร์ไม่เคยประหม่าขนาดนี้แม้แต่ตอนมีเซ็กส์กับผู้หญิงเป็นครั้งแรก


“มึงใส่รองเท้าเบอร์ไรวะ”


( 45 ถามทำไม? )


“กูจะซื้อ Yeezy ให้ ถ้าไม่ลำบากสองตีนของมึงจนเกินไป ก็เดินไปเสือกให้กูหน่อยว่าป๊ากับม๊าใส่รองเท้าเบอร์อะไร”


ทั้งคู่เคยมีช่วงเวลาที่เป็นศัตรูกันก็จริง แต่ความสัมพันธ์ลิ้นกับฟันก็ค่อย ๆ เปลี่ยนไปทีละนิดเมื่อเริ่มโตขึ้น เขากับไอ้โฟร์เคยสนิทกันในช่วงเวลาหนึ่ง ซึ่งนั่นคือก่อนที่เขาจะย้ายออกมาอยู่คนเดียว เหมือนจะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ก็นานพอสมควร เด็กนั่นเคยรั้งด้วยเหตุผลแล้วและธีร์รู้สึกผิดอยู่ไม่น้อยที่เขาไม่ได้ทำตามคำขอ



แต่ธีร์คิดว่าเขาทั้งคู่ยังรักกันเหมือนเดิม ด้วยสายใยของพี่น้องที่ตัดอย่างไรก็ไม่มีทางขาด



( ไอ้พี่เหี้ย ไอ้ส้นตีน ไอ้หยำฉ่า พ่อมึงตาย )


“อ้าวไอ้ฉิบหาย พ่อมึงก็พ่อกูเหมือนกันเปล่าวะสัด?!!!”



อารมณ์ซึ้งกูหายหมดเลยอีห่านป่า!!!





*





“ได้เรื่องไหมครับ น้องยอมรับสายหรือเปล่า?” พอกลับมาถึงน้องเด๋อก็รัวถามอย่างสนอกสนใจ นึกอยากดุที่เสี้ยมให้เขาโทรหาน้องชายจนโดนมันด่าย้อมหมา เชี่ยโฟร์แม่งปากหมาได้ใครอยากจะรู้นัก “โซ่แอบเดาเอาเองว่าพี่ธีร์คงได้ส่วนสูงมาจากคุณพ่อ ที่หยิบมาหลาย ๆ ไซส์ก็เพราะโซ่ไม่รู้ว่าคุณพ่อพี่ธีร์สูงกว่าหรือตัวเล็กกว่า ยังไงพี่ธีร์ลองเลือกดูก่อนนะ แต่ถ้าให้แนะนำโซ่ว่าแบบสวมจะดีกว่าแบบหนีบครับ”


ชายหนุ่มมองรองเท้าบนพื้นที่วางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนอายุน้อยกว่าซึ่งเขาไม่เข้าใจว่ากำลังคิดอะไรอยู่


“ทำไมต้องรองเท้า พี่บอกเราแล้วใช่ไหมว่าพ่อแม่พี่มีเงิน พวกเขาคงชอบของแพง ๆ มากกว่ารองเท้าคู่ละไม่กี่พันบาท”


“ใช่ครับ แต่ของดีไม่จำเป็นต้องแพงเสมอไปหรอกนะ” น้องเด๋อยิ้มพร้อมวัดความยาวของเท้าเขาด้วยมือ ก่อนจะเดินไปเอารองเท้าคู่หนึ่งมาวางลงตรงหน้าเขา มันเป็นแตะแบบสวมที่ไม่ใช่สไตล์เขาเสียเลย “พี่ธีร์ยกเท้าขึ้นให้โซ่นิดนึง”


เขาทำตามขณะมองทุกการกระทำของอีกคน น้องเด๋อประคองเท้าเขาขึ้นเล็กน้อยเพื่อถอดรองเท้าหนังกลับออกให้อย่างไม่รังเกียจแล้วสวมแตะคู่ใหม่ให้


“พี่ธีร์ลองลุกขึ้นเดินหน่อยครับ”


“อะไร?”


“เดินครับ เดิน ๆ” เจ้าของตาใส ๆ กล่าวพร้อมผายมือไปตรงพื้นเงาวาววับ น้องเด๋อมันตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น ธีร์ส่ายศีรษะหน่าย ๆ พลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ล้วงมือซ้ายเข้าไปในกระเป๋ากางเกง แล้วล้อเลียนท่าเดินของนายแบบจนเด็กคนนั้นหัวเราะ
 

“หล่อใช่ไหมล่ะ?”


“ครับ ว่าแต่รองเท้าเป็นยังไงบ้าง ใส่สบายไหมครับ?” หลังจากได้ยินคำถามจึงก้มหน้าลง แล้วก็พบว่ารองเท้าหน้าตาแก่ ๆ คู่นี้มันนุ่มสบายใช้ได้ เขาจึงพยักหน้าเป็นคำตอบ “ถ้าพี่ใส่ธีร์สบาย คุณพ่อก็ต้องใส่สบาย”


“...”


“มันคือรองเท้าเพื่อสุขภาพน่ะครับ คุณพ่อพี่ธีร์มีเงินซื้อของแพงก็จริง แต่พี่ธีร์มีเงินซื้อสุขภาพให้คุณพ่อนะ”


น้องเด๋อเป็นใคร มีสิทธิ์อะไรมาทำให้รู้สึกดีอยู่เรื่อย ทั้งที่มันเป็นเรื่องธรรมดาจนไม่น่าจะนึกถึงได้ เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาธีร์เอาแต่คิดว่าถ้าหากจะซื้ออะไรให้ที่บ้าน มันจะต้องเป็นของแพง ๆ เพราะส่วนหนึ่งเขาต้องการกลบปมในใจ คนเป็นลูกอยากให้พ่อแม่รู้ว่าอาชีพนี้ไม่ได้ทำให้ลำบากเลยสักนิด


ธีร์อยากให้ท่านเห็นสักทีว่าเขาสามารถเลี้ยงตัวเองได้อย่างสุขสบายและไม่มีทางอดตายกับการเล่นเกม แต่เขาคงยึดติดกับตรงนั้นมากเกินไป จึงทำให้มองข้ามเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ควรใส่ใจมากที่สุด


“โซ่”


“ครับ” เจ้าของชื่อมองรุ่นพี่ที่ย่อตัวนั่งลงเลือกรองเท้าซึ่งวางเรียงกันอยู่บนพื้น ก่อนจะหยิบเบอร์สี่สิบห้าขึ้นมาให้เขารู้ว่านั่นคือไซส์ของคุณพ่อ


“ขอบคุณนะ”


“ปลด Achievement ได้อีกหนึ่งอย่างแล้ว” น้องเด๋ออมยิ้ม ทำมือท่าไนกี้ใต้คางซึ่งธีร์สามารถดูออกได้ในพริบตาเดียวว่าเด็กคนนี้คงจำจากเขากับไอ้แหลมมา
 

ธีร์ปล่อยให้อีกคนเข้าใจว่าคำขอบคุณมาจากการช่วยเลือกรองเท้าให้พ่อ มากกว่าจะอธิบายว่าเป็นเพราะเด็กคนนี้ช่วยเปลี่ยนมุมมองเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่มันเคยฝังอยู่ใต้เบื้องลึกจิตใจของผู้ชายคนนี้ ธีร์มองหน้าเจ้าเด็กเด๋อที่เอาแต่พูดไม่หยุดว่าถ้าเดินไปอีกนิดหน่อยก็จะเจอโซนรองเท้าผู้หญิง ซึ่งตรงนั้นมีรองเท้าเพื่อสุขภาพให้เลือกอีกมากมายจนเขาคงตาลายเพราะเลือกไม่ถูกแน่ ๆ




ธีร์หวังว่าพ่อกับแม่จะชอบรองเท้าคู่นี้เหมือนที่เขาเริ่มชอบมันหลังจากได้ลองใส่





To be continued



คุณลูกค้ามีบัตรเดอะวันคาร์ดไหมคะ



« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 13-01-2018 10:49:14 โดย หน่วยกล้าวาย »

ออฟไลน์ B52

  • เป็ดZeus
  • *
  • กระทู้: 13215
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +420/-26

ออฟไลน์ namngern

  • Flowers need to bloom
  • เป็ดDemeter
  • *
  • กระทู้: 1848
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +200/-2
/มีค่ะ ขอบอกเบอร์แทนนะคะ55555555

เราเขินเลย เข้าใจเบล ก็เล่นเป็นแต่เกมง่ายๆอ่ะ
ไม่ใช่สมอง เพลินดีนะคุณณ55
อ่านตอนนี้แล้วเข้าใจเบลมาหน่อยนึง
จริงๆผญ.คนนี้ก็ไม่ได้เลวร้าย
ก็นะโตขึ้นสังคมรอบข้างก็บีบบังคับให้มองอะไรต่างไป
ยิ่งผู้ใหญ่ยิ่งยากไปใหญ่ที่เข้าใจเรื่องเกม
ตอนเราเล่น rov ช่วงที่กลับบ้าน
พ่อเราเขายังไม่เข้าใจเลยค่ะ ว่าเราติดเกมบ้างล่ะ
ไม่ทำงานทำการบ้างล่ะ
ทั้งๆที่เพราะว่างเราถึงเล่นอ่ะ55

อืมๆ พอจะเข้าใจ
แต่สำหรับเราถ้าไลฟ์สไตล์มันเป็นด้วยกันไม่ได้
หรือความคิดเห็นมันไปด้วยกันไม่ได้
ซักวันนึงความสัมพันธ์มันอาจจะถึงทางตัน
ยกเว้น จะพร้อมเข้าใจและต่างคนต่างปรับเปลี่ยน
แต่อันนี้ พี่ธีร์เองก็ตึง เบลเองก็ตึง

ส่วนตอนนี้น้องเด๋อเป็นเด็กดีมากกกก
มาให้หอมหัวทีนึงเร็วๆลูกกก
เป็นเด็กที่เติบโตมาอย่างดีจริงๆ
เราเองก็เพิ่งซื้อของขวัญปีใหม่ เป็นรองเท้าให้คุณพ่อเหมือนกัน
เพราะคุณพ่อเดินบ่อย เราก็อยากให้ใส่รองเท้าดีๆ
เราเลยเข้าใจเจตนาน้องเด๋อมากๆๆ
โอ้ยยย ขอหอมหัวเพิ่มอีกทีนึง ฮือออ
พี่ธีร์แพ้ทางคนอย่างน้องเด๋อแน่ๆ
อย่าปล่อยน้องให้หลุดมือนะยูวววว

รออ่านตอนต่อไปค่าาา
ปล. +1 เป็นกำลังใจให้นะคะ

ออฟไลน์ ♥►MAGNOLIA◄♥

  • เป็ดApollo
  • *
  • กระทู้: 7518
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +193/-11
โซ่ เก่งมากกกกก  :katai2-1: :katai2-1: :katai2-1:
ทำให้ธีร์ สบายใจ  :mew1:
ืทำให้เบล อารมณ์ดี  :mew1:
ทำให้ธีร์ กับโฟร์น้องชายคุยกัน  :mew1:
ทำใหธีร์ สานสัมพันธ์กับพ่อแม่  :mew1:
       :L1: :L1: :L1:
  :pig4: :pig4: :pig4: :pig4:

ออฟไลน์ ichiichi

  • รักหม่ามี้นะคับ
  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 351
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +28/-5
ทำไมตอนนี้รู้สึกอยากให้โซ่เจอกับโฟร์

ไม่เอาโซ่ธีร์ละได้มั้ย เราว่าเบลก็ดี คบมาตั้งนาน คือ...อินไง เหมือนเรากับแฟนเลย
เราติดเกม เขาก็เข้าใจ คอยให้กำลังใจเรื่องงานเรื่องเกม อยากให้เล่นกับเพื่อนๆ บ้าง
กลัวเราจะอยู่คนเดียวมากแล้วเป็นโรคซึมเศร้าไรงี้

เอาจิงๆคบนานเป็นสิบปี มันก็มีช่วงห่างๆ จนแอบไปกิ๊กกั๊กคนอื่นนะ แต่ก็ไม่เอาอ่ะ เพราะเรารักแฟนเรามากกว่า
คือมีฟีลเดียวกับธีร์เลย คุยกับคนในเกมจนติด เหมือนจะชอบ แต่สุดท้ายคนที่อยู่กับเรามานานกว่า แม้จะไม่ได้ชอบเหมือนกัน ก็ไม่เป็นไร

ถ้าธีร์เปลี่ยนใจจากเบล เราว่ามัน...ไม่ดีเลยอ่ะ

ออฟไลน์ Pui5264

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 25
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +2/-0
หูย เบลก็ดูมีมิติขึ้นมาอี๊กกก
คือบั่บยากเลยกับการที่จะให้ธีร์เลิกกับเบล
ละตอนนี้น้องเด๋อก็ดูเพอร์เฟ็คมากเว่อร์อ่ะ

ออฟไลน์ Honyuchum

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 18
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
น้องงงงงง ทำไมเป็นเด็กน่ารักขนาดนี้ ไม่ให้พี่ธีร์แล้วได้มั้ย จะเลี้ยงดูน้องอย่างดี ให้ขี่คอเล่นด้วยอ่ะ

เรื่องนี้ไม่ได้เขียนให้เกลียดฝ่ายผญ.อ่ะ ชอบจังเลย ปกตินี่ถ้าแฟนเก่าโผล่มานี่จะต้องมีนิสัยที่น่าด่ามากๆ แต่นี่เขียนมุมของเบลได้น่าเห็นใจดีค่ะ เข้าใจเลย

//ขออนุญาตเกาะติดนิยายเรื่องนี้เยี่ยงเหาฉลามนะคะ  :hao7:

ออฟไลน์ Raccool

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 318
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +237/-2
ทำไมน้องโซ่มีความเป็นลูกสูงขนาดนี้ ฮืออ อยากเลี้ยงดู
มาบ้านแม่มั้ยแม่มีเพลย์4 นะะะะ  :hao5:

แอบกังวลว่าถ้ามีเรื่องเบลขึ้นมาแล้วน้องโซ่จะยอมถอยง่ะ
ไม่อยากให้เบลเป็นตัวร้ายแต่อยากให้เขาได้กัน ทำไงดี555555555555

ออฟไลน์ Leenboy

  • เป็ดEros
  • *
  • กระทู้: 3095
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +105/-2
มีค่ะ หยิบบัตรให้โดยเร็ว :z2:

ออฟไลน์ fc_fic

  • เป็ดAres
  • *
  • กระทู้: 2590
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +84/-7

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE

ประกาศที่สำคัญ


ตั้งบอร์ดเรื่องสั้น ขึ้นมาใครจะโพสเรื่องสั้นให้มาโพสที่บอร์ดนี้ ถ้าเรื่องไหนไม่จบนานเกิน 3 เดือน จะทำการลบทิ้งทันที
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=2160.msg2894432#msg2894432



รวบรวมปรับปรุงกฏของเล้าและการลงนิยาย กรุณาเข้ามาอ่านก่อนลงนิยายนะครับ
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=459.0



สิ่งที่ "นักเขียน" ควรตรวจสอบเมื่อรวมเล่มกับสำนักพิมพ์
https://thaiboyslove.com/webboard/index.php?topic=37631.0






ออฟไลน์ wildride

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 105
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +10/-0
 :katai2-1:
 ทำไมชอบสไตล์งานเขียนแบบนี้ก็ไม่รู้ .. แบบชอบความรู้สึกของคนในเรื่องด้วยแหละ
  แล้ว "ซอโซ่น่าหยิกมาก"  ถ้าเจอแบบนี้ นี่จะจีบจริงๆ
 

ออฟไลน์ Snowermyhae

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4014
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +97/-7
กับเบลล์ถ้าจบด้วยต่างคนต่างถอยก็คงดีนะคะ เสียดาย คบมาตั้งนาน ปัญหาใหญ่ก็ที่บ้านเบลล์นี่แหล่ะค่ะ ถ้ายังไม่โอเคก็ยาก
ให้น้องเด๋อมาคบกับเราดีกว่า เด็กดีจนอยากส่งเสีย  :hao5:

ออฟไลน์ Carrot_t

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 49
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
เข้าใจเบลนะ สงสารด้วยที่ถ้าต้องเลิกกับธีร์อ่ะ แต่น้องโซ่ก็ดีอ่ะ ทัศนคติดีมากเว่อร์ ไม่รู้จะทีมใครเลยอ่ะ :hao5:

ออฟไลน์ Jirat17b

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 27
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +1/-0
อย่างน้องโซ่ไม่ต้องเอาเดอะวันการ์ดไปหรอก เอาบัตรเครดิตพี่ไปเลยรู้กกกกก ฮืออออ น่ารัก อยากเลี้ยงอยากบีบอยากกัดน้องงงงงง

ออฟไลน์ Fallinlove

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 132
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
น้องโซ่ เป็นคนที่สามารถทำให้คนที่อยู่ด้วยสบายใจ ผ่อนคลาย อารมณ์ดีได้ น่ารักจริง ๆ
ทั้งการเป็นผู้รับฟังที่ดี ทำความเข้าใจ และความพยายามจะช่วยด้วยความจริงใจ
ไม่แปลกที่ใคร ๆ ก็จะรู้สึกดีกับน้องโซ่ ทั้งพี่ธีร์พี่เบล 
รู้สึกเห็นใจและเข้าใจพี่เบลมาก ๆ ครอบครัวของพี่เบลก็ด้วย
รักน้องโซ่ แต่ก็สงสารพี่เบลเหมือนกันนะ ถ้าพี่ธีร์ปันใจ ฮือออ T^T

ออฟไลน์ mayongc.

  • เป็ดมัธยม
  • *
  • กระทู้: 111
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-0
อยากมีน้องโซ่เป็นของตัวเองบ้างต้องทำยังไงคะ
น้องเป็นคนซื่อ แต่ความซื่อใสของน้องทำให้คนรอบข้างลดอคติของตัวเองลงไปได้มากโขเลย น่ารักกกฮือ อยากหอมหัวน้องโซ่

ออฟไลน์ พัดลม

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 535
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +23/-2

ออฟไลน์ NuNam

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1225
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-3
น่ารักแบบนี้ ไม่หลงรักยังไงไหว  :hao7:

ออฟไลน์ utamon

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 695
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +15/-2
อยากจับน้องซอโซ่มากอดให้จมอก :man1:

ออฟไลน์ FeaRes

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 738
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-2
น้องโซ่น่ารักเกินไปปปป เป็นเด็กที่ดีจริงๆ
 :-[

CoMMuNiTY Of ThAiBoYsLoVE






ออฟไลน์ Daryneisfine

  • Read to improve national statistics
  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 23
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ตามอ่านรวดเลย น้องงงงง น่ารักอะไรขนาดนี้ เอ็นดูไปหมด
ชอบการพูดคับที่โคตรกวนตีนของน้อง
 
สงสารผู้หญิง แต่สองคนนี้ไม่น่าจะไปกันได้ยาวเลย
เหมือนธีร์ไม่รักเลย มองข้ามความรู้สึกเบลตลอด
คือแก้ได้ยากเวลาเจอแบบนี้ มันเหมือนว่ากับคนที่ตัวเองรักเราจะสนใจเอง
แต่กับคนที่เราไม่รักอะ ให้ตายก็มองข้ามง่ายๆเลย
 
น้องโซ่ควรเป็นลูกจริงๆ น่ารักไม่ไหวววววว
 
ไม่เล่นเกม ไม่เข้าใจอะไรเลย แต่อ่านแล้วสนุกมากๆค่ะ
ชอบทุกมุกที่ใส่มาเลย อิน้องน่ารัก อยากพูดอีกล้านครั้ง
อยากมีโซ่เป็นของตัวเอง
 

ออฟไลน์ yasperjer

  • เป็ดมหาวิทยาลัย
  • *
  • กระทู้: 500
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +12/-2
น้องโซ่เป็นเด็กดีแบบเด็กดีจริงๆ น่ารัก ช่วยเปิดมุมมองใหม่ๆของพี่ๆ
ธีร์จะเลิกกับเบลตอนไหนน้อออออออ ดูยากจัง

ออฟไลน์ mild-dy

  • ☆ ทาสแมว ☆
  • เป็ดHades
  • *
  • กระทู้: 8893
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +389/-80

ออฟไลน์ nkl31

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 34
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +0/-0
ขอน้องเด๋อมานอนกอดที่บ้านซักสิบคืนได้มั้ยคะ

ออฟไลน์ nevergoodbye

  • เป็ดHephaestus
  • *
  • กระทู้: 1240
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +51/-2
รู้สึกได้ถึงความเฟียซและความเกรี้ยวกราดของน้องโฟร์ ซึนเดเระใช่มั้ยเนี่ย  :laugh:

สงสารเบลเนอะ เธอไม่ได้ผิดเลย แค่นิสัยผู้หญิงที่อาจจะขี้งอนและคิดมากไปนิด

ทีมแม่น้องเด๋อจะไม่ยุ่งหรอกค่ะ เราจะดูแลลูกอย่างเดียว

ออฟไลน์ momonuke

  • เป็ดHestia
  • *
  • กระทู้: 753
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1

ออฟไลน์ didididia

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 365
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +6/-1
เข้าใจเบลระดับนึงนะ พี่ธีร์คะถ้าจะรู้สึกดีกันน้องเด๋อของเราก็ไปจบกับเขาให้เรียบร้อยก่อน!!! หวงลูกกกก

ออฟไลน์ megatef4

  • เป็ดประถม
  • *
  • กระทู้: 82
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +8/-1
น่ารักมากเลยค่ะ ปกติเราเล่นแต่เกมส์ the sims 555 ส่วนเกมส์อื่นก็ดูคนแคสอื่นเคสเอา  น้องเด๋อน่ารักมากเลยลูกกกก  ตัวละครดูมีมิติดีค่ะ ชอบ ดูมีที่มาที่ไป  รอตอนต่อไปนะคะ ขอบคุณค่ะ

ออฟไลน์ sirin_chadada

  • เป็ดAphrodite
  • *
  • กระทู้: 4110
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +114/-8

ออฟไลน์ sripaerrr

  • เป็ดเด็กช่าง
  • *
  • กระทู้: 219
  • ให้คะแนนชื่นชมคนนี้: +4/-1
เป้าหมายในชีวิตของพี่ธีร์กับเบลไปในทางเดียวกันไหม ดูท่าเบลอยากลงหลักปักฐานแล้วอะ แย๊บถามขนาดนั้นพี่มึงยังมึนๆไม่รู้เรื่องเลยอะ คบกันมาตั้งนานแต่ดูเหมือนความเข้าใจมันไม่มีให้กันทั้งสองฝ่ายเลย ต่างฝ่ายต่างเรียกร้องหาความสบายใจที่ไม่มีอยู่จริงอะ กับน้องมันไม่ใช่เพราะว่ามีความชอบไปในทางเดียวกัน แต่เราว่ามันเป็นความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ ไม่ได้อยากให้เลิกกันนะ..แต่ก็นะ.....

เราเข้าใจคนเล่นเกมเลยอะ น้องชายเราก็เป็นแบบโซ่ ไม่ใช่สายหัวร้อนอะไร อยากเล่นเฉยๆ ดูมันสนุกในโลกของมัน จนอยากแกล้งเลยอะ

 

สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด สนใจลงโฆษณา คลิกดูรายละเอียด


สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด
สนใจ คลิกดูรายละเอียด สนใจ คลิกดูรายละเอียด